သင်္ဃာနုဿတိံ၊ ကို။
ဘာဝေတုကာမေနာပိ၊ ပွါးစေခြင်းငှါ အလိုရှိသော ယောဂီသည်လည်း။
ရဟောဂတေန၊ ၍။
ပဋိသလ္လီနေန၊ ၍။
သုပ္ပဋိပန္နော၊ ပ။
လောကဿာတိ၊ ဟူ၍။
[၂၁၂] ဧဝံ၊ သို့။
အရိယ သံဃဂုဏာ၊ အရိယာဖြစ်သော သံဃာတော်၏ ဂုဏ်တော် ကျေးဇူးတော်တို့ကို
ဤပုဒ်အဖွင့် ဋီကာအနက်-ကိလေသေဟိ၊ တို့မှ။ အာရကတ္တာ၊ ဝေးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ အနယေ၊ စီးပွါးမဲ့သော အမူအကျင့်ဆိုးတို့ကို။ န ဣရိယနတော စ၊ မကျင့်မဖြစ်စေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ အယေ၊ စီးပွါးကြောင်း အကျင့်အမှုကောင်းတို့ကို။ ဣရိယနတော စ၊ ကျင့်သုံးမပြတ် ဖြစ်စေတတ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ သဒေဝဓကေန၊ သော။ လောကေန၊ သည်။ သရဏန္တိ၊ ကိုးကွယ်ရာဟူ၍။ အရဏီယတော စ၊ ဆည်းကပ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အရိယော စ၊ အရိယာမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏ ။ သံဃော စ၊ သီလအယူ တူသည်၏ အဖြစ်ဖြင့် ပေါင်းစည်းအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် သံဃာမည်သည်လည်း။ ဟောတိ၊ ၏ ။ ဣတိ-တသ္မာ၊ ထိုသို့ ချဥ်းစပ်တွဲယှဥ်အပ်သော အရိယဟူသော အမည်, သံဃာဟူသော အမည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အရိယသံဃော၊ မည်၏။ ဝါ၊ ကား။ အရိယနံ၊ ယထာဝုတ္တကာရဏကြောင့်အရိယမည်သော အရှင်တို့၏။ သံဃော၊ အပေါင်းတည်း။ အရိယသံဃော၊ အပေါင်း။ ။ ဤအနက်ကို မှတ်အပ်၏။ (ပြည်)။
အနုဿရိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
တတ္ထ၊ ထိုသုပ္ပဋိပန္နော-အစရှိသောပါဌ်၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
သုပ္ပဋိပန္နောတိ၊ ဟူသည်ကား။
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းမွန်စွာ။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်တော်မူပေ၏။
သမ္မာပဋိပဒံ၊ အရိယမဂ်ဟုဆိုအပ်သော မဖောက်မပြန်သော အကျင့်ကောင်းကို။
အနိဝတ္တိပဋိပဒံ၊ ပဋိပက္ခဓမ္မတို့ကို တဖန်မပြန်သော သဘောရှိသည်တို့ကို ပြု၍ ပယ်စွန့်တတ်သော အကျင့်ကောင်းကို။
ဝါ၊ ပယ်အပ်သော ပဋိပက္ခဓမ္မတို့ကို တဖန်မပြန်လှာစေတတ်သော အကျင့်ကောင်းကို။
ဝါ၊ တဖန်ပြန်သော်လည်း ပြန်ကျိုးမရှိသည်ဖြစ်၍ မိမိလည်းတဖန် မပြန်ခြင်းသဘောရှိသောအကျင့်ကောင်းကို။
အနုလောမပဋိပဒံ၊ ရအပ်သောနိဗ္ဗာန်အား ဧကံသအားဖြင့် လျော်သောအကျင့်ကောင်းကို။
အပစ္စနီကပဋိပဒံ၊ ရအပ်သော နိဗ္ဗာန်အား လျော်သည်ဖြစ်၍ပင် မဆန့်ကျင်သော အကျင့်ကောင်းကို။
ဓမ္မနုဓမ္မပဋိပဒံ၊ ရအပ်သော နိဗ္ဗာန်တရားအား သင့်လျော်သော အကျင့်ဖြစ်သော အကျင့်ကောင်းကို။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်တော်မူပေ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏
ထိုပါဌ်တို့တွင် အဖန်ဖန် ဆုတ်နစ်သည်ရှိသော် ဥဇုပဋိပတ္တိ မဖြစ်ခဲ့ရကား အနိဝတ္ထိပဋိပဒံ ပါဌ်ဖြင့် ဥပုပဋိပတ္တိကိုပြ၏။ ရောက်အပ်သော နိဗ္ဗာန်အားလျော်သည် မဆန့်ကျင်သည်ဖြစ်မှ ထိုပဋိပဒါသည် ဉာယဖြစ်ခြင်းကြောင့် အနုလောမပဋိပဒံ, အပစ္စနိက ပဋိပဒံ ပါဌ်တို့ဖြင့် ဉာယပဋိပတ္တိကိုပြ၏ ။ ထိုသို့ပြသဖြင့် "ဥဇုပ္ပဋိပန္နော-စသော သုံးပုဒ်တို့သည် ပဌမပုဒ်၏ ပပဉ္စနိဒ္ဒေသတို့တည်း"ဟုပြ၏ ။ ထို့ကြောင့် နောက်၌ ယသ္မာ ပန-စသည်ကိုမိန့်သကား။ (ပြည်)။
အဂ္ဂိဝဿန၊ န။
တေ၊ သည်။
ဝေသာလိယံ၊ ၌။
ပရိသတိ၊ ၌။ ပ။
ဧသာဝါစာ၊ ကို။
