သုမုတ္တာ သာဓုမုတ္တာမှီတိအာဒိကာ - - - ဤသို့အစရှိသောဂါထာသည်။ မုတ္တာထေရိယာ၊ မုတ္တာထေရီမ၏။ ဂါထာ၊ ဂါထာတည်း။

အယမ္ပိ၊ ဤမုတ္တာထေရီမသည်လည်း။ ပုရိမဗုဒ္ဓေသု၊ ရှေးဘုရားရှင်တို့၌။ ကတာဓိကာရာ၊ ပြုအပ်ပြီးသောလွန်ကဲသောကောင်းမှုရှိသည်။ (ဟုတွာ)။ တတ္ထ တတ္ထ ဘဝေ၊ ထိုထိုဘဝ၌။ ဝိတဋ္ဋျုပနိဿယံ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှကင်းသောနိဗ္ဗာန်၏ အားကြီးသောအကြောင်းဖြစ်သော။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကို။ ဥပစိနိတွာ၊ ဆည်းပူးအားထုတ်ပြီး၍။ ဣမသ္မိံ ဗုဒ္ဓုပ္ပါဒေ၊ ဤ‌ဂေါတမမြတ်စွာဘုရားပွင့်တော်မူရာ အခါ၌။ ကောသလဇနပဒေ၊ ကောသလဇနပုဒ်၌။ ဩဃာတကဿ နာမ၊ ဩဃာာတမည်သော။ ဒလိဒ္ဒဗြာဟ္မဏဿ၊ သူဆင်းရဲပုဏ္ဏား၏။ ဓီတာ၊ သမီးသည်။ ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။ တံ၊ ထိုပုဏ္ဏေးမလေးကို။ ဝယပ္ပတ္တကာလေ၊ အရွယ်ရောက်သောအခါ၌။ မာတာပိတရော၊ မိဘတို့သည်။ ဧကဿ၊ တစ်ယောာက်သော။ ခုဇ္ဇဗြာဟ္မဏဿ၊ ခါးကုန်းသောပုဏ္ဏားအား။ အဒံသု၊ ပေးကြကုန်ပြီ။

သာ၊ ထိုပုဏ္ဏေးမလေးသည်။ တေန၊ ထိုခါးကုန်းသောပုဏ္ဏားအား။ ဃရာဝါသံ၊ အိမ်ရာထောင်ခြင်းကို။ အရောစန္တီ၊ မနှစ်သက်သည်။ (ဟုတွာ)။ တံ၊ ထိုပုဏ္ဏားကြီးကို။ အနုဇာနာပေတွာ၊ ခွင့်ပြုစေ၍။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ ဝိပဿနာယ၊ ဝိပဿနာဖြင့်။ ကမ္မံ၊ အားထုတ်ခြင်းအမှုကို။ ကရောတိ၊ ပြု၏။

တဿာ၊ ထိုမုတ္တာထေရီမအား။ ဗဟိဒ္ဓါရမ္မဏေသု၊ ဗဟိဒ္ဓအာရုံတို့၌။ စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။ ဝိဓာဝတိ၊ ထိုမှဤမှ ပြေးသွား၏။ သာ၊ ထိုမုတ္တာထေရီမသည်။ တံ၊ ထိုအာရုံကို။ နိဂ္ဂဏှန္တီ၊ နှိပ်ကွပ်လျက်။ ‘‘ သုမုတ္တာ သာဓု မုတ္တာမှီ’’ တိ၊ " သုမုတ္တာ သာဓု မုတ္တာမှီ’’ အစရှိသော။ ဂါထံ၊ ဂါထာကို။ ဝဒန္တီယေဝ၊ ရွတ်ဆိုစဉ်ပင်။ ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။ ဥဿုက္ကာပေတွာ၊ ဖြစ်ပေါ်စေ၍ (ဝါ) တိုးပွားစေ၍။ ပဋိသမ္ဘိဒါဟိ၊ ပဋိသမ္ဘိဒါလေးပါးတို့နှင့်။ သဟ၊ တကွ။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပါပုဏိ၊ ရောက်ပြီ။

