ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သတိသမ္ပဇညေ၊ သတိသမ္ပဇညတရားသည်။
ဝါ၊ မြဲစွာ စွဲကပ် အမှတ်ရမူသတိနှင့် ကောင်းစွာဆင်ခြင်သိမြင်သော ဉာဏ်ပညာသည်။
အသတိ၊ မရှိလသော်။
သတိသမ္ပဇညဝိပန္နဿ၊ ပျက်စီးသော သတိသမ္ပဇညတရားရှိသောသူ၏။
ဝါ၊ သူမှာ။
ဟိရောတ္တပ္ပံ၊ ဟိရီနှင့် ဩတ္တပ္ပသည်။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဒုစ္စရိတ်ရျက်ခြင်း, ကြောက်လန့်ခြင်းသဘောသည်။
ဟတူပနိသံ၊ (မိမိကိုယ်တိုင်ပင်) ဖျက်ဆီးအပ်သော မှီရာအကြောင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ပ။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
ပဌမံ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ ပုဏ္ဏိယော၊ အရှင်ပုဏ္ဏိယသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားပြီး၍။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာရှိခိုးပြီး၍။
ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသောနေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အာယသ္မာ ပုဏ္ဏိယော၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ မူ)
ဘန္တေ၊ ရား။
ယေန၊ အကြင်အကြောင်းကြောင့်။
အပ္ပေကဒါ၊ တရံတခါ၌။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားဒေသနာတော်သည်။
ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အားထင်ပေါ်လာ၏။
အပ္ပေကဒါ၊ ၌။
န ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အား ထင်ပေါ်မလာ။
သော ဟေတု၊ ထိုအကြောင်းဟိတ်သည်။ (ဉာဏ်အား တရားဒေသနာ ထင်ပေါ်ခြင်း မထင်ပေါ်ခြင်း၏ ထိုအကြောင်းဟိတ်သည်)
ကောနုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
သော ပစ္စယော၊ ထိုအကြောင်းပစ္စည်းသည်။
ကောနုခေါ၊ နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ)
ပုဏ္ဏိယ၊ ပုဏ္ဏိယ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သဒ္ဓေါစ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသူသည်သာလျှင်။ (ဩကပ္ပနသဒ္ဓါ, ပစ္စက္ခသဒ္ဓါဟူသော သဒ္ဓါတရားနှစ်ပါးနှင့် ပြည့်စုံသူသည်သာလျှင်)
ဟောတိ၊ ၏။ [သဒ္ဓါတရားနှစ်ပါး၏ အဓိပ္ပါယ်ကို သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ် (၆၇) နဂရောပမသုတ်၊ ဤစာအုပ်စာမျက်နှာ (၂၃၀)၌ ရေးခဲ့ပြီ]
ဥပသင်္ကမိတာ စ၊ ဘုရားထံမှောက် သွားရောက်ချဉ်းကပ်သူသည်ကား။
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားဒေသနာတော်သည်၊
(တဿ၊ ထိုရဟန်း၏)
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အားထင်ပေါ်မလာ။
[တနည်း- ဥပသင်္ကမိတာ စ၊ သည်ကား၊
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်၊
(တဿ၊ ထိုရဟန်းအား)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်၊
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ ထင်ပေါ်မလာ]။
ပုဏ္ဏိယ၊ ပုဏ္ဏိယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်းကား။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သဒ္ဓေါစ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဥပသင်္ကမိတာစ၊ သူသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။ (ဤသို့ သဒ္ဓါရှိသူလည်း ဖြစ်၍ သွားရောက်ချဉ်းကပ်သူလည်း ဖြစ်လသော်)
ဝါ၊ ဤသို့ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
(တတော၊ ထိုအခါ၌)
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ထိုရဟန်း၏)
ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အားထင်ပေါ်လာ၏၊
[တနည်း- (တတော၊ ထိုအခါ၌၊
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
ပဋိဘာတိ၊ ထင်ပေါ်လာ၏။]
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသူသည်လည်းကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတာ စ၊ သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ပယိရုပါသိတာ၊ ဓမ္မဒေသနာအကျိုးငှာ ဆည်းကပ်သူသည်။
နော ဟောတိ၊ မဟုတ်။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်၊
(တဿ၊ ထိုရဟန်း၏)
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အား ထင်ပေါ်မလာ။
[တနည်း- (တဿ၊ ထိုရဟန်းအား)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ ထင်ပေါ်မလာ]။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်းကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတာစ၊ ကောင်း။
ပယိရုပါသိတာစ၊ သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။ (ဤသို့ သဒ္ဓါစသော သုံးမျိုးနှင့် ပြည့်စုံသည် ဖြစ်လသော်)
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ထိုအခါ၌)
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ထိုရဟန်း၏)
ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အားထင်ပေါ်လာ၏။
[တနည်း- (တတော၊ ထိုအခါ၌၊
တဿ၊ ထိုရဟန်းအား)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
ပဋိဘာတိ၊ ထင်ပေါ်လာ၏၊]
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတာစ၊ ကောင်း။
ပယိရုပါသိတာစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ပရိပုစ္ဆိတာ၊ ကြောင်းကျိုးဟုတ်သည် မဟုတ်သည်ကို မေးမြန်းတတ်သည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ လာ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏အကြောင်းကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတာစ၊ ကောင်း။
ပယိရုပါသိတာစ၊ ကောင်း။
ပရိပုစ္ဆိတာစ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ သော်။ (ဤသို့ သဒ္ဓါ, ဥပသင်္ကမန, ပယိရုပါသန, ပရိပုစ္ဆနတို့နှင့် ပြည့်စုံလသော်)
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ၌)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
ပဋိဘာတိ၊ ၏။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတာစ၊ ကောင်း။
ပယိရုပါသိတာစ၊ ကောင်း။
ပရိပုစ္ဆိတာစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ဩဟိတသောတော၊ စွင့်ထောင်ထားအပ်သော နားရှိသည်။ (စွင့်ထောင်ထားအပ်သော ပသာဒနား, ဉာဏ်နားရှိသည်)
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
နော သုဏာတိ၊ မနာယူ။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
နေဝပဋိဘာတိ၊ လာ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏အကြောင်းကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
ပရိပုစ္ဆိတာစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဩဟိတသောတော၊ သည်။
(ဟုတွာစ၊ ဖြစ်၍လည်း)
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုဏာတိ၊ နာယူ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ဖြစ်လသော်(ဤသို့ သဒ္ဓါ, ဥပသင်္ကမန, ပယိရုပါသန, ပရိပုစ္ဆန, ဩဟိတသောတ ဓမ္မဿဝနဖြစ်လသော်)။
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ၌)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ (တဿ၊ ၏)
ပဋိဘာတိ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
ပရိပုစ္ဆိတာစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဩဟိတသောတော၊ သည်။
(ဟုတွာစ၊ လည်း)
ဓမ္မံ၊ ကို။
သုဏာတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
သုတွာ၊ ကြားနာပြီး၍။
ဓမ္မံ၊ ပရိယတ်တရားကို။
နော ဓာရေတိ၊ နှုတ်တက်မဆောင်ထား, မမှတ်သား။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ လာ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်းကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
ပရိပုစ္ဆိတာစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဩဟိတသောတော၊ သည်။
(ဟုတွာစ) ဓမ္မံ၊ ကို။
သုဏာတိ၊ ၏။
သုတွာစ၊ ကြားနာပြီး၍လည်း။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဓာရေဟိ၊ နှုတ်တက်ဆောင်ထား မှတ်သား၏။
ဧဝံ၊ သော်။
(ဤသို့ သဒ္ဓါ, ဥပသင်္ကမန, ပယိရုပါသန, ပရိပုစ္ဆန, ဩဟိတသောတ ဓမ္မဿဝန, သုတွာဓမ္မဓာရဏ ဖြစ်လသော်)
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ၌)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ (တဿ၊ ၏)
ပဋိဘာတိ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
သုတွာစ၊ လည်း။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဓာရေတိ၊ ၏။
စ၊ လည်း။
ဓတာနံ၊ နှုတ်တက်ဆောင်ထား မှတ်သားအပ်ပြီးကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ ပရိယတ်တရားတော်တို့၏။
အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
နော ဥပပရိက္ခတိ၊ မကြံစည်မစဉ်းစား။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
နေဝ ပဋိဘာတိ၊ လာ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
ဓတာနံ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
ဥပပရိက္ခတိ၊ ၏။
ဧတံ၊ သော်။ (ဤသို့ သဒ္ဓါ။ပ။ သုတွာဓမ္မဓာရဏ, အတ္ထူပပရိက္ခာ ဖြစ်လသော်)
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ၌)
တထာဂတံ ဓမ္မဒေသနာ( တဿ၊ ၏) ပဋိဘာတိ။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။ပ။
ဓတာနံ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာနံ၊ တို့၏။
အတ္ထံ၊ ကို။
ဥပပရိက္ခတိစ၊ ကြံစည်စဉ်းစားလည်း စဉ်းစား၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို။
အညာယ၊ သိ၍။
ဓမ္မံ၊ ပါဠိကို။
အညာယ၊ သိ၍။
ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နော၊ လောကုတ္တရာတရား ကိုးပါးအားလျော်သော သီလသမထဝိပဿနာ အကျင့်တရားကို ကျင့်သည်။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
နေဝ တာဝ ပဋိဘာတိ၊ ဉာဏ်အား မထင်ပေါ်လာသေး။
ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
စ၊ ထင်ပေါ်လာခြင်း၏ အကြောင်းကား။
ယတော၊ ၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။ [ထို့နောက် ပေယျာလ မမြှုပ်တော့ပေ။ ပါဠိတော် အပြည့်အစုံရှိထားသည့်အတိုင်း အနက်ဆို။]။ပ။
ဓမ္မာနုဓမ္မပ္ပဋိပန္နောစ၊ ကျင့်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။ (ဤသို့ သဒ္ဓါ။ပ။ အတ္ထူပပရိက္ခာ, ဓမ္မာနုဓမ္မပဋိပန္နတာ ဖြစ်လသော်)
ဝါ၊ ကြောင့်။
(တတော၊ ၌)