ဘာသိတာ ခေါ ပန၊ ဆိုအပ်ဘူးသည် မဟုတ်လော။
သာဝကာနံ၊ တို့၏။
သံဃော၊ အပေါင်းတည်း။
သာဝကသင်္ဃော၊ အပေါင်း။
သီလဒိဋ္ဌိသာမညတာယ၊ အရိယသီလ-အရိယဒိဋ္ဌိချင်းတူသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ ဖြင့်။
သံဃောတဘာဝံ၊ ပေါင်းစပ်ယှဥ်တွဲအပ်သည်၏အဖြစ်သို့။
အာပန္နော၊ ရောက်သော။
သာဝကသမူဟော၊ သာဝကတို့၏အပေါင်းတည်း။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပန၊ ဆက်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သာ ပဋိပဒါ၊ ကို။
အဝင်္ကာ၊ နွားသေးကောက်ကဲ့သို့ မကောက်သည်ဖြစ်၍။
အကုဋိလာ၊ လရေးကဲ့သို့ မကောက်သည်ဖြစ်၍။
အဇိမှာ၊ ထယ်ကိုင်းကဲ့သို့ မကောက်သည်ဖြစ်၍။
ဥဇု၊ (မာယာသာဌေယျစသော ပါပဓမ္မကို ကောင်းစွာ ဖြတ်ပယ်ခြင်းကြောင့် နိဗ္ဗာန်ဆိုက် မျဥ်းခတ်သကဲ့သို့) ဖြောင့်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အရိယော စ၊ ထက်ဝန်းကျင်စင်ကြယ်၍ အဋ္ဌင်္ဂိက အရိယဖြစ်ရကား။
ဉာယောတိပိ၊ (အပဏ္ဏကဘာဝေန ဉာယတိ ကမတိ နိဗ္ဗာန၊ တံ ဝါ ဉာယတိ ပဋိဝိဇျွိယတိ ဧတေန ဟူသော ဝစနတ္ထဖြင့်) ဉာယဟူ၍လည်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တနည်းကား ဥဇုစ၊ ဖြောင့်လည်းဖြောင့်၏။
အရိယော၊ စင်ကြယ်သော။
ဉာယော စ၊ ဉာယလည်းမည်၏။
ဣတိပိ၊ သို့လည်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
(ဝဋဒုက္ခနိဃျာနာယ၊ ငှါ။)
အနုစ္ဆဝိကတ္တာ စ၊ ကား။
သာမီစီတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။
သင်္ခံ၊ ခေါ်ဝေါ်ခြင်းသို့။
ဂတာ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသမ္မာပဋိပဒါကို။
ပဋိပန္နော၊ ကျင့်ပေသော။
အရိယသင်္ဃော၊ ကို။
ဥဇုပ္ပဋိပန္နောတိ၊ နိဗ္ဗာန်ဆိုက် မျဥ်းခတ်သကဲ့သို့ ဖြောင့်မတ်သောအကျင့်ကို ကျင့်ပေသော အရှင်ဟူ၍၎င်း။
ဉာယပ္ပဋိပန္နောတိပိ၊ နိဗ္ဗာန်တောင်ခိုင်သို့ သွားတတ်သောအကျင့်ကို။
ဝါ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုထိုးထွင်း၍ သိကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ပေသော အရှင်ဟူ၍၎င်း။
သာမီစိပ္ပဋိပန္နောတိပိ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ ထွက်မြောက်ခြင်းငှါ သင့်လျော်လျောက်ပတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ပေသော အရှင်ဟူ၍၎င်း။
ဝုတ္တော၊ ၏
သမ္မာပဋိပဒါ, အနိဝတ္တိပဋိပဒါ စသည်ကို ကျင့်သောကြောင့် သုပ္ပဋိပန မည်ခဲ့လျှင် ဤပုဒ်အတွင်း၌ အလုံးစုံ ဝင်ပြီးဖြစ်၍ ဥဇုပ္ပဋိပန္န စသည်ကိုဆိုဖွယ်မရှိပြီ။ အဘယ်ကြောင့် စကားပိုမိုအောင် ဆိုရသနည်း အမေးရှိရာသောကြောင့် ထိုလီနန္တရစောဒနာကို ဖြေခြင်းငှါ ယသ္မာ ပန စသည်ကိုမိန့်သော် ။ ။ အဓိပ္ပါယ်ကား ထိုသမ္ပာပဋိပဒါကို မာယာသာဌေယျ စသာ ပါပဓမ္မကို ဖြတ်ပယ်ခြင်းကြောင့် ဂေါမုတ္တ ဝင်္က, စန္ဒလေခါဝင်္ကကုဋိလ, နင်္ဂလကောဋိဝင်္ကဇိမှ ဟူသော ဤအကောက်သုံးပါးမရှိ၍ ဥဇုဟု ခေါ်ပြန်ရကား ဥဇုပ္ပဋိပန္န၊ စင်ကြယ်သော မဇ္စျိမပဋိပတ်ဖြစ်၍ မချွတ်ယွင်းသော အကျင့်ဖြစ်ရကား " ဉာယတိ ကမတိ နိဗ္ဗာနံ ၊ တံ ဝါ ဉာယတိ ပဋိဝိဇ္စျိယတိ ဧတေနာတိ ဉာယော" ဟူသော ဝစနတ္ထဖြင့် ဉာဘဆိုပြန်၍ ဉာယပဋိပန္န၊ ဝဋ်ဒုက္ခမှထွက်မြောက်ခြင်းငှါ အနစ္ဆဝိကအနုရူပ ဖြစ်၍ သာမီစိဆိုရပြန်၏ သာမီစိပ္ပဋိပန္န၊ ဤသို သမ္မာပဋိပဒါ တစ်ခုသည်ပင် ဥဇု, ဉာဘ, သာမီစိ ဟူသော အမည်သုံးပါးကို မိမိဂုဏ်ကြောင့် ရပြန်၍ ထိုအမည်သုံးပါးရောသော ပဋိပဒါကို ကျင့်သော အရိယသံဃာကို ဥဇုပ္ပဋိပန္န, ဉာယပ္ပဋိပန္န, သာမီစိပ္ပဋိပန္န-ဟု ဆိုသော်လည်း မပိုမလွန် ဟူလို။ (ပြည်)။
