န အန္တလိကွေတိ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ သတ္ထာ ဇေတဝဝိဟရန္တော တယော၊ ကုန်သော။
ဇနေ၊ လူတို့ကို။
အာရဗ္တ ကထေသိ။
ကိရ၊ ချဲ့။
သတ္ထရိ၊ သည်။
ဇေတ ဝနေ၊ ၌။
ဝိဟရန္တေ၊ စဉ်။
သမ္ဗဟုလာ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သတ္ထု၊ ကို။
ဒဿနတ္ထာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းအကျိုးငှာ။
အာဂစ္ဆန္တာ၊ ကုန်လသော်၊
ဧကံ။
ဂါမံ၊ သို့။
ပိဏ္ဍာယ။
ပဝိသိံသု။
ဂါမဝါသိနော၊ တို့သည်။
သမ္ပတ္တေ၊ ကောင်းစွာ ရောက်လာ ကုန်သော။
တေ၊ ရဟန်းတော်တို့ကို။
အာဒါယ၊ ပင့်၍။
အာသနသာလာယ၊ နားနေရာဇရပ်၌။
(ဆွမ်းစားဇရပ်၌)။
နိသီဒါပေတွာ၊ စေ၍။
ယာဂုခဇ္ဇကံ၊ ယာဂု, ခဲဖွယ်ကို။
ဒတွာ၊ ၍။
ပိဏ္ဍပါတဝေလံ၊ ဆွမ်းကို ရှာမှီးရာအချိန်ကို။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံချိန်ကို။
အာဂမယမာနာ၊ စောင့်ကုန်လျက်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုဏန္တာ၊ ကုန်လျက်။
နိသီဲဒိံသု၊ ကုန်ပြီ။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ၌။
ဘတ္တံ၊ ကို။
ပစိတွာ၊ ၍။
သူပဗျဉ္ဇနံ၊ ဟင်းရည်, ဟင်းလျာကို။
ဓူပယမာနာယ၊ ပူစေသော။
ဝါ၊ ချက်နေသော။
ဧကိဿာ၊ သော။
ဣတ္ထိယာ၊ ၏။
ဘာဇနတော၊ အိုးမှ။
အဂ္ဂိဇာလာ၊ မီးအလျှံသည်။
ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ တက်၍။,
ဆဒနံ၊ အမိုးကို။
ဂဏှိ၊ ယူပြီ။
ဝါ၊ ကူးပြီ။
တတော၊ ထိုအမိုးမှ။
ဧကံ၊ သော။
တိဏကရဠံ၊ မြက်ကရွတ်ခွေသည်။(မြက်စည်းသည်၊ သက်ကယ်ပျစ် သည်)။
ဥဋ္ဌဟိတွာ၊ ၍။
ဇလမာနံ၊ တောက်လောင်လျက်။
အာကာသံ၊ ကောင်းသည်။
ပက္ခန္ဒိ၊ ပျံတက်ပြီ။
တသ္မိံ ခဏေ၊ ၌။
ဧကော၊ သော။
ကာကော၊ ကျီးသည်။
အာကာသေန၊ ဖြင့်။
ဂစ္ဆန္တော၊ ပျံသွားလသော်။
တတ္ထ၊ ထိုမြက်ကရွတ်ခွေ ၌။
ဂီဝံ၊ လည်ပင်းကို။
ပဝေသေတွာ၊ ဝင်စေ၍။
ဝါ၊ စွပ်မိ၍။
တိဏဝလ္လိဝေထိတော၊ မြက်နွယ်ရစ်ပတ်အပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဈာယိတွာ၊ မီးလောင်၍။
ဂါမမဇ္ဈေ၊ ရွာ၏အလယ်၌။
ပတိ၊ ကျပြီ။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
တံ၊ ထိုအခြင်းအရာကို။
(ထိုအဖြစ် အပျက်ကို)။
ဒိသွာ။
“ကမ္မံ၊ အကုသိုလ်ကံသည်။
အဟော ဘာရိယံ၊ ဪ... ကြီးလေလေးလေ။
အာဝုသော၊ တို
ကာကေန၊ သည်။
ပတ္တံ၊ ရောက်အပ်သော။
ဝိပ္ပကာရံ၊ ဖောက်ပြန်သောအခြင်းအရာကို။
ပဿထ၊ ကုန်လော။
ဣမိနာ၊ ဤကျီးသည်။
ကတကမ္မံ၊ ပြုအပ်ခဲ့သောအကုသိုလ်ကံကို။
သတ္ထာရာ၊ ဘုရား ရှင်ကို။
အညတြ၊ ကြဉ်၍။
ကော၊ သည်။
ဇာနိဿတိ၊ လိမ့်မည်နည်း။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
အဿ၊ ထိုကျီး၏။
ကမ္မံ၊ ကို။
ပုစ္ဆိဿာမ၊ ကုန်စို့။”
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေတွာ၊ ၍။
ပက္ကမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
အပရေသမ္ပိ၊ အခြားလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့သည်။
သတ္ထု၊ ကို။
ဒဿနတ္ထာယ၊ ငှာ။
နာဝံ၊ လှေသို့။
အဘိရုယှ၊ တက်ရောက်၍။
ဂစ္ဆန္တာနံ၊ ကုန် လသော်။
နာဝါ၊ လှေသည်။
သမုဒ္ဒေ၊ ၌။
နိစ္စလာ၊ မလှုပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
အဋ္ဌာသိ၊ တည်ပြီ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
“ကာဠကဏ္ဏိနာ၊ သူယုတ်မာသည်။
ဧတ္ထ၊ ဤလှေ၌။
ဝါ၊ ဤလူအပေါင်းတွင်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ရှိရာ၏။”
[ဓမ္မဘာ၊ ၂, ၆၄]
ဣတိ၊ ပြော၍။
သလာကံ၊ စာရေးတံကို။
ဝိစာရေသုံ၊ လှည့်လည်စေကုန်ပြီ။
ဝါ၊ စီစဉ်ကုန်ပြီ။
[ရှေ့ သဒ္ဒတ္ထ, နောက်အဓိပ္ပာယတ္ထ၊]
စ၊ ဆက်။
နာဝိကဿ၊ လှေသူကြီး၏ဘရိယာ သည်။
ပဌမဝယေ၊ ပထမအရွယ်၌။
ဌိတာ၊ တည်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဒဿနီယာ၊ ကြည့်ရှုသင့် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။
ပါသာဒိကာ၊ စိတ်၏ ကြည်လင်ခြင်းကို ဖြစ် စေနိုင်၏။
[ဓမ္မဘာ-၁, ၃၂၁ရှု၊]
သလာကာ၊ စာရေးတံသည်။
**တဿာ**၊ ထိုမယား ၏။
(ဟတ္တံ၊ လက်သို့)။
**ပါပုဏိ**၊ ပြီ။
“သလာကံ၊ ကို။
ပုန။
ဝိစာရေထ၊ ကြလော။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ယာဝတတိယံ၊ ၃ကြိမ်တိုင်အောင်။
ဝိစာရေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
တိက္ခတ္တုမ္ပိ၊ တိုင်တိုင်လည်း။
တဿာ၊ ၏။
(ဟတ္ထံ)
ဧဝ၊ လက်သို့သာ။
ပါပုဏိ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
“သာမိ!
ကိံ၊ အဘယ်သို့နည်း?”