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
(တဿ၊ ၏)
ပဋိဘာတိ၊ ၏။
ပုဏ္ဏိယ၊ ပုဏ္ဏိယ။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော (သမန္နာဂတဿ)၊ ပြည့်စုံသော ရဟန်း၏။
ဧကန္တပဋိဘာနာ၊ ဧကန်မုချဉာဏ်အား ထင်ပေါ်လာသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[တနည်း-ပုဏ္ဏိယ၊ ယ။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတာ(သမန္နာဂတဿ)၊ ပြည့်စုံသော ရဟန်းအား။
တထာဂတံ၊ ၏။
ဓမ္မဒေသနာ၊ သည်။
ဧကန္တပဋိဘာနာ၊ ဧကန်မုချ ထင်ပေါ်လာသည်။
ဟောတိ၊ ၏။]
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
[သမန္နာဂတော၌ ပထမာဝိဘတ်ကို သာမီအနက်၌ သက်ဟု အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ထိုအဖွင့်သည် အခြားနေရာတို့၌ ဒုတိယာဝိဘတ်၏ သာမီအနက်နှင့် သမ္ပဒါန်အနက်အဖွင့်မျိုးပင် ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် သမ္ပဒါန် အနက်လည်း ဖြစ်သင့်ပါသည်]
ဒုတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အညတိတ္ထိယာ၊ သာသနာပ အယူရှိကုန်သော။ (ဘုရားအဆုံးအမအယူဝါဒမှ တပါးသော အယူဝါဒရှိကုန်သော)
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သစေ ပုစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်၍ မေးမြန်းကြကုန်အံ့။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ပုစ္ဆေယျုံ၊ မေးမြန်းကြကုန်ရာသနည်း ဟူမူ)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သဗ္ဗေ၊ အားလုံးကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတရားတို့သည်။
ကိံမူလကာ၊ အဘယ်မည်သော မူရင်းအကြောင်း ရှိကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတရားတို့သည်။
ကိံသမ္ဘဝါ၊ အဘယ်မည်သော ဖြစ်ကြောင်းတရား ရှိကုန်သနည်း။
ဝါ၊ အဘယ်တရားကြောင့် ဖြစ်ပါကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံသမုဒယာ၊ အဘယ်မည်သော ပေါင်းစုဖြစ်ကြောင်း တရားရှိကုန်သနည်း။
ဝါ၊ အဘယ်တရားကြောင့် ပေါင်းစုလျက် ဖြစ်ကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံသမောသရဏာ၊ အဘယ်မည်သော ပေါင်းဆုံစုဝေးရာ တရားရှိကုန်သနည်း။
ဝါ၊ အဘယ်တရား၌ ပေါင်းစုံ စုဝေးကြကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံပမုခါ၊ အဘယ်မည်သော အကြီးအမှူးရှိကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံအဓိပတေယျာ၊ အဘယ်မည်သော အကြီးအကဲ ရှိကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံဥတ္တရာ၊ အဘယ်မည်သော ထူးကဲလွန်မြတ်သော တရားရှိကုန်သနည်း။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ကိံသာရာ၊ အဘယ်မည်သော အနှစ်သာရရျိကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သစေ ပုစ္ဆေယျုံ၊ အကယ်၍ မေးမြန်းကြကုန်ရာငြားအံ့)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တုမှေ၊ တို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုဋ္ဌာ၊ မေးမြန်းခံရကုန်သည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်)
အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။
တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဗျာကရေယျာထ၊ ဖြေဆိုကြကုန်အံ့နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုဋ္ဌာ၊ မေးမြန်းအပ်ကုန်သော၊ (ပရိဗိုဇ်တို့၏ မေးမြန်းမှုကို ခံကြရကုန်သော)
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။
တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဗျာကရေယျာထ၊ ဖြေကြားကြကုန်လော။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သဗ္ဗေ၊ အားလုံးကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ ခန္ဓာငါးပါးတရားတို့သည်။
ဆန္ဒမူလကာ၊ ဆန္ဒမည်သောမူရင်းအကြောင်း ရှိပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
မနသိကာရ သမ္ဘဝါ၊ မနသိကာရမည်သော ဖြစ်ကြောင်းတရား ရှိပါကုန်၏။
ဝါ၊ မနသိကာရကြောင့် ဖြစ်ပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဖဿသမုဒယာ၊ ဖဿမည်သော ပေါင်းစုဖြစ်ကြောင်းတရား ရှိပါကုန်၏။
ဝါ၊ ဖဿကြောင့် ပေါင်းစုလျက် ဖြစ်ပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
သဝေဒနာသမောသရဏာ၊ ဝေဒနာမည်သော ပေါင်းဆုံစုဝေးရာ တရားရှိပါကုန်၏။
ဝါ၊ ဝေဒနာ၌ ပေါင်းဆုံ စုဝေးကြပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
သမာဓိပ္ပမုခါ၊ သမာဓိမည်သော အကြီးအမှူး ရှိပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ သတို့သည်။
တာဓိပတေယျာ၊ သတိမည်သော အကြီးအကဲ ရှိပါကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ပညုတ္တရာ၊ မဂ်ပညာမည်သော ထူးကဲလွန်မြတ်သောတရားရှိပါကုန်၏။ [နဝကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၄) သမိဒ္ဓိသုတ်၌ "ပညုတ္တရာ"၌ ပညာအရ မဂ်ပညာကို ယူရန်ဖွင့်ပြ၏]
သဗ္ဗေ၊ ကုန်ေသာ။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဝိမုတ္တိသာရာ၊ ကိလေသာမှ လွတ်မြောက်ကြောင်း ဖိုလ်တရားဟူသော အနှစ်သာရရှိပါကုန်၏။
ဝါ၊ ကိလေသာမှ လွတ်မြောက်ပြီး ဖိုလ်တရားဟူသော အနှစ်သာရ ရှိပါကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဗျာကရေယျာထ၊ လော)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ပုဋ္ဌာ၊ မေးမြန်းခံရကုန်သည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။
ဝါ၊ ဖြစ်ကုန်သော)။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။
တေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ တို့အား။
ဧဝံ၊ ဤငါဟောကြားအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း။
ဗျာကရေယျာထ၊ လော။ပ။
တတိယံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ အကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
မဟာစောရော၊ ခိုးသားဓားပြကြီးသည်။ (တိုင်းနိုင်ငံကို လုယက်တိုက်ခိုက်ဖျက်ဆီးနိုင်သော ခိုသားဓားပြကြီးသည်)
ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာ။
ပရိယာပဇ္ဇတိ၊ ဆုံးရှုံးပျက်စီးခြင်းသို့ ရောက်၏။
စိရဋ္ဌိတိကော၊ ကြာမြင့်စွာ တည်တံ့ခြင်းရှိသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ သော။
မဟာစောရော၊ သည်။
ခိပ္ပံ၊ စွာ။
ပရိယာပဇ္ဇတိ၊ ....သို့ရောက်သနည်း။
စိရဋ္ဌိတိကော၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်းဟူမူ။
(မဟာစောရော၊ သည်)။
အပ္ပဟရန္တဿ၊ မိမိကို ရိုက်နှိက်မည့် ရန်သူမဟုတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (မိမိကိုရိုက်နှိက်မည့် ရန်သူမဟုတ်၍ မရိုက်နှိက်သင့်သော သီလစသော ဂုဏ်ရှိ ပုဂ္ဂိုလ်, အဘိုးအိုနှင့် ကလေးသူငယ်ကို)
ပဟရတိ၊ ရိုက်နှက်ပုတ်ခတ်၏။
အနဝသေသံ၊ (ပစ္စည်းအားလုံး သိမ်းကြုံးမချန်) မကြွင်းကျန်အောင်။
အာဒိယတိ၊ လုယက်ယူငင်၏။
ဣတ္ထိံ၊ မိန်းမကို။
ဟနတိ၊ ညှဉ်းဆဲပုတ်ခတ် သတ်ဖြတ်၏။
ကုမာရိံ၊ အမျိုးသမီးပျိုကို။
ဒူသေတိ၊ ဖျက်ဆီး၏။
ဝါ၊ မုဒိမ်းကျင့်၏။
ပဗ္ဗဇိတံ၊ ရဟန်းကို။
ဝိလုမ္ပတိ၊ လုယက်၏။
ရာဇကောသံ၊ မင်းဘဏ္ဍာတိုက်ကို။
ဝိလုမ္ပတိ၊ လုယက်၏။
အစ္စာသန္နေ၊ (ရွာနိဂုံးမင်းနေပြည်၏) အနီးအပါး၌။
ကမ္မံ၊ လုယက်တိုက်ခိုက်မှုကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
နိဓာနကုသလောစ၊ (မြတ်သော အလှူခံ ပုဂ္ဂိုလ်၌) လှူဒါန်းမြှပ်နှံခြင်း၌ လိမ်မာကျွမ်းကျင်သည်လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။ပ။
မဟာစောရော၊ သည်။
ခိပ္ပံ၊ စွာ။
နပရိယာပဇ္ဇတိ၊ ဆုံးရှုံးပျက်စီးခြင်းသို့ မရောက်။
စိရဋ္ဌိတိကော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။ပ။
အပ္ပဟရန္တဿ၊ ကို။
နပဟရတိ၊ မရိုက်နှက်။
အနဝသေသံ၊ အကြွင်းအကျန်မရှိအောင်။
နအာဒိယတိ၊ မယူ။
ဣတ္ထိံ၊ ကို။
န ဟနတိ၊ မညှဉ်းဆဲ မပုတ်ခတ် မသတ်။
ကုမာရိံ၊ ကို။
နဒူသေတိ၊ မဖျက်ဆီး။
ပဗ္ဗဇိတံ၊ ကို။
န ဝိလုမ္ပတိ၊ မလုယက်။ပ။
ဣတိ(အဝေါစ)
စတုတ္ထံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမဏောတိ၊ သမဏဟူသော။
ဝါ၊ ကိလေသာတို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။
ဧတံ အဓိဝစနံ၊ ဤနာမည်သည်။
အရဟတော၊ ကိလေသာတို့မှ ကင်းဝေးတော်မူသော။
ဝါ၊ နတ်လူဗြဟ္မာ သတ္တဝါတို့၏ ရှိခိုးဦးခိုက် အပူဇော်ခံယူတော်မူထိုက်သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ မမှားဧကန် အမှန်ပိုင်နိုင် ကိုယ်ပိုင်စတွင် ကုန်စင်ခပင်း ကျန်ကြွင်းမရှိ သိမြင်တော်မူသော။
တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
အဓိဝစနံ၊ နာမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဗြာဟ္မဏောတိ၊ ဗြာဟ္မဏဟူသော။
ဝါ၊ မကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။
ဧတံ၊ ဤနာမည်သည်။
အရဟတော၊ သော။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ သော။
တထာဂတဿ၊ ၏။
အဓိဝစနံ၊ နာမည်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝေဒဂူတိ၊ ဝေဒဂူဟူသော။
ဝါ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်တော်မူသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။
ဝါ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်တို့ဖြင့် အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်သတ်သောအားဖြင့် ထိုးထွင်းသိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိသက္ကောတိ၊ ဆေးဆရာဟူသော။ (ကိလေဿာရောဂါကို ပျောက်ကင်းစေသော ဆေးဆရာဟူသော)။
ဧတံ၊ ဤနာမည်သည်။ပ။
နိမ္မလောတိ၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။ပ။
ဝိမလောတိ၊ ကိလေသာအညစ်အကြေးကင်းစင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။ပ။
ဉာဏီတိ၊ သဗ္ဗညုတ ဉာဏ်တော်ပိုင်ရှင်ဟူသော။ပ။
ဝိမုတ္တောတိ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော။ပ။
[ဂါထာ] ယံ (ဂုဏဇာတံ)၊ အကြင်ဂုဏ်အပေါင်းတို့၊ (သီလ, သမာဓိ, ပညာ အစရှိသော အကြင်ဂုဏ်အပေါင်းသို့)။
သမဏေန၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်ကို ငြိမ်းစေပြီးသော အရှင်မြတ်သည်။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်၏။