စ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤမဂ္ဂဋ္ဌာန် ဖလဋ္ဌာန် ရှစ်ဦးတို့တွင်။
ယေ အရိဘာ၊ တို့သည်။
မဂ္ဂဋ္ဌာ၊ မဂ်၌တည်ကုန်၏။
တေ အရိယာ၊ ထိုမဂ်၌တည်သော အရိယာတို့သည်။
သမ္မာပဋိပတ္တိသမင်္ဂိတာယ၊ အဋ္ဌင်္ဂိကအရိယမဂ်ဟူသော သမ္မာပဋိပတ်နှင့် ပြည့်စုံသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သုပ္ပဋိပန္နာ၊ ကောင်းမြတ်သော သမ္မာပဋိပတ် အဋ္ဌင်္ဂိအရိယမဂ်ကို ကျင့်ဆဲမည်ကုန်၏။
ယေ အရိယာ၊ တို့သည်။
ဖလဋ္ဌာ၊ ဖိုလ်၌တည်ကုန်၏။
တေ အရိယာ၊ ထို ဖလဋ္ဌာန်ဖြစ်သော အရိယာတို့သည်။
သမ္မာပဋိပဒါဃ၊ အဋ္ဌင်္ဂိက အရိယမဂ်ဟူသော သမ္မာပဋိပတ်ဖြင့်။
အဓိဂန္တဗ္ဗဿ၊ ရအပ်သော နိဗ္ဗာန်ကို။
အဓိဂတတ္တာ၊ ရပြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော။
ပဋိပဒံ၊ အဋ္ဌင်္ဂိက အရိယမဂ် သမ္မာပဋိပတ်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
သုပ္ပဋိပန္နာ၊ ကောင်းမြတ်သော သမ္မာပဋိပတ်ကို ကျင့်ပြီး မည်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝေဒိတဗ္ဗာ၊ ကုန်၏။
အပိ စ၊ လည်း။
သွာက္ခာတော၊ ကောင်းစွာ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဓမ္မဝိနယေ၊ ၌။
ယထာနုသိဋ္ဌံ၊ ဆုံးမတော်မူတိုင်း။
ပဋိပန္နတ္တာပိ၊ ကျင့်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၎င်း။
အပဏ္ဏကပဋိပဒံ-အဝိရဇ္ဈနကပဋိပဒံ၊ ကို။
ပဋိပန္နတ္တာပိ၊ ကြောင့်၎င်း။
သုပ္ပဋိပန္နော၊ မည်၏။
မဇ္ဈိမာယ၊ သော။
ပဋိပဒါယ၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ ကို။
အန္တဒွယံ၊ ကို။
အနုပဂမ္မ၊ ၍။
ပဋိပန္နတ္တာ စ၊ ကြောင့်၎င်း။
ကာပဝစီမနောဝင်္ကကုဋိလဇိမှဒေါသပ္ပဟာနာယ၊ ပယ်ခြင်းငှါ
ပယ်ခြင်းဖြင့် ၊ ဝါ၊ ပယ်သော။ (ပဋိပဒါ၊ ဖြင့်။) -ဟု ပြည်မူနိသျဟောင်း၌ ယောဇနာ၏ ။ (ဆ-သံ-သော)။
ပဋိပန္နတ္တာ စ၊ ကြောင့်၎င်း။
ဥဇုပ္ပဋိပန္နော၊ မည်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ ကို။
ဉာယော၊ ဉာယဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တဒတ္ထာယ၊ ထိုဉာယဟုဆိုအပ်သော နိဗ္ဗာန်အကျိုးငှါ။
ပဋိပန္နတာ၊ ကြောင့်။
ဉာယပ္ပဋိပန္နော၊ မည်၏။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းဖြင့်။
ပဋိပန္နာ၊ ကျင့်ကုန်သော အရှင်တို့သည်။
သာမီစိပ္ပဋိပန္နာရဟာ၊ သူတပါးတို့သည်ပြုအပ်သော (ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း, လက်အုပ်ချီခြင်း,နေရာခင်းလင့်ခြင်း စသော) ရိုသေသမှုကို ထိုက်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
တထာ၊ ဖြင့်။
ပဋိပန္နတ္တာ၊ ကြောင့်။
သာမီစိပ္ပဋိပန္နော၊ မည်၏။
ယဒိဒန္တိ၊ ကား။
ယာနိ ဣမာနိ၊ ဤမျက်မှောက်ပြုအပ်သောအကြင်သို့ သဘောရှိကုန်သော။
စတ္တာရိ ပုရိသယုဂါနီတိ၊ ကား။
ယုဂဠဝသေန၊ အစုံဖက်တွဲသည်၏အစွမ်းဖြင့်။
ပဌမမဂ္ဂဋ္ဌော၊ ပဌမမဂ္ဂဋ္ဌပုရိသတစ်ဦး။
ဖလဋ္ဌော၊ ပဌမ ဖလဋ္ဌပုရိသတစ်ဦး။
ဣတိ-ဣဒံ ဒွယံ၊ ဤနှစ်ဦးသည်။
ဧကံ၊ တခုသော။
ယုဂဋ္ဌံ၊ တွဲဖက်အစုံမည်၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဧဝံ ဣမိနာ ပကာရေန၊ ဤအထူးဖြင့်။
စတ္တာရိ၊ လေးပါးကုန်သော။
ပုရိသယုဂဋ္ဌာနိ၊ ယောကျာ်းမြတ်အစုံတို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
အဋ္ဌပုရိသပုဂ္ဂလာတိ၊ ကား။