တေန၊ ထိုကြောင့်။ အပဒါနေ၊ အပဒါန်၌။ "ပဒုမုတ္တရော နာမ ဇိနော။ ပ ။ သာသနာ"န္တိ၊ "ပဒုမုတ္တရော နာမ ဇိနော ။ ပ ။ သာသနံ"= ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။

သဗ္ဗဓမ္မေသု၊ အလုံးစုံ‌သောတရားတို့၌။ စက္ခုမာ၊ စက္ခုငါးပါးနှင့်ပြည့်စုံတော်မူသော။ ပဒုမုတ္တရော နာမ၊ ပဒုမုတ္တရမည်သော။ ဇိနော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။

ပါဏိနေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။ အနုဂဏှန္တော၊ ချီိးမြောက်တော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ)။ ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအလို့ငှါ။ ပုရံ၊ မြို့တွင်းသို့။ ပါဝိသီ၊ ဝင်‌တော်မူပြီ။

တဿ သတ္တု၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားသည်။ အာဂစ္ဆတော၊ ကြွလာတော်မူလတ်သော်။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ နဂရဝါသိနော၊ ထိုမြို့သူမြို့သားတို့သည်။

ဟဋ္ဌတုဋ္ဌာ၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်ကုန်ဖြစ်၍။ သမာဂန္တွ၊ ကောင်းစွာလာရောက်ကြကုန်လျက်။ ဝါလိကာ၊ သဲတို့ကို။ အာကိရိံသု၊ ကြဲဖြန့်ကြကုန်ပြီ။

(အဟံ၊ သည်)။ ဝီထိသမ္မဇ္ဇနံ စ၊ လမ်းမ၌တံမြက်လှည်းခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ကဒလိပုဏ္ဏကဒ္ဓဇေ စ၊ ငှက်ပျောပင်, ရေပြည့်အိုး, အလံတံခွန်တို့ကိုလည်းကောင်း။

ဓူမံ စ၊ နံ့သာ အခိုးအငွေ့ကိုလည်းကောင်း။ စုဏ္ဏံ စ၊ နံ့သာမှုန့်ကိုလည်းကောင်း။ မာလံ စ၊ ၁။ အဋ္ဌကထာစာမူ ၌ မာသံဟု ရှိနေသည်။ ပန်းကိုလည်းကောင်း။ ကတွာ၊ ပြု၍။ သတ္တုနော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။ သက္ကာရံ၊ ပူဇော်ခြင်းကို။ ကစ္စ၊ ပြု၍။

မဏ္ဍပံ၊ မဏ္ဍပ်ကို။ ပဋိယာဒေတွာ၊ စီရင်၍။ ဝိနာယကံ၊ လူသုံးပါးတို့၏အကြီးအမှူးဖြစ်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားကို။ နိမန္တေတွာ၊ ပင့်ဖိတ်၍။

မဟာဒါနံ၊ ကြီိးစွာသောအလှူကို။ ဒဒိတွာန၊ ပေး၍။ သမ္ဗောဓိံ၊ သာဝကဗောဓိဉာဏ်ကို။ အဘိပတ္ထယိံ၊ ဆုတောင်းခဲ့ပြီ။

မဟာဝီရော၊ ကြီးသောလုံ့လရှိတော်မူသော။ သဗ္ဗပါဏိနံ၊ အလုံးစုံသောသတ္တဝါတို့ကို။ ဟာရကော၊ နိဗ္ဗာန်သို့ ကယ်တင်တော်မူတတ်သော။ အဂ္ဂပုဂ္ဂလော၊ အမြတ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တော်မူသော။ ပဒုမုတ္တရော၊ ပဒုမုတ္တရဘုရားရှင်သည်။

အနုမောဒနိယံ၊ အနုမောဒနာကထာကို။ ကတွာ၊ ပြုတော်မူ၍။ ဗျာကာသိ၊ ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူပြီ။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့။ ဗျာကာသိ၊ ဗျာဒိတ်ပေးတော်မူသနည်း)။