ဣတိ၊ ဤသို့ မေး၍။
နာဝိ ကဿ၊ ၏။
မုခံ၊ မျက်နှာကို။
ဩလောကေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
နာဝိကော၊ သည်။
“ဧကိ ဿာ၊ တစ်ယောက်သောမယား၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
မဟာဇနံ၊ ကို။
နာ သေတုံ၊ ပျက်စီးစေခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း(မဖြစ်နိုင်)။
ဥဒကေ၊ ၌။
နံ၊ ကို။
ခိပထ၊ ပစ်ချကြလော။”
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ၊ ပြီ။
သာ၊ ထိုမယားသည်။
တဿာ ပါပုဏိ ။ ။ပါဠိအဋ္ဌကထာဋီကာများ၌ “ပါပုဏိ, ပါပုဏိံသု”စသည်၏ ရှေ့တွင် ဒုတိယန္တ, ဆဋ္ဌီယန္တ, သတ္တမျန္တအားဖြင့် ၃မျိုးရှိသည်ကို တွေ့ရ၏၊ တဿာကို ဆဋ္ဌီဝိဘတ်ယူ၍ ပေးခဲ့သည်၊ အဘိ. ဋ္ဌ-၁-၃၁၃၌ “ဥပါသိကာယ ဟတ္ထေ ပတိ”ဟု ရှိပုံကို ကြည့်၍ တဿာ၏ စပ်ရာကို “ဟတ္ထံ”ဟု ထည့်သည်၊ ဆဋ္ဌီဝိဘတ်ကို ဒုတိယာအနက်ဟောဟူ၍ “တဿာ-ထိုမယားသို့(မယားလက်သို့)၊ ပါပုဏိ”ဟု တစ်နည်းပေးပါ၊ (တစ်နည်း) တေသု ဝုဒ္ဓိသုတ်ကြီးဖြင့် တာနောင် သ္မိံဝိဘတ်ကို သာပြု သိ,လာဟု ကြံ၍ “တဿာ-ထိုမယား၌၊ ပါပုဏိ”ဟုလည်း ပေးပါ။
ဝါ၊ ဟို။
[ရှေ့နည်း အကာသိ၌စပ်၊ နောက်နည်း ခိပိယမာနာ၌စပ်၊]
ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဥဒကေ၊ ၌။
ခိပိယမာနာ၊ ပစ်ချအပ်သော်။
မရဏဘယတဇ္ဇိတာ၊ သေခြင်းဘေး သည် ခြိမ်းခြောက်အပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
**ဝိရဝံ**၊ ဖောက်ပြန်သော အသံကို။
ဝါ၊ အော်ဟစ်ငိုကြွေးသံကို။
အကာသိ၊ ပြီ။
တံ၊ ထုဖောက်ပြန်သော အသံကို။
ဝါ၊ ထိုအော်ဟစ်ငိုကြွေးသံကို။
သုတွာ။
နာဝိကော၊ သည်။
ဣမိသာ၊ ဤမယားအား။
နဋ္ဌေဟိ၊ ပျက်စီးကုန်သော။
အာဘရဏေဟိ၊ တန်ဆာတို့ဖြင့်။
ကော အတ္ထော၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံ့နည်း။
သဗ္ဗာဘရဏာနိ၊ အလုံးစုံသော တန်ဆာတို့ကို။
ဩ မုဉ္စိတွာ၊ ချွတ်၍။
ဧကံ၊ သော။
ပိလောတိကံ၊ အဝတ်နွမ်းကို။
နိဝါသာပေတွာ၊ ဝတ်စေ၍။
နံ၊ ထိုမယားကို။
ဆဍ္ဍေထ၊ ပစ်ချကြလော။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
အဟံ၊ သည်။
ဧတံ၊ ဤမိန်းမကို။
ဥဒကပိဌေ၊ ရေပြင်၌။
**ပ္လဝမာနံ**၊ မျောသွားနေသည် ကို။
ဝါ၊ ပေါလောပေါ်နေသည်ကို။
ဒဋ္ဌုံ၊ ကြည့်ခြင်းငှာ။
န သက္ခိဿာမိ၊ မစွမ်းနိုင်ပါ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပစ်ချအပ်သော်။
နံ၊ ထို မယားကို။
အဟံ၊ သည်။
န ပဿာမိ၊ မမြင်ရ။
တထာ၊ အားဖြင့်။
ဧကံ၊ သော။
ဝါလုကကုဋံ၊ သဲအိုးကို။
ဂီဝါယ၊ လည်ပင်း၌။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့ချည်၍။
သမုဒ္ဒေ၊ ၌။
ခိပ ထ၊ ပစ်ချကြလော။
ဣတိ၊ ပြောပြီ။
တေ၊ ထိုလူတို့သည်။
တထာ၊ ထိုပြောသည့် အတိုင်း။
ကရိံသု၊ ကုန်ပြီ။
တမ္ပိ၊ ထိုမယားကိုလည်း။
ပတိတဋ္ဌာနေယေဝ၊ ကျရာ နေရာ၌ပင်။
မစ္ဆကစ္ဆပါ၊ ငါးလိပ်တို့သည်။
ဝိလုမ္ပိံသု၊ လုယက်ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခူ၊ တို့ သည်။
တံ ပဝတ္တိံ၊ ကို။
ဉတွာ။
“သတ္ထာရံ၊ ကို။
ဌပေတွာ၊ ချန်ထား၍။
အညော သောကော၊ သည်။
ဧတိဿာ ဣတ္ထိယာ၊ ၏။
ကတကမ္မံ၊ ကို။
ဇာနိဿတိ၊ နည်း။ဝိရဝံ ။ ။ရုယတေ သဒ္ဒါယတေတိ ရဝေါ၊ [ရု-သဒ္ဒေ+အ၊-ဓာန်ဋီ-၁၂၈၊] ဝိရူပေါ+ ရဝေါ ဝိရဝေါ-ဖောက်ပြန်သောအသံ“ဝိဿရံ”ကဲ့သို့ ဝိသဒ္ဒါ ဝိရူပအနက်ဟော၊ ရဝသဒ္ဒါ သဒ္ဒ(အသံ)အနက်ဟောတည်း။ (ဝိ. ဋ္ဌ-၃, ၄၈၊ ပါစိယော-၂၆၃)
ပ္လဝမာနံ ။ ပ္လဝတီတိ ပ္လဝမာနံ၊ ပ္လုဓာတ်, ပ္လဝဓာတ်, ပိလုဓာတ်နောင် မာနပစ္စည်း သက်၊ ဓာတ်၃မျိုးလုံး ဂတိအနက်ဟောချည်း ဖြစ်သည်၊ ပိလုဓာတ်၌ “ပိလဝမာန”ဟု ဖြစ်သောအခါ တေသု ဝုဒ္ဓိသုတ်ကြီး, သရာ သရေ လောပံသုတ်၌ “သရာ လောပံ” ဟူသော ယောဂဝိဘာဂတို့ဖြင့် နောက်လ,ဗျဉ်းကြောင့် ပိ၏ ဣကို ချေပါ။ (နိဒီ-၁၆၊ ဝိဗော-၁၀၊ ကစ်ဘာ-၁,၁၀၃)] သတ္ထာရံ၊ ကို။ တဿာ၊ ၏။ ကမ္မံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိဿာမ၊ ကုန်စို့။” ဣတိ၊ ပြော၍။ ဣစ္ဆိတဋ္ဌာနံ၊ အလိုရှိအပ်သော နေရာသို့။ ပတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ သော်။ နာဝါတော၊ မှ။ ဩရုယှ၊ သင်ဆင်း၍။ ပက္ကမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
