အဓိမာနေ၊ ကြောင့်။
(အရဟတ္ထဖိုလ်ကို ပြောခြင်းကြောင့်၊)
အရညမှိ၊ ၌ (နေခြင်း)။
[အဓိမာနေ၊ အဓိမာနဝတ္ထု။
အရညမှိ၊ အရညဝတ္ထု။
ဤသို့လည်းပေးနိုင်သည်။]
ပိဏ္ဍော၊ ပိဏ္ဍစာရိက။
ဥပဇ္ဈာယ၊ ဥပဇ္ဈာယ်။
ဣရိယာပထော၊ စင်္ကြံသွားခြင်းစသော ဣရိယာပုတ်။
သညောဇနာ၊ တို့။
ရဟောဓမ္မာ၊ မျက်ကွယ်၌ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မတို့။
ဝိဟာရော၊ ကျောင်း။
ပစ္စုပဋ္ဌိတော၊ သင်္ကန်း စသည်ဖြင့် ပြုစုလုပ်ကျွေးပြီ။
န ဒုက္ကရံ၊ မခဲယဉ်း။
ဝိရိယံ၊ အာရဒ္ဓဝီရိယ။
အထောပိ၊ ထိုမှတစ်ပါးလည်း။
မစ္စုနော၊
ဘာသာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့ သေခြင်းမှမကြောက်။
ဝိပ္ပဋိသာရီ၊ နှလုံးမသာယာခြင်းရှိသူ။
သမ္မာ၊ သမ္မာပယုတ္တေနဝတ္ထု။
ဝီရိယေန၊ အာရဒ္ဓဝီရိယေန။
ယောဂေန အာရာဓနာယ၊ အားထုတ်ခြင်းဖြင့် ပြီးစေခြင်းငှာ။
(စွမ်းနိုင်၏)။
အထ၊ ထိုမှတစ်ပါး။
ဝေဒနာယ၊ ကို။
အဓိဝါသနာ၊ သည်းခံကုန်သော။
ဒုဝေ၊ ဝတ္ထုနှစ်မျိုးတို့။
ဗြာဟ္မဏေ၊ ၌။
ပဉ္စဝတ္ထူနိ၊ တို့။
[စာပိုဒ်- **၂၂၆**၊ အာယန္တု, နိသီဒန္တု၊ စသော ငါးဝတ္ထု၊]
အညံ၊ ရတ္တဖိုလ်ကို။
ဗျာကရဏာ၊ ပြောကုန်သော။
တယော၊ သုံးဝတ္ထုတို့။
အဂါရံ၊ အဂါရဝတ္ထု။
အာဝရဏာကာမာ၊ ကာမဂုဏ်တို့ကို တားမြစ်သော ဝတ္ထု။
ရကိ စာပိ၊ မွေ့လျော်ခြင်းကို။
အပက္ကမိ၊ ဖယ်သွားပြီ။
အဋ္ဌိ၊ အရိုးစုသည်လည်းကောင်း။
ပေသိ၊ အသားတစ်သည်လည်းကောင်း။
ဥဘော၊ ကုန်သော။
ဂါဝဃာတကာ၊ နွားသတ်သမားတို့တည်း။
ပိဏ္ဍော၊ အသားစိုင်သည်။
သာကုဏီကော၊ ငှက်မုဆိုးတည်း။
နိစ္ဆဝီ၊ အရေမရှိသူသည်။
ဩရဗ္ဘိ၊ သိုးသတ်သမားတည်း။
အသိ စ၊ သန်လျက် (ပြိတ္တာ) သည်ကား။
သူကရိတော၊ ဝက်သတ်သမားတည်း။
သတ္တိ၊ လှံ(ပြိတ္တာ) သည်။
မာဂဝိိကော၊ သားသတ်သမားတည်း။
ဥသုစ၊ မြားသည်ကား။
ကာရဏိကော၊ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်သူတည်း။
သူစိ၊ သံချွန်သည်။
သာရထိ၊ ရထားထိန်းတည်း။
ယော စ၊ အကြင်အပ်ဖြင့်လည်း။
သိဗ္ဗီယတိ၊ ချုပ်အပ်၏။
သောဟိ၊ ထိုအပ်သည်သာလျှင်။
သူစကော၊ ကုန်းတိုက်တတ်သောကြောင့် အပ်အမွေးပေါက်သူမည်၏။
[အပ်သည် ပြိတ္တာ- မမည်၊ အပ်၏ တည်ရာ သတ္တဝါသည်သာ ပြိတ္တာမည်၏ဟု သတ္တဝါကို ဌာနူပစာရအားဖြင့် ပြသည်၊]
အဏ္ဍဘာရိ၊ လိင်ဥကို ဆောင်သော ပြိတ္တာသည်။
