**ဣဓ တပ္ပတီ**တိ ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ သတ္ထာ ဇေတဝနေဝိဟရန္တော၊ စဉ်။
ဒေဝဒတ္တံ၊ အရှင်ဒေဝဒတ်ကို။
အာရဗ္ဘ ကထေသိ။
ဒေဝဒတ္တဿ၊ ဒေဝဒတ်၏။
ဝတ္ထု၊ ဝတ္ထုကို။
ပဗ္ဗဇိတကာလတော၊ ရဟန်းပြု ရာအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ယာဝ ပထဝိပ္ပဝေသနာ၊ မြေသို့ဝင်ရာ အခါတိုင်အောင်။
ဝါ၊ မြေမျိုချိန်တိုင်အောင်။
ဒေဝဒတ္တံ၊ အရှင်ဒေဝဒတ်ကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
ဘာသိ တာနိ၊ ဟောတော်မူအပ်ကုန်သော။
သဗ္ဗာနိ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ဇာတကာနိ၊ ဇာတ်တော်တို့ကို။
ဝိတ္ထာရေတွာ၊ ချဲ့၍။
ကထိတံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
ဧတ္ထ၊ ဤဓမ္မပဒဋ္ဌကထာ၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံ့သည်။
သင်္ခေ ပေါ၊ အကျဉ်းတည်း။
သတ္တရိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
[ဝိဟရန္တေယေဝ၌စပ်။]
**အနုပိယံ** နာမ၊
အနုပိယံ။ ။ “အနုပိယာ”ဟု ဆိုလိုလျက် အာကို ရဿပြု, နိဂ္ဂဟိတ်လာ။ [“အနုပိယာ နာမာ”တိ ဝတ္တဗ္ဗေ အာကာရဿ ရဿတ္တံ အနုနာသိကဿ စ အာဂမံ ကတွာ “အနုပိယံ နာမာ”တိ ဝုတ္တံ-သာရတ္ထ-၄၁၀။]
၊ အနုပိယာမည်သော။
မလ္လာနံ၊ မလ္လာမင်းတို့၏။
နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုအနုပိယာနိဂုံးကို။
နိဿာယ၊ မှီ၍။
အနုပိယမ္ဗဝနေ၊ အနုပိယာသရက်ဥယျာဉ်၌။
ဝိဟရန္တေယေဝ၊ နေတော်မူစဉ်ပင်။
တထာဂတဿ၊ ၏။
လက္ခဏပဋိဂ္ဂဟဏဒိဝသေယေဝ၊ (ဗြာဟ္မဏတို့ ဖတ်ကြားအပ်သော) လက္ခဏာတို့ကို ခံယူရာနေ့၌ပင်။
ဝါ၊ လက္ခဏာဖတ်ကြားရာနေ့၌ပင်။
အသီတိ သဟဿေဟိ၊ ရှစ်သောင်းကုန်သော။
ဉာတိကုလေဟိ၊ ဆွေတော်မျိုးတော်တို့ သည်။
“ရာဇာ ဝါ၊ မင်းသည်သော်လည်း။
ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေ။
ဗုဒ္ဓေါ ဝါ၊ ဘုရား သည်သော်လည်း။
(ဟောတု၊ စေ။)
ခတ္တိယပရိဝါရောဝ၊ မင်းမျိုးအခြံအရံရှိ သည်သာ။
(ဟုတွာ)။
ဝိစရိဿတိ၊ လှည့်လည်ရလိမ့်မည်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ ယုံ ကြည်၍။
အသီတိသဟဿပုတ္တာ၊ ရှစ်သောင်းသော ဆွေတော်မျိုးတော် မင်းသားတို့ကို။
ပဋိညာတာ၊ (အခြွေအရံဖြစ်စေပါမည်ဟု) ဝန်ခံအပ်ကုန်ပြီ။
တေသု၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။
ပဗ္ဗဇိတေသု၊ ရှင်, ရဟန်းပြုကုန်လသော်။
ဘဒ္ဒိယံ နာမ၊ ဘဒ္ဒိယမည်သော။
ရာဇာနံ၊ မင်းလည်း ကောင်း။
အနုရုဒ္ဓံ၊ အနုရုဒ္ဓါမင်းသားလည်းကောင်း။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာမင်းသား လည်းကောင်း။
ဘဂုံ၊ ဘဂုမင်းသားလည်းကောင်း။
ကိမိလံ၊ ကိမိလမင်းသား လည်းကောင်း။
ဒေဝဒတ္တံ၊ ဒေဝဒတ်မင်းသားလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဆ၊ ၆ ယောက်ကုန်သော။
ဣမေ သကျေ၊ ဤသာကီဝင်မင်းသားတို့ကို။
အပဗ္ဗဇန္တေ၊ ရှင်, ရဟန်းမပြုသည်တို့ကို။
ဒိသွာ။
“မယံ၊ တို့သည်။
အတ္တနော၊ သားတို့ကို။
ပဗ္ဗာဇေမ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုစေကုန်၏။
ဆ၊ ကုန်သော။
ဣမေ သကျာ၊ တို့သည်။
န ဉာတကာ မညေ၊ ဆွေမျိုးများ မဟုတ်ကြဟု ထင်၏။ (ဆွေမျိုး တွေ မဟုတ်ကြသလိုဘဲ)။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
န ပဗ္ဗဇန္တိ၊ ရှင်, ရဟန်း မပြုကုန် သနည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
ကထံ၊ စကားကို။
သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ ဖြစ်စေကုန်ပြီ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
မဟာနာမော၊ မဟာနာမ်မည်သော။
သကျော၊ သာကီဝင်မင်း သားသည်။
အနုရုဒ္ဓံ၊ အနုရုဒ္ဓါမင်းသားသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ။
“တာတ၊ ညီတော်!
အမှာကံ၊ တို့၏။
ကုလာ၊ အမျိုးမှ။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရှင်, ရဟန်း ပြုသူသည်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
တွံ ဝါ၊ သင်သည်သော်လည်း။
ပဗ္ဗဇ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုပါလော။
အဟံ ဝါ၊ ငါသည်သော်လည်း။
ပဗ္ဗဇိဿာမိ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုအံ့။”
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ၊ ပြီ။
ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
သုခုမာလော၊ သိမ်မွေ့ နုနယ်သည်။
သမ္ပန္နဘောဂေါ၊ ပြည့်စုံသော စည်းစိမ်ဥစ္စာရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
“နတ္ထီ”တိ ဝစနမ္ပိ၊ မရှိဟူသော စကားကိုလည်း။
တေန၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသား သည်။
န သုတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ မကြားအပ်။
ဝါ၊ မကြားအပ်ဖူး။
ဟိ၊ ချဲ့ဥုးအံ့။
ဧက ဒိဝသံ၊ ၌။
ဆသု၊ ၆ပါးကုန်သော။
တေသု ခတ္တိယေသု၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
ဂုဠကီဠံ
ဂုဠကီဠာ ။ ။ ဂုဠဠာတိ ဂုဠဖလကီဠာ-ဂုံညင်းသီးဖြင့် ကစားခြင်း, ယေန ကေနစိ ဝါ ကတဂုလကီဠာ-မည်သည့်ဝတ္ထုဖြင့်မဆို အလုံးပြုထားအပ်သောအလုံး, ဂေါ်လီ, ကျောက်ဒိုးကစားခြင်း၊- သီဋီသစ်-၁, ၃၆၁။
၊ ဂုံညင်းကစားခြင်းကို။
ဝါ၊ ဂေါ်လီလုံးကစားခြင်းကို။
ကီဠန္တေသု၊ ကစားကုန်လသော်။
အနုရုဒ္ဓေါ၊ အနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ပူဝေန
ပူဝေန။ ။ ပဝီယတိ မရိစဇီရကာဒီဟိ ပဝိတ္တံ ကရီယတီတိ ပူပေါ၊ ပူ ပဝနေ +ပက်၊-မောဂ်-၇, ၁၁၇။] ပူရေတီတိ ပူပေါ၊ ပူရ+ပ၊-ဓာန်ဋီ-၄၆၃၊ ဤအဆိုများကို ထောက်၍ “ပူပေန”သာ ပါဌ်မှန်ဟု ဆရာမြတ်တို့ ယူတော်မူ၏(ပါတိဘာ-၂၇၃)၊ P-T-S ၌ ပူပအပြင် ပူဝကိုလည်း ပြ၍ ပူပမှ ပ-ကို ဝ-ပြု၍ “ပူဝ” ဖြစ်ကြောင်းကို ဆို၏။
၊ မုန့်ဖြင့်။
ပရာဇိတော၊ ရှုံးသည်။
(ဟုတွာ)။
ပူဝတ္ထာယ၊ မုန့်အကျိုးငှာ။
ပဟိဏိ၊ စေလွှတ်ပြီ။
အထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသား၏။
မာတာ၊ မယ်တော်သည်။
ပူဝေ၊ တို့ကို။
သဇ္ဇေတွာ၊ စီရင်၍။
ပဟိဏိ၊ ပို့ပြီ။
တေ၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
ခါဒိတွာ၊ ခဲစားပြီး၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ကီဠိံသု၊ ကစားကုန်ပြီ။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်။
တသေဝ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသား၏သာ။
ပရာဇယော၊ ရှုံးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ဝါ၊ ၏။
[ရှေ့နည်း ပဟိတေ၌စပ်။ နောက်နည်း မာတာ၌ စပ်။]
မာလာ၊ သည်။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ပဟိတေ ပဟိတေ၊ စေလွှတ်အပ်သူ စေလွှတ်အပ်သူတို့ကို။
ဝါ၊ စေလွှတ်အပ်တိုင်း စေလွှတ်အပ်တိုင်း။
တိက္ခတ္တုံ၊ ၃ကြိမ်။
ပူဝေ၊ တို့ကို။
ပဟိဏိတွာ၊ ပို့စေ၍။
စတုတ္ထဝါရေ ပန၊ ၄ခါမြောက်အကြိမ်၌ကား။
“ပူဝါ၊ တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိကုန်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော ၍။
ပဟိဏိ၊ စေလွှတ်ပြီ။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်“။
နတ္ထိ”တိ ဝစနဿ၊ မရှိဟူသော စကား၏။
ဝါ၊ ကို။
အသုတပုဗ္ဗတ္တာ၊ ရှေး၌ မကြားအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝါ၊ မကြားအပ်ဖူးသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
“ဧသာပိ၊ ဤနတ္ထိဟူသည်လည်း။
ဧကာ၊ တစ်မျိုးသော။
ပူဝိကတိ၊ မုန့်အထူးသည်။
ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။”
ဣတိ၊ သို့။
မညမာနော၊ မှတ်ထင်လသော်။
ဝါ၊ ကြောင့်။
“မေ၊ ကျွန်တော့်ဖို့။
နတ္ထိ ပူဝံ
နတ္ထိပူဝံ။ ။ နတ္ထိသည် အာချာတ်ပုဒ်ဖြစ်သော်လည်း “အညာသိကောဏ္ဍညော, မက္ခလိဂေါသာလော”တို့ကဲ့သို့ နာမည်ကို ဆိုလိုသောကြောင့် နာမ်ပုဒ် ဖြစ်ရသည်ထိုကြောင့် ပူဝံနှင့် သမာသ်စပ်နိုင်သည်၊ “နတ္ထိ စ+တံ+ပူဝဉ္ဇာတိ (ပူဝေါ စာတိ) နတ္ထိပူဝံ (နတ္ထိပူဝေါ)”ဟုပြု၊ (တစ်နည်း) “နာမာနံ သမာသော ယုတ္တတ္ထော”သုတ်၌ “နာမာနံ”ဟူသော ဗဟုဝုစ်သဒ္ဒါပိုဖြင့်သော်လည်းကောင်း “သမာသော”ဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့်သော်လည်းကောင်း နတ္ထိဟူသော အာချာတ်ပုဒ်နှင့် သမာသ်စပ် ထားသည်၊ (တစ်နည်း) နတ္ထိကို နိပါတ်ပုဒ်ယူ၍ ပူဝနှင့် သမာသ်စပ်ထားသည်။(ဓမ္မဒီ)
၊ နတ္ထိမုန့်ကို (မရှိမုန့်ကို)။
အာဟရထ၊ ယူဆောင်ခဲ့ကြလော။”
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
ပေသေသိ၊ စေလွှတ်ပြီ။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါ မင်းသား၏။
မာတာ ပန၊ သည်ကား။
“အယျေ၊ သခင်မ!
နတ္ထိပူဝံ၊ ကို။
ဒေထ ကိရ၊ ပေးလိုက်ပါကုန်တဲ့။"
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ သော်။
“မမ၊ ၏။
ပုတ္တေန၊ သည်။
'နတ္ထီ’တိ၊ နတ္ထိဟူသော(မရှိဟူသော)။
ပဒံ၊ ပုဒ်ကို။
န သုတပုဂ္ဂံ၊ ရှေး၌ မကြားအပ်။
ဝါ၊ မကြားအပ်ဖူးခဲ့။
ဣမိ နာ ပန ဥပါယေန၊ ဤနည်းလမ်းဖြင့်။
ပန၊ အနက်မဲ့။
နံ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါကို။
ဧတမတ္ထံ၊ ဤနတ္ထိဟူသောပုဒ်၏ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။
ဇာနာပေဿာမိ၊ သိစေအံ့။”
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
တုစ္ဆံ၊ အချည်းနှီးသော။
သုဝဏ္ဏပါတိံ၊ ရွှေခွက်ကို။
အညာယ၊ အခြားသော။
သုဝဏ္ဏပါတိယာ၊ ရွှေခွက်ဖြင့်။
ပဋိဇ္ဇိတွာ၊ မှောက်၍။
၀ါ၊ ဖုံးအုပ်၍။
ပေသေသိ၊ ပို့စေပြီ။
နဂရပရိဂ္ဂါဟိကာ၊ မြို့ကို ထက်ဝန်းကျင် သိမ်းယူ ထားကုန်သော။
ဝါ၊ မြို့ကိုစောင့်ကုန်သော။
ဒေဝဟာ၊ နတ်တို့သည်။
စိန္တေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
(ကိံ)။
“အနုရုဒ္ဓသကျေန၊ အနုရုဒ္ဓါသာကီဝင် မင်းသားသည်။
အန္နဘာရ ကာလေ၊ အန္နဘာရမည်သော ကျွန်ဖြစ်ရာအခါ၌။
အတ္တနော၊ ၏။
ဘာဂဘတ္တံ၊ အဖွဲ့ဖြစ်သောထမင်းကို။
ဥပရိဋ္ဌပစ္စေကဗုဒ္ဓဿ၊ ဥပရိဋ္ဌပစ္စေကဗုဒ္ဓအား။
ဒတွာ၊ ပေးလှူ၍။
“မေ၊ တပည့်တော်၏။
ဝါ၊ မှာ။
နတ္ထီတိ၊ မရှိဟူသော။
ဝစနဿ၊ စကားကို။
သဝနံ၊ ကြားရခြင်းသည်။
မာဟောတု၊ မဖြစ်ရပါစေသတည်း။
ဘောဇနုပ္ပတ္တိ ဋ္ဌာနဇာနနံ၊ ဘောဇဉ်၏ဖြစ်ပေါ်ရာဌာနကို သိရခြင်းသည်။
မာ ဟောတု၊ စေ သတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ပတ္ထနာ၊ ဆုတောင်းမှုကို။
ကတာ၊ ပြုအပ်ခဲ့ပြီ။
အယံ၊ ဤ အနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
တုစ္ဆပါတိံ၊ အချည်းနှီးသော ခွက်ကို။
သစေ ပဿိဿ တိ၊ အကယ်၍ မြင်ရအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
ဒေဝသမာဂမံ၊ နတ်တို့၏ အစည်းအဝေးသို့။
ပဝိသိတုံ၊ ဝင်ခြင်းငှာ။
ဝါ၊ ဝင်ခွင့်ကို။
န လဘိဿာမ၊ ရကြလိမ့်မည် မဟုတ်။
နော၊ ငါတို့၏။
သီသမ္ပိ၊ ဥုးခေါင်းသည်လည်း။
သတ္တဓာ၊ ၇စိတ် ၇ဖြာ။
ဖလေယျ၊ ကွဲရာ၏။”
ဣတိ၊ ကုန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ ပါတိံ၊ ထိုရွှေခွက်ကို။
ဒိဗ္ဗပူဝေဟိ၊ နတ်၌ဖြစ်သော မုန့်တို့ ဖြင့်။
ပုဏ္ဏံ၊ ပြည့်သည်ကို။
ဝါ၊ ပြည့်အောင်။
အကံသု၊ ပြုကုန်ပြီ။
တဿာ၊ ထို ရွှေခွက်ကို။
ဂုဠမဏ္ဍလေ၊ ဂုံညင်းကစားရာဝိုင်း၌။
ဝါ၊ ဂေါ်လီလုံးကစားဝိုင်း၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
ဥဂ္ဃါဋိတမတ္တာယ၊ ဖွင့်အပ်ကာမျှဖြစ်သော်။
ဝါ၊ ဖွင့်ဖွင့်ချင်း။
ပူဝဂန္ဓော၊ မုန့်၏အနံ့သည်။
သကလနဂရေ၊ အလုံးစုံသောမြို့၌။ (တစ်မြို့လုံး၌)။
ဆာဒေတွာ၊ ဖုံးလွှမ်း၍။
ဌိတော၊ တည်ပြီ။
ပူဝခဏ္ဍံ၊ မုန့်၏အပိုင်းသည်။
ဝါ၊ ကို။
မုခေ၊ ခံတွင်း၌။
ဌပိတမတ္တမေဝ၊ တည်စေ အပ်ကာမျှဖြစ်သော်သာ။
ဝါ၊ ထည့်လျှင် ထည့်ချင်း။
သတ္တရသဟရဏီသဟ ဿာနိ၊ အရသာကိုဆောင်ကုန်သော အကြော၇ထောင်တို့သို့။
အနုဖရိ၊ အစဉ်လျှောက်၍ ပျံ့နှံ့ပြီ။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
စိန္တေသိ၊ တွေးပြီ။
(ကိံ)။
“အဟံ၊ သည်။
မာတု၊ မယ်တော်၏။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သူသည်။
န၊ မဟုတ်။
(တစ်နည်း) အဟံ၊ ကို။
မာတု၊ သည်။
န ပိယော၊ မချစ်အပ်။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ကာလံ၊ အခါပတ်လုံး။
မေ၊ ငါ့ဖို့။
ဣမံ နတ္ထိဂံ နာမ၊ ဤနတ္ထိမုန့်မည်သည်ကို။ (မရှိမုန့်မည်သည်ကို)။
န ပစိ၊ မကြော်ပေးခဲ့ဖူး။
ဣတော၊ ဤအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
အညံ၊ မရှိမုန့်မှ အခြားသော။
ပူဝံ နာမ၊ မုန့်မည်သည်ကို။
န ခါဒိဿာမိ၊ မခဲစားတော့။”
ဣတိ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ဂေဟံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍သာ။
မာတရံ၊ ကို။
ပုစ္ဆိ၊ ပြီ။
(ကိံ)။
“အမ္မ၊ မယ်တော်!
တုမှာကံ၊ သင်တို့သည်။
အဟံ၊ ကျွန်တော့်ကို။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သလော?
အပ္ပိယော၊ မချစ်အပ် သလော?”
ဣတိ၊ ပြီ။
“တာတ၊ ချစ်သား!
ဧကက္ခိနော၊ တစ်ဖက်သော မျက်စိရှိသူသည်။
အတ္ထိ၊ မျက်စိကို။
(ပိယံ) ဝိယ စ၊ ချစ်အပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဟဒယံ၊ နှလုံးသားကို။
(ပိယံ) ဝိယ စ၊ ချစ်အပ်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အတိ ဝိယ၊ အလွန်အကဲသာလျှင်။
မေ၊ သည်။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။”
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောပြီ။
“အမ္မ၊ မယ်တော်!
အထ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ကာလံ၊ လုံး။
မယှံ၊ ကျွန်တော့်ဖို့။
နတ္ထိပူဝံ၊ နတ္ထိမုန့်ကို(မရှိမုန့်ကို)။
န ပစိတ္ထ၊ မကြော်ပေးခဲ့ကုန်သနည်း?”
ဣတိ၊ ပြီ။
၌သော်လည်း
သာ၊ ထိုမယ်တော်သည်။
စူဠုပဋ္ဌာကံ၊ အလုပ်အကျွေးငယ်ကို။
ပုစ္ဆိ။
(ကိံ)။
“တာတ၊ ချစ်သား!
ပါတိယံ၊ ရွှေခွက်၌။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိသလော?”
ဣတိ၊ ပြီ။
“အယျေ၊ သခင်မ!
ပါတိ၊ ရွှေခွက်သည်။
ပူဝေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
ပရိပုဏ္ဏာ၊ ပြည့်နေပါ၏။
ဧဝရူပါ၊ ဤသို့သဘောရှိကုန်သော။
ပူဝါ နာမ၊ မုန့် မည်သည်တို့ကို။
မေ၊ ကျွန်တော်သည်။
န ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ရှေး၌ မမြင်အပ်ပါကုန်။
ဝါ၊ မမြင်အပ်ဖူးပါကုန်။”
ဣတိ၊ သို့။
အာရောစေသိ၊ ပြောပြီ။
သာ၊ ထိုမယ်တော် သည်။
စိန္တေသိ။
(ကိံ)။
“မယှံ၊ ၏။
ပုတ္တော၊ သည်။
ပုညဝါ၊ ဘုန်းကံရှိသည်။
**ကတာဘိနီဟာရော**၊
ကတာဘိနီဟာရော။ ။ အဘိနီဟရတိ ဧတေနာတိ အဘိနီဟာရော-မိမိစိတ်ကို သာဝကပါရမီဉာဏ်သို့ ရှေးရှုလျက် ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ကြောင်း ဆုတောင်းမှု(ပါရာဘာ-၂, ၄၅၃)၊ (တစ်နည်း) အဘိမုခံ ကတွာ ဘုသံ ဟရဏံ အဘိနီဟာရော မိမိစိတ်ကို သာဝကပါရမီဉာဏ်သို့ ရှေးရှုလျက် ပြင်းထန်စွာ ဆောင်ခြင်း ဆုတောင်းမှု၊ အဘိသဒ္ဒါ အဘိမုခအနက်, နီသဒ္ဒါ ဘုသအနက်၊(ပဋိသံ ဋ္ဌ-၁, ၂၄၅) ဤကား သဒ္ဒါနက်တည်း၊ တရားကိုယ်အားဖြင့် တောင့်တသော အခြင်းအရာအားဖြင့်ဖြစ်သော ကုသိုလ်အထူးကို ရ၏(သီဋီသစ်-၁,၂၅၃)။
၊ ပြုအပ်ပြီးသော ရှေးဆုတောင်းကောင်းမှုအထူးရှိသည်။
ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။
ဒေဝတာဟိ၊ တို့သည်။
ပါတီ၊ ကို။
ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။
ပူဝါ၊ တို့ကို။
ပဟိတာ၊ ပို့အပ်ကုန်သည်။
ဘဝိဿန္တိ၊ ကုန်လိမ့်မည်။”
ဣတိ၊ ပြီ။
အထ၊ ၌။
နံ၊ ထိုမယ်တော်ကို။
ပုတ္တော၊ သည်။
“အမ္မ၊ မယ်တော်!
ဣတော၊ ဤအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
အဟံ၊ ကျွန်တော်သည်။
အညံ၊ အခြားသော။
ပုဂံ နာမ၊ မုန့်မည်သည်ကို။
န ခါဒိဿာမိ၊ မခဲစားတော့အံ့။
နတ္ထိပူဝမေဝ၊ ကိုသာ။
ပစေ ယျာသိ၊ ကြော်ပေးလော။"
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောပြီ။
သာပိ၊ ထိုမယ်တော်သည်လည်း။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားဖို့။
တတော၊ ထိုအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
“ပူဝံ၊ ကို။
ခါဒိတုကာမော၊ ခဲစားခြင်းငှာအလိုရှိသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်၏။”
ဣတိ ဝုတ္တေ၊ သော်။
တုစ္ဆပါတိမေဝ၊ အချည်းနှီးသော ခွက်ကိုသာ။
အညာယ၊ အခြားသော။
ပါတိယာ၊ ဖြင့်။
ပဋိဇ္ဇိတွာ၊ မှောက်၍။
ဝါ၊ အုပ်၍။
ပေသေသိ၊ ပို့စေပြီ။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်ကာလပတ်လုံး။
အဂါရမဇ္ဈေ၊ အိမ်၏ အလယ်၌။
ဝသိ၊ နေပြီ။
တာ၀၊ ထိုမျှလောက်ကာလပတ်လုံး။
အဿ၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါ မင်းသားဖို့။
ဒေဝတာ၊ တို့သည်သာ။
ပူဝေ၊ တို့ကို။
ပဟိဏိံသု၊ ပို့ကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ဧတ္တကမ္ပိ၊ ဤမျှလောက်ကိုလည်း။
ဇာနန္တော၊ မသိလသော်။
ပဗ္ဗဇ္ဇံ နာမ၊ ရှင်, ရဟန်းအဖြစ်မည်သည်ကို။
ကိံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနိဿတိ၊ သိလိမ့်မည်နည်း။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
“ဧသာ ပဗ္ဗဇ္ဇာ နာမ၊ ဤရဟန်းအဖြစ်မည်သည်။
ကာ၊ အဘယ်နည်း?”