ပ္လဝမာနံ ။ ပ္လဝတီတိ ပ္လဝမာနံ၊ ပ္လုဓာတ်, ပ္လဝဓာတ်, ပိလုဓာတ်နောင် မာနပစ္စည်း သက်၊ ဓာတ်၃မျိုးလုံး ဂတိအနက်ဟောချည်း ဖြစ်သည်၊ ပိလုဓာတ်၌ “ပိလဝမာန”ဟု ဖြစ်သောအခါ တေသု ဝုဒ္ဓိသုတ်ကြီး, သရာ သရေ လောပံသုတ်၌ “သရာ လောပံ” ဟူသော ယောဂဝိဘာဂတို့ဖြင့် နောက်လ,ဗျဉ်းကြောင့် ပိ၏ ဣကို ချေပါ။ (နိဒီ-၁၆၊ ဝိဗော-၁၀၊ ကစ်ဘာ-၁,၁၀၃)] သတ္ထာရံ၊ ကို။ တဿာ၊ ၏။ ကမ္မံ၊ ကို။ ပုစ္ဆိဿာမ၊ ကုန်စို့။” ဣတိ၊ ပြော၍။ ဣစ္ဆိတဋ္ဌာနံ၊ အလိုရှိအပ်သော နေရာသို့။ ပတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ သော်။ နာဝါတော၊ မှ။ ဩရုယှ၊ သင်ဆင်း၍။ ပက္ကမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
အပရေပိ၊ ကုန်သော။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သတ္ထု၊ ကို။
ဒဿ နတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဂစ္ဆန္တာ၊ ကုန်လသော်။
သာယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။
ဧကံ၊ သော။
ဝိ ဟာရံ၊ သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ၍။
ဝသနဋ္ဌာနံ၊ နေရာအရပ်ကို။
ပုစ္ဆိံသု၊ ကုန်ပြီ။
စ၊ ဆက်။
ဧကသ္မိံ၊ ဖြစ်သော။
လေဏေ၊ လိုဏ်ဂူ၌။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
မဉ္စာ၊ ညောင်စောင်း တို့သည်။
ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
တဒေ၀၊ ထိုလိုဏ်ဂူ ကိုသာ။
လဘိတွာ၊ ၍။
တတ္ထ၊ ထိုလိုဏ်ဂူ၌။
နိပန္နာနံ၊ အိပ်နေကုန်စဉ်။
ရတ္တိ ဘာဂေ၊ ညဉ့်အဖို့၌။
ကူဋာဂါရမတ္တော၊ အိမ်အထွတ်အတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ပါသာဏော၊ ကျောက်တုံးသည်။
ပဝဋ္ဋမာနော၊ လိမ့်လျက်။
အာဂန္တွာ၊ ၍။
ဒွါရံ၊ လိုဏ်တံခါးပေါက်ကို။
ပိဒဟိ၊ ပိတ်မိပြီ။
နေဝါသိကာ၊ ကျောင်းနေဖြစ်ကုန် သော။
ဝါ၊ အမြဲနေဖြစ်ကုန်သော။
[ဓမ္မဘာ-၃, ၁၃၁ရှု၊ ]
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
“မယံ၊ တို့သည်။
ဣမံ လေဏံ၊ ကို။
အာဂန္တုကဘိက္ခူနံ၊ တို့သို့။
ပါပယိမှာ၊ ရောက်စေမိခဲ့ ကုန်ပြီ။
အယဉ္စ မဟာပါသာဏော၊ ဤကျောက်တုံးကြီးသည်လည်း။
လေဏ ဒွါရံ၊ ကို။
ပိဒဟန္တော၊ ပိတ်လျက်။
အဋ္ဌာသိ၊ တည်ပြီ။
နံ၊ ထိုကျောက်တုံးကြီးကို။
အပနေဿာမ၊ ဖယ်ရှားကြစို့။”
ဣတိ၊ ပြော၍။
သမန္တာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌။
သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။
ဂါမေဟိ၊ တို့မှ။
မနုဿေ၊ တို့ကို။
သန္နိပါတေတွာ၊ စုဝေးစေ၍။
ဝါယ မန္တာပိ၊ (ဖယ်ရှားဖို့) ကြိုးစားပါကုန်သော်လည်း။
ဌာနာ၊ တည်ရာမှ။
စာလေတုံ၊ လှုပ်စေခြင်းငှာ။
ဝါ၊ ရွေ့စေခြင်းငှာ။
နာသက္ခိံသု၊ ကုန်။
အန္တော၊ အတွင်း၌။
ပဝိဋ္ဌ ဘိက္ခူပိ၊ ဝင်ရောက်နေသော ရဟန်းတို့သည်လည်း။
ဝါယမိံသုယေဝ၊ (ဖယ်ရှား ဖို့) ကြိုးစားကုန်သည်သာ။
ဧဝံ သန္တေပိ၊ ဤသို့ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
သတ္တာဟံ၊ လုံး။
ပါသာဏံ၊ ကို။
စာလေတုံ၊ ငှာ။
နာသက္ခိံသု၊ နိုင်ကုန်။
အာဂန္တုကာ၊ တို့သည်။
သတ္တာဟံ၊ လုံး။
ဆာတဇ္ဈတ္တာ၊ ဆာလောင်ခြင်းသည် နှိပ်စက်အပ်သော စိတ်ရှိ ကုန်သည်။
ဝါ၊ ဆာခြင်းကြောင့် ဝမ်းမီးသည် လောင်အပ်ကုန်သည်။ (ဆာလောင် နေကုန်သည်)။
[ဓမ္မဘာ-၁, ၂၀၉ရှု၊]
(ဟုတွာ)။
မဟာဒုက္ခံ၊ ကြီးစွာသော ဆင်းရဲကို။
အနုဘဝိံသု၊ ကုန်ပြီ။
သတ္တမေ၊ သော။
ဒိဝသေ၊ နေ့၌။
ပါသာဏော၊ သည်။
သယမေဝ၊ အလိုလိုသာ။
ပဝဋ္ဋိတွာ၊ လိမ့်၍။
အပဂတော၊ ဖဲသွားပြီ။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
နိက္ခမိတွာ၊ ၍။
“အမှာကံ၊ တို့၏။
ဣမံ ပါပံ၊ ဤမကောင်းမှုကို။
သတ္ထာရာ၊ ကို။
အညတြ၊ ကြဥ်၍။
ကော၊ သည်။
ဇာနိဿတိ၊ နည်း။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ပုစ္ဆိဿာမ၊ ကုန်။”
ဣတိ၊ သို့။
စိန္တေတွာ၊ ၍။
ပက္ကမိံသု၊ ကုန်ပြီ။
တေ၊ တို့သည်။
ပုရိမေဟိ၊ ရှေးရဟန်းတို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ။
အန္တရာမဂ္ဂေ၊ လမ်းခရီးကြား၌။
သမာဂန္တွာ၊ ပေါင်းဆုံမိကြ၍။
သဗ္ဗေ၊ အလုံးစုံသော ရဟန်းတို့သည်။
ဧကတော၀၊ တစ်ပေါင်းတည်း သာလျှင်။
သတ္ထာရံ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ဝန္ဒိတွာ၊ ၍။
ဧကမန္တံ။
နိသိန္နာ၊ ကုန် လျက်။
သတ္ထာရာ၊ နှင့်။
ကတပဋိသန္တာရာ၊ ပြုအပ်ပြီးသော ပဋိသန္တာရရှိကုန် သည်။
ဝါ၊ လောကွတ်ပျူငှာ နှုတ်ဆက်စကားပြောကြားမှု ပြုပြီးကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
အတ္တနာ အတ္တနာ၊ မိမိ မိမိသည်။
ဒိဋ္ဌာနုဘူတာနိ၊ မြင်အပ် ခံစားအပ် ကုန်သော။
ကာရဏာနိ၊ အကြောင်းအရာတို့ကို။
ပဋိပါဋိယာ၊ အစဉ်အားဖြင့်။
ပုစ္ဆိံသု၊ ကုန်ပြီ။
သတ္ထာပိ၊ သည်လည်း။
တေသံ၊ တို့အား။
ပဋိပါဋိယာ၊ အားဖြင့်။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗျာ ကာသိ၊ ဖြေဆိုပြီ။
(ကိံ)။
“ဘိက္ခဝေ!
