ယော စ ဝဿသတံ ဇီဝတိ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ သတ္ထာ ဇေတဝနေ ဝိဟရန္တော ခါဏုကောဏ္ဍညတ္ထေရံ အာရဗ္ဘ ကထေသိ။
ကိရ၊ ချဲ့။
သော ထေရော၊ သည်။
သတ္ထု၊ ၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
ကမ္မဋ္ဌာနံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ၍။
အရ ညေ၊ ၌။
ဝိဟရန္တော၊ စဉ်။
အရဟတ္တံ၊ သို့။
ပတွာ၊ ၍။
“သတ္ထု၊ အား။
အာရော စေဿာမိ၊ အံ့။”
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
တတော၊ မှ။
အာဂစ္ဆန္တော၊ သော်။
အန္တရာ မဂ္ဂေ၊ ၌။
ကိလန္တော၊ ပင်ပန်းသည်။
(ဟုတွာ)။
မဂ္ဂေ၊ မှ။
ဩက္ကမ္မ၊ ဖဲ၍။
ဧကသ္မိံ၊ သော။
ပိဋိပါသာဏေ၊ ကျောက်ဖျာပြင်၌။
နိသိန္နော၊ လျက်။
ဈာနံ၊ ကို။
သမာပဇ္ဇိ၊ ပြီ။
အထ၊ ၌။
ဧကံ၊ သော။
ဂါမံ၊ ကို။
ဝိလုမ္ပိတွာ၊ လုယက်၍။ ပ
ပဉ္စသတာ၊ ကုန်သော။
စောရာ၊ တို့သည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဗလာနုရူပေန၊ စွမ်းအားသတ္တိအား လျော် သဖြင့်။
ဝါ၊ စွမ်းအားရှိသလောက်။
ဘဏ္ဍိကံ၊ ဥစ္စာထုပ်ကို။
ဗန္ဓိတွာ၊ ၍။
သီသေန၊ ဖြင့်။
အာဒါယ၊ ၍။
ဂစ္ဆန္တာ၊ ကုန်လသော်။
ဒူရံ၊ ဝေးသောအရပ်သို့။
ဂန္တွာ။
ကိလန္တရူပါ၊ ပင်ပန်းသော သဘောရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
**“ဒူရံ**၊ ဝေးသောအရပ်မှ။
**အာဂတာ***၊ ကုန်သည်။
အမှ၊ ကုန်၏။
ဣမသ္မိံ ပိဋ္ဌိပါသာဏေ၊ ဤကျောက်ဖြာပေါ်၌။*ဒူရံ အာဂတာ ။ ။ဒူရတ္ထပုဒ်(အဝေးအနက်ဟောပုဒ်), ဒူရတ္ထယောဂပုဒ်(အဝေး အနက်ဟော၏ ယှဉ်ရာပုဒ်)တို့၌ ဒုတိယာဝိဘတ်, တတိယာဝိဘတ်, ပဉ္စမီဝိဘတ်များသက်နိုင်၏၊ ဤ၌ ဒုရတ္ထပုဒ်တည်းဒူရန္တိကသုတ်ဖြင့် အပါဒါန်မှည့်, ထိုသုတ်၌ စ သဒ္ဒါဖြင့် ဒုတိယာသက်၊(တစ်နည်း) ဒုတိယာပဉ္စမီနဉ္စ၌ စသဒ္ဓါဖြင့် သက်ပါ၊ (နိဒ္ဒေသ၊ ကာပို့-၁၂၄)
အမနုဿာ ၊။ ။ န+မနုသော အမနုသော၊“အမနုဿ-လူမဟုတ်သူ”ဟူသည် လူနှင့်တူသော လူယောင်ဆောင်နိုင်သော ဘီလူးတည်း၊ဆက်ဥုးအံ့-နသဒ္ဒါသည် “အ ဗြာဟ္မဏော၌ သဒိသအနက်, “အသေက္ခာ၌ ဝုဒ္ဓိအနက်, “အနဝဇ္ဇံ”၌ တဗ္ဘော, “အကတွာ”၌ ပဋိသေဓအေနက်“အကုသလာ”၌ ဝိရုဒ္ဓအနက်“အဗျာကတာ”၌ အညအနတ်, “အရာဇာ”၌ နိန္ဒာအနက်,“အနုဒရာ”၌ အပူအနက်, “အပုတ္တကံ”၌ ဝိရာအနက်တို့ကို ဟော၏၊ဤ၌ သဒိသအနက်တည်း။ (နီတိသုတ္တ-၃၇၄၊ ကင်္ခါ ယော-၁, ၃၃၃ပါတိပဒတ္ထ-၇၃) ဝိဿမိဿာမ၊ အပန်းဖြေကုန်အံ့။” ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။ မဂ္ဂါ၊ မှ။ သြက္ကမ္မ၊ ၍။ ပိဋ္ဌိပါသာဏဿ၊ ၏။ သန္တိကံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ထေရံ၊ ကို။ ဒိသွာပိ၊ ၍လည်း။ ဝါ၊ သော်လည်း။ “အယံ၊ ဤသည်ကား။ ခါဏုကော၊ သစ်ငုတ်တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ သညိနော၊ မှတ်ထင်ခြင်းရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
