ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါဏာတိပါတော၊ သတ္တဝါ, အသက်ကိုသတ်မှု အကုသိုလ်စေတနာသည်။
ဝါ၊ သတ္တဝါ, အသက်ကို လျင်မြန်စွာ လျောကျစေခြင်းဟူသော အကုသိုလ်စေတနာသည်။
အာသေဝိတော၊ ဦးစွာပဌမ မှီဝဲအပ်(ဖြစ်စေအပ်)သည်။
ဘာဝိတော၊ တိုးပွားစေအပ်သည်။
ဗဟုလီကတော၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ အလေ့အလာပြုအပ်သည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)
နိရယသံဝတ္တနိကော၊ ငရဲဘဝကို ဖြစ်စေတတ်၏။
တိရစ္ဆာနယောနိသံဝတ္တနိကော၊ တိရစ္ဆာန်ဘဝကို ဖြစ်စေတတ်၏။
ပေတ္တိဝိသယသံဝတ္တနိကော၊ ပြိတ္တာဘဝကို ဖြစ်စေတတ်၏။
ပါဏာတိပါတဿ၊ သတ္တဝါအသက်ကို သတ်မှု အကုသိုလ်စေတနာ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ အားလုံးသော မကောင်းကျိုးတို့အောက် အပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်သော။ [လဟု ဧဝ လဟုသော။ သပစ္စည်းအနက်မဲ့တည်း။ သဗ္ဗေဟိ ဝိပါကေဟိ လဟုသော သဗ္ဗလဟုသော]
ယော ဝိပါကော၊ အကြင်အကျိုးဝိပါက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ထိုအပေါ့ဆုံး အကျိုး ဝိပါက်ဖြင့်။
ဝါ၊ ထိုအပေါ့ဆုံးအကျိုးဝိပါက်အနေအားဖြင့်၊
ပါဏာတိပါတော၊ သည်။)
မနုဿဘူတဿ၊ လူဖြစ်သောသူ၏။
ဝါ၊ လူဖြစ်သောသူမှာ။
**အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော**၊ တိုတောင်းသော အသက်ရှိသူ၏ အဖြစ်ကို ဖြစ်စေတတ်သည်။အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော။ ။ ဤ၌ "အပ္ပါယုကဘာဝ သံဝတ္တနိကော"ဟု ဆိုလိုလျက် ဘာဝပုဒ်ကို ချေထားသည်ဟု(သို့မဟုတ်) ဘာဝပ္ပဓာနဟု ကြံရ၏။ ထို့ကြောင့် အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော- တိုသောအသက်ရှိသူ၏အဖြစ် (ဝါ- အသက်တိုခြင်း) ကို ဖြစ်စေတတ်သည်"ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏။
ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကော- စသော ပါဠိများ စိစစ်ချက်။ ။ ဤသုတ်ပါဠိတော်၌ "အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော"ဟူသော ဩကာရန္တပါဌ်အတိုင်းပင် ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကော, ဘေဒနသံဝတ္တနိကော, အမနာပသဒ္ဒသံဝတ္တနိကော, ဥမ္မတ္တကသံဝတ္တနိကော"ဟူ၍ ဩကာရန္တဖြင့်ချည်း ရှိနေ၏။ ဤသုတ်၌သာမက ဤသုတ်ကို သာဓကအဖြစ်ဖြင့် ထုတ်ပြထားသော ကထာဝတ္ထုပါဠိတော်၊ ၄၄၇ (ဗာဝီသတိမဝဂ်။ အာသေဝနပစ္စယကထာ)၌လည်း ဩကာရန္တဖြင့်ချည်းပင် ရှိနေလေပြန်၏။ သို့သော် ဤသုတ်ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုပါဠိများ၏ လိန်ကာရန် မှားယွင်းနေကြောင်း သိသာပါ၏။ ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်အကျဉ်းချုပ်မှာ-
ရဟန်းတို့- ပါဏာတိပါတ, အဒိန္နာဒါနစသော အကုသိုလ်ကံ ငါးမျိုးသည် (ကြီးလေးသော အကျိုးဝိပါက်အနေအားဖြင့်) ငရဲတိရစ္ဆာန် ပြိတ္တာဘဝကို ဖြစ်စေ၏။ အပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး(သဗ္ဗလဟုသ) အကျိုးဝပါက်အနေအားဖြင့်ကား ပါဏာတိပါတအကုသိုလ်ကံသည် အသက်တိုခြင်း (အပ္ပါယုက)ကို ဖြစ်စေ၏။ အဒိန္နာဒါန အကုသိုလ်ကံသည် ဘောဂဗျသနကို ဖြစ်စေ၏။ပ။ သုရာမေရယပါနကံသည် ရူးသွပ်ဖြင်းကို ဖြစ်စေ၏။ ဤအတိုင်းပင် ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ် အကျဉ်းချုပ်ဖြစ်၏။
ထိုဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်အတိုင်း "ယော သဗ္ဗလဟုသော။ပ။ ဝိပါကော"စသည်ကို အနက်ပြန်ဆိုသောအခါ "သဗ္ဗလဟုသော- သော၊ ယော ဝိပါကော- သည်။ အတ္ထိ- ရှိ၏။ တေန ဝိပါကေန- ထိုအပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး အကျိုးဝိပါက်ဖြင့်။ (အကျိုးဝိပါက် အနေအားဖြင့်) ပါဏာတိပါတော- သည်။ အပ္ပါယုက သံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏။ပ။ အဒိန္နာဒါနံ- သည်၊ ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကံ- သည်၊ ဟောတိ-၏" ဤသို့စသည်ဖြင့် "ယော ဝိပါကော"ဟူသော အနိယမ၏နိယမကို "တေန ဝိပါကေန"ဟု ကရိုဏ်းပါဌ် ပြုလုပ်ထည့်စွက်၍လည်းကောင်း, ပါဏာတိပါတော, အဒိန္နာဒါနံစသော အရင်းခံ ပကတိကတ္တားကို ဆောင်ယူထည့်စွက်၍လည်းကောင်း အနက်ပြန် ဆိုရ၏။
ယင်းသို့သော ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ပါဏာတိပါတောဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တား၏ ပုလ္လိင်ဩကာရန္တနှင့် လျော်ညီအောင် "အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော"ဟု ပုလ္လိင်ဩကာရန္တဖြင့် ပါဌ်ရှိရကြောင်း သိသာထင်ရှားသကဲ့သို့ "အဒိန္နာဒါနံ"ဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တား၏ နပုလ္လိင်နိဂ္ဂဟီတန္တနှင့် လျော်ညီအောင် ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကံ-ဟု နပုလ္လိင်နိဂ္ဂဟီတန္တဖြင့်လည်းကောင်း, ပိသုဏာဝါစာ, ဖရုသာဝါစာ- ဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တားအတိုင်း ဘေဒနသံဝတ္တနိကာ, အမနာပသဒ္ဒသံဝတ္တနိကာ- ဟု ဣတ္ထိဇောတက အာပစ္စည်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ သုရာမေရယ ပါနံ။ပ။ ဥမ္မတ္တကသံဝတ္တနိကံ-ဟု လည်းကောင်း ရှိမှသာ မှန်ကန်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။
နိဿယအနက်များ စိစစ်ချက်။ ။ ရှေးဆရာများကမူ "ယော ဝိပါကော"ဟူသော အနိယမ၏ နိယမကို "သော ဝိပါကော"ဟု ကတ္တားပုဒ်ပြုလုပ် ထည့်စွက်၍ "သော ဝိပါကော- ထိုသဗ္ဗလဟုသ အကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏။ပ။ ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏" ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဩကာရန္တပါဌ် ရှိသည့်အတိုင်းပင် အနက်ပြန်ဆိုတော်မူကြ၏။ သို့သော် ယင်းသို့ အနက်ပြန်ဆိုလျှင် ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ် ပျက်ပြယ်သွားမည်ဖြစ်၏။ ရှင်းပြပါဦးမည်-
ပါဏာတိပါတ အကုသိုလ်ကံ၏ သဗ္ဗလဟုသ အကျိုးဝိပါက်ကို ညွှန်ပြစမ်းပါဟုဆိုလျှင် အပ္ပါယုက အကျိုးဝိပါက်ကလွဲ၍ အခြားညွှန်ပြစရာမရှိပါ။ အဒိန္နာဒါနကံ၏ သဗ္ဗလဟုသအကျိုးဝိပါက်မှာလည်း ဘောဂဗျသနဖြစ်ပါသည်ဟုသာ ညွှန်ပြရမည်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်လျှင် "သော ဝိပါကော- ထိုအပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး အပ္ပါယုကအကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပာယုကသံဝတ္တနိကော- အပ္ပာယုက အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေသည်။ ဟောတိ-၏။ အဒိန္နာဒါနကံ၏ အပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဘောဂဗျသနအကျိုးဝိပါက်သည် ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကော- ဘောဂဗျသန အကျိုးဝိပါက်ကိုဖြစ်စေသည်။ ဟောတိ- ၏။ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အနက်အဓိပ္ပါယ် သက်ရောက်နေသောကြောင့် "ရွှေထိုးလျှင် ရွှေဖြစ်သည်"ဟု ဆိုသည့်သဖွယ် အနက်အဓိပ္ပါယ် ပျယ်ပြယ်တော့မည် ဧကန်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် "သော ဝိပါကော"ဟု ကတ္တားပုဒ် ပြုလုပ်ထည့်စွက်၍ အနက်မပြန်ဆိုသင့်သည်မှာ သိသာလှပါသည်။