တာဝ၊ ရှေးဦးစွာ။
သော ကာကော၊ သည်။
အတ္တနာ၊ သည်။
ကတကမ္မမေဝ၊ ပြုအပ်ခဲ့သော ကံကိုသာ။ (ပြုအပ်ခဲ့သောကံ၏ အကျိုးကိုသာ။)
အနုဘောသိ၊ ခံစားရပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့။
အတီတကာလေ၊ ၌။
ဗာရာဏ သိယံ၊ ၌။
ဧကော။
ကဿကော၊ လယ်သမားသည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဂေါဏံ၊ နွားကို။
ဒမေန္တော၊ ဆုံးမလသော်။
ဒမေတုံ၊ ဆုံးမခြင်းငှာ။
နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်။
ဟိ၊ မှန်။
အဿ၊ ထိုလယ်သမား၏။
သော ဂေါဏော၊ သည်။
ထောကံ၊ ငယ်။
ဂန္တွာ၊ ၍။
နိပဇ္ဇိ၊ အိပ်ပြီ။
ပေါထေတွာ၊ ထုရိုက်၍။
ဥဋ္ဌာပိတောပိ၊ ထစေအပ်ပါသော် လည်း။
ထောကံ၊ ငယ်။
ဂန္တွာ၊ ၍။
ပုနပိ၊ လည်း။
တထေဝ၊ တူသာ။
နိပဇ္ဇိ။
သော၊ ထိုလယ်သမားသည်။
ဝါယမိတွာ၊ ကြိုးစား၍။
တံ၊ ထိုနွားကို။
ဒမေတုံ၊ ငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ လသော်။
ကောဓာဘိဘူတော၊ အမျက်ဒေါသသည် လွှမ်းမိုးအပ် သည်။
ဟုတွာ။
“ဒါနိ၊ ၌။
ဣတော၊ ဤအချိန်မှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
သုခံ၊ စွာ။
နိပဇ္ဇိ ဿသိ၊ အိပ်ရတော့မည်။'
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
ပလာလပိဏ္ဍံ ဝိယ၊ ကောက်ရိုးပုံကိုကဲ့သို့။
ကရောန္တော၊ လျက်။
ပလာလေန၊ ကောက်ရိုးဖြင့်။
တဿ၊ ထိုနွား၏။
ဂီဝံ၊ လည်ပင်းကို။
ပလိဝေဋ္ဌေတွာ၊ ရစ်ပတ်၍။
အဂ္ဂိံ၊ ကို။
အဒါသိ၊ ပြီ။
ဂေါဏော၊ သည်။
တတ္ထေ၀၊ ၌ပင်။
ဈာယိတွာ၊ မီးလောင်၍။
မတော၊ သေပြီ။
ဘိက္ခဝေ!
တဒါ၊ ထိုအခါ၌။ (လက်သမားဘဝတုန်းက)။
တေန ကာကေန၊ သည်။
တံ ပါပ ကမ္မံ၊ ထိုမကောင်းမှုကို။
ကတံ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုကျီးသည်။
တဿ၊ ထို မကောင်းမှ ၏။
ဝိပါကေန၊ အကျိုးအားဖြင့်။(အကျိုး၏ အဖြစ်ဖြင့်)။
[ဓမ္မဘာ၊ ၁, ၂၉၄၊ ၄၄၅ရှု၊]
ဒီဃရတ္တံ၊ လုံး။
နိရယေ၊ ၌။
ပစ္စိတွာ၊ ကျက်၍။
ဝိပါကာဝသေသေန၊ အကျိုး၏ အကြွင်းအကျန်အားဖြင့်။
ဝါ၊ ကြွင်းကျန်သော အကျိုးအားဖြင့်။
[ဓမ္မဘာ၊ ၁, ၅၉၁ရှု၊]
သတ္တက္ခတ္တုံ၊ ၇ကြိမ်။
ကာကယောနိယံ၊ ကျီးမျိုး၌။
နိဗ္ဗတ္တိတွာ။
ဧဝမေဝ၊ သာ လျှင်။
အာကာသေ၊ ၌။
ဈာယိတွာဝ၊ သာလျှင်။
မတော၊ ပြီ။”
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့် တော်မူပြီ။
ဘိက္ခဝေ!
သာပိ ဣတ္ထီ၊ သည်လည်း။
အတ္တနာ၊ သည်။
ကတကမ္မမေဝ၊ ကို သာ။
အနုဘောသိ၊ ပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့။
သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။
အတီတေ။
ဗာရာဏသိယံ၊ ၌။
ဧကဿ။
ဂဟပတိကဿ၊ သူကြွယ်၏။
ဘရိယာ၊ မယားသည်။
(ဟုတွာ)။
ဥဒကဟရဏကောဋ္ဋနပစနာဒီနိ၊ ရေခတ်ခြင်း, မောင်းထောင်းခြင်း, ချက်ပြုတ် ခြင်းအစရှိကုန်သော။
သဗ္ဗကိစ္စာနိ၊ အလုံးစုံသော ပြုဖွယ်ကိစ္စတို့ကို။
သဟတ္ထေနေဝ၊ မိမိလက်ဖြင့်သာ။
အကာသိ၊ ပြီ။
တဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။
ဧကော၊ သော။
သုနခေါ၊ သည်။
တံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဂေဟေ၊ ၌။
သဗ္ဗကိစ္စာနိ၊ တို့ကို။
ကုရုမာနံ၊ သည် ကို။
ဩလောကေန္တောဝ၊ ကြည့်လျက်သာ။
နိသီဒတိ၊ ၏။
တာယ၊ ထိုမိန်းမသည်။
ခေတ္တေ၊ ၌။
ဘတ္တံ၊ ကို။
ဟရန္တိယာ၊ ဆောင်သော် လည်းကောင်း။
ဒါရုပဏ္ဏာဒီနံ၊ ထင်း,ဟင်းရွက်အစရှိသည်တို့၏။
အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှာ။
အရညံ၊ သို့။
ဂစ္ဆန္တိယာ ဝါ၊ သွားသော်လည်းကောင်း။
တာယ၊ ထိုမိန်းမနှင့်။
[“တာယ”ကို ပဒီပနည်း, တန္တ နည်းစသော နည်းအရ ၂ခါပေးသည်၊]
သဒ္ဓိံယေဝ၊ သာလျှင်။
ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
တံ၊ ထို မယားကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဒဟရမနုဿာ၊ ငယ်ရွယ်သော လူတို့သည်။ (လူငယ်တို့ သည်)။
“အမ္ဘော၊ အမောင်တို့!