ပုရိသပုဂ္ဂလဝသေန၊ ယောကျာ်းပုဂ္ဂိုလ်၏ အစွမ်းဖြင့်။
ပဌမမဂ္ဂဋ္ဌော၊ ပဌမမဂ္ဂဋ္ဌသည်။
ဧကော၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမည်၏။
ဖလဋ္ဌော၊ ပဌမ ဖလဋ္ဌသည်။
ဧကော၊ ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးမည်၏။
ဣတိ ဣမိနာ နယေန၊ ဖြင့်။
အဋ္ဌေဝ၊ ရှစ်ပါးသာလျှင်ဖြစ်ကုန်သော။
ပုရိသပုဂ္ဂလာ၊ ယောကျာ်းမြတ်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤအဋ္ဌပုရိသပုဂ္ဂလာဟူသောပုဒ်၌။
ပုရိသောတိ ဝါ၊ ပုရိသဟူ၍၎င်း။
ပုဂ္ဂလောတိ ဝါ၊ ပုဂ္ဂလဟူ၍၎င်း။
(ဝုတ္တာနိ၊ ကုန်သော။)
ဧတာနိ ပဒါနိ၊ ဤနှစ်ပုဒ်တို့သည်။
ဧကတ္ထာနိ၊ တူသောအနက်ရှိကုန်၏။
ပန၊ ထိုသို့ ဧကတ္ထဖြစ်လျှင်းမူလည်း။
ဝေနေယျ ဝသေန၊ ဝေနေယျဇ္ဈာသယ၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဧတံ၊ ပုရိသပုဂ္ဂလာဟူသော နှစ်ပုဒ်တွဲ ဗဟုဝစနန္တပုဒ်ကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်၏။
ဧသ ဘဂဝတော သာဝကသင်္ဃောတိ၊ ကား။
ယာနိမာနိ၊ ဤမျက်မှောက်ပြုအပ်သော အကြင်သို့ သဘောရှိကုန်သော။
[၂၁၃] ယုဂဝသေန၊ အစုံဖက်တွဲသည်၏ အစွမ်းဖြင့်။
စတ္တာရိ ပုရိသယုဂါနိ၊ လေးပါးကုန်သော ယောကျာ်းအစုံတို့သည်။
သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
ပါဋိဧက္ကတော၊ အသီး အသီး တပါး တပါး ခွဲဝေသောအားဖြင့်။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ယေ ဣမေ ပုရိသပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်မျက်မှောက်ဖြစ်သော ယောကျာ်းပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သန္တိ၊ ကုန်၏။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဧသ-ဧသော၊ ဤအစုံအားဖြင့်လေးပါး, အသီးအသီး တပါးတပါးခွဲဝေသောအားဖြင့် ရှစ်ဦးဖြစ်သော။
သာဝကသံင်္ဃော၊ အရိယာသာဝကတို့၏ အပေါင်းဖြစ်သော သံဃာတော်သည်။
အာဟုနေယျာတိအာဒီသု၊ တို့၌။
အတ္ထော၊ ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗော၊ ၏။
အာနေတွာ၊ အဝေးမှဆောင်၍။
ဟုနိတဗ္ဗံ၊ ပူဇော်အပ်၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အာဟုနံ၊ မည်၏။
ဒူရတောပိ၊ အဝေးမှသော်လည်း။
အာနေတွာ၊ ဆောင်၍။
သီလဝန္တေသု၊ သီလဝန္တပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။
ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးလှူပူဇော်အပ်၏။
ဣတိ အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဧတံ၊ ဤအာဟုနံဟူသောပုဒ်သည်။
(အာနေတွာ၊ အဝေးမှသော်လည်းဆောင်၍။
ဟုနိတဗ္ဗာနံ၊ သီလဝန္တပုဂ္ဂိုလ်တို့အား ပေးလှူအပ်ကုန်သော။)
စတုန္နံ ပစ္စယာနံ၊ တို့၏။
အဓိဝစံနံ၊ တည်း
ဤအနက်ကို အဓိကာရအားဖြင့် သိအပ်၏ ။ အာနေတွာ၊ ၍။ သီလဝန္တေသု၊ တို့အား။ ဒါတဗ္ဗာနံ၊ ကုန်သော။ စတုန္နံ ပစ္စယာနံ၊ တို့၏ ။ ဤသို့မူလည်း ဒါတဗ္ဗံ ဟူသော ပုဒ်ကို ဆဋ္ဌီ အစွမ်းဖြင့်ပြန်၍ လိုက်စေအပ်၏။ ဤသို့ မဟု ယထာရုတ ဆိုထားတိုင်း အနက်ယူသော် အဘယ်အပြစ်ဖြစ်ရာသနည်း? အညထာ ယေသံ ကေသဉ္စိ စတုန္နံ ပစ္စယာနံ အာဟုနန္တိ သမညာ သိယာ။ (ပြည်)။
တံ အာဟုနံ၊ ထိုအဝေးမှသော်လည်း ဆောင်၍ လှူအပ်သော ပစ္စည်းလေးပါးကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
ယုတ္ထော၊ ထိုက်၏။
ကသ္မာ၊ ကား။
တဿ အာဟုနဿ၊ လေးပါး၏။
မဟပ္ဖလကရဏတော၊ အကျိုးကြီးသည်၏ အဖြစ်ကို ပြုခြင်းကြောင့်တည်း။
ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အာဟုနေယျော၊ မည်တော်မူ၏။