သတသဟဿေ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်းသည်။ အတိက္ကန္တေ၊ လွန်လတ်သော်။ ဘဒ္ဒကော၊ ဘဒ္ဒမည်သော။ ကပ္ပေါ၊ ကမ္ဘာသည်။ ဟေဿတိ၊ ဖြစ်လတံ။ (တွံ၊ သင်သည်)။

ဘဝါဘဝေ၊ ဘဝအဆက်ဆက်၌ (ဝါ) ဘဝငယ် ဘဝကြီး၌။ သုခံ၊ ချမ်းသာအမျိုးမျိုးကို။ လဒ္ဓါ၊ ရသည်ဖြစ်၍။ ဗောဓိယံ၊ သာဝကဗောဓိဉာဏ်သို့။ ပါပုဏိဿသိ၊ ရောက်ရလတံ့။

ယေ ကေစိ၊ ခပ်သိမ်းကုန်သော။ နာရနာရိယော၊ ယောက်ျားမိန်းမဟူသမျှတို့သည်။ ဟတ္တကမ္မံ၊ လက်၏အမှုကို (ဝါ) ဝေယျာဝစ္စကို။ ကတာဝီ၊ ဝိုင်းဝန်းပြုလုပ်ကြကုန်၏။

သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သောယောက်ျားမိန်းမတို့သည်။ အနာဂတိမှိ၊ နောင်လာလတံ့သော။ အဒ္ဓါနေ၊ ကာလ၌။ (တေ၊ သင်၏)။ သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။ ‌ဟေဿန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်လတံ့။

တေန ကမ္မဝိပါကေန၊ ထိုကံ၏အကျိုးကြောင့်လည်းကောင်း။ စေတနာပဏိဓီဟိ စ၊ စေတနာထက်သန်စွာဆုတောင်းခြင်းတို့လည်းကောင်း။

ဥပ္ပန္နဒေဝဘဝနေ၊ ဖြစ်ရာနတ်ဘုံ၌။ တာ၊ ထိုယောက်ျားမိန်းမဟူသမျှတို့သည်။ တုယှံ၊ သင်၏။ ပရိစာရိကာ၊ အလုပ်အကျွေစတို့သည်။ (ဟေဿန္တိ၊ တံ့။ ဣတိ ဗျာကာသိ)။

(မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်)။ အသင်္ချေယျံ၊ မရေမတွက်နိုင်သော။ ဒိဗ္ဗံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော။ သုခဥ္စ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ အသင်္ခိယံ၊ မ‌ရေမတွက်နိုင်သာ။ မာနုသံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။ သုခဥ္စ၊ ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။

စိရံ၊ ကြာမြင့်စွာသော။ ကာလံ၊ ကာလပတ်လုံးး။ အနုဘောန္တိ (အနုဘောန္တိ)၊ သုံးဆောင်ခံစားကြရကုန်လျက်။ ဘဝဘဝေ၊ ဘဝအဆက်ဆက်၌ (ဝါ) ဘဝငယ် ဘဝကြီး၌။ သံသရိမှ၊ ကျင်လည်ခဲ့ရကုန်ပြီ။

ဣတော၊ ဤဘဒ္ဒကမ္ဘာမှ။ သတသဟဿေ ကပ္ပေ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအထက်၌။ တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ ယံ ကမ္မံ၊ အကြင်အမှုကို။ (အဟံ၊ သည်)။ အကရိံ၊ ပြုခဲ့ပြီ. (တေန ကမ္မေန၊ ထိုပြုလုပ်ခဲ့သောကောင်းမှုကံ‌ကြောင့်။ အဟံ၊ သည်။)

မနုဿေသု စ၊ လူပြည်တို့၌လည်းကောင်း။ အထော၊ ထို့အတူ။ ဒေဝပုရေဟု စ၊ နတ်ပြည်တို့၌လည်းကောင်း။ သုခမာလာ၊ နူးညံ့သိမ်မွေ့သည်။ (ဟောမိ၊ ဖြစ်ရ၏)။

