Issues
Select Version
madilayphaw
English
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
云台教理组
中文
(DN) Pāthikavaggaṭṭhakathā
(DN) Pāthikavaggaṭṭhakathā

3. Cakkavattisuttavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

အတ္တဒီပသရဏတာ၊ အဖွင့်။

ဧဝံ၊ မေ သုတန္တိ စက္ကဝတ္တိသုတ်။ [ ပါထိကသုတ် အစအတိုင်းပေးပါ။]
တတြ၊ ထို စက္ကဝတ္တိသုတ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံကား။ အနုတ္တာနပဒဝစ္စနာ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်အားဖြင့် မပေါ်လွင်သော ပုဒ်တို့၏ အဖွင့်တည်း။ မာတုလာယန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ နာမကေ၊ ဤသို့ မာတုလဟူသော အမည်ရှိသော။ နဂ‌ရေ၊ မြို့၌။ ( ဝိဟရတိ ၌စပ်)။
တံ နဂရံ၊ ထို မာတူလမြို့ကို။ ဂေဓါစရဂါမံ၊ ဂေါစရဂါမ်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အဝိဒူရေ၊ အနီးဖြစ်သော။ ဝနသဏ္ဍေ၊ တောအုပ်၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

တတြ ခေါ။ ပေ။ အာမ‌ေန္တေသီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အယံ၊ ဤဆိုပ်လတံ့ကား။ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဥ်အတိုင်း ဖြစ်သော စကားတည်း။ ကိရ၊ ချဲ့။ ``

**အနာဂတ**။ ပေ။ သုတ္တန္တကထာယ။ ။ ပဠိတော်၌ အတီတ ဝံသဒီပိကာကထာ ကရှေးဦးသွာလာ၍ အနာဂတ ဝံသဒီပီကာကထာက နောက်မှ လာသောကြောင့် “ အတီဘဝံံ့သဒီပိကာယ သုတ္တန္တကထာယ” ဟုဆိုသင့်ပါသော်လည်း အနာဂတ်အကြောင်းအရာကို ထင်ရှားပြတော်မူခြင်းက အံ့ဩဘွယ် ကောင်းသောကြောင့် အနာဂတဝံသဒီပိကာယ စသည်ဖြင့်ဆိုသည်။ ထို အနာဂတ် အကြောင်းအရာကို ပြတော်မူရာ၌လည်း ပွင့်တော်မမူသေးသော မေတ္တေယျဘုရားရှင်၏ ပွင့်တော်မူမည်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူနိုင်ခြင်းသည် သာ၍အံဩဖွယ်ကောင်းပါသည်၊ ဟူလို။ ဋီကာ။ ``

ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣမဿ သုတ္တတဿ၊ ဤ စက္ကတတ္တိသုတ်၏။ သမုဋ္ဌာန သမယေ၊ ဖြစ်ပေါ်ရာအခါ၌။ ပစ္စူသကာလေ၊ မိုးသောက်အချိန်၌။ [ အရုဏ်မတက်မီတနာရီခန့် အချိန်၌။] မဟာကရုဏာသမာပတ္တိတော၊ မဟာကရုဏာ သမာပတ်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထတော်မူပြီ၍။ လောကံ၊ သတ္တလောကကို။ ဝေါလောကကေန္တော၊ ကြည့်တော်မူလသော်။ အနာဂတဝသဒီပိကာယ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော အနွယ်ကို ပြတတ်သော။ ဣမာယသုတ်တန္တကထာယ၊ ဤစက္က၀တ္တိ သုတ္တန် စကားတော်ဖြင့်။ မာတုလနဂရဝါသီနံ၊ မာတုလမြို့၌ နေကုန်သော။ စတုရာသီတိယာပါဏသဟဿာနံ၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော သတ္တဝါတို့၏။ ဓမ္မာဘိသမယံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းကို ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။ ပါတော၀၊ နံနက်စောစော၌ပင်။ ဝီသဟ ဘိက္ခူသဟဿ ပရိဝါရော၊ ရဟန်းနှစ်သောင်းအခြံအရံ ရှိတော်မူသည်။ ( ဟုတွာ)။ မာတုလနဂဓရံ၊ မာတုလမြို့၌။ သမ္ပတ္တော၊ ရောက်တော်မူပြီ။
မာတုလနဂရဝါသိနော၊ မာတုလမြို့၌ နေကုန်သော။ ခတ္တိယာ၊ မင်းမျိုတို့သည်။ ဘဂဝါ၊ သည် အာဂတော၊ ကြွတော်မူ လာပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ ပစ္စုဂ္ဂမ္မ၊ ရှေးရှုသွား၍။ (ခရီးဥ◌ီးကြိုဆျု၍)။ ဒဿဗလံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ နိမန္တော၊ ပင်ံ၍။ မဟာသက္ကာရေန၊ မြတ်သော ပူဇော်သက္ကာရဖြင့်။ နဂရံ၊ သို့။ ပဝေသေတွာ၊ ဝင်တော်မူစေပြီ။ ( မြို့ထဲပင့်၍)။ နိသဇ္ဇဋ္ဌာနံ၊ နေတော်မူရာ အရပ်ကို။ သံဝံဓာယ၊ စီဏဥ◌်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ မဟာရဟေ၊ မြတ်သူတို့အားသာ ထိုက်သော. ပလ္လ‌‌ေင်္က၊ ပလ္လင်၌။ နိသီဒါပေတွာ၊ ထိုင်တော်မူ‌ေစ၍။ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခသာ၊ ဘုရား အမှူးရှိသော။ ဘိက္ခူသံဃဿ၊ အား။ မဟာဒါနံ၊ မြတ်သောအလှူကို။ အု့သု၊ လှူကြွကုန််ပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။ သတ္တကိစ္စံ၊ ဆွမ်းကိစ္စကို။ နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ စိန္တေသိ၊ စဥ◌်းစားတော်မူပြီ. (ကိံ) အဟံ၊ သည်။ ဣမသ္မံဌာနေ၊ ၌။ ဣမေသံ မနုဿနံ၊ တို့အား။ ဓမ္မံ၊ ကို။
သစေ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ ( ဧဝံသတိ့)။ အယံ ပဒေသော၊ ဤ အရပ်သည်။ သမ္ဗာဓော၊ ကျဉ်းမြောင်း၏။ မနုဿာနံ၊ တို့၏။ ဌာတုံဝါ၊ ရပ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ နိသီဒိတုံဝါ၊ ထိုင်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ဩကာသော၊ အခွင့်သည်။ န ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်နိုင်လိမ့်နည်မဟုတ်။ မဟတာ၊ ကြီးစွာသော။ သမာဂမေန၊ အစည်အဝေးသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားတော်မူပြီ။
သစေ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ အယံ ပ‌‌ေဒဿာ၊ ဤအရပ်သည်။ သမ္ပာဓော၊ ကျဥ◌်းမြောင်း၏။ မနုဿနံ၊ တို့၏။ ဌာတုံဝါ၊ ရပ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ နီသီဒီတုံဝါ၊ ထိုင်ခြင်း။**အနာဂတ။ ပေ။ သုတ္တန္တကထာယ**။ ။ ပဠိတော်၌ အတီတ ဝံသဒီပိကာကထာ ကရှေးဦးသွာလာ၍ အနာဂတ ဝံသဒီပီကာကထာက နောက်မှ လာသောကြောင့် “ အတီဘဝံံ့သဒီပိကာယ သုတ္တန္တကထာယ” ဟုဆိုသင့်ပါသော်လည်း အနာဂတ်အကြောင်းအရာကို ထင်ရှားပြတော်မူခြင်းက အံ့ဩဘွယ် ကောင်းသောကြောင့် အနာဂတဝံသဒီပိကာယ စသည်ဖြင့်ဆိုသည်။ ထို အနာဂတ် အကြောင်းအရာကို ပြတော်မူရာ၌လည်း ပွင့်တော်မမူသေးသော မေတ္တေယျဘုရားရှင်၏ ပွင့်တော်မူမည်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူနိုင်ခြင်းသည် သာ၍အံဩဖွယ်ကောင်းပါသည်၊ ဟူလို။ ဋီကာ။ မှတ်ချက်။ ။ ဋီကာ၌” အခုတေယျဝဿသဘာယုတာနံဘမနုဿနံ ဝဿသတာယုကာ ပုတ္တာ ညဍဘဝိဿန္တိ” မှစ၍ “ အနာဂတဝံသဒီပိတာ ကထာ” ဟုဆိုသော်လည်း ယခုပါဠိတော်များ၌မူ “ဘဝိဿန္တိ”နေရာဝဘ် “ အဟေသုံး” ဟု ရှိနေသည်၊ ဤအလိုပုဒ်စဉ်(၁၀၃) မှစ၍” အနာဂတဝံသဒီ ပိကာ ကသာ” စသည်ဟုသာ မှတ်ပါ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။ စိန္တယိံ သု၊ စဉ်းစားကုန်ပြီ။ (ကိံ)
သတ္တာ၊ သည်။ အမှာကံ၊ တို့၏ အတွက်။ အနုမောဒမမ္ပိ၊ လျော်စွာ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း တရားစကားမျှကိုလည်း အကတွာ= ပြုတော်မမူပဲ။ ဂစ္ဆတိ၊ ကြွသွားတော်မူ၏။ သဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။ သတ္တဂ္ဂံ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သည်။ အမနာပံ၊ မမြန်နိုးအပ်သည်။ (နှစ်သက်ဖွယ် မဟုတ်သည်။ အဟောတ်၊ ဖြစ်ပေပြီ။ ဗုဒ္ဓနံ၊ ဘုးားရှင်တို့၏။ စိတ္တံနာမ၊ စိတ်မည်သည်ကို။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။ ( ဆွဲဆောင်ခြင်းကှါ)။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဗုဒ္ဓဟိ၊ တို့နှငိ့။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဝိဿသကရဏံ နာမ၊ အကျွမ်းဝင်မှုကို ပြုခြင်းမည်သည်။ သမုဿမတဖဏံ၊ ထောင်မတ်နေသော ပါပိဉ်းရှိသော။ အာသီဝိသံ၊ လျင်သောအဆိတ်ရှိသော မြွေကို။ ဂီဝါယ၊ လည်ပင်း၌။ ဂဟဏသဒိသံ၊ ကိုင်ရခြင်းနှင့် တူသည်။ ဟောတိ။ သော၊ အမောင်တို့။