အထ ဝါ၊ ကား။
ဒူရတောပိ၊ အဝေးမှသော်လည်း။
အာဂန္တွာ၊ ၍။
သဗ္ဗသာပတေယျမ္ပိ၊ အလုံးစုံသော ဥစ္စာနှစ်ကို၎င်း။
ဧတ္ထ၊ ဤအရိယသံဃာတော်၌။
ဟုနိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သော၊ ထိုအရိယသံဃာတော်သည်။
အာဟဝနီယော၊ မည်၏။
(အဓိကရဏသာဓန) ဝါ၊ ကား။
သက္ကာဒီနမ္ပိ၊ တို့၏လည်း။
ဝါ၊ တို့သည်လည်း။
အာဟဝနံ၊ ပေးလှူအပ် ပူဇော်အပ်သော ဝတ္ထုကို။
အရဟတိ၊ ၏။
ဣိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အာဟဝနီယော၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဗြာဟ္မဏာနံ၊ တို့၏။
အာဟဝနီယော နာမ၊ အာဟဝနိယမည်သော။
ယော အယံ အဂ္ဂိ၊ မီးသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ယတ္ထ အဂ္ဂိမှိ၊ ၌။
ဟုတံ၊ ပူဇော်အပ်ပေးလှူအပ်ခီရဒဓိသပ္ပိနဝနီတစသည်သည်။
မဟပ္ဖလံ၊ (အာဟုနေယျဂ္ဂိ, ဂဟပတဂ္ဂိ, ဒက္ခိဏေယျဂ္ဂိတို့၌ ပူဇော်အပ်သည်ထက်) များသောအကျိုးရှိ၏။
ဣတိ၊ သို့။
တေသံ ဗြာဟ္မဏာနံ၊ တို့၏။
လဒ္ဓိ၊ အယူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သတတ်
ယင်းသို့ ပုဏ္ဏားတို့အယူရှိလျှင် သူတို့အယူသို့ပင် လိုက်ရမည်လော စုဒ်ရှိရကား ယင်းသို့ အယူရှိလျှင် တို့ကနိုင်ပြီ၊ မလိုက်လင့်ဟု "သစေ ဟုတဿ" စသည်ကိုမိန့်။ (ပြည်)။
ဟုတဿ၊ ပူဇော်ပေးလှူအပ်သော (ခီရဒဓိသပ္ပိနဝနီတစသော) အလှူဝတ္ထု၏။
မဟပ္ဖလတာယ၊ အကျိုးကြီးမြတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အာဟဝနီယော၊ အဝေးမှသော်လည်းလာ၍ အလုံးစုံသော ဥစ္စာနှစ်ကို ပူဇော်ရာဖြစ်သည်။
သစေ ဟောတိ၊ အံ့။
သံင်္ဃောဝ၊ ငါတို့ကိုးကွယ်သော သံင်္ဃာသည်သာလျှင်။
အာဟဝနီယော၊ အာဟဝနိယျစစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ-သစ္စ့၊ ၏။
သင်္ဃေ၊ ၌။
ဝါ၊ အား။
ဟုတံ ဒိန္နံ၊ သည်။
မဟပ္ဖလံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယထာဟ၊ ကား။
ယောစ။ ပ။
ဟုတန္တိ၊ ၍။
အာဟ၊ ပြီ။
[ယော စ ဇန္တု၊ သည်ကား။
ဝနေ၊ ၌။
ဝဿသတံ၊ လုံး။
အဂ္ဂိံ၊ ကို။
ပရိစရေ၊ လုပ်ကျွေးပူဇော်ရာ၏။
ယော စ၊ သည်ကား။
ဧကံ၊ တပါးသော။
ဘာဝိတတ္တာနံ၊ ပွါးစေအပ်ပြီးသော အရိယမဂ်စိတ်ရှိသောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
မုဟုတ္တမပိ၊ တခဏမျှသော်လည်း။
ပူဇယေ၊ ရာ၏။
(တဿ၊ ၏။)
သာယေဝ ပူဇနာ၊ သည်သာလျှင်။
သေယျော၊ ၏။
ဝဿသတံ၊ လုံး။
ယံ ဟုတံ၊ သည်။
စေ ဟောတိ၊ ဖြစ်စေကာမူ။
ဧတံ၊ သည်။
န သေယျော၊ မမြတ်။]
နိကာယန္တရေ၊ သဗ္ဗတ္ထိကဝါဒီနိကာယ်တပါး၌။
တဒေတံ တံ ဧတံ အာဟဝနီယောတိ ပဒံ၊ သည်။
ဣဓ၊ ဤထေရဝါဒီနိကာယ်၌။
အာဟုနေယျာတိ ဣမိနာ ပဒေန၊ နှင့်။
အတ္ထတော၊ ဖြင့်။
ဧကံ၊ တူ၏။
ဗျဉ္ဇနတော ပန၊ ဖြင့်ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤအာဟဝနိယ အာဟုနေယျနှစ်ပုဒ်၌။
ကိဉ္စိမတ္တမေဝ၊ စိုးစဥ်းမျှသည်သာလျှင်။
နာနံ၊ ထူး၏။
ဣတိ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
အာဟုနေယျော၊ အဝေးမှလာ၍ အလုံးစုံသောဥစ္စာနှစ်ကို ပူဇော်ပေးလှူရာမည်တော်မူ၏။
ပန၊ ပါး။
ပါဟုနေယျောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဒိသာဝိဒိသတော၊ အရပ်ရှစ်မျက်နှာမှ။
အာဂတာနံ၊ ကုန်သော။
ပိယမနာပါနံ၊ ချစ်မြတ်နိုးအပ် နှလုံးကို ပွါးစေတတ်ကုန်သော။
ဉာတိမိတ္တာနံ၊ အဆွေးအမျိုးခင်ပွန်းကောင်းတို့၏။
အတ္ထာယ၊ ငှါ။
သက္ကာရေနံ၊ အကောင်းအမွန်ပြုပြင်ခြင်းဖြင့်။
ပဋိယတ္တံ၊ စီရင်အပ်သော။
အာဂန္တုကဒါနံ၊ ဧည့်ကောင်းတို့အား ရည်ရွယ်ထားသောအလှူကို။