ဣတိ၊ သို့။
ဘာတရံ၊ နောင်တော်ကို။
ပုစ္ဆိတွာ၊ ၍။
“ဩဟာရိတကေသမဿုနာ၊ ရိတ်ပယ် စေအပ်ပြီးသော ဆံမုတ်ဆိတ်ကျင်စွယ်ရှိသည်။ (ဆံမုတ်ဆိတ်ကျင်စွယ်ကို ရိပ်ပယ်စေပြီးသည်)။ ကာသာယနိဝစ္ဆေန= ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်ကို ဝတ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ကဋ္ဌတ္ထရကေ ဝါ၊ သစ်သားအခင်း၌သော်လည်းကောင်း။
ဗိဒလမဉ္စကေ ဝါ
ဗိဒလမဉ္စကေ။ ။ ဝိသေသေန+ဒလျတေတိ(ခွဲအပ်သောကြောင့်) ဝိဒလော၊ [8+ဒလ+ကဝကို ဗြပြု၊-ထောမ၊ စူဘာ-၁၉၁၊] ဝိဝိဓံ ဒလတိ ဝိသရတီတိ (ရွေ့ရှား တတ်သောကြောင့်) ဝိဒလံ၊ (တစ်နည်း) ပိဒလတိ ဝါတေန ဝိသရတီတိ ဝိဒလံအပိ+ဒလ+အ၊ အပိ၌ အ-ကို ချေ။ ပ-ကို ဗပြု။ ဗိဒလေန+ဝီတံ+မဉ္စ ဗိဒလမဉ္ဇ ကြိမ်ဖြင့် ရက်အပ်သော ညောင်စောင်း၊ ဗိဒလေဟိ ဝါ+ဝီတံ+မဉ္စ ဗိဒလမဉ္စ-ဝါးနှီး တို့ဖြင့် ရက်အပ်သော ညောင်စောင်း(စလင်းဂံ-၃, ၁ဝ၆၊ ၁၄၈)၊ ဗိဒလမဉ္စကန္တိ ဝေတ္တမဏံ၊ ဝေဠုဝိလီဝေဟိ ဝါ ဝီတံ၊-ဝိ. ၄-၄, ၅၉။
၊ ကြိမ်(ဝါး)ဖြင့် ရက်အပ်သော ညောင်စောင်း၌သော်လည်းကောင်း။
နိပဇ္ဇိတွာ၊ အိပ်၍။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
စရန္တေန၊ လှည့်လည်လျက်။
ဝိဟရိ တဗ္ဗံ၊ နေရာ၏။ (နေရမည်)။
[ဩဟာဝိတကေသမဿုနာ၊ ရိတ်ပယ်စေအပ်ပြီးသော ဆံမုတ်ဆိတ် ကျင်စွယ်ရှိသဖြင့်။
ဝါ၊ ရှိလျက်။
ကာသာယနိဝတ္တေန၊ ဖန်ရည်ဆိုးအဝတ်ကို ဝတ်သဖြင့်။
ဝါ၊ လျက်...စရန္တေန-လှည့်လည်သဖြင့်။
ဝါ၊ လျက်။
ဝိဟရိတဗ္ဗံ" ဟု လည်းပေး။ ]
ဧသော၊ ဤဆိုအပ်ခဲ့သည်ကား။
ပဗ္ဗဇ္ဇာ နာမ၊ ရဟန်းအဖြစ် မည်။
ဣတိ၊ သို့။
ပုတ္တေ၊ သော်။
“ဘာတိက၊ နောင်တော်။
အဟံ၊ ကျွန်တော်သည်။
သုခုမာလော၊ သိမ်မွေ့နုနယ်၏။
အဟံ၊ သည်။
ပဗ္ဗဇိတုံ၊ ငှာ။
နု သက္ခိဿာမိ၊ စွမ်းနိုင်လိမ့်မည်မဟုတ်။”
ဣတိ၊ သို့။
အာဟ။
“တာတ၊ ညီတော်!
ကေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
ကမ္မန္တံ၊ လုပ်ငန်းကို။
ဥဂ္ဂတွာ၊ သင်ယူ၍။
ဃရာဝါသံ၊ အိမ်ဟု သော နေရာ၌။
ဝါ၊ အိမ်ရာတည်ထောင် လူ့ဘောင်၌။
ဝသ၊ နေရစ်လော။
ဟိ၊ မှန်၏။
အမှေသူ၊ ငါတို့၂ယောက်တို့တွင်။
ဧကေန၊ တစ်ယောက်သည်။
ပဗ္ဗဇိတုံ၊ ရဟန်း ပြုခြင်းငှာ။
ဝါ၊ သည်။
န သက္ကာ၊ မတပ်ကောင်း။"
ဣတိ၊ ဤ သို့ပြောပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုမဟာနာမ်မင်းသားကို။
“ဧသ(ဧသော) ကမ္မန္တော နာမ၊ ဤလုပ်ငန်းမည်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း?"
ဣတိ ပုစ္ဆိ။
(ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပုစ္ဆိ၊ မေးသနည်း?)
(ယသ္မာ၊ အကြင့်ကြောင့်။)
ဘတ္တုဋ္ဌာန ဌာနမ္ပိ၊ ထမင်းထွက်ပေါ်ရာဌာနကိုသော်လည်း။
အဇာနန္တော၊ မသိသော။
ကုလ ပုတ္တော၊ အမျိုးကောင်းသားသည်။
ကမ္မန္တ နာမ၊ လုပ်ငန်းမည်သည်ကို။
ကံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
ဇာနိဿတိ၊ သိလိမ့်မည်နည်း။
ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။
(ပဋိ၊ မေးပြီ။)
ဟိ၊ ချဲ့။
ဧကဒိဝသံ၊ ၌။
တိဏ္ဏ၊ ကုန်သော။
ခတ္တိယာနံ၊ မင်းသားတို့၏ ကထာစကားသည်။
ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
(ကိ၊ အဘယ်သို့ ဖြစ်သနည်း?)
“ဘတ္တံ နာမ၊ ထမင်းမည်သည်။
ကုဟိ၊ အဘယ်အရပ်၌။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထွက်ပေါ်သနည်း။
ဝါ၊ ဖြစ်ပေါ်သနည်း။”
ဣတိ၊ ဤသို့ဖြစ်ပြီ။
ကိမိလော၊ ကိမိလမင်းသားသည်။
“ကောဋ္ဌေ၊ စပါးကျီ၌။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ထွက်ပေါ်၏။”
ဣတိ အာဟ။
အထ၊ ၌။
နံ၊ ထိုကိမိလကို။
ဘဒ္ဒိယော၊ ဘဒ္ဒိယမင်းသားသည်။
“တွံ၊ သည်။
ဘတ္တဿ၊ ၏။
ဥဋ္ဌာနဋ္ဌာနံ၊ ထွက်ပေါ်ရာ ဌာနကို။
န ဇာနာသိ၊ မသိ။
ဘတ္တံ နာမ၊ မည်သည်။
ဥက္ကလိယံ၊ ထမင်းအိုး၌။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ၏။”
ဣတိ အာဟ။
အနုရုဒ္ဓေါ၊ အနုရုဒ္ဓါ မင်းသားသည်။
“ဒွေပိ၊ ၂ယောက်လည်းဖြစ်ကုန်သော။
တုမှေ၊ တို့သည်။
န ဇာနာထ၊ မသိကုန်။
ဘတ္တံ နာမ၊ မည်သည်။
ရတနမကုဠာယ
ရတနမကုဠာယ။ ။ မင်္ကေတိ ဝနံ မဏ္ဍေတီတိ မကုဠ်၊ မကုဠော ဝါ၊ မကုဋေ ဝိယာတိ မကုဋီ၊ မကိ+ဥလ၊ လကို ဠပြု(ထောမ၊ သူစိ)၊ ရတနေဟိ+စိတ်+မကုဋီ ရတနမကုဋီ။
၊ ရတနာတို့ဖြင့် စီခြယ်အပ်သော အဖူးအငုံနှင့်တူသော အဖုံးရှိသော။
ဝါ၊ ရတနာတို့ဖြင့် စီခြယ် အပ်သော အဖူးအငုံသဏ္ဌာန်အဖုံးရှိသော။
သုဝဏ္ဏပါတိယံ၊ ရွှေခွက်၌။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ၏။”
ဣတိ အာဟ။
တေသု၊ ထိုမင်းသား၃ပါးတို့တွင်။
ဧကဒိဝသံ၊ ၌။
ကိမိလော၊ သည်။
ကောဋ္ဌတော၊ စပါးကျီမှ။
ဝီဟီ၊ စပါးတို့ကို။
ဩတာရိယမာနေ၊ သက်လျှောကျ စေအပ်သည်တို့ကို။ (ချအပ် ထုတ်ယူအပ်သည်တို့ကို)။
ဝါ၊ အပ်ကုန်လသော်။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
“ဧတေ၊ ဤစပါးတို့သည်။
ကောဋ္ဌေယေဝ၊ ၌သာလျှင်။
တာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။”
ဣတိ၊ သို့။
သညီ၊ မှတ်ထင်ခြင်းရှိသည်။
အဟောသိ ကိရ၊ ဖြစ်သတဲ့။
ဘဒ္ဒိယော၊ သည်။
ဧကဒိဝသံ၊ ၌။
ဥက္ခလိတော၊ ထမင်းအိုးမှ။
ဘတ္တံ၊ ကို။
ဝဍ္ဎိယမာနံ
ဝဍ္ဎိယမာနံ။ ။ ဝန္နဓာတ် ဝဍ္ဎနအနက်ယူ၍ ပေးခဲ့သည်၊ ဝန္နဓာတ် အာကိရ အနက်ဟော ယူ၍ “ဥက္ခလိတော-မှ၊ ဘတ္တံ-ကို၊ (နီဟရိတွာ-ထုတ်ဆောင်၍၊ ပါတိယံ ရွှေခွက်၌၊) ဝန္ဒိယမာနံ-လောင်းထည့်အပ်သည်ကို၊ ဝါ-အပ်လသော်”ဟု တစ်နည်းပေး၊ (ဓာတွတ္ထ)။
၊ (ယောက်မဖြင့် ကော်ခါဆွခါ) ပွားစေအပ်, ခူးအပ်သည်ကို။
ဝါ၊ ခူးအပ်လသော်။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
“ဥက္ခလိယညေ၀၊ ၌သာ။
ဥပ္ပန္နံ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
သညီ၊ သည်။
အဟောသိ ကိရ၊ တဲ့။
အနုရုဒ္ဓေန ပန၊ သည် ကား။
ဝီဟီ၊ တို့ကို။
ကောဋ္ဋေန္တာ၊ ထောင်းနေသည်တို့ကို။
ဝါ၊ ကုန်လသော်။
နေ (ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ)၊ ရှေး၌ မမြင်အပ်ကုန်။
ဝါ၊ မမြင်အပ်ဖူးကုန်။
ဘတ္တံ၊ ကို။
ပစန္တာ၊ ချက်နေသည်တို့ကို။
ဝါ၊ ကုန်လသော်။
န (ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ)၊ ကုန်။
ဝဍ္ဎန္တာ၊ မူးနေ, ထည့်နေ သည်တို့ကို။
ဝါ၊ ကုန်လသော်။
န ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗာ၊ ကုန်။
ပန၊ အနွယကား။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ ခူးပြီး၍။
ဝါ၊ ထည့်ပြီး၍။
ပုရတော၊ ရှေ့၌။
ဌပိတမေဝ၊ ထားအပ်သော ထမင်း ကိုသာ။
ပဿတိ၊ မြင်ရ၏။
သော၊ ထိုအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
ဘုဉ္ဇိတုကာမ ကာလေ၊ စားခြင်းငှာ အလိုရှိသူ၏ အခါ၌။
ဝါ၊ စားခြင်းငှာ အလိုရှိရာအခါ၌။
“ဘတ္တံ၊ သည်။
ပါတိယံ၊ ရွှေခွက်၌။
ဥဋ္ဌဟတိ၊ ၏။”
ဣတိ၊ သို့။
သညံ၊ မှတ်ထင် ခြင်းကို။
အကာသိ ကိရ၊ ပြုခဲ့သတဲ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
တယောပိ၊ ၃ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
တေ၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
ဘတ္တုဋ္ဌာနဋ္ဌာနံ၊ ထမင်း၏ ထွက်ပေါ်ရာအရပ်ကို။
ဝါ၊ ထမင်းဖြစ်ရာအရပ်ကို။
န ဇာနန္တိ၊ မသိကုန်။
တေန၊ ကြောင့်။
အယံ၊ ဤအနုရုဒ္ဓါမင်းသားသည်။
“ဧသ(ဧသော) ကမ္မန္တော နာမ၊ ဤအမှုလုပ်ငန်းမည်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း!
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆိတာ၊ ၍။
ဝါ၊ လသော်။
“ပဌမံ၊ ရှေးဥးစွာ။
ခေတ္တံ၊ လယ်ကို။
ကသာပေတဗ္ဗံ၊ ထွန်စေထိုက်၏။”
ဣတိ အာဒိကံ၊ ဤသို့အစရှိသော။
သံဝစ္ဆရေ သံဝစ္ဆရေ၊ နှစ်တိုင်းနှစ်တိုင်း၌။
ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်သော။
ကိစ္စံ၊ ပြဖွယ်ကိစ္စကို။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
“ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။
ကမ္မန္တာနံ၊ အမှုလုပ်ငန်းတို့၏။
အန္တော၊ အဆုံးသည်။
ပညာယိဿတိ၊ ထင်ရှား လိမ့်မည်နည်း။
ကဒါ၊ ၌။
မယံ၊ ကျွန်တော်တို့သည်။
အပေါဿုက္ကာ
အပေါဿုက္ကာ။ ။ ဥဋ္ဌာနံ သုဋ္ဌ၊ ကာယတီတိ ဥဿုကော၊ ဥ+သု+ကာ+အ၊ ဓာန်ဋီ-၇၂၇၊ ဥဿဝတီတိ(အားထုတ်တတ်သောကြောင့်) ဥဿုကော၊ ဥ+သု+က္ခိ၊ သူ၌ ရဿပြု, သွတ္ထ၌ ကသက်၊-ထောမ၊ ဝိပိဓာန်။ ဥဿုကဿ+ဘာဝေါ ဥက္ကံ အားထုတ်သူ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာ အားထုတ်ခြင်းလုံ့လ၊ နတ္ထိ+ဥက္ကံ ယေသန္တိ အပေါက္ကာ၊ အပ္ပာရိတေကဲ့သို့ အပ္ပသဒ္ဒါ အဘာဝအနက်(မဟာဘာ-၁, ၄၃)။
၊ အားထုတ် သူ၏အဖြစ် မရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ ကြောင့်ကြမရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဘောဂေ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့ကို။
ဘုဉ္ဇဿာမ၊ သုံးဆောင်ရကုန်လိမ့်မည်နည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ပြောပြီး၍။
ကမ္မန္တာနံ၊ တို့၏။
အပရိယန္တတာယ၊ အဆုံးမရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကို။
အက္ခာတာယ၊ ပြောပြအပ်သော်။
“တေန ဟိ၊ ထိုသို့ဖြစ်လျှင်။
တွ ညေ၀၊ သင်နောင်တော်သည်သာ။
ဃရာဝါသံ၊ ၌။
ဝသ၊ နေလော။
မယှံ၊ ကျွန်တော့်အား။
ဧတေန၊ ဤအိမ်ဟူသောနေရာဖြင့်။
န အတ္ထော၊ အလိုမရှိပါ။
[မယှံ၊ သည်။
ဧတေန၊ ကို။
န အတ္ထော၊ အလိုမရှိအပ်ပါ"ဟုလည်း ပေးနိုင်သည်။]”
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
မာတရံ၊ မယ်တော်သို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ပြီး၍။
“အမ္မ၊ မယ်တော်!
မံ၊ ကျွန်တော့်ကို။
အနုဇာနာဟိ၊ ခွင့်ပြုပါလော။
ပဗ္ဗဇိဿာမိ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုတော့မည်။”
ဣတိ၊ ၍။
ဝတာ၊ ၍။
တာယ၊ ထိုမယ်တော်သည်။
နာနပ္ပကာရေဟိ၊ အမျိုးမျိုးအပြားပြားတို့ဖြင့်။
တိက္ခတ္တံ၊ ၃ကြိမ်။
ပဋိက္ခိပိတွာ၊ ပယ်မြစ်ပြီး၍။
“တေ၊ သင်၏။
သဟာယကော၊ သူငယ်ချင်းဖြစ်သော။
ဘဒ္ဒိယရာဇာ၊ ဘဒ္ဒိယမင်းသည်။
သစေ ပဗ္ဗဇိဿတိ၊ အကယ်၍ ရှင်, ရဟန်းပြုအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
တေန၊ ထိုဘဒ္ဒိယမင်းနှင့်။
သဒ္ဓံ၊ တူ။
ပဗ္ဗဇာဟိ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုလော”။
ဣတိ ဝုတ္တေ။
တံ၊ ထိုဘဒ္ဒိယမင်းသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
“သမ္မ၊ မိတ်ဆွေ။
မမ၊ ၏။
ပဗ္ဗဇ္ဇာ၊ ရှင်, ရဟန်းအဖြစ်သည်။
**တ၀**၊ သင်၏။
ဝါ၊ နှင့်။
ဝါ၊ ၌။
ပဋိဗဒ္ဓါ
တဝ ပဋိဗဒ္ဓါ။ ။ ပါဠိတော် အဋ္ဌကထာ ဋီကာများ၌ ပဋိဗဒ္ဓါ၏ ရှေ့တွင် ဒုတိယန္တ, တတိယန္တ, ဆဋ္ဌန္တ, သတ္တန္တပုဒ်များကို တွေ့ ရ၏၊ ထိုတွင် တတိယန္တနှင့် သတ္တမျှန္တကို ပိုတွေ့ ရ၏၊ ထို၂မျိုးရှိခြင်းက အနက်အဓိပ္ပာယ် ပိုရှင်း၏၊ ထိုကြောင့် တတိယာအနက်, သတ္တမီအနက် ပေးသည်၊ တတိယန္တနှင့် သတ္တမျှန္တတွင်လည်း သတ္တ မန္တက ပိုများ၏။ စူဘာ-၆၁၇ရှု။
၊ စပ်နေ၏။”
ဣတိ ဝတွာ။
တံ၊ ထိုဘဒ္ဒိယမင်းကို။
နာနပ္ပကာရေဟိ၊ တို့ဖြင့်။
သညာပေတွာ၊ ကောင်းစွာသိစေ၍။
ဝါ၊ နားလည်စေ၍။
သတ္တမေ၊ ခုနစ်ရက်မြောက်သော။
ဒိဝသေ၊ နေ့၌။
အတ္တနာ၊ မိမိနှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ပဗ္ဗဇနတ္ထာယ၊ ရဟန်းပြုခြင်းငှာ။
ပဋိညံ၊ ပဋိညာဉ်ကို။
ဝါ၊ ဝန်ခံကတိကို။
ဂဏှိ၊ ယူပြီ။
တတော၊ ထိုမှနောက်၌။
သကျရာဇာ၊ သာကီဝင်မင်းဖြစ်သော။
ဘဒ္ဒိယော၊ ဘဒ္ဒိယလည်းကောင်း။
အနုရုဒ္ဓေါ၊ အနုရုဒ္ဓါမင်းသားလည်းကောင်း။
အာနန္ဒော၊ အာနန္ဒာမင်းသားလည်းကောင်း။
ဘဂု၊ ဘဂုမင်းသားလည်းကောင်း။
ကိမိလော၊ ကိမိလမင်းသားလည်းကောင်း။
ဒေဝဒတ္တော၊ ဒေဝဒတ္တမင်းသားလည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဆ၊ ကုန်သော။
ဣမေ ခတ္တိယာ၊ ဤမင်းသားတို့သည်။
ဥပါလိ ကပ္ပကသတ္တမာ၊ ဥပါလိဆတ္တာသည်လျှင် ၇ယောက်မြောက်ရှိကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဒေဝါ၊ နတ်တို့သည်။
ဒိဗ္ဗသမ္ပတ္တိ၊ နတ်၌ဖြစ်သော စည်းစိမ်ကို။
(အနု ဘဝန္တိ) ဝိယ၊ ခံစားကုန်သကဲ့သို့။
(ဧဝံ၊ ဤအတူ။)
သတ္တာဟံ၊ ၇ရက်ပတ်လုံး။
သမ္ပတ္တိ၊ စည်းစိမ်ကို။
အနုဘဝိတွာ၊ ခံစား၍။
ဥယျာနံ၊ ဥယျာဉ်သို့။
ဂစ္ဆန္တာ ဝိယ၊ သွားကုန်သကဲ့သို့။
စတုရနိယာ၊ ဆင်, မြင်း ရထား, ခြေလျင်အားဖြင့်, ၄ပါး သော အင်္ဂါရှိသော။
သေနာယ၊ စစ်တပ်ဖြင့်။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။
ပရဝိသယံ၊ တစ်ပါးသောမင်း၏ နိုင်ငံသို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
ရာဇာဏာယ၊ မင်း၏ အာဏာ ဖြင့်။
သေနံ၊ စစ်တပ်ကို။
နိဝတ္တာပေတွာ၊ ပြန်လှည့်စေပြီး၍။
ပရဝိသယံ၊ သို့။
ဩက္ကမိံသု၊ သက်ဝင်ကုန်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုတစ်ပါးသောမင်း၏ နိုင်ငံ၌။
ဆ၊ ကုန်သော။
ခတ္တိယာ၊ တို့သည်။
အတ္တနော အတ္တနော၊ မိမိ မိမိ၏။
အာဘရဏာနိ၊ တန်ဆာ တို့ကို။
ဩမုဉ္ဇိတွာ၊ ချွတ်၍။
ဘတ္တိကံ၊ ဘဏ္ဍာထုပ်ကို။
ကတွာ၊ ပြီး၍။
“ဘဏေ ဥပါလိ၊ အမောင်ဥပါလိ!