အမနုဿာ ၊။ ။ န+မနုသော အမနုသော၊“အမနုဿ-လူမဟုတ်သူ”ဟူသည် လူနှင့်တူသော လူယောင်ဆောင်နိုင်သော ဘီလူးတည်း၊ဆက်ဥုးအံ့-နသဒ္ဒါသည် “အ ဗြာဟ္မဏော၌ သဒိသအနက်, “အသေက္ခာ၌ ဝုဒ္ဓိအနက်, “အနဝဇ္ဇံ”၌ တဗ္ဘော, “အကတွာ”၌ ပဋိသေဓအေနက်“အကုသလာ”၌ ဝိရုဒ္ဓအနက်“အဗျာကတာ”၌ အညအနတ်, “အရာဇာ”၌ နိန္ဒာအနက်,“အနုဒရာ”၌ အပူအနက်, “အပုတ္တကံ”၌ ဝိရာအနက်တို့ကို ဟော၏၊ဤ၌ သဒိသအနက်တည်း။ (နီတိသုတ္တ-၃၇၄၊ ကင်္ခါ ယော-၁, ၃၃၃ပါတိပဒတ္ထ-၇၃) ဝိဿမိဿာမ၊ အပန်းဖြေကုန်အံ့။” ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။ မဂ္ဂါ၊ မှ။ သြက္ကမ္မ၊ ၍။ ပိဋ္ဌိပါသာဏဿ၊ ၏။ သန္တိကံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ ထေရံ၊ ကို။ ဒိသွာပိ၊ ၍လည်း။ ဝါ၊ သော်လည်း။ “အယံ၊ ဤသည်ကား။ ခါဏုကော၊ သစ်ငုတ်တည်း။” ဣတိ၊ သို့။ သညိနော၊ မှတ်ထင်ခြင်းရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
အထ၊ ၌။
ဧကော၊ သော။
စောရော၊ သည်။
ထေရဿ၊ ၏။
သီသေ၊ ၌။
ဘဏ္ဍိံကံ၊ ကို။
ဌပေသိ၊ ပြီ။
အပရောပိ၊ အခြားသော ခိုးသူသည်လည်း။
တံ၊ ထိုထေရ်ကို။
နိဿာယ၊ ၍။
ဘဏ္ဍိံကံ၊ ကို။
ဌပေသိ၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ လျှင်။
ပဉ္စသတာပိ၊ ကုန်သော။
စောရာ၊ တို့သည်။
ပဉ္စတိ၊ ကုန်သော။
ဘဏ္ဍိကသတေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ထေရံ၊ ကို။
ပရိက္ခိပိတွာ၊ ထက်ဝန်း ကျင်မှ ဖိချ၍။
ဝါ၊ ဘေးပတ်လည်မှ ဖိ၍။
သယမ္ပိ၊ လည်း။
နိသိန္နာ၊ ကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
နိဒ္ဒါယိတွာ၊ အိပ်၍။
အရုဏုဂ္ဂမနကာလေ၊ အရုဏ်တက်ရာအခါ၌။
ပဗုဇ္ဈိတွာ၊ နိုး၍။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ၏ မိမိ၏။
ဘဏ္ဍိံကံ၊ ကို။
ဂဏှန္တာ၊ ကုန်လသော်။
ထေရံ၊ ကို။
ဒိသွာ။
**“အမနုဿာ**၊ ဘီလူးတည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
သညာယ၊ မှတ်ထင်ခြင်းကြောင့်။
ပလာယိတုံ၊ ပြေးခြင်းငှာ။
အာရဘိံသု၊ အား ထုတ်ကုန်ပြီ။
အထ၊ ၌။
နေ၊ ထိုခိုးသူတို့ကို။
ထေရော၊ သည်။
အာဟ။
(ကိံ)။
“ဥပါသကာ၊ တို့!
မာဘာယိတ္ထ၊ မကြောက်ကြနှင့်။
အဟံ၊ သည်။
ပဗ္ဗဇိတော၊ တည်း။”
ဣတိ၊ ပြီ။
တေ၊ ထိုခိုးသူတို့သည်။
ထေရဿ၊ ၏။
ပါဒမူလေ၊ ၌။
နိပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။
“ဘန္တေ!