ပါဟုနံ၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တမ္ပိ၊ ထိုအာဂန္တုကဒါနကိုလည်း။
တထာရူပေ၊ ထိုသို့သဘောရှိကုန်သော။
တေ ပါဟုနကေ၊ ထိုပိယမနာပဉာတိမိတ္တဖြစ်သော ဧည့်ကောင်းတို့ကို။
ဌပေတွာ၊ ၍။
သင်္ဃဿေဝ၊ သံင်္ဃာတော်အားသာလျှင်။
ဒါတုံ၊ ငှါ။
ယုတ္တံ၊ သင့်မြတ်၏။
သံင်္ဃော စ၊ သည်လည်း။
ပါဟုနံ၊ ကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတုံ၊ ငှါ။
ယုတ္တော၊ ၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။
သင်္ဃသဒိသော၊ သံင်္ဃာနှင့်တူသော။
ပါဟုနကော၊ ဧည့်ကောင်းမည်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တထာ တံ ဝစနံ၊ ကို။
ဟိ တံပါကဋံ ကရောမိ၊ အံ့။
ဧကဗုဒ္ဓန္တရေ စ၊ ဘုရားနှစ်ဆူတို့၏ တခုသောအကြားသော်လည်း။
ဝီတိဝတ္တေ၊ လွန်သည်ရှိသော်။
ဒိဿတိ၊ တွေ့မြင်ရ၏။
အဗ္ဗောကိဏ္ဏဉ္စ၊ ပဋိပက္ခတို့နှင့်မရောသည်ဖြစ်၍လည်း။
ပိယမနာပတ္တကရေဟိ၊ ချစ်အပ်နှလုံးကိုပွါးစေတတ်သည်၏အဖြစ်ကိုပြုတတ်ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ သီလအစရှိကုန်သော ကျေးဇူးတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ အသဒိသပါဟုနကအဖြစ်ကို မှတ်အပ်၏။
ဧဝံ၊ သို့။
အဿ၊ ထိုသံင်္ဃာတော်အား။
ပါဟုနံ၊ (ပိယမနာပဉာတိမိတ္တဖြစ်ကုန်သော) ဧည့်ကောင်းတို့အားရည်မှတ်၍ အကောင်းအမွန်စီရင်အပ်သော အာဂန္တုကဒါနကို။
ဒါတုံ၊ ငှါ။
ယုတ္တံ၊ ၏။
(သံင်္ဃော စ၊ သည်လည်း။)
ပါဟုနံ၊ ကို။
ပဋိဂ္ဂဟေတုံ၊ ခံခြင်းငှါ။
ယုတ္တော၊ ၏။
ဝါ၊ ထိုက်၏။
ဣတိ ဣမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။
ပါဟုနေယျော၊ မည်တော်မူ၏။
ပန၊ အယူထူးကို ဆိုအံ့။
ဘေသံ၊ အကြင် သဗ္ဗတ္ထိကဝါဒီ နိကာယ်တပါးတို့၏။
(ဝါ ဒေ၊ ၌။)
ပါဟဝနယောတိ၊ ဟူသော။
ပါဠိ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တေသံ၊ ထိုနိကာယ်တပါးတို့၏။
ဝါဒေ၊ ၌။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
သံင်္ဃော၊ သည်။
ပုဗ္ဗကာရံအဂ္ဂကိရိယံ၊ အဦးပြုခြင်းကို။
ဝါ၊ အဦးပူဇော်လုပ်ကျွေးခြင်းကို။
အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သဗ္ဗပဌမံ၊ အလုံးစုံသော ဧည့်ကောင်းတို့၏ ရှေးဦးစွာ။.
အာနေတွာ၊ ၍။
ဧတ္ထ၊ ဤသံင်္ဃာတော်၌။
ဟုနိသဗ္ဗံ၊ ပေးလှူပူဇော်အပ်၏။
ဣတိ ဝမိနာ ကာရဏေန၊ ကြောင့်။
ပါဟဝနီယော၊ မည်တော်မူ၏
ရှေးဝိကပ်၌ ပ-သဒ္ဒါသည် ပကဋ္ဌဒူရဟော, အာ-သဒ္ဒါသည် အာဂတတ္ထဖြစ်၍ ဒူရတောပိ ဒိသာဝိဒိသတော အာဂတာနံ ပိယမနာပါနံ ဉာတိမိတ္တာနံ ဟုနိတဗ္ဗံ ဒါတဗ္ဗန္တိပါဟုနံ- ပြု။ ယခုမူ ပ-၏ သမီပတ္ထစသော , အာ-၏အာဟဝနစသော အနက်ကို တသီးကြံလို သည်ဖြစ်၍ " သဗ္ဗပဌမံ အာနေတွာ" စသည်ကိုမိန့်။ (ပြည်)။
ဝါ၊ ကား။
သဗ္ဗပ္ပကာရေန၊ (အာဒရဂါရဝဗဟုမာနစသည်လည်းဖြစ်သော ဒေယျဓမ္မကို သက္ကစ္စကရဏ စသည်လည်းဖြစ်သော) ခပ်သိမ်းသော အပြားဖြင့်။
အာဟဝနံ၊ ဆောင်ယူ၍ ပူဖော်အပ်သော ဝတ္ထုကို။
(သံင်္ဃော၊ သည်။)
အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပါဟဝနီယော၊ ၏။
သွာယံ ပါဟဝနီယသဒ္ဒေါ၊ ကို။
ဣဓ၊ ဤ ထေရဝါဒီ နိကာယ်၌။
တေနေဝ အတ္ထေန၊ ထို ဆိုအပ်ပြီးသော အနက်ကြောင့်လျှင်။
(ပရိယာယဘာဝေန၊ ဖြင့်။)
ပါဟုနေယျောတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ပန၊ ပါး။
ပရလောကံ၊ တမလွန်လောကကို။
သဒ္ဒဟိတွာ၊ ယုံကြည်၍။
ဒါတဗ္ဗေနံ၊ ပေးလှူအပ်သော အလှူဝတ္ထုကို။
ဒက္ခီဏာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တံ ဒက္ခိဏံ၊ ကို။
