ဣဓ သောစတီတိ၊ အစရှိသော။
ဣမံ ဓမ္မဒေသနံ သတ္ထာ။
ဝေဠုဝနေ၊ ဝေဠုဝန်ကျောင်းတိုက်၌။
ဝိဟရန္တော၊ စဉ်။
စုန္ဒသူကရိကံ နာမ၊ စုန္ဒဝက်သတ် သမားမည်သော။
ပုရိသံ၊ ကို။
အာရဗ္ဘ ကထေသိ။
ကိရ၊ ချဲ့။
သော၊ ထိုစုန္ဒသည်။
ပဉ္စပဏ္ဏာသဝဿာနိ၊ ၅၅ နှစ်တို့ပတ်လုံး။
သူကရေ၊ ဝက်တို့ကို။
ဝဓိတွာ၊ သတ်၍။
ခါဒန္တော စ၊ စားလျက်လည်းကောင်း။
ဝိတ္တိဏန္တော စ၊ ရောင်းလျက်လည်းကောင်း။
ဇီဝိကံ၊ အသက်မွေးမှုကို။
ကပ္ပေသိ၊ ပြုပြီ။
ဆာတကာလေ၊ ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး, အစာရှားရာအခါ၌။
သကဋေန၊ လှည်းဖြင့် ဝီဟီ ကောက်စပါးကို။
အာဒါယ၊ တင်ယူ၍။
ဇနပဒံ၊ ဇနပုဒ်သို့။
ဂန္တွာ၊ ၍။
ဧကနာဠိဒွေနာဠိမတ္တေန၊ တစ်ကွမ်းစား, နှစ်ကွမ်းစားမျှဖြင့်။ (တစ်စလယ်, နှစ်စလယ်မျှဖြင့်)။
ဂါမသူကရပေါတကေ၊ ရွာဝက်ငယ်တို့ကို။
ကိဏိတွာ၊ ဝယ်၍။
သကဋံ၊ လှည်းကို။
ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။
အာဂန္တွာ၊ ပြန်လာ၍။
ပစ္ဆာနိဝေသနေ၊ အိမ်နောက်ဖေး၌။
ဝဇံ ဝိယ၊ နွားခြံကိုကဲ့သို့။
ဧကံ၊ တစ်ခုသော။
ဌာနံ၊ အရပ်ကို။
ပရိက္ခိပိတွာ၊ ကာရံ၍။
တတ္ထိပ၊ ထိုအရပ်၌သာလျှင်။
တေသံ၊ ထိုဝက်ငယ်တို့ဖို့။
နိဝါပုံ၊ အစာကို။
ရောပေတွာ၊ ပေါက်စေ၍။
ဝါ၊ စိုက်၍။
တေသု၊ ဝက်ငယ် တို့သည်။
နာနာဂစ္ဆေ စ၊ အမျိုးမျိုးသော ခြံမြက်တို့ကိုလည်းကောင်း။
သရီရ မလဉ္စ၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော အညစ်အကြေးကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မစင်ကိုလည်းကောင်း။
[သရီရေ+နိဗ္ဗတ္တံ+မလံ သရီရမလံ၊-ဣတိ. ဋ္ဌ.၂၆၁။]
ခါဒိတွာ၊ ခဲစား၍။
ဝါတေသု၊ ကြီးထွားကုန်လသော်။
ယံ ယံ၊ အကြင်အကြင်ဝက်ကို။
မာရေတု ကာမော၊ သေစေခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
ဝါ၊ သတ်လိုသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ တံ၊ ထိုထိုဝက်ကို။
အာဠာနေ၊ ငုတ်တိုင်၌။
နိစ္စလံ၊ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိအောင်။
ဗန္ဓိ တွာ၊ ချည်နှောင်၍။
သရီရမံသဿ၊ ကိုယ်မှ အသား၏။
[ သရီရတော+သံ သရီရ မံသံ။. ဇာ. ဋ္ဌ-၇, ၂၄၇။]
ဥဒ္ဓမာယိတွာ၊ ဖူးဖူးရောင်၍။
ဗဟလဘာဝတ္ထိ၊ ထူထဲ သည်၏ အဖြစ်အကျိုးငှာ။
စတုရဿမုဂ္ဂရေန၊ လေးထောင့်ရှိသော တင်းပုတ် ဖြင့်။
ပေါထေတွာ၊ ထုရိုက်၍။
“ဗဟလမံသော၊ ထူထဲသော အသားရှိသည်။
ဇာတော၊ ဖြစ်ပြီ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဉတွာ၊ ၍။
မုခံ၊ ပါးစပ်ကို။
ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။
အန္တ ရေ၊ အကြား၌။
ဒဏ္ဏကံ၊ တုတ်ငယ်ကို။
ဒတွာ၊ ပေး၍။
ဝါ၊ ထိုးလျှို၍။
လောဟ ထာလိယာ၊ သံအိုးဖြင့်။
ပဏ္ဍုထိတံ၊ ကျိုက်ကျိုက်ဆူသော။
ဥဏှောဒကံ၊ ရေနွေး ကို။