ရူပံ၊ အဆင်းကိုလည်းကောင်း။ ဘောဂံ၊ စည်းစိမ်ကိုလည်းကောင်း။ ယသံ၊ အခြံအရံကိုလည်းကောင်း။ အာယုံ၊ အသက်ရှည်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ အထော၊ ထိုမှတစ်ပါး။ ကိတ္တိသုခံ၊ ကျော်စောခြင်းချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ ပိယံ၊ ချစ်မြတ်နိုးခြင်းကိုလည်းကောင်း။

သုကတံ၊ ကောင်းစွာပြုအပ်သော။ ကမ္မသမ္ပဒံ၊ ကံ၏ပြည့်စုံခြင်းကို။ (နိဿယ၊ မှီ၍)။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံကို။ (အဟံ၊ သည်)။ သတတံ၊ အမြဲ။ လဘာမိ၊ ရ၏။

ပစ္ဆိမေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော။ ဘဝေ၊ ဘဝသည်။ သမ္ပတ္တေ၊ ရောက်လတ်သော်။ ဇာတာဟံ၊ ဖြစ်ပြီ။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဗြာဟ္မဏေ၊ ဗြဟ္မဏဖြစ်သော။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။

ရမဏိယေ၊ နှလုံးမွေ့လျော်ဘွယ်‌ရှိသော။ နိဝေသနေ၊ အိမ်၌။ သုခုမာလဟသတ္ထပါဒါ၊ အလွန်နူးညံ့သောလက်ခြေရှိသည်။ (အဟုံ၊ ဖြစ်ပြီ)။

(အဟံ၊ သည်)။ သဗ္ဗကာလမ္ပိ၊ အလုံစုံသောကာလပတ်လုံးလည်း။ မနလင်္ကတံ၊ တန်ဆာမဆင်အပ်သော။ ပထဝိံ၊ ၁။ အဋ္ဌကတထာစာမူ၌ ပထဝီ- ဟု တွေ့ရသည်။ မြေကြီးကို။ န ပဿာမိ၊ မမြင်ရ။

အသုစိံ၊ မစင်ကြယ်သော။ စိက္ခလ္လဘူမိံ၊ ရွှံ့ညွန်မြေကို။ ကုဒါစနံ၊ တရံတဆစ်မျှ။ န ပဿာမ၊ မမြင်ရ။

ကိလေသာ ဈာပိတာ မယှံ၊ ။ ပေ ။ ကတံ ဗုဒ္ဓဿ သာသနံ။ ၂။ ဤမုတ္တာထေရီဂါထာအဋ္ဌကထာအဖွင့် နှင့် ထုတ်ပြသော အပဒါန်ဂါထာတို့ မတူညီကြ။ ထေရီဂါထာပါဠိတော်နှင့် အဋ္ဌကထာအဖွင့်ဝတ္ထုကြောင်းအရ မုတ္တာထေရိသည် ဆင်းရဲသူမဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရသည်။ သို့‌သော် အဋ္ဌကထာလာ လက်ရှိအပဒါန်ဂါထာများ၌ကား နောက်ဆုံးဘဝဝယ် အလွန်ချမ်းသာသူ ဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရသည်။ အကိုးဂါထာအချို့းသည် စတုရာသီတိဘိက္ခုနီသဟဿအပဒါန်- အပဒါန် ၂၊ ၂၈၂- ၂၈၃၊ ၌ လာသော အပဒါန်ဂါထာများနှင့် တူသယောင်ရှိသည်၊ အဋ္ဌကထာ၌ "မုတ္တာထေရိယာ ဂါထာ" ဟုလာရှိသော်လည်း မုတ္တာ ဟူ၍ မထင်ရှား၊ အကိုးပါဠိကို သင်္ဂါယနာတင် မထေရ်တို့က "နတ္ထိ ပါဠိယံ" ဟု ညွှန်းထား ၏ ၊ သို့ဖြစ်၍ ဤဝတ္ထုလာ အပဒါန်ဂါထာတို့ကို ဖြစ်သင့်သလို ကြံ၍ အနက်ပေးလိုက်သည်။