ဟန္ဒ၊ ရော့။
နိဝတ္တဿု၊ ပြန်လော။
တေ၊ သင်အား။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသောပစ္စည်းသည်။
ဇီဝိကာယ၊ အသက်မွေးခြင်းငှာ။
အလံ၊ စွမ်းနိုင်၏။”
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြော၍။
တဿ၊ ထိုဥပါလိဆတ္တာ သည်အား။
အဒံသု၊ ပေးကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုဥပါလိဆတ္တာသည်သည်။
တေသံ၊ ထိုမင်းသားတို့၏။
ပါဒမူလေ၊ ခြေရင်း၌။
ပရိဝတ္တိတွာ၊ လူးလှိမ့်၍။
ပရိဒေဝိတွာ၊ ငိုကြွေး၍။
တေသံ၊ ထိုမင်းသားတို့၏။
အာဏံ၊ အာဏာကို။
အတိက္ကမိတုံ၊ လွန်ဆန်ခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
တံ၊ ထိုဘဏ္ဍာထုပ်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
နိဝတ္တိံ၊ ပြန်ပြီ။
တေသံ၊ ထိုမင်းသားတို့နှင့် ဥပါလိတို့၏။
ဒွိဓာ၊ ၂ဖြာ။
ဇာတကာလေ၊ ဖြစ်သူတို့၏အခါ၌။
ဝါ၊ ဖြစ်ရာအခါ ၌။
ဝနံ၊ တောသည်။
အာရောဒနပ္ပတ္တံ ဝိယ၊ လွန်စွာ ငိုကြွေးခြင်းသို့ ရောက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ပထဝီကမ္မမာနာကာရပ္ပတ္တာ ဝိယ၊ တုန်လှုပ်သောမြေ၏ အခြင်းအရာသို့ ရောက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြေတုန်လှုပ်သောအခြင်းအရာသို့ ရောက်သကဲ့သို့လည်းကောင်း။
အဟောသိ၊ ပြီ။
ဥပါလိ၊ ဥပါလိမည်သော။
ကပ္ပကောပိ
ကပ္ပကောပိ။ ။ ကပ္ပတိ ကေသေ ဆိန္ဒတီတိ ကပ္ပကော-ဆံပင်ညှပ်သမား၊ ကပ္ပ+ဏု၊-သူစိ၊ ကေသနခလိခနာဒိဝသေန မနုဿာနံ အလင်္ကာရဝိဓ ကပ္ပတိ သံဝိ ဒဟတီတိ ကပ္ပကော-အလှပြင်ဆရာ-အလှဖန်တီးရှင်(ဒီဋီ-၁, ၂၁၉)၊ မဃဒေဝ၌ “ဆံပင်မုစိတ်, ပယ်ရိတ်ဥုးပြီး, ခြေလက်သည်းကို, ဖြင်ပည်းများစွာ, မျိုးစဉ်လာတိုင်း, အာဇီဝရေး, သက်မွေးကိစ္စ, ယေဘုယျဖြင့်, စိတ်ကမငြီး, ဖြတ်လှီးသုတ်သင်, ပြုပြင် တတ်စွ, နက်အတ္ထကြောင့်, ကပ္ပကမည်, ဆတ္တာသည်လည်း(ပိုဒ်-၉၆)”ဟု ဆို၏။ နောက်နည်းအလို ယနေခေတ် ဒီဇိုင်းနာ(designer)ဆိုသူများနှင့် တူသလိုရှိ၏။
၊ ဆတ္တာသည်သည်လည်း။
ထောကံ၊ အနည်းငယ်။
ဂန္တွာ၊ ပြီး၍။
နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လှည့်၍။
“သာကိယာ၊ သာကီဝင်မင်းတို့သည်။
စဏ္ဍာ ခေါ၊ ကြမ်းတမ်းကုန်၏။
'ဣမိနာ၊ ဤဥပါလိသည်။
ကုမာရာ၊ မင်းသားတို့ကို။
နိပ္ပာတိတာ
နိပ္ပာတိတာ။ ။ နိပ္ပာတိတာတိ ဧတ္ထ နိက္ခမိတွာ ဂမာပိတာတိ ဒဿန္တော အာဟ “နိက္ခမိတာ(ဝိ ဋ္ဌ-၄, ၁၁၀)”တိ(ပါစိယော-၅၁၆ )။
၊ ထွက်သွားစေအပ်ကုန်ပြီ။'
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
မံ၊ ကို။
ဃာတေ ယျုမ္ပိ၊ သတ်မူလည်း သတ်ကုန်ရာ၏။
ဣမေ သကျကုမာရာ၊ ဤသာကီဝင် မင်းသားတို့သည်။
ဧဝရူပံ၊ သော။
သမ္ပတ္တိ၊ စည်းစိမ်ကို။
ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
အနဂ္ဃါနိ
အနဂ္ဃါနိ။ ။ နတ္ထိ အဂ္ဃမေတေသန္တိ အနဂ္ဂါနိ၊ အပရိမာဏဂွါနိ အန္တိတု မသတ္တုဏေယျာနီတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊-သီဋီသစ်-၁, ၇၄။
၊ ပိုင်းဖြတ်အပ်သော တန်ဖိုးမရှိကုန်သော။
ဝါ၊ အတိုင်းမသိ တန်ဖိုး ရှိကုန်သော။
ဣမာနိ အာဘရဏာနိ၊ ဤအဆင်တန်ဆာတို့ကို။
ခေဠပိဏ္ဍေ ဝိယ၊ တံတွေးပေါက်ကိုကဲ့သို့။
ဆတွာ၊ စွန့်၍။
ပဗ္ဗဇိဿန္တိ နာမ၊ ရဟန်းပြုနိုင်ခဲ့ကြသေး၏။
ကိမင်္ဂ (ကိံ+အင်္ဂ)၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
(န ပဗ္ဗဇိဿာမိ၊ ရဟန်းမပြုနိုင်အံ့နည်း။)”
[ဟိ ပန၊ အနက်မဲ့။]
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဘဏ္ဍိကံ၊ ဘဏ္ဍာထုပ်ကို။
ဩမုဉ္စိတွာ၊ ဖြေ၍။
တာနိ အာဘရဏာနိ၊ တို့ကို။
ရုက္ခေ၊ သစ်ပင်၌။
လဂ္ဂေတွာ၊ ချိတ်ဆွဲ၍။
“အတ္ထိကာ၊ အလိုရှိသူတို့သည်။
ဂဏှန္တု၊ ယူကြလော။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ပြော၍။
တေသံ၊ ထိုမင်းသားတို့၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
တေဟိ၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
“ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
နိဝတ္တော၊ ပြန်လှည့်ခဲ့သည်။
အသိ၊ ဖြစ်သနည်း။”
ဣတိ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
တမတ္တံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
အာရောစေသိ၊ ပြောကြားပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုဥပါလိဆတ္တာသည်ကို။
တေ၊ ထိုမင်းသားတို့သည်။
အာဒါယ၊ ခေါ်၍။
သတ္ထု၊ ၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
“ဘန္တေ! မယံ သာကိယာ နာမ၊ တပည့်တော်တို့ သာကီဝင်မင်းမျိုးတို့မည်သည်။
မာနနိဿိတာ၊ မာနကိုမှီပါကုန်၏။
ဝါ၊ မာနကြီးပါကုန်၏။
အယံ၊ ဤဥပါလိသည်။
အမှာကံ၊ တို့၏။
ဝါ၊ တို့ကို။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
ပရိစာရကော၊ လုပ်ကျွေးသူပါတည်း။
ဣမံ၊ ဤဥပါလိကို။
ပဌမတရံ၊ သာ၍ရေးဥုးစွာ။
(အရင်ဆုံး) ပဗ္ဗာဇေထ၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်စေတော်မူပါကုန်။
ဝါ၊ ရဟန်းပြုပေးတော်မူပါကုန်။
မယံ၊ တို့သည်။
အဿ၊ ဤဥပါလိကို။
အဘိဝါဒနာဒီနိ၊ ရှိခိုးခြင်းအစရှိသည်တို့ကို။
ကရိဿာမ၊ ပြုရပါကုန်အံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ပြုရကုန်လသော်။
နော၊ တပည့်တော် တို့၏။
မာနော၊ မာန်မာနသည်။
နိမ္မာနာယိဿတိ
နိမ္မာနာယိဿတိ။ ။ ဓာတွတ္ထ နာမသ္မိ(မောဂ်-၅, ၁၂)သုတ်ဖြင့် “နိမ္မာန” ဟူသော နာမ်ပုဒ်နောင် ဣပစ္စည်းသက်, ဣကို ဧပြု, “တေ အာဝါယာ”ဟူသော ယောဂဝိဘာဂဖြင့် ဧကို အာယပြု, ဿတိဝိဘတ်သက်, ဣလာ၍ ပြီးသည်ဟုကြံ၊ (တစ်နည်း) နိ+မန(ဂဗ္ဗ-မာန်မူထောင်လွှားခြင်းအနက်)+ဏယ+ဿတိ၊ မဒွေဘော် လာ, က္ခစိ ဓာတုဖြင့် နောက်အ-ကို အာဒီဃပြု၍ ပြီးသည်ဟုကြံ၊ နောက်နည်းအလို “နိမ္မာနာယိဿတိ-မထောင်လွှားတော့လတ္တံ့”ဟုပေး။
၊ မာနမဟုတ်သည် ဖြစ်ပါလိမ့်မည်။
ဝါ၊ မာနကင်းပါလိမ့်မည်။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ လျှောက်၍။
တံ၊ ထိုဥပါလိကို။
ပဌမတရံ၊ စွာ။
ပဗ္ဗာဇေတွာ၊ ရဟန်းပြုစေပြီး၍။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
ဝါ၊ မှ။
သယံ၊ မိမိတို့ကိုယ်တိုင်။
ပဗ္ဗဇ္ဇိံသု၊ ကုန်ပြီ။
တေသု၊ ထို၆ပါးတို့တွင်။
အာ ယသ္မာ ဘဒ္ဒိယော၊ အရှင်ဘဒ္ဒိယသည်။
တေနေဝ အန္တရဝဿန၊ ထိုဝါတွင်း ၌ပင်။
တေဝိဇ္ဇာ၊ ၃ပါးသောဝိဇ္ဇာရှိသည်။
ဝါ၊ ဝိဇ္ဇာသုံးပါးရသည်။
အဟောသိ။
အာယသ္မာ အနုရုဒ္ဓေါ၊ သည်။
ဒိဗ္ဗစက္ခုကော၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ရှိသည်။
ဝါ၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုအဘိညာဉ်ရသည်။
ဟုတွာ။
ပစ္ဆာ၊ ၌။
မဟာဝိတက္ကသုတ္တံ၊ မဟာဝိတက္ကသုတ်တော်ကို။
သုတွာ၊ ကြားနာရ၍။
အရဟတ္တံ၊ သို့။
ပါပုဏိ၊ ရောက်ပြီ။
အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။
သောတာပတ္တိဖလေ၊ ၌။
ပတိဋ္ဌဟိ၊ တည်ပြီ။
ဘဂုတ္ထေရော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
ကိမိလတ္ထေရော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
အပရဘာဂေ၊ နောက်အဖို့၌။
ဝိပဿနံ၊ ဝိပဿနာကို။
ဝဍ္ဎေတွာ၊ တိုးပွားစေ၍။
အရဟတ္တံ၊ သို့။
ပါပုဏိံသု၊ ကုန်ပြီ။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ပေါထုဇ္ဇနိကံ၊ ပုထုဇဉ်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ဣဒ္ဓိံ၊ တန်ခိုးသို့။
ပတ္တော၊ ရောက်ပြီ။
အပရဘာဂေ၊ ၌။
သတ္ထရိ၊ သည်။
ကောသမ္ဘိယံ၊ ကောသမ္ဗိမြို့၌။
ဝိဟရန္တေ၊ လသော်။
သသာဝကသံဃဿ၊ တပည့်သံဃာနှင့် တကွဖြစ်သော။
တထာ ဂတဿ၊ ၏။
မဟန္တော၊ များစွာသော။
လာဘသက္ကာရော၊ လာဘ်, ပူဇော် သက္ကာရသည်။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဝတ္ထဘေသဇ္ဇာဒိဟတ္ထာ၊ အဝတ်,ဆေးစသော လှူဖွယ်ပစ္စည်းတို့ လက်၌ရှိကုန်လျက်။
ဝါ၊ အဝတ်, ဆေး စသော ပစ္စည်းတို့ကို လက်စွဲကုန်လျက်။
ဝိဟာရံ၊ သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
“သတ္ထာ၊ သည်။
ကုဟိ၊ အဘယ်မှာနည်း?။
သာရိပုတ္တတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?။
မဟာမောဂ္ဂလ္လာနတ္ထိရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?
မဟာကဿပစ္ဆေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?။
ဘဒ္ဒိယတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?။
အနုရုဒ္ဓတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?။
အာနန္ဒတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?။
ဘဂုတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိ၊ နည်း?။
ကိမိလတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ နည်း?"
ဣတိ၊ ဤသို့ မေး၍။
အသီတိမဟာသာဝကာနံ၊ ၈ကျိပ်သော မဟာသာဝကတို့၏။
နိသိန္န ဌာနံ၊ ထိုင်နေရာအရပ်ကို။
ဩလောကေန္တာ၊ ကြည့်ရှုကုန်လျက်။
ဝိစရန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။
“ဒေဝဒတ္တတ္ထေရော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသနည်း?
(ဣတိ) ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။
(ကုဟိံ၊ ၌။)
ဌိတော၊ ရပ်တည်နေပါသနည်း?
ဣတိ ဝါ၊ ဤသို့လည်းကောင်း။”
ပုစ္ဆန္တော နာမ၊ မေးသူမည်သည်။
နတ္ထိ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
စိန္တေသိ၊ ပြီ။
(ကိံ)။
“အဟမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ဧတေဟိ၊ ဤဘဒ္ဒိယစသူတို့နှင့်။
သဒ္ဓိညေဝ၊ အတူသာလျှင်။
ပဗ္ဗဇိတော၊ ခဲ့ပြီ။
ဧတေပိ၊ ဤဘဒ္ဒိယစသူတို့သည်လည်း။
ခတ္တိယပဗ္ဗဇိတာ၊ မင်းမျိုးရဟန်းတို့တည်း။
အဟမ္ပိ၊ သည်လည်း။
ခတ္တိယပဗ္ဗဇိတော၊ မင်းမျိုးရဟန်းတည်း။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
လာဘသက္ကာရဟတ္ထာ၊ လာဘ်, ပူဇော် သက္ကာရ လက်၌ ရှိကုန်လျက်။
ဝါ၊ လာဘ်,ပူဇော်သက္ကာရကို လက်စွဲကုန်လျက်။
ဧတေယေဝ၊ ဤဘဒ္ဒိယစသူတို့ကိုသာ။
ပရိယေသန္တိ၊ ရှာကုန်၏။
မမ၊ ၏။
နာမံ၊ အမည်ကို။
ဂဟေတာပိ၊ ခေါ်ယူသူသည်သော်လည်း။
နတ္ထိ။
ကေန၊ အဘယ်သူနှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဧကတော၊ တစ်ပေါင်းတည်း။
ဟုတွာ။
ကံ၊ အဘယ်သူ့ကို။
ပသာဒေတွာ၊ ကြည်ညိုစေ၍။
မမ၊ ဖို့။
ဝါ၊ အတွက်။
လာဘသက္ကာရံ၊ ကို။
နိဗ္ဗတ္တေယျံ နု ခေါ၊ ဖြစ်စေရာပါအံ့ နည်း။”
ဣတိ၊ ကြံပြီ။
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
အဿ၊ ထိုအရှင်ဒေဝဒတ်၏။
ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ပြီ။
(ကိံ)။
“ဗိမ္ဗိသာရော၊ ဗိမ္ဗိသာရမည်သော။
အယံ ရာဇာ၊ ဤမင်းသည်။
ပဌမဒဿနေနေဝ၊ ရှေးဦးစွာဖူးမြင်ခြင်းဖြင့်ပင်။
ဧကာ ဒသဟိ နဟုတေဟိ၊ တစ်သိန်းတစ်သောင်းကုန်သော ပုဏ္ဏား, သူကြွယ်တို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူ။
သောတာပတ္တိဖလေ၊ ၌။
ပတိဋ္ဌိတော၊ တည်ပြီ။
ဧတေန၊ ဤဗိမ္ဗိသာရမင်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဧကတော၊ တည်း။
ဘဝိတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်။
ကောသလရညာပိ၊ ကောသလမင်းနှင့်လည်း။
သဒ္ဓိံ။
(ဧကတော၊ တည်း။)
ဘဝိ တုံ၊ ငှာ။
န သက္ကာ၊ နိုင်။
ရညော၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်း၏။
ပုတ္တော၊ သားဖြစ်သော။
အဇာ တသတ္တု၊ အဇာတသတ်မည်သော။
အယံ ကုမာရော ပန၊ ဤမင်းသားသည်ကား။
ကဿစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်၏။
ဂုဏဒေါသေ၊ ဂုဏ်, အပြစ်တို့ကို။
ဝါ၊ အကောင်းအဆိုးတို့ကို။
န ဇာနာတိ၊ မသိ။
ဧတေန၊ ဤအဇာတသတ်မင်းသားနှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဧကတော။
ဘဝိဿာမိ၊ အံ့။”
ဣတိ၊ ကြံပြီ။
[ပနကား ဝစနာလင်္ကာရ အနက်မဲ့။ (တစ်နည်း) ပက္ခန္တရအနက်။ (တစ်နည်း) ကာရဏအနက်ဟော ယူ၍ “ပန (ယသ္မာ)- အကြင်ကြောင့်။ ရညော ပုတ္တော အယံ ကုမာရော န ဇာနာတိ-မသိ။ (တသ္မာ ကြောင့်။) ဧတေန သ္မိံ ဧကတော ဘဝိဿာမိ”ဟုလည်း ပေး။]
သော၊ ထိုအရှင် ဒေဝဒတ်သည်။
ကောသမ္ဗိတော၊ မှ။
ရာဇဂဟံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
ကုမာရကဝဏ္ဏံ၊ မင်းသားငယ်အသွင်ကို။
အဘိနိမ္မိနိတွာ၊ ဖန်ဆင်း၍။
စတ္တာရော၊ ၄ကောင်ကုန်သော။
အာသီဝိသေ
အာသီဝိသေ။ အာသု သီယံ ဧတေသံ ဝိသံ အာဂစ္ဆတီတိ အာသီဝိသာ(ဝိ. ဋ္ဌ ၁, ၁၈၄)၊ အာသု+ဝိသ၊ ဥဿီ ဗျဉ္ဇနေ(နီတိ-၁၇၇)သုတ်, လောပဉ္စ တတြာကာရော သုတ်၌ စသဒ္ဒါတို့ဖြင့် ဥကိုဤပြု၊ (တစ်နည်း) အာသိတ္တံ+ဝိသံ ဧတေသန္တိ အာသီ ဝိသာ-သွန်းလောင်းအပ်သော အဆိပ်ရှိသော မြွေတို့၊ အာသိတ္တ+ဝိသ၊ တ္တကိုချေ ဣကို ဒီဃပြု၊ (တစ်နည်း) အသိတံ+ဝိသံ ဧတေသန္တိ အာသီဝိသာ-စားမျိုအပ်သော အဆိပ်ရှိသော မြွေတို့အသိတ+ဝိသ၊ တကိုချေ, အ-ဣတို့ကို ဒီဃပြု၊ (တစ်နည်း) အသိသဒိသံ+ဝိသံ ဧတေသန္တိ အာသီဝိသာ-သန်လျက်ဓားနှင့် တူသော အဆိပ်ရှိသော မြွေတို့၊ အသိသဒိသ+ဝိသ၊ သဒိသကိုချေ, အ-ဣတို့ကို ဒီဃပြု အာသိယံ ဒါဌာယံ+ဝိသံ ဧတေသန္တိ အာသီဝိသာ-အစွယ်၌ အဆိပ်ရှိသော မြွေတို့၊ အာသီ+ဝိသ၊-သံ,၃, ၅၅၊ သာရတ္ထ-၂, ၂၂၊ ဓာန်ဋီ-၃, ၆၅၃။]
၊ လျင်သော အဆိပ်ရှိသော မြွေတို့ကို။
စတူသု၊ ၄ချောင်းကုန်သော။
ဟတ္ထပါဒေသု၊ လက်, ခြေတို့၌လည်းကောင်း။
ဧကံ၊ တစ်ကောင် သော။
(အာသီဝိသံ၊ ကို။)
ဂီဝါယ၊ လည်ပင်း၌လည်းကောင်း။
ပိလန္တိတွာ၊ တန်ဆာဆင်၍။
ဧကံ၊ တစ်ကောင်သော။
(အာသီဝိသံ၊ ကို။)
သီသေ၊ ဥုးခေါင်း၌။
စုမ္ဗဋကံ၊ ပန်းကုံးနှင့် တူသည်ကို။
ဝါ၊ တူအောင်။
ကတွာ၊ ၍။
ဧကံ၊ သော။
(အာသီဝိသံ၊ ကို။)
ဧကံသံ၊ လက်ဝဲတစ်ဖက် ပခုံးထက်၌။
ကရိတွာ၊ ၍။
ဧကံသံ ကရိတွာ၊ လက်ကန်တော့တင်၍။
ဣမာယ အဟိမေခလာယ
အဟိမေခလာယ။ ။ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်၌ တတိယာသက်(စလင်းဂံ-၃, ၂၈၅)၊ မေခနံ မေခေါ-ခါးကို ဆန်းကြယ်အောင် ပြုခြင်း၊ မေခေ+အလံ မေခလာ၊ မေခဟူသော ပါဋိပဒိကနောင်+အလပစ္စည်းသက်လျှင် တဒ္ဓိတ်ပုဒ်၊ မေခပုဒ်နှင့် အလံ ပုဒ်ကို သမာသ်စပ်သည်ဟုယူလျှင် သမာသ်ပုဒ်၊-ဝိဗော-၂၈၇-၈။] (တစ်နည်း) မေခတိ ကဋိဝိစိတ္တံ ကရောတီတိ မေခလာ၊ မေခဓာတ်နောင် အလပစ္စည်း၊) (တစ်နည်း) မေဟနဿ-လျှို့ဝှက်အပ်သော၊ ခဿ-အရပ်၏+မာလာ(ပန်း) မေခလာ၊ မေဟန+ ခ+မာလာ၊ ဟန-မာတို့ကိုချေ၊] အဟိ ဧဝ+မေခလာ အဟိမေခလာ-မြွေတည်းဟူ သော ခါးစည်းကြိုး-ခါးတန်ဆာ-ခါးပတ်။ (ဝိ. ဋ္ဌ-၁, ၉၇၊ နီတိသုတ္တ-၃၅၆၊ စူဘာ ၃၈၂၊ စလင်းဂံ-၃, ၂၈၅၊ ရူဘာ-၂, ၅၈၀၊ ကစ်ဘာ-၂, ၂၅၄)။
၊ ဤမြွေတည်းဟူသော ခါး စည်းကြိုးဖြင့်။
အာကာသတော၊ ကောင်းကင်မှ။
ဩရုယှ၊ သက်ဆင်း၍။
အဇာတသတ္တုဿ၊ အဇာတသတ်မင်းသား၏။
ဥစ္ဆင်္ဂေ၊ ရင်ခွင်၌။
နိသီဒိတွာ၊ ၍။
ဝါ၊ သော်။
**တေန**၊ ထိုအဇာတသတ်မင်းသားသည်။
ဘီတေန
တေန ဘီတေန။ ။ “ဘီတေန-ကြောက်သော၊ တေန-သည်”ဟုလည်း ပေး နိုင်သည်၊ (တစ်နည်း) တေန၌ ဆရီအနက်, ဘီတေန၌ ဘာဝပ္ပဓာန ဘာဝလောပကြံ၍ “တေန-၏၊ ဝါ-သည်၊ ဘီတေန-ကြောက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်၊ ဝါ-ကြောက်ခြင်း ကြောင့်”ဟု ပေး။
၊ ကြောက်သည်။
(ဟုတွာ)။
“တွံ၊ သည်။
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
အသိ၊ ဖြစ်သနည်း?”
ဣတိ။
ဝုတ္တေ၊ မေးအပ်သော်။
“အဟံ၊ သည်။
ဒေဝဒတ္တော၊ ဒေဝဒတ်တည်း။”
ဣတိ ဝတွာ။
တဿ၊ ထိုအဇာတသတမင်းသား၏။
ဘယဝိနောဒနတ္ထံ၊ ကြောက်ခြင်းကိုပယ်ဖျောက်ခြင်းအကျိုးငှာ။
တံ အတ္တဘာဝံ၊ ထိုအတ္တဘောကို။
ပဋိသံဟရိတွာ၊ ရုပ်သိမ်း၍။
သံဃာဋိပတ္တစီဝရဓရော၊ သင်္ကန်းကြီး, သပိတ်, သင်္ကန်းကို ဆောင်သည်။
(ဟုတွာ)။
ပုရတော၊ ရှေ့၌။
ဌတွာ၊ ရပ်၍။
တံ၊ ထိုမင်းသားကို။
ပသာဒေတွာ၊ ကြည်ညိုစေ၍။
လာဘသက္ကာရံ၊ ကို။
နိဗ္ဗတ္တေသိ၊ ဖြစ်စေပြီ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
လာဘသက္ကာရာဘိဘူတော၊ ရအပ်သော သာမညလာဘ်, ကောင်းစွာပြုအပ်သော ဝိသေသလာဘ်သည် လွှမ်းမိုးအပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
“အဟံ၊ သည်။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။
ပရိဟရိဿာမိ၊ (ကိုယ့်တပည့် အဖြစ်ဖြင့်) သိမ်းပိုက်၍ ဆောင်အံ့။”
ဣတိ၊ သို့။
ပါပကံ၊ ယုတ်မာသော။
စိတ္တံ၊ ကို။
ဥပ္ပာဒေတွာ၊ ဖြစ်စေ၍။
စိတ္တုပ္ပာဒေန၊ စိတ်ဖြစ်ခြင်းနှင့်။
သဟ၊ တကွ။
ဝါ၊ တပြိုင်နက်။
ဣဒ္ဓိတော၊ တန်ခိုးမှ။
ပရိဟာယိတွာ၊ ဆုတ်ယုတ်၍။
ဝေဠုဝန ဝိဟာရေ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်၌။
သရာဇိကာယ၊ မင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။
ပရိ သာယ၊ ပရိသတ်အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေန္တံ၊ ဟောတော်မူနေသော။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ဝန္ဒိတွာ၊ ၍။
အာသနာ၊ မှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
အဉ္ဇလိ၊ လက်အုပ်ကို။
ပဂ္ဂယှ၊ မြှောက်ချီ၍။
“ဘန္တေ၊ ရား!