သုနခလုဒ္ဒကော၊ ခွေးမုဆိုးသည်။
နိက္ခန္တော၊ ထွက်လာပြီ။
အဇ္ဇ။
မယံ၊ တို့သည်။
မံသေန၊ ဖြင့်။
ဘုဉ္ဇိဿာမ၊ စားကြရတော့မည်။“
ဣတိ၊ သို့။
ဥပ္ပဏ္ဍေန္တိ၊ ပြောင်လှောင်ကုန်၏။
သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။
တေသံ၊ ထိုလူငယ်တို့၏။
ကထာယ၊ ကြောင့်။
မင်္ကု၊ မျက်နှာမသာယာသည်။
ဟုတွာ။
သုနခံ၊ ကို။
လေဍ္ဍုဒဏ္ဍာဒီဟိ၊ ခဲ, ဒုတ်အစရှိသည်တို့ဖြင့်။
ပဟရိတွာ၊ ပုတ်ခတ် ၍။
ပလာပေတိ၊ ပြေးစေ၏။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
သုနခေါ၊ သည်။
နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လာ၍။
ပုန။
အနုဗန္ဓတိ၊ အစဉ်လိုက်၏။
ကိရ၊ ချဲ့။
သော၊ ထိုခွေးသည်။
အ ဿာ၊ ထိုမိန်းမ၏။
တတိယေ၊ သော။
အတ္တဘာဝေ၊ ၌။
ဘတ္တာ၊ လင်သည်။
အ ဟောသိ၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သိနေဟံ၊ ချစ်ခြင်းကို။
ဆိန္ဒိတုံ၊ ဖြတ်ခြင်းငှာ။
န သက္ကောတိ၊ နိုင်။
ဟိ၊ မှန်။
အနမတဂ္ဂေ၊ သိအပ်သော အစအပိုင်းအခြားမရှိသော။
ဝါ၊ မသိအပ်သော အစအပိုင်းအခြားရှိသော။
ဓမ္မဘာ-၁, ၅၈ဝရှု]
သံသာရေ၊ ၌။
ဇာယာ ဝါ၊ မယားသည်လည်းကောင်း။
ပတိ ဝါ၊ လင်သည်လည်းကောင်း။
အဘူတပုဗ္ဗာ နာမ၊ ရှေး၌ မဖြစ်ခဲ့ဘူးသူတို့မည်သည်။
ကိဉ္စာပိ နတ္ထိ၊ အကယ် ၍ကား မရှိပါပေ။
ပန၊ သော်လည်း။
အဝိဒူရေ၊ နီးသော။
အတ္တဘာဝေ၊ ၌။
ဉာ တကေသု၊ ဆွေးမျိုးတို့၌။
အဓိမတ္တော၊ လွန်ကဲသောအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
သိ နေဟော၊ ချစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
သော သုနခေါ၊ သည်။
တံ၊ ထိုမိန်းမကို။
ဝိဇဟိတုံ၊ စွန့်ခြင်းငှာ။
န သက္ကာတိ၊ နိုင်။
သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။
တဿ၊ ထိုခွေးအား။
ကုဇ္ဈိတွာ၊ စိတ်ဆိုး၍။
ခေတ္တံ၊ သို့။
သာမိကဿ၊ အား။
ယာဂုံ ။
ဟရမာနာ၊ ဆောင်စဉ်။
ရဇ္ဇုံ၊ ကြိုးကို။
ဥစ္ဆင်္ဂေ၊ ရင်ခွင်၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
အဂမာသိ၊ ပြီ။
သုနခေါ၊ သည်။
တာယေဝ၊ ထိုမိန်းမနှင့်သာ။
သဒ္ဓိံ၊ တူ။
ဂတော၊ ပြီ။
သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။
သာမိကဿ၊ အား။
ယာဂုံ၊ ကို။
ဒတွာ၊ ၍။
တုစ္ဆကုဋံ၊ အချည်းနှီးသော အိုးကို။
အာဒါယ၊ ၍။
ဧကံ၊ သော။
ဥဒကဋ္ဌာနံ၊ ရေ၏ တည် ရှိရာအရပ်သို့။
ဂန္တွာ။
ကုဋံ၊ အိုးကို။
ဝါလုကာယ၊ သဲဖြင့်။
ပူရေတွာ၊ ၍။
သမီပေ၊ ၌။
ဩလောကေတွာ၊ ၍။
ဌိတဿ၊ သော။
သုနခဿ၊ ဖို့။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။
အ ကာသိ၊ ပြီ။
သုနခေါ၊ သည်။
“စိရဿံ၊ ကြာမြင့်မှ။
အဇ္ဇ။
မေ၊ သည်။
မဓုရကထာ၊ ချိုမြိန်သော စကားသံကို။
လဒ္ဓါ ဝတ၊ ရအပ်လေစွ။”
ဣတိ၊ တွေး၍။
နင်္ဂုဋ္ဌံ၊ အမြီးကို။
စာလေန္တော၊ လှုပ်လျက်။
တံ၊ ထိုမိန်းမသို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
သာ၊ ထို မိန်းမသည်။
တံ၊ ထိုခွေး၏။
ဂီဝါယံ၊ ကို။
(တစ်နည်း)
တံ၊ ကို။
ဂီဝါယံ၊ ၌။
ဒဠှံ၊ မြဲ စွာ။
ဂဟေတွာ၊ ကိုင်၍။
ဧကာယ၊ သော။
ရဇ္ဇုကောဋိယာ၊ ကြိုးအစွန်ဖြင့်။
ကုဋံ၊ အိုးကို။
ဗဇ္ဇိတွာ၊ ဖွဲ့ချည်၍။
ဧကံ၊ သော။
ရဇ္ဈကောဋိံ၊ ကို။
သုနခဿ၊ ၏။
ဂီဝါယံ၊ ၌။
ဗန္ဓိတွာ၊ ချည်၍။
ကုဋံ၊ ကို။
ဥဒကာဘိမုခံ၊ ရေထဲသို့ ရှေးရှု။
ပဝဋ္ဋေသိ၊ လိမ့်စေပြီ။
သုနခေါ၊ သည်။
ကုဋံ၊ ကို။
အနုဗန္ဓန္တော၊ အစဉ်လိုက်လျက်။
ဥဒကေ၊ ၌။
ပတိတွာ၊ ကျ၍။
တတ္ထေဝ၊ ရေထဲ၌လျှင်။
ကာလံ၊ ကို။
အကာသိ၊ ပြီ။
သာ၊ ထိုမိန်းမသည်။
တဿ ကမ္မဿ၊ ထိုမကောင်းမှု၏။
ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
ဒီဃရတ္တံ၊ လုံး။
နိရယေ၊ ၌။
ပစ္စတွာ၊ ကျက်၍။
ဝိပါကာဝသေသေန၊ အားဖြင့်။
အတ္တဘာဝသတေ၊ အတ္တ ဘောတစ်ရာ၌။
ဝါလုကကုဋံ၊ သဲအိုးကို။
ဂီဝါယံ၊ ၌။
ဗဇ္ဇိတွာ၊ ၍။
ဥဒကေ၊ ၌။
ပက္ခိတ္တာ၊ ပစ်ချအပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
ကာလံ၊ ကို။
အကာသိ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ပြီ။
ဘိက္ခဝေ!