**ဝုသီမတာ**၊ ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မြတ်သောအရိယမဂ် အကျင့်ရှိတော်မူသော။ဝုသိမတာ။ ။ ဝသဓာတ်, အတီတကာလိက ကံဟော ဣပစ္စည်းဖြင့် ပြီးသော ဝုသိပုဒ်ကို - ဝုသီယိတ္တာတိ ဝုသိ- ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ (မြတ်သော အရိယမဂ်အကျင့်)ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ ထို့နောက် အဿတ္ထိ မန္တုပစ္စည်းဆင့်၍ "ဝုသိမန္တု"ဟု ဖြစ်၏။ ဝုသိ အဿ အတ္ထီတိ ဝုသိမာ- ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ (တနည်း) ထိုဣပစ္စည်းကို ပစ္စုပ္ပန္နကာလိကကြံ၍- ဝုဿတီတိ ဝုသိ- ကျင့်သုံးအပ်ဆဲဖြစ်သော အရိယမဂ်။ ဝုသိ အဿ အတ္ထီတိ တုသိမာ- (ကျင့်သုံးအပ်ပြီးသော) ထိုအရိယမဂ် ရှိတော်မူသော (ဝါ- ထိုအရိယမဂ်ကို ကျင့်သုံးတော်မူပြီးသော) မြတ်စွာဘုရား။ တနည်း- ဣပစ္စည်းကို အတီတကာလိက ကတ္တားဟောကြံ၍- အဝုဿီတိ ဝုသိ- (မဂ္ဂဗြဟ္မ စရိယကို) ကျင့်သုံးပြီးသော အရဟတ္တဖိုလ်။ ဝုသိ အဿ အတ္ထီတိ ဝုသိမာ- (မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို) ကျင့်သုံးပြီးသော အရဟတ္တဖိုလ် ရှိတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။
ဝုသိမတောတိ ဝုသိတဝတော၊ ဝုသိတဗြဟ္မစရိယဝါသဿာတိ အတ္ထော၊ ဝုဿတီတိ ဝါ "ဝုသီ" တိ မဂ္ဂေါ ဝုစ္စတိ၊ သော ဧတဿ ဝုတ္ထော အတ္ထီတိ ဝုသိမာ၊ အဂ္ဂဖလံ ဝါ ပရိနိဋ္ဌိတဝါသတ္တာ "ဝုသီ"တိ ဝုစ္စတိ၊ တံ ဧတဿ အတ္ထီတိ ဝုသိမာ။ ပဋိစ္စ သမုပ္ပါဒိဝိဘင်း မူလဋီကာ၊ ၁၂၁။ "ဝုသိမတော"ဟူ၍ ဣရဿဖြင့် ရှိသင့်သော်လည်း ဆန္ဒာနုရက္ခဏအကျိုးငှာ သ၏ ဣကို ဤဒီဃပြု၍ "ဝုသီမတော"ဟု ရှိသည်။ ဗြာဟ္မဏေန၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော အရှင်မြတ်သည်။ (ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်၏။ တံ၊ ထိုဂုဏ်အပေါင်းသို့။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ ပတ္တံ၊ ရောက်တော်မူအပ်ပြီ)
ဝုသိမတောတိ ဝုသိတဝတော၊ ဝုသိတဗြဟ္မစရိယဝါသဿာတိ အတ္ထော၊ ဝုဿတီတိ ဝါ "ဝုသီ" တိ မဂ္ဂေါ ဝုစ္စတိ၊ သော ဧတဿ ဝုတ္ထော အတ္ထီတိ ဝုသိမာ၊ အဂ္ဂဖလံ ဝါ ပရိနိဋ္ဌိတဝါသတ္တာ "ဝုသီ"တိ ဝုစ္စတိ၊ တံ ဧတဿ အတ္ထီတိ ဝုသိမာ။ ပဋိစ္စ သမုပ္ပါဒိဝိဘင်း မူလဋီကာ၊ ၁၂၁။ "ဝုသိမတော"ဟူ၍ ဣရဿဖြင့် ရှိသင့်သော်လည်း ဆန္ဒာနုရက္ခဏအကျိုးငှာ သ၏ ဣကို ဤဒီဃပြု၍ "ဝုသီမတော"ဟု ရှိသည်။ ဗြာဟ္မဏေန၊ မကောင်းမှု အကုသိုလ်တို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော အရှင်မြတ်သည်။ (ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်သင့်ရောက်ထိုက်၏။ တံ၊ ထိုဂုဏ်အပေါင်းသို့။ မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ ပတ္တံ၊ ရောက်တော်မူအပ်ပြီ)
အနုတ္တရံ၊ တန်းတူကင်းလတ် အမြတ်ဆုံးဖြစ်သော။
ယံ၊ အကြင်ဂုဏ်အပေါင်းသို့။
ဝေဒဂုနာ၊ လေးပါးသော မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် နိဗ္ဗာန်ကို သိမြင်တော်မူပြီးသော အရှင်မြတ်သည်။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
ဘိသက္ကေန၊ ကိလေသာရောဂါ, အနာကုစား သမားတော်သခင် အရှင်မြတ်သည်။
(ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဂုဏ်အပေါင်းသို့။
မယာ၊ သည်။
ပတ္တံ၊ ပြီ)။
ယံ၊ အကြင်ဂုဏ်အပေါင်းသို့။
နိမ္မလေန၊ ကိလေသာ အညစ်အကြေးမရှိသော အရှင်မြတ်သည်။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
သုစီမတာ၊ ညစ်ကြေးမတင် ဖြူသန့်စင်သည့် ဂုဏ်တော်ပိုင်ရှင် ဖြစ်တော်မူသော။
ဝိမလေန၊ ကိလေသာအညစ်အကြေး ကင်းဝေးသော အရှင်မြတ်သည်။
(ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
တံ၊ ထိုဂုဏ်အပေါင်းသို့။
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။
ပတ္တံ၊ ရောက်တော်မူအပ်ပြီ)
အနုတ္တရံ၊ သော။
ယံ၊ အကြင်ဂုဏ်အပေါင်းသို့။
ဉာဏိနာစ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ်တော်ရှင်သည်သာလျှင်။
ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
ဝိမုတ္တေန၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်တော်မူသော အရှင်မြတ်သည်။
(ပတ္တဗ္ဗံ၊ ၏။
တံ၊ သို့။
မယာ၊ သည်။
ပတ္တံ၊ ပြီ)
သော အဟံ၊ ထိုငါဘုရားသည်။
ဝိဇိတသင်္ဂါမော၊ အောင်အပ်ပြီးသော ငါးတန် ဆင်နွှဲ မာရ်စစ်ပွဲ ရှိတော်မူ၏။
ဝါ၊ ငါးမာရ်စစ်ပွဲ ဆင်နွှဲသုတ်သင် အောင်မြင်တော်မူပြီ။
ဗန္ဓနာ၊ (ရာဂစသော အားလုံးသော) အနှောင်အဖွဲ့မှ။
မုတ္တော၊ ကိုယ်တော်တိုင် လွတ်မြောက်တော်မူသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
မောစေမိ၊ များစွာသော သတ္တဝါအပေါင်းကိုလည်း လွတ်မြောက်စေတော်မူ၏။
(အဟံ၊ ငါသည်)
နာဂေါ၊ အကုသိုလ်အမှု မပြုရှောင်ကြဉ် သူတော်စင် ဖြစ်တော်မူသည်။
ပရမဒန္တော၊ အမြတ်ဆုံးဓလေ့ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့တော်မူသည်။ (ဆရာသခင်၊ သွန်သင်မလို၊ ပင်ကိုယ်ဉာဏ်မြတ်၊ အသိဓာတ်ဖြင့်၊ အမြတ်ဆုံးဓလေ့၊ ယဉ်ကျေး သိမ်မွေ့တော်မူသည်)
အသေခေါ၊ သိက္ခာအားလုံး ပြီးဆုံးအဆင့်မြင့် ဖြည့်ကျင့်ပြီး ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပရိနိဗ္ဗုတော၊ ကိလေသာဟူ အပူကင်းဝေး ငြိမ်းအေးတော်မူသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်တော်မူ၏။
ဣတိ(အဝေါစ)
ပဉ္စမံ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
မဟတာ၊ အရေအတွက်အားဖြင့် များစွာသော။
ဝါ၊ (အပ္ပိစ္ဆတာ အစရှိသော) ဂုဏ်အားဖြင့် မြင့်မြတ်သော၊
ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းအပေါင်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ကောသလေသု၊ ကောသလမည်သော ဇနပုဒ်၌။
ဝါ၊ ကောသလတိုင်းနယ်ပယ်၌။
စာရိကံ၊ ခရီးရှည်လျား ကြွသွားတော်မူခြင်းကို။
ဝါ၊ ခ၇ီးရှည်လျား ကြွသွားတော်မူခြင်းဖြင့်။
စရမာနော၊ (ဖြည်းဖြည်းသက်သာ) ကြွသွားတော်မူလသော်။
[**စရမာနော**၊ တနေ့တယူဇနာ, နှစ်ယူဇနာနှုန်းထား၊ ရပ်ကာနား၍ ကြွသွားတော်မူလသော်။
စာရိကံ စရမာနော။ ။ ယံ ပန ဂါမနိဂမပဋိပါဋိယာ ဒေဝသိကံ ယောဇနဒွိယော ဇနဝသေန ပိဏ္ဍပါတစရိယာဒီဟိ လောကံ အနုဂ္ဂဏှန္တဿ ဂမနံ၊ အယံ အတုရိတစာရိကာ နာမ။ သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာ၊ ၂၁၅။ (အမ္ဗဋ္ဌသုတ်)။ အင်္ဂုတ္တိုရ် အဋ္ဌကထာ၊ ဒု-၁၆၅။ တိကနိပါတ် စာပိူ်(၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်၌ကား "ယောဇနအဒ္ဓယောဇနဝသေန"ဟုလည်းကောင်း, အောက်ခြေ (သျာ၊ က) စာမူ၌မူ "ယောဇနဝသေန ဒွိယောဇနဝသေန"ဟုလည်းကောင်း ရှိ၏။ အောက်ခြေစာမူသည် သီလက္ခန်အဋ္ဌကထာနှင့် ကိုက်ညီ၏။
ဝါ၊ တနေ့ တယူဇနာ, ယူဇနာဝက်ထား ရပ်ကာနား၍ ကြွသွားတော်မူလသော်"ဟူ၍လည်း အကျယ်တဝင့် အနက်ဆိုနိုင်၏။ အောက်ခြေသာဓကကြည့်]
ယေန (ပဒေသေန)၊ အကြင်အရပ်၌။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလံနာမ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလမည်သော။
ကောသလာနံ၊ ကောသလမင်းသားတို့၏။ [ဗဟုဝုစ်အနက်ဆို]
ဝါ၊ ကောသလတိုင်းနယ်ပင်၏။ [ဧကဝုစ်အနက်ဆို၊ သာဓကကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ]
ဗြာဟ္မဏဂါမော၊ ပုဏ္ဏားရွာသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တံ (ပဒေသံ)၊ ထိုအရပ်သို့။ (ထိုဣစ္ဆာနင်္ဂလပုဏ္ဏားရွာ ရှိရာအရပ်သို့)
အဝသရိ၊ ရောက်တော်မူပြီ။
[တနည်း- ယေန (ဒိသာဘာဂေန)၊ အကြင်အရပ်မျက်နှာဘက်ဖြင့်။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလံ နာမ၊ သော။
ကောသလာနံ၊ တို့၏။
ဝါ၊ ၏။
ဗြာဟ္မဏဂါမော၊ သို့။
(အဝသရိတဗ္ဗော၊ ရောက်အပ်ရောက်နိုင်၏။
တံ(တေန ဒိသာဘာဂေန)၊ ထိုအရပ်မျက်နှာဘက်ဖြင့်။
(ဣစ္ဆာနင်္ဂလံ နာမ၊ သော။
ကောသလာနံ၊ တို့၏။
ဝါ၊ ၏။
ဗြာဟ္မဏဂါမံ၊ သို့)
အဝသရိ၊ ရောက်တော်မူပြီ]
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တတြ ဣစ္ဆာနင်္ဂလေ၊ ထိုဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာ၏ အနီး၌။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလဝနသဏ္ဍေ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလမည်သော တောအုပ်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလကာ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာသားဖြစ်ကြကုန်သော။
ဗြာဟ္မဏဂဟပတိကာ၊ ပုဏ္ဏားသူကြွယ်တို့သည်။
အဿောသုံ ခေါ၊ ကြားသိကြရကုန်ပြီးသည်သာ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဿောသုံ၊ ကြားသိကြရကုန်ပြီးသနည်းဟူမူ)
ဘော၊ အိုအမောင်တို့။
သကျပုတ္တော၊ သာကီဝင် သုဒ္ဓေါဒနမင်း၏ သားတော်ဖြစ်သော။
သကျကုလာ၊ သာကီဝင် မင်းမျိုးမှ။
(နိက္ခမိတွာ၊ ထွက်ခွာ၍)
ပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်သော။
ဝါ၊ ရဟန်းပြုသော။
ဂေါတမော၊ ဂေါတမအနွယ်ဘွား ဖြစ်တော်မူသော။
သမဏော၊ ရဟန်းတော်မြတ်သည်။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလံ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာသို့။
အနုပ္ပတ္တော၊ ကြွရောက်တော်မူလာသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ဣစ္ဆာနင်္ဂလေ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာအနီး၌။ (ဣစ္ဆာနင်္ဂလရွာအနီးက)
ဣစ္ဆာနင်္ဂလဝနသဏ္ဍေ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလတောအုပ်၌။
ဝိဟရတိ ခလု၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူသတဲ့။
တံ ခေါ ပန ဘဝန္တံ ဂေါတမံ၊ ထိုအရှင်ဂေါတမ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤယခုပြောပြမည့်အတိုင်း။
ကလျာဏော၊ ကောင်းသော။
ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ချီးကျူးအံ့ဩပြောဆိုအပ်သော ဂုဏ်သတင်းသည်။
ဝါ၊ ချီးကျူးသောအားဖြင့် ဖြစ်သော ကျော်စောသံသည်။
အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ နတ်နှင့်တကွ လောကအားလုံး လွှမ်းခြုံဖုံးလျက် ပျံ့နှံ့တက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဗ္ဘုဂ္ဂတော၊ ဟူမူ)
သော ဘဂဝါ၊ သည်။
ဣတိပိ၊ ကြောင့်လည်း။
အရဟံ၊ မူ၏။ပ။ [ဤစာအုပ် စာမျက်နှာ(၂၀) (သတ္တကနိပါတ်စာပိူ်(၄) ဝိတ္ထတဗလသုတန်ကြည့်]
တထာရူပါနံ၊ ထိုအရှင်ဂေါတမကဲ့သို့ သဘောရှိကုန်သော။
အရဟတံ၊ ရဟန္တာအရှင်မြတ်တို့ကို။
ဒဿနံ၊ (ဖူးမြင်ရုံမျှ) ဖူးမြင်ရခြင်းသည်သော်မှလည်း၊ (ရှိခိုးခြင်း,တရားနာခြင်း စသည်ကို မဆိုထားဘိ၊ ဖူးမြင်ရုံမျှ ဖူးမြင်ရခြင်းသည် သော်မှလည်း)
သာဓုခေါပန၊ ကောင်းမြတ်လှပေသည်သာ။ (မျက်မှောက်, တမလွန်၊တဖန်ပရမတ်၊ နိဗ္ဗာန်ဓာတ်တု၊ သုံးရပ်စီးပွား၊ ချမ်းသာများအောင်၊ ဆောင်နိုင်ပေတတ်၊ ကောင်းမြတ်လှပေသည်သာ)