ယူဆဖွယ်တမျိုး။ ။ သို့သော် နဂိုရှိရင်းပါဠိကို ပြင်ဆင်ရန် အလိုမရှိသောပုဂ္ဂိုလ်များအလိုအားဖြင့်ကား ညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေအကျိုးကို သဗ္ဗလဟုသဝိပါကဟု ယူပြီးလျှင် ပါဏာတိပါတ, အဒိန္နာဒါန စသော အကုသိုလ် ကံတို့၏ ပကတူပနိဿပစ္စည်းကြောင့် ထိုညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုညံ့ဖျင်းသော ပဋိသန္ဓေအကျိုးကြောင့် အပ္ပာယုက စသည်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုကာ "သော ဝိပါကော- ထိုညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေ အကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပာယုက, ဘောဂဗျသန။ပ။ ဥမ္မတ္တက အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေ၏"ဟူ၍ အနက်အဓိပ္ပါယ်ယူလျှင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ရှိရင်းပါဠိကို ပြင်စရာမလိုပါဟု ယူဆဖွယ်, ငြင်းဆိုဖွယ်ရှိ၏။
သို့သော် အကုသိုလ် ဥပဃာတက, ဥပပီဠကကံကြောင့် ဖြစ်ရသော ထိုအပ္ပာယုက စသော အကျိုးဝိပါက်တို့သည် အညံ့စား အောက်တန်းစား လူနုံချာများမှသာ ရှိသည်မဟုတ်, အထက်တန်းစား ပုဂ္ဂိုလ်များမှာလည်း ရှိသည်ပင် ဖြစ်၏။ လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေအကျိုးဟူသမျှသည် အညံ့စားဖြစ်ဖြစ် အကောင်းစားဖြစ်ဖြစ် ကုသိုလ်ဇနကကံကြောင့်သာ ဖြစ်ရ၏။ ပါဏာတိပါတစသော အကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် လက်ရှိပါဠိကို မပြင်လိုသူတို့၏ ထိုအယူအဆသည် အဘိဓမ္မာသဘောနှင့် ဆန့်ကျင်၏။ အမှန်အားဖြင့်ကား ပြခဲ့သော ပါဠိတော်ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်နှင့် စိစစ်ချက်သည် ယခုလက်ရှိ ပါဠိအမှားကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် အလွန်ခိုင်လုံသော သဘာဝအကြောင်း ယုတ္တိဖြစ်ပါ၏။ သို့သော် ထို့ထက်ပို၍ ခိုင်လုံအောင် နောက်ထပ် အာဂမအကြောင်း ယုတ္တိကို အချိန်မကုန်ခံ၍ ရှာဖွေရသေး၏။ ယင်းသို့ ရှာဖွေသောအခါ မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဥပါလိသုတ် အဋ္ဌကထာ (နှာ-၄၇)ဝါကျများကို တွေ့ရ၏။ ထိုဝါကျများကား ဤသုတ်ပါဠိတော်ဝါကျနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူနေသည်သာမက ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်အားဖြင့်ကား ဘာမျှ မကွဲမပြား တသားတည်းတူညီနေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ ထိုအဋ္ဌကထာ ဝါကျများမှာ-
ပါဏာတိပါတော နာမ နိရယသံဝတ္တနိကော ဟောတိ၊ တိရစ္ဆာနယောနိသံဝတ္တနိကော၊ ပေတ္တိဝိသယသံဝတ္တနိကော၊ တထာ အဒိန္နာဒါနာဒီနိ၊ ပါဏာတိပါတော နိရယေ ပစ္စိတွာ မနုဿလောကံ အာဂတဿ ဝိပါကာဝသေသေန အပ္ပါယုက သံဝတ္တနိကော ဟောတိ၊ အဒိန္နာဒါနံ အပ္ပဘောဂသံဝတ္တနိကံ၊ မိစ္ဆာစာရော ဗဟုသပတ္တ သံဝတ္တနိကော၊ မုသာဝါဒေါ အဘူတဗ္ဘက္ခာနသံဝတ္တနိကော၊ မဇ္ဇပါနံ ဥမ္မတ္တကဘာဝ သံဝတ္တနိကံ။ ဤအဋ္ဌကထာဝါကျများသည် မှားယွင်းနေသောပါဠိများကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ပညာရှိတို့ လက်ခံယုံကြည် အတည်ပြုနိုင်လောက်အောင် အလွန်ခိုင်လုံသော အာဂမ အကြောင်းယုတ္တိ ဖြစ်ပါလေတော့၏။
"တေန ဝိပါကေန"၌ ဝိဘတ်အနက်။ ။ နိဿယခန်း၌ "တေန ဝိပါကေန- ထိုအပေါ့ဆုံး အကျိုးဝိပါက်ဖြင့်"ဟု ကရိုဏ်းအနက် ပြန်ဆိုခဲ့သည်။ ပြခဲ့သော ဥပါလိသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "ဝိပါကာဝသေသေန"၌လည်း ကရိုဏ်းအနက်ပင် ဖြစ်သင့်၏၊ ကရိုဏ်းနာဝိဘတ် သက်ထားသောကြောင့် ကရိုဏ်းအနက်ဟု ဆိုလိုက်ရသော်လည်း "စတုဓာ ပရမတ္ထတော"၌ကဲ့သို့ အဘိန္နဝိသေသန အနက်သာဖြစ်ပါ၏။ ဤနေရာမျိုး၌ ပေတဝတ္ထု, ဝိမာနဝတ္ထုအဋ္ဌကထာတို့၌ကား "ခါဒါမိ၊ ဥပပန္နာ"ဟူသော ကြိယာတို့၌ တိုက်ရိုက်စပ်ရသောကြောင့် ကရိုဏ်းအနက်, ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်ဟူ၍ အနက်နှစ်မျိုး သဘောတူထား၍ ဖွင့်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ ယင်းအနက် နှစ်မျိုးတွင်-
(၁)တဿ ကမ္မဿ ဝိပါကေန၊ မုသာဝါဒဿ စူဘယံ၊ ပုတ္တမံသာနိ ခါဒါမိ၊ ပုဗ္ဗလောဟိတ မက္ခိတာ။ [ပေတဝတ္ထု ပါဠိတော်၊ ၁၃၁]