အရဟတိ၊ ထိုက်၏။
ဝါ၊ ကား။
ဒက္ခိဏာယ၊ အား။
ဟိတော၊ လျော်သည်တည်း။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
နံ ဒက္ခိဏံ၊ ကို။
မဟပ္ဖလကရဏတာယ၊ အကျိုးကြီးသည်ကို ပြုတတ်သည်၏အဖြစ်ဖြင့်။
ဝိသောဓေတိ၊ သုတ်သင်နိုင်ပေ၏
အလှူဒါနအကျိုးကြီးစေသည်ကိုပင် သုတ်သင်သည် စင်ကြယ်စေသည်ဟု ဆိုသည်။ အဘယ်ကဲ့သို့နည်းဟူမူ ကြွေးမြီ စသော စီးပွါးရေးကိစ္စကို များစွာသော အတိုးအမြတ်ရစေခြင်းဖြင့် သုတ်သင်စင်ကြယ်စေသည်ဟု ဆိုရသကဲ့သို့တည်း။ ထို့ကြောင့် ဋီကာ၌ "ယထာ ဥဒ္ဓါရာဒိ ဝိပုလုဒြယလာဘေန ဝိသောဓိတံ နာမဟောတိ ၊ ဧဝံ ဒက္ခိဏာဝိပုလဖလတာယာတိဝုတ္တံမဟပ္ဖလကရဏတာယဝိသောဓေတီတိ" ဟု မိန့်ဆို၏ ။ မြန်မာမူ၌ ဥဒ္ဓါရာဒိအရာတွင် ဥဋ္ဌာရာတိဟု ပျက်လျက်ရှိသည် ၊ ဥဒ္ဓါရာဒိ-ဟု ရှိသော သီဟိုဠ်မူသာ သင့်သည်။ (ဆ-သံ-သော)။
(တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒက္ခိဏံ အရဟတိ၊ ၏။
ဒက္ခိဏယ ဝါ၊ အားမူလည်း။
ဟိတော၊ လျော်၏။)
ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒက္ခိဏေယျော၊ မည်၏။
[၂၁၄] ဥဘော ဟတ္ထေ၊ လက်နှစ်ဖက်တို့ကို။
သိရသ္မိံ၊ ၌။
ပတိဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
သဗ္ဗလောကေန၊ အလုံးစုံသော လောက (သတ္တဝါအပေါင်း) သည်။
ကယိရမာနံ၊ သော။
အဉ္ဇလိကမ္မံ၊ ကို။
အရဟတိ၊ ၏။
ဣတိ-တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အဉ္ဇလိကရဏီယော၊ မည်၏။
အနုတ္တရံ ပုညက္ခေတ္တံ လောကဿတိ၊ ဟူသည်ကား။
သဗ္ဗလောကဿ၊ အလုံးစုံသောလောက၏။
အသဒိသံ၊ အတူမရှိသော။
ပုညဝိရူဟနဋ္ဌာနံ၊ စိုက်ပျိုးကြဲမြှုပ်အပ်သော ကုသိုလ်မျိုးတို့၏ ပေါက်ပွားစည်ပင်ရာဌာနသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဟိ တံ ပါကဋံ ကရောမိ၊ အံ့။
ရညော ဝါ၊ ၏၎င်း။
အမစ္စဿ ဝါ၊ ၏၎င်း။
သာလီန ဝါ၊ တို့၏၎င်း။
ယဝါနံ ဝါ၊ တို့၏၎င်း။
ဝိရူဟနဋ္ဌာနံ၊ ပေါက်ရောက်စည်ပင်ရာ လယ်မြေအရပ်ကို။
ရညော၊ ၏။
သာလိက္ခေတ္တံ၊ သလေးခင်း။
ရညော၊ ၏။
ယဝခေတ္တံ၊ မုယောခင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုစ္စတိ ယထာ၊ သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။
သံင်္ဃော၊ ကို။
သဗ္ဗလောကဿ၊ ၏။
ပုညာနံ၊ စိုက်ပျိုးအပ်သော ကုသိုလ်မျိုးတို့၏။
ဝိရူဟနဋ္ဌာနံ၊ ပေါက်ပွါးစည်ပင်ရာ လယ်တာမြေကောင်းဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဟိ-သစ္စံ၊ ၏။
သံဃံ၊ ကို။
နိဿယ၊ ၍။
လောကဿ၊ အလုံးစုံသောလောက၏။
နာနပ္ပကာရဟိတသုခသံဝတ္တနိကာနိ၊ အထူးထူးအပြားပြားသော စီးပွါးချမ်းသာကို ဖြစ်စေတတ်ကုန်သော။
ပုညာနိ၊ စိုက်ပျိုးအပ်ကုန်သော ကုသိုလ်မျိုးတို့သည်။
ဝိရူဟန္တိ၊ ပေါက်ပွါးစည်ပင်တတ်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သံင်္ဃော၊ သည်။
လောကဿ၊ လောက၏။
အနုတ္တရံ-အသဒိယံ၊ သော။
ပုညက္ခေတ္တံ၊ ကောင်းမှုအခင်း သန့်ရှင်းပေါင်းမြက် ခွန်ထွက်သန်သန် လယ်ကောင်းမှန်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤရွေ့အပြီးတည်း။
ဧဝံ ဣမိနာ ပကာရေန၊ ဖြင့်။
သုပ္ပဋိပန္နတာဒိဘေဒေ၊ သုပ္ပဋိပန္နတာစသည် အပြားရှိကုန်သော။
သံဃဂုဏေ၊ သံဃဂုဏ်တော်တို့ကို။
အနုဿ၇တော၊ ယောဂီအား။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုသံဃဂုဏ်တော်တို့ကို အောက်မေ့သောအခါ၌။
ရာဂပရိယုဋ္ဌိတံ၊ သော။
စိတ္တံ၊ သည်။
နေဝ ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဒေါသပရိယုဋ္ဌိတံ၊ သော။