ဧထ၊ လာကြပါ။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို ။ ခမာပေဿာမ၊ သည်းခံစေကြကုန်စို့။ ဣတိ၊ ဤသို့ တိုင်ပင်ကြကုန်ပြီ။ [ စာအုပ်တို့၌ “မနုဿာ စိန္တယိံ သု” ရှိ၏။ ဧထ ဘော တထာဂတံ ခမာပေဿာမသည် ကြံစည်မှုကို ပြသောစကား မဟုတ်နိုင်သောကြောင့် ”မန္တယိံသု” ဟုရှိသင့်မည် ထင်ပါသည်။] ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်ပြီ၍။ ဝါ၊ တိုင်ပင်ပြီး၍။
သကလနဂရဝါသိနော၊ အလုံးစုံသောမြို့၌ နေသူ လူတို့သည်။ ဘဂတာ၊ နှင့်။ သဟေဝ၊ တပြိုင်နက်သာလျှင်။ နိက္ခန္တာ၊ ထွက်ကြကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဂစ္ဆန္တေဝ၊ ကြွတော်မူစဉ်ပင်။ မဂဓက္ခေတ္တေ၊ မဂဓလယ်၌။ ဌိတံ၊ တည်သော။ သာခါဝိဋမသမ္ပန္နံ၊ အခက်အခွတို့နှင့် ပြည့်စုံသော။ သန္ဒစ္ဆာယံ၊ တခဲနက်ပိတ်တဲသောအရိပ်ရှိသော။ ကရီသမတ္တဘူမိပတ္ထဋ၊ တစ်ကရဣသအတိုင်းအရှည်ရှိသောမြေ၌ ပြန့်နေသော။ ဧကံ၊ တပင်သော။ မာတုလရုက္ခံ၊ မာတုလမည်သောသစ်ပင်ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ဣမသ္မိံ ရုက္ခမူလေ၊ ဤသစ်ပင်၏ အနီးအောက်၌။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ ဓမ္မာ၊ ကို။ ဒေသိယမာနေ၊ ဟောတော်မူအပ်သော်။ မဟာဇနဿ၊ များစွာသော လူအပေါင်း၏။ ဌာမနိသဇ္ဇနောကာသော၊ ရောက်ရာ အရပ်, ထိုင်ရာအရပ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းသားတော်မူ၍။
နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လှည့်၍။ မဂ္ဂါ၊ လမ်းမှ။ ဩက္ကမ္မ၊ ဖဲ၍။ ရုက္ခမူလံ၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဓမ္မဘဏ္ဍဂါရိကံ၊ တရား ဘဏ္ဍာစိုး ဖြစ်သော။ အာနန္ဒတ္ထေရံ၊ ကို။ ဩဆလာကေသိ၊ ကြည့်တော်မူပြီ။
ထေရော၊ အရှင် အာနန္ဒာ ထေရ်သည်။ ဩလောကိတ သညာယဧဝ၊ ကြည့်တော်မူအပ်သော အမှတ်သညာဖြင့်သာ။ သတ္တာ၊ သည်။
နိလီဒိတုကာမော၊ ထိုင်တော်မူလို၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဉတွာ၊ သိ၍။ သုဂတ မဟာ စီဝရံမြတ်စွာဘုရား၏ သင်္ကန်းကြီးကို။ ပညပေတွာ၊ ခင်း၍။ အဒါသိ၊ ပေးပြး။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်ပြီးသော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။
အထ၊ ထိုင်တော်မူရာ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ ( ရှေ့က)။ မနုဿာ နိသီဒိံ သု။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပဿေသု၊ နံပါးတို့၌လည်းကောင်း။ ( ဘေးတို့၌လည်းကောင်း)။ [ ဘုရားရှင်၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဆိုလိုသည်။] ပစ္ဆတောစ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသံဃော၊ သည်။ (နိသီဒိ)။ အာကာသေ၊ ၌။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်။ အ
တေ ဘိက္ခူတ်ိ ကား။ တတြ၊ ထိုမာတုလမြို့၏အနီး သစ်ပင်ကြီးအောက်၌။ ဝါ၊ ထို ပရိသတ်၌။ ဥပဝိဋ္ဌာ၊ ကပ်ဝင်တည်နေ ကုန်သော။ ဓမ္မ ပဋိဂ္ဂါဟကာ၊ တရားတော်ကို ခံယူကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ( ပစ္စဿောသုံ ၌စပ်)။**အတ္တ**။ ။ အတ္တေဒီပါတိ ဧတ္တ ကာမံ( စစ်စစ်) [ ဤပုဒ်ကို ဝုစ္စတိ၌စပ်၊] ယောပရော န ဟောတိ။ သော အတ္တာ ( အကြင်အရာသည်) ပရ ( သူတစ်ပါး) မဟုတ်၊ ထိုအရာသည် အတ္တတည်း၊ ဣတိ သသန္တာနော၊ “ အတ္တာ”တိ ဝုစ္စတိ၊၎င်း(ထိုကြောင့်မိမိ၏ ခန္ဓာအစဉ် တခုလုံးကို “ အတ္တ” ဟုအကယ်၍ ဆိုနိုင်၏ညဘဟိတသုခေစိ ဘာဝေန ပန ( ထိုသို့ဘဆိုနိုင်ပါသော်လည်း စီးပွါးချမ်းသာကို ရှာသူ၏ဘအဖြစ်ဖြင့် အတ္တနိဗ္ဗသေသတ္တာ ( မိမိ၌ သက်ဝင်တည်နေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် )၎င်းဓမ္မော ဣဓဘ” အတ္တာ” တတိ အဓိပ္ပေတော၊ ထိုကြောက့် “ အတ္တာ နာမ လောကိယ လောကုတ္တရောဓမ္မော” ဟု ဖွင့်သညါ။ **မှတ်ချက်**။ ။ ဋီကာ၌ “ အတ္တနိဗ္ဗိသေသတ္တာ” ဟု တွေ့ရ၏၊ နိပုဗ္ဗ+!ဝသဓာန်+ တ ပစ္စည်း (ဣ) အာဂုံဖြင့် နိဝိသိတ ( နိဗ္ဗသိတ) ဟုဖြစ်စေ၊ ( ဣ) အာဂုံကိုဧပြု၍ နိဝိသေတ ( နိဗ္ဗသေတ) ဟုဖြစ်စေ, ထိုနောက် တ္တ ပစ္စည်း သက်၍” အတ္တနိဗ္ဗိသေတ္တာ” ဟုဖြစ်သည် ၊ သုတ်မဟာဝဂ္ဂဋီိကာ စာမျက်နှာ ( ၁၄၇) ၌မူ “သော ဧဝံသမ္ပာဒိတော” ဟု အဖွင့် တမျိုးရှိ၏၊ ထို၌ ကာရိတ် ပါသည်ကို ကြည့်၍ဤ၌လည်း ကာရိတ်ဖြင့် “အတ္တနိဝေသိတတ္တာ၊ အတ္တနိဗ္ဗေသိတတ္တာ” ဟု ရှိလျှင် သာ၍ အဓိပ္ပါယ် ရှင်းသည်။ ဒီပ။ ။ ဒွိဓာ+ အာပေါဘဂတေဋ ဧတ္ထာတိ ဒီပေါ၊ ရေ၏ နှစ်ဖြာ စီးသွားရာအရင်။ ဩဃေ အနဇ္ဈေဦတ္ထထော ဘူမိ​ဘာဂေါ၊ ရေအယဉ်သည် မလွှမ်းမိုးအပ်သော မြေအရင်။ ဝါ- ကျွန်း။ ဣဓ ပန ကာမောဃာဒီဟိ အနဇ္ဈောတ္ထရဏီသတ္တာ ဒီပေါဝယာတိ ဒီပေါ။ [ ကျွန်းနှင့်တူသော မိမိ။]
အတ္တဒီပါတိ၊ ကား။ အတ္တာနံ၊ မိမျကို။ ဒီပံ၊ မှီရာကျွန်းကို။ တာဏံ၊ စောင့်ရှောက်တတ်သော အရာကို။ လေဏံ၊ ပုန်းအောင်းရာကို။ ဂတိံ၊ ဖြစ်ရာကို။ ပရာယဏံ၊ လည်းလျောင်းရာကို။ ပတိဋ္ဌံ၊ တည်ရာကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဝိဟရသ၊ ကုန်လော့။ ဣတိ အတ္ထော။
အတ္တ သရဏာတိ ဣဒံ၊ အတ္တသရဏာ ဟူသော ဤ စကားသည်။ တဿေဝ၊ ထို အတ္တဒီပါဟူသော စကား၏ပင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ် ပရိယာယ် စကားလှယ်သည်။
အနညသရဏာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားသည်။ အညသရဏ ပဋိက္ခေပ ဝစနံ၊ မိမိမှ တပါး အခြားသူ၏ အားကိုးရာ၏ အဖြစ်ကို ပယ်ရှားကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ ဟိ၊ မှန်၏။ အညော၊ အခြားသူ၏။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ သရဏံ၊ အားကိုးရာသည်.
နဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ (ကသ္မာ)။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ ဝါယာမေန၊ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယဖြင့်။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ အသုဇ္စ◌ျနတော၊ ကိလေသာတို့မှ မစင်ကြယ်နိုင်ခြင်းကြောင့်တည်း။ စ၊ သာဓကကား။ အတ္တဟိ။ ပေ။ ပ‌ရော သိယာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။ ဘဂဝတော (ပိ)၊ သည်လည်း။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (မြတ်စွာဘုရားလည်း ဟောထားသည် ဟူလို။) [အတ္တဟိ၊ မိမိသည်သာ။ အတ္တနော၊ ၏။ နာထော၊ အားကိုးစရာတည်း။ ပရော၊ မိမိမှတပါးသော။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ နာထော၊ သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်နိုင်ရာအံ့နည်း (မဖြစ်နိုင်= ဟူလို။)]**အတ္တဒိပါ**။ ။ အတ္တာ+ ဒီပေါ ( ပတိဋ္ဌာ) ဧခတသန္တိ အတ္တဒီဝါ။၊ ဋီကာ။ “ အတ္တဒီပါ= မိမိဟူသော မှီရာကျွန်းရှိကုန်၏” ဟုအလွယ်ဆို၊ အဖွင့်အရ အနက်ပေ၊ လိူမူ “ အတ္တဒီပါ- မှီရာ ကျွန်းသဖွယ်ဖြစ်သော မိမိ၌ သက်ဝင် တည်နေသော လောကီလောကုတ္တရာ တရားရှိကုန်သည်” ဟူဆိုပါ။ **ဝေဝစနံ**။ ။ အတ္တဒီပါ၌ မိမိ၏ ကျွန်းနှင့်တူသည်၏ အဖြစ်ဟူသည်” အာကိုးရာဖြစ်သောအားဖြင့် တူသည်” ဟု အတ္တဒီပါပုဒ်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့် အတ္တသရဏပုဒ်ကို ပရိယာယ် အဖြစ်ဖြင့် ဟာထားအပ်သည်၊ ဟူလို။ **အညသရဏ ပဋိက္ခေပဝစနံ**။ ။ အညသရဏ ပဋိက္ခေပ ဝစနန္တိ အညသရဏဘာဝ ပဋိက္ခေပ ဝစနံ။ ဣဒဥှိ နအညံ သရဏံ ကတွာ ဝိဟရဏေဿဝ ပဋိေက္ခပဝစနံ၊ ( မှန်၏၊- အနညသရဏံ ဟူေသာ ဤစကားသည် ေလာကီ ေလာကုတ္တရာ တရားမှ အခြားေသာ ဝတ္ထုတို့ကို ကိုးကွယ်၍ ေနခြင်းကိုသာ ပယ်မြစ် ေကြာင်း စကားမဟုတ်)၊ အထေခါ အညဿသရဏဘာဝေဿဝ ပဋိေက္ခပဝစနံ၊ ( အဟုတ်ကား ေလာကီေလာကုတ္တရာ တရားမှ အခြားေသာဝတ္ထု၏ ကိုးကွယ်ရာ၏ အဖြစ်ကိုပယ်မြစ် ေကြာင်းစကားတည်း၊ ) တပ္ပဋိေက္ခစ ေတန ဣတရဿပိ ပဋိေက္ခပသိဒ္ဓိေတာ၊ ( ထို ကိုးကွယ်ရာကို ပယ်လိုက်လျှင် ကိုးကွယ်မှုကိုလည်း ပယ်ပြီဖြစ်ေနေသာေကြာင့်တည်း) ( အရင်းလဲ အဖျားထင်းဖြစ်သည်၊ ဟူလို)။