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဇ္ဈာသယံ၊ အလိုဆန္ဒကို၊
ကတွာ၊ ပြု၍) [အဇ္ဈာသယံ ကတွာ- ဟူသော ပါဌသေသကို ဥပသင်္ကမိံသု၌ စပ်၊ ဤနေရာ၌ ရေးသင့်သမျှကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်၊ ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် ပထမတွဲ နိဿယစာမျက်နှာ (၄၁၂)၌ ရေးခဲ့ပြီ]
အထ ခေါ၊ ကြားသိကြပြီးရာ ထိုအခါ၌။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလကာ၊ ကုန်သော။
ဗြာဟ္မဏဂဟပတိကာ၊ တို့သည်။
တဿာ ရတ္တိယာ၊ ထိုညဉ့်၏။
အစ္စယေန၊ ကျော်လွန်ရာအခါ၌။
ပဟုတံ၊ များစွာသော။
ခါဒနီယံ၊ ခဲဖွယ်ကိုလည်းကောင်း။
ဘောဇနီယံ၊ ဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
အာဒါယ၊ ယူခဲ့ကြကုန်၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဣစ္ဆာနင်္ဂလဝနသဏ္ဍော၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလတောအုပ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)
တေန၊ ထိုဣစ္ဆာနင်္ဂလတောအုပ်ရှိရာအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိံသု၊ သွားကြကုန်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားကြပြီး၍။
ဗဟိဒွါရကောဋ္ဌကေ၊ တံခါးမုဒ်မှ အပြင်အပ၌။
ဥစ္စာသဒ္ဒါ၊ မြင့်တက်သောအသံရှိကုန်လျက်။
မဟာသဒ္ဒါ၊ များပြားကျယ်လောင်သောအသံ ရှိကုန်လျက်။
အဋ္ဌံသု၊ ရပ်နေကြကုန်ပြီ။ [ဗဟိဒွါရ ကောဋ္ဌကေတိ ဒွါရကောဋ္ဌကတော ဗဟိ။ စာပိုဒ်(၁၅) ဂေါတမီသုတ် အဋ္ဌကထာ]
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ (ပုဏ္ဏားသူကြွယ်တို့ ဣစ္ဆာနင်္ဂလ တောအုပ်သို့သွား၍ တံခါးမုခ်၏ အပြင်ဘက် ရပ်တည်နေကြရာ ထိုအခါ၌)
အာယသ္မာ နာဂိတော၊ အရှင်နာဂိတသည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
ဥပဋ္ဌာကော၊ လုပ်ကျွေးပြုစုသူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။ (ဥစ္စာသဒ္ဒ မဟာသဒ္ဒဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌)
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အာယသ္မန္တံ နာဂိတံ၊ အရှင်နာဂိတကို။
အာမန္တေသိ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့၊
အာမန္တေသိ၊ မေးမြန်းတော်မူသနည်းဟူမူ)
နာဂိတ၊ နာဂိတ။
မစ္ဆဝိလောပေ၊ ငါးတို့ကို လုယက်သကဲ့သို့ ဝယ်ယူခြင်းကိစ္စ၌။
ဝါ၊ ငါးတို့ကို လုယက်ခြင်း ကိစ္စ၌။
ဝါ၊ ငါးလုရာအရပ်၌။
ကေဝဋ္ဋာ မညေ၊ တံငါသည်တို့ကဲ့သို့။
ဝါ၊ တံငါသည်တို့နှင့်တကွ များစွာသော လူတို့ကဲ့သို့။
ဥစ္စာသဒ္ဒါ၊ မြင့်တက်သော အသံရှိကြကုန်သော။
မဟာသဒ္ဒါ၊ များပြားကျယ်လောင်သောအသံ ရှိကြကုန်သော။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်။
ကေ ပန၊ အဘယ်သူတို့နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာမန္တေသိ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)
(တနည်း) နာဂိတ၊ နာဂိတ။
မစ္ဆဝိလောပေ၊ ၌။
ကေဝဋ္ဋာ၊ တံငါသည်တို့သည်။
ဝါ၊ တံငါသည်တို့နှင့် များစွာသော လူတို့သည်။
ဥစ္စာသဒ္ဒါ၊ မြင့်တက်သော အသံရှိကုန်သည်။
မဟာသဒ္ဒါ၊ များပြားကျယ်လောင်သော အသံရှိကုန်သည်။
ဟောန္တိ မညေ၊ ဖြစ်ကုန်သကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ)
ဥစ္စာသဒ္ဒါ၊ ကုန်သော။
မဟာသဒ္ဒါ၊ ကုန်သော။
တေ၊ ထိုသူတို့သည်ကား။
ကေပန၊ နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အာမန္တေသိ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဧတေ၊ ထိုသူတို့သည်။ (ထိုမြင့်တက်သော အသံ, များပြားကျယ်လောင်သောအသံ ရှိသူတို့သည်)
ဣစ္ဆာနင်္ဂလကာ၊ ဣစ္ဆာနင်္ဂလ ရွာသားဖြစ်ကုန်သော။
ဗြာဟ္မဏဂဟပတိကာ၊ ပုဏ္ဏားသူကြွယ်တို့ပါတည်း။
ဘဂဝန္တံဧဝ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုပင်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခုသင်္ဃဉ္စ၊ ရဟန်းတော်အပေါင်းကိုလည်းကောင်း။
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်မှန်းကြကုန်၍။
ပဟူတံ၊ သော။
ခါဒနီယံ၊ လည်းကောင်း။
ဘောဇနီယံ၊ ကောင်း။
အာဒါယ၊ ယူခဲ့ကြကုန်၍။
ဗဟိဒွါရကောဋ္ဌကေ၊ ၌။
ဌိတာ၊ ရပ်တည်နေကြပါကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)
နာဂိတ၊ နာဂိတ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ယသေန၊ အခြံအရံ အကျော်အစောနှင့်။
(သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ)
သမာဂမံ၊ ပေါင်းဆုံခြင်းကို။
မာ ပတ္ထေမိ၊ မတောင့်တပါ။
ယသော စ၊ အခြံအရံ အကျော်အစောသည်လည်း။
မယာ၊ ငါနှင့်။
(သဒ္ဓိံ၊ ကွ)
မာ သမာဂဉ္ဆိ၊ မပေါင်းဆုံစေသတည်း။
နာဂိတ၊ တ။ ["ယဿာဟံ"စသည်ကို သွားအံ့]
အဟံ၊ ငါသည်။
ယဿ၊ အကြင်သို့သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ နေက္ခမ္မ ချမ်းသာကို လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကာမမှ ထွက်မြောက်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ပဝိဝေကသုခဿ၊ ပဝိဝေက ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အပေါင်းအဖော် ကိလေသာတို့နှင့် ပေါင်းဆုံခြင်းမှ ကင်းရှင်းသော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ဥပသမသုခဿ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ရာဂစသည်တို့ ကင်းငြိမ်းကြောင်း ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
သမ္ဗောဓသုခဿ၊ ကောင်း။
ဝါ၊ အရိယမဂ်ကို ဖြစ်စေသော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။ [ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၃၀)၊ နာဂိတသုတ် ဒုတိယအကြိမ်ရိုက် တတိယတွဲ နိဿယစာမျက်နှာ(၅၅)လည်းကြည့်]
နိကာမလာဘီ၊ အလိုရှိတိုင်းရနိုင်ခြင်းရှိသည်။
အကိစ္ဆလာဘီ၊ အခက်အခံမရှိ ရနိုင်ခြင်းရှိသည်။
အကသိရလာဘီ၊ မနည်းမရှား ပေါများစွာ ရနိုင်ခြင်းရှိသည်။
ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။ [ထို့နောက် "ယော ခေါ နယိမဿ" စသည်ကို အနက်ပေးတော့အံ့]
ယော၊ အကြင်သူသည်။
ဣမဿ၊ ဤသို့သော။
ဝါ၊ ဤသို့ ငါ့အတွက် အလိုရှိတိုင်း ရနိုင်, အခက်အခဲမရှိ ရနိုင်, များပြားစွာ ရနိုင်သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကိုလည်းကောင်း။ပ။
သမ္ဗောဓသုခဿ၊ ကောင်း။
နိကာမလာဘီ၊ သည်။
အကိစ္ဆလာဘီ၊ သည်။
အကသိရလာဘီ၊ သည်။
န အဿ၊ မဖြစ်ရာ။
သော၊ ထိုသူသည်သာ။ (ငါ့အတွက်အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ များပြားစွာ ရနိုင်သော နေက္ခမ္မသုခစသည်ကို မရသော ထိုသူသည်သာ)
တံ မီဠှသုခံ၊ ထိုမစင်ပမာ ရွံဖွယ်ရာချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ထိုမစင်ပမာ ရွံဖွယ်ရာ ကာယကံနှင့် ကိလေသာကိုမှီ၍ ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
တံ မိဒ္ဓသုခံ၊ ထို အိပ်ငိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
တံ လာဘ+သက္ကာရ+သိလောက+သုခံ၊ ထိုပစ္စည်းလာဘ်+ ရိုသေသမှုကောင်းစွာ ပြုစုခံရခြင်း+ ချီးမွမ်းခ့ရခြင်းကို မှီ၍ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
သာဒိယေယျ၊ သာယာရာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးမား မြတ်စွာဘုရားသည်။
အဓိဝါသေတု၊ သည်းခံတော်မူပါ။
သုဂတော၊ ကောင်းသော စကားမိန့်ကြားတော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်။
အဓိဝါသေတု၊ ပါ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ယေန ယေနေဝ၊ အကြင်အကြင်အရပ်၌။
ဝါ၊ ရပ်သို့။
ဂမိဿတိ၊ ကြွသွားတော်မူလ္တံ့။
နေဂမာ စေဝ၊ နိဂုံးနေသူလူလည်း ဖြစ်ကြကုန်သော။
ဇာနပဒါ စ၊ နယ်ပယ်ဇနပုဒ်နေသူလူလည်း ဖြစ်ကြကုန်သော။
ဗြာဟ္မဏဂဟပတိကာ၊ ပုဏ္ဏားသူကြွယ်တို့သည်။
ဝါ၊ ပုဏ္ဏားနှင့် အိမ်ရှင်ဖြစ်သောကုန်သည် လယ်သမားလူတန်းစားတို့သည်။
တန္နိန္နာဝ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား ကြွသွားတော်မူရာအရပ်သို့ ညွှတ်ကိုင်းကုန်သည်သာလျှင်။
ဝါ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား ကြွသွားတော်မူရာအရပ်သို့ ရှေ့ရှုဦးတည်ကုန်သည်သာလျှင်။
ဘဝိဿန္တိ၊ ဖြစ်ပါကုန်လတ္တံ့။
ဘန္တေ၊ ရား။
ထုလ္လဖုသိတကေ၊ ကြီးသော မိုးရေမိုးပေါက်ရှိသော။
ဒေဝေ၊ မိုးသည်။
ဝဿန္တေ၊ ရွာလသော်။
ယထာနိန္နံ၊ နိမ့်ရာနိမ့်ရာ အရပ်တိုင်းသို့။
ဥဒကာနိ၊ ရေတို့သည်။
ပဝတ္တန္တိ သေယျထာပိ၊ စီးဆင်းကုန်သကဲ့သို့။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ပ။
တန္နိန္နာဝ၊ လျှင်။
ဘဝိဿန္တိ၊ တ္တံ့။
တံ၊ ထိုသို့ ညွှတ်ကိုင်းကြခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ့်ကြောင့် နည်းဟူမူ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သီလပညာဏံ၊ သီလနှင့် ဉာဏ်တော်သည်။
တထာ၊ ထိုသို့ ညွတ်ှကိုင်းရလောက်အောင် မြင့်မြတ်လှပါ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပါတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။ပ။
["ဒေဝတာပိ ခေါ နာဂိတ။ပ။ ယဿာဟံ နေက္ခမ္မသုခဿ" စသည်ကို အနက်ပြန်ဆိုအံ့]"ဒေဝတာပိခေါ" စသည်၌ ပြင်ဆင်ဖွယ် ပါဠိတော်များ။ ။ "ဒေဝတာပိ ခေါ နာဂိတ"မှ စ၍ အနုယုတ္တာ ဝိဟရန္တိ" တိုင်အောင် ပါဠိတော် စာကြောင့် တဆယ့်တကြောင်း၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုအတွင်းရှိ တချို့ပါဠိများ ပျက်စီးချို့ယွင်းနေကြောင်း သိသာ၏။ ထို့ကြောင့် ဆဋ္ဌသင်္ဂါယနာမူ စာအုပ်၌ ဧကစ္စာ ဣမဿ (?)၊ နိကာမလာဘိနိယော အကိစ္ဆလာဘိနိယော (?)၊ တာသမ္ပိ(?)၊ အနုယုတ္တေ ဝိဟရန္တေ ဒိသွာ (?) ဟူ၍ ရှိသင့်မည်ထင်သော ပါဠိကို အောက်ခြေ၌ ပြထားတော်မူကြ၏။ သို့သော် ထိုမျှလောက် ပါဠိပြင်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်မည် မဟုတ်သေးပါ။ "န ဟိ နူနမေ" စသော အာကာရဝါကျအတွင်းရှိ "ယဿာဟံ" စသည်တို့ကိုလည်း "ယဿ မယံ နေက္ခမ္မသုခဿ။ပ။ နိကာမလာဘိနိယော အကိစ္ဆလာဘိနိယော အကသိရလာဘိနိယော" ဟူ၍လည်း ဒေဝတာနှင့် ကိုက်ညီအောင် ပြင်ရဦးမည်ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ ပြင်သင့်သည်ဟု ထင်ရသော ပါဠိတို့ကို ပြင်ဆင်ပြီးပါက ထိုပါဠိတော် တဆယ့်တကြောင်း၏ အကျဉ်းချုပ် ဆိုလိုရင်း မြန်မာပြန်မှာ-