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
ဇိဏ္ဏော၊ အို မင်းတော်မူပါပြီ။
ဝုဍ္ဎော၊ ကြီးရင့်တော်မူပါပြီ။
မဟလ္လကော၊ ကြီးသည်၏အဖြစ်ကို ယူနေပါပြီ။ (ကြီးပါပြီ)။
အပေါဿုက္ကော၊ အားထုတ်သူ၏အဖြစ်မရှိသည်။
ဝါ၊ ကြောင့်ကြမရှိသည်။
(ဟုတွာ)။
ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရံ၊ မျက်မှောက်ဘဝ၌ ချမ်း သာစွာနေကြောင်း ဖလသမာပတ်ကို။
အနုယုဉ္ဇတုံ၊ အဖန်ဖန်အားထုတ်တော်မူပါ။
အဟံ၊ သည်။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ကို။
ပရိဟရိဿာမိ၊ ရွက်ဆောင်ပါမည်အား။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ကို။
နိယျာဒေထ၊ လွှဲအပ်တော်မူပါကုန်။”
ဣတိ ဝတွာ၊ လျှောက်၍။
ဝါ၊ သော်။
သတ္ထာရာ၊ သည်။
ခေဠာသကဝါဒေန
ခေဠာသကဝါဒေန။ ။ ခေဠာ ဝိယာတိ ခေဠာ၊ (တံထွေးပမာ မအပ်မရာ ပစ္စည်း၄ပါး)၊ အသတိ ဘက္ခတီတိ အသကော၊ အသ+ကျွေ၊ ခေဠ+အသကော ခေဠာသကော-(အရိယာတို့ ထွေးအန်စွန့်ပစ်အပ်သော) တံထွေးပမာ မအပ်မရာ ပစ္စည်း၄ပါးတို့ကို စားသုံးနေသူခေဠာသကောတိ ဝါဒေါ ခေဠာသကဝါဒေါ။ (ဝိ. ဋ္ဌ ၄, ၁၁၁၊ စူဘာ-၃၈၃)။
၊ တံတွေးအလား စွန့်ပစ်အပ်သော ပစ္စည်း၄ပါးကို စားနေသူဟု ပြောဆိုကြောင်းစကားဖြင့်။
အပသာဒေတွာ၊ ကြိမ်းမောင်း၍။
ပဋိက္ခိတ္တော၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
အနတ္တမနော၊ မိမိစိတ်မရှိသည်။
ဝါ၊ မနှစ်သက်သည်။
(ဟုတွာ)။
တထာဂတေ၊ ၌။
ပဌမံ၊ ရှေးဥုးစွာသော။
ဣမံ အာဃာတံ၊ ဤရန်ငြိုးကို။
ဗန္ဓိတွာ၊ ဖွဲ့၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်ကို။
ဝါ၊ အပေါ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ရာဇာဟေ၊ ၌။
ပကာသနီယကမ္မံ၊ ပကာသနီယကံ။ (သူ၏အလုပ်ကို ထင်ရှား ပြကြောင်းကံကို)။
ကာရေသိ၊ ပြုစေတော်မူပြီ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
“ဒါနိ၊ ၌။
အဟံ၊ ကို။
သမဏေန ဂေါတမေန၊ ရဟန်းဂေါတမသည်။
ပရိစ္စတ္တော၊ စွန့်အပ်ပြီ။
ဣဒါနိ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုရဟန်းဂေါတမ၏။
အနတ္ထ၊ အကျိုးမဲ့ကို။
ကရိဿာမိ၊ ပြုတော့မည်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
အဇာတသတ္တု၊ အဇာတသတ်မင်းသားသို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
“ကုမာရ၊ မင်းသား!
ခေါ၊ စင်စစ်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
ဒီဃာယုကာ၊ ရှည်သောအသက်ရှိကုန်၏။
ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။
အပ္ပာယုကာ၊ နည်းသောသက်တမ်းရှိကုန်၏။
ဝါ၊ သက်တမ်းတိုကုန်၏။
ယံ၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
တွံ၊ သည်။
ကုမာရော၊ သည်။
သမာနောဝ၊ ဖြစ်စဉ်ပင်။
ကာလံ၊ သေခြင်းကို။
ဝါ၊ သေချိန်ကို။
ကရေယျာသိ၊ ပြုရာ၏။
ဧတံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
ဝိဇ္ဇတိ ခေါ၊ ရှိနိုင်သည်သာ။
ကုမာရ၊ မင်းသား!
တေန၊ ထိုကြောင့်။
[ဟိအနက်မဲ့။]
တွံ၊ သည်။
ပိတရံ၊ ခမည်းတော်ကို။
ဟန္တွာ၊ လုပ်ကြံ သတ်ဖြတ်၍။
ရာဇာ၊ သည်။
ဟောဟိ၊ ဖြစ်လော။
အဟံ၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဟန္တွာ၊ ၍။
ဗုဒ္ဓေါ၊ သည်။
ဘဝိဿာမိ၊ အံ့။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
တသ္မိံ၊ ထိုအဇာတသတ်မင်းသားသည်။
ရဇ္ဇေ၊ မင်းအဖြစ်၌။
ပတိဋ္ဌိတေ၊ တည်လသော်။
တထာဂတဿ၊ ကို။
ပဓာယ၊ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်ခြင်းငှာ။
ပုရိသေ၊ လေးသမား ယောက်ျားတို့ကို။
ပယောဇေတွာ၊ အားထုတ်စေ၍။
ဝါ၊ ခိုင်း၍။
တေသု၊ ထိုလေး သမား ယောက်ျားတို့သည်။
သောတာပတ္တိဖလံ၊ သို့။
ပတွာ၊ ရောက်ပြီး၍။
နိ ဝတ္တေသု၊ ပြန်နစ်ကုန်လသော်။
သယံ၊ ကိုယ်တိုင်။
ဂိဇ္ဈကူဋပဗ္ဗတံ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင် သို့။
အဘိရဟိတွာ၊ တက်၍။
“အဟမေဝ၊ သည်သာ။
သမဏံ ဂေါတမံ၊ ကို။
ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။
ဝါ၊ အသက်မှ။
ဝေါရောပေဿာမိ၊ ကျစေအံ့။
ဝါ၊ ခွင်းအံ့။”
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
သိလံ၊ ကျောက်တုံးကို။
ပဝိဇ္ဈိတွာ၊ လှိမ့်ချ၍။
ရဟိရုပ္ပာဒက ကမ္မံ၊ သွေးကို ဖြစ်စေတတ်သော ကံကို။
ဝါ၊ သွေးစိမ်းတည်အောင် ပြုမှုကို။
ကတွာ၊ ပြီး၍။
ဣမိနာပိ ဥပါယေန၊ ဤနည်းဖြင့်လည်း။
မာရေတုံ၊ သေစေခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်လသော်။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
နာဠာဂိရိံ၊ နာဠာဂီရိဆင်ကို။
ဝိဿဇ္ဇာပေသိ၊ လွှတ်စေပြီ။
တသ္မိံ၊ ထိုနာဠာဂိရိဆင်သည်။
အာဂစ္ဆန္တေ၊ လာလသော်။
အာနန္ဒတ္ထေရော၊ သည်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဇီဝိတံ၊ ကို။
သတ္ထု၊ အား။
ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်၍။
ပုရတော၊ ရှေ့တော်၌။
ဝါ၊ ရှေ့တော်က။
အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
နာဂံ၊ နာဠာဂိရိဆင်ကို။
ဒမေတွာ၊
ယဉ်ကျေးစေတော်မူပြီး၍။
ဝါ၊ ဆုံးမတော်မူပြီး၍။
နဂရာ၊ မြို့မှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်တော်မူ၍။
ဝိဟာရံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ကြွတော်မူ၍။
အနေကသဟဿဟိ၊ အထောင်မကများစွာကုန်သော။
ဝါ၊ ထောင်ပေါင်း များစွာကုန်သော။
ဥပါသကေဟိ၊ ဥပါသကာတို့သည်။
အဘိ ဟဋံ၊ ရှေးရှုဆောင်အပ်သော။
မဟာဒါနံ၊ များစွာသော လှူဖွယ်ဝတ္ထုကို။
ပရိ ဘုဉ္ဇိတွာ၊ သုံးဆောင်တော်မူ၍။
တသ္မိံ ဒိဝသေ၊ ထိုနေ့၌။
သန္နိပတိတာနံ၊ စုဝေးရောက်လာကုန်သော။
အဋ္ဌာရသကောဋိသင်္ခါတာနံ၊ ၁၈ကုဋေဟုဆိုအပ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ၁၈ကုဋေအရေအတွက်ရှိကုန်သော။
ရာဇဂဟဝါသီနံ၊ ရာဇဂြိုဟ်မြို့၌နေသူတို့အား။
အနုပုဗ္ဗိ၊ သော။
ကထံ၊ တရားစကားတော်ကို။
ကထေတွာ၊ ပြီး၍။
စတုရာသီတိယာ ပါဏသဟဿာနံ၊ ၈သောင်း၄ထောင်သော သတ္တဝါတို့၏။
ဓမ္မာဘိသမယေ၊ သစ္စာလေးပါးတရားတို့ကိုထိုးထွင်း၍သိခြင်းသည်။
ဇာတေ၊ ဖြစ်လသော်။
“အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။
အဟော မဟာဂုဏော၊ ဪ... ကြီးကျယ်မြင့်မြတ်သော ဂုဏ်ကျေးဇူးရှိပါပေစွ။
တထာရူပေ နာမ၊ ထိုသို့သဘောရှိသည်မည်သော။
ဟတ္ထိနာဂေ၊ နာဠာဂီရိ ဆင်ကြီးသည်။
အာ ဂစ္ဆန္တေ၊ လာလသော်။
အတ္တနော၊ ၏။
ဇီဝိတံ၊ ကို။
ပရိစ္စဇိတွာ၊ စွန့်၍။
သတ္ထု၊ ၏။
ပုရတောဝ၊ ရှေ့တော်၌သာ။
ဝါ၊ ရှေ့တော်ကသာ။
အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်ပြီ။”
ဣတိ၊ သို့။
ထေရဿ၊ ၏။
ဂုဏကထံ၊ ဂုဏ်ကျေးဇူးနှင့် စပ်သော စကားကို။
သုတွာ၊ ကြားတော်မူရ၍။
“ဘိက္ခဝေါ ဣဒါနေဝ၊ ၌ပင်။
န၊ မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
ဧသ (ဧသော)၊ သည်။
မမ၊ ၏။
အတ္ထာယ၊ ငှာ။
ဇီဝိတံ၊ ကို။
ပရိစ္စဇိယေဝ၊ စွန့်ခဲ့ဖူးသည်သာ။”
ဣတိဝတွာ၊ ၍။
ဘိက္ခုဟိ၊ တို့သည်။
ယာစိတော၊ တောင်းပန်အပ်သည်။
(သမာနော) **စူဠဟံသမဟာဟံသကက္ကဋကဇာတကာနိ**၊ စူဠဟံသဇာတ်မဟာဟံသဇာတ်ကက္ကဋကဇာတ်တော်တို့ကို။
ကထေသိ၊ ပြီ။
ဒေဝဒတ္တဿ၊ ၏။
ကမ္မံ အပိ (ကမ္မံ ဧ၀)၊ ယုတ်မာမှုသည်။
သာနေဝ ပါကဓံ၊ မထင်ရှားခဲ့။ (မပေါ်ခဲ့)။
[ဒေဝဒတ္တဿာပိ၌ အပိကို အဝဓာရဏအနက်ကြံ၊ အရှင် အာနန္ဒာ၏ လုပ်ဆောင်ချက်ကား ပေါ်လွင်ထင်ရှား လူသိများ၏၊ အရှင်ဒေဝတ်၏ ယုတ်မာမှုသာ မပေါ်ခဲ့-ဟူလို။]
**နာဠာဂိရိဟတ္ထိနော**၊ ၏။
ဝါ၊ ကို။
**ဝိဿဇိတတ္တာ**၊ လွှတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
(ဒေဝဒတ္တဿ၏ကမ္မံ၊ သည်။
ပါကဋံ၊ ထင်ရှားသည်။
ဟောတိ)။
ယထာ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
**တထာ**၊ ထို့အတူ။
ရညောတထာ ရညော... ဝိဿဇ္ဇိတတ္တာ။ ။ ရှေ့“ဒေဝဒတ္တဿာပိ”စသော စကား လာ အရှင်ဒေဝတ်၏ ယုတ်မာမှုမထင်ရှားပုံကို ဥပမာန ဥပမေယျဖြင့် ထင်ရှားပြ လိုသောကြောင့် “တထာ ရညော ၊ပေ၊ ဝိဿိဇိတတ္တာ” ဟူသော ဝါကျကို မိန့်သည်၊ “တထာ ရညော”စသော ဝါကျတွင်လည်း “တထာ ရညော ၊ပေ၊ ပါကဋ အဟောသိ" သည် ဥပမေယျဝါကျ၊ “တထာ နာဠာဂိရိဟတ္ထိနော ဝိဿဇိတတ္တာ”ကား ဥပမာနဝါကျ တည်း၊ နာဠာဂိရိဆင်ကို လွှတ်ခြင်းကြောင့် အရှင်ဒေဝဒတ်၏ ယုတ်မာမှု ထင်ရှား သလောက် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကို လုပ်ကြံခိုင်းမှု, လူသတ်သမားစေလွှတ်မှု, ကျောက်တုံး လှိမ့်ချမှုကြောင့် အရှင်ဒေဝဒတ်၏ ယုတ်မာမှု မထင်ရှားခဲ့ဟု ဆိုလိုသည်။ “တဒါ ဟိ”စသည်ကား နာဠာဂိရိဆင်ကို လွှတ်ခြင်းကြောင့် အရှင်ဒေဝဒတ်၏ ယုတ်မာမှု ထင်ရှားသလောက် ဗိမ္ဗိသာရမင်းကို လုပ်ကြံခိုင်းမှုစသည်ကြောင့် အရှင်ဒေဝဒတ်၏ ယုတ်မာမှု မထင်ရှားခဲ့သည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်းကိုပြသော ဒဋီကရဏဝါကျတည်း။
တစ်နည်း။ ။ ကာကောလောကနနည်း မိဂပဒဝလဉ္စနနည်း ဒီပကနည်း စသော နည်းများအရ “ယထာ”စသော ဝါကျကို ဥပမာနဝါကျယူ၍လည်းကောင်း, နောက် “တဒါ ဟိ”စသော ဝါကျ၏ အနိယမဝါကျယူ၍လည်းကောင်း “နာဠာဂိရိဟတ္ထိနောဝိဿဇိတတ္တာ-ကြောင့်၊ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ ဟောတိ) ယထာ- ကဲ့သို့၊ တထာ တူ၊ ရညော ၊ ပေ ၊ န အဟောသိ။ ယထာ-အကြင်အခါ၌၊ ယထာသဒ္ဒါ ကာလအနက်၊ နာဠာဂိရိဟတ္ထိနော ဝိဿဇိတတ္တာ- ကြောင့်၊ (ဒေဝဒတ္တဿ-၏၊ ကမ္မံ-သည်၊ ပါကဋံသည်၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ တဒါ ဟိ (တဒါ ဧဝ)-ထိုအခါ၌သာ၊ ဝါ-ထို အခါကျမှသာ၊ ဟိသဒ္ဒါ အဝဓာရဏအနက်၊”စသည်ဖြင့် ပေးနိုင်သည်။ ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်း၏။ ဝါ၊ ကို။ မာရာပိတတ္တာ၊ သေစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ၊ သည်။ န အဟောသိ၊ မဖြစ်ခဲ့။) **ဝဓကာနံ**၊ သူသတ်ယောက်ျားတို့၏။ ဝါ၊ တို့ကို။ **ပယောဇိတတ္တာ**၊ သတ်ဖို့ရန် အားထုတ်စေအပ် ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ အသတ်ခိုင်းအပ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ) န (အဟောသိ)၊ မဖြစ်ခဲ့။ **သိလာယ**၊ ကျောက်တုံး၏။ ဝါ၊ ကို။ **ပဝိဒ္ဓတ္တာ**၊ လှိမ့်ချအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ)။ ပါကဋံ၊ သည်။ န အဟောသိ။ ဟိ၊ မှန်၏။ တဒါ၊ နာဠာဂိရိဆင်ကိုလွှတ်ပေးအပ်ရာ ထိုအခါ၌။ ဝါ၊ ထိုအခါကျမှ။ မဟာဇနော၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည်။ “ရာဇာပိ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကိုလည်း။ ဒေဝဒတ္တေနေဝ၊ သည်ပင်။ မာရာပိတော၊ သေစေအပ်ခဲ့ပြီ။ ၀ဓကောပိ၊ သူသတ်ယောက်ျားကိုလည်း။ ပယောဇိတော၊ သတ်ဖို့အားထုတ်စေအပ်ခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ အသတ်ခိုင်းအပ်ခဲ့ပြီ။ သိလာပိ၊ ကိုလည်း။ အပဝိဒ္ဓါ၊ လှိမ့်ချအပ်ခဲ့ပြီ။
တစ်နည်း။ ။ ကာကောလောကနနည်း မိဂပဒဝလဉ္စနနည်း ဒီပကနည်း စသော နည်းများအရ “ယထာ”စသော ဝါကျကို ဥပမာနဝါကျယူ၍လည်းကောင်း, နောက် “တဒါ ဟိ”စသော ဝါကျ၏ အနိယမဝါကျယူ၍လည်းကောင်း “နာဠာဂိရိဟတ္ထိနောဝိဿဇိတတ္တာ-ကြောင့်၊ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ ဟောတိ) ယထာ- ကဲ့သို့၊ တထာ တူ၊ ရညော ၊ ပေ ၊ န အဟောသိ။ ယထာ-အကြင်အခါ၌၊ ယထာသဒ္ဒါ ကာလအနက်၊ နာဠာဂိရိဟတ္ထိနော ဝိဿဇိတတ္တာ- ကြောင့်၊ (ဒေဝဒတ္တဿ-၏၊ ကမ္မံ-သည်၊ ပါကဋံသည်၊ ဟောတိ-ဖြစ်၏၊ တဒါ ဟိ (တဒါ ဧဝ)-ထိုအခါ၌သာ၊ ဝါ-ထို အခါကျမှသာ၊ ဟိသဒ္ဒါ အဝဓာရဏအနက်၊”စသည်ဖြင့် ပေးနိုင်သည်။ ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်း၏။ ဝါ၊ ကို။ မာရာပိတတ္တာ၊ သေစေအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ၊ သည်။ န အဟောသိ၊ မဖြစ်ခဲ့။) **ဝဓကာနံ**၊ သူသတ်ယောက်ျားတို့၏။ ဝါ၊ တို့ကို။ **ပယောဇိတတ္တာ**၊ သတ်ဖို့ရန် အားထုတ်စေအပ် ကုန်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝါ၊ အသတ်ခိုင်းအပ်ကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ ပါကဋံ) န (အဟောသိ)၊ မဖြစ်ခဲ့။ **သိလာယ**၊ ကျောက်တုံး၏။ ဝါ၊ ကို။ **ပဝိဒ္ဓတ္တာ**၊ လှိမ့်ချအပ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ (ဒေဝဒတ္တဿ ကမ္မံ)။ ပါကဋံ၊ သည်။ န အဟောသိ။ ဟိ၊ မှန်၏။ တဒါ၊ နာဠာဂိရိဆင်ကိုလွှတ်ပေးအပ်ရာ ထိုအခါ၌။ ဝါ၊ ထိုအခါကျမှ။ မဟာဇနော၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည်။ “ရာဇာပိ၊ ဗိမ္ဗိသာရမင်းကိုလည်း။ ဒေဝဒတ္တေနေဝ၊ သည်ပင်။ မာရာပိတော၊ သေစေအပ်ခဲ့ပြီ။ ၀ဓကောပိ၊ သူသတ်ယောက်ျားကိုလည်း။ ပယောဇိတော၊ သတ်ဖို့အားထုတ်စေအပ်ခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ အသတ်ခိုင်းအပ်ခဲ့ပြီ။ သိလာပိ၊ ကိုလည်း။ အပဝိဒ္ဓါ၊ လှိမ့်ချအပ်ခဲ့ပြီ။
ဣဒါနိ ပန၊ ယခု၌ကား။
[ပနကို သမုစ္စည်း အနက်ကြံ၍ “ဣဒါနိ ပန-၌လည်း”ဟုလည်း ပေးနိုင်သည်။]
တေန၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
နာဠာဂိရိ၊ နာဠာဂိရိ ဆင်ကို။
ဝိဿဇ္ဇာပိတော၊ လွှတ်စေအပ်၏။
ဧဝရူပံ၊ သော။
ပါပကံ၊ ယုတ်မာသောဒေဝဒတ်ကို။
ဂဟေတွာ၊ ခေါယူ၍။
ရာဇာ၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။
ဝိစရတိ၊ လှည့်လည်နေထိုင်၏။”
ဣတိ၊ သို့။
ကောလာဟလံ၊ အုတ်အုတ်ကျက်ကျက်သံကို။
အကာသိ၊ ပြုပြီ။
ရာဇာ၊ အဇာတသတ်မင်းသည်။
မဟာဇနဿ၊ ၏။
ကထံ၊ ကို။
သုတွာ။
ပဉ္စ ထာလိပါကသတာနိ၊ ငါးရာသော ဆွမ်းချက်အိုးတို့ကို။
နီဟရာပေတွာ၊ ဖယ်ရှားစေ၍။
ဝါ၊ ရုပ်သိမ်းစေ၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်ကို။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှာ။
(တစ်နည်း) တဿ၊ အား။
ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဆည်းကပ်ပြုစုရာ အရပ်သို့။
န အဂမာသိ၊ မသွားတော့။
နာဂရာပိ၊ မြို့သူမြို့သားတို့သည်လည်း။
ကုလံ၊ အိမ်သို့။
ဥပဂတဿ၊ ကပ်ရောက်လာသော။
အဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်အား။
ဘိက္ခာမတ္တမ္ပိ၊ ဆွမ်းမျှကိုလည်း။
န အဒံသု၊ မပေးလှူတော့ကုန်။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ပရိဟီနလာဘသက္ကာရော၊ ယုတ်လျော့သော လာဘ်, ပူဇော် သက္ကာရရှိသည်။
(ဟုတွာ)။
ကောဟညေန
ကောဟညေန။ ။ ကုဟီယတေ ဝိမှာပီယတေ ကုဟနံ-အံ့ဩစေခြင်း၊ ကုဟနမေဝ ကောဟညံ၊ (တစ်နည်း) ကုဟယတိ ဝိမှာပယတီတိ ကုဟနာ၊ ကုဟနဿ+ ဘာဝေါ ကောဟညံ-အံ့ဩစေသူ၏အဖြစ်။
၊ အံ့ဩစေခြင်းဖြင့်။
ဝါ၊ ဟန်ဆောင်ဝါကြွားခြင်းဖြင့်။
ဇီဝိတုကာမော၊ အသက်မွေးခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
(သမာနော)သတ္ထာရံ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ပဉ္စ၊ ၅မျိုးကုန်သော။
ဝတ္ထူနိ၊ ဝတ္ထုတို့ကို(အချက်အလက်တို့ကို)။
ယာစိတွာ၊ တောင်း၍။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
“ဒေဝဒတ္တ၊ ဒေဝဒတ်!
အလံ၊ မသင့်။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
(အာရညကော၊ တော၌ နေခြင်းအလေ့ရှိသူသည်။
ဝါ၊ အာရညကင်ဓုတင်ဆောင်သူသည်။
ဟောတုံ၊ ဖြစ်ခြင်းငှာ။)
ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
အာရညကော၊ သည်။
ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေ။”
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိက္ခိတ္တော၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
“အာဝုသော၊ တို့!
ကဿ၊ အဘယ်သူ၏။
ဝစနံ၊ သည်။
သောဘနံ၊ တင့်တယ်(ကောင်းမွန်)သနည်း?
တထာဂတဿ၊ ၏။
(ဝစနံ၊ သည်။ သောဘနံ)
ကိံ၊ တင့်တယ်ကောင်းမွန်သလော?
ဥဒါဟု၊ သို့မဟုတ်။
မမ၊ တပည့်တော်၏။
(ဝစနံ၊ သည်။
သောဘနံ ကိံ-လော?)