မုခေ၊ ပါးစပ်၌။
အာသိဉ္စတိ၊ လောင်းထည့်၏။
တံ၊ ထိုရေနွေးသည်။
ကုမ္ဘီ၊ ဝမ်းဗိုက်ထဲသို့။
ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍။
ပက္ကူထိတံ၊ သော။
ကရီသံ၊ အညစ်အကြေး ကို။
ဝါ၊ မစင်ကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
အဓောဘာဂေန၊ အောက်အဖို့ဖြင့်။
နိက္ခမ တိ၊ ထွက်၏။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်ကာလပတ်လုံး။
ထောကမ္ပိ၊ အနည်းငယ် လည်းဖြစ်သော။
ကရီသံ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိသေး၏။
တာ၀၊ ထိုမျှ လောက် ကာလပတ်လုံး။
အာဝီလံ၊ နောက်ကျသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
နိက္ခမတိ၊ ၏။
ဥဒရေ၊ ဝမ်းသည်။
သုဒ္ဓေ၊ သန့်ရှင်းလသော်။
အနံ့၊ ကြည်လင်သည်။
အနာ ဝီလံ၊ မနောက်ကျသည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
နိက္ခမတိ၊ ၏။
အထ၊ ၌။
အဝသေသံ၊ ကြွင်းသော။
ဥဒကံ၊ ရေနွေးကို။
အဿ၊ ထိုဝက်၏။
ပိဋ္ဌိယံ၊ ကျောကုန်း၌။
အာ သိဉ္စတိ၊ လောင်း၏။
တံ၊ ထိုရေပူသည်။
ကာဠစမ္မံ၊ မည်းနက်သော အရေကို။
ဥပ္ပာဋေတွာ၊ အထက်သို့ တက်စေ၍။
ဝါ၊ ခွာ၍။
ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။
တတော၊ ထိုမှနောက်၌။
တိကုက္ကာယ၊ မြက်မီးရှူးဖြင့်။
လောမာနိ၊ အမွေးတို့ကို။
ဈာပေတွာ၊ လောင်စေ၍။
ဝါ၊ မြိုက်၍။
တိခိဏေန၊ ထက်သော။
အသိနာ၊ ဓားဖြင့်။
သီသံ၊ ဥုးခေါင်းကို။
ဆိန္ဒတိ၊ ဖြတ်၏။
ပုဂ္ဃရဏကံ၊ စီးကျလာသော။
လောဟိတံ၊ သွေးကို။
ဘာဇနေန၊ ခွက်ဖြင့်။
ပဋိဂ္ဂဟေတွာ၊ ခံယူ၍။
မံသံ၊ အသားကို။
လော ဟိတေန၊ သွေးဖြင့်။
မဒ္ဒိတွာ၊ နယ်၍။
ပစိတွာ၊ ချက်၍။
ပုတ္တဒါရမဇ္ဈေ၊ သား, သမီး, မယားတို့၏ အလယ်၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်လျက်။
ခါဒိတွာ၊ ခဲစား၍။
သေသံ၊ ကြွင်းသောအရာကို။
ဝိက္ကိဏာတိ၊ ရောင်းချ၏။
တဿ၊ ထိုစုန္ဒသည်။
ဣမိနာဝ နိယာမေန၊ ဤနည်းဖြင့်ပင်။
ဇီဝိကံ၊ အသက်မွေးမှုကို။
ကန္တဿ၊ ပြုလသော်။
ပဥ္စပဏ္ဏာသ ဝဿာနိ၊ ၅၅နှစ်တို့သည်။
အတိက္ကန္တာနိ၊ လွန်ကုန်ပြီ။
တထာဂတေ၊ သည်။
ဓုရဝိဟာရေ
ဓုရဝိဟာရေ။ ။ဓုရဝိဟာရေတိ ရထဿ ဓုရံ ဝိယ နဂရုဿ ဓုရုဘူတေ ဝိဟာရေ(သံဋိ-၁, ၁၉၉)။ ဓုရဝိဟာရေတိ သမီဝိဟာရေ(သမ္မောယော-၂၄၅)။
၊ မြို့ဥုးကျောင်း၌။
ဝါ၊ အနီးဖြစ်သောကျောင်း၌။
ဝသန္တေ၊ သော်။
ဧကဒိဝသမ္ပိ၊ တစ်ရက်၌သော်မှလည်း။
ဝါ၊ တစ်ရက်ကလေးမျှလည်း။
ပုပ္ပမုဋ္ဌိမတ္တေန၊ ပန်းလက်တစ်ဆုပ်မျှဖြင့်။
ပူဇာ ဝါ၊ ပူဇော်ခြင်းသည်သော်လည်း ကောင်း။
ကဋစ္ဆုမတ္တံ၊ တစ်ဇွန်းမျှသော။
ဘိက္ခဒါနံ ဝါ၊ ဆွမ်းကို လှူခြင်းသည်သော် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဆွမ်းလောင်းခြင်းသည်သော်လည်းကောင်း။