တေန၊ ကြောင့်။ အနညသရဏာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝါ) အာဟ။ ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤ အတ္တဒီပါ အတ္တသရဏာဟူသော ပါဌ်၌။ အတ္တာနာမ၊ အတ္တမည်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း။ (ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။) လောကိယ လောကုတ္တရော၊ လောကီ လောကုတ္တရာ ဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ (ဣတိ၊ ဤကား အဖြေတည်း။)
တေန၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ လောကီ လောကုတ္တရာတရား၏ အတ္တမည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်)။
ဓမ္မဒီပါ ဓမ္မသရဏာ အနညသရဏာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝါ)အာဟ။
ကာယေ ကာယာနုပဿီတိ အာဒီနိ၊ အစရှိသောပုဒ်တို့ကို့။ မဟာသတိပဋ္ဌာန၊ မဟာပတိပဋ္ဌာန သုတ်၌။ ဝိတ္ထာရိတာနိ၊ ချဲ့ဖွင့်အပ်ကုန်ပြီ။
ဂေါစရေတိ၊ ကား။ စရိတုံ၊ လှည့်လည်ခြင်းငှါ။ ယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ သင့်လျှော်သောအရပ်၌။
သကေတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ပေတ္တိကေ ဝိသယေတိ၊ ကား။ ပိတိတော၊ အဖမှ။ (အဖဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားမှ)။ အာဂတဝိသယေ၊ လာသော အရာဖြစ်သော။ (ဂေါစရ ၌ စပ်)။ [ပိတိတော+ အာဂတော ပေတတ္တိကောဟုပြု။]
စရတန္တိ၊ ကား။ စရန္တာနံ၊ လှည့်လည်ကုန်သော သင့်တို့၏။ (ဩတာရံ၌စပ်)။◌
စရန္တ န္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဠိတော် ပါဌ်သည်။ (အတ္ထိ)။ အယမေဝ၊ ဤ စရတံ ပါဌ်၏ အနက်သည်ပင်။ အတ္ထော၊ စရန္တံ ဟူသော ပါဌ်၏ အနက်တည်း။ [ဤ စရန္တံဟူသော ပုဒ်သည် ဝိဘတ္တိ ဝိပလ္လာသ, ဝစနဝိပလ္လာသအားဖြင့် သာမီအနက်၌ ဒုတိယာဧကဝုစ် ဝိဘတ်သက်ထားသောပုဒ်တည်း။ ထိုကြောင့်စရတံနှင့် အနက်တူပင်၊ ဟူလို။]
န လစ္ဆတီတိ၊ ကား။ န လဘိဿတိ၊ ရလိမ့်မည် မဟုတ်။ န ပဿိဿတိ၊ မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်။
မာရောတိ၊ ကား။ ဒေဝပုတ္တမာရောပိ၊ ဒေဝပုတ္တမာရ် လည်းကောင်း။ မစ္စုမာရောပိ၊ မစ္စုမာရ် လည်းကောင်း။ ကိလေသမာရောပိ၊ ကိလေသမာရ် လည်းကောင်း တည်း။ [ကိလေသမာရ်ဖြစ်လျှင် ကျန် မာရ် ၂ မျိုးလည်း ဖြစ်ခွင့်ရနိုင်သည်။]
ဩတာရန္တိ၊ ကား။ ရန္ဓံ ဆိဒ္ဒံ ဝိဝရံ၊ အပေါက်အကြားကို။ (န လစ္ဆတိ ၌စပ်)။ [ဩတာရံ၏ သဒ္ဒတ္ထမှာ "သက်ဝင်ဖို့ရာ အခွင့်အလမ်း" တည်း။] ပန၊ ဆက်။ [မာရ် ၃ ပါး၏ အခွင့်အလမ်း မရနိုင်ပုံကို ဗျတိရေကဖြစ်သော ဝတ္ထုဖြင့် ပြလို၍ အယံ ပနေတ္ထ စသည်မိန့်။]
အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ [မိမိကကေ်စားရာ အာရုံ၌ လှည့်လည်သောရဟန်းတို့အား မာရ် ၃ ပါး၏ ဖြစ်ခွင့်မရ ခြင်းဟူသော ဤအနက်ကို။] လေဍ္ဍုဋ္ဌာနတော၊ မြေစိုင်ခဲရှိရာ အရပ်မှ။ နိက္စမ္မ၊ ထွက်၍။ တောရဏေ၊ ထုရိုဏ်းတိုင်၌။ (တံခါးတိုင်၌)။ နိသီီဒိတွာ၊ နားနေ၍။ ဗလာတမံ၊ တက်သစ်စနေပူကို။ (နေပူဆာကို)။ တပန္တံ၊ ပူစေသော။ (လှုံနေသော)။ လာပံ သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းယူ၍။
ပက္ခန္ဒသေနသကုဏဝတ္ထုနာ၊ ပျံသွားသော သိမ်းငှက်၏ ဝတ္ထုဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ပေတ္ထိကော။ ဝိသယောတိ၊ ဟူသော။ ဧထံ၊ ဤ စကားတော်ကို။ (ဘဂဝတာ)။ ဝုတ္တံ။ ဘိကခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသည်ကား။ [ ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေဂ၌ ဖြစ်ဖူးသော အကြောင်းကို။ ဝဒါမီ၊ ဟောတော်မူမည်။ ဤသို့ ပါထသေသထည့်၍လည်းပေးနိူင်၏။] သကုဏဂ္ဃိ၊ သိမ်းငှက်သည်။ ဝါ၊ စွန်ကြီးသည်။ လာပံ့သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ကို။ သဟသာ၊ အလျင်အမြန်။ အဇ္ဈပ္ပတ္တ၊ လွှမ်းမိုး၍ ရောက်သည်။ ( ဟုတွာ). အဂ္ဂဟေသိ၊ ဖမ်းယူပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ လာပေါ သကု ဏော၊ သည်။ သကုဏဂ္ဃယာ၊ သိမ်းငှက်သည်။ ဟရိယမာနော၊ ဆောင်ယူအပ်စဥ်။ ( ခြေဖြင့် ကုပ်ချီသွားစဥ်။)။ ဧဝံ၊ သို့။ ပရိဒေဝသိ၊ ငိုကြွေးတမ်းတပြီ။ (ကိံ)။ ယေ မယံ၊ အကြင်ငါတို့သည်။ ပရဝိသယေ၊ သူတပါးတို့၏ နယီမြေဖြစ်သော။ အဂေါစရေ၊ မကျက််စားသင့်သော အရပ်၌။ ( တံခါးတိုင်ကို ရည်ရွယ်သည်။) စရိမှ၊ လှည့်လည်မိခဲါ့ကုန်ပြီ။ (ဌထ) မယမေဝ၊ ထို ငါတို့သည်သာ။ အပ္ပပုညာ၊ နည်းသော= ပုဥ◌်းရှိသူတို့သည်
ကော ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးပြီ။ နင်္ဂလကဋ္ဌကရဏံ၊ ထွန်ဖြင့် ထွန်အပ်သော အရပ်ဖြစ်သော။
ယဒိဒံ လေဍ္ဍုဋ္ဌာနံ၊ အကြင် မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သည်။ (အတ္ထိ။ ဣဒံ၊ ဤ မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သည်။ မေ၊ ၏ သကော ပေတ္တိကော ဝိသယော, ဂေါစရာ= ပါတည်း။) ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ သကေ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ဗလေ၊ ခွန်အားကြောင့်။ အပတ္ထုဒ္ဓါ၊ ခက်ထန်သည်။ (ဟုတွာ)။ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အသံဝဒမာန၊ ပြောဆိုလျက်။ [အဿရမာနတိ အဝှါယန္တိ (စိန်ခေါ်လျက်)ဟု ဋီကာ၌ ရှိ၏ ။] လာပံ သကုဏံ၊ ကို။ ပမုဥ္စိ၊ လွှတ်လိုက်ပြီ။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ပြော၍ လါှတ်လိုက်သနည်း)။ လာပ၊ ဟဲ့ ဘီလုံးငှက်။ တွံ၊ သည်။ ဂစ္ဆာ၊ သွား။ တတြပိ၊ ထိုအရပ်သို့လည်း။ (ထို မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သို့လည်း)။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ (သွားသော်လည်း)။ န မောက္ခသိ၊ ငါ့လက်မှ လွတ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍ လွှတ်လိုက်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ လာပေါ သကုဏော၊ သည်။ နင်္ဂလကဋ္ဌကရဏံ၊ သော။ လေဍ္ဍုဋ္ဌာနံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ မဟန္တံ၊ သော။ လေဍ္ဍုံ၊ မြေစိုင်ခဲ(အပေါ်)သို့။ အဘိရုဟိတွာ၊ တက်၌။ သကုဏဂ္ဃိံ၊ ကို။ ဝဒမာနော၊ ပြောလျက်။ (စိန်ခေါ်လျက်)။ အဋ္ဌသိ၊ တည်နေပြီ။ (ရပ်နေပြီ)။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ပြော၍ တည်နေသနည်း)။ သကုဏဂ္ဃိ၊ ဟဲ့သိမ်းငှက်ကြီး။ ဒါနိ၊ ယခု။ မေ၊ - ငါ၏။ (အထံသို့)။ ဧဟိ၊ လာခဲ့ပါ။ သကုဏဂ္ဃိ၊ ဟဲ့သိမ်းငှက်ကြီး။ ဒါနိ၊ ယခု။ မေ၊ ငါ၏။ (အထံသို့)။ ဧဟိ၊ လာခဲ့ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ခေါ်လျက် တည်နေပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ သာသကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။၊ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အပတ္ထဒ္ဓါ၊ ခက်ထန်သည်။ (ဟုတွာ)။ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အသံဝဒမာန၊ ဗီလုံးငှက်၏ နာမည်ကို ခေါ်လျက်။ ဥဘော၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပက္ခေ၊ အတောင်တို့ကို။ သန္နယှ၊ အညီ အမျှ ဖွဲ့ထား၍။ (ဆန့်တန်း၍)။ လာပံ သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ဆီသို့။ သဟသာ၊ အလျင်အမြန်။ အဇ္စ◌ျပ္ပတ္တာ၊ လွှမ်းမိုး၍ ရောက်ပြီ။ (ထိုးချလိုက်ပြီ)။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယဒါ၊ ၌။ လာပေါ သကုဏော၊ သည်။ (အညာသိ ၌စပ်)။ အယံ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ မေ၊ ငါ၏ အတွက်။ (ငါ့ကိုဖမ်းယူဖို့)။ ဗဟုံ၊ များစွာသော အရပ်သို့။၊ အာဂတာ၊ ရောက်လာပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ အညာသိ၊ သိပြီ။ [ဗဟုံ အာဂတာခေါ မျာယန္တိ မယှံ အတ္ထာယ ဗဟုကံ ဌာနံ အာဂတာ။ အပ္ပကံ အဝသိဋ္ဌံ၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် အဋ္ဌကထာ။]
အထခေါ၊ ၌။ တဿေဝ လေဍ္ဍုဿ၊ ၏ပင်။ အန္တရံ၊ အကြားသို့။ ပစ္စုပါဒိ၊ ဝင်ပြီ။ [ ဗီလုံး ငှက်ကလေးဝင်သွားပြီ။] ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အထခေါ၊ ၌။ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ တတ္ထေဝ၊ ဗီလုံးငှက်ငယ်တည်နေရာ ထိုမြေစိုင်းခဲ၌ပင်။ ( မြေစိုင်ခဲ အပေါ်၌ပင်)။ ဥရံ၊ မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ပစ္စတာဋ္ဌေသိ= ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိခိုက်စေပြီ။ (ဆောင့်မိပြီ။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤ သာသနာတော်၌ ။ ( တုမှေ)။ ပရဝိသယေ၊ သူတပါးတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သော ။ အဂေါစရေ၊ ကျက်စားရာ မဟုတ်သော။ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်၌။ မာစရိတ္ထ၊ မလှည့်လည် ကျက်စားကြကုန်နှင့်။
တိက္ခဝေ၊ တို့။ ပရဝိသယေ၊ သော။ အဂေါစရေ၊ ၌။ စရတံ၊ လှည့်လည်ကျက်စားသော သင်တို့၏။ ဩတာရံ၊ အခွင့်အလမ်းကို။ မာရော၊ သည်။ လစ္ဆတိ၊ ရလိမိ့မည်။ အာရမဏံ၊ အကြောင်းကို ။ မာရော၊ သည်။ လစ္ဆတိ၊ မည်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ ကျက်စားရာမဟုတ်သော အရပ်ဟူသည်။
ကောစ၊ အဘယ်နည်း။ ပဥ္စ၊ ကုန်သော။ ယဒိဒံ ( ယေ+ ဣမေ) ကာမဂုဏာ၊ အကြင် ကာမဂုဏ်တို့သည်။ ( သန္တိ)။
တေ၊ ထို ကာမဂုဏ်တို့သည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ တည်း။ ပဥ္စ၊ ကုန်လော။
(ကာမဂုဏ်၊ တို့ဟူသည်။) ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်း။ ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွါးဆစတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ စိတ်ဖြင့်ရောက်အပ် မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိကုန်သော။ ( ချစ်စရာကောင်းကုန်သော)။ ကားပသဥှိတာ၊ ကိလေသာကာမနှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော ။ စက္ခုဝိညေယျ၊ စက္ခုဝိညာဉ်ဖြင့် သိထိုက်ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့လည်းကောင်း။ ပေ။ ကာယဝိညေယျ၊ ကာယဝိညာဉ်ဖြင့် သိထိုက်ကုန်သော။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ဆဖာဋ္ဌဗ္ဗရုံတို့လည်ကောင်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ နှစ်သက်စရာ ကာမဂုဏ် ငါးဖြာသည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ တည်း။ ဘိက္ခေဝေ၊ တို့။ သကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ပေတ္တိကေ၊ အဖဖက်မှလာသောဝိသယေ= အရာဖြစ်သော။
ဂေါစရေ၊ ကျက်စားရာ အရပ်၌။ စရထ၊ လှည့်လည်ကျက်စားကြကုန်လော။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သကေ၊ သော။ ပေတ္တိကေ၊ သော။ ဝိသယေ၊ သော။ ဂေါစရေ၊ ၌။ စရတံ၊ ကုန်သော(သင်တို့၏)။ ဩတာရံ၊ ကို။ မာရော၊ သည်။ န လစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ အာရမဏံ၊ ကို။မာရော= သည်။ န လစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ သကော၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ပေတ္တိကော၊ သော။ ဝိသယော၊ သော။ ဂေါစဟော၊ ဟူသည်
ကောစ၊ အဘယ်နည်း။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ယဒိဒံ ( ယေ+ ဣမေ) သတိပဋ္ဌာနာ၊ တို့သည်။ (သန္တိ။ ဣမေ၊ ဤ သတိပဋ္ဌာန်းလေးပါးတို့သည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပေ။ ဂေ့စရော၊ တည်း)။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယေ၊ ဆံ အစရှိသော ရုပ်အပေါင်း၌။ ကာယဋနုပဿီ၊ ရုပ်အပေါင်းကိုအဖန်ဖန် ရှုလေ့ရှိသည်။ ( ဟုတွာ)။
ကုသလာနန္တိ၊ ကား။ အနဝဇ္ဇလက္ခဏာနံ၊ အပြစ်၏ ဆန့်ကျင်ဖက်လက္ခဏာရှိကုန်သော။ ဝါ၊ အပြစ်မရှိခြင်းလက္ခဏာ ရှိကုန်သော။ ( ဓမ္မာနံ ၌စပ်)။ သမာဒါနဟေတူတိ၊ ကား။အနဝဇ္ဇလက္ခဏာနံ။ ။ အဝဇ္ဇပဋိပက္ခသဘာဝါနံ ( အပြစ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောလက္ခဏာရှိကုန်သော) [ အနုဝဇ္ဇ၌ “န” သည်ပဋိပက္ခ ( ဝိရုဒ္ဓ) အနက်ဟော၊ အတဇ္ဇ၌ ( အ) ကား တဗ္ဘာဝဝုတ္တိတည်း၊] ဤနည်း၌ ဝိပါကဓမ္မ ဓမ္မာမည်သော ကုသိုလ်တရားကိုသာ ရ၏။ တနည်း။ ။ အဝဇ္ဇရဟိတသဘာဝါနံ- အပြစ်မှကင်းခြင်းသဘောရှိကုန်သော၊ ဝါ- အပြစ်မရှိခြင်းသဘော ရှိကုန်သော။ ဤ နည်း၌ ကုသိုလ်တးားများကိုလည်းကောင်း, ဝိပါကဓမ္မမည်သော အပြစ်မရှိသောကုသိုလ်၏ အကျိုးတရားများကိုလည်းကောင်း ယူပါ၊ မှန်၏- အကျိုးတရားများလည်း အကြောင်းထူးတို့ဖြင့် သတ္တဝါတို့၏သန္တာန်၌ ကောင်းစွာသွင်းထားအပ်သော် အသက်ရှည်ခြင်း အစရှိသော သမ္ပတ္တိအထူးဖြစ်ကြရလျက် နောက်နောက် ကုသိုလ်များဖြစ်ဖို့ရာ လွန်စွာအားကြီးသော မှီရာအကြောင်း ဖြစ်နိုင်ကြပေ၏။ ဆက်ပါဦးမည်။ ။ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောအသံကောင်းမှု, ဉာဏ်ကောင်းမှု, ရုပ်လှမှု စသည်တို့သည် အကျိုးဝါပါက်များတည်း။ ထို အကျိုးဝိပါက်ကို အခြေခံ၍ ဉာဏ်ကောင်းသူသည် ထိုဉာဏ်ဖြင့်စာပေကျမ်းဂန် သင်အံ လေ့လာ ပို့ချမှု, အသံကောင်းသူက ထိုအသံဖြင့် တရားဟောမှုစသည် ပြုသောအခါ အကျိုးတရားသည်ပင် ကုသိုလ်ဖြစ်ဖို့အကြောင်း ပြန်ဖြစ်နိုင်၏။ ထိုအတူ ကုသိုလ်ကြောင့် ပစ္စည်းဥစ္စာကြွယ်ဝသူသည် ထိုပစ္စည်းဥစ္စာဖြင့် စွန့်ကြဲပေးကမ်း လှူဒါန်းမှု, ဆေးရုံဆောက်မှုလမ်းတံတား ဆောက်လုပ်မှု စသည် ပြုလုပ်ရာဝယ် အကျိုးသည်ပင် အကြောင်းဖြစ်ပြနခလေသည်။
သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာယူ၍။ ဝတ္တနဟေတု၊ ကျင့်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဧဝမိဒံပုညံ ပဝတ္တတီတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ( နောင်၌ ဆိုအပ်မည့်အတိုင်း၊ ဟူလို)။ လောကိယ လောကုတ္တရံ၊ လောကီ လောကုတ္တရာဖြစ်သော။ ဣဒံ ပုညဖလံ၊ ဤကောင်းမှု, ကောင်းမှု၏အကျိုးသည်။ ဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွါး၏။ စ၊ ဆက်။ ဥပရူပးိ၊ အထက်ထက်ဖြစ်သော။ ပုညမ္ပိ၊ ကောင်းမှုကိုလည်းကောင်း။ ပုညဝါပါကောပ်၊ ကောင်းမှု၏ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ( ပုညဖလန္တိ၊ ပုညဖလဟူ၍။) ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။