ဟိ၊ မေးသင့်၏။
အဟံ၊ သည်။
ဥက္ကဋ္ဌဝသေန၊ အမြတ်ဆုံးဝတ္ထုတို့၏ အပြားအားဖြင့်။ (အမြတ်ဆုံးအကျင့်၏ အစွမ်းအားဖြင့်)။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝဒါမိ၊ လျှောက်၏။
(ကိံ)။
“ဘန္တေ၊ ရား။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါ၏။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ယာဝဇီဝံ၊ အသက်၏ အပိုင်းအခြားအတိုင်း။
ဝါ၊ အသက်ထက်ဆုံး။
အာရညကာ၊ တော၌နေခြင်းအလေ့ရှိကုန်သည်။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။
ပိဏ္ဍပါတိကာ၊ အပေါင်းအာမိသ၏ သပိတ်၌ ကျခြင်းကို ရှာခြင်းအလေ့ရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်လေ့ရှိကုန်သည်။ (ပိဏ္ဍပါတ်ဓုတင်ဆောင်ကုန်သည်)။
(အဿု)။
ပံသုကူလိကာ၊ ပံသုကူဓုတင် ဆောင်ကုန်သည်။
(အဿု)။
["ပံသုကူလိကာ-မြေပုံမှာလွှား, မြေမှုန်အားနှယ်, စက်ဆုတ်ဖွယ်သို့ရောက်သော သင်္ကန်းကို ဆောင်ခြင်းအလေ့ရှိကုန်သည်၊ ဝါ-မြေပုံ အထက်, ကမ်းကဲ့သို့ တက်နေသောသင်္ကန်းကို ဆောင်ခြင်းအလေ့ရှိကုန်သည်”ဟု သဒ္ဒတ္ထပေး။ ]
ရုက္ခမူလိကာ၊ သစ်ပင်၏ အနီးအောက်၌ နေခြင်းအလေ့ရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ ရုက္ခမူဓုတင် ဆောင်ကုန်သည်။
(အဿု)။
မစ္ဆမံသံ၊ ငါး, အသားကို။
န ခါဒေယျုံ၊ မခဲစားကုန်ရာ။'
ဣတိ သို့လျှောက်ပြီ။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ဒုက္ခာ၊ ဝဋ်ဆင်းရဲမှ။
မုစ္စိတုကာမော၊ လွတ်ခြင်းငှာ အလိုရှိ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
မယာ၊ တပည့်တော်နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ တူ။
အာဂစ္ဆတု၊ လိုက်ခဲ့လော။"
ဣတိ ဝတွာ။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲသွားပြီ။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ဝစနံ၊ ကို။
သုတွာ၊ ကြား၍။
ဧကစ္စေ၊ အချို့ကုန်သော။
မန္ဒဗုဒ္ဓိနော၊ သောအသိဉာဏ်ရှိကုန်သော။ (အသိ ဉာဏ်နည်းကုန်သော)။
နဝကပဗ္ဗဇိတာ၊ အသစ်ဖြစ်သော ရဟန်းတို့သည်။
ဝါ၊ ရဟန်းသစ်တို့သည်။
“ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ကလျာဏံ၊ ကောင်းသောစကားကို။
အာဟ၊ ပြောဆိုပြီ။
ဧတေန၊ ဤဒေဝဒတ်နှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဝိစရိဿာမ၊ လှည့်လည်ကြစို့။”
ဣတိ၊ ဤသို့တိုင်ပင်၍။
တေန၊ ထိုဒေဝဒတ်နှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဧကတော၊ တည်း။
အဟေသုံ။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ပဉ္စသတေဟိ၊ ငါးရာ ကုန်သောဘိက္ခူဟိတို့နှင့်။
သဒ္ဓိပဉ္စဟိ၊ ၅မျိုးကုန်သော။
တေဟိ ဝတ္ထုဟိ၊ ထိုဝတ္ထုတို့ဖြင့်။
လူခပ္ပသန္နံ၊ ခေါင်းပါးသော အကျင့်၌ ကြည်ညိုသော။
ဇနံ၊ လူအပေါင်းကို။
သညာပေန္တော၊ သိစေလျက်။
ကုလေသု၊ အမျိုးတို့၌။
ဝါ၊ အိမ်တို့၌။
ဝိညာပေတွာ ဝိညာပေတွာ၊ မိမိအလိုရှိကြောင်းကို သိစေ၍ သိစေ၍။
ဝါ၊ တောင်း၍ တောင်း၍။
ဘုဉ္ဇန္တော၊ စားသောက်လျက်။
သံဃဘေဒါယ၊ သံဃာ၏ ကွဲပြားခြင်းငှာ။
ပရက္ကမိ၊ အားထုတ်ပြီ။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်ကို။
“ဒေဝဒတ္တ၊ ဒေဝဒတ်!
တွံ၊ သည်။
သံဃဘေဒါယ၊ ငှာ။
စက္ကဘေဒါယ၊ အာဏာ စက်၏ ပျက်စီးခြင်းငှာ။
ပရက္ကမသိ ကိရ၊ အားထုတ်သတဲ့ဟု ကြားရသည်ကား။
သစ္စံ၊ မှန်သလော?"
ဣတိ၊ သို့။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
“ဘဂဝါ၊ ရား!
သစ္စံ၊ မှန်ပါ၏။”
ဣတိ။
ဝတွာ၊ လျှောက်၍။
“ဒေဝဒတ္တ၊ ဒတ်!
သံဃဘေဒေါ၊ သံဃာကို ခွဲခြင်းသည်။
ဂရုကော၊ အပြစ်ကြီးလေး။”
ဣတိ အာဒီဟိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ဖြင့်။
ဩဒိတော၊ ဆုံးမအပ်သည်။
(သမာနော)ပိ၊ ပါသော်လည်း။
သတ္ထု၊ ၏။
ဝစနံ၊ ကို။
အနာဒိယိတွာ၊ မနာယူမူ၍။
ပက္ကန္တော၊ ဖဲသွားလသော်။
အာယသ္မန္တ အာနန္ဒ၊ ကို။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ပိဏ္ဍာယစရန္တ၊ လှည့်လည်နေသည်ကို။
ဒိသွာ။
“အာဝုသော အာနန္ဒ၊ ငါ့ရှင် အာနန္ဒာ!
အဟံ၊ သည်။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အဇ္ဇတဂ္ဂေ၊ ယနေ့ကို အစပြု၍။
**ဘဂဝတာ**၊ ကို။
အညတြေဝ
အညတြေဝ ဘဂဝတာ။ ။ သဒ္ဒါကျမ်းများ၌ အညတြ၏ယှဉ်ရာ ပဉ္စမန္တပုဒ်ကို ဒုတိယာအနက်, ပဉ္စမီအနက်အားဖြင့် ၂မျိုးပေးကြသည်အထက်၌ သာရတ္ထ ၃, ၄၁၅၊ သီဋီသစ်-၂, ၂၅၁အဖွင့်အတိုင်း ပေးခဲ့သည်“ဘဂဝတာ-မှ၊ အညတြေဝ ကင်း၍သာ”ဟုလည်း ပေးနိုင်သည်။ (အကျယ်ကို ကစ်ဘာ-၁, ၃၀၃၊ ကာပို့-၁၂၁ စသည်ရှု)။
၊ ကြဉ်၍သာလျှင်။
**ဘိက္ခုသံဃာ**၊ ကို။
**အညတြ ဧ၀**၊ သာလျှင်။
ဥပေါသထံ၊ ဥပုသ်ကို။
ကရိဿာမိ၊ ပြုတော့မည်။
သံဃကမ္မံ၊ ဥပုသ်မှ ကြွင်းသော သံဃကံကို။
ကရိဿာမိ၊ မည်။”
ဣတိ အာဟ။
ထေရော၊ အရှင်အာနန္ဒာထေရ် သည်။
တမတ္တံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဘဂဝတော၊ အား။
အာရောစေသိ၊ လျှောက်ပြီ။
တံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။
သတ္ထာ၊ သည်။
ဥပ္ပန္နဓမ္မသံ ဝေဂေါ
ဥပ္ပန္နဓမ္မသံဝေဂေါ။ ။ သံဝိဇ္ဇတီတိ သံဝေဂေါ၊ သံဝိဇ္ဇန္တိ သမ္ပယုတ္တဓမ္မာ ဧတေ နာတိ သံဝေဂေါ၊ သံဝိဇ္ဇနံ သံဝေဂေါ(သံဒီ-၁ဝ)၊ ဓမ္မေန+ဥပ္ပန္နော+သံဝေဂေါ ဓမ္မ သံဝေဂေါ-တရားသဘောအားဖြင့်ဖြစ်သော သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်၊ (တစ်နည်း) ဓမ္မံ+ ဂါရဝနိဿိတော+သံဝေဂေါ ဓမ္မသံဝေဂေါ-တရားကို ရိုသေခြင်း၌ မှီသော ထိပ်လန့် ကြောင်း သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်၊ (ဂါရဝနိဿိတပုဒ်ချေ)၊ ဥပ္ပန္နော+ဓမ္မသံဝေဂေါ ယဿာ တိ ဥပ္ပန္နဓမ္မသံဝေဂေါ”ဟုပြု။ ဓမ္မသံဝေဂေါတိ စ တာဒိသေ အတ္ထ ဓမ္မတာဝသေန ဥပ္ပဇ္ဇနကံ သဟောတ္တပ္ပဉာဏံ-ဩတ္တပ္ပစေတသိက်နှင့် တကွဖြစ်သောဉာဏ်(အံဋီ-၁, ၁ဝ၆)၊ ဓမ္မဂါရဝနိဿိတော သံဝေဂေါ ဓမ္မသံဝေဂေါ-တရားကို ရိုသေခြင်း၌ မှီသော ထိပ်လန့်ကြောင်း သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်(ဒီဋီ-၂, ၁၂)။]
၊ ဖြစ်သော တရားသဘောအားဖြင့် ဖြစ်သော ထိပ်လန့်ကြောင်း သဟောတ္တပ္ပဉာဏ်ရှိတော်မူသည်။
ဝါ၊ ဖြစ်သော တရားသံဝေဂရှိတော်မူ သည်။
ဟုတွာ။
“ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
သဒေဝကဿ၊ နတ်နှင့် တကွဖြစ်သော။
လောကဿ၊ လူအပေါင်း၏။
အနတ္ထနိဿိတံ၊ စီးပွားမဲ့ကို မှီသော။
အတ္တနော၊ ၏။
အဝီစိမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌။
ပစ္စနကကမ္မံ၊ ကျက်ကြောင်းကံကို။
ကရောတိ၊ ပြုနေ၏။”
ဣတိ။
ဝိတက္ကေတွာ၊ တွေးတော်မူ၍။
“သုကရာနိ ၊ပေ၊ ပရမဒုက္ကရန္တိ၊ သုကရာနိ ၊ပေ၊ ပရမဒုက္ကရံ”ဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ၊ ကို။
ဝတွာ၊ ဟောတော်မူပြီး၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ဣမံ ဥဒါနံ၊ ဤဥဒါန်းကို။
ဥဒါနေသိ၊ ကျူးရင့်တော်မူပြီ။
(ကိံ?)။
“သုကရံ သာဓုနာ ၊ပေ၊ ပါပမရိယေဟိ ဒုက္ကရ”န္တိ၊ ဟူ၍။
(ဥဒါနေသိ)။
(လောကေန၊ အများသောင်းပြောင်း, လူအပေါင်းသည်။)
အသာဓူနိ၊ တရားလမ်းကြောင်းလွန်တိမ်းစောင်းသဖြင့်, မကောင်းစင်စစ်, ဖြစ်ကြကုန်သော။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
အဟိတာနိ စ၊ အကျိုးမကောင်း, ဖြစ်ကြောင်းစင်စစ်, စီးပွားမဲ့ လည်းဖြစ်ကုန်သော။
(ကမ္မာနိ၊ ကိုယ်မှနှုတ်မှု, စိတ်မှုတန်တန်, အကုသိုလ်ကံ တို့ကို။ )
သုကရာနိ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏။
ဝါ၊ ပြုလွယ်ကုန်၏။
ယံ (ကမ္မံ)၊ ကိုယ်မှုနှုတ်မှု, စိတ်မှုတန်တန်, အကြင်ကုသိုလ်ကံသည်။
ဝေ၊ စင်စစ်ဧကန်, အမှန်အားဖြင့်။
ဟိတဉ္စ၊ အကျိုးကောင်းကောင်း, ဖြစ်ကြောင်းစင်စစ်, စီးပွား လည်းဖြစ်၏။
သာဓု စသာဓု။ ။ ဂါထာ၌ ဆန်းကြောင့် နိဂ္ဂဟိတ်လာ၍ “သာဓုဒ္ဓ”ဟု ဖြစ်ရသည်။ အနက်ပေးရာ၌ကား “ဆန်းကြောင့်ပိုလျှံ, ယင်းပဒံ, ချန်၍နက်ပေးပါ”နှင့်အညီ ဆန်း ကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည့်နိဂ္ဂဟိတ်ကို ချန်၍ မူလပုဒ်ရင်းအတိုင်း ပေးရသည်။
ဓမ္မ. ၄-၂, ၉၉။ ။ ထို၌ ပထမပါဒ ဒုတိယပါဒကိုလည်း နောက်၂ပါဒကဲ့သို့ နိယမ, အနိယမထည့်၍ “(ယာနိ ကမ္မာနိ-အကြင်အကုသိုလ်ကံတို့သည်၊) အသာဓူနိ မကောင်းကုန်သည်လည်းကောင်း၊ အတ္တနော-မိမိ၏၊ အဟိတာနိ စ-စီးပွားမဟုတ်ကုန် သည်လည်းကောင်း၊ (ဟောန္တိ၊ တာနိ ကမ္မာနိ-ထိုအကုသိုလ်ကံတို့ကို၊) သုကရာနိ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏၊”ဟု ပေးစေ၏။
သုကရံ သာဓုနာ သာဓု။ ။ သုကရံ သာဓုနာ သာတိ အတ္တနော ပရေသဉ္စ ဟိတံ သာဓေတီတိ သာဓု၊ သမ္မာပဋိပန္နော။ တေန သာဓုနာ သာရိပုတ္တာဒိနာ သာဝကေန ပစ္စေကဗုဒ္ဓေန သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန အညေန ဝါ လောကိယသာဓုနာ သာဓု သုန္ဒရံ ဘဒ္ဒကံ အတ္တနော ပရေသဉ္စ ဟိတာဝဟံ သုကရံ သုခေန ကာတုံ သက္ကာ၊ ဥဒါနဋ္ဌ-၂၈၉၊ သာရတ္ထ-၃, ၄၁၅။ ၊ တရားလမ်းကြောင်း, မတိမ်းစောင်းသဖြင့်, အကောင်း လည်း ဖြစ်၏။ တံ (ကမ္မံ)၊ ဟိတသာဓု, ထိုကောင်းမှုကို။ ဝေ၊ အားဖြင့်။ ပရမ ဒုက္ကရံ၊ အလွန်အမင်း ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြုအပ်၏။ ဝါ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲ၏။
ဓမ္မ. ၄-၂, ၉၉။ ။ ထို၌ ပထမပါဒ ဒုတိယပါဒကိုလည်း နောက်၂ပါဒကဲ့သို့ နိယမ, အနိယမထည့်၍ “(ယာနိ ကမ္မာနိ-အကြင်အကုသိုလ်ကံတို့သည်၊) အသာဓူနိ မကောင်းကုန်သည်လည်းကောင်း၊ အတ္တနော-မိမိ၏၊ အဟိတာနိ စ-စီးပွားမဟုတ်ကုန် သည်လည်းကောင်း၊ (ဟောန္တိ၊ တာနိ ကမ္မာနိ-ထိုအကုသိုလ်ကံတို့ကို၊) သုကရာနိ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်ကုန်၏၊”ဟု ပေးစေ၏။
သုကရံ သာဓုနာ သာဓု။ ။ သုကရံ သာဓုနာ သာတိ အတ္တနော ပရေသဉ္စ ဟိတံ သာဓေတီတိ သာဓု၊ သမ္မာပဋိပန္နော။ တေန သာဓုနာ သာရိပုတ္တာဒိနာ သာဝကေန ပစ္စေကဗုဒ္ဓေန သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေန အညေန ဝါ လောကိယသာဓုနာ သာဓု သုန္ဒရံ ဘဒ္ဒကံ အတ္တနော ပရေသဉ္စ ဟိတာဝဟံ သုကရံ သုခေန ကာတုံ သက္ကာ၊ ဥဒါနဋ္ဌ-၂၈၉၊ သာရတ္ထ-၃, ၄၁၅။ ၊ တရားလမ်းကြောင်း, မတိမ်းစောင်းသဖြင့်, အကောင်း လည်း ဖြစ်၏။ တံ (ကမ္မံ)၊ ဟိတသာဓု, ထိုကောင်းမှုကို။ ဝေ၊ အားဖြင့်။ ပရမ ဒုက္ကရံ၊ အလွန်အမင်း ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြုအပ်၏။ ဝါ၊ အလွန်ပြုနိုင်ခဲ၏။
သာဓုနာ၊ သူတော်ကောင်းသည်။
သာဓု၊ ကောင်းသောအမှုကို။
သုကရံ၊ လွယ်ကူစွာ ပြုအပ်၏။
ဝါ၊ ပြုလွယ်၏။
ပါပေန၊ သူယုတ်မာသည်။
သာဓု၊ ကို။
ဒုက္ကရံ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြုအပ်၏။
ဝါ၊ ပြုနိုင်ခဲ၏။
ပါပေန၊ သည်။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။
သုကရံ၊ ၏။
ဝါ၊ ၏။
အရိယေဟိ၊ အရိယာသူတော်ကောင်းတို့သည်။
ပါပံ၊ ကို။
ဒုက္ကရံ၊ မပြုအပ်, မပြုနိုင်။
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ဥပေါသထဒိဝသေ၊ ဥပုသ်နေ့၌။
အတ္တနော၊ ၏။
ပရိသာယ၊ ပရိသတ်နှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဧကမန္တံ၊ တစ်ခုသော အရပ်အဖို့ ၌။
နိသီဒိတွာ၊ ၍။
“ယဿ၊ အကြင်အရှင်အား။
ပဉ္စ၊ ၅မျိုးကုန်သော။
ဣမာနိ ဝတ္ထုနိ၊ ဤဝတ္ထုတို့သည်။
ခမန္တိ၊ နှစ်သက်ကုန်၏။
[မောဂ်၊ ၂, ၂၅သုတ်အလို “ယဿ=အကြင်အရှင်၏ စိတ်၌. . . ခမန္တိ= အလိုရှိကုန်၏။ ဝါ=နှစ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေ ကုန်၏”ဟု ပေး၊-မောဂ်နိ=၁, ၂၀၈။ ]
သော၊ ထိုအရှင်သည်။
သလာကံ၊ ဝါးခြမ်းကို။
ဝါ၊ စာရေးတံကို။ (မဲလိပ်ကို)။
ဂဏှတု၊ ယူလော။”
ဣတိ ပတွာ။
ပဉ္စသတေဟိ၊ ငါးရာကုန်သော။
ဝဇ္ဇိပုတ္တကေဟိ၊ ဝဇ္ဇီမင်းတို့၏ သားဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ဝဇ္ဇီတိုင်း သားဖြစ်ကုန်သော။
နဝကေဟိ၊ ငယ်ကုန်သော။
အပ္ပကတညူဟိ၊ ပညတ်တော် မူအပ်ပြီးသော သိက္ခာပုဒ်ကို မသိနားမလည်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်။
သလာကာယ၊ ကို။
ဝါ၊ ကို။
ဂဟိတာယ၊ ယူအပ်သော်။
သံဃံ၊ ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ခွဲ၍။
တေ ဘိက္ခု၊ တို့ကို။
အာဒါယ၊ ခေါယူ၍။
ဂယာသီသံ၊ ဂယာသီသကျောက်ဖျာသို့။
အဂမာသိ၊ သွားပြီ။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂယာသီသ ကျောက်ဖျာသို့။
ဂတဘာဝံ၊ သွားသည်၏အဖြစ်ကို။
သုတွာ၊ ကြားတော်မူ၍။
သတ္ထာ၊ သည်။
တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ တို့ကို။
အာနယနတ္ထာယ၊ ခေါ်ဆောင်ခြင်း အကျိုးငှာ။
ဒွေ၊ ၂ပါးကုန်သော။
အဂ္ဂသာဝကေ၊ တို့ကို။
ပေသေသိ၊ စေလွှတ် တော်မူပြီ။
တေ၊ ထိုအဂ္ဂသာဝကတို့သည်။
တတ္ထ၊ ထိုဂယာသီသကျောက်ဖျာသို့။
ဂန္တွာ၊ ပြီး၍။
အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာ စေဝအာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာ။ ။ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယ, အနု သာသနီပါဋိဟာရိယ, ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယအားဖြင့် ပါဋိဟာရိယ၃မျိုး ရှိ၏၊ ထိုတွင် သူတစ်ပါးစိတ်ကို သိ၍ ဟောပြောညွှန်ပြကြောင်းတန်ခိုးသည် အာဒေသနာပါဋိဟာရိယမည်၏၊ ရိုးရာတရားဟော၍ ဆုံးမခြင်းသည် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယမည်၏။ တန်ခိုးအမျိုးမျိုးပြခြင်းသည် ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယမည်၏၊ ထိုတွင် အရှင်သာရိပုတြာ၏ ပါဋိဟာရိယသည် အာဒေသနာပါဋိဟာရိယနှင့် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယတည်း၊ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်၏ ပါဋိဟာရိယကား ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယနှင့် အနုသာသနီပါဋိဟာရိ ယတည်း။
ဆက်ဥုးအံ့- ထိုရဟန်းငါးရာတို့သည် အဂ္ဂသာဝကအရှင်မြတ်၂ပါးတို့၏ တရား ကြောင့် သောတာပန်ဖြစ်ကြောင်းကို ဝိ-၄, ၃၆၃၌ ဆို၏။ ဒီ. ဋ္ဌ-၁, ၃၂၃၌ကား အရှင်သာရိပုတြာ၏ တရားနာရသဖြင့် သောတာပန်တည်၍ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်၏ တရားနာရသဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်၌ တည်သည်ဟု ဆို၏၊ ဒီဃဘာဏကနှင့် ခန္ဓက ဘာဏကတို့၏ အလိုကြောင့် ထိုသို့ အဆိုကွဲပြားရသည်ဟု မှတ်ရာ၏။ (သာရတ္ထ ၃, ၄၁၆၊ သီဋီသစ်-၂, ၄၁၃)
ဝိဂ္ဂဟ။ ။ တဿ တဿ စိတ္တာစာရံ အာဒိဿ အာဒိဿ+ဒေသနာ အာဒေ သနာ(ဝဇိရ-၅၃၃)၊ အာဒိဿတိ ဧတာယာတိ အာဒေသနာ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်းတန်ခိုး၊ ပဋိပက္ခေ-ဆန့်ကျင်ဘက်တို့ကို၊ ဟရတီတိ-ပယ်ရှားတတ်သော ကြောင့်၊ ပဋိဟာရိယံ(တစ်နည်း) ပစ္ဆာ ဟရိတဗ္ဗ ပဝတ္တေတဗ္ဗန္တိ ပဋိဟာရိယံ-နောက်၌ ဖြစ်စေအပ်သော တန်ခိုး၊ ပဋိဟာရိယမေဝ ပါဋိဟာရိယံ(တစ်နည်း) ပဋိဟာရိယေ+ ဘဝံ ပါဋိဟာရိယံ-ဣဒ္ဓိ, အာဒေသနာ, အနုသာသနီဟူသော ပဋိဟာရိယဉ်ပါး အပေါင်း၌ ဖြစ်သော(ပါဝင်သော) တစ်ပါးပါးသောတန်ခိုး၊ (တစ်နည်း) ပဋိဟာရိ ယေ+ဇာတံ ပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သော စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်၌ (စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်ကြောင့်) ဖြစ်သောတန်ခိုး၊ (တစ်နည်း) ပဋိဟာရိယတော+အာဂတံ ပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သော စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်မှ လာသောတန်ခိုး(မူလဋီ-၁, ၈၊ နီဘာ-၁, ၄၁၉ စ သည်)။
အာဒေသနာ စ+သာ+ပါဋိဟာရိယံ စာတိ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ၊ အနုသာသတိ ဧတာယာတိ အနုသာသနီ-ဆုံးမကြောင်းတရား(ပါစိယော-၅၁၄၊ စူဘာ ၃၈၇)၊ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယေန+သဟိတာ+အနုသာသနီ အာဒေသနာပါဠိ ဟာရိယာနုသာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာနှင့် တကွ ဖြစ်သော သွန်သင်ဆုံးမခြင်း-ဆုံးမကြောင်းတရား(ဝိမတိ-၂, ၂၅၄)။ (တစ်နည်း) အာဒေသနာပါဋိဟာရိယေန+သံယုတ္တာ+အနုသာသနီ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနု သာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာနှင့် ယှဉ်သော သွန်သင်ဆုံးမခြင်း-ဆုံးမကြောင်းတရား(ဝဇိရ-၅၃၃)။
ဒွန်လည်းပြုသင့်။ ။ ပရဿ စိတ္တံ ဉတွာ ကထနံ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ၊ ကေဝလံ ဓမ္မဒေသနာ အနုသာသနီပါဋိဟာရိယံ၊ တဒုဘယံ ဓမ္မံ ကထာ နာမ၊ တာယ ထေရော ဩဝဒိ(ဝိမတိ-၂, ၂၅၄)”ဟူသော အဖွင့်၌ တဒုဘယံကို ကြည့်၍ အနု သာသနီနောင် ပါဋိဟာရိယပုဒ်အကျေကြံကာ “အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ စ+အနု သာသနီ စ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြ ကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာ, သွန်သင်ဆုံးမကြောင်းတန်ခိုးပြာဋိဟာ”ဟု ဒွန်သမာသ် ပြုသင့်သည်။ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာကိုလည်း “ဣဒ္ဓိ ဧဝ+ပါဋိဟာရိယံ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သောတန်ခိုး-တန်ခိုးပြာဋိဟာ(ဝဇိ ရ-၅၃၃)ဟု ပြုပြီးနောက် အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနီအတိုင်း ဆက်ပါ။ ၊ အာဒေသနာ ပြာဋိဟာနှင့် တကွဖြစ်သော အနုသာသနီဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားနိုင်သော ညွှန်ပြဟောပြောခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော သွန်သင်ဟောပြ ဆုံးမခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာ စ၊ တန်ခိုးပြာဋိ ဟာနှင့်တကွဖြစ်သော အနုသာသနီဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားနိုင်သော တန်ခိုးနှင့်တကွဖြစ်သော သွန်သင်ဟောပြဆုံးမခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။ အနုသာသန္တာ၊ သွန်သင်ဟောပြ ဆုံးမကုန်လျက်။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ အမတံ၊ အမြိုက်ရေအေး, မသေဆေးကို။ ပါယေတွာ၊ သောက်စေ၍။ ဝါ၊ တိုက်ကျွေး၍။ အာဒါယ၊ ခေါ်ယူ၍။ အာကာသေန၊ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်။ အာဂမိံသု၊ ကြွလာတော်မူကြကုန်ပြီ။
ဆက်ဥုးအံ့- ထိုရဟန်းငါးရာတို့သည် အဂ္ဂသာဝကအရှင်မြတ်၂ပါးတို့၏ တရား ကြောင့် သောတာပန်ဖြစ်ကြောင်းကို ဝိ-၄, ၃၆၃၌ ဆို၏။ ဒီ. ဋ္ဌ-၁, ၃၂၃၌ကား အရှင်သာရိပုတြာ၏ တရားနာရသဖြင့် သောတာပန်တည်၍ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်၏ တရားနာရသဖြင့် အရဟတ္တဖိုလ်၌ တည်သည်ဟု ဆို၏၊ ဒီဃဘာဏကနှင့် ခန္ဓက ဘာဏကတို့၏ အလိုကြောင့် ထိုသို့ အဆိုကွဲပြားရသည်ဟု မှတ်ရာ၏။ (သာရတ္ထ ၃, ၄၁၆၊ သီဋီသစ်-၂, ၄၁၃)
ဝိဂ္ဂဟ။ ။ တဿ တဿ စိတ္တာစာရံ အာဒိဿ အာဒိဿ+ဒေသနာ အာဒေ သနာ(ဝဇိရ-၅၃၃)၊ အာဒိဿတိ ဧတာယာတိ အာဒေသနာ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်းတန်ခိုး၊ ပဋိပက္ခေ-ဆန့်ကျင်ဘက်တို့ကို၊ ဟရတီတိ-ပယ်ရှားတတ်သော ကြောင့်၊ ပဋိဟာရိယံ(တစ်နည်း) ပစ္ဆာ ဟရိတဗ္ဗ ပဝတ္တေတဗ္ဗန္တိ ပဋိဟာရိယံ-နောက်၌ ဖြစ်စေအပ်သော တန်ခိုး၊ ပဋိဟာရိယမေဝ ပါဋိဟာရိယံ(တစ်နည်း) ပဋိဟာရိယေ+ ဘဝံ ပါဋိဟာရိယံ-ဣဒ္ဓိ, အာဒေသနာ, အနုသာသနီဟူသော ပဋိဟာရိယဉ်ပါး အပေါင်း၌ ဖြစ်သော(ပါဝင်သော) တစ်ပါးပါးသောတန်ခိုး၊ (တစ်နည်း) ပဋိဟာရိ ယေ+ဇာတံ ပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သော စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်၌ (စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်ကြောင့်) ဖြစ်သောတန်ခိုး၊ (တစ်နည်း) ပဋိဟာရိယတော+အာဂတံ ပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သော စတုတ္ထဈာန်နှင့် အရဟတ္တမဂ်မှ လာသောတန်ခိုး(မူလဋီ-၁, ၈၊ နီဘာ-၁, ၄၁၉ စ သည်)။
အာဒေသနာ စ+သာ+ပါဋိဟာရိယံ စာတိ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ၊ အနုသာသတိ ဧတာယာတိ အနုသာသနီ-ဆုံးမကြောင်းတရား(ပါစိယော-၅၁၄၊ စူဘာ ၃၈၇)၊ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယေန+သဟိတာ+အနုသာသနီ အာဒေသနာပါဠိ ဟာရိယာနုသာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာနှင့် တကွ ဖြစ်သော သွန်သင်ဆုံးမခြင်း-ဆုံးမကြောင်းတရား(ဝိမတိ-၂, ၂၅၄)။ (တစ်နည်း) အာဒေသနာပါဋိဟာရိယေန+သံယုတ္တာ+အနုသာသနီ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနု သာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာနှင့် ယှဉ်သော သွန်သင်ဆုံးမခြင်း-ဆုံးမကြောင်းတရား(ဝဇိရ-၅၃၃)။
ဒွန်လည်းပြုသင့်။ ။ ပရဿ စိတ္တံ ဉတွာ ကထနံ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ၊ ကေဝလံ ဓမ္မဒေသနာ အနုသာသနီပါဋိဟာရိယံ၊ တဒုဘယံ ဓမ္မံ ကထာ နာမ၊ တာယ ထေရော ဩဝဒိ(ဝိမတိ-၂, ၂၅၄)”ဟူသော အဖွင့်၌ တဒုဘယံကို ကြည့်၍ အနု သာသနီနောင် ပါဋိဟာရိယပုဒ်အကျေကြံကာ “အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ စ+အနု သာသနီ စ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနီ-သူတစ်ပါးစိတ်ဖြစ်ပုံကို ညွှန်ပြ ကြောင်း တန်ခိုးပြာဋိဟာ, သွန်သင်ဆုံးမကြောင်းတန်ခိုးပြာဋိဟာ”ဟု ဒွန်သမာသ် ပြုသင့်သည်။ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာကိုလည်း “ဣဒ္ဓိ ဧဝ+ပါဋိဟာရိယံ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယံ-ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားတတ်သောတန်ခိုး-တန်ခိုးပြာဋိဟာ(ဝဇိ ရ-၅၃၃)ဟု ပြုပြီးနောက် အာဒေသနာပါဋိဟာရိယာနုသာသနီအတိုင်း ဆက်ပါ။ ၊ အာဒေသနာ ပြာဋိဟာနှင့် တကွဖြစ်သော အနုသာသနီဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားနိုင်သော ညွှန်ပြဟောပြောခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သော သွန်သင်ဟောပြ ဆုံးမခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယာနုသာသနိယာ စ၊ တန်ခိုးပြာဋိ ဟာနှင့်တကွဖြစ်သော အနုသာသနီဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ကို ပယ်ရှားနိုင်သော တန်ခိုးနှင့်တကွဖြစ်သော သွန်သင်ဟောပြဆုံးမခြင်းဖြင့် လည်းကောင်း။ အနုသာသန္တာ၊ သွန်သင်ဟောပြ ဆုံးမကုန်လျက်။ တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။ အမတံ၊ အမြိုက်ရေအေး, မသေဆေးကို။ ပါယေတွာ၊ သောက်စေ၍။ ဝါ၊ တိုက်ကျွေး၍။ အာဒါယ၊ ခေါ်ယူ၍။ အာကာသေန၊ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်။ အာဂမိံသု၊ ကြွလာတော်မူကြကုန်ပြီ။
ကောကာလိကောပိ၊ ကောကာလိကသည်လည်း။
“အာဝုသော ဒေဝဒတ္တ၊ ငါ့ရှင်ဒေဝဒတ်!
