Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
元亨寺·CBETA
中文
(VN)Pārājikapāḷi
(VN)Pārājikapāḷi

12. Dubbacasikkhāpadaṃ

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

အာယသ္မာဆန္နော၊ သည်။ အနာစာရံ၊ မကျင့်ထိုက်သောအကျင့်ကို။ (မလျောက်ပတ်သောအကျင့်ကို)။ အာစရတိ၊ ပြုကျင့်၏။ ပေ။
အာဝုသော ဆန္န။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့ သဘောရှိသောအမှုကို။ မာ အကာသိ၊ မပြုပါနှင့်။
ဧတံ၊ ဤအမှုသည်။ န ကပ္ပတိ၊ ရဟန်းတို့အား မအပ်ပါ။ ဣတိ၊ ပြီ။
သော ဧဝံဝဒေတိ၊ ပြန်ပြော၏။ (ကိံ)။
အာဝုသော တုမှေ။ ကိံ နု၊ အဘယ့်ကြောင့်။ မံ၊ ကို။ ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုထိုက်သည်ကို။ ဝါ၊ ပြောဆိုထိုက်သည်ဟု။ မညထနာမ၊ ထင်မှတ်ကြရသနည်း။ [နာမသဒ္ဒါဂရဟာ (ဝမ္ဘန) အနက်ဟော။]
အဟံခေါနာမ၊ တပည့်တော်ကသာ။ တုမှေ၊ တို့ကို။ ဝဒေယျံ၊ ပြောရာ၏။ (ပြောရမည်)။ [နာမ သဒ္ဒါသမ္ဘာဝနာ (ဥက္ကံသ) အနက်ဟော။]
အမှာကံ၊ တို့၏။ ဗုဒ္ဓေါ၊ ဘုရားတည်း။ အမှာကံ။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ အမှာကံ၊ တို့၏။ အယျပုတ္တေန၊ အရှင့်သားသည်။ ဓမ္မော၊ သစ္စာ ၄ ပါးတရားကို။ အဘိသဗိတော၊ ထိုးထွင်း၍ သိတော််မူအပ်ပြီ။ [အဘိ+သံ+ဣဓာတ်။ ဂတိအနက်ဟော။ ကံဟော တ။ ဂတိအနက်ဟောမှန်သမျှ ‌ဗုဒ္ဓိအနက်ကိုလည်း ဟောနိိုင်သည်။]
သေယျာထာနာမ၊ မည်သည်။ မဟာဝါတော၊ ကြီးစွာသော လေသည်။ (လေမုန်တိုင်းသည်။) ဝါယန္တော၊ တိုက်လာလသော်။ တိဏကဋ္ဌပဏ္ဏပတံ၊ ထိုထိုအရပ်၌ကျနေသော မြက်,ထင်း, သစ်ရွက်ကို။ (တစ်နည်း) တိဏကဋ္ဌပဏ္ဏသဋံ၊ မြက်,အနှစ်မရှိသော သစ်သား, ဟောင်းနွမ်းသောသစ်ရွက်ကို။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်း။ ဥဿာရေယျ (သေယျထာပိ)၊ တစ်နေရာ၌ ရွေ့လျားစေရာသကဲ့သို့။ ဝါ၊ တစ်နေရာ၌ စုစေရာ သကဲ့သို့။ သေယျထာပိဝါပန၊ ဥပမာတစ်နည်းကား။ ပဗ္ဗတေယျာ၊ တောင်မှစ၍ဖြစ်သော။ ဝါ၊ တောင်မှစီးဆင်းလာသော။ နဒီ၊ မြစ်သည်။ သင်္ခသေဝါလပဏကံ၊ အမြစ်ရှည်၍ အရွက်ပါသောမှော်, စိမ်းညိုသောမှော်, ရေညှိကို။ ဝါ၊ မှော်ကြီး, မှော်သေး ရေညှိကို။ ဧကတော၊ တပေါင်းတည်။ ဥဿာရေယျ သေယျထေဝါ၊ ကဲ့သို့။ ဧ‌ဝမေဝ၊ ပင်။ နာနာ နာမာ၊ အမျိုးမျိုးသော နာမည်ရှိကုန်သော။ နာနာဂေါတ္တာ၊ ကုန်သော။ နာနာဇစ္စာ၊ အမျိုးမျိုးသောဇာတ်ရှိကုန်သော။ နာနာကုလာ၊ အထူးထူးသောအမျိုးမှ။ (နိက္ခိမိတွာ) ပဗ္ဗဇိတာ၊ ရဟန်းပြုခဲ့ကုန်သော။ တုမှေ၊ တို့ကို။ ဧကတော၊ တည်း။ ဥဿာရိတာ ၁။ ဥဿာရိတာ။ ။ဤပုဒ်၏ကတ္တားကို "ကေနာပိ-လေနှင့်တူသူ,တောင်ကျမြစ်ရေနှင့်တူသူတစ်စုံတစ်ယောက်သည်လည်း" ဟု ထည့်ပါ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်ဟုအမည်မဖော်ဘဲဆိုသော်လည်း အရှင်ဆန္နက သူ၏ အရှင် (အယျပုတ္တ) ကို ရည်ရွယ်သည်။ ၊ တစ်နေရာ၌ ရွေ့စေအပ်ကုန်ပြီ။ ဝါ၊ စုပေါင်းအပ်ကုန်ပြီ။ ပေ။
ကထံဟိ၊ ကြောင့်။ အာယသ္မာ ဆန္နော၊ သည်။ ဘိက္ခူဟိ၊ တို့က။ သဟဓမ္မိကံ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့ ကျင့်ထိုက်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ ဝါ၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ဥစ္စာဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ ဝုစ္စမာနော၊ ပြောဆိုအပ်ပါလျက်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ အဝစနီယံ၊ မပြောဆိုထိုက်သည်ကို။ ကရိဿတိနာမ၊ ပြုရသနည်း။ (ပြုရပါလိမ့်) ။ ပေ။