ခမထ၊ ပါကုန်။
မယံ၊ တို့သည်။
ခါဏုကသညိနော၊ သစ်ငုတ်ဟု မှတ်ထင်ခြင်းရှိကုန်သည်။
အဟုမှ၊ ကုန်၏။"
ဣတိ၊ သို့။
ထေရံ၊ ကို။
ခမာပေတွာ၊ စေ၍။
စောရဇေဋ္ဌ ကေန၊ သည်။
"အဟံ၊ သည်။
အယျဿ၊ ၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
ပဗ္ဗဇိဿမိ၊ အံ့။"
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ။
သေသာ၊ ကြွင်းသောခိုးသူတို့သည်။
"မယမ္ပိ၊ တို့သည်လည်း။
ပဗ္ဗဇိဿမ၊ ကုန်အံ့။"
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
သဗ္ဗေပိ၊ ခိုးသူအားလုံးတို့သည်လည်း။
ဧကစ္ဆန္ဒာ၊ တူသောဆန္ဒရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ။
ထေရံ၊ ကို။
ပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ကို။
ယာစိံသု၊ ကုန်ပြီ။
ထေရော၊ သည်။
သံကိစ္စသာမဏေရော ဝိယ၊ ကဲ့သို့။
သဗ္ဗေပိ၊ ကုန်သော။
တေ၊ ခိုးသူတို့ကို။
ပဗ္ဗာဇေသိ၊ စေပြီ။
တတော၊ ထိုအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ။
ခါဏုကောဏ္ဍညောတိ၊ ခါဏုကောဏ္ဍညဟူ၍။
ပညာယိ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုခါဏုကောဏ္ဍညထေရ်သည်။
တေဟိ ဘိက္ခူဟိ၊ တို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တူ။
သတ္ထု၊ ၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
သတ္ထာရာ၊ သည်။
"ကောဏ္ဍည!
တေ၊ သည်။
အန္တေ ဝါသိကာ၊ တို့ကို။
လဒ္ဓါ ကိံ၊ ကုန်သလော?”
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေတံ ပဝတ္တိံ၊ ကို။
အာရောစေသိ၊ ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ!
ဧဝံ ကိရ၊ လော။”
ဣတိ၊ သို့။
ပဋိတွာ၊ ၍။ “
ဘန္တေ!
အာမ၊ ပါ။
နော၊ တပည့်တော်တို့သည်။
အညဿ၊ အခြား သောပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
အာနုဘာဝေါ၊ ကို။
န ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗော၊ ရှေးက မမြင် အပ်ဘူးပါ ။
တေန၊ ကြောင့်။
ပဗ္ဗဇိတာ၊ ကုန်သည်။
အမှာ၊ ကုန်၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ။
“ဘိက္ခဝေ!
ဧဝရူပေ၊ သော။
ဒုပ္ပညကမ္မေ၊ ပညာမရှိသူတို့၏ အလုပ်၌။
ပတိဋ္ဌာယ၊ ၍။
ဝဿသတံ၊ လုံး။
ဇီဝနတော၊ ထက်။
ဣဒါနိ၊ ၌။
ပညာသမ္ပဒါယ၊ ပညာ ပြည့်စုံခြင်းဖြင့်။
ဝတ္တမာနာနံ၊ ကုန်လသော်။
ဝေါ၊ တို့၏။
[ဇီဝိတံ၌စပ်။]
ဝါ၊ တို့အား။
[သေယျော၌စပ်။]
ဧကာဟမ္ပိ၊ လည်း။
ဇီဝိတံ၊ သည်။
သေယျော၊ ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ။
အနု သန္ဓိံ ဃဋေတွာ ဓမ္မံ ဒေသေန္တော ဣမံ ဂါထံ အာဟ။
(ကိံ)။
“ယော စ၊ ပေ ၊ ဈာယိနောတိ၊ ၍။
(အာဟ)။
သော စ၊ သည်ကား။
ဒုပ္ပညော၊ ပညာမရှိသည်။
အသမာဟိတော၊ သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ဝဿသတံ၊ ပတ်လုံး။
ဇီဝေ၊ ရာ၏။
(တဿ၊ ထိုပညာမရှိသူ၏။
ဒီဝနတော၊ ထက်။)
ပညပန္တဿ၊ ပညာရှိသော။
ဈာယိနော၊ ၏။
ကောဟံ၊ လည်း။
ဇီဝိတံ၊ သည်။
သေယျော၊ ၏။
တတ္ထ၊ ၌။
**ဒုပ္ပညော** ဘိ၊ ကား။
နိပ္ပညော၊ ပညာမရှိသူသည်။
ပညဝန္တဿာ တိ၊ ကား။
သဗ္ဗညဿ၊ ပညာရှိသော။
သေသံ၊ သည်။
ပုရိမသဒိသမေဝ၊ သာ တည်း။
ဣတိ၊ တည်း။
ဒေသနာဝသာနေ၊ ၌။
ပဉ္စသတာပိ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ပဋိသမ္ဘိဒါဟိ၊ တို့နှင့်။
သဟ၊ တူ။
အရဟတ္တံ၊ သို့။
ပါပုဏိံသု၊ ကုန်ပြီ။
သမ္ပတ္တမဟာဇနဿ၊ အားလည်း။
သာတ္ထိကာ၊ သော။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
အဟော သိ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ခါဏုကောဏ္ဍညတ္ထေရဝတ္ထု ပြီးပြီ။
ခါဏုကောဏ္ဍညတ္ထေရဝတ္ထုဘာသာဋီကာပြီးပြီ။