ဥဋ္ဌေဟိ၊ ထလော။
သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလ္လာနေဟိ၊ တို့သည်။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
နီတာ၊ ခေါ်ဆောင်သွားအပ်ကုန်ပြီ
[“တေ-သင်၏၊ ဘိက္ခူ-တို့ကို”ဟုလည်း ပေးကြသေး၏။ ရှေ့နား၌ “တေ ဘိက္ခူ အာဒါယ” ဟုရှိသဖြင့် စဉ်းစားပါ။]
မယာ၊ သည်။
တွံ၊ သင့်ကို။
‘အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်!
သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလ္လာနေ၊ တို့ကို။
မာ ဝိဿာသိ၊ အကျွမ်းမဝင်နှင့်။'
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တော နနု၊ ပြောဆိုအပ်ခဲ့သည်မဟုတ်လော?
သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလ္လာနာ၊ တို့သည်။
ပါပိစ္ဆာ၊ ယုတ်မာသော အလိုရှိကုန်၏။
ပါပိကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
ဣစ္ဆာနံ၊ အလိုတို့၏။
ဝသံ၊ အလိုသို့။
ဂတာ၊ လိုက်ကုန်၏။”
ဣတိ ဝတွာ။
ဇဏ္ဏုကေန၊ ဒူးဖြင့်။
ဟဒယမဇ္ဈေ၊ နှလုံးသား၏တည်ရာ ရှင်အလယ်၌။
ပဟရိ၊ တိုက်ပြီ။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
တစ္ဆေ၀၊ ထိုအရပ်၌ပင်။
ဥဏှံ၊ ပူသော။
လောဟိတံ၊ သွေးသည်။
မုခတော၊ ခံတွင်းမှ။
ဥဂ္ဂဉ္ဆိ၊ အန်ထွက်ပြီ။
ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
ဘိက္ခုသံဃပရိဝုတံ၊ ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံအပ်သော။
ဝါ၊ အပ်လျက်။
အာကာသေန၊ ကောင်းကင်ခရီးဖြင့်။
အာဂစ္ဆန္တံ၊ ကြွလာသော။
အာယသန္တိ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတ္တရာကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဘိက္ခု၊ တို့သည်။
အာဟံသု၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။
(ကိံ)။
“ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား!
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
ဂမနကာလေ၊ ကြွသွားရာအခါ၌။
အတ္တဒုတိယော၊ မိမိ ဟူသော ၂ပါးမြောက်အဖော်ရှိသည်။
(ဟုတွာ)။
ဂတော၊ ကြွသွားပါပြီ။
ဣဒါနိ၊ ၌။
မဟာပရိဝါရော၊ များသောအခြံအရံရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
အာဂစ္ဆန္တော၊ ကြွလာလသော်။
ဝါ၊ ကြောင့်။
သောဘတိ၊ တင့်တယ်ပါ၏။”
ဣတိ၊ ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒါနေဝ၊ ၌ပင်။
သာရိပုတ္တော၊ သည်။
န သောဘတိ၊ တင့်တယ်သည်မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
တိရစ္ဆာနယောနိယံ၊ တိရစ္ဆာန်မျိုး၌။
နိဗ္ဗတ္တကာလေပိ၊ ဖြစ်ရာအခါ၌လည်း။
မယှံ၊ ၏။
ပုတ္တော၊ သားဖြစ်သော သာရိ ပုတြာသည်။
မမ၊ ၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
အာဂစ္ဆန္တော၊ လာလသော်။
သောဘိယေဝ၊ တင့်တယ်ခဲ့သည်သာ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ပြီး၍။
“ဟောတိ ၊ပေ၊ ဉာတိဘီ"တိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ဇာတကံ၊ ကို။
ကထေသိ။
သီလဝတံ၊ ချမ်းသာရကြောင်း ကောင်းသောအကျင့်ရှိကုန်သော။
ပဋိ သန္တာရဝုတ္တိနံ၊ ဓမ္မပဋိသန္တာရ အာမိသပဋိသန္တာရဟူသော အသက်မွေးမှုရှိ ကုန်သော။
(ပဏ္ဍိတာနံ၊ စဉ်းစားမြော်မြင်, ပညာရှင်တို့၏။)
အတ္တော၊ အရှိန်မြင့်လျက်, တိုးတက်ကြီးပွားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ရရိုးသာ, ဓမ္မတာတည်း။
(ဘဒ္ဒေ၊ သားကြီးရွှေသွေး, လူကလေး၏, မွေးသည့်မိခင်, အို. . . ရှင်မ!
ဉာတိ သံဃပုရက္ခတံ၊ ငါးရာရံခြွေ ဆွေတော်မျိုးတော်တို့သည် ယုံကြည်ကိုးစား ရှေ့ ကထားအပ်သည်ဖြစ်၍။
အာယန္တံ၊ မိဘဌာနီ, ငါတို့ဆီကို လာနေသော။
လက္ခဏံ၊ ခေါင်းဆောင်ကောင်းပီလှသည့်သားကြီးလက္ခဏကို။
ပဿ၊ ဆီးကြို ဂုဏ်ပြု ကြည့်ရှုစမ်းပါလော။
(ဘဒွေ၊ သားဆိုးသမီးဆိုးမပြစ်ရိုးမြို့တိုး၍ အားသစ်အောင့်ကာချစ်ရ, အို... နှမ!
အထ၊ သားကြီးဂုဏ်ပြု ကြည့်ရှုပြီး ရာ, ထိုအခါမှနောက်၌။
ဉာတိဘိ၊ ငါးရာရံခြေဆွေတော်မျိုးတော်တို့သည်။
သုဝိဟီနံဝ၊ မပြန်တမ်း သေခြင်းဖြင့် အကြွင်းမဲ့ စွန့်ပစ်အပ်ခဲ့သည်သာဖြစ်သော။
(တစ်နည်း) ဉာတိဘိ၊ တို့မှ။
သုဝိဟီနံဝ၊ ကောင်းစွာ ယုတ်လျော့ခဲ့သည်သာ ဖြစ်သော။
ဣမံ ကာဠ၊ ခေါင်းဆောင်လက္ခဏာ, အရှင်းကွာသည့်, ဤသမင်အသားဖျင်းမောင်ကာဠကို။
ပဿသိ၊ သားဖျင်းနောင်ရေး, အားကုန်တွေးကာ, ရှုစမ်းပါဥုးလော။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ဘိက္ခူဟိ၊ တို့သည်။
“ဘန္တေ ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ဒွေ၊ ကုန်သော။
အဂ္ဂသာဝကေ၊ တို့ကို။
ဥဘောသု၊ ၂ဖက်ကုန်သော။
ပဿေသု၊ နံပါးတို့၌။
နိသီဒါပေတွာ၊ ထိုင်စေ၍။
'ဗုဒ္ဓလီဠာယ၊ မြတ်စွားဘုရားရှင်၏ စမ္ပယ် ခြင်းဖြင့်။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေဿာမိ၊ ဟောအံ့။'
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
တုမှာကံ၊ ရှင်တော်ဘုရားတို့၏။
အနုကိရိယံ၊ အတုလိုက်၍ ပြုအပ်သော အမူအရာကို။
ကရောတိ ကိရ၊ ပြုသတဲ့။”
ဣတိ ဝုတ္တေ။
“ဘိက္ခဝေဣဒါနေဝ၊ ၌သာ။
န၊ မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
ဧသ(ဧသော)၊ ဤဒေဝဒတ်သည်။
မမ၊ ၏။
အနုကိရိယံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ငှာ။
ဝါယမိ၊ အားထုတ်ခဲ့ဖူးပြီ။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
န သတ္တိ၊ မစွမ်းနိုင်ခဲ့။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ပြီး၍။
အပိ ဝီရက ၊ပေ၊ မတောတိ အာဒိ နာ၊ အပိဝီရ ၊ပေ၊ မတောအစရှိသည်ဖြင့်။
ဇာတကံ၊ ကို။
ဝတွာ၊ ၍။
ဝီရက၊ အရှင်ဝီရက။
မဉ္ဇူဘာဏကံ၊ သာယာအေးချို, ပြောဆိုလေ့ရှိသော။
မယူရဂီဝသင်္ကာသံ၊ ဥဒေါင်းငှက်မင်း, လည်ပင်းအဆင်းလို, စိမ်းညိုသော အဆင်းရှိသော။
မယှံ၊ ကျွန်မ၏။
ပတိံ၊ လင်ဖြစ်သော။
သဝိဋ္ဌကံ၊ သဝိဋ္ဌကမည်သော။
သကုဏံ၊ ငှက်ကို။
အပိ ပဿေသိ၊ မြင်မိပါသလော။
[လောပဉ္စေတ္တ မကာရောဖြင့် အပစ္စည်းကို ဧပြု၊-ဇာ ဋ္ဌ-၂, ၁၃၇။]
သဝိဋ္ဌကာ၊ သဝိဋ္ဌကသည်။
ဥဒကထလစရဿ၊ ရေရောကုန်းပါ, သွား လာလှည့်လည်နိုင်သော။
နိစ္စံ၊ အမြဲ။
အာမကမစ္ဆဘောဇိနော၊ ငါးစိမ်းကို စား လေ့ရှိသော။
တဿ ပက္ခိနော၊ ငါကဲ့သို့သော ထိုငှက်မျိုး၏။
အနုကရံ (အနု ကရောန္တော)၊ အတုလိုက်၍ ပြုလသော်။
ဝါ၊ အတုလိုက်၍ ပြုခြင်းကြောင့်။
သေပါလေ၊ မှော်ထဲ၌။
ပလိဂုဏ္ဌိတော၊ ထက်ဝန်းကျင် ရစ်ပတ်အပ်သည်။
(ဟုတွာ)။
မတော၊ သေလေပြီ။
အပရာပရေသုပိ၊ အခြား,အခြားလည်းဖြစ်ကုန်သော။
ဒိဝသေသု၊ နေ့တို့၌။
တထာနုရူပမေဝ၊ ထိုအကြောင်းအရာအား လျော်သည်သာဖြစ်သော။
ကထံ၊ ကို။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
အစာရိ ၊ပ၊ ဝိရောစသီတိ ဧ၀မာဒီနိ၊ အစာရိ ၊ပေ၊ ဝိရောစသိ ဤသို့အစရှိသော။
ဇာတကာနိ၊ တို့ကို။
ကထေသိ၊ ပြီ။
ဝနာနိ၊ အကာသက်သက်နှစ်မဖက်သည့်, လက်ပံပင်လို, တောသစ်ပင် မျိုးတို့ကို။
ဝိတုဒံ (ဝိတုဒန္တော)၊ ခေါက်လျက်။
ဝါ၊ ထိုးဖောက်လျက်။
အသာရ ကေသု၊ အကာချည်းပြည့်အနှစ်မရှိကုန်သော။
ကဋ္ဌင်္ဂရုက္ခေသု၊ ထင်း၏ အဖို့ ဖြစ်သော သစ်ပင်တို့၌။
ဝါ၊ ထင်းဆိုက်ဖို့သစ်ပင်တို့၌။
အယံ (တွံ)၊ ခုခါအော်မြည် ဤသင်သည်။
အစရိ ဝတ
အစရိ။ ။ အဇ္ဇတနီ ဩဝိဘတ်ကို ဣပြု၊ ဆန်းကြောင့် ကွစိ ဓာတုဖြင့် စ၌ ဒီဃ ပြု၍ ဂါထာတွင် “အစာရိ”ဟု ရှိသည်။ အစာရိ ဝတာယန္တိ အစရိ ဝတ အယံ၊-ဇာ-၆. ၂, ၁၄၉။
၊ သင်တို့မျိုးရိုးဘိုးဘေးဟိုဘက်အဆက်ဆက် က, စ၍မှန်စွာဝမ်းစာရှာလျက်လှည့်လည်ကျက်စားခဲ့လေပြီ။
အထ၊ အနှစ် မယှဉ်သစ်ပင်တို့မှာ, ရှာဖွေခဲ့ရာထိုအခါမှနောက်၌။
(ယော) ဂရုဠော၊ ကျွန်ုပ်ရောင်းရင်းအကြင်အဆွေတော်ငှက်မင်းသည်။
ဥတ္တမင်္ဂ၊ အမြတ်အင်္ဂါ, ဥုးခေါင်းရတနာကို။
ယတ္ထ၊ အကြင်ရှားပင်၌။
အဗ္ဘိဒါ၊ ရိုက်ခွဲခဲ့လေပြီ။
[ဘိဒဓာတ်အဇ္ဇတနီအာဝိဘတ်။]
(သော ဂရုဠော၊ ကျွန်ုပ်ရောင်းရင်း, ထိုအဆွေတော် ငှက် မင်းသည်။)
ဇာတသာရံ၊ အခေါက်ပင်ပွ, မာလှကျစ်လစ်, ဖြစ်သောအနှစ် ရှိသော။
(တံ) ခဒိရံ၊ ထိုရှားပင်သို့။
အာသဒါ၊ အမှတ်မထား, မသိငြားလည်း, ငယ်စဉ်တည်းကစ၍မှန်စွာ လာရောက်ခဲ့ပေပြီ။
[အာ+သဒ+အဇ္ဇတနီ အာ။]
တေ၊ သင်၏။
လသီ စ၊ ဥုးနှောက်သည်လည်း။
နိပ္ဖလိတာ၊ ကွဲထွက်ပြီ။
မတ္ထကော စ၊ ဥုးထိပ်ကိုလည်း။
ပဒါလိတော၊ နင်းခွဲအပ်ပြီ။
တေ၊ သင်၏။
သဗ္ဗာ၊ အလုံးစုံကုန်သော။
ဖာသုကာ၊ နံရိုးတို့ကိုလည်း။
ဘဂ္ဂါ၊ မှုန့်မှုန့်ညက်ညက်, ချိုး ဖျက်နင်းချေအပ်ကုန်ပြီ။
အဇ္ဇ ခေါ၊ ယနေ့တော့။
တွံ၊ သင်သည်။
ဝိရောစသိ၊ စံပယ်ပါပေ၏။
ဝါ၊ လှပါပေ၏
ပုန၊ ဖန်။
“ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
အကတညူ၊ သူတစ်ပါးတို့ ပြုထားအပ်ဖူး သော ကျေးဇူးကို မသိတတ်။”
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ကထံ၊ ကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
“အကရမှသ ၊ပေ၊ ဇီဝသီ”တိအာဒီနိ၊ အကရမှသ ၊ပေ၊ ဇီဝသိအစရှိကုန်သော။
ဇာတကာနိ ကထေသိ။
ယံ ဗလံ၊ အကြင်စွမ်းအားသည်။
အဟုဝါ၊ အဟုဝမသေ။ ။ “အဟုဝါ+မှသေ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ “အဟုဝါ”သာ လိုရင်းတည်း၊ “မှ”ကား အတီတတ္ထဇောတကနိပါတ်ပုဒ်၊ သေကား ဂါထာပူရဏနိပါတ်ပုဒ်တည်း၊ အဟုဝါ၌ အဇ္ဇတနီအာဝိဘတ်(ဇာ. ဋ္ဌ-၃, ၂၅၊ မောဂ်, နိ-၂, ၃၅၀)၊ (တစ်နည်း) ဟိယျတ္တနီအာဝိဘတ်တည်း။ (ရူ-၂၉၅၊ မောဂ်နိ-၂, ၃၅ဝ၊ ရူဘာ-၂, ၃၂၂)
နီတိဓာတု-၁၉၂။ ။ ထို၌ “(က) အဟုဝါ+အနှံ+သေ၊ (ခ) အဟု+အနှံ+သေ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်ပုံ ၂မျိုးပြ၏။ (ခ)အလို ဝ-လာ၍ ရုပ်ပြီးစေရမည်။ ဇာ. ဋ္ဌ-၃, ၂၅ကို မှီ၍ ကြံဟန်တူသည်၊ ထိုအလို “အနှံ (အမှာကံ)-ငါတို့၏၊ ယံ ဗလံ-သည်၊ အဟုဝါ, အဟု ရှိခဲ့ပါပြီ၊ (တေန ဗလေန-ဖြင့်၊) တေ ကိစ္စ အကရမှ”ဟု ပေးပါ။ ၊ ရှိပါပြီ။ (တေန ဗလေန၊ ထိုစွမ်းအားဖြင့်။) တေ၊ ၏။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စကို။ **အကရမှ**၊ အကရမှ တေ ။ “အကရမှသေ+တေ”ဟု တည်၍ သုတ်ကြီးဖြင့် ဧကိုအ-ပြု(ရူဘာ-၂၂၉၇)၊ အကရမှသေ၌ “အကရမှ+သေ”ဟု ပုဒ်ခွဲ၍ ဟိယတ္တနီမှာ ဝိဘတ်၊ သေကာရာဂမော အာချာတနာမေဟိ(နီတိ-၁၁၀၂)သုတ်ဖြင့် သေလာဟု လည်းကောင်း “အကရ+မှသေ”ဟု ခွဲ၍ ဟိယတ္တနီ “မှသေ”ဝိဘတ်ဟုလည်းကောင်း နီတိဓာတု-၂၇၂၌ ဆို၏။
သေ(၅) မျိုး။ ။၅မျိုးကို ပုံစံနှင့်တကွ အကျဉ်းချုပ်၍ ပြပါဥုးမည်။ထိုသေ၅မျိုးမှာ
(၁) ပဒါဝယဝသေ- တွံ ကမ္မံ ကုရုသေ ။ ကုရုသေ၌ သေဝိဘတ်၊ (၂) အပဒါဝယဝသေ- ဝဒေမသေ။ မဝိဘတ် သေအာဂုံ၊ (၃) အနေကန္တ ပဒါဝယဝသေ- ဘဝါမသေ။ မဝိဘတ် သေအာဂုံဟုလည်း ကောင်း, အာမသေဝိဘတ်ဟုလည်းကောင်း နှစ်မျိုးယူနိုင်သည်၊ (၄) သောသဒ္ဒတ္ထသေ- ဧသေသေ။ ဧသော, သောနှင့် အနက်တူ၊ (၅) အာဒေသသေ- အကရမှသ, ဩက္ကန္တာမသိ။ သေ၌ ဧကို အစဉ်အတိုင်း အ-ပြုပုံနှင့် ဣ-ပြုပုံ။ အကျယ်ကို နီတိဓာတု-၁၇၁၊ ၁၇၂၌ ရှု။ ၊ ပြုခဲ့ပါကုန်ပြီ။
နီတိဓာတု-၁၉၂။ ။ ထို၌ “(က) အဟုဝါ+အနှံ+သေ၊ (ခ) အဟု+အနှံ+သေ”ဟု ပုဒ်ဖြတ်ပုံ ၂မျိုးပြ၏။ (ခ)အလို ဝ-လာ၍ ရုပ်ပြီးစေရမည်။ ဇာ. ဋ္ဌ-၃, ၂၅ကို မှီ၍ ကြံဟန်တူသည်၊ ထိုအလို “အနှံ (အမှာကံ)-ငါတို့၏၊ ယံ ဗလံ-သည်၊ အဟုဝါ, အဟု ရှိခဲ့ပါပြီ၊ (တေန ဗလေန-ဖြင့်၊) တေ ကိစ္စ အကရမှ”ဟု ပေးပါ။ ၊ ရှိပါပြီ။ (တေန ဗလေန၊ ထိုစွမ်းအားဖြင့်။) တေ၊ ၏။ ကိစ္စံ၊ ကိစ္စကို။ **အကရမှ**၊ အကရမှ တေ ။ “အကရမှသေ+တေ”ဟု တည်၍ သုတ်ကြီးဖြင့် ဧကိုအ-ပြု(ရူဘာ-၂၂၉၇)၊ အကရမှသေ၌ “အကရမှ+သေ”ဟု ပုဒ်ခွဲ၍ ဟိယတ္တနီမှာ ဝိဘတ်၊ သေကာရာဂမော အာချာတနာမေဟိ(နီတိ-၁၁၀၂)သုတ်ဖြင့် သေလာဟု လည်းကောင်း “အကရ+မှသေ”ဟု ခွဲ၍ ဟိယတ္တနီ “မှသေ”ဝိဘတ်ဟုလည်းကောင်း နီတိဓာတု-၂၇၂၌ ဆို၏။
သေ(၅) မျိုး။ ။၅မျိုးကို ပုံစံနှင့်တကွ အကျဉ်းချုပ်၍ ပြပါဥုးမည်။ထိုသေ၅မျိုးမှာ
(၁) ပဒါဝယဝသေ- တွံ ကမ္မံ ကုရုသေ ။ ကုရုသေ၌ သေဝိဘတ်၊ (၂) အပဒါဝယဝသေ- ဝဒေမသေ။ မဝိဘတ် သေအာဂုံ၊ (၃) အနေကန္တ ပဒါဝယဝသေ- ဘဝါမသေ။ မဝိဘတ် သေအာဂုံဟုလည်း ကောင်း, အာမသေဝိဘတ်ဟုလည်းကောင်း နှစ်မျိုးယူနိုင်သည်၊ (၄) သောသဒ္ဒတ္ထသေ- ဧသေသေ။ ဧသော, သောနှင့် အနက်တူ၊ (၅) အာဒေသသေ- အကရမှသ, ဩက္ကန္တာမသိ။ သေ၌ ဧကို အစဉ်အတိုင်း အ-ပြုပုံနှင့် ဣ-ပြုပုံ။ အကျယ်ကို နီတိဓာတု-၁၇၁၊ ၁၇၂၌ ရှု။ ၊ ပြုခဲ့ပါကုန်ပြီ။
မိဂရာဇ၊ သား တို့သနင်း ခြင်္သေ့မင်း။
တေ၊ သင့်အား။
နမော၊ ရှိခိုးခြင်းသည်။
အတ္ထု၊ ဖြစ်ပါစေ သတည်း။
ကိဉ္စိ အပိ၊ တစ်စုံတစ်ခုကိုလည်း။
လဘာမသေ၊ ရလိုပါကုန်၏။
လောဟိတဘက္ခဿ၊ အသွေးကို သောက်စားလေ့ရှိသော။
နိစ္စံ၊ အမြဲ။
လုဒ္ဒါနိ၊ ကြမ်းကြုတ်သော အမှုတို့ကို။
ကုဗ္ဗတော၊ ပြုလုပ်နေသော။
မမ၊ ငါ၏။
ဒန္တန္တရဂတော၊ သွားအကြား၌ ရောက်ပြီးသည်။
သန္တော၊ ဖြစ်ပါလျက်။
ယံ ဇီဝသိ၊ အကြင်အသက်ရှင်၏။
တံပိ၊ ထိုအသက်ရှင်ခြင်းသည်သော်မှလည်း။ (အသက် ရှင်တာတောင်မှလည်း)။
ဗဟုံ၊ များလှပြီ။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
အဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ဝဓာယ၊ သတ်ခြင်းငှာ။
ပရိ-သက္ကနံ၊ အားထုတ်ခြင်းကို။
အာရဗ္ဘ၊ ၍။
“ဉာတမေတံ ၊ပေ၊ ဖလ” န္တိအာဒီနိ၊ ကုန်သော ဇာတကာနိ ကထေသိ။
သေပတ္တိ၊ ယမနေပင်!