"နာဂိတ... ငါဘုရားမှာ နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးတို့ကို အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ရရှိထားသကဲ့သို့ အချို့နတ်များမှာလည်း ရရှိထားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုနတ်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောနှောနေထိုင်ကြသူတို့ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ ဤသို့ စဉ်းစားမိမည် ဖြစ်၏။ "ဤအရှင်တို့ကား နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးကို အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါတို့ရရှိထားသလို ရရှိထားသူများ မဖြစ်နိုင်။ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင် ဤအရှင်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောရောနှောနှော နေထိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်ဟူ၍ ထိုနတ်များ စဉ်းစားမိမည်ဖြစ်၏" ဤသို့ အကျဉ်းချုပ် မြန်မာပြန်ဆိုချက်ဖြင့် ထိုပါဠိဝါကျ (၁၁)ကြောင်း၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်ကို သိရာ၏။
ပါဠိဝါကျ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ခြင်းသော်လည်း ပြုသင့်။ ။ တဖန် ယင်းသို့ အဓိပ္ပါယ်မယူဘဲ ဤနေရာ၌ ပါဠိတော် ဝါကျစာကြောင်းများ ကျကျန်နေသည်ဟုသော်လည်း ဆိုနိုင် ယူဆနိုင်၏။ အကယ်၍ ယင်းသို့ ယူဆလျှင် ပြခဲ့ပြီးနှင့် ပြလတ္တံ့သော အလားတူ ပါဠိတော်ဝါကျတို့ကို နည်းမှီကာ အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်အောင် မိမိစွမ်းနိုင်သလောက် စဉ်းစား၍ ပြင်ဆင့်သင့်သမျှ ပုဒ်ပါဌ်တို့ကို ပြင်ဆင်ပြီး ကျကျန်နေရစ်သည်ဟု ထင်ရသော ဝါကျစာကြောင်းတို့ကို ထည့်စွက်ပြရသော်-
ဒေဝတာပိ ခေါ နာဂိတ ဧကစ္စာ နယိမဿ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ ဥပသမသုခဿ သမ္ဗောဓသုခဿ နိကာမလာဘိနိယော အဿု အကိစ္ဆလာဘိနိယော အကသိရလာဘိနိယော၊ ယဿာဟံ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ ဥပသမသုခဿ သမ္ဗောဓသုခဿ နိကာမလာဘီ အကိစ္ဆလာဘီ အကသိရလာဘီ၊ တာ တံ မိဠှသုခံ မိဒ္ဓသုခံ လာဘသက္ကာရသိလောကသုခံ သာဒိယေယျုံ။ ဣဓာဟံ နာဂိတ ဘိက္ခူ ပဿာမိ သင်္ဂမ္မ သမာဂမ္မ သင်္ဂဏိကဝိဟာရံ အနုယုတ္တေ ဝိဟရန္တေ၊ တဿ မယှံ နာဂိတ ဧဝံ ဟောတိ "နဟိနူနမေ အာယသ္မန္တော ဣမဿ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ [ဤသို့ စသည်ဖြင့် "နဟိနူနမေ အစချီသော ဝါကျမှစ၍ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်မှု မပြုရတော့ဘဲ ယခုပါဠိတော် လက်ရှိစာမူအတိုင်း ထားနိုင်ပြီ]။
ဤသို့ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ထားသော ပါဠိတော် ဝါကျများနှင့်တကွ "သင်္ဂဏိတ ဝိဟာရံ အနုယုတ္တာ ဝိဟရန္တိ"တိုင်အောင် ပါဠိတော် ဝါကျတို့၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်ကို သိသာထင်ရှားအောင် အကျဉ်းချုံး၍ မြန်မာပြန်ဆိုပြရသော်-
နာဂိတ....အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါဘုရားရရှိထားသော နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးကို မရရှိနိုင်ကြသော အချို့သော နတ်တို့သည် ထိုမီဠှသုခ, မိဒ္ဓသုခ, လာဘသက္ကာရသိလောကသုခကို အရသာခံယူ သုံးဆောင်ကြရာ၏။ နာဂိတ....အပေါင်းအဖော်များနှင့် ရောနှောနေကြသော ရဟန်းများကို ငါတွေ့မြင်နေရ၏။ ယင်းသို့ တွေ့မြင်ရသော ငါဘုရားမှာ ဆင်ခြင်စဉ်းစား သံဝေဂဖြစ်ပွားမိသည်မှာ- အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါဘုရားရရှိထားသော နေက္ခမ္မသုခစသည်ကို ဤအရှင်များ မရရှိကြသည် ဧကန်ပင် ဖြစ်၏။ ယင်းသို့ မရရှိကြသောကြောင့်ပင် ဤအရှင်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောရော အနှောနှော နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ ငါဘုရား ဆင်ခြင်စဉ်းစား သံဝေဂဖြစ်ပွား၏။
ဤသို့အားဖြင့် ကျကျန်နေရစ်သည်ဟု ထင်ရသော ပါဠိဝါကျတို့ကို ဖြည့်စွက်ဖော်ပြ ရပါသော်လည်း တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုရန် အလားတူ ပါဠိတော် အလုံအလောက် (သို့မဟုတ်) အဖွင့်အဋ္ဌကထာဋီကာ အလုံအလောက် တွေ့ရမှသာ အားရ ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မှန်ကန်ပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်မှု ဖြစ်နိုင်၏။ ယင်းသို့ မတွေ့ရပါဘဲလျက် ဤအတိုင်းသာ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ် အမှန်ဟု ယူဆပြီး ကျကျန်နေရစ်သည်, ချွတ်ယွင်းသည်ဟု ထင်ရသော ပါဠိ ဝါကျတို့ကို ဖြည့်စွက်ခြင်း ပုဒ်ပါဌ်ပြင်ဆင်ခြင်းကား "ဤသည်ပင် ဘုရားဟောပါဠိတော် မူမှန်ဖြစ်ပါသည်"ဟု ဆိုနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။ သို့ဖြစ်ရကား ထိုအတိုင်း ပါဠိပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်သင့် မသင့် (သို့မဟုတ်) မည်သို့ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်သင့်သည် (သို့မဟုတ်) လက်ရှိ ပါဠိတော် စာမူ၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်မည်သို့ မည်ပုံ ဖြစ်သင့်သည်တို့ကို ဆက်လက်၍ စဉ်းစားကြပါကုန်။ နာဂိတ၊ နာဂိတ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယဿ၊ သော။ နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကိုလည်းကောင်း။ပ။ အကသိရလာဘီ၊ သည်။ (ဟောမိ၊ ၏)
"နာဂိတ... ငါဘုရားမှာ နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးတို့ကို အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ရရှိထားသကဲ့သို့ အချို့နတ်များမှာလည်း ရရှိထားကြပေလိမ့်မည်။ ထိုနတ်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောနှောနေထိုင်ကြသူတို့ကို တွေ့မြင်ရသောအခါ ဤသို့ စဉ်းစားမိမည် ဖြစ်၏။ "ဤအရှင်တို့ကား နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးကို အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါတို့ရရှိထားသလို ရရှိထားသူများ မဖြစ်နိုင်။ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ပင် ဤအရှင်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောရောနှောနှော နေထိုင်ကြခြင်းဖြစ်သည်ဟူ၍ ထိုနတ်များ စဉ်းစားမိမည်ဖြစ်၏" ဤသို့ အကျဉ်းချုပ် မြန်မာပြန်ဆိုချက်ဖြင့် ထိုပါဠိဝါကျ (၁၁)ကြောင်း၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်ကို သိရာ၏။
ပါဠိဝါကျ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ခြင်းသော်လည်း ပြုသင့်။ ။ တဖန် ယင်းသို့ အဓိပ္ပါယ်မယူဘဲ ဤနေရာ၌ ပါဠိတော် ဝါကျစာကြောင်းများ ကျကျန်နေသည်ဟုသော်လည်း ဆိုနိုင် ယူဆနိုင်၏။ အကယ်၍ ယင်းသို့ ယူဆလျှင် ပြခဲ့ပြီးနှင့် ပြလတ္တံ့သော အလားတူ ပါဠိတော်ဝါကျတို့ကို နည်းမှီကာ အနီးစပ်ဆုံးဖြစ်အောင် မိမိစွမ်းနိုင်သလောက် စဉ်းစား၍ ပြင်ဆင့်သင့်သမျှ ပုဒ်ပါဌ်တို့ကို ပြင်ဆင်ပြီး ကျကျန်နေရစ်သည်ဟု ထင်ရသော ဝါကျစာကြောင်းတို့ကို ထည့်စွက်ပြရသော်-
ဒေဝတာပိ ခေါ နာဂိတ ဧကစ္စာ နယိမဿ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ ဥပသမသုခဿ သမ္ဗောဓသုခဿ နိကာမလာဘိနိယော အဿု အကိစ္ဆလာဘိနိယော အကသိရလာဘိနိယော၊ ယဿာဟံ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ ဥပသမသုခဿ သမ္ဗောဓသုခဿ နိကာမလာဘီ အကိစ္ဆလာဘီ အကသိရလာဘီ၊ တာ တံ မိဠှသုခံ မိဒ္ဓသုခံ လာဘသက္ကာရသိလောကသုခံ သာဒိယေယျုံ။ ဣဓာဟံ နာဂိတ ဘိက္ခူ ပဿာမိ သင်္ဂမ္မ သမာဂမ္မ သင်္ဂဏိကဝိဟာရံ အနုယုတ္တေ ဝိဟရန္တေ၊ တဿ မယှံ နာဂိတ ဧဝံ ဟောတိ "နဟိနူနမေ အာယသ္မန္တော ဣမဿ နေက္ခမ္မသုခဿ ပဝိဝေကသုခဿ [ဤသို့ စသည်ဖြင့် "နဟိနူနမေ အစချီသော ဝါကျမှစ၍ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်မှု မပြုရတော့ဘဲ ယခုပါဠိတော် လက်ရှိစာမူအတိုင်း ထားနိုင်ပြီ]။
ဤသို့ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်ထားသော ပါဠိတော် ဝါကျများနှင့်တကွ "သင်္ဂဏိတ ဝိဟာရံ အနုယုတ္တာ ဝိဟရန္တိ"တိုင်အောင် ပါဠိတော် ဝါကျတို့၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်ကို သိသာထင်ရှားအောင် အကျဉ်းချုံး၍ မြန်မာပြန်ဆိုပြရသော်-
နာဂိတ....အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါဘုရားရရှိထားသော နေက္ခမ္မသုခစသော သုခလေးမျိုးကို မရရှိနိုင်ကြသော အချို့သော နတ်တို့သည် ထိုမီဠှသုခ, မိဒ္ဓသုခ, လာဘသက္ကာရသိလောကသုခကို အရသာခံယူ သုံးဆောင်ကြရာ၏။ နာဂိတ....အပေါင်းအဖော်များနှင့် ရောနှောနေကြသော ရဟန်းများကို ငါတွေ့မြင်နေရ၏။ ယင်းသို့ တွေ့မြင်ရသော ငါဘုရားမှာ ဆင်ခြင်စဉ်းစား သံဝေဂဖြစ်ပွားမိသည်မှာ- အလိုရှိတိုင်း အခက်အခဲမရှိ ပေါများစွာ ငါဘုရားရရှိထားသော နေက္ခမ္မသုခစသည်ကို ဤအရှင်များ မရရှိကြသည် ဧကန်ပင် ဖြစ်၏။ ယင်းသို့ မရရှိကြသောကြောင့်ပင် ဤအရှင်တို့သည် အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ရောရော အနှောနှော နေထိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်ဟူ၍ ငါဘုရား ဆင်ခြင်စဉ်းစား သံဝေဂဖြစ်ပွား၏။
ဤသို့အားဖြင့် ကျကျန်နေရစ်သည်ဟု ထင်ရသော ပါဠိဝါကျတို့ကို ဖြည့်စွက်ဖော်ပြ ရပါသော်လည်း တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရှုရန် အလားတူ ပါဠိတော် အလုံအလောက် (သို့မဟုတ်) အဖွင့်အဋ္ဌကထာဋီကာ အလုံအလောက် တွေ့ရမှသာ အားရ ကျေနပ်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် မှန်ကန်ပြည့်စုံသော ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်မှု ဖြစ်နိုင်၏။ ယင်းသို့ မတွေ့ရပါဘဲလျက် ဤအတိုင်းသာ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ် အမှန်ဟု ယူဆပြီး ကျကျန်နေရစ်သည်, ချွတ်ယွင်းသည်ဟု ထင်ရသော ပါဠိ ဝါကျတို့ကို ဖြည့်စွက်ခြင်း ပုဒ်ပါဌ်ပြင်ဆင်ခြင်းကား "ဤသည်ပင် ဘုရားဟောပါဠိတော် မူမှန်ဖြစ်ပါသည်"ဟု ဆိုနိုင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပါသည်။ သို့ဖြစ်ရကား ထိုအတိုင်း ပါဠိပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်သင့် မသင့် (သို့မဟုတ်) မည်သို့ ပြင်ဆင်ဖြည့်စွက်သင့်သည် (သို့မဟုတ်) လက်ရှိ ပါဠိတော် စာမူ၏ အဓိပ္ပါယ်မှန်မည်သို့ မည်ပုံ ဖြစ်သင့်သည်တို့ကို ဆက်လက်၍ စဉ်းစားကြပါကုန်။ နာဂိတ၊ နာဂိတ။ အဟံ၊ ငါသည်။ ယဿ၊ သော။ နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကိုလည်းကောင်း။ပ။ အကသိရလာဘီ၊ သည်။ (ဟောမိ၊ ၏)
ဒေဝတာပိ၊ နတ်တို့သည်လည်း။
ဧကစ္စာ၊ အချို့တို့သည်။
ဣမဿ၊ သော။
ဝါ၊ သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကောင်း။ပ။
သမ္ဗောဓသုခဿ၊ ကောင်း။
နိကာမလာဘိနိယော၊ ခြင်းရှိကုန်သည်။