မြန်မာပြန်။ ။ ထိုပါဏာတိပါတကံ, မုသာဝါဒကံဟူသော ကံနှစ်မျိုး၏ အကျိုးဝိပါက်နှစ်မျိုးဖြင့် ပြည်သွေးယိုထွက် လူးကပ်အပ်လျက် တပည့်တော်မ၏ သားငယ်အသားတို့ကို စားနေရပါ၏။ ဥဘယန္တိ ဥဘယဿာပိ ကမ္မဿ ဥဘယေန ဝိပါကေန၊ ကရဏတ္ထေ ဟိ ဣဒံ ပစ္စတ္တဝစနံ။ ၎င်း အဋ္ဌကထာ၊ ၃၃။
(၂) ကေနာသိ ကမ္မဖလေနိဓူပပန္နာ (အကျိုးပေးခြင်းငှာ အားထုတ်အပ်သော အဘယ်ကံ၏ အကျိုးဖြင့် ဤနတ်ပြည်၌ ဖြစ်ရပါသနည်း)၊ ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိတော်၊ ၅၁။ တတ္ထ ကမ္မဖလေနာတိ ကမ္မဖလေန ဝိပစ္စိတုံ အာရဒ္ဓေနာတိ ဝစနသေသော၊ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေစေတံ ကရဏဝစနံ။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ။ ၁၄၇။
ထို့အပြင် "ကေန ကမ္မဖလေန- အဘယ်ကံ၏ အကျိုးဖြင့်"ဟူ၍ အကျိုးကို မေးမြန်းရာ၌ ကရိုဏ်းအနက်, ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက် ပြန်ဆိုသော်လည်း အကြောင်းကံကို မေးမြန်းရာ၌ကား "ကေန- အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ အဘယ်ကောင်းမှုကုသိုလ်ကံကြောင့်"ဟု ဟိတ်အနက်ဖွင့်၏။ ဥပမာအားဖြင့်-
ကေန တေ တာဒိသော ဝဏ္ဏော၊ ကေန တေ ဣဓ မိဇ္ဈတိ။ (ဝိမာနဝတ္ထု၊၁)။ ကေနာတိ စ ဟေတွတ္ထေ ကရဏဝစနံ၊ ကေန ဟေတုနာတိ အတ္ထော။ပ။ ကေန ကီဒိသေန ပုညဝိသေသေန ဟေတုဘူတေန ဒေဝတေ တဝ ဧတာဒိသော။ပ။ သရီရဝဏ္ဏော ဇာတော။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၊ ၁၄။
"ကေန ကမ္မေန"ဟု အကြောင်းကံကို မေးမြန်း၍ "တဿ နိဿန္ဒေန"ဟု အကျိုးကို ဖြေဆိုရာ၌ကား ဟိတ်အနက်ချည်း ပြန်ဆိုသင့်၏။ ဥပမာအားဖြင့် ခုဇ္ဇုတ္တရာ ပန ဘန္တေ ကေန ကမ္မေန ခုဇ္ဇာ ဇာတာ- ခုဇ္ဇုတ္တရာသည် အဘယ်အကုသိုလ်ကံကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရပါသလဲအရှင်ဘုရား၊ တဿ နိဿန္ဒေန ခုဇ္ဇာ ဇာတာ- ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအရှင်မြတ်ကို ကုန်းဟန်ပြု၍ ပြောင်လှောင်ခဲ့မှု အကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရသည်၊ (ပြောင်လှောင်ခဲ့မှု အကုသိုလ်ကံက အကျိုးပေးခြင်းကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလို၏) တဿ- ထိုအကုသိုလ်ကံ၏။ နိဿန္ဒေန- အကျိုးကြောင့်။ ဝါ- အကျိုးပေးခြင်းကြောင့်။ ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၊ ၁၄၄။ ဝါ၊ အသက်တိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကော- စသော ပါဠိများ စိစစ်ချက်။ ။ ဤသုတ်ပါဠိတော်၌ "အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော"ဟူသော ဩကာရန္တပါဌ်အတိုင်းပင် ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကော, ဘေဒနသံဝတ္တနိကော, အမနာပသဒ္ဒသံဝတ္တနိကော, ဥမ္မတ္တကသံဝတ္တနိကော"ဟူ၍ ဩကာရန္တဖြင့်ချည်း ရှိနေ၏။ ဤသုတ်၌သာမက ဤသုတ်ကို သာဓကအဖြစ်ဖြင့် ထုတ်ပြထားသော ကထာဝတ္ထုပါဠိတော်၊ ၄၄၇ (ဗာဝီသတိမဝဂ်။ အာသေဝနပစ္စယကထာ)၌လည်း ဩကာရန္တဖြင့်ချည်းပင် ရှိနေလေပြန်၏။ သို့သော် ဤသုတ်ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်အမှန်ကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ထိုပါဠိများ၏ လိန်ကာရန် မှားယွင်းနေကြောင်း သိသာပါ၏။ ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ်အကျဉ်းချုပ်မှာ-
ရဟန်းတို့- ပါဏာတိပါတ, အဒိန္နာဒါနစသော အကုသိုလ်ကံ ငါးမျိုးသည် (ကြီးလေးသော အကျိုးဝိပါက်အနေအားဖြင့်) ငရဲတိရစ္ဆာန် ပြိတ္တာဘဝကို ဖြစ်စေ၏။ အပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး(သဗ္ဗလဟုသ) အကျိုးဝပါက်အနေအားဖြင့်ကား ပါဏာတိပါတအကုသိုလ်ကံသည် အသက်တိုခြင်း (အပ္ပါယုက)ကို ဖြစ်စေ၏။ အဒိန္နာဒါန အကုသိုလ်ကံသည် ဘောဂဗျသနကို ဖြစ်စေ၏။ပ။ သုရာမေရယပါနကံသည် ရူးသွပ်ဖြင်းကို ဖြစ်စေ၏။ ဤအတိုင်းပင် ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ် အကျဉ်းချုပ်ဖြစ်၏။
ထိုဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်အတိုင်း "ယော သဗ္ဗလဟုသော။ပ။ ဝိပါကော"စသည်ကို အနက်ပြန်ဆိုသောအခါ "သဗ္ဗလဟုသော- သော၊ ယော ဝိပါကော- သည်။ အတ္ထိ- ရှိ၏။ တေန ဝိပါကေန- ထိုအပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး အကျိုးဝိပါက်ဖြင့်။ (အကျိုးဝိပါက် အနေအားဖြင့်) ပါဏာတိပါတော- သည်။ အပ္ပါယုက သံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏။ပ။ အဒိန္နာဒါနံ- သည်၊ ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကံ- သည်၊ ဟောတိ-၏" ဤသို့စသည်ဖြင့် "ယော ဝိပါကော"ဟူသော အနိယမ၏နိယမကို "တေန ဝိပါကေန"ဟု ကရိုဏ်းပါဌ် ပြုလုပ်ထည့်စွက်၍လည်းကောင်း, ပါဏာတိပါတော, အဒိန္နာဒါနံစသော အရင်းခံ ပကတိကတ္တားကို ဆောင်ယူထည့်စွက်၍လည်းကောင်း အနက်ပြန် ဆိုရ၏။
ယင်းသို့သော ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်ကို စဉ်းစားကြည့်လျှင် ပါဏာတိပါတောဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တား၏ ပုလ္လိင်ဩကာရန္တနှင့် လျော်ညီအောင် "အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော"ဟု ပုလ္လိင်ဩကာရန္တဖြင့် ပါဌ်ရှိရကြောင်း သိသာထင်ရှားသကဲ့သို့ "အဒိန္နာဒါနံ"ဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တား၏ နပုလ္လိင်နိဂ္ဂဟီတန္တနှင့် လျော်ညီအောင် ဘောဂဗျသန သံဝတ္တနိကံ-ဟု နပုလ္လိင်နိဂ္ဂဟီတန္တဖြင့်လည်းကောင်း, ပိသုဏာဝါစာ, ဖရုသာဝါစာ- ဟူသော မူရင်းပကတိကတ္တားအတိုင်း ဘေဒနသံဝတ္တနိကာ, အမနာပသဒ္ဒသံဝတ္တနိကာ- ဟု ဣတ္ထိဇောတက အာပစ္စည်းဖြင့်လည်းကောင်း၊ သုရာမေရယ ပါနံ။ပ။ ဥမ္မတ္တကသံဝတ္တနိကံ-ဟု လည်းကောင်း ရှိမှသာ မှန်ကန်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။
နိဿယအနက်များ စိစစ်ချက်။ ။ ရှေးဆရာများကမူ "ယော ဝိပါကော"ဟူသော အနိယမ၏ နိယမကို "သော ဝိပါကော"ဟု ကတ္တားပုဒ်ပြုလုပ် ထည့်စွက်၍ "သော ဝိပါကော- ထိုသဗ္ဗလဟုသ အကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပါယုကသံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏။ပ။ ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကော- သည်။ ဟောတိ- ၏" ဤသို့ စသည်ဖြင့် ဩကာရန္တပါဌ် ရှိသည့်အတိုင်းပင် အနက်ပြန်ဆိုတော်မူကြ၏။ သို့သော် ယင်းသို့ အနက်ပြန်ဆိုလျှင် ပါဠိတော်၏ ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ် ပျက်ပြယ်သွားမည်ဖြစ်၏။ ရှင်းပြပါဦးမည်-
ပါဏာတိပါတ အကုသိုလ်ကံ၏ သဗ္ဗလဟုသ အကျိုးဝိပါက်ကို ညွှန်ပြစမ်းပါဟုဆိုလျှင် အပ္ပါယုက အကျိုးဝိပါက်ကလွဲ၍ အခြားညွှန်ပြစရာမရှိပါ။ အဒိန္နာဒါနကံ၏ သဗ္ဗလဟုသအကျိုးဝိပါက်မှာလည်း ဘောဂဗျသနဖြစ်ပါသည်ဟုသာ ညွှန်ပြရမည်ဖြစ်၏။ သို့ဖြစ်လျှင် "သော ဝိပါကော- ထိုအပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံး အပ္ပါယုကအကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပာယုကသံဝတ္တနိကော- အပ္ပာယုက အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေသည်။ ဟောတိ-၏။ အဒိန္နာဒါနကံ၏ အပေါ့ဆုံး အသေးငယ်ဆုံးဖြစ်သော ဘောဂဗျသနအကျိုးဝိပါက်သည် ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကော- ဘောဂဗျသန အကျိုးဝိပါက်ကိုဖြစ်စေသည်။ ဟောတိ- ၏။ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အနက်အဓိပ္ပါယ် သက်ရောက်နေသောကြောင့် "ရွှေထိုးလျှင် ရွှေဖြစ်သည်"ဟု ဆိုသည့်သဖွယ် အနက်အဓိပ္ပါယ် ပျယ်ပြယ်တော့မည် ဧကန်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် "သော ဝိပါကော"ဟု ကတ္တားပုဒ် ပြုလုပ်ထည့်စွက်၍ အနက်မပြန်ဆိုသင့်သည်မှာ သိသာလှပါသည်။
ယူဆဖွယ်တမျိုး။ ။ သို့သော် နဂိုရှိရင်းပါဠိကို ပြင်ဆင်ရန် အလိုမရှိသောပုဂ္ဂိုလ်များအလိုအားဖြင့်ကား ညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေအကျိုးကို သဗ္ဗလဟုသဝိပါကဟု ယူပြီးလျှင် ပါဏာတိပါတ, အဒိန္နာဒါန စသော အကုသိုလ် ကံတို့၏ ပကတူပနိဿပစ္စည်းကြောင့် ထိုညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝ ပဋိသန္ဓေအကျိုးကို ရရှိသည်။ ထိုညံ့ဖျင်းသော ပဋိသန္ဓေအကျိုးကြောင့် အပ္ပာယုက စသည်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုကာ "သော ဝိပါကော- ထိုညံ့ဖျင်းနုံချာသော လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေ အကျိုးဝိပါက်သည်။ အပ္ပာယုက, ဘောဂဗျသန။ပ။ ဥမ္မတ္တက အကျိုးဝိပါက်ကို ဖြစ်စေ၏"ဟူ၍ အနက်အဓိပ္ပါယ်ယူလျှင် ဖြစ်နိုင်ပါသည်။ ရှိရင်းပါဠိကို ပြင်စရာမလိုပါဟု ယူဆဖွယ်, ငြင်းဆိုဖွယ်ရှိ၏။
သို့သော် အကုသိုလ် ဥပဃာတက, ဥပပီဠကကံကြောင့် ဖြစ်ရသော ထိုအပ္ပာယုက စသော အကျိုးဝိပါက်တို့သည် အညံ့စား အောက်တန်းစား လူနုံချာများမှသာ ရှိသည်မဟုတ်, အထက်တန်းစား ပုဂ္ဂိုလ်များမှာလည်း ရှိသည်ပင် ဖြစ်၏။ လူ့ဘဝပဋိသန္ဓေအကျိုးဟူသမျှသည် အညံ့စားဖြစ်ဖြစ် အကောင်းစားဖြစ်ဖြစ် ကုသိုလ်ဇနကကံကြောင့်သာ ဖြစ်ရ၏။ ပါဏာတိပါတစသော အကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်သည်မဟုတ်၊ ထို့ကြောင့် လက်ရှိပါဠိကို မပြင်လိုသူတို့၏ ထိုအယူအဆသည် အဘိဓမ္မာသဘောနှင့် ဆန့်ကျင်၏။ အမှန်အားဖြင့်ကား ပြခဲ့သော ပါဠိတော်ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်နှင့် စိစစ်ချက်သည် ယခုလက်ရှိ ပါဠိအမှားကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် အလွန်ခိုင်လုံသော သဘာဝအကြောင်း ယုတ္တိဖြစ်ပါ၏။ သို့သော် ထို့ထက်ပို၍ ခိုင်လုံအောင် နောက်ထပ် အာဂမအကြောင်း ယုတ္တိကို အချိန်မကုန်ခံ၍ ရှာဖွေရသေး၏။ ယင်းသို့ ရှာဖွေသောအခါ မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသ ဥပါလိသုတ် အဋ္ဌကထာ (နှာ-၄၇)ဝါကျများကို တွေ့ရ၏။ ထိုဝါကျများကား ဤသုတ်ပါဠိတော်ဝါကျနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူနေသည်သာမက ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပါယ်အားဖြင့်ကား ဘာမျှ မကွဲမပြား တသားတည်းတူညီနေသည်ကို တွေ့ရလေ၏။ ထိုအဋ္ဌကထာ ဝါကျများမှာ-
ပါဏာတိပါတော နာမ နိရယသံဝတ္တနိကော ဟောတိ၊ တိရစ္ဆာနယောနိသံဝတ္တနိကော၊ ပေတ္တိဝိသယသံဝတ္တနိကော၊ တထာ အဒိန္နာဒါနာဒီနိ၊ ပါဏာတိပါတော နိရယေ ပစ္စိတွာ မနုဿလောကံ အာဂတဿ ဝိပါကာဝသေသေန အပ္ပါယုက သံဝတ္တနိကော ဟောတိ၊ အဒိန္နာဒါနံ အပ္ပဘောဂသံဝတ္တနိကံ၊ မိစ္ဆာစာရော ဗဟုသပတ္တ သံဝတ္တနိကော၊ မုသာဝါဒေါ အဘူတဗ္ဘက္ခာနသံဝတ္တနိကော၊ မဇ္ဇပါနံ ဥမ္မတ္တကဘာဝ သံဝတ္တနိကံ။ ဤအဋ္ဌကထာဝါကျများသည် မှားယွင်းနေသောပါဠိများကို ပြင်ဆင်ရန်အတွက် ပညာရှိတို့ လက်ခံယုံကြည် အတည်ပြုနိုင်လောက်အောင် အလွန်ခိုင်လုံသော အာဂမ အကြောင်းယုတ္တိ ဖြစ်ပါလေတော့၏။
"တေန ဝိပါကေန"၌ ဝိဘတ်အနက်။ ။ နိဿယခန်း၌ "တေန ဝိပါကေန- ထိုအပေါ့ဆုံး အကျိုးဝိပါက်ဖြင့်"ဟု ကရိုဏ်းအနက် ပြန်ဆိုခဲ့သည်။ ပြခဲ့သော ဥပါလိသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "ဝိပါကာဝသေသေန"၌လည်း ကရိုဏ်းအနက်ပင် ဖြစ်သင့်၏၊ ကရိုဏ်းနာဝိဘတ် သက်ထားသောကြောင့် ကရိုဏ်းအနက်ဟု ဆိုလိုက်ရသော်လည်း "စတုဓာ ပရမတ္ထတော"၌ကဲ့သို့ အဘိန္နဝိသေသန အနက်သာဖြစ်ပါ၏။ ဤနေရာမျိုး၌ ပေတဝတ္ထု, ဝိမာနဝတ္ထုအဋ္ဌကထာတို့၌ကား "ခါဒါမိ၊ ဥပပန္နာ"ဟူသော ကြိယာတို့၌ တိုက်ရိုက်စပ်ရသောကြောင့် ကရိုဏ်းအနက်, ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက်ဟူ၍ အနက်နှစ်မျိုး သဘောတူထား၍ ဖွင့်ထားသည်ကို တွေ့ရ၏။ ယင်းအနက် နှစ်မျိုးတွင်-