[သိရိမန္တာနိ ပဏ္ဏာနိ ယဿာတိ သေပဏ္ဍိသိရီ+ပဏ္ဏ+ဤသိရီကို သေပြု။ အာလုပ်သိကြောင့် ဏီ၌ ရဿပြု။]
တွံ၊ သင်သည်။
ယံ သိယျသိ
သိယျသိ။ ။ ဇာဋီသစ်-၂၁၁၌ သီဓာတ်သည် အတ္ထာတိသယနည်းအရ ဝိကိရဏ အနက်ဟောဟု ဆို၏၊ နီတိဓာတု-၁၈၊ နိဒီ-၃၉၂ ခိယျတိရုပ်ပြီးကို မှီး၍ သီ+အ+သိ၊ ဤကို ဣယျပြု၊ (တစ်နည်း) ခီနောင် ယလာ, ယဒွေဘော်, ခီ၌ ရဿပြု၊ ဝီလျံS-E-D၌ သောဓာတ်ဟု ဆို၏၊ သောဓာတ် (နာသန-ဖျက်ဆီးခြင်းအနက်)+ယ+ သိ၊ က္ခစိ ဓာတုဖြင့် ဩကို ဣပြု၊ “သိရ+အ+တိ”ဟုလည်း ဆိုကြ၏၊ ရကို ယပြုဟုကြံ၊ သို့သော် P-T-S၌ သရဓာတ်ဟု ဆိုခြင်း “ဝိသိဏ္ဏဖလော ဟောသိ(ဇာ. ဋ္ဌ-၁, ၁၉၀)"ဟုဖွင့်ရာ ဝိသိဏ္ဏ ဖလော၌ ဝိသိဏ္ဏကို “ဝိ+သရု+တ၊ (တစ်နည်း) ဝိ+သိ+တ”ဟု ယူခြင်းကိုထောက်လျှင် သဒ္ဒါကျမ်း, ဓာတ်ကျမ်း၌ မရှိသော သိရဓာတ်ကြံခြင်းထက် သဒ္ဒါကျမ်း, ဓာတ်ကျမ်း၌ ရှိ သော သရဓာတ်ကြံခြင်းက ပိုကောင်း၏၊ ထိုကြောင့် သရ+အက္ခေပ(ပစ်ပယ်ခြင်းအနက်) +ဏယ+သိ၊ ဓာတွန်ရ်နှင့် ဏကို ချေ, သ၏အ-ကို ဣပြု, ယဒွေဘော်ဟုကြံ၊ (တစ်နည်း) သိဓာတ်ကြံလျှင် သီဓာတ်ကဲ့သို့ မှတ်ရာ၏၊ သာဓာတ် အန္တကမ္မ(အဆုံးပြုခြင်း)အနက်+ အ+သိ၊ သာ၏ အာ-ကို ဣပြု, ယလာဟုလည်း ကြံနိုင်သည်။
၊ အကြင် ကိုယ်တိုင်ခြေချ၏။
ဧတံ၊ ဤကိုယ်တိုင်ခြေချပုံကို။
ကုရုင်္ဂဿ၊ ဒရယ်သည်။
[ကုယံ ရင်္ဂတီတိ ကုရုင်္ဂါ၊ ကု+ရဂိ+ဏရ၏ အ-ကို ဥပြု(ဓာန်ဋီ-၆၁၉)ကုရုမှိ+ဇာတော+မဂေါ ကုရုင်္ဂေါမ-ကို နိဂ္ဂဟိတ်ပြု(ဇာဋီသစ်-၂၁၁)ဓမ္မဂါထာ၊ ၁, ၄၅ရှု။]
ဉာတံ၊ (ဘေးသို့ မရောက်ပင်အောက်တည့်တည့်, ချတတ်၏ဟု) သိအပ်ပြီ။
ဝါ၊ နားလည်အပ်ပြီ။
(တစ်နည်း) ဧတံ၊ သည်။
ကရင်္ဂဿ၊ ဒရယ်၏ (စိတ်၌)။
ဝါ၊ အား။
ဉာတံ၊ ထင်ရှားပါပြီ။
ဝါ၊ ရှင်းပါပြီ။
မေ၊ ငါ့အား။
တေ၊ သင်၏။
ဖလံ၊ အသီးသည်။
န ရုစ္စတေ၊ မနှစ်သက်တော့။
သေပဏ္ဍိ၊ ယမနေပင်!
အညံ၊ အခြားသစ်ပင်သို့။
ဂစ္ဆာမိ၊ သွားတော့အံ့။
[ဇာဋီ သစ်-၂၁၁၌ “ယံ တွံ-အကြင်သင်သည်"ဟု ပေး၏။]
ပုနဒိဝသေ၊ နောက်တစ်နေ့၌။
“ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
လာဘသက္ကာရတော စ၊ လာဘ်ပူဇော်သက္ကာရလည်းကောင်း။
သာမညတော စ၊ ရဟန်း၏ ဖြစ်ကြောင်း ဈာန် မဂ်ဖိုလ်တရားလည်းကောင်း။
(ဣတိ၊ သို့)။
ဥဘတော၊ ၂ မျိုးတို့မှ။
ပရိဟီနော၊ ယုတ်လျော့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ကထာသု၊ စကားတို့သည်။
ပဝတ္တမာနာသု၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဒါနေဝ၊ ပင်။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ပရိဟီနော၊ ဆုတ်ယုတ်သည်။
န၊ မဟုတ်သေး
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
ဧသ (ဧသော)၊ ဤဒေဝဒတ်သည်။
ပရိဟီနောယေဝ၊ ဆုတ်ယုတ်ခဲ့ဖူးသည်သာ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝကွာ၊ ပြီး၍။
“အင်္ကျီ ၊ပ၊ ထလမှိ စာ”တိက္ကတိ အာဒီနိ၊ ကုန်သော။
ဇာတကာနိ၊ တို့ကို။
ကထေသိ။
အကွီ၊ မျက်စိတို့သည်။
ဘိန္နာ၊ ကွဲကုန်ပြီ။
ပဋော၊ အပေါ်ခြုံအဝတ်သည်။
နဋ္ဌာ၊ ပျောက်ပြီး။
(တ၀၊ သင်၏။ ဘရိယာယ)
စ၊ ဇနီးသည်လည်း။
သခိဂေဟေ၊ သူငယ်ချင်းမ တစ်ယောက်၏ အိမ်၌။
ဘဏ္ဍနံ၊ ခိုက်ရန်ကို။
(ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
ဝါ၊ ခိုက်ရန်ပြုသဖြင့် ကြိမ်ဒဏ်,ငွေဒဏ် အပေးခံရပြီ)။
ဥဒကမှိ၊ ရေ၌လည်းကောင်း။
ထလမှိ စ၊ ကုန်း၌လည်းကောင်း။
ဥဘတော၊ ၂ဌာနတို့၌။
(တဝ၊ သင်၏။)
ကမ္မန္တာ၊ အမှုတို့သည်။
ပဒုဋ္ဌာ၊ ပျက်စီးကုန်ပြီ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ဝိဟရန္တောဝ၊ နေတော်မူစဉ်ပင်။
ဒေဝဒတ္တံ အာရဗ္ဗ။
ဗဟူနိ၊ များစွာကုန်သော။
ဇာတကာနိ၊ တို့ကို။
ကထေတွာ၊ ၍။
ရာဇ ဂဟတော၊ မြို့မှ။
သာဝတ္ထိ၊ မြို့သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
ဇေတဝနေ၊ မည်သော။
ဝိဟာရေ၊ ၌။
ဝါသံ၊ နေတော်မူခြင်းကို။
ကပ္ပေသိ၊ ပြုတော်မူပြီ။
ဒေဝဒတ္တောပိ၊ သည်လည်း။
နဝ မာသေ၊ ၉ လတို့ပတ်လုံး။
ဂိလာနော၊ မကျန်းမာသည်။
(ဟုတွာ)။
ပစ္ဆိမေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော။
ကာလေ၊ အခါ၌။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌကာမော၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
ဟုတွာ။
အတ္တနော၊ ၏။
သာဝကေ၊ တပည့်တို့ကို။
“အဟံ၊ သည်။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌကာမော၊ ၏။
တံ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားကို။
မေ၊ ကို။
ဒဿေထ၊ ဖူးမြင်စေကြလော။
ဝါ၊ ပြကြလော။”
ဣတိ အာဟ။
“တွံ၊ သည်။
သမတ္ထကာလေ၊ စွမ်းနိုင်သူ၏အခါ၌။
ဝါ၊ စွမ်းနိုင်ရာအခါ၌။
သတ္ထာရာ၊ နှင့်။
သဒ္ဓိံ။
ဝေရီ၊ ရန်သူသည်။
ဟုတွာ။
အစရိ၊ လှည့်လည်နေထိုင်ခဲ့ပြီ။
မယံ၊ တို့သည်။
တတ္ထ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရားဆီသို့။
န နေဿာမ၊ မပို့ဆောင်ပေးနိုင်ပါကုန်။”
ဣတိ ဝုတ္တေ။
မံ၊ ကို။
မာ နာသေထ၊ မဖျက်ဆီးပါကုန်နှင့်။
မယာ၊ သည်။
သတ္ထရိ၊ မြတ်စွာဘုရား၌။
အာဃာတော၊ ရန်ငြိုးကို။
ကတော၊ ပြုအပ်ပြီ။
ပန၊ သို့သော်လည်း။
သတ္ထု၊ ၏။
မယိ၊ ငါ၌။
ကေသဂ္ဂမတ္တောပိ၊ ဆံဖျားမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
အာဃာတော၊ သည်။
နတ္ထိ။
ဟိ၊ မှန်။
သော ဘဂဝါ
သော ဟိ ဘဂဝါ ။ ။ ဟိကို ဒဋီကရဏ, ဣတိကို ဟေတုအနက်ကြံ၍ ပေးခဲ့သည်၊ ဟိကို ကာရဏအနက်ဟောယူ၍ “(ကသ္မာ-အဘယ်ကြောင့်၊ သတ္ထု-၏၊ မယိ-၌၊ ကေသဂ္ဂမတ္တောပိ-သော၊ အာဃာတော-သည်၊ နတ္ထိ၊ ဣတိ-သို့၊ ဝိညာယတိ-သိအပ် သနည်း?) ဟိ (ယသ္မာ)-အကြင်ကြောင့်၊ သော ဘဂဝါ-သည်၊ မာနသော-၏၊ ဣတိ (တသ္မာ)-ထိုကြောင့်၊ (ထိုသို့ သတ္တဝါအားလုံးတို့၌ တူမျှသော စိတ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊) သတ္ထု-၏၊ မယိ-၌၊ ကေသဂ္ဂမတ္တောပိ- သော၊ အာယာ တော- သည်၊ နတ္ထိ၊ ဣတိ-သို့၊ ဝိညာယတိ-သိအပ်၏၊ ဣတိ-ထိုကြောင့်၊ (ထိုသို့ မြတ်စွာ ဘုရား၏ ရန်ငြိုးမရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်)၊ “မေ-ကို၊ ဘဂဝန္တံ-ကို၊ ဒဿေထ- ကုန်၊' ဣတိ- သို့၊ ပုနပ္ပုနံ-ထပ်၊ ယာစိ-ပြီ”ဟုလည်း ပေးနိုင်သည်၊ ၂နည်းလုံးတွင် “သမမာန သောတိ”၌ ဣတိကို သိလေသနည်းစသည်အရ ၂ခါပေး၊ သို့မဟုတ် ဣတိတစ်လုံးအကျေကြံ။
၊ သည်။
ဝဓကေ၊ မိမိကိုလုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သော။
ဒေဝဒတ္တမှိ၊ ဒေဝဒတ်၌လည်းကောင်း။
စောရေ၊ တောပုန်းလူဆိုးကြီးဖြစ်သော။
အင်္ဂုလိမာလကေ၊ အင်္ဂုလိမာလ၌လည်းကောင်း။
ဓနပါလေ၊ ဓနပါလမည်သော နာဠာဂိရိဆင်၌လည်းကောင်း။
ရာဟုလေ စ၊ သားတော်ရာဟုလာ၌လည်းကောင်း။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော သတ္တဝါတို့၌။
သမမာနသော၊ တူမျှသော စိတ်ရှိတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောပြီ။
[ဣတိတစ်ပုဒ်အကျေကြံ။]
“မေ၊ ကို။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဒဿေထ၊ ပြပေးကြပါလော။”
ဣတိ၊ သို့။
ပုနပ္ပုနံ၊ အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်။
ယာစိ၊ တောင်းပန်ပြီ။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
နံ၊ ထိုဒေဝဒတ်ကို။
တေ၊ ထိုတပည့်တို့သည်။
မဉ္စကေန၊ ညောင်စောင်းငယ်ဖြင့်။
အာဒါယ၊ ဆောင်ယူ၍။
နိက္ခမိံသု၊ ထွက်ခဲ့ကုန်ပြီ။
တဿ၊ ထိုအရှင်ဒေဝဒတ်၏။
အာဂမနံ၊ လာခြင်းကို။
သုတွာ။
ဘိက္ခု၊ တို့သည်။
သတ္ထု၊ အား။
အာရောစေသုံ၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။
(ကိ?)။
“ဘန္တေ!
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
တုမှာကံ၊ ရှင်တော်ဘုရားတို့ကို။
ဒဿနတ္ထာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းအကျိုးငှာ။
အာဂစ္ဆတိ ကိရ၊ လာသတဲ့။"
ဣတိ (အာရောစေသုံ)။
“ဘိက္ခဝေ! သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ဟေန အတ္တဘာဝေန၊ ထိုအတ္တဘောဖြင့်။
မံ၊ ကို။
ပဿိတုံ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
ပါ၊ ဖူးမြင်ခွင့်ကို။
န လဘိဿတိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ပဉ္စန္နံ၊ ကုန်သော။
ဝတ္ထူနံ၊ တို့ကို။
အာယာစိ တကာလတော၊ တောင်းသူ၏အခါမှ။
ဝါ၊ တောင်းရာအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ ၍။
ပုန ဖန်။
ဗုဒ္ဓံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌုံ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
ဝါ၊ ခွင့်ကို။
န လဘတိ ကိရ၊ မရတော့ဘူးတဲ့။
အယံ၊ ဤသို့ဖူးခွင့်မရနိုင်ခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ ထုံးစံတည်း။
“ဘန္တေ! အသုက ဋ္ဌနံ အသုကဋ္ဌာနဉ္စ၊ ဤမည်ဤမည်သော အရပ်သို့လည်း။
အာဂတော၊ ရောက်လာပြီ။”
ဣတိ၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။
“ယံ၊ အကြင်အမှုကို။
(ကာတုံ)။
ဣစ္ဆတိ၊ အလိုရှိ၏။
တံ၊ ထိုအမှုကို။
ကရောတု၊ ပြုပါစေ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
မံ၊ ကို။
ပဿိတုံ၊ ငှာ။
ဝါ၊ ကို။
န လဘိဿတိ၊ ရလိမ့်မည် မဟုတ်။”
ဣတိ၊ ဤသို့ မိန့်တော်မူပြီ။
“ဘန္တေဣတော၊ ဤဇေတဝန်ကျောင်းမှ။
ယောဇနမတ္တံ၊ တစ်ယူ ဇနာအတိုင်းအရှည်ရှိသောအရပ်သို့။
အာဂတော၊ ရောက်လာပါပြီ။
အဍ္ဎ ယောဇနံ၊ ယူဇနာဝက်ရှိသောအရပ်သို့။
(အာဂတော)။
ဂါဝုတံ၊ တစ်ဂါဝုတ်ရှိ သော အရပ်သို့။
(အာဂတော)။
ဘန္တေ!