ဒဠှနေမိစက္ကဝတ္တိရာဇကထာ၊ အဖွင့်။

တတ္တ၊ ထို ပုညံပဝဍ္ဎတိ ဟူသေဋ ပါဌ်၌။ ကုသလံ၊ ကုသိုလ်သည်။ ဒုဝိမံ၊ နှစ်ပါးအပြားရှိ၏။ ဝဋ္ဋဂါမိစ၊ ဝဋ်သို့ရောက်ကြောင်းဖြစ်သောညကုသိုလ်လည်းကောင်း။ ဝိဝဋ္ဋဂါမိစ၊ ဝဋ်မှလွတ်မြောက်ရာ နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ကြောင်းဖြစ်သောကုသိုလ်လည်းကောင်းတည်း။
တတ္တ၊ ထိုနှစ်ပါးသော ကုသိုလ်တို့တွင်။ ဝဋ္ဋဂါမိ ကုသလံ နာမ၊ ဝဋ္ဋဂါမိ ကုသိုလ်မည်သည်။ မာတာမိတူနံ၊ တို့၏။ ပူတ္တဓီတာသု၊ သားသမီးတို့၌လည်းကောင်း။ ပုတ္တဓီတာနဥ္စ၊ သားသမီးတို့၏လည်း။ မာတာပိတူသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။ သိနေဟဝသေန၊ ချစ်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ မုဒုမဒ္ဒဝစိတ္တံ၊ နုညံသည်ဖြစ်၍ နုညံသော သဘောရှိသောစိတ်တည်း။ ဝါ၊ အလွန်နုညံ့သော စိတ်တည်း။သမာဒါနဟေတု။ ။ “သမာဒါနံ ( ဆောက်တာ်)” ဟူ၍ သီလစသော ကုသိုလ်တရားတို့ကို ဆောက်တည်၍ ကျင့်ရ၏၊ အကျိုးတရားများကား ဆောက်တည်စရာ မလို၊ မိမိသန္တာန်၌ ကောင်းစွာယူခြင်း ဟူသော အကြောင်း၏ အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်ခြင်းသည်ပင်” သမာဒါန ( ဆောက်တည်)” ဟုမှတ်ပါ။ ပူညံ့။ ။ ပုညဖလံကို ကြည့်၍ “ ပုညံ့” ဟူသော ပုဒ်ငယ် “ဖလံ” ဟူသောနောက်ပုဒ် ကြေနေသည်ဟု မှတ်ပါ၊ ပုညဖလံ ၌လည်း ကောင်းမှုနှင့် ကောင်းမှုအကျိုး၂မျိုးလုံးရအောင် “ပုညံစ+ ပုညဖလံစ” ဟု ဧကဒေသ သရူပေင သေသိပြုပါ၊ ထိုကြောင့်” ပုညံ ထလန္တိစ၊ ပေ၊ ဝေဒိတဗ္ဗော” ဟုဖွင့်သည်၊ [ “ကုညံ- ကောင်းမှု , ကောင်းမှု၏ အကျိုးသည်” ဟု အနက်ပေး။] **မာတာပိတူနံ စသည်**။ ။ မာတာပိတူနံစသော စကားသည် နိဒဿနနည်းမျှသာ ဖြစ်၏၊ ထိုကြောင့် အခြားသော ဤသို့ သဘောရှိစော ဝဋ်၏အားကြီးသောမှီရာ အကြောင်းရှိသောကုသိုလ် ဟူသမျှကို” ဝဋ္ဋဂါမီ” ဟုမှတ်ပါ၊ သိနေဟဝသေနသည်လည်း မုဒုမဒ္ဒဝစိတ္တံဝယ် ဥပနိဿသ၏အစွမ်းဖြင့် အထူးပြုသည်၊ သမ္ပယုတ်၏အစွမ်းဖြင့် အထူးမပြူ၊ မှန်၏၊ ချစ်ခင်မှု ( လောဘ) နှင့် ယှဉ်သေဋ ကုသိုလ်မရှိနိုင်ပါ၊ မိဖတိုါသည် သားသမီးများအပေါ်၌ ချစ်ခင်ခြင်းကြောင့် အလွန်နူးညံ့သော မေတ္တာဖြစ်သည်-ဟူလို။
ဝိဝဋ္ဋဂါမိကူသလံ နာမ၊ မည်သည်စတ္တရော သတိပဋ္ဌာနာတိအာဒိဘေဒါ= လေးပါးသော သတိပဋ္ဌာန် အစရှိသော အပြားရှိကုန်သော။ သတ္တတံသ၊ သုံးဆယ်ခုနှစ်ပါးသော။ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ၊ ဗောဓိပက္ခိယတရားတို့တည်း။
တေသု၊ ထိုနှစ်ပါးသော (ဝဋ္ဋဂါမိ ဝိဝဋ္ဋဂါမိ) ကုသိုလ်တို့တံသ်။ ဝဋ္ဋဂါမိပုညဿ၊ ဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်၏။ ပးိယောသာနံ၊ အဆုံးကား။ မနုဿလောကေ၊ လူ့ပြည်၌။ စက္ကဝတ္တိသိရီဝိဘဝေါ၊ စကြာဝတေမင်း၏ အသရေ စည်စိမ်းတည်း။ [ နိဒဿနနည်းတည်း။ နတ်သည်းစိမ်လည်း ပါဝင်နိုင်၏။]
ဝိဝဋ္ဋဂါမိကုသလဿ၊ ၏။ ပရိယောသာနံ၊ ကား။ မဂ္ဂ ဖလ နိဗ္ဗာန သမ္ပတ္တိ၊ မဂ်ဖိုလ် နိဗ္ဗာန်တို့၏ ပြည့်စုံခြင်းတည်း။
တတ္တ၊ ထိုနှစ်ပါးသော (ဝဋ္ဋဂါမိ ဝိဝဋ္ဋဂါမိ) ကုသိုလ်တို့တွင်။ ဝိဝဋ္ဋဂါမိ ကုသလဿ၊ ၏။ ဝိပါကံ၊ အကျိုးကို။ သုတ္တ ပရိယောသာနေ၊ သုတ်၏ အဆုံး၌။ ဒဿေဿတိ၊ ပြတော်မူလိမ့်မည်။ [ “အထခေါ ဘိက္ခေဝေ သင်္ခေါ နာမာဇာ” အစရှိသည်ဖြင့် ဤ စက္ကဝတ္တိ သုတ်၏ အဆုံးနား ပုဒ်စဉ်( ၁၀၈) ၌ ဟောတော်မူလိမ့်မည်။ ]
ပန၊ ကား။ ဣဓ၊ ဤ သုတ်၏ အစ၌။ ကုသလာနံ ဘိက္ခဝေ ဓမ္မာနံ စသည်ဖြင့် သုတ္တန်ဒေသနာကို အားထုတ်အပ်ရဋ ဌာနဝယ် ဝဋ္ဋဝိဝဋ္ဋဂါမိ၏အဖြစ်ဖြင့် ဆက်ဆံသော ကုသိုလ်ကိုယူခြင်း၌။ ၊ ဤသို့ ဋီကာအတိုင်းအကျယ်ဆိုပါ။) ဝဋ္ဋဂါမ် ကုသလဿ၊ ၏။ ဝိပါက ဒဿနတ္တံ၊ အကျိုးကို ပြတော်မူခြင်းငှါ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယဒါ၊ ၌။ ပုတ္တဓီတရော၊ တို့သည်။ မာတာပိတူနံ၊ တို့၏။ ဩဝါဒေ၊ ၌။ န အဋ္ဌံသု၊ မတည်ကြရာ ထိုအခါ၌)။ အာယုနာပိ၊ အသက်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝဏ္ဏေနပိ၊ အဆင်အားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဣဿရိယေနပိ၊ အစိုးရသူ၏ အဖြစ် ( သူတပါးလေးစားမှုခံရခြင်း ) အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ပရိဟာယိံသု၊ ဆုတ်ယုတ်ကြကုန်ပြီ။ ယဒါပန၊ အကြင်အခါ၌ကား။ ( ပုတ္တ ဓိတရော မာတာပိတူနံ ဩဝါဒေ) အဋ္ဌံသု၊ ကုန်ပြီ။ တဒါ၊ ၌။ ( သားသ္မီးများက မိဖတို့၏ အဆုံးအမဝယ် တည်ကြရာ ထိုအခါ၌)၊ ( အာယုနာပိ ဝဏ္ဏေနာပ် ဣဿရိယေနာပိ) ဝဍ္ဎိံသု၊ တိုးပွါးကြကုန်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝတွာ၊ မိန့်တော်မူပြီး၍။ ဝဋ္ဋဂါမိ ကုသလာနုသန္ဓိဝသေန၊ ဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်၏ အနုသန္ဓေ၏အစွမ်းဖြင့်။ ( ဝဋ္ဋဂါမိ ကုသိုလ်နှင့် ဆက်သွယ်သည်၏ အစွမ်းဖြင့်)။ ဘူတပုဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေတိ ဒေသနဲ၊ ဘူတပုဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေ အစရှိသော ဒေသနာတော်ကို။ အာရဘိ၊ အားထုတ်တော်မူပြီ။စတ္တာရော၊ ပေ၊ ဗော ဓိပက္ခိယဓမ္မာ။ ။ အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သော ဝဋ္ဋဂါမိ ကုသိုလိပြုခြင်းငှါ” မာတာပိတူနံ၊ ပေ၊ မုဒုမဒ္ဒဝ စိတ္တံ” ဟု ဆိုမပ်သကဲ့သို့, အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်သည်သာ ဖြစ်သော ဝိဝဋ္ဋကုသိုလ်ကိုလည်း ပြုခြင်းငှါ “စတ္တာရော၊ ပေ၊ ဗောဓိပက္ခိယဓမ္မာ” ဟုဆိုသည်၊ အမှန်မှာ ဤ ဗောဓိပက္ခိယ တရားတို့သာ ဝိဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်ဖြစ်သည် မဟုတ် , ဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်တို့ခည်း အထွဋ်အထိပ်သို့ ရောက်နိုင်သည်-ဟူလို။ ဝဋ္ဋဂါမိ, ဝိဝဋ္ဋဂါမိ။ ။ ဝဋ်ကို တောင်းတ၍ ပြုအပ်သော ကုသိုလ်ဟူသမျှသည် ဝဋ်၏ အားကြီးသောမှီရာ အကြောင်းဖြစ်၍ ဝဋ္ဋဂါမိ မည်၏၊ ဥပမာ- အသက် ရှည်မှု, အဆင်းလှမှု စသည်ကို မြှော်မှန်း၍ ပြုအပ်သော ဆွမ်းလောင်းမှုစသည်တည်း၊ ဝဋ်မှ ထွက်မြောက်ရာ နိဗ္ဗာန်၏ အားကြီးသောမှီရာ အကြောင်းဖြစ်သော ကုသိုလ်မှန်သမျှသည် ဝိဝဋ္ဋဂါမိမည်၏၊ ဥပမာ- နိဗ္ဗာန်ကို ရည်မှန်း၍ ပြုအပ်သော ဆွမ်းလောင်းမှုစသည်တည်း။ ပရိယောသာနံ။ ။ “အဆုံး” ဟူရာ၌ တကယ်ဆုံးသည် မဟုတ်, အကျိုးထူးကိုဆောင်နိုင်သည့်အတွက် အကျိုးပေးဖို့ရာ အထွဋ်အထိပ် သိူ့ ရောက်ခြင်းကိုသာ “အဆုံး” ဟုဆိုလိုသည်။ မနုဿလောကေ။ ။ နတ်ပြည်၌ ဖြစ်သေဋ အသဟေ စည်းစိမ်သည်လည်းဝဋ္ဋဂါမိ ကုသိုလ်၏ အထွဋ်အထိပ်ပင် ဖြစ်၏၊ သို့ရာတွင် ပါဠိတော်၌ စကြာမင်း စည်းစိမ်နှင့် စပ်၍ ဒေသနာတော် လာသောကြောင့် “မနုဿလောက စက္ကဝတ္တိ သိရီဝိဘဝေါ” ဟု ဝိသေသန ပြုထားသည်။
တတ္တ၊ ထို ဘူတပုဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေ အစရှိသောဒေသနာတော်၌။ စက္ကဝတ္တီတိအာဒီနိ၊ စက္ကဝတ္တိ အစရှိသေဋ ပုဒ်တို့ကို။ မဟာပဒါနေ၊ မစာပဒါန သုတ်၌ ။ ဝိတ္တာရိတာနေဝ၊ ချဲ့ဖွင့်အပ်ပြီးကုန်သည်သာတည်း။