(၁)တဿ ကမ္မဿ ဝိပါကေန၊ မုသာဝါဒဿ စူဘယံ၊ ပုတ္တမံသာနိ ခါဒါမိ၊ ပုဗ္ဗလောဟိတ မက္ခိတာ။ [ပေတဝတ္ထု ပါဠိတော်၊ ၁၃၁]
မြန်မာပြန်။ ။ ထိုပါဏာတိပါတကံ, မုသာဝါဒကံဟူသော ကံနှစ်မျိုး၏ အကျိုးဝိပါက်နှစ်မျိုးဖြင့် ပြည်သွေးယိုထွက် လူးကပ်အပ်လျက် တပည့်တော်မ၏ သားငယ်အသားတို့ကို စားနေရပါ၏။ ဥဘယန္တိ ဥဘယဿာပိ ကမ္မဿ ဥဘယေန ဝိပါကေန၊ ကရဏတ္ထေ ဟိ ဣဒံ ပစ္စတ္တဝစနံ။ ၎င်း အဋ္ဌကထာ၊ ၃၃။
(၂) ကေနာသိ ကမ္မဖလေနိဓူပပန္နာ (အကျိုးပေးခြင်းငှာ အားထုတ်အပ်သော အဘယ်ကံ၏ အကျိုးဖြင့် ဤနတ်ပြည်၌ ဖြစ်ရပါသနည်း)၊ ဝိမာနဝတ္ထု ပါဠိတော်၊ ၅၁။ တတ္ထ ကမ္မဖလေနာတိ ကမ္မဖလေန ဝိပစ္စိတုံ အာရဒ္ဓေနာတိ ဝစနသေသော၊ ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏေစေတံ ကရဏဝစနံ။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ။ ၁၄၇။
ထို့အပြင် "ကေန ကမ္မဖလေန- အဘယ်ကံ၏ အကျိုးဖြင့်"ဟူ၍ အကျိုးကို မေးမြန်းရာ၌ ကရိုဏ်းအနက်, ဣတ္ထမ္ဘူတလက္ခဏအနက် ပြန်ဆိုသော်လည်း အကြောင်းကံကို မေးမြန်းရာ၌ကား "ကေန- အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ အဘယ်ကောင်းမှုကုသိုလ်ကံကြောင့်"ဟု ဟိတ်အနက်ဖွင့်၏။ ဥပမာအားဖြင့်-
ကေန တေ တာဒိသော ဝဏ္ဏော၊ ကေန တေ ဣဓ မိဇ္ဈတိ။ (ဝိမာနဝတ္ထု၊၁)။ ကေနာတိ စ ဟေတွတ္ထေ ကရဏဝစနံ၊ ကေန ဟေတုနာတိ အတ္ထော။ပ။ ကေန ကီဒိသေန ပုညဝိသေသေန ဟေတုဘူတေန ဒေဝတေ တဝ ဧတာဒိသော။ပ။ သရီရဝဏ္ဏော ဇာတော။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၊ ၁၄။
"ကေန ကမ္မေန"ဟု အကြောင်းကံကို မေးမြန်း၍ "တဿ နိဿန္ဒေန"ဟု အကျိုးကို ဖြေဆိုရာ၌ကား ဟိတ်အနက်ချည်း ပြန်ဆိုသင့်၏။ ဥပမာအားဖြင့် ခုဇ္ဇုတ္တရာ ပန ဘန္တေ ကေန ကမ္မေန ခုဇ္ဇာ ဇာတာ- ခုဇ္ဇုတ္တရာသည် အဘယ်အကုသိုလ်ကံကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရပါသလဲအရှင်ဘုရား၊ တဿ နိဿန္ဒေန ခုဇ္ဇာ ဇာတာ- ပစ္စေကဗုဒ္ဓါအရှင်မြတ်ကို ကုန်းဟန်ပြု၍ ပြောင်လှောင်ခဲ့မှု အကုသိုလ်ကံ၏ အကျိုးကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရသည်၊ (ပြောင်လှောင်ခဲ့မှု အကုသိုလ်ကံက အကျိုးပေးခြင်းကြောင့် အကုန်းမ ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလို၏) တဿ- ထိုအကုသိုလ်ကံ၏။ နိဿန္ဒေန- အကျိုးကြောင့်။ ဝါ- အကျိုးပေးခြင်းကြောင့်။ ဓမ္မပဒအဋ္ဌကထာ၊ ၁၄၄။ ဝါ၊ အသက်တိုခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဒိန္နာဒါနံ၊ ပိုင်ရှင်မပေးအပ်သော သူတပါးပစ္စည်းဥစ္စာကို ခိုးယူလုယက်မှု အကုသိုလ်စေတနာသည်။
အာသေဝိတံ၊ ဦးစွာပဌမ မှီဝဲအပ်သည်။ပ။
ဗဟုလီကတံ၊ သည်။
(သမာနံ၊ ဖြစ်လသော်)။
နိရယသံဝတ္တနိကံ၊ တတ်၏။ပ။
ပေတ္တိဝိသယသံဝတ္တနိကံ၊ ၏။
အဒိန္နာဒါနဿ၊ ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ထိုအပေါ့ဆုံး အကျိုးဝိပါက်ဖြင့်။
အဒိန္နာဒါနံ၊ သည်။)
မနုဿဘူတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
ဘောဂဗျသနသံဝတ္တနိကံ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကာမေသုမိစ္ဆာစာရော၊ ကာမဂုဏ် မေထုန် အကျင့်တို့၌ ယုတ်မာစွာကျင့်မှု အကုသိုလ်စေတနာသည်။ပ။
ကာမေသုမိစ္ဆာစာရဿ၊ စေတနာ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏)။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
ကာမေသုမိစ္ဆာစာရော၊ သည်)။
မနုဿဘူတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
သပတ္တ+ဝေရ+သံဝတ္တနိကော၊ ရန်သူတို့နှင့်တကွ+ခိုက်ရန်ကို+ ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မုသာဝါဒေါ၊ မဟုတ်မမှန်သော အကြောင်းအရာကို ဟုတ်မှန်သောအားဖြင့် ပြောဆိုကြောင်း အကုသိုလ်စေတနာသည်။