အကိစ္ဆလာဘိနိယော၊ ကုန်သည်။
အကသိရလာဘိနိယော၊ ကုန်သည်။
န အဿု၊ မဖြစ်ကုန်ရာ။
နာဂိတ၊ တ။
သင်္ဂမ္မ၊ ပေါင်းဆုံဆိုက်ရောက်ကြကုန်၍။
သမာဂမ္မ၊ တပေါင်းတည်း လာရောက်စုဝေးကြကုန်၍။
သင်္ဂဏိကဝိဟာရံ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ပေါင်းဆုံသောအားဖြင့် နေထိုင်ခြင်းကို။
အနုယုတ္တာနံ၊ အားထုတ်ကြကုန်လျက်။
ဝိဟရတံ၊ နေထိုင်ကြကုန်သော။
တုမှာကမ္ပိ၊ သင်တို့မှာလည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဟောတိ၊ ဟူမူ)
အဟံ၊ သည်။
ယဿ၊ သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကောင်း။ပ။
နိကာမလာဘီ၊ ရှိသည်။ပ။
အကသိရလာဘီ၊ ရှိသည်။
(ဟောမိ၊ ၏။)
ဣမေ အာယသ္မန္တော၊ ဤအရှင်တို့သည်။
ဣမဿ၊ သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကောင်း။ပ။
အကသိရလာဘိနော၊ ခြင်း ရှိကုန်သည်။
န ဟိ နူန အဿု၊ တကယ်ပင် မဖြစ်ကြပါလေတကား။ ["နူန+ ဣမေ"ဟု ပုဒ်ဖြတ်၊ ဣမေကို အာယသ္မန္တောနှင့် တွဲပေးခဲ့ပြီ]
တထာဟိ၊ ထိုသို့ မဖြစ်ကြသောကြောင့်သာလျှင်။
ဣမေ အာယသ္မန္တော၊ တို့သည်။
[ပန+ဣမေ]။ပ။
အနုယုတ္တာ၊ အားထုတ်ကြကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သံဝေဂပွားစဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)
နာဂိတ၊ နာဂိတ။
ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
အင်္ဂုလိပတောဒကေန၊ (ချိုင်းကြား စသည်တို့၌) လက်ချောင်းတို့ဖြင့် ထိုးဆွကျီစယ်ခြင်းဖြင့်။
သဉ္ဇဂ္ဃန္တေ၊ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြကုန်လျက်။
သင်္ကီဠန္တေ၊ မြူးထူးပျော်ပါး ကစားနေသည်တို့ကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပဿာမိ၊ မြင်ရ၏။
နာဂိတ၊ တ။
တဿ မယှံ၊ ထိုငါ့မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့သံဝေဂပွား စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။ (ကိန္တိ ဟောတိ)
အဟံ၊ သည်။
ယဿ၊ သော။ပ။
အကသိရလာဘီ၊ သည်။
(ဟောမိ၊ ၏)
ဣမေ အာယသ္မန္တော၊ တို့သည်။
ဣမဿ၊ သော။
နေက္ခမ္မသုခဿ၊ ကိုလည်းကောင်း။ပ။
အကသိရလာဘိနော၊ ကုန်သည်။
နဟိနူန အဿု၊ တကား။
တထာဟိ၊ လျှင်။
ဣမေ အာယသ္မန္တော၊ တို့သည်။ပ။
သဉ္ဇဂ္ဃန္တိ၊ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောကြကုန်၏။
သင်္ကီဠန္တိ၊ ကစားနေကြကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သံဝေဂပွား စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏) [ဤနေရာ၌ ဣတိသဒ္ဒါပါသင့်၏]။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဣဓ၊ ၌။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ယာဝဒတ္ထံ၊ အလိုရှိသလောက်။
ဥဒရာဝဒေဟကံ၊ ဝမ်ဗိုက်ကို ပြည့်စေလျက်။
ဝါ၊ ဝမ်းဗိုက်ပြည့်အောင်။
ဘုဉ္ဇိတွာ၊ စား၍။ [ဥဒရံ အဝဒိဟတိ ဥပစိနောတိ ပူရေတီတိ ဥဒရာဝဒေဟကံ (ဝမ်းဗိုက်ကို ပြည့်စေတတ်သော စားခြင်း) ဘာဝနပုံသကဉ္စေတံ၊ ဥဒရာဝဒေဟကံ ကတွာ ဥဒရံ ပူရေတွာတိ အတ္ထော။ ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၉၁)သောဏသုတ် ဋီကာ ၊ ၅၆]
သေယျသုခံ၊ အိပ်ရာပေါ်၌ အိပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ချမ်းသာကို လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အိပ်ရာ၏ အအေးငွေ့၊ အနွေးငွေ့ကြောင့် ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
ပဿသုခံ၊ ဝဲ ယာ နံပါးတို့ကို ပြောင်းလှည့် စောင်းခဲ့ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
မိဒ္ဓသုခံ၊ အိပ်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သော ချမ်းသာကိုလည်းကောင်း။
အနုယုတ္တေ၊ အထပ်ထပ် အားထုတ်ကြကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တေ၊ နေကြသည်တို့ကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ ၏။ပ။
မိဒ္ဓသုခံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
အနုယုတ္တေ၊ ကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တေ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ သံဝေဂပွား စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ)။
နာဂိတ၊ တ။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဂါမန္တဝိဟာရိံ၊ ရွာအနီးကျောင်း၌ နေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
သမာဟိတံ၊ သမာဓိဖြင့် အာရုံ၌ စိတ်ကို ကောင်းမွန်စွာထားလျက်။ [သမာဓိနာ အာရမ္မဏေ စိတ္တံ သမ္မာ အာဒဟတိ ဌပေတီတိ သမာဟိတော ဘိက္ခု]
ဝါ၊ သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်ဝင်စားလျက်။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသည်ကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ မြင်တော်မူ၏။
နာဂိတ၊ တ။
တဿ မယှံ၊ မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ထိုရဟန်းရှေ့ရေး မျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။ (ကိန္တိ ဟောတိ)
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
ဣမံ အာယသ္မန္တံ၊ ဤအရှင်ရဟန်းကို။
အာရာမိကောဝါ၊ အာရာမ်စောင့်သည်သော်လည်းကောင်း။
သမဏုဒ္ဒေသောဝါ၊ သာမဏေသည်သော်လည်းကောင်း။
ဥပဋ္ဌဟိဿတိ၊ ချဉ်းကပ် တည်နေလတ္တံ့။
(ဥပဋ္ဌဟန္တော၊ ချဉ်းကပ်တည်နေလျက်)
တံ၊ ထိုရွာအနီး ကျောင်းနေ ရဟန်းကို။
တမှာ သမာဓိမှာ၊ ထိုသမာဓိမှ။
စာဝေဿတိ၊ ရွေ့လျောစေလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ရှေ့ရေးမျှော်တွေး စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ သမာဓိမှ ရွေ့လျောစေလိမ့်မည့် အရေးကို မျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ အာရာမ်စောင့်နှင့် သာမဏေတို့က သမာဓိပျက်အောင် နှောင်ယှက်ကြလိမ့်မည်ဖြစ်ခြင်းကြောင့်)
အဟံ၊ ငါသည်။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။ (ထိုသို့ သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်ဝင်စားနေသော ရဟန်း၏)
ဂါမန္တဝိဟာရေန၊ ရွာအနီးကျောင်း၌ နေခြင်းကြောင့်။
န အတ္တမနော၊ မိမိ၏ ပင်ကိုမနော နှစ်သက်သော စိတ်မရှိသည်။
ဝါ၊ စိုးရိမ်စိတ်နှော သဘောမကျသည်။
ဟောမိ၊ ဖြစ်ရ၏။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
အာရညိကံ၊ တော၌နေလေ့ရှိသော။
အရညေ၊ တော၌။
ပစလာယမာနံ၊ အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းလျက်။ (သမာဓိကိုမဝင်စားဘဲ အိပ်ငိုက်လျက်)
[အက္ခိဒလာဒီနံ ပစလံ ကရောတီတိ ပစလာယမာနော၊ မျက်လွှာစသည်တို့ကို တလှုပ်လှုပ် ပုတ်ခတ်မှုပြုနေသော (အိပ်ငိုက်နေသော) ရဟန်း]
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော။
ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ ၏။
နာဂိတ၊ တ။
တဿ မယှံ၊ မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ရှေ့ရေးမျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ (ကိန္တိ ဟောတိ)။
ဣဒါနိ၊ ယခုအခါ၌။
အယံ အာယသ္မာ၊ ဤတောနေအရှင်သည်။
ဣမံ နိဒ္ဒါကိလမထံ၊ ဤငိုက်မျဉ်းအိပ်ချင် မရွှင်မလန်း ပင်ပန်းထိုင်းမှိုင်းမှုကို။
ပဋိဝိနောဒေတွာ၊ ပယ်ဖျောက်၍။
[နိဒ္ဒါ၊ အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းခြင်းဟူသော+
ကိလမထ၊ မရွှင်မလန်း ပင်ပန်းထိုင်းမှိုင်းခြင်း။
(တနည်း) နိဒ္ဒါ၊ အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းကြောင်း ထိနမိဒ္ဓတည်းဟူသော+
ကိလမထ၊ မရွှင်မလန်း ပင်ပန်းထိုင်းမှိုင်းကြောင်းတရား]
ဧကတ္တံ၊ တခုတည်းသော သဘောရှိသော။ (လောဘ, ဒေါသ၊စသည်မနှော၊ တသဘောတည်းသာရှိသော)
အရညသညံယေဝ၊ တောဟူ၍ဖြစ်သော အမှတ်သညာကိုသာလျှင်။
မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။
ကရိဿတိ၊ သွင်းပိုက်ထားလတ္တံ့။
ဝါ၊ ဖြစ်ပေါ်စေလတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ရှေ့ရေး မျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ စဉ်းစားမိခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ အရညသညာကိုသာလျှင် စိတ်နှလုံး၌ သွင်းပိုက်ထားလိမ့်မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်)။
အဟံ၊ ငါသည်။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုအိပ်ငိုက်နေသော ရဟန်း၏။
အရညဝိဟာရေန၊ တော၌ နေခြင်းကြောင့်။
အတ္တမနော၊ မိမိ၏ ပင်ကိုမနော နှစ်သက်သောစိတ်ရှိသည်။
ဝါ၊ စိုးရိမ်မနှော စိတ်သဘောကျသည်။
ဟောမိ၊ ဖြစ်၏။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဝါ၊ နောင်ထပ်ရဟန်းတပါးကား။
ဣဓ၊ ၌။
အာရညိကံ၊ သော။
အရညေ၊ ၌။
အသမာဟိတံ၊ သမာဓိဖြင့် အာရုံ၌ စိတ်ကို ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ မထားဘဲ။
ဝါ၊ သမာဓိကို မဝင်စားဘဲ။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ ၏။ပ။
ဣဒါနိ၊ ၌။
အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
အသမာဟိတံ၊ သမာဓိဖြင့် အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ မထားအပ်သော။ [သမာဓိနော အာရမ္မဏေ သမ္မာ အာဓိယတေ ဌပီယတေတိ သမာဟိတံ၊ န သမာဟိတံ အသမာဟိတံ စိတ္တံ]
စိတ္တံ ဝါ၊ စိတ်ကိုလည်း။
သမာဒဟိဿတိ၊ အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွားထားလတ္တံ့။
သမာဟိတံ၊ သမာဓိဖြင့် အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားအပ်ပြီးသော။
စိတ္တံ ဝါ၊ စိတ်ကိုလည်း။
အနုရက္ခိဿတိ၊ အစဉ်မပြတ်စောင့်ရှောက်လတ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ မျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(ဟောတိ)
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ မျှော်တွေးစဉ်းစားမိခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ အသမာဟိတစိတ်ကို အာရုံ၌ တည်ငြိမ်စွားထားမှု, သမာဟိတစိတ်ကို အစဉ်မပြတ် စောင့်ရှောက်မှု ပြုလိမ့်မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်)
အဟံ၊ သည်။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ပ။
ဟောမိ၊ ၏။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ပါး။
ဝါ၊ ကား။
ဣဓ၊ ၌။
အာရညိကံ၊ သော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အရညေ၊ တော၌။
သမာဟိတံ၊ သမာဓိဖြင့် အာရုံ၌ စိတ်ကို ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားလျက်။