အညံ၊ အခြား သော။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
ပုညံ ဝါ နာမ၊ ကောင်းမှုမည်သည်သော်လည်းကောင်း။
န အဟောသိ၊ မရှိခဲ့။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုစုန္ဒ၏။
သရီရေ၊ ကိုယ်၌။
ရောဂေါ၊ ရောဂါသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ပြီ။
(အဿ၊ ထိုစုန္ဒသည်။)
ဇီဝန္တဿဝ၊ အသက်ရှင်စဉ်ပင်။
[ဇီဝန္တဿာတိ အနာဒရတ္ထ သာမိဝစနံ၊-ဓမ္မဋီ။]
အဝီစိမဟာနိရယသန္တာပေါ
အဝီစိမဟာနိရယသန္တာပေါ။ ။ဓမ္မဋီ၌ အဝီစိမဟာနိရယသန္တာပေါအရ အဝီစိ ငရဲကြီးမီးပူကို ယူ၍ “ကာယဒွါရေ”ဟု အာဓာရထည့်ကာ “အဝီစိမဟာနိရယ သန္တာပေါ- အဝီစိငရဲကြီး၏ အပူရှိန်သည်၊ (ကာယဒွါရေ-ကာယဒွါရ၌၊) ဥပဋ္ဌဟိ ရှေးရှုထင်ပြီ၊ (ဟပ်ပြီ)"ဟုလည်းကောင်း အဝီစိမဟာနိရယသန္တာပေါအရ အဝီစိ ငရဲမီးအလျှံကို ယူ၍ “စက္ခုဒွါရေ”ဟု အာဓာရထည့်ကာ “အဝီစိမဟာနိရယသန္တာပေါ အဝီစိငရဲကြီး၏ မီးပူအလျှံသည်(စက္ခုဒွါရေ-စက္ခုဒွါရ၌) ဥပဋ္ဌ-ပြီ”ဟုလည်း ကောင်း ၂နည်းပေး၏။
၊ အဝီစိငရဲကြီး၏ အပူရှိန်သည်။
ဥပဋ္ဌဟိ၊ ကပ်၍ တည်ပြီ။
ဝါ၊ ထင်ပြီ။
အဝီစိသန္တာပေါ နာမ၊ အဝီစိငရဲအပူရှိန်မည်သည်။
ယောဇနသတေ၊ ယူဇနာတစ်ရာရှိသောအရပ်၌။
ဌတွာ၊ ရပ်၍။
ဩလောကန္တဿ၊ ကြည့်သူ၏။
အကွီနံ၊ မျက်လုံးတို့ကို။
ဘိဇ္ဇနသမတ္တော၊ ဖောက်ခွဲခြင်း၌ စွမ်းနိုင်သော။
ပရိ ဠာဟော၊ အပူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သာဓကကား။
“တဿ။
ပေ။
သဗ္ဗဒါ”တိ၊ ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤဂါထာစကားကို။
(ဘဂဝတာ)ပိ၊ သည်လည်း။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တဿ၊ ထိုအဝီစိငရဲကြီး၏။
ဘူမိ၊ မြေပြင်သည်။
အယောမယာ၊ သံဖြင့်ပြီး၏။
တေဇသာ၊ မီးတောက်မီးလျှံနှင့်။
ယုတာ၊ ယှဉ်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဇလိတာ၊ တောက်ပလျက်။
သဗ္ဗဒါ၊ အခါခပ်သိမ်း။
သမန္တာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌။
ယောဇန သတံ၊ ယူဇနာတစ်ရာတိုင်အောင်။
ဖရိတွာ၊ ပြန့်၍။
တိဋ္ဌတိ၊ တည်၏။
**နာဂသေနတ္ထရေန ပန**၊
နာဂသေနတ္ထေရေန ပန။ ။ “ပနသဒ္ဒါပိ အပိသဒ္ဒတ္ထော၊ ဝိဘင်္ဂပီတိ အတ္တော (သာရတ္ထ-၁,၃၆၆)ကဲ့သို့ ပနသဒ္ဒါ အပိသဒ္ဒါအနက်(သမုစ္စည်းအနက်)ဟောဟုယူမြတ်စွာဘုရားသာ မိန့်တော်မူခဲ့သည်မဟုတ်၊ အရှင်နာဂသိန်ထေရ်လည်း မိန့်တော် မူသည်-ဟူလို၊ မဏိ-၁, ၂၈၂လည်းရှူ။
၊ အရှင်နာဂသိန်ထေရ်သည်လည်း။
အဿ၊ ထို အဝီစိငရဲအပူ၏။
ပါကတိကဂ္ဂိသန္တာပတော၊ ပင်ကိုယ်သဘောရှိသောမီးပူထက်။
ဝါ၊ ရိုးရာမီးပူထက်။
အဓိမတ္တတာယ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
အယံ ဥပမာ၊ ဤဥပမာကို။
ဝုတ္တာ၊ မိန့်ဆိုအပ်ပြီ။
(ကိံ၊ နည်း?)။
“မဟာရာဇ၊ မင်းကြီး!