ပန၊ ဆက်၍ဆိုဦးအံံ့။ (သာ၊ ထိုမုတ္တာထေရီမသည်)။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပတွာ၊ ရောက်ပြီး၍။ ဥဒါနေန္တီ၊ ဥဒါန်းကျူးရင့်လိုသည်ဖြစ်၍။

‘"သုမုတ္တာ သာဓုမုတ္တာမှိ၊ ။ပ။ ဘဝနေတ္တိ သမူဟတာ" တိ- - -ဟူသော။ ဣမံ ဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိ၊ ကျူးရင့်ရွတ်ဆိုတော်မူပြီ။ (အဟံ၊ တပည့်‌တော်သည်)။ ခုဇ္ဖကေန၊ ခါးကုန်းခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သော။ ဥဒုက္ခလေန၊ ဆုံလည်းကောင်း။ မုသလေန၊ ကျည်ပွေ့လည်းကောင်း။ ခုဇ္ဇေကေန၊ ခါးကုန်းနေသော။ ပတိနာ စ၊ လင်ယောက်ျားလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ခုဇ္ဇေဟိ၊ အကုန်းတို့မှ။ မုတ္တိယာ၊ လွတ်ခြင်းကြောင့်။ သုမုတ္တာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သူသည်။ သာဓုမုတ္တာ၊ တကယ့်ကို လွတ်သူသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ (ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်)။ ဘဝနေတ္တိ၊ ဘဝသို့ ဆောင်တတ်သော တဏှာကို။ သမူဟတာ၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့် အကြွင်းမဲ့ ပယ်နုတ်အပ်ပြီ။ (တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်)။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ ဇာတိမရဏာ စ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းသေခြင်းမှလည်း။ မုတ္တာ၊ လွတ်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပြီ။

ဣမံ ဂါထံ၊ ဤဂါထာကို။ အဘာသိ၊ ကျူးရင့်ရွတ်ဆိုတော်မူပြီ။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။ သုမုတ္တာတိ- - -ကား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ မုတ္တာ၊ လွတ်သူသည်။

သာဓုမုတ္တာမှီတိ- - -ကား။ (အဟံ၊ သည်)။ သာဓု၊ ကောင်းစွာ။ သမ္မဒေဝ၊ ကောင်းစွားသာလျှင်။ မုတ္တာ၊ လွတ်သူသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။

ပန၊ ပရိဟာနပက္ခမှတစ်ပါး စောဒနာပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။ ကုတော၊ အဘယ်မှ။ သုမုတ္တာ၊ ကောင်းစွာလွတ်သနည်း။ သာဓုမုတ္တာ၊ တကယ်ကိုလွတ်သနည်း. ဣတိ (စေ)၊ ဤသို့ မေးဘွယ်ရှိသောကြောင့်။ "တီဟိ ခုဇ္ဇေဟိ မုတ္တိယာ" တိ- - - ဟူ၍။ အာဟ၊ ဆိုပြီ။ တီဟိ၊ သုံးပါကုန်သော။ ဝင်္ကကေဟိ၊ အကုန်းတို့မျှ။ ပရိမုတ္တာ၊ လွတ်ခြင်းကြောင့်။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ အတ္ထော၊ အနက်တည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ တာနိ၊ ထိုအကုန်းသုံးပါးတို့ကို။ သရူပတော၊ သရုပ်အားဖြင့်။ ဒဿေန္တီ၊ ပြလိုသည်ဖြစ်၍။ "ဥဒုက္ခလေန မုသလေန၊ ပတိနာ ခုဇ္ဇကေန စာ"တိ - - - ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်ဆိုပြီ။