ဂါမကူဋကေ၊ ရွာ၌ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသူသည်။
အဟု၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
ကူပေ၊ မစင်တွင်း၌။
နိမုဂ္ဂေါဟိ၊ နစ်မြုပ်သောပြိတ္တာသည်ပင်။
ပါရဒါရိကော၊ ထိုသူတစ်ပါးမယားကို သွားလာခဲ့သူတည်း။
ဂူထခါဒီ၊ မစင်ကိုစားသော ပြိတ္တာသည်။
ဒုဋ္ဌဗြာဟ္မဏော၊ ပုဏ္ဏားပျက်သည်။
(အကျင့်ပျက်သော ပုဏ္ဏားသည်၊)
အဟု၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
(၁၃၉) နိစ္ဆဝိတ္ထီ၊ အရေမရှိသော ပြိတ္တာမသည်။
အတိစာရိနီ၊ လင်ကိုကျော်လွန််၍ ကျင့်လေ့ရှိသူမသည်။
အဟု၊ ပြီ။
မင်္ဂုလိတ္ထီ၊ ဖောက်ပြန် စက်ဆုပ်ဖွယ် အဆင်းရှိသော မိန်းမသည်။
ဣက္ခဏိတ္ထိကာ၊ လူအပေါင်းအားမကောင်းကြည့်ရှုစေတတ်သူမ- သည်။
ဝါ၊ နတ်ကတော်သည်။
အဟု၊
ဩကိလိနိ၊ အောက်၌ ချွေးပေါက်တို့ဖြင့် စိုစွတ်သော ကိုယ်ရှိသူမသည်။
ဝါ၊ မီးပွား မီးပေါက် တဖြောက်ဖြောက်ကျသူမသည်။
သပတ္တိံ၊ လင်တူမိန်းမကို။
ဝါ၊ ရန်သူမိန််းမကို။
အင်္ဂါရံ၊ မီးကျီးကို။
ဩကိရိ၊ လောင်းခဲ့ပြီ။
သီသစ္ဆိန္နော၊ ဦးခေါင်းပြတ်သော ပြိတ္တာသည်။
စောရဃာတကော၊ သူခိုးသတ်သမားသည်။
အဟု၊
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းပြိတ္တာသည် လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုနီ၊ သည်လည်းကောင်း။
သိက္ခမာနာ၊ သည်လည်းကောင်း။
သာမဏေရော၊ သည်လည်းကောင်း။
အထ၊ ပါး။
သာမဏေရိကာ၊ သည်လည်းကောင်း။
ကဿပဿ၊ ကဿပဘုရားရှင်၏။
ဝိနယသ္မိံ၊ အဆုံးအမ၌။
(သာသနာတော်၌၊)
ပဗ္ဗဇံ၊ ရှင်, ရဟန်းပြုပြီးကုန်လျက်။
တာဝဒေ၊ ထိုအခါ၌။
ပါပကမ္မံ၊ မကောင်းမှုကံကို။
အကရိံသု၊
တပေါဒါ၊ တပေါဒါမြစ်။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ယုဒ္ဓံ၊ စစ်ပွဲ။
နာဂါနံ၊ ဆင်ပြောင်တို့၏။
ဩဂါဟနေန စ၊ ရေသို့ ဆင်းခြင်းနှင့် (စပ်သော ဝတ္ထု)။
သောဘိတော၊ သောဘိတမည်သော။
အရဟံ၊ ရဟန္တာဖြစ်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဉ္စကပ္ပသတံ၊ ငါးရာသော မဟာကပ်ကို။
သရေ၊ အောက်မေ့နိုင်၏။
ဣတိ၊ ဝိနီတဝတ္ထုဥဒ္ဒါနဂါထာ အပြီးတည်း။
အညွှန်း။ ။၁- အင်္ဂါရံ ဩကိရိ၊- ဝိ၊ဋ္ဌ၊ ၂။ ၁၀၀- ၌ "အင်္ဂါရေဩကိရိ" ဟု ကံအဖြစ်ဖြင့် သုံးစွဲပုံကို ကြည့်၍ပေးသည်။