ကူဋာဂါရမတ္တော၊ အထွတ်ရှိသောအိမ်ပမာဏရှိသော။
ဝါ၊ အထွတ်ရှိသော အိမ်လောက်ရှိသော။
ပါသာဏောပိ၊ ကျောက်တုံးသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
နေရယိကဂ္ဂိမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌ဖြစ်သောမီး၌။
ပက္ခိတ္တော၊ ပစ်ထည့်အပ်သည်။
(သမာနာ၊ လသော်။)
ခဏေန၊ တစ်ခဏချင်းဖြင့်။
ဝိလယံ၊ ကြေမွခြင်းသို့။
ဂစ္ဆတိ ယထာ၊ ရောက်သကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့ အတူ။)
ဧတ္ထ၊ ဤအဝီစိငရဲမီး၌။
နိဗ္ဗတ္တသတ္တာ ပန၊ ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့သည်ကား။
ဝါ၊ ငရဲသား တို့သည်ကား။
ကမ္မဗလေန၊ ကံ၏အစွမ်းကြောင့်။
မာတုကုစ္ဆိဂတာ ဝိယ၊ မိခင် ဝမ်း၌ ရောက်သော သတ္တဝါတို့သည်ကဲ့သို့။
ဝါ၊ ကိုယ်ဝန်သူငယ်တို့ကဲ့သို့။
နဝိလီယန္တိ၊ မကြေမွကုန်။"
ဣတိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
သန္တာပေ၊ ထိုအဝီစိငရဲမီးပူရှိန်သည်။
ဥပဋ္ဌိတေ၊ ကပ်၍ တည်လသော်။
ဝါ၊ ထင်လာလသော်။
တဿ၊ ထိုစုန္ဒအား။
တသ္မိံ၊ လာလသော်။
ကမ္မသရိက္ခကော၊ ကံနှင့်တူသော။
ဝါ၊ သတ်အပ်သောဝက် တို့၏ အပြုအမူနှင့် တူသော။
အာကာရော၊ (ဝက်အော်သံကဲ့သို့ အော်ခြင်းစသော) အခြင်းအရာသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိ၊ ဖြစ်ပြီး။
ဂေဟမဇ္ဈေယေဝ၊ အိမ်၏အလယ်၌ပင်။
သူကရ ရဝံ၊ ဝက်အော်သံကို။
ဝါ၊ ဝက်အော်သံကဲ့သို့သော အော်သံကို။
ရဝိတွာ၊ အော် မြည်၍။
ဇဏ္ဍုကေဟိ၊ ပုဆစ်ဒူးဝန်းတို့ဖြင့်။
ဝိစရန္တော၊ လှည့်လည်လျက်။
(တစ်နည်း) ဇဏ္ဏကေဟိ ဝိစရန္တော၊ လေးဘက်ထောက်သွားလျက်။
ပုရတ္ထိမဝတ္ထုမ္မိ
ပုရတ္ထိမဝတ္ထု။ ။ “ပုရတ္ထိမဝတ္ထု-အရှေ့အရပ်၌ ဖြစ်သောအကျည်၊ ပစ္ဆိမဝတ္ထု အနောက်အရပ်၌ဖြစ်သောအကျည်”ဟုလည်း ပေးကြ၏၊ “အကျည်”ဟူသည် ပေါရာ ကစကားတည်း၊ (၁)တံခါးကျင် (တံခါးကို မြဲမြံအောင် ပိတ်ရသော တုတ်ချောင်း) (၂) အဆောက်အဥုး၏ အောက်ခံ (၃) ခုံ”တို့ကို “အကျည်”ဟု ခေါ်သည် (မြန်ဓာန်၊ မြန်ဆန်ချုပ်-၁)၊ ဤ၌ အဆောက်အဥုး၏ အောက်ခံကို ယူသင့်သည်၊ အထက်၌ မဟာနိ-၈၊ ၁၉၁၊ မဟာနိ. ဋ္ဌ- ၄၆အတိုင်း ပေးသည်။
၊ အိမ်၏အရှေ့ဘက်၌ဖြစ်သော တည်ရာမြေအရပ်သို့လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အိမ်ရှေ့ ဥပစာမြေအရပ်သို့လည်းကောင်း။ (အိမ်မျက်နှာစာဘက်သို့လည်းကောင်း)။
ပစ္ဆိမဝတ္ထုမ္မိ၊ အိမ်၏ အနောက်ဘက်၌ဖြစ်သော တည်ရာမြေအရပ်သို့လည်း ကောင်း။
ဝါ၊ အိမ်နောက်ဥပစာမြေအရပ်သို့လည်းကောင်း။ (အိမ် နောက်ဖေး ဘက်သို့လည်းကောင်း)။
ဂစ္ဆတိ၊ သွား၏။
အထ၊ ၌။
အဿ၊ ထိုစုန္ဒ၏။
ဂေဟ မာနုသကာ၊ အိမ်၌နေသော လူတို့သည်။
ဝါ၊ အိမ်သူအိမ်သားတို့သည်။
[ဂေဟေ+ဝသန္တာ+မာနုသကာ ဂေဟမာနုသကာ]
တံ၊ ထိုစုန္ဒကို။
ဒတ္တံ့၊ ခိုင်မြဲစွာ။