ဝါ၊ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောဆိုမှုအကုသိုလ်စေတနာသည်။ပ။
မုသာဝါဒဿ၊ ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
မုသာဝါဒေါ၊ သည်။)
အဘူတ+အဗ္ဘက္ခာနသံဝတ္တနိကော၊ မမှန်ကန်သော ပြစ်မှုဖြင့်+ စွပ်စွဲခံရခြင်းကို+ ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပိသုဏာ၊ ညီညွတ်နေသူတို့ကို စိတ်ဝမ်းကွဲပြားအောင် ပြုတတ်သော။
ဝါ၊ မိမိကို ချစ်မြတ်နိုးခံရအောင်, သူတပါးကို အချစ်ဆိတ်သုဉ်း အမုန်းခံရအောင် ပြုကြောင်းဖြစ်သော။
ဝါစာ၊ ကုန်းတိုက်စကားပြောဆိုကြောင်း စေတနာသည်။
အာသေဝိတာ၊ သည်။ပ။
ဗဟုလီကတာ၊ သည်။
(သမာနာ၊ သော်)။ပ။
ပိသုဏာယ၊ သော။
ဝါစာယ၊ ....နာ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
ပိသုဏာ၊ သော။
ဝါစာ၊ သည်)
မနုဿဘူတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
မိတ္တေဟိ၊ မိတ်ဆွေတို့နှင့်။
ဘေဒနသံဝတ္တနိကော၊ စိတ်ဝမ်းကွဲပြားမှုကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဖရုသာ၊ ကြမ်းတမ်းသော။
ဝါ၊ မိမိနှင့်သူတပါးကို ကြမ်းတမ်းအောင် ပြုကြောင်းဖြစ်သော။
ဝါစာ၊ စကားပြောဆိုကြောင်း စေတနာသည်။ပ။
ဖရုသာယ၊ သော။
ဝါစာယ၊ ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
ဖရုသာ၊ သော။
ဝါစာ၊ သည်)
မနုဿဘူတဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
အမနာပသဒ္ဒသံဝတ္တနိကော၊ မနှစ်မြို့ဖွယ် အသံကိုဖြစ်စေတတ်သည်။ (ခြိမ်းခြောက်ငေါက်ငမ်းသံ, ဆဲရေးတိုင်းထွာသံ စသော မနှစ်မြို့ဖွယ်အသံကိုသာ ကြားရစေတတ်သည်)
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမ္ဖပ္ပလာပေါ၊ ပြိန်ဖျင်းသောစကားကို ပြောဆိုကြောင်းစေတနာသည်။
ဝါ၊ စီးပွားချမ်းသာကို ဖျက်ဆီးတတ်သော အနက်အဓိပ္ပါယ် ကင်းမဲ့သော အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုကြောင်း စေတနာသည်။ပ။
သမ္ဖပ္ပလာပဿ၊ ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်။
သမ္ဖပ္ပလာပေါ၊ သည်။)
**အနာဒေယျဝါစာသံဝတ္တနိကော**၊ သူတပါးတို့ လက်မခံ, မနာယူဖွယ် စကားကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
အနာဒေယျဝါစာသံဝတ္တနိကော။ ။ ဤ၌ "ဝါစာ"ဟူ၍ နဂိုမူလပုဒ်ရင်း၏ ဣတ္ထိဇောတက အာပစ္စည်းဖြင့် တွေ့ရ၏။ ထိုအတိုင်းပင် "အနာဒေယျဝါစံ- သူတပါးတို့ လက်မခံ, မနာယူဖွယ်စကားကို။ သံဝတ္တေတိ- ဖြစ်စေ၏"ဟု ကြံ၍ အနက်ပေးထားသည်၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာ၌မူ "အဂ္ဂဟေတဗ္ဗဝစနတံ သံဝတ္တေတိ"ဟု ဖွင့်၏။ ထိုအဖွင့်အတိုင်းဆိုလျှင် "နတ္ထိ အာဒေယျဝါစာ ယဿာတိ အနာဒေယျဝါစော- သူတပါးတို့ လက်ခံ နာယူဖွယ်စကားမရှိသောသူ"ဟူ၍ ဗဟုဗ္ဗီဟိသမာသ်တွဲ၍ "ဝါစ"ဟု ရဿဖြင့် ပါဌ် ရှိရမည် ဖြစ်၏။ ထို့နောက် အနာဒေယျဝါစပုဒ်ကို ဘာဝပ္ပဓာန, ဘာတလောပကြံ၍ "အနာဒေယျဝါစံ (အနာဒေယျဝါစတံ) သံဝတ္တေတီတိ အနာဒေယျဝါစသံဝတ္တ နော၊ သော ဧဝ အနာဒေယျဝါစသံဝတ္တနိကေည- သူတပါးတို့ လက်ခံနာယူဖွယ်စကား မရှိသူ၏ အဖြစ်ကို ဖြစ်စေတတ်သည်"ဟု အနက်ပြန်ဆိုရမည်။
ဝါ၊ မိမိပြောစကားကို သူတပါးတို့ သက်သင့်မခံ, ပယ်လှန်ကန့်ကွက် ခံရခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုရာမေရယပါနံ၊ သေရည်အရက်ကို သောက်ကြောင်း အကုသိုလ်စေတနာသည်။ပ။
သုရာမေရယပါနဿ၊ ၏။
သဗ္ဗလဟုသော၊ သော။
ယော ဝိပါကော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။
တေန ဝိပါကေန၊ ဖြင့်၊
သုရာမေရယပါနံ၊ သည်)
ဥမ္မတ္တကသံဝတ္တနိကံ၊ ရူးသွပ်သူ၏ အဖြစ်ကို ဖြစ်စေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ)
ဒသမံ။
စတုတ္ထော၊ သော။
ဒါနဝဂ္ဂေါ။