ဒုဗ္ဗစော၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်သော စကားရှိသည်။ ဝါ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်သောစကားရှိသူ ၏အဖြစ်သည်။ ဒေါဝစဿကရဏေဟိ၊ ခဲယဉ်းသော စကားရှိသည်အဖြစ်ကို ပြုတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ ခဲယဉ်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်သော စကားရှိသူ၏အဖြစ်ကို ပြုတတ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ အက္ခမော၊ အဆုံးအမကိုသည်းမခံတတ်သည်။ အနုသာသနိံ၊ သွန်သင်ပြသခြင်းကို။ အပ္ပဒက္ခိဏဂ္ဂါဟိီ၊ အမြတ်တနိုးအားဖြင့် ယူလေ့မရှိသည်။ ဝါ၊ ရိုရို သေသေ ယူလေ့မရှိသည်။ ဟောတိ။ ပေ။
ပါတိ မောက္ခပရိယာပန္နေသု၊ ပါတိမောက်၌ အကျုံးဝင်ကုန်သော။ သိက္ခာပဒေသု၊ တို့၌။ ပေ။
သဟဓမ္မိကံနာမ၊ မည်သည်။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ ယံသိက္ခာပဒံ၊ ကို။ ပညတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ ဧတံ၊ ဤ ပညတ်အပ်သော သိက္ခာပုဒ်တော်သည်။ သဟဓမ္မိကံနာမ၊ မည်၏။
တေန၊ ထိုသီတင်းသုံးဖော်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ ပေ။ ကရောတိ။ (ကိံ)။
အာယသ္မန္တော၊ တို့။ (တုမှေ)မံ၊ ကို။ ကလျာဏံဝါ၊ ကောင်းသော စကားကိုလည်းကောင်း။ ပါပကံဝါ၊ မကောင်းသော စကားကိုလည်းကောင်း။ ကိဉ္စိ၊ ဘာကိုမျှ။ မာအဝစုတ္ထ၊ မပြောဆိုကြပါနှင့်။ အဟမ္ပိ၊ တပည့်တော်ကလည်း။ အာယသ္မန္တေ၊ တို့ကို။ ကလျာဏံဝါ ပါပကံတါ ကိဉ္စိ။ နဝက္ခာမိ၊ ပြောလိမ့်မည်မဟုတ်ပါ။
အာယသ္မန္တော၊ တို့။ (တုမှေ)။ မမ၊ တပည့်တော်ကို။ ဝစနာယ၊ ပြောဆိုခြင်းမှ။ ဝါ၊ ပြောဆိုကြောင်းစကားမှ။ ဝိရမထ၊ ရှောင်ကြဉ်ကြပါကုန်။ ဣတိ၊ သို့ပြု၏။
ယော သော ဘိက္ခူတိ၊ ကား။ ဒုဗ္ဗစဇာတိကော၊ ခဲယဉ်းသောစကားရှိသူ၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသည်။ ဝါ၊ ခဲယဉ်းစွာပြောအပ်သော စကားရှိသူ၏အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသော။ (အပြောခက်, အဆိုခက်, သဘောရှိသော)။ ယော သော ဘိက္ခု။ ပေ။
အာယသ္မာပိ၊ သည်လည်း။ ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။ သဟဓမ္မေန၊ သီတင်းသုံးဖော်တို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော သိက္ခာပုဒ်ဖြင့်။ ဝါ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော စကားဖြင့်။ ဝဒေတု၊ ပြောဆိုပါ။ ဘိက္ခူပိ။ ပေ။ ဝက္ခန္တိ၊ ပြောဆိုကြပါလိမ့်မည်။
ဟိ၊ အချင်းချင်း ပြောရကျိုးကား။ ယဒိဒံ ၁။ ယဒိဒံ။ ။ယဒိဒံ(ယံ+ဣဒံ) အညမညဝစနံ-အကြင်အချင်းချင်း ပြောဆိုခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ ယဒိဒံ (ယံ+ဣဒံ) အညမညဝုဋ္ဌာပနံ-အကြင်အချင်းချင်းအာပတ်မှ ထစေခြင်းသည်လည်းကောင်း၊ (အတ္ထိ)၊ ဤသို့ အကျယ်ပေးပါ။ ၊ အကြင်အချင်းချင်း ပြောဆိုခြင်း, အချင်းချင်း အာပတ်မှ ထစေခြင်းသည်။ (အတ္ထိ)။ (တေန) အညမညဝစနေန၊ ထိုအချင်းချင်းပြောဆိုခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ (တေန) အညမညဝုဋ္ဌပနေန၊ ထိုအချင်းချင်းအာပတ်မှ ထစေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။ တဿ ဘဂဝတော၊ ၏။ ပရိသာ၊ သည်။ ဧဝံ သံဝဍ္ဎာ၊ ဤသို့ကြီးပွားရပါ၏။ (ယခုလို ကြီးပွားနေပါ၏)။ ပေ။
ဒုဗ္ဗစသိက္ခာပဒံ နိဋ္ဌိတံ ဒွါဒသမံ။