စိတ္တံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
မောဟပရိယုဋ္ဌိတံ၊ သော။
စိတ္တံ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
သံဃံ၊ သံဃဂုဏ်တော်ကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
အဿ၊ ထိုယောဂီအား။
ဥဇုဂတမေဝ၊ သော။
စိတ္တံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ပုရိမနယေနေဝ၊ လျှင်။
ဝိက္ခမ္ဘိတနီဝရဏဿ၊ ယောဂီအား။
ဧကက္ခဏေ၊ ၌။
ဈာနင်္ဂါနိ၊ တို့သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇန္တိ၊ ကုန်၏။
ပန၊ ထိုသို့ဖြစ်သော်လည်း။
သံဃဂုဏာနံ၊ တို့၏။
ဂမ္ဘီရတာယ ဝါ၊ ကြောင့်၎င်း။
နာနပ္ပကာရဂုဏာနုဿရဏာဓိမုတ္တတာယ ဝါ၊ ကြောင့်၎င်း။
အပ္ပနံ၊ သို့။
အပ္ပတွာ၊ ၍။
ဥပစာရပ္ပတ္တမေဝ၊ သာလျှင်ဖြစ်သော။
ဈာနံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဒေတံ တံ ဧတံ ဈာနံ၊ သည်။
သံဃဂုဏာနုဿရဏဝသေန၊ ဖြင့်။
ဥပ္ပန္နတ္တာ၊ ကြောင့်။
သံဃာနုဿတိစွေဝ၊ ဟူ၍သာလျှင်။
သင်္ခံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
စ၊ ဆက်၍ဆိုအံ့။
ဣမံ သံဃာနုဿတိံ၊ ကို။
အနုယုတ္တော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သံဃေ၊ ၌။
သဂါရဝေါ၊ သည်။
သပ္ပတိဿော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သဒ္ဓါဒိဝေပုလ္လံ၊ သဒ္ဓါစသည် ပြန့်ပြောပေါများသည်၏ အဖြစ်ကို။
အဓိဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ပီတိပါမောဇ္ဇဗဟုလော၊ သည်။
ဘယဘေရဝသဟော၊ သည်။
ဒုက္ခာဓိဝါသနသမတ္ထော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သံဃေန၊ နှင့်။
သံဝါသသညံ၊ ကို။
ပဋိလဘတိ၊ ၏။
သံဃဂုဏာနုဿတိယာ၊ သည်။
အဇ္ဈာဝုတ္ထဉ္စ၊ စွဲနေကိန်းအောင်းရာလည်း ဖြစ်သော
အဇ္ဈာဝုတ္ထဉ္စ ၌ စ-သဒ္ဒါသည် ဝါကျာရမ္ဘဇောတကသင့်၏။ ထို့ကြောင့် အဇ္စျာဝုတ္ထံ၊ သော ။ အဿ၊ ၏။ သရီရံ စ၊ သည်လည်းဟု ယောဇနာသင့်၏။ ဤ၌ သရီရံ-နောင် ပိ-မရှိသကဲ့သို့ ရှေးအနုဿတိကထာ ၂-ပါးတို့၌လည်း ပိ-သဒ္ဒါ မရှိခြင်းက သာ၍သင့်မြတ်ပေသည်။ (ဆ-သံ-သော)။
အဿ၊ ထိုယောဂီ၏။
သရီရံ၊ သည်။
သန္နိပတိတသံဃံ၊ အညီအညွတ်စည်းဝေးအပ်သော သံဃာတော်ရှိသော။
ဥပေါသထာဂါရံ ဣဝ၊ ဥပုသ်အိမ်ကဲ့သို့။
ပူဇာရဟံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သံဃဂုဏာဓိဂမာယ၊ ငှါ။
စိတ္တံ၊ သည်။
နမတိ၊ ၏။
စ၊ ထိုမှတပါး။
ဝီတိက္ကမိတဗ္ဗဝတ္ထုသမာယောဂေ၊ လွန်ကျူးအပ်သော ဝတ္ထုနှင့်တွေ့လတ်သော်။
အဿ၊ ၏။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။
သံဃံ၊ ကို။
ပဿတော ဝိယ၊ မြင်ရဘိသကဲ့သို့။
ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ သည်။
ပစ္စုပဋ္ဌာတိ၊ ၏။
ဥတ္တရိ၊ ကို။
အပ္ပဋိိဝိဇ္ဈန္တော ပန၊ သော်လည်း။
သုဂတိပရာယနော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သုမေဏသော၊ သည်။
ဧဝံမဟာနုဘာဝါယ၊ ဤသို့တိုအပ်ပြီးသော အပြားဖြင့် (နီဝရဏကိုခွါခြင်းစသည်၌ စွမ်းနိုင်သော သံဃာတော်၌ ရိုသေခြင်းစသည်၏ အကြောင်းလည်းဖြစ်သော) ကြီးမားသော အာနုဘော်နှင့် ပြည့်စုံသော။
သံဃာနုဿတိယာ၊ ၌။
သဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။
အပ္ပမာဒံ၊ ကို။
ဟဝေ၊ စင်စစ်။
ကယိရာထ-ကရေဃျ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤရွေ့စကားတရပ် အပြီးသတ်တည်း။
ဣဒံ၊ ကား။
သံဃာနုဿတိယံ၊ ၌။
ဝိတ္ထာရကထာမုခံ၊ အကျယ်ဖြစ်သော စကားအမြွက်တည်း။