ဂဟေတွာ၊ ချုပ်ကိုင်၍။
မုခံ၊ ပါးစပ်ကို။
ပိဒဟန္တိ၊ ပိတ်ကုန်၏။
ကမ္မဝိပါကော နာမ၊ ကံ၏ အကျိုးမည်သည်ကို။
ကေနစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်။
ပဋိဗာဟိတုံ၊ တား မြစ်ခြင်းငှာ။
န သက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်။
သော၊ ထိုစုန္ဒသည်။
ဝိရ၀န္တောဝ၊ အော်လျက်သာလျှင်။
ဣတော စိတော စ၊ ဤမှဤမှလည်း။
ဝိစရတိ၊ လှည့်လည်သွားလာ၏။
သမန္တာ၊ ပတ်ဝန်းကျင်၌။
သတ္တသု၊ ခုနစ်လုံးကုန်သော။
ဃရေသု၊ အိမ်တို့၌။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
နိဒံ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းကို။
န လဘန္တိ၊ မရကုန်။
ပန၊ ဆက်ဥုးအံ့။
မရဏဘယေန၊ သေခြင်းဘေးသည်။
တဇ္ဇိတဿ၊ ခြိမ်းခြောက်အပ်သော စုန္ဒ၏။
ဗဟိ၊ အပြင်သို့။
နိက္ခမနံ၊ ထွက်ခြင်းကို။
နိဝါရေတုံ၊ တားမြစ်ခြင်းငှာ။
အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်လသော်။
သဗ္ဗော၊ သော။
ဂေဟဇနော၊ အိမ်နေသူ လူ အပေါင်းသည်။
ဝါ၊ အိမ်သူအိမ်သားအပေါင်းသည်။
[ဂေဟေ+ဝသန္တော+ဇနော ဂေဟဇနော၊-မအူပါရာနိ-၁, ၂၅၇။]
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့် ပိတ်လသော်။
အန္တော၊ အတွင်း၌။
ဋ္ဌိတော၊ တည်သူသည်။
ဗဟိ၊ အပြင်ပသို့။
ဝိ စရိတုံ၊ လှည့်လည်ထွက်သွားခြင်းငှာ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
တထာ၊ ထို အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဂေဟဒွါရာနိ၊ အိမ်တံခါးတို့ကို။
ကထေတွာ၊ ပိတ်၍။
ဗဟိဂေဟံ၊ အိမ်၏အပြင်ဘက်၌။
ဝါ၊ ကို။
ပရိဝါရေတွာ၊ ဝိုင်းရံ၍။
ရက္ခန္တော၊ စောင့်ရှောက်လျက်။
အစ္ဆတိ၊ နေရ၏။
ဣတရော၊ အခြားသော စုန္ဒသည်။
အန္တောဂေဟေယေဝ၊ အိမ်၏အတွင်း၌သာလျှင်။
နိရယသန္တာပေန၊ အဝီစိ ငရဲမီးပူကြောင့်။
ဝိရဝန္တော၊ အော်မြည်လျက်။
ဣတော စိတော စ၊ လည်း။
ဝိ စရတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သတ္တဒိဝသာနိ၊ ၇ရက်တို့ပတ်လုံး။
ဝိစရိတွာ၊ ၍။
အဋ္ဌမေ၊ ၈ရက်မြောက်ဖြစ်သော။
ဒိဝသေ၊ နေ့၌။
ကာလံ၊ သေခြင်းကို။
ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
အဝီစိမဟာနိရယေ၊ ၌။
နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အဝီစိမဟာနိရယော၊ ကို။
ဒေဝဒူတ သုတ္တေန၊ ဒေဝဒူတသုတ်ဖြင့်။
၀ဏ္ဏတဗ္ဗော၊ အကျယ်ချဲ့ ထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤ ကား အဝီစိငရဲမီးပူထင်ပုံ စကားရပ် အပြီးသတ်တည်း။
ဘိက္ခု၊ တို့သည်။
တဿ၊ ထိုစုန္ဒ၏။
ဃရဒွါရေန၊ အိမ်တံခါးဖြင့် (အိမ်တံခါး အနီးဖြင့်)။
ဂစ္ဆန္တာ၊ သွားကုန်လသော်။
တံ သဒ္ဒံ၊ ထိုအော်သံကို။
သုတွာ၊ ၍။
“သူကရသဒ္ဓေါ”တိ၊ ဝက်အော်သံဟူ၍။
သညိနော၊ မှတ်ထင်ခြင်းရှိကုန်သည်။
ဟုတွာ၊ ၍။