တုမှေဟိပိ၊ တို့သည်လည်း။
အတ္တနာ၊ သည်။
ကတကမ္မမေဝ၊ ကိုသာ။
အနုဘူတံ၊ ခံစားအပ်ပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့။
အတီတသ္မိံ၊ ၌။
ဗာရာဏသိဝါသိနော၊ တို့သည်။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဂေါပါလကဒါရကာ၊ နွားကျောင်းသော ကလေးတို့ သည်။
ဝါ၊ နွားကျောင်းသားငယ်တို့သည်။
ဧကသ္မိံ၊ သော။
အဋဝိပဒေသေ၊ တော အုပ်အရပ်၌။
သတ္တာဟဝါရေန၊ ၇ရက်၌ တစ်ကြိမ်အားဖြင့်။
[သတ္တာဟေ+ဧက ဝါရော သတ္တာဟဝါရော၊(ပါစိယော-၃၁၉)၊]
**ဂါဝိယော**၊ နွားတို့ကို။
**ဝိစရန္တာ**၊ စီမံ ထိန်းကျောင်းကုန်လသော်။
ဧကဒိဝသံ၊ ၌။
ဂါဝိယော၊ တို့ကို။
ဝိစာရေတွာ၊ စစ်ဆေးထိန်းကျောင်းပြီး၍။ဂါဝိယော ။ ။ဤဂါဝိယောပုဒ်ကား ဧကန်ဣတ္ထိလိင်တည်း(နီတိပဒ-၂၈ဝ-၁)၊ ဤသို့ ဣတ္ထိလိင်ဖြင့် ဆိုသော်လည်း နွားမကိုချည်း ယူရမည်မဟုတ်၊ ဧကဒေသူပစာရ, ဥပလက္ခဏနည်းအားဖြင့် ဂါဝိယောအရ နွားထီးများကိုလည်း ယူရသည်မှန်၏ အထီးအမ အားလုံးနှင့် ဆက်ဆံသော သာမညကို ရရာ၌ လိင်၃ပါးတွင် တစ်ပါးပါးဖြင့် ညွှန်းဆိုရိုး ထုံးစံရှိသည်၊ (ဗာ၊ ဗာဋီ-၁၉၈၊ သီဋီသစ်-၁, ၁၂)၊ (တစ်နည်း)“မာတာ ပိတာ စ မာတရော”ကဲ့သို့ “ဂါဝီ စ+ဂေါ စ ဂါဝိယော-နွားမ,နွားထီးတို့”ဟု ဝိရူပေက သေသ်ကြံ၊ (ဘေဒ၊ ဘေဒဘာ-၂၈၁)၊
ဝိစရန္တာ ။ ။ဘူဝါဒိစရဓာတ်သည် ဂတိ, အာစာရ, ဘက္ခဏတို့ကို ဟော၏၊ ထင်ရှား သော အနက်တို့ကို ပြထားခြင်းဖြစ်သည်မှန်၏- “ကြိယံ ဝါ စိတ္တမာချာတုံ, ပသိဒ္ဓေါတ္ထော ပဒဿိတော၊ ပယောဂတောညေ ဝိညေယျာ, အနေကတ္ထာ ဓာတပေါ(ဓာတွတ္ထ)”နှင့်အညီ ဓာတ်တို့သည် အနက်များစွာဟောနိုင်ရကား ပြရုပ်အားလျော်စွာ အခြားအနက်များကိုလည်း ဟောနိုင်ငံ၊ ထိုကြောင့် “ ဂါဝိယော ဝိစာရေတွာ”ကို ကြည့်၍ ဤ၌ စီမံခြင်းအနက်ဟောဟု ယူပါ၊ စီမံခြင်းဟူသည် ထိန်းကျောင်းခြင်းပင်တည်း။ အာဂစ္ဆန္တာ၊ ပြန်လာကုန်လသော်။ ဧကံ၊ သော။ မဟာဂေါဓံ၊ ဖွတ်ကြီးကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ အနုဗန္ဓိံသု၊ အစဉ်လိုက်ကုန်ပြီ။ (နောက်က လိုက်ကုန်ပြီ)။
ဝိစရန္တာ ။ ။ဘူဝါဒိစရဓာတ်သည် ဂတိ, အာစာရ, ဘက္ခဏတို့ကို ဟော၏၊ ထင်ရှား သော အနက်တို့ကို ပြထားခြင်းဖြစ်သည်မှန်၏- “ကြိယံ ဝါ စိတ္တမာချာတုံ, ပသိဒ္ဓေါတ္ထော ပဒဿိတော၊ ပယောဂတောညေ ဝိညေယျာ, အနေကတ္ထာ ဓာတပေါ(ဓာတွတ္ထ)”နှင့်အညီ ဓာတ်တို့သည် အနက်များစွာဟောနိုင်ရကား ပြရုပ်အားလျော်စွာ အခြားအနက်များကိုလည်း ဟောနိုင်ငံ၊ ထိုကြောင့် “ ဂါဝိယော ဝိစာရေတွာ”ကို ကြည့်၍ ဤ၌ စီမံခြင်းအနက်ဟောဟု ယူပါ၊ စီမံခြင်းဟူသည် ထိန်းကျောင်းခြင်းပင်တည်း။ အာဂစ္ဆန္တာ၊ ပြန်လာကုန်လသော်။ ဧကံ၊ သော။ မဟာဂေါဓံ၊ ဖွတ်ကြီးကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ အနုဗန္ဓိံသု၊ အစဉ်လိုက်ကုန်ပြီ။ (နောက်က လိုက်ကုန်ပြီ)။
ဂေါဓာ၊ ဖွတ်သည်။
ပလာယိတွာ၊ ပြေး၍။
ဧကံ၊ သော။
၀မ္မိကံ၊ တောင်ပို့သို့။
ပါပိသိ၊ ဝင်ပြီ။
ပန၊ ဆက်။
တဿ ဝမ္မိကဿ၊ ၏။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဆိဒ္ဒါနိ၊ အပေါက်တို့သည်။
(ဟောန္တိ)။
ဒါရကာ၊ တို့သည်။
“ဒါနိ၊ ၌။
မယံ၊ တို့သည်။
ဂဟေတုံ၊ ငှာ။
န သက္ခိဿာမ၊ မစွမ်းနိုင်တော့ကုန်။
သွေ၊ ၌။
အာဂန္တွာ၊ ၍။
ဂဏှိ ဿာမ၊ ကုန်စို့။”
ဣတိ၊ ပြော၍။
ဧကေကော၊ တစ်ယောက် တစ်ယောက်သည်။
[ဓမ္မဘာ-၁, ၅၀၄ရှု၊]
ဧကေကံ၊ တစ်ခုတစ်ခုသော။
သာခဘင်္ဂမုဋ္ဌိံ၊ ချိုးအပ်သော သစ်ခက်ဆုပ်ကို။
အာဒါယ၊ ၍။
သတ္တပိ၊ ကုန်သော။
ဇနာ၊ လူတို့သည်။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဆိဒ္ဒါနိ၊ အပေါက်တို့ကို။
ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်၍။
ပက္ကမိံသု၊ ဖဲသွားကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုနွားကျောင်းသားတို့သည်။
ပုနဒိဝသေ၊ ၌။
တံ ဂေါဓံ၊ ကို။
အမနသိ ကတွာ၊ စိတ်၌ မပြုမူ၍(နှလုံးမသွင်းမိမူ၍။ သတိမထားမိမူ၍။)
အညသ္မိံ၊ သော။
ပဒေသ၊ အရပ်၌။
ဂါပိယော၊ တို့ကို။
ဝိစာရေတွာ၊ ၍။
သတ္တမေ၊ သော။
ဒိဝသေ၊ ၌။
ဂါဝိယော၊ တို့ကို။
အာဒါယ၊ ၍။
ဂစ္ဆန္တာ၊ ကုန်လသော်။
တံ ဝမ္မိကံ၊ ကို။
ဒိသွာ။
သတိံ၊ ကို။
ပဋိလဘိတွာ၊ ၍။
“တဿာ ဂေါဓာယ၊ ထိုဖွတ်၏။
ပဝတ္တိ၊ ဖြစ်ပုံသည်။
ကာ နု ခေါ၊ နည်း?”