ဝါ၊ သမာဓိသို့ ဆိုက်ရောက်ဝင်စားလျက်။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသည်ကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ ၏။ပ။
ဣဒါနိ၊ ၌။
အယံ အာယသ္မာ၊ ဤအရှင်သည်။
အဝိမုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့မှ မလွတ်မြောက်သေးသော။
စိတ္တံ ဝါ၊ ကိုလည်း။
ဝိမောစေဿတိ၊ လွတ်မြောက်စေလတ္တံ့။ (တဒင်္ဂဝိမုတ္တိစသော ငါးမျိုးသော ဝိမုတ္တိတို့ဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်စေလတ္တံ့)
ဝိမုတ္တံ၊ ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ပြိးသော။
စိတ္တံ ဝါ၊ လည်း။
အနုရက္ခိဿတိ၊ တ္တံ့။
ဣတိ၊ သည်။ (ဟောတိ)
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့စဉ်းစားမိခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ ကိလေသာတို့မှ မလွတ်မြောက်သေးသောစိတ်ကို လွတ်မြောက်စေမှု, လွတ်မြောက်ပြီးသော စိတ်ကို အစဉ်စောင့်ရှောက်မှု ပြုလိမ့်မည် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်)။ပ။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ကား။
ဣဓ၊ ၌။
ဂါမန္တဝိဟာရိံ၊ ရွာအနီးကျောင်း၌ နေလေ့ရှိ၍။
စီဝရ....က္ခာရာနံ၊ သင်္ကန်း, ဆွမ်း, အိပ်ရာနေရာကျောင်း, လူမမာ၏ ရောဂါအတွက် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အကာအကွယ်နှင့် အကြောင်း အဆောက်အဦးဖြစ်သော ဆေးတို့ကို။
လာဘိံ၊ ရခြင်းရှိသော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပဿာမိ၊ ၏။
သော၊ ထိုရွာအနီးကျောင်းနေရဟန်းသည်။
တံ လာဘ+သက္ကာရ+သိလောကံ၊ ထိုရိုးရိုးပစ္စည်းလာဘ်+ အထူးကောင်းစွာ စီမံပြုလုပ်အပ်သော ပစ္စည်းလာဘ်+ချီးမွမ်း အံ့ဩကျော်စောမှုကို၊
နိကာမယမာနော၊ လိုလားတောင့်တသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ပဋိသလ္လာနံ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဖြင့် တပါးတည်း ကိန်းအောင်းနေထိုင်ခြင်းအကျင့်ကို။
ရိဉ္စတိ၊ ကြဉ်ဖယ်၏။
အရညဝနပတ္ထာနိ၊ အရညကင်ဓုတင်ဖြစ်မြောက်, တောဆိုလောက်၍ လူသူအရောက်နည်းသော တောကျောင်းဖြစ်ကုန်သော။
ပန္တာနိ၊ အလွန်ဝေးကွာခြင်း, အစွန်အဖျားဖြစ်ကုန်သော။
သေနာသနာနိ၊ အိပ်ရာနေရာကျောင်းတို့ကို။
ရိဉ္စတိ၊ စွန့်ခွာ ရှောင်ရှား၏။
ဂါမနိဂမရာဇဓါနိံ၊ ရွာ, နိဂုံး၊ မင်းနေပြည်သို့။
ဩသရိတွာ၊ ချဉ်းကပ်သက်ရောက်၍။
ဝါသံ၊ နေထိုင်ခြင်းကို။
ကပ္ပေတိ၊ ပြု၏။
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ ပဋိသလ္လာနနှင့် တောကျောင်းတို့ကို စွန့်ခွာ၍ ရွာနိဂုံး မင်းနေပြည်တော်တို့သို့ သွားရောက်နေထိုင်ခြင်းကြောင့်)
အဟံ၊ ငါသည်။
တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏။
ဂါမန္တဝိဟာရေန၊ ရွာအနီး၌ နေခြင်းကြောင့်။
န အတ္တမနော၊ သည်။
ဟောမိ၊ ၏။
နာဂိတ၊ တ။
ပန၊ ကား။
ဣဓ၊ ၌။
အာရညိကံ၊ တော၌နေလေ့ရှိသော။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
စီဝရ....က္ခာရာနံ၊ တို့သို့။
လာဘိံ၊ ရခြင်းရှိသည်ကို။
အဟံ၊ သည်။
ပဿာမိ၊ ၏။
သော၊ ထိုတောနေရဟန်းသည်။
တံ လာဘသက္ကာရ သိလောကံ၊ ကို။
ပဋိပဏာမေတွာ၊ ပယ်စွန့်၍။
ပဋိသလ္လာနံ၊ ကို။
နရိဉ္စတိ၊ မကြဉ်ဖယ်။ပ။
နာဂိတ၊ တ။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။ (ထိုသို့ လာဘသက္ကာရ သိလောကကိုသာ ပယ်စွန့်၍ ပဋိသလ္လာနနှင့် တောကျောင်းတို့ကို မစွန့်ခွာခြင်းကြောင့်)။ပ။
နာဂိတ၊ နာဂိတ။
ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
အဒ္ဓါန မဂ္ဂပ္ပဋိပန္နော၊ အဓွန့်ရှည်လျားသော ခရီးကိုသွားသည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)။
ပုရတော ဝါ၊ ငါ၏ ရှေ့၌လည်းကောင်း။
ပစ္ဆတော ဝါ၊ ငါ၏နောက်၌လည်းကောင်း။
ကဉ္စိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တဦးတယောက်ကျုမျှ။
န ပဿာမိ၊ မမြင်ရ။
နာဂိတ၊ တ။
တသ္မိံ သမယေ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တဦးကိုမျှ မမြင်ရရာ ထိုအခါ၌။
မေ၊ ငါ့မှာ။
ဖာသု၊ ချမ်းသာခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အန္တမသော၊ ယုတ်စွာ့အဆုံးအားဖြင့်။
ဥစ္စာရပဿာဝကမ္မာယ၊ ကျင်ကြီး,ကျင်ငယ်စွန့်ခြင်းအမှုကိစ္စ အကျိုးငှာသော်မှပင်။
(ဖာသု၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဆဋ္ဌံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ အကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့်။
သမန္နာဂတဿ၊ ပြည့်စုံသော။
ဥပါသကဿ၊ ဥပါသကာ ဒါယကာအား။
အာကင်္ခမာနော၊ (သပိတ်မှောက်ခြင်းငှာ) အလိုရှိလသော်။
ဝါ၊ အလိုရှိသော။
သံဃော၊ သံဃာတော်သည်။
ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။
နိက္ကုဇ္ဇေယျ၊ (သပိတ်မှောက် ကမ္မဝါစာဖြင့်) မှောက်ထိုက်၏။
ဝါ၊ မှောက်နိုင်၏။ (ထိုဥပါသကာယ ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို အလှူမခံခြင်းငှာ သပိတ်မှောက်ကမ္မဝါစာဖြင့် မှောက်ထိုက်၏၊ မှောက်နိုင်၏) [ထိုဥပါသကာက ပေးလှူအပ်သော ပစ္စည်းဝတ္ထုကို အလှူမခံရန် တညီတတညွတ်တည်း ပတ္တနိက္ကုဇ္ဇနကမ္မဝါစာ ရွတ်ဖတ် ဆုံးဖြတ်ကြသည်ကို သပိတ်မှောက်သည်ဟု ဆိုလို၏။ သပိတ်၏မျက်နှာဝကို အောက်လှည့် မှောက်ထားသည်ကို မဆိုလို၊ စူဠဝါပါဠိတော် ခုဒ္ဒကဝတ္ထုက္ခန္ဓက၊ ၂၆၂-ကြည့်]
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
အဋ္ဌဟိ၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတဿ၊ သော။ပ။
နိက္ကုဇ္ဇေယျ၊ မှောက်ထိုက်သနည်းဟူမူ။
(ဥပါသကော၊ ဥပါသကာသည်)
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။
အလာဘာယ၊ ပစ္စည်းလာဘ်မရခြင်းငှာ။
ပရိသက္ကတိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်၏။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
အနတ္ထာယ၊ အကျိုးစီးပွားပျက်ပြားခြင်းငှာ။
ပရိသက္ကတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
အဝါသာယ၊ နေမြဲကျောင်း၌ မနေနိုင်ခြင်းငှာ။
ပရိသက္ကတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အက္ကောသတိ၊ ဆဲရေး၏။
ပရိဘာသတိ၊ (ဘေးကိုပြ၍) ခြိမ်းခြောက်၏။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့နှင့်။
ဘေဒေတိ၊ ကွဲပြားစေ၏။
ဗုဒ္ဓဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
အဝဏ္ဏံ၊ ကဲ့ရဲ့ဖွယ်အပြစ်ကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
ဓမ္မဿ၊ တရားတော်၏။ပ။
သံဃဿ၊ သံဃာတော်၏။
အဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ဘာသတိ၊ ၏။ပ။
နိက္ကုဇ္ဇေယျ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။
အင်္ဂေဟိ၊ တို့နှင့်။ပ။
ပတ္တံ၊ သပိတ်ကို။
ဥက္ကုဇ္ဇေယျ၊ (သပိတ်လှန်ကမ္မဝါစာဖြင့်) လှန်ထိုက်၏။
ဝါ၊ လှန်နိုင်၏။ပ။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
အလာဘာယ၊ ငှာ။
န ပရိသက္ကတိ၊ အားမထုတ်။ပ။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
န အက္ကောသတိ၊ မဆဲရေး။
န ပရိဘာသတိ၊ မခြိမ်းခြောက်။ပ။
ဗုဒ္ဓဿ၊ ၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ရာဂုဏ်ကို။
ဘာသတိ၊ ၏။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ အင်္ဂေဟိ၊ ဤအကြောင်းအင်္ဂါတို့နှင့်။
သမန္နာဂတဿ။ပ။
ဥက္ကုဇ္ဇေယျ၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
သတ္တမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ အား။
အာကင်္ခမာနာ၊ အလိုရှိကုန်လသော်။ (မိမိတို့၏ မကြည်ညိုမှုကို ဖော်ပြသိစေခြင်းငှာ အလိုရှိကုန်လသော်)
ဝါ၊ အလိုရှိကုန်သော။
ဥပါသကာ၊ ဒါယကာတို့သည်။
အပ္ပသာဒံ၊ (မိမိတို့၏) မကြည်ညိုခြင်းသဘောကို။
ပဝေဒေယျုံ၊ သိစေထိုက်ကုန်၏။
ဝါ၊ သိအောင် ဖော်ပြထိုက်ကုန်၏။ (ထိုင်ရာမှ ထမပေးခြင်းစသည်ဖြင့် ဖော်ပြသိစေထိုက်ကုန်၏) [ထိုင်နေရာမှ ထမပေးခြင်း, ရှိမခိုးခြင်း, ခရီးဦးကြိုမဆိုခြင်း, လှူဖွယ်ဝတ္ထု မလှူဒါန်းခြင်းအားဖြင့် မိမိတို့၏ မကြည်ညိုပုံ, အကြည်ညိုပျက်နေပုံကို သိအောင်ပြုလုပ်ရမည်ဟူလို]
ကတမေဟိ၊ ကုန်သော။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ပ။
ပဝေဒေယျုံ၊ ကုန်သနည်းဟူမူ။
(ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်)
ဂိဟီနံ၊ လူတို့၏။
အလာဘာယ၊ ငှာ။
ပရိသက္ကတိ၊ ၏။ပ။
စ၊ ထို့အပြင်။
**အဂေါစရေ**၊ သွားလာဝင်ထွက် မကျက်စားသင့်ရာဌာန၌၊ (ပြည့်တန်ဆာမ, မုဆိုးမစသော သွားလာဝင်ထွက် မကျက်စားသင့်ရာဌာန၌)ဂေါစရေ, အဂေါစရေဟု ခေါ်ဆိုသင့်သူများ။ ။ ပိဏ္ဍပါတာဒီနံ အတ္ထာယ ဥပသင်္ကမိတုံ ယုတ္တဋ္ဌာနံ ဂေါစရော၊ အယုတ္တဋ္ဌာနံ အဂေါစရော- ဆွမ်း စသည်အတွက် သွားလာဝင်ထွက် ကျက်စားသင့်ရာ (ဆက်ဆံသင့်ရာ) ဌာနသည် ဂေါစရ မည်၏။ ယင်းသို့ မကျက်စားသင့်ရာ (မဆက်ဆံသင့်ရာ)ဌာနသည် အဂေါစရမည်၏-ဟူ၍ ဈာနဝိဘင်း အဋ္ဌကထာ(နှာ-၃၂၅)ဖွင့်ဆိုထား၏။ ထို့အပြင် ဈာနဝိဘင်းပါဠိတော် (နှာ-၂၅၅၊ ၂၅၆)၌ ဟောတော်မူသည့်အတိုင်း (အကျဉ်းချုံး၍) ဖော်ပြရသော်-
ရဟန်းသံဃာတော်တို့၏ အကျိုးကို လိုလား၍ ကြည်ညိုသဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသော ဒါယကာ, ဒါယိကာမ စသည်တို့သည် ရဟန်းသံဃာတော်များအတွက် သွားလာဝင်ထွက် ဆက်ဆံမှုပြုသင့်သော ဂေါစရမည်သူများဖြစ်ပြီး ယင်းသို့ သွားလာဝင်ထွက်ဆက်ဆံမှု မပြုသင့်သော ပြည့်တန်ဆာမ, လင်သေလင်ကွာမုဆိုးမ, အပျိုကြီး, နပုံပဏ္ဍုက်, ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ), အရက်ဆိုင်နှင့် သဒ္ဓါတရားမရှိ၍ မကြည်ညိုသူ, အကျိုးမလိုလားသူ လူစိမ်းသူစိမ်းတို့သည် အဂေါစရမည်သူများ ဖြစ်၏။
ပြည့်တန်ဆာမစသည်တို့ထံ ဆွမ်းခံမသွားကောင်းဘူးတဲ့လော။ ။ပုထုဇဉ်ရဟန်းများမှာ ပြည့်တန်ဆာမစသော အမျိုးသမီးများထံသို့ ဆွမ်းခံသွားခြင်းကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးများနှင့် ကျွမ်းတဝင် ခင်မင်ရင်းနှီး၍ ရဟန်းတရားပျက်ပြားသွားနိုင်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ဆွမ်းစသည်အတွက် သွားလာဝင်ထွက်ဆက်ဆံခြင်းငှာ မသင့်လျော်ဟူ၍သာ အဋ္ဌကထာဖွင့်ဆိုထားပါ၏။ ထိုအမျိုးသမီးများထံ လုံးဝဆွမ်းခံ မသွားကောင်း၊ ဆွမ်းခံမသွားရဟု ဖွင့်ဆိုမထားပါ၊ ထိုအမျိုးသမီးများထံ ဆွမ်းခံသွားရုံမျှဖြင့်ပင် အမည်သော အာပတ်သင့်သည်ဟု သိက္ခာပုဒ်ပညာချက်လည်း မရှိပါ၊ သို့ပါလျက် ပြည့်တန်ဆာမ, မုဆိုးမ, အပျိုကြီးများအိမ်၌ ရဟန်းများ ဆွမ်းမခံကောင်းဟု ပြောဟောရေးသားနေကြလေ၏။ ဝေသာလီမြို့သူ အမ္ဗပါလီမည်သော ပြည့်တန်ဆာမသည် မိမိ၏ သရက်ဥယျာဉ်၌ ကျောင်းဆောက်ပြီး သရက်ဥယျာဉ်နှင့်တကွ ထိုကျောင်းကို ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာတော်အား လှူဒါန်း၏ (မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်အဋ္ဌကထာ အမ္ဗပါလိသုတ်၊ သံ၊ ဋ္ဌ၊ တ၊ နှာ- ၂၁၃)ထိုအမ္ဗပါလီအိမ်၌ ဆွမ်းခံမသွားကောင်းဟု ဆိုသင့်ပါမည်လော။ မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်ကပင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်၌ သိရိမာမည်သော ပြည့်တန်ဆာမအိမ်သို့ ရဟန်းများ ဆွမ်းခံသွားကြသည်ကို ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၊ ဒု၊ နှာ-၆၆၊၆၇ စသည်၌ ပါရှိပါ၏။ ထို့ကြောင့် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာသွားလာဝင်ထွက် ဆက်ဆံမှုပြုသင့်သူကို ဂေါစရခေါ်၍ ယင်းသို့ မပြုသင့်သူကို အဂေါစရခေါ်သည်ဟု အချုပ်မှတ်သားသင့်၏။