ဝိဟာရံ၊ သို့။
ဂန္တွာ၊ ရောက်၍။
သတ္ထု၊ ၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်ကုန်လျက်။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဟံသု၊ လျှောက်ကြကုန်ပြီ။
(ကိံ)။
“ဘန္တေ၊ ရား!
စုန္ဒသူကရိကဿ၊ စုန္ဒဝက်သတ်သမား၏။
ဝါ၊ သည်။
ဂေဟဒွါရံ၊ အိမ်တံခါးကို။
ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်၍။
သူကရာနံ၊ တို့ကို။
မာရိယမာနာနံ၊ သေစေအပ်ကုန်စဉ်။
ဝါ၊ သတ်အပ်ကုန်စဉ်။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
သတ္တမော၊ (၇)ရက်မြောက်ဖြစ်သောဒိဝသော နေ့တည်း။
ဂေဟေ၊ ၌။
ကာစိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။
မင်္ဂလကိရိယာ၊ မင်္ဂလာကိုပြုခြင်းသည်။
ဘဝိဿတိ မည၊ ဖြစ်လိမ့်မည် ထင်ပါ၏။
ဘန္တေ ဧတ္တကေ နာမ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။
သူကရေ၊ တို့ကို။
မာရေန္တဿ၊ သေစေသောစုန္ဒ၏။
ဝါ၊ သတ်သောစုန္ဒ၏။
ဧကမ္ပိ၊ တစ်ခုမျှလည်းဖြစ်သော။
မေတ္တစိတ္တံ ဝါ၊ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်သည်လည်းကောင်း။
ကာရုညံ ဝါ၊ သနားခြင်း သည်လည်းကောင်း။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ဝတ၊ စင်စစ်။
နော၊ တပည့်တော်တို့သည်။
ဧ၀ ရပေါ၊ သော။
ကက္ခဠော၊ ခက်ထန်သော။
ဖရုသော၊ ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော။
သတ္တော၊ သတ္တဝါကို။
န ဒိဋ္ဌပုဗ္ဗော၊ ရှေး၌ မတွေ့မြင်အပ်ပါ။
ဝါ၊ မတွေ့ဖူးပါ။"
ဣတိ၊ လျှောက်ကုန်ပြီ။
သတ္ထာ၊ သည်။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သော၊ ထိုစုန္ဒသည်။
ဣမေ သတ္တဒိဝသေ၊ ဤ၇ရက်တို့ပတ်လုံး။
သူကရေ၊ ဝက်တို့ကို။
န မာရေတိ၊ သေစေနေသည်မဟုတ်။
ဝါ၊ သတ်နေသည်မဟုတ်။
ပန၊ အဟုတ်ကား။
အဿ၊ ထိုစုန္ဒ၏။
ဝါ၊ မှာ။
ကမ္မသရိက္ခကံ၊ ကံနှင့်တူသော။
ဝါ၊ သတ်အပ်သော ဝက်တို့၏ အပြု အမူနှင့် တူသော။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးသည်။
ဥဒပါဒိ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပြီ။
ဇီဝန္တသေဝ၊ အသက်ရှင်ဆဲသာဖြစ်သော စုန္ဒအား။
ဝါ၊ အသက်ရှင်စဉ်ပင်။
အဝီစိမဟာ နိရယသန္တာပေါ၊ အဝီစိငရဲကြီး၏ အပူသည်။
ဥပဋ္ဌာသိ၊ ကပ်၍ တည်ပြီး။
ဝါ၊ ထင်ပြီ။
သော၊ ထိုစုန္ဒသည်။
တေန သန္တာပေန၊ ထိုအဝီစိငရဲအပူကြောင့်။
သတ္တဒိဝသာနိ၊ ၇ရက်တို့ပတ်လုံး။
သူကရရဏံ၊ ကို။
ရဝန္တော၊ လျက်။
အန္တော နိဝေသနေ၊ နေအိမ်အတွင်း၌။
ဝိစရိတွာ၊ ၍။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
ကာလံ၊ ကို။
ကတွာ၊ ၍။
အဝီစိမှိ၊ အဝီစိငရဲ၌။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ပြီ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ၍။
“ဘန္တေ၊ ရား!