ဣတိ၊ ၍။
အတ္တနာ အတ္တနာ၊ မိမိ မိမိသည်။
ပိဒဟိတာနိ၊ ပိတ်ထားအပ်ကုန်သော။
ဆိဒ္ဒါနိ၊ တို့ကို။
ဝိဝရိံသု၊ ဖွင့်ကုန်ပြီ။
ဂေါဓာ၊ သည်။
ဇီဝိ တေ၊ ၌။
နိရာလယာ၊ ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
အဋ္ဌိစမ္မာဝသေသာ၊ ကြွင်းကျန်သော အရိုးအရေရှိသည်။
ဝါ၊ အရိုးအရေမျှသာ ကြွင်းကျန်တော့ သည်။
(သမာနာ)။
ပဝေဓမာနာ၊ တုန်လှုပ်လျက်။
နိက္ခမိ၊ ထွက်လာပြီ။
တေ၊ ထို နွားကျောင်းသားတို့သည်။
တံ၊ ထိုဖွတ်ကို။
ဒိသွာ။
အနုကမ္မံ၊ လျော်စွာ တုန်လှုပ် တတ်သော ကရုဏာကို။
ဝါ၊ သနားစောင့်ရှောက်ခြင်းကို။
ကတွာ၊ ၍။
“နံ၊ ကို။
မာ မာရေထ၊ မသတ်ကြနှင့်။
သတ္တာဟံ၊ လုံး။
ဆိန္နဘတ္တာ၊ ပြတ်သော အစာ ရှိသည်။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ပြီ။”
ဣတိ၊ ပြော၍။
တဿာ၊ ၏။
ပိဋ္ဌိံ၊ ကျောကုန်းကို။
ပရိ မဇ္ဇိတွာ၊ ပွတ်သတ်၍။
“သုခေန၊ ချမ်းသာသဖြင့်။
ဝါ၊ စွာ။
ဂစ္ဆာဟိ၊ လော။”
ဣတိ၊ ပြော၍။
ဝိဿဇ္ဇေသုံ၊ လွတ်ပေးကြပြီ။
တေ၊ ထိုနွားကျောင်းသားတို့သည်။
ဂေါဓာယ၊ ၏။
ဝါ၊ ကို။
အမာရိတတ္တာ၊ မသေစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ မသတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နိရယေ၊ ၌။
န တာဝ ပစ္စိံသု၊ မကျက် ရကုန်။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
တေ ဇနာ၊ တို့သည်။
ဧကတော၊ တည်း။
ဟုတွာ၊ ၍။
စုဒ္ဒသသု၊ ၁၄ခုကုန်သော။
အတ္တဘာဝေသု၊ တို့၌။
သတ္တ သတ္တ ဒိဝသာနိ၊ ၇ရက် ၇ရက်တို့ပတ်လုံး။
ဆိန္နဘတ္တာ၊ ပြတ်သောထမင်း(အစာ) ရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ အစာပြတ်ကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ!
တဒါ၊ ၌။
တုမှေဟိ၊ တို့သည်။
သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။
ဂေါပါလကေဟိ၊ နွားကျောင်းသားတို့ သည်။
ဟုတွာ။
တံ ကမ္မံ၊ ကို။
ကတံ၊ ပြီ ။
ဧဝံ၊ လျှင်။
သတ္ထာ၊ သည်။
တေဟိ၊ ထို ရဟန်းတို့သည်။
ပုဋ္ဌပုဋ္ဌံ၊ မေးအပ်မေးအပ်သော။
ပဉှံ၊ ကို။
ဗျာကာသိ၊ ပြီ။
အထ၊ ၌။
ဧကော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
(ကိံ)။
“ဘန္တေ!
ပါပကမ္မံ၊ ကို။
ကတွာ၊ ၍။
အာကာသေ၊ ၌။
ဥပ္ပတိတဿပိ၊ ပျံတက်သူ ၏လည်းကောင်း။
သမုဒ္ဒံ၊ သို့။
ပက္ခန္ဒဿာပိ၊ ပြေးဝင်သူ၏လည်းကောင်း။
ပဗ္ဗတ န္တရံ၊ တောင်ကြားသို့။
ပဝိဋ္ဌဿာပိ၊ ဝင်သူ၏လည်းကောင်း။
မောက္ခော၊ လွတ် မြောက်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ ကိံ ပန၊ မရှိနိုင်ပါသလော?”
ဣတိ၊ ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ!
ဧတံ၊ ဤစကားသည်။
ဧဝံ၊ ဤသင်လျှောက်သည့်အတိုင်း မှန်၏။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
ဌိတော၊ တည်သူသည်။
ပါပကမ္မတော၊ မှ။
မုစ္စေယျ၊ ရာ၏။
အာကာသာဒီသုပိ၊ တို့တွင်။
(သော) ဧကပဒေသောပိ၊ ထိုတစ်ခုသော အရပ် သည်လည်း။
နတ္ထိ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
အနုသန္ဓိံ။
ဃဋေတွာ၊ ဓမ္မံ၊ ဒေသန္တော။
ဣမံ ဂါထံ၊ အာဟ။
(ကိံ)။
“န အန္တလိက္ခေ၊ ပေ၊ ပါပကမ္မာ”တိ၊ ၍။
(အာဟ)။
အန္တလိက္ခေ၊ ကောင်းကင်၌။
(ဋ္ဌိတော၊ တည်နေသည်။
သမာနောပိ၊ ဖြစ်ပါ သော်လည်း။
ပါပကမ္မာ၊ မကောင်းမှုမှ။
န မုစ္စေယျ၊ မလွတ်နိုင်ရာ။)
သမုဒ္ဓမဇ္ဈေ၊ သမုဒြာအလယ်၌။
(ဋ္ဌိတော၊ သည်။
သမာနောပိ၊ လည်း။
ပါပကမ္မာ၊ မှ။
န မုစ္စေ ယျ၊ ရာ။)
ပဗ္ဗတာနံ၊ တောင်တို့၏။
ဝိဝရံ၊ အခေါင်းသို့။
ပဝိဿ၊ ဝင်၍။
(ဌိတော၊ သည်။
သမာနောပိ၊ လည်း။
ပါပကမ္မာ၊ မှ။
န မုစ္စေယျ၊ ရာ။)
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
ဌိတော၊ တည်သူသည်။
ပါပကမ္မာ၊ မကောင်းမှုမှ။
မုစ္စေယျ၊ လွတ်ရာ၏။
သောဇဂတိပ္ပဒေသော၊ ထိုကမ္ဘာလောကအရပ်သည်။
န ဝိဇ္ဇတိ၊ မရှိ။
တဿာ၊ ၏။
အတ္ထော၊ ကား။
ဟိ၊ ချဲ့။
ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်။
“ဣမိနာ ဥပါယေန၊ ဤမည်သော နည်းလမ်းဖြင့်။
ပါပကမ္မတော၊ မှ။
မုစ္စိဿာမိ၊ လွတ်မြောက်နိုင်လိမ့်မည်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ တွေး၍။