ဩသက္ကိတန္တိ၊ ကား။ ဤ သကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်လည်း။ အဝသက္ကိတံ၊ အောက်သို့ရောက်သည်ကို။ ဝါ၊ အောက်သို့ ကျသည်ကို။
ဌာနာ စုတန္တိ၊ ကား။ သဗ္ဗသော၊ အလုံးစုံသော အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဌာနာ၊ တည်ရာ အရပ်မှ။ အပဂတံ၊ ဖယ်၍ ဖြစ်သည်ကို။ ( ရြွေလျော့သည်ကို)။ ( ပဿေယျာသိ ၌စပ်)။
တံ စက္ကရတနံ၊ ထို စကြဋရတနာသည်။ အန္တေပုရဒွါရေ၊ နန်းတော် တံခါး၌။ အက္ခာဟတံ ဝိယ၊ တပ်ထားအပ်သော ဝင်ရိုး ကဲ့သို့။ ဝေဟာသံ၊ ကောင်းကင်၌။ အဋ္ဌာသိကိရ၊ တည်နေသတက်။ဒေသနံ အာရတိ။ ။ ဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်နှင့်စပ်သဖြင့်” ဘူတပုဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေ” စသော စကားတော်ကို အားထုတ်တော်မူရာ၌ ဟောအပ်သောတရားမျှကို အားထုတ်သည် မဟုတ်)၊ ဓမ္မ ပဋိဂ္ဂါဟက ရဟန်းတို့အား အကျဉ်းချုပ်အားဖြင့် “ယဒါ ပုတ္တမီတရော ၊ ပေ၊ ဝဍ္ဎိံသု” ဟူသော ဪအဓိပ္ပ့ယ်ကိုပြ၍ အားထုတ်တော်မူသည်- ဟု သိစေခြင်းငှါ”ဘိက္ခဝေယဒါ” စသည်ကိုမိန့်သည်၊ ရှေးဦးစွာ ထိုအတိုင်း မပြသော်လည်း အနက် အဓိပ္ပါယ်အားဖြင့် ပြသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်- ဟု အဋ္ဌကထာ ဆရာ ဆိုလိုသည်။ မှတ်ချက်။ ။ ဤ အဓိပ္ပါယ်အရ ဋီကာ၌ “အာရဘန္တောစ ဒေသိယမာနမတ္တံ” ဝယ် “ အာရဘန္တော စ န ဒေသိယမာနမတ္တံ” ဟု န သဒ္ဒါဖြင့် ပါဌ်ရှိသင့်ပါသည်။
အထ၊ ၌။ အဿ၊ ထိုစကြာရတနာ၏။ ဥဘောသု၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပဏေသု၊ နံပါးတို့၌။ ( တနည်း) ဥဘော မဿေသု၊ ဘေးနှစ်ဖက်တို့၌။ ဒွေ၊ နှစ်ချောင်းကုန်သော။ ခဒိရတမ္ဘေ၊ ရှားတိုင်တို့ကို။ နိခဏိတွာ၊ စိုက်၍။ စက္ကရတနမတ္ထကေ၊ စကြာရတနာ၏ အထက်၌။ နေမိ အဘ်မုခံ၊ အကွပ် တကူသို့ ရှေ့ရှု့။ ဧကံ၊ တချောင်းသော။ သုတ္တကံ၊ ချည်မျှင်ကို။ ဗန္ဓိံသု၊ ကုန်ပြီ။
အဓောဘာဂေဂိ၊ အောက်အဖို့၌လည်း။ နေမိ အဘိမုခံ၊ အကွပ်သို့ရှေ့ရှု။ ဧကံ၊ သော။ ( သုတ္တကံ၊ ကို)။ ဗန္ဒိံသု၊ ကုန်ပြီ။ [ စတြာရတနာ ရွေ့လျှောသည် မရွေ့လျှောသည်ကို သိဖို့ရန် ဘေးနှစ်ဖက်၌ ရှားတိုင်တို့ကိုစိုက်၍ စကြာရတနာ၏ အထက်၌ ချည်ကြိုး တချောင်း, အောက်၌ ချည်ကြိုး တချောင်းဖွဲ့ချည်ထားကြသည်။]
တေသု၊ ထို နှစ်ချောင်းသော ချည်ကြိုးတို့တွင်။ ဥပရိမသုတ္တတော၊ အထက်၌ဖြစ်သော ချည်ကြိုးမှ။ အပ္ပမတ္တကမ္ပိ၊ အနည်းငယ်မျှလည်း။ ဩဂတံ၊ အောက်သို့ရောက်သည်။ ( သမာနံ၊ သော်)။ စက္ကရတနံ၊ သည်။ ဩသက္ကိံတံနာမ၊ ဩသက္ကိတမည်သည်။ ( အောက်သို့ လျှောကျသည် မည်သည်။) ဟောတိ။ ဟေဋ္ဌာ၊ အောက်၌။ ( အောက်က)။
သုတ္တဿ၊ ၏။ ဌာနံ၊ တည်ရာကို။ ဥပရိမကေဋိယာ၊ အထက် အစွန်းအားဖြင့်။ အတိက္ကန္တဂတံ၊ လွန်ခြင်းသို့ရောက်သည်။ ( သမာနံသော်)။ ဌာနာစုတံနာမ၊ ဌာနာစုတမည်သည်။ (တည်ရာအရပ်မှ ရွေ့လျားသာ် မည်သည်)။ ဟောတိ။

တဒေသတံ၊ ထိုသို့တည်ရာအရပ်မှ ရွေ့လျားခြင်းသညိ။ ( ရညော၊ ၏)။ အတိဗလဝဒေါသေ၊ အလွန်အားကြီးသောအပြစ်သည်။ သတိဧဝ၊ ဖြစ်သော်သာ။ ( ဖြစ်မှသာ)။ ဟောတိ။ [ စာအုပ်တို့၌ သတိနောင် “ ဧဝ” ဟုရှိ၏။ ရှေးနိဿယ၌ မပါ။ “ ဧဝ” ဟုရှိသင့်၏။] သုတ္တမတ္တမ္ပိ၊ ချည်တချောင်းမျှသည်လည်းကောင်း။ တဋ္ဌံ၊ လျှောကျသည်။ ( သမာနံ၊ သော်)။ ဌာနာ၊ မှ။ စုတမောဝ၊ ရွေ့လျောသည်သာ။ ဟောတိ။ တံ၊ ထိုလျှောကျခြင်းကို။ ( ထိုချည်တချောင်းမှလျှောကျခြင်း, လက်တသစါ နှစ်သစ်မျှ လျှောကျခြင်းကို)။ သန္ဓာယ၊ ၍။ ဩသက္ကိတံ ဌာနာ စုတန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ ``

ဩသက္ကိတံ ဌာနာစုတံ။ ။ စကြာရတနာ၏ တည်ရာအရပ်မှ အနည်းငယ်လျှောကျခြင်းသည် ဩသက္ကတတည်း၊ အောက်အဖို့၌ ဖွဲ့ချည်အပ်သောကြိုးကို စကြာရတနာ၏ အထက်အစွန်းလွန်အောင် လျှောကျခြင်းသည် ဌာနာစုတတည်း၊ ထိုသို့ဌာနာစုတဖြစ်လောက်အောင် လျှောကျခြင်းသည် စကြဋမင်း၏ အလွန်အားကြီးသောအပြစ်ဖြစ်မှသာ လျှောကျလေသည်၊ ထို့ကြောင့် ချည်မျှင်တချောင်းစာမျှလျှောကျခြင်း, လက်တသစ် နှစ်သစ်မျှ လျှောကျခြင်းကိုလည်း “ဌာနာစုတ” ဟုသာမှတ်ပါ၊ ဤ ကဲ့သ်ု့လျှောကျခြင်းကို ရည်ရွယ်၍ “ဩသက္ကိတံ ဌာနာစုတံ” ဟုဆိုသည်။ ``

အထမေ အာရောစေယျာသီတိ၊ ကား။ တာက၊ အမောင်။ တွံ၊ သည် ။ အဇ္ဇ၊ ယနေ့ကို။ အာဒိ၊ အစကို။ ကတွာ၊ ၍ ။ ဒိဝသဿ၊ တနေ့၌။(တနေ့လျှင်)။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ် ။[က္ခတ္တုံ နှင့် ယှဉ်ရာဝယ် သတ္တမီအနက်၌ ဆဋ္ဌီသက်သည်။ရူ ၁၆၉။] စကကရတနံသ၊ စကြာရတနာကို ။ ဥပဋ္ဌာနံ၊ ဆည်းကပ်ခြင်းငှါ။ ဝါ၊ ဆည်းကပ်ရာအရပ်သို့။ ဂစ္ဆ၊ သွားပါ။ ဧဝံ၊ သို့။ ဂစ္ဆန္တော၊ သွားလာသော်။ ယဒါ၊ ၌။ စဣရတနံ၊ ကို။ ဤ သကမ္မိ၊ လည်း။ သြသဣိတံ၊ အောက်သို့ လျှောကျသည်ကို ။ ဋ္ဌာန၊ မှ။ စုတံ၊ ရွေ့လျှောသည်ကို။ ပသသိ၊ မြင်၏။ အထ၊ ၌ ။ မယှံ၊ အား။ အာစိက္ခေယျာသိ၊ သံတော်ဦးတင်ပါ။ ဟိ၊ မှန်။ မေ၊ ၏။
ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ တဝ၊ ၏။ ဟတ္တေ၊ ၌။ နိက္ခိတ္တံ၊ ထားအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့မှာထားပြီ။[မင်းချင်း ယောကှားတယောက် ကို မှာထားပြီ။]
အဒ္ဒသာတိ၊ ကား။ အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့မလျော့သည်။(ဟုတွာ)။ ဒိဝသသ၊ ၌။ တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။ ဂန္နာ၊ ၍ ။ သြလောကေန္တော၊ ကြည့်လသော်။ ဧကဒိဝသံ တနေ့သ၌။ အဒ္ဒသ၊ မြင်ပြီ။(စကြာရတနာအောက်သို့ လျှောကိသည်ကိုမြင်ပြီ)။
အထခေါ ဘိက္ခဝေတိ၊ ကား။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အထ၊ ၌။ (မင်းချင်း ယောင်္ကျက သံတော်ဦးတင်ရာ ထိုအခါ၌)။ ဒဋ္ဌနေမိ၊ ဒဋ္ဌနေမိမည်သော။ ရာဇာ၊ သည်။ စက္ကရတနံ၊ သည်။ သြသက္ကိတံ၊ အနည်းငယ်အောက်သို့ ရောက်သွားပြီ။ (အောက်သို့လျှောကျပြီ)။ ဣတိ၊ သို့။ သုတွာ၊ ၍။ ဥပ္ပန္န လဝ ဒေါမနသော၊ ဖြစ်သော အားကြီးသော ဒေါမနသရှိသည် (ဟုတွာ)။ ဒါနိ၊ ၌။ မယာ၊ သည်။ စိရံ၊ ကြာရှည်စွာ။ ဇီဝိတဗံ၊ အသက်ရှင်ထိုက်သည်။ န ဘဝိသနိ၊ ဖြစ်တော့မည် မဟုတ်။ မေ၊ ၏။ အာယု၊ သည်။ အပ္ပါဝသေသံ၊ နည်းသော အကြွင်းအကျန်ရှိ၏ ။(အနည်းငယ်သာကျန်တော့၏)။ ဒါနိ၊ ယခုအခါသည် ကား။ မေ၊ ၏။ ကာမေ၊ တို့ကို။ ပရိဘုဥနကာလော၊ သုံးဆောင်ခံစားရာ အခါသည်။ (သုံးဆောင်ခံစားရမည့် အခါသည်)။ န၊ မဟုတ်တော့ ။ ဣဒါနိ၊ ကား ။ မေ၊ ၏။ ပဗဇ္ဇာကာလော၊ ရသေ့ ရဟန်းပြုရမည့်အခါတည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားရင်း။ ျရာဒိတွာ၊ ငို၍။ ပရိဒေဝိတွာ၊ မြည်တမ်း၍။ ဇေဋ္ဌပုတ္တံ၊ သားတော်ကြီးဖြစ်သော။ ကုမာရံ၊ မင်းသားကို။ အာမန္တျာပတဠာ၊ ခေါ်‌ေစ၍။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ (ဒီဗ္ဗံ ကိရမေတာတ ကုမာရ အစရှိသော ဤစကားကို)။အဝေါစ၊ ပြောပြီ။
ဆမုဒ္ဒပရိယန္တန္တိ၊ ကား။ ပရိယက္ခိတ္တ ဧကသမုဒ္ဒ ပရိယန္တမေဝ၊ ကာရံအပ်သော တစင်းသော သမုဒ္ဒရာအဆုံး အပိုင်းအခြား ရှိသည်သာလျှင် ဖြစ်သော (ပထဝိ ၌စပ်)။[ဇဗ္ဗဒီပကို ရည်ရွယ် ၍ ဆိုသည်။] ဟိ= မှန်။
ဣဒံ၊ ဤ ဧက သမုဒ္ဒပရိယန္တဖြစ်သော ဇဗူဒိပ် မြေအပြင်သည်။ အသ၊ ထို ဒဋ္ဌနေမိစကြာမင်း၏။ ကုလသမဂ္ဂ၊ အမျိုး၏ဥစ္စာတည်း။ စဣဝါဠ ပရိယန္တံ၊ စကြာဝဠာ အဆုံးအပိုင်းအခြားရှိသော မြေအပြင်သည်ကား။ ပုညိဒ္ဓိဝသေန၊ စကြာမင်း၏ အဖြစ်ကိုဆောင်တတ်သော ပုဉ်းတန်ခိုး၏ အစွမ်းဖြင့်။ နိဗ္ဗတ္တံ၊ ဖြစ်ပြီ။
တံ၊ ထို စက္ကဝါဠပရိယန္တ မြေအပြင်ကို။ ဒါတုံ၊ ငှါ။ နသက္ကာ၊ မတက်နိုင်။