ရဟန်းနှင့်ရဟန်းမတို့ ဆက်ဆံရေး။ ။ ရဟန်း(ဘိက္ခု)နှင့် ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ) နှစ်ဦးတို့ ဆက်ဆံရေးနှင့်စပ်၍ ဈာနဝိဘင်းအဋ္ဌကထာ ဖွင့်ဆိုထားရာ၌- ရဟန်းနှင့် ရဟန်းမတို့သည် မြတ်သောအကျင့်(ဗြဟ္မစရိယ)ကို ပကတိရိုးရိုးလူတို့ထက် လွန်ကဲထူးခြားများပြားစွာ ကျင့်ကြရသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြရကား ထိုနှစ်ဦးတို့ အကျွမ်းတဝင် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံမှုကြောင့် စောင့်စည်းထိန်းချုပ်ထားအပ်သော သီလ သိက္ခာပုဒ်တို့သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့သည် အကျွမ်းတဝင်ဆက်ဆံမှု မပြုသင့်၊ သို့သော် လူမမာမေးမြန်းမှုကိုမူ ပြုသင့်ပါ၏။ ရဟန်းများမှာ ပန်းပွင့်များရရှိထားပါက ဘုရားပူဇော်ဖို့ ပန်းပေးခြင်း, အဆုံးအမဩဝါဒပေးခြင်း အကျိုးငှာ ရဟန်းမထံ သွားကောင်းပါ၏ဟု ချွင်းချက်များ ပြထားပါသည်။ နံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ပဿန္တိ၊ တွေ့မြင်ကြကုန်၏။
ရဟန်းသံဃာတော်တို့၏ အကျိုးကို လိုလား၍ ကြည်ညိုသဒ္ဓါနှင့် ပြည့်စုံသော ဒါယကာ, ဒါယိကာမ စသည်တို့သည် ရဟန်းသံဃာတော်များအတွက် သွားလာဝင်ထွက် ဆက်ဆံမှုပြုသင့်သော ဂေါစရမည်သူများဖြစ်ပြီး ယင်းသို့ သွားလာဝင်ထွက်ဆက်ဆံမှု မပြုသင့်သော ပြည့်တန်ဆာမ, လင်သေလင်ကွာမုဆိုးမ, အပျိုကြီး, နပုံပဏ္ဍုက်, ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ), အရက်ဆိုင်နှင့် သဒ္ဓါတရားမရှိ၍ မကြည်ညိုသူ, အကျိုးမလိုလားသူ လူစိမ်းသူစိမ်းတို့သည် အဂေါစရမည်သူများ ဖြစ်၏။
ပြည့်တန်ဆာမစသည်တို့ထံ ဆွမ်းခံမသွားကောင်းဘူးတဲ့လော။ ။ပုထုဇဉ်ရဟန်းများမှာ ပြည့်တန်ဆာမစသော အမျိုးသမီးများထံသို့ ဆွမ်းခံသွားခြင်းကြောင့် ထိုအမျိုးသမီးများနှင့် ကျွမ်းတဝင် ခင်မင်ရင်းနှီး၍ ရဟန်းတရားပျက်ပြားသွားနိုင်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ဆွမ်းစသည်အတွက် သွားလာဝင်ထွက်ဆက်ဆံခြင်းငှာ မသင့်လျော်ဟူ၍သာ အဋ္ဌကထာဖွင့်ဆိုထားပါ၏။ ထိုအမျိုးသမီးများထံ လုံးဝဆွမ်းခံ မသွားကောင်း၊ ဆွမ်းခံမသွားရဟု ဖွင့်ဆိုမထားပါ၊ ထိုအမျိုးသမီးများထံ ဆွမ်းခံသွားရုံမျှဖြင့်ပင် အမည်သော အာပတ်သင့်သည်ဟု သိက္ခာပုဒ်ပညာချက်လည်း မရှိပါ၊ သို့ပါလျက် ပြည့်တန်ဆာမ, မုဆိုးမ, အပျိုကြီးများအိမ်၌ ရဟန်းများ ဆွမ်းမခံကောင်းဟု ပြောဟောရေးသားနေကြလေ၏။ ဝေသာလီမြို့သူ အမ္ဗပါလီမည်သော ပြည့်တန်ဆာမသည် မိမိ၏ သရက်ဥယျာဉ်၌ ကျောင်းဆောက်ပြီး သရက်ဥယျာဉ်နှင့်တကွ ထိုကျောင်းကို ဘုရားအမှူးရှိသော သံဃာတော်အား လှူဒါန်း၏ (မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်အဋ္ဌကထာ အမ္ဗပါလိသုတ်၊ သံ၊ ဋ္ဌ၊ တ၊ နှာ- ၂၁၃)ထိုအမ္ဗပါလီအိမ်၌ ဆွမ်းခံမသွားကောင်းဟု ဆိုသင့်ပါမည်လော။ မြတ်စွာဘုရားလက်ထက်တော်ကပင် ရာဇဂြိုဟ်မြို့တော်၌ သိရိမာမည်သော ပြည့်တန်ဆာမအိမ်သို့ ရဟန်းများ ဆွမ်းခံသွားကြသည်ကို ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၊ ဒု၊ နှာ-၆၆၊၆၇ စသည်၌ ပါရှိပါ၏။ ထို့ကြောင့် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာသွားလာဝင်ထွက် ဆက်ဆံမှုပြုသင့်သူကို ဂေါစရခေါ်၍ ယင်းသို့ မပြုသင့်သူကို အဂေါစရခေါ်သည်ဟု အချုပ်မှတ်သားသင့်၏။
ရဟန်းနှင့်ရဟန်းမတို့ ဆက်ဆံရေး။ ။ ရဟန်း(ဘိက္ခု)နှင့် ရဟန်းမ(ဘိက္ခုနီ) နှစ်ဦးတို့ ဆက်ဆံရေးနှင့်စပ်၍ ဈာနဝိဘင်းအဋ္ဌကထာ ဖွင့်ဆိုထားရာ၌- ရဟန်းနှင့် ရဟန်းမတို့သည် မြတ်သောအကျင့်(ဗြဟ္မစရိယ)ကို ပကတိရိုးရိုးလူတို့ထက် လွန်ကဲထူးခြားများပြားစွာ ကျင့်ကြရသော ပုဂ္ဂိုလ်များဖြစ်ကြရကား ထိုနှစ်ဦးတို့ အကျွမ်းတဝင် ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံမှုကြောင့် စောင့်စည်းထိန်းချုပ်ထားအပ်သော သီလ သိက္ခာပုဒ်တို့သည် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပျက်စီးသွားနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ဦးတို့သည် အကျွမ်းတဝင်ဆက်ဆံမှု မပြုသင့်၊ သို့သော် လူမမာမေးမြန်းမှုကိုမူ ပြုသင့်ပါ၏။ ရဟန်းများမှာ ပန်းပွင့်များရရှိထားပါက ဘုရားပူဇော်ဖို့ ပန်းပေးခြင်း, အဆုံးအမဩဝါဒပေးခြင်း အကျိုးငှာ ရဟန်းမထံ သွားကောင်းပါ၏ဟု ချွင်းချက်များ ပြထားပါသည်။ နံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ပဿန္တိ၊ တွေ့မြင်ကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။ပ။
အပ္ပသာဒံ၊ ကို။
ပဝေဒေယျုံ၊ ကုန်၏။ပ။
ပသာဒံ၊ ကြည်ညိုခြင်းသဘောကို။
ဝါ၊ ကြည်ညိုပုံအမူအရာကို။ပ။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဂေါစရေ၊ သွားလာဝင်ထွက် ကျက်စားသင့်ရာဌာန၌။ (သဒ္ဓါတရားနှင့်ပြည့်စုံ၍ အကျိုးကိုလိုလာခြင်းကြောင့် ဆွမ်းစသည်အတွက် သွားလာဝင်ထွက် ဆက်ဆံသင့်သော ဒါယကာ ဒါယိကာမတို့အထံ၌)
နံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ပဿန္တိ၊ တွေ့မြင်ရကုန်၏။ပ။
အဋ္ဌမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဋ္ဌဟိ၊ ကုန်သော။ပ။
ပဋိသာရဏီယကမ္မံ၊ ပဋိသာရဏီယကံကို။
ဝါ၊ ဒါယကာထံ ပြန်သွားခိုင်းကာ တောင်းပန်စေကြောင်းဖြစ်သော နိဂ္ဂဟကံကို။
ကရေယျ၊ ပြုထိုက်၏။ [ပဋိသာရေတိ ပုန ဂမာပေတိ ဂန္တွာ ခမာပေတိ ဧတေနာတိ ပဋိသာရဏီယံ]။ပ။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့် လျော်ညီသော။
ဂိဟိပဋိဿဝံ၊ လူတို့အား ဝန်ခံကတိပေးခဲ့ခြင်းကို။ (အင်း... ကောင်းပါပြီ၊ အသင်ဒါယကာ၏ကျောင်းမှာ ဝါကပ်ပါမည်စသည်ဖြင့် လူဒါယကာတို့အား၊ အာမခံမှု ပဋိညာဉ်ပြုခဲ့ခြင်းကို)
န သစ္စာပေတိ၊ (ဝန်ခံချက် အတိုင်း) မှန်ကန်အောင်မပြုလုပ်။
ဝါ၊ ကတိပျက်ပြား လွဲမှားစေ၏။ [သစ္စဟူသော နာမ်ပုဒ်နောင် ကရောတိအနက်၌ အာပိပစ္စည်းသက်၊ ဣကို ဧပြု၊ သစ္စာပေတိ သစ္စံ ကရောတိ]။ပ။
ပဋိသာရဏီယကမ္မံ၊ ကို။
ပဋိပ္ပဿမ္ဘေယျ၊ (ပြန်လည်ရုပ်သိမ်း) ပြေငြိမ်းစေထိုက်၏။ပ။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဓမ္မိကံ၊ သော။
ဂိဟိပဋိဿဝံ၊ ကို။
သစ္စာပေတိ၊ ဝန်ခံချက်အတိုင်း မှန်ကန်အောင် ပြုလုပ်၏။ပ။
နဝမံ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တဿပါပိယသိကကမ္မကတေန၊ ပြုအပ်ပြီးသော တဿပါပိယသိကာကံရှိသော။
ဝါ၊ တဿပါပိယသိကာကံ အပြုခ့ရသော။
ဝါ၊ (ဥပဝါဠရဟန်းကဲ့သို့) ထိုယုတ်မာသော ရဟန်းအတွက် ပြုထိုက်သော နိဂ္ဂဟကံ အပြုခံရသော။
ဘိက္ခုနာ၊ ရဟန်းသည်။ [တဿ ပါပိယဿ ကတ္တဗ္ဗာ တဿ ပါပိယသိကာ၊ သာ ဧဝ ကမ္မံ တဿပါပိယသိကာကမ္မံ၊ တံ ကတံ ယဿ ဘိက္ခုနောတိ တဿပါပိယသိကာကမ္မကတော ဘိက္ခု၊ တေန တဿပါပိယ သိကာ ကမ္မကတေန]
အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ဝါ၊ ပျက်ကွက်ခြင်းကင်း မယွင်းဧကန်မှန်စွာ။
ဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ လိုက်နာကျင့်သုံရမည်။ [ဤနေရာ၌ "ကတမေသု အဋ္ဌသု"ဟူသော ပုစ္ဆာဝါကျ ပါသင့်၏။ စာကျနေဟန်တူ၏]
ကတမေသု၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးကုန်သော။
(ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ စွာ။
ဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ မည်နည်းဟူမူ)။
(တဿပါပိယသိကာကမ္မကတေန၊ သော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်)။
န ဥပသမ္ပါဒေတဗ္ဗော၊ (မိမိကိုယ်တိုင် ဥပဇ္ဈာယ်ပြုလုပ်၍ လူသာမဏေကို) မြင့်မြတ်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့ မရောက်စေရ။
ဝါ၊ ပဉ္ဇင်းပြုမပေးရ။
နိဿယော၊ နိဿယည်းကို။
ဝါ၊ မိမိထံပါး၌ တပည့်ရဟန်း သာမဏေတို့ မှီခိုနေထိုင်နိုင်ခွင့်ကို၊ (ဆရာတဆူပြုလုပ်ကာ တပည့်ပရိသတ် မွေးမြူခြင်းအားဖြင့် အခြားရဟန်းသာမဏေတို့၏ အမှီခိုခံ ဆရာ၏အဖြစ်ဖြင့် မိမိထံပါး၌ မှီခိုနေထိုင်နိုင်ခွင့်ကို)
န ဒါတဗ္ဗော၊ မပေးရ။
သာမဏေရော၊ သာမဏေကို။
န ဥပဋ္ဌာပေတဗ္ဗော၊ မပြုစု မလုပ်ကျွေးစေရ။
ဝါ၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးမခိုင်းရ။
ဘိက္ခုနောဝါဒကသမ္မုတိ၊ ရဟန်းမတို့ကို ဆုံးမသောရဟန်းဟူ၍ သမုတ်ခြင်းကို။
န သာဒိတဗ္ဗာ၊ မသာယာရ။
ဝါ၊ လက်မခံရ။
သမ္မတေနပိ၊ (ဘိက္ခုနောဝါဒကရဟန်းဟု) သမုတ်အပ်ပြီးပါသော်လည်း။
ဘိက္ခုနိယော၊ ရဟန်းမတို့ကို။
န ဩဝဒိတဗ္ဗာ၊ မဆုံးမသင့်ကုန်။
ဝါ၊ မဆုံးမရကုန်။
ကာစိ၊ တစုံတခုသော။
သင်္ဃသမ္မုတိ၊ သံဃာကပေးအပ်သော အသိအမှတ်ပြုမှု သမ္မုတိကို။
န သာဒိတဗ္ဗာ၊ လက်ခံကျေနပ်မနေရ။
ဝါ၊ လက်မခံရ။
(တဿပါပိယသိကာကမ္မကတော၊ တဿပါပိယသိကာကံ အပြုခံရသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကို။)
ကိသ္မိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။
ပစ္စေကဋ္ဌာနေ၊ သံဃကံဆောင် အကြီးအကဲရာထူးသီးခြားတခုခု၌။
န ဌပေတဗ္ဗော၊ မတင်မြှောက်ရ။
စ၊ ထို့အပြင်။
တေန မူလေန၊ ထိုတဿပါပိယသိကာကံ အပြုခံရသော ရဟန်းဟူသော အရင်းမူလပဓာနပုဂ္ဂိုလ်ဖြင့်။
ဝါ၊ ထိုတဿပါပိယသိကာကံ အပြုခံရသော ရဟန်းကို အရင်းမူလပဓဦန အကြီးအကဲ တင်မြှောက်၍။
န ဝုဋ္ဌာပေတဗ္ဗော၊ (အခြားရဟန်းကို သံဃာဒိသေသ်အာပတ်မှ) မထစေရ။
ဝါ၊ အခြားရဟန်းကို သံဃာ ဒိသေသ် အာပတ်ထမြောက်စေရန် အဗ္ဘာနကံမပြရ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တဿပါပိယ သိကာကမ္မကတေန၊ သော။
ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
အဋ္ဌသု၊ ကုန်သော။
ဣမေသု ဓမ္မေသု၊ ဤတရားတို့၌။
သမ္မာ၊ စွာ။
ဝတ္တိတဗ္ဗံ၊ ရမည်။
ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
ဒသမံ။
စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။
သတိဝဂ္ဂေါ၊ သတိဝဂ်တည်း။