ဣဓ လောကေ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော။
စိတွာ၊ ဝမ်းနည်းရ၍။
ပုန၊ တစ်ဖန်။
ဂန္တွာ၊ ၍။
သောစနဋ္ဌာနေယေဝ၊ ဝမ်းနည်းရရာအရပ်၌သာလျှင်။
နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်ရပြီ။
”ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေ၊ လျှောက်အပ်သော်။
“ဘိက္ခဝေ၊ တို့!
အာမ အိမ်း။
ပမတ္တာ နာမ၊ မေ့လျော့သူတို့ မည်သည်။
ဂဟဋ္ဌာ ဝါ၊ အိမ်၌တည်သူ လူ ဝတ်ကြောင်တို့သည်သော်လည်း။
ဟောန္တု၊ ဖြစ်ပါစေကုန်။
ပဗ္ဗဇိတာ ဝါ၊ ရှင် ရဟန်းတို့သည်သော်လည်း။
(ဟောန္တု၊ ကုန်။)
ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန် ၂ တန်သောဘဝ၌။
သောစန္တိ ယေဝ၊ ဝမ်းနည်းရကုန်သည်သာ။”
ဣတိ၊ သို့။
ဝတွာ၊ ပြီး၍။
“ဣဓ သောစတိ။
ပေ။
ကမ္မကိလိဋ္ဌမတ္တနော”တိ၊ ဟူသော။
ဣမံ ဂါထံ၊ ကို။
အာဟ၊ ဟောတော်မူပြီ။
ပါပကာရီ၊ မကောင်းမှုကို ပြုသူသည်။
ဣဓ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်ဘဝ၌။
သောစတိ၊ ၏။
ပေစ္စ၊ တမလွန်ဘဝ၌။
သောစတိ၊ ၏။
ဥဘယတ္ထ၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် ၂တန် သော ဘဝ၌။
သောစတိ၊ ၏။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။ ကမ္မကိလိတ္တံ၊ ညစ်ပေသော အကုသိုလ်ကံကို။ ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။ ဝါ၊ မြင်ရခြင်းကြောင့်။ သော၊ ထိုမကောင်းမှု ကို ပြုပြီးသူသည်။
သောစတိ၊ ၏။ သော၊ ထိုမကောင်းမှုကို ပြုပြီးသူသည်။ ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်းရ၏။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ကမ္မကိလိတ္တံ၊ ညစ်ပေသော အကုသိုလ်ကံကို။
ဒိသွာ၊ မြင်ရ၍။
ဝါ၊ မြင်ရခြင်းကြောင့်။
သော၊ ထိုမကောင်းမှု ကို ပြုပြီးသူသည်။
တတ္ထ၊ ထိုဂါထာ၌။
ပါပကာရီတိ၊ ကား။
နာနပ္ပကာရဿ၊ အထူးထူးသော အပြားရှိသော။
ပါပကမ္မဿ၊ မကောင်းမှုကံကို (မိမိကိန်းရာ သတ္တဝါကို အပါယ် လေးရွာသို့ ကျရောက်စေတတ်သောကံကို)။
ကာရကော၊ ပြုတတ်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
“မေ၊ ငါသည်။
ကလျာဏံ၊ ကောင်းမှုကို။
အကတံ ဝတ၊ မပြုအပ်မိလေစွတကား။
ပါပံ၊ မကောင်းမှုကို။
ကတံ ဝတ၊ ပြုအပ်မိလေစွ တကား။”
ဣတိ၊ ဤသို့တွေး၍။
ဧကံသေနေဝ၊ တစ်ခုသော အဖို့အားဖြင့်သာ လျှင်။
ဝါ၊ စင်စစ်ဧကန်အားဖြင့်သာလျှင်။
မရဏသမယေ၊ သေခါနီးအခါ၌။
ဣဓ၊ ဤဘဝ၌။