ကုသလသန္တကံ၊ အမျိုး၏ ဥစ္စာဖြစ်သော ဇမ္ဗူဒိပ် မြေအပြင်ကို။ နိယျာတေန္တော၊ အပ်နှင်းလိုသည်။ ( ဟုတွာ)။ သမုဒ္ဒ ပရိယန္တန္တိ၊ ဟူ၍။ အာဟ၊ ပြီ။
ကေသမဿုန္တိ၊ ကား။ ဟိ ( ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ တာပသပဗ္ဗဇ္ဇံ၊ ရသေ့တို့၏ ပဗ္ဗဇာသို့။ ( ရသေ့အဖြစ်သို့) [ သအဏပဗ္ဗဇာ, တာပသ (ဣတိ) ပဗ္ဗဇာဟု၂မျိုးရှိရာ တာပသပဗ္ဗဇာသို့၊ ဟူလိူ။ ] ပဗ္ဗဇန္တာပိ၊ ကပ်ရောက်သူတို့သည်လည်း။ [ ပိဖြငိ့သမဏပဗ္ဗဇာသို့ ကပ်ရောက်သူတို့ကိုပေါင်း။] ပဌမံ၊ စွာ။ ကေသမဿုံ၊ ဆံမုတ်ဆိတ် ကျင်စွယ်ကို။ ဩဟာရေန္တိ၊ ပယ်ရှားကုန်၏။ [ “ အောက်သို့ ဆောင်စေကုန်၏” ဟုသဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်၏။ ]
တတော၊ ထို အခါမှ။ ပဌမအကြိမ်ဆံမုတ်ဆိတိကျင်စွယ်ကိုကို ပယ်ရှားပြီးရာ ထိုအခါမှ)။ ပဋ္ဌယ၊ စ၍။ ပရူဠကေသေ၊ စည်ပင်လာသောဆံပင်တို့ကို။ ( ရှည်လာသောဆံပင်တို့ကို)။ ဗန္ဓိတွာ၊ ထုံးဖွဲ့၍။ ဝိစရန္တိ၊ လှည့်လည်ကုန်၏။
တေန၊ ကြောင့်။
ကေသမဿုံ ဩဟာရေတွာတိ၊ ဟူ၍။ ( ဘဂဝတာ)။ ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
ကာသာယာနီတိ၊ ကား။ ကာသာယရသပီတာနိ၊ သောက်အပ်သော ဖန်ရည်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ ဖန်ရည်ကို သောက်ကုန်သော။ ( ဝတ္ထာနိ ၌စပ်)။ [ ကသာယေန+ ရတ္တာနိ ကာသာယာနိ။ ၊ ဟုပြု။ ]
အာဒိတာ၊ အစ၌။ (ရသော့ဖြစ်စ၌)။ ဧဝံ၊ ဤသို့ဖန်ရည်ဆိုး အဝတ်တို့ကို ဝတ်ရုံမှုကို။ ကတွာ၊ ၍။ ပစ္ဆာ၊ ၌။ ဝက္ကလာနိပိ၊ လျှော်တေတို့ကိုလည်း။ ဓာရေန္တိ၊ ဆောင်ကုန်၏
ကဗ္ဗဇီတိ၊ ကား။ ပဗ္ဗဇိတော၊ ကပ်ရောက်ပြီ။ စ၊ ဆက်။ ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရသော့အဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်ပြီး၍။ အတ္တနော၊ ၏။ မင်္ဂလဝနုယျာနေယေဝ၊ မင်္ဂလာဥယျာဉ်တော်၌ပင်။ ဝသိ၊ နေပြီ။ ရာဇိသိမှီတိ၊ ကား။ ရာဇဣသိမှိ၊ မင်းရသေ့သည်။ ( သတ္တာဟ ပဗ္ဗဇိတေ ၌စပ်)။ ဟိ၊ မှန်။
ဗြာဟ္ပဏပဗ္ဗဇိတာ၊ ပုဏ္ဏားမျိုးမှ ရသေ့အဖြစ်သို့ကပ်ရောက်သူတို့ကို။ ( ပုဏ္ဏားမျိူးမှ ရသေ့ဖြစ်လာသူတို့ကို)။ ဗြာဟ္မဏိသယောတိ၊ ဗြာဟ္မဏိသိတို့ဟူ၍။ ( ဗြာဟ္မဏ ရသေ့တို့ဟူ၍)။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ပန၊ ကား။
သေတစ္ဆတ္တံ၊ ထီးဖြူကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ရာဇပဗ္ဗဇိတာ၊ မင်းအဖြစ်မှ ရသေ့အဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သူတို့ကို။ ရာဇိသယောတိ၊ ရာဇိသိတို့ဟူ၍။ ( ရာဇရသေ့တို့ဟူ၍)။ ( ဝုစ္စန္တိ)။
ဗြာဟ္မဏိသယောတိ၊ ဗြာဟ္မဏိသိတို့ဟူ၍။ ( ဗြာဟ္မဏ ရသေ့တို့ဟူ၍)။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ပန၊ ကား။
သေတစ္ဆတ္တံ၊ ထီးဖြူကို။ ပဟာယ၊ ၍။ ရာဇပဗ္ဗဇိတာ၊ မင်းအဖြစ်မှ ရသေ့အဖြစ်သို့ ကပ်ရောက်သူတို့ကို။ ရာဇိသယောတိ၊ ရာဇိသိတို့ဟူ၍။ ( ရာဇရသေ့တို့ဟူ၍)။ ( ဝုစ္စန္တိ)။
အန္တရဓာယီတိ၊ ကား။ အန္တရဟိတံ၊ ကွယ်ပျောက်ပြီ။ နိဗ္ဗုတဒီပသနခါဝိယ၊ ငြိမ်းသွားသောမီးတောက်ကဲ့သို့။ အဘာဝံ၊ မရှိခြင်းသို့။ ဥပဂတံ၊ ကပ်ရောက်ပြီ။
ပဋိသံဝေဒေသီတိ၊ ကား။ ကန္ဒန္တော၊ ငိုကြွေးလျက်။ ပရိဒေဝန္တော၊ မြည်တမ်းလျက်။ ဇာနာပေသိ၊ သိစေပြီ။ [ သိအောင် အထင်ရှားပြပြီ။]
ပေတ္တိကန္တိ၊ ကား။ ပိတိတော၊ အဖမှ။ အာဂတံ၊ လာသော။ ဒါယဇ္ဇံ၊ အမွေသည်။ န ဟောတိ၊ မဟုတ်။ ကုသိတေန၊ ပျင်းရိသော။ ဟီန ဝီရိယေန၊ ယုတ်လျော့သော ဝီရိယရှိသော။ ဒသ၊ ကုန်သော။ အကုသလကမ္မပထေ၊ တို့ကို။ သမာဒါယ၊ ၍။ ဝတ္တေန္တေန၊ ကျင့်သူသည်ည ပါပုဏိတုံ၊ ရောက်ခြင်းငှါ။
န သက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်။ ပန၊ အနွယကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သုကတံ၊ ကောင်းစွာပြုအပ်သော။ ကမ္မံ၊ ကို။ ( ကုသလကမ္မပထတရား တည်းဟူသော ကံကို)။ နိဿာယ၊ ၍။ ဒသဝိဓံ၊ ဆယ်ပါး အပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ စက္ကဝတ္တိဝတ္တံ၊ စကြာမင်းတို့၏ ကျင့်ဝတ်ကို။ ပူရေန္တေနေဝ၊ ဖြည့်ကျင့်သူသည်သာ။ ဧတံ၊ ဤ စကြာရတနာသို့။ ပတ္တဗ္ဗံ၊ ရောက်အပ်ရောက်နိုင်၏။ ( ရအပ် ရနိုင်၏)။ ဣတိ၊ သို့။ ဒီပေတိ၊ ၏။ [ ဒသဝိဓ, ဒွါဒသဝိဓ၏သရုပ်သည် နောက်၌ လာလိမ့်မည်။]
အထ၊ ထိုမှ နောက်၌။ နံ၊ ထိုသားတော်မင်းကို။ ဝတ္တပဋိပတ္တိယံ၊ စကြာမင်းတို့၏ ကျင့်ဝတ်ကို ကျင့်ခြင်း၌။ စောဒေန္တော၊ ထိုက်တွန်းလိုသည်။ ( ဟုတွာ)။ ဣင်္ဃတွန္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုဣင်္ဃတွံအစရှိသော စကားရပ်၌။ အရိယေတိ၊ ကား။ နိဒ္ဒေါသေ၊ အပြစ်မရှိသော။ ( စကြာမင်း ဖြစ်ကြောင်းကျင့်ဝတ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အပြစ်မရှိသော)။
စတ္တဝတ္တိဝတ္တေတိ၊ ကား။ စက္ကဝတ္တီနံ၊ တို့၏။ ဝတ္ထေ၊ ကျင့်ဝတ်၌။ ( ဝတ္တာဟ် ၌စပ်)။စက္ကဝတ္တီနံ ဝတ္တေ။ ။ စက္ကဝတ္တာဇူရိ ဝတ္တီတဗ္ဗဝတ္တေ ( စကြာမင်းတို့သည်+ ကျင့်ထိုက်သော ဝတ်၌)၊ တာဝိနိဘူတေဝိယ ဟိ ဥပစာရော ( စင်စစ် ဖြစ်မည့်အနာဂတ်၌ ဖြစ်ပြီ အတိတ်၌ ကဲ့သို့ တင်စား ပြောဆိုခြင်းတည်း၊) ယထာ- အဂမာရာဇဂဟံ ဗုဒ္ဓေါတိ၊ ဥပမာ- “ မြတ်စွာဘုရား ရာဇဂြိုဟ်သို့ ကြွတော်မူပြီ” ဟူသကဲ့သို့တည်း။ အဓိဂတ စက္ကဝတ္တိ ဘာဝါဝိ ဟိ တေ တတ္ထ ဝတ္တန္တေဝါတိ တထာ ဝုတ္တံ၊ ( မှန်၏- ရအပ်ပြီးသော စကြာမင်းအဖြစ်ရှိသော မင်းတို့သည်လည်း ထိုကိင့်ဝတ်များ၌ ကျင့်ကြရသည်သာ၊ ထိုကြောင့် “ စတ္တဝတ္တီနံ ဝတ္တေ” ဟု အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုအပ်ပြီ)၊- ဋီကာ။ ဆိုလိုရင်း။ ။ “စက္ကဝတ္တိ ဝတ္တေ”၌ စကြာမင်းဖြစ်ပြီးမှ ကျင့်ရမည် မဟုတ်, မဖြစ်ခင်ကြိုတင်၍ ကျင့်ရမည်ဖြစ်သောကြောင့်” စက္ကဝတ္တိရာဇူတိ ဝတ္တိတဗ္ဗဝတ္တေ” ဟု မဆိုသင့်သည် မဟုတ်ပါလော- ဟုမေး။ တင်စားပြော။ ။ ထိုကျင့်ဝတ်ကို ကျင့်ပြီးလျှင် ဧကန် စကြာမင်း ဖြစ်လိမ့်နည်ဖြစ်သောကြောင့် မဖြစ်သေးသောအနာဂတ်ကို အတိတ်မှာတင်စား၍ “စက္ကဝတ္တိရာဇူဟိ ဝတ္တိတဗ္ဗဝတ္တေ” ဟုဆိုနိုင်ပါသည်၊ သို့ဖြစ်လျှင် အဋ္ဌကထာ၌ “စက္ကဝတ္တီနေ့+ ဝတ္တေ”ဟု အဘယ်ကြောင့်ဆိုပါသနည်း ဟုမေး၊ စကြာမင်းဖြစ်ပြီ နောက်၌လည်း ဆက်လက် ကျင့်နေရမည်သာ ဖြစ်သောကြောင့်” စက္ကဝတ္တီနံ+ ဝတ္တေ” ဟုဆိုသည်။ ``

စက္ကဝတ္တိအရိယဝတ္တ၊ အဖွင့်။

ဓမ္မန္တိ၊ ကား။ ဒသ ကုသလကမ္မပထဓမ္မံ၊ ဆယ်ပါးသော ကုသလကမ္မ ပထ တရားကို။
နိဿာယာတိ၊ ကား။ တဒဓိဋ္ဌာနေန၊ ထို ကုသလကမ္မပထတရားဟူသော တည်ရာရှိသော။ စေတဿ၊ ဖြင့်။ [ တပါးသော အခြင်းအရာအားဖြင့်စိတ်ကို ဖြစ်ခွင့်မပေးပဲ တရား၌သာ စွဲမြဲစွာ တည်နေသောစိတ်ဖြင့်၊ ဟူလို။ သော ( ဓမ္မော)+ အဓိဋ္ဌာနံ ဧတဿာတိ တဒဓိဋ္ဌာနံ။] တမေဝ၊ ထို ကုသလကမ္မပထတရားကိုပင။ နိဿယံ၊ မှီရာကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။
ဓမ္မံ သက္ကရောန္တောတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်အရာအားဖြင့်။ ကတော၊ ပြုအပ်သည်။ ( သမာနော) သောဓမ္မော၊ ထို ကုသခကမ္မပထတရားသည်။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ကတော၊ ပြုအပ်သည်။ ဟောတိ။ ဧဝံ၊ ဤ အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဧတံ၊ ဤ တရားကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ [ “သက္ကရောန္တော၊ ကောင်းစွာပြုလျက်။ ဝါ၊ လေးလေးစားစားပြုလျက်” ဟု သဒ္ဒတ္ထပေးပါ။]