အန္တလိက္ခေ ဝါ၊ ကောင်းကင် ၌လည်း။
သစေ နိသီဒေယျ၊ အကယ်၍မူလည်း ထိုင်အံ့။
စတုရာသီတိယောဇန သဟဿဂမ္ဘီရံ၊ ယူဇနာ၈သောင်း၄ထောင်အနက်ရှိသော။
မဟာသမုဒ္ဒံ ဝါ၊ မဟာ သမုဒြာထဲသို့မူလည်း။
သစေ ပဝိသေယျ၊ အံ့။
ပဗ္ဗတန္တရေ ဝါ၊ တောင်ကြား၌ မူလည်း။
သစေ နိသီဒေယျ၊ အံ့။
(ဧဝံသတိပိ၊ သော်လည်း။)
ပါပကမ္မတော၊ မှ။
နေဝ မုစ္စေယျ၊ ရာ။
ယတ္ထ၊ အကြင်အရပ်၌။
ဌိတော၊ တည်သူသည်။
ပါပကမ္မ တော၊ မှ။
မုစ္စိတုံ၊ ငှာ။
သတ္တုဏေယျ၊ စွမ်းနိုင်ရာ၏။
ပုရတ္ထိမာဒီသု၊ အရှေ့အရပ် အစရှိကုန်သော။
**ဇဂတိပဒေသေသု**၊ မြေအရပ်ဖြစ်ကုန်သော။
ပထဝီဘာဂေသု၊ မြေအဖို့တို့၌။မဟာသမုဒ္ဒံ၊ ပေ၊ ပဗ္ဗတန္တရေ ။ ။“မဟာသမုဒ္ဒံ”ဖြင့် “သမုဒ္ဒမဇ္ဈေ”၌ သတ္တမီ ဝိဘတ်သည် ကံအနက်ကို ဟောသည်ဟု ပြသည်၊ “ပဝိသေယျ”ဖြင့် “သမုဒ္ဒမဇ္ဈေ”၏ စပ်ရာကြိယာပုဒ်ကို ပြသည်၊ “ပဗ္ဗတန္တရေ”ဖြင့် “ပဗ္ဗတာနံ ဝိဝရံ”၌ ဝိဝရသဒ္ဒါ သုသိရ (အခေါင်းပေါက်) ဒူသန(အပြစ်)အနက်၂မျိုးတွင် ဝိဝရအနက်ဟောကြောင်းနှင့် အံ ဝိဘတ် သတ္တမီအနက်ဟောကြောင်းကို ပြသည်၊ နိသီဒေယျဖြင့် “ဝိဝရံ”၏ စပ်ရာ ကြိယာပုဒ်ကို ပြသည်၊ ဤအဖွင့်များကို ကြည့်၍ “အန္တလိက္ခေ-၌၊ (နိသီဒေယျ ထိုင်နေအံ့၊ ပါပကမ္မာ-မှ၊) န (မုစ္စေယျ)-ရာ၊ သမုဒ္ဒမဇ္ဈေ-သမုဒြာအလယ်သို့(ပဝိ သေယျ-ဝင်နေအံ့၊ ပါပကမ္မာ-မှ) န (မုစ္စေယျ)-ရာ၊ ပဗ္ဗတာနံ-တို့၏၊ ဝိဝရံ-အခေါင်း ထဲ၌၊ ပဝိဿ-ဝင်၍၊ (နိသီဒေယျ-ထိုင်နေအံ့၊ ပါပကမ္မာ-မှ) န (မုစ္စေယျ)-ရာ)”ဟု ပေးပါအထက်၌ “အန္တလိက္ခေ၊ သမုဒ္ဒမဇ္ဈေ”တို့၌ ဩကာသအနက်, “ဝိဝရံ”၌ ကံ အနက်ယူ၍လည်းကောင်း, စတုတ္ထပါဒမှ “ဌိတော ပါပကမ္မာ”တို့ကို ရှေ့၃ပါဒတို့၌ ယူ၍လည်းကောင်း အများပေးရိုးအတိုင်း ပေးခဲ့သည်။
ဇဂတိပဒေသေသု ။ “ဇဂတိပ္ပဒေသော”၌ ဇာတိသဒ္ဒါသည် “မဟိယံ ဇဂတီ ဝုတ္တာ, မန္ဒိရာလိန္ဒဝတ္ထူသု(ဓာန်-၉၉၇) ဂါထာလာ ဇာတီသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့တွင် မဟီ အနက်ကို ဟော၏၊ (တစ်နည်း) ပထဝီ၏ ပရိယာယ်တည်း၊ ထိုကြောင့် “ပထဝီ-ဘာဂေသု”စသည်ဖြင့် ဖွင့်သည်၊ မူလဋီ-၁, ၁၃၁၌ လောက၏ ပရိယာယ်ဟု ဖွင့်၏၊ “ဂစ္ဆန္တိ အဿန္တိ ဇဂတီ၊ ဂမု+အန္တ+ဤ၊ ဂဒွေဘော်လာ၊ ရှေ့ဂကို ဇပြု၊ မ,ကိုချေ(ဓာန်ဋီ-၁၈၁)၊ ပဒိဿတီတိ ပဒေသော၊ဇာတိယာ+ပဒေသော ဇဂတိပ္ပဒေသော” ဟု ပြုပါ၊ ဆက်ဥုးအံ့-ဤဂါထာ၌ ပထမပါဒ, ဒုတိယပါဒ, တတိယပါဒတို့သည် ဥပေန္ဒဝဇိရာဂါထာ, စတုတ္ထပါဒသည် သာမညဂါထာတည်း၊ထိုကြောင့် တတိယပါဒ “ဇဂတိပ္ပဒေသော”၌ ဇ,ဂိုဏ်းဖြစ်စေရန် ပ၌ ဒွေဘော်လာရသည်။ ဝါလဂ္ဂမတ္တောပိ၊ သားမြီးဖျားပမာဏရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ သော ဩကာသော၊ ထိုအရပ်သည်။ ဣတိ၊ ဂါထာဖွင့်ပြီးပြီ။
ဇဂတိပဒေသေသု ။ “ဇဂတိပ္ပဒေသော”၌ ဇာတိသဒ္ဒါသည် “မဟိယံ ဇဂတီ ဝုတ္တာ, မန္ဒိရာလိန္ဒဝတ္ထူသု(ဓာန်-၉၉၇) ဂါထာလာ ဇာတီသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့တွင် မဟီ အနက်ကို ဟော၏၊ (တစ်နည်း) ပထဝီ၏ ပရိယာယ်တည်း၊ ထိုကြောင့် “ပထဝီ-ဘာဂေသု”စသည်ဖြင့် ဖွင့်သည်၊ မူလဋီ-၁, ၁၃၁၌ လောက၏ ပရိယာယ်ဟု ဖွင့်၏၊ “ဂစ္ဆန္တိ အဿန္တိ ဇဂတီ၊ ဂမု+အန္တ+ဤ၊ ဂဒွေဘော်လာ၊ ရှေ့ဂကို ဇပြု၊ မ,ကိုချေ(ဓာန်ဋီ-၁၈၁)၊ ပဒိဿတီတိ ပဒေသော၊ဇာတိယာ+ပဒေသော ဇဂတိပ္ပဒေသော” ဟု ပြုပါ၊ ဆက်ဥုးအံ့-ဤဂါထာ၌ ပထမပါဒ, ဒုတိယပါဒ, တတိယပါဒတို့သည် ဥပေန္ဒဝဇိရာဂါထာ, စတုတ္ထပါဒသည် သာမညဂါထာတည်း၊ထိုကြောင့် တတိယပါဒ “ဇဂတိပ္ပဒေသော”၌ ဇ,ဂိုဏ်းဖြစ်စေရန် ပ၌ ဒွေဘော်လာရသည်။ ဝါလဂ္ဂမတ္တောပိ၊ သားမြီးဖျားပမာဏရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ သော ဩကာသော၊ ထိုအရပ်သည်။ ဣတိ၊ ဂါထာဖွင့်ပြီးပြီ။
ဒေသနာဝသာနေ၊ ၌။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သောတာပတ္တိဖလာဒီနိ၊ တို့သို့။
ပါပုဏိံသု၊ ကုန်ပြီ။
သမ္ပတ္တမဟာဇနဿာပိ၊ အားလည်း။
သာတ္ထိကာ၊ သော။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ တယောဇနဝတ္ထုပြီးပြီ။
တယောဇနဝတ္ထုဘာသာဋီကာ ပြီးပြီ။