ဟိ၊ ချဲ့ဦးအံ့။ (တစ်နည်း) ဟိ၊ မှန်၏။ ဥဒုက္ခလေ၊ ဆုံ၌။ ဓညံ၊ စပါးကို။ ပက္ခိပန္တိယာ၊ ထည့်သော်လည်းကောင်း။ ပရိဝတ္တေန္တိယာ၊ လည်စေသော်လည်းကောင်း။ မုသလေန၊ ကျည်ပွေ့ဖြင့်။ ကောဋ္ဋေန္တိယာ စ၊ ထောင်းသော်လည်းကောင်း။ ပိဠိ၊ ကျောက်ကုန်းကို (ဝါ) ခါးကို။ ဩနာမေတဗ္ဗာ၊ ညွှတ်စေအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ခုဇ္ဇကရဏ၊ ‌ဟေတုတာယ= ခါးကုန်း၍ ပြုခြင်း၏ အကြောင်း၏အဖြစ်ကြောင့်။ တဒုဘယံ၊ ထိုဆုံနှင့်ကျည်ပွေ့နှစ်ပါးစုံကို။ "ခုဇ္ဇ"န္တိ၊ ခုဇ္ဇ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်၏။

အဿာ၊ ထိုပုဏ္ဏေးမကလေး၏။ သာမိကော ပန၊ လင်ယောက်ျားသည်ကား။ ခုဇ္ဇော ဧဝ၊ မူလကပင် ခါးကုန်းသည်သာတည်း။

ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။ ယဿာ မုတ္တိယာ၊ အကြင်လွတ်ခြင်းကို။ နိဒဿနဝသေန၊ ညွှန်ပြခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ခုဇ္ဇေဟိ၊ ကုန်းခြင်းတို့မှ။ မုတ္တိ၊ လွတ်ခြင်းကို။ ဝုတ္တာ၊ မိန့်ဆိုအပ်ပြီ။

တမေဝ၊ ထိုလွတ်ခြင်းကိုပင်။ ဒဿေန္တီ၊ ပြလိုသည်။ (ဟုတွာ)‘ ‘ မုတ္တာမှိ ဇာတိမရဏာ ’ ’ တိ၊ မုတ္တာမှိ ဇာတိမရဏာဟူ၍။ ဝတွာ၊ ဆို၍။ တတ္ထ၊ ထိုဇာတိမရဏမှ လွတ်ခြင်း၌။ ကာရဏံ၊ အကြောင်းကို။ ‘ ‘ ဘဝနေတ္တိ သမူဟတာ ’ ’ တိ - - - ဟူ၍။ အာဟ၊ မိန့်ဆိုပြီ။

တဿ၊ ထိုစကားရပ်၏။ အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကား။ အဟံ၊ သည်။ ကေဝလံ၊ သက်သက်။ တီဟိ၊ သုံးပါးကုန်သော။ ခုဇ္ဇေဟိ ဧဝ၊ ကုန်းခြင်းတို့မှသာလျှင်။ မုတ္တာ၊ လွတ်သည်။ န၊ မဟုတ်သေး။ အထ ခေါ၊ စင်စစ်ကား။ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သဗ္ဗဿပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်သော။ ဘဝဿ၊ ဘဝ၏ (ဝါ) ဘဝသို့။ နေတ္တိ နာယိကာ၊ ဆောင်ကြောင်းဖြစ်သော (ဝါ) ဆောင်တတ်သော။ တဏှာ၊ တဏှာကို။ အဂ္ဂမဂ္ဂေန၊ အရဟတ္တမဂ်ဖြင့်။ မယာ၊ ငါသည်။ သမုဂ္ဃါဋိတာ၊ အကြွင်းမဲ့ဖြတ်အပ်ပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်။ သဗ္ဗသ္မာ၊ အလုံးစုံသော။ ဇာတိမရဏာပိ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်း, သေခြင်းတို့မှလည်း။ မုတ္တာ၊ လွတ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤကားအနက်တည်း။

မုတ္တာထေရီဂါထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။