ယေ ဣမေ သတ္တ ဗောဇ္ဈင်္ဂါတိအာဒိကာ- - -ဤသို့အစရှိသောဂါထာတို့သည်။ ဇေန္တာယ၊ ဇေန္တာမည်သော။ ထေရိယာ၊ ထေရီမ၏။ ဂါထာ၊ ဂါထာတို့တည်း။

တဿ၊ ထိုဇေန္တာထေရီမ၏။ အတီတံ၊ အတိတ်ဖြစ်သော။ ဝတ္ထု စ၊ ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ ပစ္စုပ္ပန္နံ၊ ပစ္စုပပ္ပန််ဖြစ်သော။ ဝတ္ထု စ၊ ဝတ္ထုသည်လည်းကောင်း။ အဘိရူပနန္ဒာဝတ္ထုသဒိသံ၊ အဘိရူပနန္ဒာဝတ္ထုနှင့်တူ၏။

ပန၊ အထူးကား။ အယံ၊ ဤဇေန္တထေရီမသည်။ ဝေသာလိယံ၊ ၌။ လိစ္ဆဝိရာဇကုလေ၊ လိစ္ဆဝီမင်းမျိုး၌။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။ ဣတိ အယမေဝ၊ ဤသည်သာလျှင်။ ဝိသေသော၊ ထူး၏။

သတ္ထာရာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ သုတွာ၊ နာ၍။ ဒေသနာပရိယောသာနေ၊ ဒေသနာတော်၏အဆုံးအမ၌။ အရဟတ္တံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့။ ပတွာ၊ ရောက်၍။ အတ္တနာ၊ မိမိသည်။ အဓိဂတံ၊ ရအပ်သော။ ဝိသေသံ၊ တရားထူးကို။ ပစ္စဝေက္ခိတွာ၊ ဆင်ခြင်၍။ ပီတိဝသေန၊ ပီတိအစွမ်းဖြင့်။

"ယေ ဣမေ ။ ပ ။ နတ္ထိ ဒါနိ ပုနဗ္ဘဝေါ" တိ၊ " ယေ ဣမေ ။ ပ ။ နတ္ထိ ဒါနိ ပုနဗ္ဘဝေါ" ဟူကုန်သော. ဒွေ၊ ကုန််သော။ ဣမာ ဂါထာ၊ တို့ကို။ အဘာသိ၊ ရွတ်ဆိုတော်မူပြီ။ "သတ္တ၊ ခုနှစ်ပါးကုန်သော။ ယေ ဣမေ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ အကြင်ဗောဇ္ဈင်တရားတို့သည်။ နိဗ္ဗာနပတ္တိယာ၊ နိဗ္ဗာန်သို့ရောက်ခြင်း၏။ (ဝါ) နိဗ္ဗာန်ကိုရခြင်း၏။ မဂ္ဂါ၊ အကြောင်းဖြစ်ကုန်၏။ သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံကုန်သော။ တေ၊ ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနှစ်ပါးတရားတို့ကို။ (ဝါ) ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနှစ်ပါးအစရှိသောသုံးဆယ့်ခုနှစ်ပါးသောဗောဓိပက္ခိယတရားတို့ကို။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ (တထာ၊ ထို‌ဟောတော်မူတိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်)။ မယာ၊ သည်။ ဘာဝိတာ၊ ပွားများအပ်ကုန်ပြီ။

မေ၊ သည်။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။ ဒိဋ္ဌော ဟိ ဒိဋ္ဌော ဧဝ၊ အရိယာတရားကိုမြင်ခြင်းဖြင့်ဖူးမြင်အပ်သည်သာတည်း။ (တစ်နည်း) ဟိ ယသ္မာ၊ အကြင်ကြောင့်။ သော ဘဂဝါ၊ ကို။ ဒိဋ္ဌော၊ ပြီ။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ အယံ သမုဿယော၊ ဤတပည့်တော်၏ ဘဝခန္ဓာသည်။ အန္တိမော၊ နောက်ဆုံးဘဝခန္ဓာပါတည်း။ ဇာတိသံသာရော၊ ဘဝသံသရာသည်။ (ဝါ) အဖန်ဖန်ပဋိသန္ဓေနေခြင်းဟုဆိုအပ်သော သံသရာဝဋ်ဆင်းရဲသည်။ ဝိဏ္ခီဏော၊ ကုန်ပြီ။ ဣဒါနိ၊ ၌။ ပုနဗ္ဘဝေါ၊ နောက်ထပ်တစ်ဖန်ဘဝသစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိတော့ပြီ။

ဒွေ၊ ကုန််သော။ ဣမာ ဂါထာ၊ တို့ကို။ အဘာသိ၊ ရွတ်ဆိုတော်မူပြီ။

တတ္ထ၊ ထိုဂါထာတို့၌။ ယေ ဣမေ သတ္တ ဗောဇ္ဈင်္ဂါတိ- - -ကား။ သတိဓမ္မဝိမယဝီရိယပီတိ ပဿဒ္ဓိသမာဓိဥပေက္ခာသင်္ခါတာ၊ သတိ, ဓမ္မဝိစယ, ဝီရိယ, ပီတိ, , ပဿဒ္ဓိ, သမာဓိ, ဥပေက္ခာ ဟုဆိုအပ်ကုန်သော။ (ဓမ္မာ၊ ၌စပ်)။ ဗောဓိယာ၊ ဗောဓိမည်သော။ ယထာဝုတ္တာယ၊ အကြင်အကြင်ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဓမ္မသာမဂ္ဂိယာ၊ သတိစသောတရားအပေါင်း၏။ (အင်္ဂဘူတတ္တာ ၌ စပ်)။ ဝါ၊ တစ်နည်းကား။ ဗောဓိဿ၊ ဗောဓိမည်သော။ ဗုဇ္ဈနကဿ၊ သစ္စာလေးပါးကိုသိတတ်သော။ တံသမင်္ဂိနော၊ ထိုဗောဇ္ဈင်ခုနှစ်ပါးနှင့်ပြည့်စုံသော။ ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။ အင်္ဂဘူတတ္တာ၊ အကြောင်းအင်္ဂါဖြစ်၍ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ "ဗောဇ္ဈင်္ဂါ"တိ၊ ဗောဇ္ဈင်္ဂတို့ဟူ၍။ လဒ္ဓနာမာ၊ ရအပ်သောအမည်ရှိကုန်သော။ သတ္တ၊ ခုနှစ်ပါးကုန်သော။ ယေ ဣမေ ဓမ္မာ၊ အကြင်ဗောဇ္ဈင်တရားတို့သည်။