သောစတိ၊ ဝမ်းနည်းရ၏။
ဣဒံ၊ ဤဝမ်းနည်းခြင်းသည်။
အဿ၊ ထို မကောင်းမှုကို ပြုခဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကမ္မသောစနံ၊ ကံကြောင့် ဝမ်းနည်းရခြင်းတည်း။
ဝါ၊ ကံကို စွဲ၍ ဝမ်းနည်းရခြင်းတည်း။
ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။
အနုဘဝန္တော ပန၊ ခံစားရသော်ကား။
**ပေစ္စ**၊ တမလွန်ဘဝ၌။
**သောစတိ**၊ ဝမ်းနည်းရ၏။
ဣဒံ၊ ဤဝမ်းနည်းရခြင်းသည်။
အဿ၊ ထိုမကောင်းမှုပြုခဲ့သူ၏။
ဝိပါကသောစနံ၊ အကျိုးကြောင့် ဝမ်းနည်းရခြင်းတည်း။ (အကျိုးကိုစွဲ၍ ဝမ်းနည်းရခြင်းတည်း)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်။
သော၊ ထိုမကောင်းမှုကို ပြုခဲ့သူသည်။
**ဥဘယတ္ထ**၊ ပစ္စုပ္ပန် တမလွန် ၂တန်သောဘဝ၌။
သောစတိယေဝ၊ ဝမ်းနည်းရသည်သာ။
ဝါ၊ ဧကန်မုချ ဝမ်းနည်းရ၏။
တေနေဝ ကာရဏေန၊ ထိုအကြောင်းကြောင့်ပင်။
ဇီဝမာနောယေဝ၊ အသက်ရှင်ဆဲသာလျှင်ဖြစ်သောသော။
စုန္ဒသူကရိကောပိ၊ ထိုစုန္ဒဝက်သတ်သမားသည်လည်း။
သောစတိ
သောစတိ။ ။ သောစတိ၌ သုစဓာတ်သည် သောကအနက်ကို ဟော၏ထို သောကကို “စိုးရိမ်ခြင်း”ဟု ရှေးက အနက်ပေးရိုး ရှိ၏စိုးရိမ်ဟူသည် မိမိအတွက်ဖြစ် စေ, မိမိနှင့်စပ်သူအတွက်ဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ခု ဖြစ်မည့်ဘေးကို (ဖြစ်စရာဘေးကို) ကြံစည်တွေးတော၍ဖြစ်သော သဘောတည်း၊ ဤသောကကား ပြုအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုကို တွေး၍ “ပြုခဲ့တာ မှားပေါ့”ဟု ဝမ်းနည်းခြင်းတည်း၊ ကောင်းမှုကို မပြုခဲ့လျှင်လည်း “မပြုမိခဲ့တာ မှားတာပဲ”ဟု တွေး၍ ဝမ်းနည်းတတ်သည်ထိုကြောင့် “စိုးရိမ်”ဟု မပေးဘဲ “ဝမ်းနည်း”ဟု အနက်ပေးသည်။(ဌပြု)
၊ ဝမ်းနည်းရ၏။
ဒိသွာ ကမ္မကိလိန္တိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
ကိလိဋ္ဌကမ္မံ၊ ညစ်ပေသော အကုသိုလ်ကံကို။
ပဿိတွာ၊ မြင်၍။
နာနပ္ပကာရကံ၊ အထူးထူးသော အပြားရှိအောင်။
ဝိလပန္တော၊ အော်မြည်တမ်းလျက်။
ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်းရ၏။
ဣတိ၊ ဤတွင် ဂါထာအဖွင့် အပြီးတည်း။
ဂါထာပရိယောသာနေ၊ ၌။
ဗဟို၊ များစွာကုန်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
သောပန္နာဒယော၊ သောတာပန်အစရှိသည်တို့သည်။
အဟေသုံ၊ ကုန်ပြီ။
မဟာဇနဿ ဓမ္မဒေသနာ သာတ္ထိကာ ဇာတာ။
ဣတိ၊ ဤတွင် စုန္ဒသူကရိကဝတ္ထုအပြီးတည်း။
စူန္ဒသူကရိကဝတ္ထုဘာသာဋီကာ ပြီး၏။