ဇေတဝနပေါက္ခရဏီသမီယံ၊ ဇေတဝန် ရေကန်အနီးသို့။
အာဂတော၊ ပါပြီ။”
ဣတိ၊ ပြီ။
“အန္တောဇတဝနံ၊ ဇေတဝန် ကျောင်းတွင်းသို့။
သစေပိ ပဝိသတိ၊ အကယ်ပင်ဝင်ဥုးတော့။
(ဧဝံ သတိပိ၊ သော်လည်း။)
မံ၊ ကို။
ပဿိတုံ၊ ငှာ။
ဝါ၊ ကို။
နေဝ လဘိဿတိ၊ မဟုတ်။”
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
ဒေဝဒတ္တံ၊ ကို။
ဂဟေတွာ၊ ခေါ်ယူ၍။
အာဂတာ၊ လာကုန် သော တပည့်တို့သည်။
ဇေတဝနပေါက္ခရဏီတီရေ၊ ဇေတ၀န်ရေကန်၏ကမ်းနား၌။
မညံ့၊ ညောင်စောင်းကို။
ဩတာရေတွာ၊ အောက်သို့ ရောက်စေ၍။
ဝါ၊ ချ၍။
ပေါက္ခရဏိံ၊ ရေကန်သို့။
နှာဟိတုံ၊ ရေချိုးခြင်းငှာ။
ဩတရိံသု၊ သက်ဆင်း ကုန်ပြီ။
ဒေဝဒတ္တောပိ၊ သည်လည်း။
မဉ္စတော၊ မှ။
ဝုဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဥဘော၊ ၂ဖက် ကုန်သော။
ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ဌပေတွာ၊ ထား၍။
နိသီဒိ၊ ထိုင်ပြီ။
ပါဒါ၊ တို့သည်။
ပထဝိံ၊ သို့။
ပဝိသိံသု၊ ဝင်ကုန်ပြီ။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
အနု ဣမေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။
ယာဝ ဂေါပကာ၊ မျက်စိတိုင်အောင်။
ယာဝ ဇဏ္ဏုကာ၊ ဒူးဆစ်တိုင်အောင်။
ယာဝ ကဋိတော၊ ခါးတိုင်အောင်။
ယာပ ထနတော၊ နို့တိုင်အောင်။
ယာဝ ဂီဝတော၊ လည်ပင်းတိုင်အောင်။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
ဟနုကဋ္ဌိက ဿ၊ မေးရိုး၏။
ဘူမိယံ၊ မြေ၌။
ပဝိဋ္ဌကာလေ၊ ဝင်ရာအခါ၌။
“ဣမေဟိ ၊ပေ၊ ဥပေမီ"တိ၊ ဣမေဟိ ၊ပေ၊ ဥပေမိဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ရွတ်ဆိုပြီ။
အဂ္ဂပုဂ္ဂလံ၊ ကမ္ဘာအလုံးတွင်, အသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်လည်း ဖြစ်တော်မူပေ ထသော။
ဒေဝါတိဒေဝံ၊ နတ်အပေါင်းတို့၏, ဥုးခေါင်းညွတ်လျှိုး, ခိုကိုးရာအစစ်, နတ်မင်းလည်းဖြစ်တော်မူပေထသော။
နရဒမ္မသာရထိံ၊ ဆုံးမရန်ကြုံများဗိုလ်ပုံကို စုံလင်စွာသင်ပေးလျက်, ယဉ်ကျေးအောင် ဆုံးမတော်မူပေထသော။
သမန္တစက္ခုံ၊ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ, အလုံးစုံကို, အကုန်သိမြင်, သဗ္ဗညုဉာဏ်ရှင်လည်း ဖြစ်တော်မူပေထသော။
သတပုညလက္ခဏံ၊ ရာပေါင်းများစွာ, ဘုန်းသမ္ဘာ ကြောင့်, ကောင်းစွာမြင့်ကြွယ်, တင့်တယ်သော လက္ခဏာလည်းရှိတော်မူပေထသော။
တံ ဗုဒ္ဓံ၊ တု၍မနိုင်, ပြိုင်၍မရ, ကမ္ဘာ့ထိပ်ခေါင်, ထိုနောင်တော်မြတ် ဘုရားကို။
ဣမေဟိ အဋီဟိ၊ အသားတွေပျောက်, အရေခြောက်သဖြင့်, မျက် မှောက်ထင်စွာ, ဤ၃ရာသော အရိုးတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဣမေဟိ ပါဏေဟိ၊ မငြိမ်လှုပ်လှက်,ချုပ်ပျက်ခါနီးဖြစ်သော ဤအသက်တို့ဖြင့်လည်းကောင်း။
သရဏံ၊ ဥုးတင်ကျန, ဖူးချင်လှလည်းမရတော့ပါ, ကိုးကွယ်ရာ ဟူ၍သာလျှင်။
ဥပေမိ၊ အပြစ်ရှိသမျှ, သတိရသဖြင့်, အာမဝန္တံ အကုန်ခံ၍, အတန်တန်ဆည်းကပ်ခဲ့ပါသည်ဘုရား။
ဣဒံ ဌာနံ၊ ဤအကြောင်းအရာကို။
ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။
တထာဂတော၊ သည်။
ဒေဝဒတ္တံ၊ ကို။
ပဗ္ဗာဇေသိ ကိရ၊ ရဟန်းပြုပေးတော်မူခဲ့သတဲ့။
ဟိ၊ ချဲ့ဥုးအံ့သော။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
သစေ န ပဗ္ဗဇိဿ၊ အကယ်၍ ရဟန်းမပြုခဲ့အံ့။
ဂိဟီ၊ လူဝတ်ကြောင်သည်။
ဟုတွာ။ ဘာရိယံ၊ ဝန်လေးသော။ (ကြီးလေးသော)။
ကမ္မဉ္စ၊ ကံကိုလည်း။
အကရိဿ၊ ပြုရာ၏။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
ဘဝနိဿရ ဏပစ္စယံ၊ ဘဝမှ ထွက်မြောက်ခြင်း၏အကြောင်းကို။ (ဘဝမှ ထွက်မြောက်ကြောင်းနိဗ္ဗာန်၏အကြောင်းကို)။
ကာတုံ၊ ငှာ။
န သက္ခိဿ၊ မစွမ်းနိုင်ရာ။
စ ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
ဝါ၊ အနွယကား။
ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြုပြီး၍။
ဘာရိယံ၊ သော။
ကမ္မံ၊ ကို။
ကိဉ္စာပိ ကရိဿတိ၊ အကယ်၍ကားပြုလတ္တံ့။
(တထာပိ၊ ထိုသို့ပင်ပြုပါသော်လည်း။)
အာယတိံ၊ ၌။
ဘဝနိံဿရဏပစ္စယံ၊ ကို။
ကာတုံ၊ ငှာ။
သက္ခိဿတိ၊ စွမ်းနိုင်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့မြင်တော်မူခြင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုဒေဝဒတ်ကို။
သတ္ထာ၊ သည်။
ပဗ္ဗာဇေသိ၊ ရဟန်းပြုစေတော်မူပြီ။
ဟိ၊ မှန်၏။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ဣတော၊ ဤကမ္ဘာမှ။
သတသဟဿကပ္ပမတ္ထကေ၊ ကမ္ဘာတစ်သိန်းအထက်၌။
အဋ္ဌိဿရော နာမ၊ အဋ္ဌိဿရမည်သော။
ပစ္စေကဗုဒ္ဓေါ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓါသည်။
ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
ပထဝိံ၊ သို့။
ပဝိသိတွာ၊ ပြီး၍။
အဝီစိမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
နိစ္စလေ၊ လောကဓံကြောင့်တုန်လှုပ်ခြင်းရှိတော်မမူသော။
ဗုဒ္ဓေ၊ ၌။
အပရဇ္ဈဘာဝေန၊ ပြစ်မှားခဲ့သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
နိစ္စလောဝ၊ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသည်သာ။
ဟုတွာ။
ပစ္စတူတိ၊ ကျက်ပါစေဟူ၍။
ဝါ၊ ကျက်ပါစေဟူသော အနေဖြင့်။
["ပစ္စတိ" ဟု မူကွဲရှိ၏၊ "ပစ္စတိ-ကျက်ရ၏" ဟုပေး။]
ယောဇနသတိကေ၊ ယူဇနာတစ်ရာရှိသော။
အန္တောအဝီစိမှိ၊ အဝီစိငရဲအတွင်း၌။
အဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ယောဇနသတုဗ္ဗေဓမေဝ၊ ယူဇနာတစ်ရာအမြင့်ရှိသည်သာဖြစ်သော။
သရီရံ၊ ကိုယ်သည်။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ပြီ။
သီသံ၊ ဥုးခေါင်းသည်။
ယာဝ ကဏ္ဏသက္ခလိတော၊ နားအခေါင်းတိုင်အောင်။
ဝါ၊ နားတွင်းတိုင်အောင်။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
အယကပလ္လံ၊ သံအိုးကင်းသို့။
ပါဝိသိ၊ ဝင်ပြီ။
ပါဒါ၊ ခြေတို့သည်။
ယာဝ ဂေါပ္ဖကာ၊ ဖမျက်တိုင်အောင်။
ဝါ၊ ခြေမျက်စိတိုင်အောင်။
ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်ဖြစ်သော။
အယပထဝိယံ၊ သံမြေကြီး၌။
ပဝိဋ္ဌာ၊ ဝင်ကုန်ပြီ။
မဟာတာလက္ခန္ဓပရိမာဏံ၊ ကြီးစွာသော ထန်းပင်လုံးအတိုင်းအရှည်ရှိသော။ (ထန်းပင်လုံးကြီးလောက်ရှိသော)။
အယသူလံ၊ သံတံကျင်သည်။ (သံတံစို့သည်)။
ပစ္ဆိမဘိတ္တိတော၊ အနောက်ဘက်နံရံမှ။
နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်၍။
ပိဋ္ဌိမဇ္ဈံ၊ ကျောအလယ်ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ဖောက်ခွဲ၍။
ဥရေန၊ ရင်ဖြင့်။
နိက္ခမိတွာ၊ ၍။
ပုရိမဘိတ္တိံ၊ အရှေ့ဘက်နံရံသို့။
ပါဝိသိ၊ ဝင်သွားပြီ။
အပရံ၊ အခြားသောသံတံကျင်သည်။
ဒက္ခိဏဘိတ္တိတော၊ လက်ျာဘက်နံရံမှ။
နိက္ခမိတွာ။
ဒက္ခိဏပဿံ၊ လက်ျာနံပါးကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ၍။
ဝါမပဿေန၊ လက်ဝဲနံပါးဖြင့်။
နိက္ခမိတွာ။
ဥတ္တရဘိတ္တိံ၊ မြောက်ဘက်နံရံသို့။
ပါဝိသိ၊ ပြီ။
အပရံ၊ အခြားသော သံတံကျင်သည်။
ဥပရိ၊ အထက်ဖြစ်သော။
ကပလ္လတော၊ သံဒယ်အိုးမှ။
နိက္ခမိတွာ။
မတ္ထကံ၊ ဥုးထိပ်ကို။
ဘိန္ဒိတွာ၊ ဖောက်ခွဲ၍။
အဓောဘာဂေန၊ အောက်အဖို့ဖြင့်။
နိက္ခမိတွာ။
အယပထဝိံ၊ သံမြေကြီးထဲသို့။
ပါဝိသိ။
ဧဝံ၊ ဤသို့လျှင်။
သော၊ ထိုဒေဝဒတ်သည်။
တတ္ထ၊ ထိုအဝီစိငရဲ၌။
နိစ္စလောဝ၊ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိသည်သာ။
(ဟုတွာ)။
ပစ္စိ၊ ကျက်ရပြီ။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
“ဧတ္တကံ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
ဌာနံ၊ အရပ်သို့။
အာဂစ္ဆန္တော၊ လာသော။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ဒဋ္ဌုံ၊ ငှာ။
ဝါ၊ ကို။
အလဘိတွာဝ၊ မရမူ၍သာလျှင်။
ပထဝိံ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌော၊ ဝင်ပြီး။
[ပထဝိံ ပဝိဋ္ဌာ-မြေမျိုပြီ။]”
ဣတိ၊ သို့။
ကထံ၊ ကို။
သမုဋ္ဌာပေသုံ၊ ဖြစ်စေကုန်ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ!
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ဣဒါနေဝ။
မယိ၊ ငါဘုရား၌။
အပရဇ္ဈိတွာ၊ ပြစ်မှား၍။
ပထဝိံ၊ သို့။
န ပါဝိသိ၊ ဝင်သည်မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
ပဝိဋ္ဌော ယေဝ၊ ဝင်ခဲ့ဖူးသည်သာ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
ဟတ္ထိရာဇကာလေ၊ ဆင်မင်းဖြစ်ရာအခါ၌။
မဂ္ဂမူဠှံ၊ လမ်းခရီး၌တွေဝေနေသော။
ဝါ၊ မျက်စိလည်လမ်းမှားနေသော။
ပုရိသံ၊ ကို။
သမဿာသေတွာ၊ သက်သာရာရစေ၍။
အတ္တနော၊ ၏။
ပိဋ္ဌိံ၊ ကျောကုန်းသို့။
အာရောပေတွာ၊ တက်ရောက်စေ၍။
ဝါ၊ တင်၍။
ခေမန္တံ
ခေမန္တံ။ ။ ခီယန္တိ ဧတ္ထ ဥပဒ္ဒဝူပသဂ္ဂါဒယောတိ ခေမော(နီတိသုတ္တ-၃၃၄)၊ ။ ခေမော ဧဝ ခေမန္တံ၊ (တစ်နည်း) ဘယဿ ခီယနံ ခေမော၊ ခေမော+အန္တော ပရိ စ္ဆေဒေါ ယဿာတိ ခေမန္တံ-ဘေးကုန်ခြင်းအပိုင်းအခြားရှိသောအရပ်၊-သီဋီသစ်-၂, ၁၃ဝ။
၊ ဘေးတို့၏ကုန်ရာအရပ်သို့။
ဝါ၊ ဘေးကင်းရာအရပ်သို့။
ပါပိတဿ၊ ရောက်စေသောဆင်မင်း၏။
ပုန၊ ဖန်။
တိက္ခတ္တုံ၊ ၃ကြိမ်။
အာဂန္တွာ၊ လာ၍။
အဂ္ဂဋ္ဌာနေ၊ အစွယ်၏အဖျားအရပ်လည်းကောင်း။
မဇ္ဈိမဋ္ဌာနေ၊ အစွယ်၏အလယ်အရပ်လည်းကောင်း။
မူလေ၊ အစွယ်၏အရင်းလည်းကောင်း။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ဒန္တေ၊ အစွယ်တို့ကို။
ဆိန္ဒိတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။
တတိယဝါရေ၊ ၃ခါမြောက်အကြိမ်၌။
မဟာ ပုရိသဿ၊ ယောက်ျားမြတ်ဖြစ်သောဘုရားအလောင်းဆင်မင်း၏။
စက္ခုပထံ၊ မျက်စိ၏လမ်းကြောင်းကို။
ဝါ၊ မျက်စိမြင်လောက်ရာအရပ်ကို။
အတိက္ကမန္တဿ သာတဿ၊ ထိုယောက်ျား၏။
ပထဝိံ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌဘာဝံ၊ ဝင်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဒီပေတုံ၊ ပြတော်မူခြင်းငှာ။
အကတညုဿ၊ သူတစ်ပါးတို့ပြုအပ်ဖူးသောကျေးဇူးကိုမသိတတ်သော။
နိစ္စံ၊ အမြဲ။
ဝိဝရဒဿိနော၊ ရပေါက်ရလမ်းကိုသာကြည့်တတ်သော။
ပေါသဿ၊ ယောက်ျားအား။
သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။
ပထဝိံ၊ မြေကို။
စေ(ပိ) ဒဇ္ဇာ၊ အကယ်၍မူလည်းပေးဥုးတော့။
(ဧဝံ ဒေန္တောပိ၊ ဤသို့ပေးပါသော်လည်း။)
နံ၊ ထိုယောက်ျားကို။
နေဝ အဘိရာဓယေ၊ မနှစ်သက်စေနိုင်ရာ။
ဝါ၊ မကြည်လင်မရွှင်ပျစေနိုင်ရာ။
[“သဗ္ဗံ စေ ပထဝိ ဒဇ္ဇာတိ သစေပိ...သကလံ စက္ကဝတ္တိရဇံ။ ဣမံ ဝါ ပန မဟာပထဝီ ပရိဝတ္တေတွာ ပထဝေါဇံ ဒဒေယျ(ဇာ.ဋ္ဌ-၁, ၃၄၀)"ဟူသော အဖွင့်ကိုကြည့်၍ပထဝီအရဌာနျူပစာရအားဖြင့်စကြာမင်းအဖြစ်နှင့်မြေဆီမြေလွှာ မြေဩဇာကိုယူ။]
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဣဒံ ဇာတကံ၊ ကို။
ကထေတွာ၊ ပြီး၍။
ပုနပိ၊ တစ်ဖန်လည်း။
တထေဝ၊ ထို့အတူပင်။
ကထာယ၊ စကားသည်။
သမုဋ္ဌိတာယ၊ ဖြစ်လသော်။
ခန္တီဝါဒိဘူတေ၊ ခန္တီဝါဒီရသေ့ဖြစ်၍ဖြစ်ခဲ့သော။
အတ္တနိ၊ မိမိ၌။
အပရ တွာ၊ ပြစ်မှားခဲ့၍။
ကလာဗုရာဇဘူတဿ၊ ကလာဗုမင်းဖြစ်၍ဖြစ်ခဲ့သော။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ပထဝီ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌဘာဝံ၊ ကို။
ဒီပေတုံ၊ ပြတော်မူခြင်းငှာ။
ခန္တီဝါဒိဇာတကဉ္ဇ၊ ဇာတ်ကိုလည်းကောင်း။
စူဠဓမ္မပါလဘူတေ၊ စူဠဓမ္မပါလဖြစ်၍ဖြစ်ခဲ့သော။
အတ္တနိ၊ ၌။
အပရဇ္ဈိတွာ။
မဟာပတာပရာဇဘူတဿ၊ မဟာပတာပမင်းဖြစ်၍ဖြစ်ခဲ့သော။
တဿ၊ ထိုဒေဝဒတ်၏။
ပထဝီ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌဘာဝံ၊ ကို။
ဒီပေတုံ၊ ငှာ။
စူဠဓမ္မပါလဇာတကဉ္စ၊ ဇာတ်ကိုလည်းကောင်း။
ကထေသိ။
ပန၊ ဆက်။
ဒေဝဒတ္တေ၊ သည်။
ပထဝိံ၊ သို့။
ပဝိဋ္ဌိ၊ ဝင်လသော်။
မဟာ ဇနော၊ သည်။
ဟဋ္ဌတုဋ္ဌော၊ ရွှင်လန်းနှစ်သက်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဓဇပဋာကက ဒလိယော၊ တံခွန်,ကုက္ကား,ငှက်ပျောပင်တို့ကို။
ဥဿာပေတွာ၊ စိုက်ထူစေ၍။
ပုဏ္ဏဃဋေ၊ ရေဖြင့်ပြည့်သောအိုးတို့ကို။
ဌပေတွာ၊ တည်ထား၍။
“နော၊ ငါတို့၏။
ဝါ၊ တို့မှာ။
လာဘာ၊ လာဘ်တို့သည်။
(ဟောန္တိ)။
ဝတ၊ ဖြစ်လေကုန်စွတကား။”
ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။
မဟန္တံ၊ ကြီးစွာသော။
ဆဏံ၊ ပွဲသဘင်ကို။
အနုဘောတိ၊ ခံစား၏။
တမတ္တံ၊ ထိုအကြောင်းကို။
ဘဂဝတော၊ အား။
အာရောစေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ!
ဣဒါနေဝ။
ဒေဝဒတ္တေ၊ သည်။
မတေ၊ သေလသော်။
မဟာဇနော၊ သည်။
န တုဿတိ၊ နှစ်သက်သည်မဟုတ်သေး။
ပုဗ္ဗေပိ၊ ၌လည်း။
တုဿိယေဝ၊ နှစ်သက်ခဲ့ဖူးသည်သာ။
ဣတိ ဝတွာ။
သဗ္ဗဇနဿ၊ အလုံးစုံသောလူအပေါင်းသည်။
ဝါ၊ ၏။
အပ္ပိယေ၊ မချစ်အပ်သော။
စဏ္ဍေ၊ ကြမ်းတမ်းသော။
ဖရုသေ၊ ရုန့်ရင်းသော။
ဗာရာဏသိယံ၊ မြို့၌။
ပိင်္ဂလရညေ နာမ၊ ပိင်္ဂလမည်သောမင်းသည်။
မတေ၊ သေလသော်။
မဟာဇနဿ၊ ၏။
တုဋ္ဌဘာဝံ၊ နှစ်သက်သည်၏အဖြစ်ကို။
ဒီပေတုံ၊ ငှာ။
သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော။
ဇနာ၊ လူအပေါင်းကို။
ပိင်္ဂလေန၊ မနက်မမှောင်ကြောင်သောမျက်လုံးရှိသောပိင်္ဂလမင်းသည်။
ဟိံသိတော၊ နှိပ်စက်အပ်ပါပြီ။
တသ္မိံ၊ ထိုပိင်္ဂလမင်းသည်။
မတေ၊ သေလသော်။
ပစ္စယာ၊ ဝမ်းတွင်းမှာပြည့်ဝမ်းမြောက်မှုပီတိတို့သည်။
ဝေဒယန္တိ၊ အမျိုးအဖုံဖုံ,ရင်ဖွင့်၍ ပြောနေပါကုန်၏။
[စုရာဒိဝိဒဓာတ် အာချာန(ပြောခြင်း)အနက်ဟော။(ဓာတွတ္ထ)။ ပစ္စယာ ဝေဒယန္တီတိ ပီတိယော ပဝေဒယန္တိ(ဇာ.၄-၂,၂၂၁)။]
တေ၊ သင်သည်။
အကဏှနေတ္တော၊ မနက်မမှောင်ကြောင်သောမျက်လုံးရှိသောပိင်္ဂလမင်းသည်။
ဝါ၊ ကို။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။
အာသိ နု၊ ဖြစ်သလော။
ဒွါရပါလ၊ တံခါးစောင့်!
ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်။
တုဝံ၊ သင်သည်။
ရောဒသိ၊ ငိုနေရသနည်း။
မေ၊ ကျွန်တော်မျိုးသည်။
အကဏှနေတ္တော၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သည်။
န အာသိ၊ မဖြစ်ပါ။
တဿ၊ ထိုပိင်္ဂလမင်း၏။
ပစ္စာဂမနာယ၊ ပြန်လာခြင်းမှ။
ဘာယာမိ၊ ကြောက်နေပါ၏။
ဣတော၊ ဤလူ့ပြည်မှ။
ဂတော၊ သွားလေသူပိင်္ဂလမင်းသည်။
မစ္စုရာဇံ၊ သေမင်းအမည်ရကြသည့်ယမမင်းနှင့်ငရဲထိန်းအပေါင်းကို။
ဟိံသေယျ၊ နှိပ်စက်ရာ၏။
ဟိံသိတော၊ နှိပ်စက်အပ်သော။
ဝါ၊ အနှိပ်စက်ခံရသော။
သော၊ ထိုသေမင်းအမည်ရကြသည့်ယမမင်းနှင့်ငရဲထိန်းအပေါင်းသည်။
(တစ်နည်း) သော၊ ကို။
ဟိံသိတော၊ အပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
ပုန၊ ဖန်။
ဣဓ၊ ဤလူ့ပြည်သို့။
အာနေယျ၊ ဆောင်ပို့လိုက်ရာ၏။
ဣတိ၊ သို့သော။
ဣဒံ **ပိင်္ဂလဇာတကံ**၊ ကို။
ကထေသိ၊ ပြီ။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
“ဘန္တေ၊ ရား!
ဣဒါနိ၊ ၌။
ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။
ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ပါသနည်း”
ဣတိ ပုစ္ဆိံသု။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့!
အဝီစိ မဟာနိရယေ၊ အဝီစိငရဲကြီး၌။
(နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ပြီ)”
ဣတိ၊ ဤသို့မိန့်တော်မူပြီ။
“ဘန္တေဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။
တပ္ပန္တော၊ ပူပန်လျက်။
ဝိစရိတွာ၊ လှည့်လည်၍။
ပုန၊ ဖန်။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
တပ္ပနဋ္ဌာနေယေဝ၊ ပူပန်သောအရပ်၌သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ရပြီ။”
ဣတိ၊ ဤသို့လျှောက်ကုန်ပြီ။
“ဘိက္ခဝေ!
အာမ၊ အိမ်း။
ပဗ္ဗဇိတာ ဝါ၊ ရှင်ရဟန်းတို့သည်သော်လည်း။
ဟောန္တု၊ ဖြစ်ကြပါစေ။
ဂဟဋ္ဌာ ဝါ၊ အိမ်၌တည်သူ လူဝတ်ကြောင်တို့သည်သော်လည်း။
(ဟောန္တု)။
ပမာဒ ဝိဟာရိနော၊ မေ့လျော့သဖြင့် နေလေ့ရှိသူတို့သည်။
ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန်၂တန်သောဘဝ၌။
တပ္ပန္တိယေဝ၊ ပူပန်ရကုန်သည်သာ။”
ဣတိ ဝတွာ၊ ၍။
“ဣဓ တပ္ပတိ ၊ပေ၊ ဒုဂ္ဂတိံ ဂတော”တိ၊ ဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ အာဟ။
ပါပကာရီ၊ မကောင်းမှုကိုပြုသူသည်။
ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။
တပ္ပတိ၊ ပူပန်ရ၏။
ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။
တပ္ပတိ၊ ၏။
ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန်၂တန်သောဘဝ၌။
တပ္ပတိ၊ ၏။
မေ၊ ငါသည်။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်မိလေစွ။
ဣတိ၊ ဤသို့တွေး၍။
တပ္ပတိ၊ ၏။
ဒုဂ္ဂတိံ၊ ဒုဂ္ဂတိသို့။
ဂတော၊ ရောက်သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
ဘိယျော၊ လွန်စွာ။
တပ္ပတိ၊ ၏။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
**ဣဓ တပ္ပတီ**တိ၊ ကား။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ကမ္မတပူနေန၊ ကံကြောင့်ပူပန်ရခြင်းဟူသော။ (ကံကိုအကြောင်းပြု၍ပူပန်ရခြင်းဟူသော)။
ဒေါမနဿမတ္တေန၊ ဒေါမနဿမျှဖြင့်။ (စိတ်ဆင်းရဲခြင်းမျှဖြင့်)။
တပ္ပတိ၊ ပူပန်ရ၏။
**ပေစ္စာ**တိ၊ ကား။
ပရလောကေ ပန၊ နောက်လောက၌ကား။
ဝါ၊ တမလွန်လောက၌ကား။
ဝိပါကတပ္ပနေန၊ အကျိုးကြောင့်ပူပန်ရခြင်းဟူသော။ (အကျိုးကိုအကြောင်းပြု၍ပူပန်ရခြင်းဟူသော)။
အတိဒါရုဏေန၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော။
အပါယဒုက္ခေန၊ အပါယ်၌ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့်။ (အပါယ်၌ဖြစ်သောကိုယ်ဆင်းရဲခြင်းစိတ်ဆင်းရဲခြင်းအားဖြင့်)။
တပ္ပတိ၊ ၏။
**ပါပကာရီ**တိ၊ ကား။
နာနတ္ထကာရဿ၊ သော။
ပါပဿ၊ ကို။
ကတ္တာ၊ ပြုတတ်သူသည်။
တပ္ပတိ၊ ၌စပ်။
ဥဘယတ္ထာတိ၊ ကား။
ဝုတ္တပ္ပကာရေန၊ ဆိုအပ်ပြီးသောအပြားရှိသော။
ဣမိနာ တပ္ပနေန၊ ဤပူပန်ရခြင်းအားဖြင့်။
ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် ၂တန်သောဘဝ၌။
တပ္ပတိ နာမ၊ ပူပန်ရသည်မည်၏။
ပါပံ မေတိ၊ ကား။
ဟိ၊ မှန်၏။
သော၊ ထိုမကောင်းမှုကိုပြုအပ်ခဲ့ပြီးသူသည်။
ကမ္မတပ္ပနေန၊ ကံကြောင့်ပူပန်ရခြင်းအားဖြင့် (ကံကိုအကြောင်းပြု၍ပူပန်ရခြင်းအားဖြင့်)။
တပ္ပန္တော၊ ပူပန်လသော်။
[တပ္ပတိ ၌စပ်။]
မေ၊ ငါသည်။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်မိလေစွ။
ဣတိ၊ ဤသို့တွေး၍။
တပ္ပတိံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုကံကိုအကြောင်းပြု၍ပူပန်ရခြင်းသည်။
အပ္ပမတ္တကံ၊ နည်းသောအတိုင်းအရှည်ရှိသော။
တပ္ပနံ၊ ပူပန်ရခြင်းတည်း။
ပန၊ အဖို့တစ်ပါးကား။
ဝိပါကတပ္ပနေန၊ အကျိုးကြောင့်ပူပန်ရခြင်းအားဖြင့်။ (အကျိုးကို အကြောင်းပြု၍ပူပန်ရခြင်းအားဖြင့်)။
တပ္ပန္တော၊ ပူပန်လသော်။
ဘိယျော၊ လွန်စွာ။
တပ္ပတိ၊ ၏။
ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုဂ္ဂတိသို့။
ဂတော၊ ရောက်သည်။
(ဟုတွာ)။
အတိ ဖရုသေန၊ အလွန်ကြမ်းတမ်းသော။
တပ္ပနေန၊ ပူပန်ရခြင်းအားဖြင့်။
အတိဝိယ၊ အလွန်အကဲသာလျှင်။
တပ္ပတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤတွင်ဂါထာအဖွင့်အပြီးတည်း။
ဂါထာပရိယောသာနေ၊ ၌။
ဗဟူ၊ တို့သည်။
သောတာပန္နာဒယော၊ တို့သည်။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
ဒေသနာ မဟာဇနဿ သာတ္ထိကာ ဇာတာ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤတွင်ဒေဝဒတ္တဝတ္ထုအပြီးတည်း။
ဒေဝဒတ္တဝတ္ထုဘာသာဋီကာ ပြီး၏။