မဂ္ဂါနိဗ္ဗာနပတ္တိယာတိ- - -ကား။ နိဗ္ဗာနာဓိဂမဿ၊ နိဗ္ဗာန်ကိုရခြင်း၏။ ဥပါယဘူတာ၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်၏။

ဘာဝိတာ တေ မယာ သဗ္ဗေ၊ ယထာ ဗုဒ္ဓေန ‌ဒေသိတာတိ- - -ကား။ သဗ္ဗေပိ၊ အလုံးစုံလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တေ သတ္တတိံသ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ ထိုသုံးဆယ်ခုနှစ်ပါးသော ဗောဓိပက္ခယတရားတို့ကို။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ဗုဒ္ဓေန ဘဂဝတာ= မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဒေသိတာ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။ တထာ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူတိုင်းသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ မယာ၊ သည်။ ဥပ္ပါဒိတာ စ၊ ဖြစ်လည်းဖြစ်စေအပ်ပြီ။ ဝဍ္ဎိတာ စ၊ တိုးပွားလည်းတိုးပွားစေအပ်ပြီ။ ၁။ အဋ္ဌကထာစာမူ၌ 'မယာ' တစ်ပုဒ် ပိုနေသည်။

ဒိဋ္ဌော ဟိ မေ သော ဘဂဝါတိ ဧတ္ထ- - -ဟူသောအပါဌ်၌။ ဟိ-သဒ္ဒေါ၊ သည်။ ဟေတုအတ္ထော၊ ဟိတ်အနက်ရှိ၏။ ၁။ ဂါထာ၌ကား အဝဓာရဏတ္ထကြံ၍ ပေးလိုက်သည်။

ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ သော ဘဂဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။ ဓမ္မကာယော၊ လောကုတ္တရာတရား အပေါင်းရှိတော်မမူသော။ သောသမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။ အတ္တနာ၊ သည်။ (ဝါ) ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ။ အဓိဂတအရိယဓမ္မဒဿနေန၊ ရအပ်သောအရိယာတရားကို။ ဒိဋ္ဌော၊ ဖူးမြင်အပ်ပါပြီ။ တသ္မာ၊ ထိုကြောင့်၊ အယံ သမုဿယော၊ ဤတပည့်တော်၏ ဘဝခန္ဓာသည်။ အန္တိမော၊ နောက်ဆုံးဘဝခန္ဓာပါတည်း။ ဣတိ အယံ၊ ဤသည်ကား။ ယောဇနာ၊ ယောဇနာခြင်းတည်း။ ဟိ၊ မှန်၏။

အရိယဓမ္မဒဿနေန၊ အရိယာတရားကိုမြင်ခြင်းဖြင့်။ ‌ဗုဒ္ဓါ၊ သစ္စာလေးပပါးကိုသိတော်မူကုန်သော။ ဘဂဝန္တော စ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့သည်လည်းကောင်း (ဝါ) တို့ကိုလည်းကောင်း။ အညေ၊ ဘုရားမှအခြားကုန်သော။ အရိယာ စ၊ အရိယာတို့လည်းကောင်း။ (ဝါ) တို့ကိုလည်းကောင်း။ ဒိဋ္ဌာ နာမ၊ ဖူးမြင်အပ်ကုန်သည်မည်သည်။ ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။ ရူပကာယဒဿနမတ္တေန၊ ရူပကာယတော်ကိုဖူးမြင်ခြင်းမျှဖြင့်။ (ဒိဋ္ဌာ နာမ၊ သည်)။ န ဟောန္တိ၊ မဖြစ်ကုန်။ (မယာ၊ သည်။ ဝုတ္တဿ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော။ ဝစနဿ၊ စကား၏။ သာဓကံ၊ သက်သေဖြစ်သော။)

ယထာ ကိံဝစနံ၊ အဘယ်စကားကို။ ကော၊ အဘယ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာဟ၊ မိန့်တော်မူသနည်း။ "ဝက္ကလိ၊ ဝက္ကလိ။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ဓမ္မံ၊ တရားကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။ သော၊ ထိုသူသည်။ မံ၊ ငါဘုရားကို။ ပဿတိ၊ မြင်၏။" ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ "ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။ သုတဝါ၊ အကြားအမြင်ရှိသော။ အရိယ-သာဝကော၊ အရိယသာဝကသည်။ အရိယာနံ၊ တို့ကို။ ဒဿဝီ၊ မြင်လေ့ရှိ၏။" ဣတိ စ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။ ဣတိ အာဒိ၊ ဤူသို့အစရှိသော။ (ယံ ဝစနံ၊ အကြင်စကားသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တံ ဝစနံ၊ ထိုစကားကို။ ဘဂဝါ၊ သည်။) အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။

သေသံ၊ ကြွင်းသောပုဒ်အပေါင်းသည်။ ဝုတ္တနယမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်သာ။

ဇေန္တာထေရီဂါထာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။