ဓမ္မံ ဂရုံ ကရောန္တောတိ၊ ကား။ တသ္မိံ၊ ထို ကုစလကမ္မပထတရား၌။ ဂါရဝုပ္ပတ္တိယာ၊ လေးစားခြင်း၏ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။ တံ၊ ထိုဘကုသလကမ္မပထတရားကို။ ဂရုံ၊ လေးစားမှုကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။
ဓမ္မံ မာနေန္တောတိ၊ ကား။ တမေဝဓမ္မံ၊ ထိုကုသလကမ္မပထတရားကိုပင်။ ပိယဉ္စ၊ ချစ်အပိသည်ကို လည်းကောင်း။ ဘာဝနီယဉ္စ၊ ချီးမွမ်းအပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။ ကတွာ၊ ၍။ ဝိဟရန္တော၊ နေလျက်။
ဓမ္မံ၊ ပူဇေ န္တောတိ= ကား။ တံ၊ ထို ကုသလကမ္မပထတရားကို။ အပဒိသိတွာ၊ ညွန်ပြ၍။ ဂန္ဓမာလာဒိပူဇနေန၊ နံ့သာပန်း အစရှိသည်တို့ဖြင့် ပူဇော်ခြင်းဖြင့်။ အဿ၊ ထို ကုသလကမ္မပထတရားအား။ ပူဇံ၊ ပူဇော်မှုကို။ ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ [ ဤစကားကို ထောက်၍တရားတော်အား ရည်မှန်း၍ ပန်းစသည်ဖြင့် ပူဇော်ကောင်းသည်။]
ဓမ္မံ အပ စယ မာနောတိ၊ ကား။ တဿေဝ ဓမ္မဿ၊ ထို ကုသလကမ္မပထတရားအားပင်။ အဉ္စလိကရဏာဒီဟိ၊ လက်မုပ်ချီမှုကို ပြုခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ နီစဝုတ္တိတံ၊ နိမ့်ကျသော ဖြစ်ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်ကို။ ( မိမိကိုယ်ကို နှိမ့်ချမှုကို) ကရောန္တော၊ ပြုလျက်။ [ ဤစကားအရတရားတော်ကို မှန်း၍ လက်အုပ်ချီမှု ရှိခိုးမှုပြုကြသည်။]
ဓမ္မဓဇော ဓမ္ဗကေတူတိ၊ ကား။ တံ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဓဇမိဝ၊ အလံကဲ့သို့။ ပုရက္ခတွာ၊ ရှေ့သွားပြု၍ လည်းကောင်း။ ကေတု မိဝစ၊ မှန်ကင်းကဲ့သို့လည်ူ။ [ အဆောက်အဦး၏ ထိပ်ဝယ် တပ်ထားအပ်သော အမြင့်ဆုံးအရာကို “ကေတု” ဟုဆိုလိုကြသည်။] ဥက္ခိပိတွာ၊ ချီမြှောက်၍လည်းကောင်း။ ပဝတ္တိယာ၊ ဖြစ်ခြင်းအားဖြင့်။
ဓမ္မာဓိပတိ ဘူတော၊ တရားတည်းဟူသောအကြီးအကဒရှိသည် ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။ ( ဟုတွဋ)။ အာဂတ ဘာဝေန၊ လာခဲ့သည်၏ အဖြစ်အားဖြင့်လည်းကောင်း။ ဓမ္မဝသေနေဝ၊ ကုသလ ကမ္မပထ တရားအစွမ်းဖြင့်သာ။ သဗ္ဗကိရိယာနံ၊ အလုံးစုံသော အမူအရာတို့ကို။ ( ထိုင်မှု ရပ်မှုစသော အမှုအရာတို့ကို)။ ကရဏေမ၊ ပြုခြင်းအားဖြင့် လည်းကောင်း။ ဓမ္မာဓိပတေယျော၊ တရားတည်းဟူသောအကြီးအကဲ၏ အဖြစ်ရှိသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ ( သံဝိဒဟဿု ၌ စပ်)။
ဓမ္ပိကံ။ ပေ။ သံဝိဒဟဿူတိ၊ ကား။ အဿာ၊ ထို ရက္ခာဝရဏ ဂုတ္ထိ၏။ ဓမ္မော၊ သည်။ အတ္တိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ထိုကြောင့်။ ( ထိုသို့ တရား ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်၊) သာ၊ ထို ရက္ခာဝရဏဂုတ္တိသည်။) ဓမ္မိကာ၊ ဓမ္မီကာ မည်၏။ ရက္ခာစ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်းသည်။ အာဝရဏဉ္စ၊ တားမြစ်ခြင်းလည်း။ ဂုတ္တိစ၊ လုံခြုံစေခြင်းလည်း။ ရက္ခာဝရဏဂုတ္တိ၊ စောင့်ရှောက်ခြင်း တားမြစ်ခြင်း။ ဂုတ္တိစ၊ လုံခြုံသေခြင်းလည်း။ ရက္ခာဝရဏဂုတ္တိ၊ စောက်ရှောက်ခြင်း တားမြစ်ခြင်း လုံခြုံစေခြင်း။
တတ္ထ၊ ထိုရက္ခ အာဝရဏ ဂုတ္တိတို့တွင်။ ပရံ ရက္ခန္တော အတ္တာနံ ရက္ခတီတိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ ခန္တိအာဒယော၊ ခန္တီအစရှိသည်တို့သည်။ ရက္ခာ၊ ရက္ခာတို့မည်၏။ ဟိ၊ သာဓကကား။ ကထဉ္စ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ အနုဒ္ဒယထာတာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤ စကားတော်ကို။ ( ဘဂဝတာ)
ဝုတ္ထံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ [ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ကထဉွစ၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။ ပရံ၊ သူတပါးကို။ ရက္ခန္ထော၊ စောင့်ရှောက်လသော်။ ဝါ၊ စောက်ရှောက်သူသည်။ အတ္တာနံ၊ မိမိကို။ ရက္ခတိ၊ စောင့်ရှောက်သနည်း။
ခန္တိယာ၊ သည်းခံခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ အဝိဟိံ သာယ၊ မညှဉ်းဆဲကြောင်းဖြစ်သော ဒေါသ၏ဆန့်ကျင်ဖက် ကရုဏာဖြင့်လည်းကောင်း။ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ရှိသူ၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ မေတ္တာနှင့်ယှဉ်သော စိတ်ရှိသူ၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ အနုဒ္ဒယတာ၊ အဖန်ဖန် စောင့်ရှောက်တတ်သူ၏ အဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါ၊ အဖန်ဖန်စောင့်ရှောက်တတ်သော ကရုဏာဖြင့်လည်းကောငါး။ (ပရံ ရက္ခန္တော အတ္တာနံရက္ခတိ၊ ၏။ ] [ ခန္တီ မေတ္တာ ကရုဏာဖြင့် အခြားသူက်ု ဒိဋ္ဌဓမ္မ်ကဘေးစညါမှ စောင့်ရှောက်သူသည် မိမိကိုလည်းစောင့်ရှောက်ပြီးဖြစ်သည်။ ]ဝမ္မာဓိပတေယျော၊ ပေ၊ ဟုတွာ။ ။ “ဓမ္မာဓိပတိ တူတော အာဂတဘာဝေန” ဖြင့် ရှေးရှေးဘဝတို့၌လည်း ကုသလကမ္မပထတရားဆယ်ပါးကို အကြီးအကဲ ပြ၌ လေးလေးစားစား ဆည်းပူးအပ်ခဲ့သည်ဟု ပြ၏၊ “ဓမ္မဝသေနေဝ သဗ္ဗကိရိယာနံ ကရဏေန” ဖြင့် သွား ရပ် ထိုင် လျောင်း ဟူသော လေးပါးသော အမူအရာတို့၌ စိတ်၏ထို ကုသလကမ္မထတရား၌ ညွတ်ကိုင်းနေသည်( စိတ်ဝင်စားနေသည်)၏ အဖြစ်ကိုပြသည်၊- ဋီကာ။
နိဝါသနပါရူပနဂေဟာဒီနံ၊ အဝတ်ခြုံထည် အိမ်စသည်ြတို့ဖြင့်။ [ ကရိုဏ်းအနက်၌ ဆဋ္ဌီသက်ပါ။ ] နိဝါရဏာ၊ အချမ်းအပူစသည်တို့ကို တားမြစ်ခြင်းသည်။ အာဝရဏံ၊ အာဝရဏ မည်၏။ [ အဝတ်ခြံုထည် ပေးခြင်း, အိမ်ကိုလုံခြုံအောင်ဆောက်လုပ်ပေးခြင်း စသည်တို့သည်လည်း အချမ်း အပူ စသည်ကိုကာကွယ်ပေးရာ ရောက်သောကြောင့် အာဝရဏ မည်၏၊ ဟူလို။] စောရာဒိ ဥပဒ္ဒဝ နိဝါရဏတ္တံ၊ ခိုးသူ အစရှိသော ဘေးရန်တို့မှ တားမြစ်ခြင်း အကျိုးငှါ။ ဂေါပါယနာ၊ လုံခြုံစေခြင်းသည်။ ဂုတ္တိ၊ ဂုတ္တိမည်၏။ တံ သဗ္ဗမ္ပိ၊ ထို အလုံစုံသောရက္ခ အာဝရဏ ဂုတ္တိကိုလည်း။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဝိဒဟဿု၊ စီစဉ်ပါ။ ပဝတ္တယ၊ ဖြစ်စေပါ။ ဌပေတိ၊ ထားပါ။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ [ စာအုပ်တို့၌ “သံဝိဒဟဿု” ဟု ရှိမှ သင့်မည်။ အင်္ဂတ္တိုရ် အဋ္ဌကထာ၌လည်ရ သံမပါပဲ ရှိ၏။] ဣဒါနိ၊ ၌။ ယတ္ထ၊ အကြင်သတ္တဝါ အပေါင်း၌။ သာ၊ ထိုရက္ခာ ဝရဏဂုတ္တိကို။ ( စောင့်ရှောက်ခြင်း, တားမြစ်ခြင်း, လုံခြုံစေခြင်းကို)။ သံဝိဒဟိတဗ္ဗာ၊ ကောင်းစွာ စီစဉ် ထိုက်၏။ တံ၊ ထို သတ္တဝါအပေါင်းကို။ ဒဿေန္တော၊ သည်။ ( ဟုတွာ)။ အန္တောဇနသ္မိန္တိ အာဒိံ၊ ကို။ အာဟ၊ ပြီ။ [ ရှင်ဘုရင်မှ ဖြစ်လာသောရသေ့က သားတော်အား ပြောပြီ။]
တတြ၊ ထို အန္တောဇနသ္မံ အစရှိသော စကားရပ်၌။ အယံ၊ ဤ ဆိုအပ်လတံ့ကား။ သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။ အန္တောဇနငင်္ခါတံ၊ အတွင်းလူဟု ဆိုအပ်သော။ တဝ၊ သင် သားတော်၏။ ပုတ္တဒါရံ သား သ္မီး ဇနီးကို။ သီလသံဝေး၊ စောင့်စည်းကြောင်းဖြစ်သော သီလ၌။ ပတိဌပေတိ၊ တည်စေပါ။ [ ရက္ခကိုပြသည်။] ဝတ္ထဂန္ဓမာလာဒီနိစ၊ အဝတ်နံ့သာပန်း အစရှိစာ်တို့ကိုလည်း။ အဿ၊ ထိုသား သ္မီး ဇနီးအား။ ဒေဟိ၊ ပေးပါ။ [ အာဝရဏကို ပြသည်။] သဗ္ဗောပဒ္ဒဝေစ၊ အလုံးစုံသော ဘေးရန်တို့ကိုလည်း။ အဿ၊ ၏( အတွက်)။ နိဝါေးဟိ၊ တားမြစ်ပါ။ [ ဂုတ္တိကိုပြသည်။]
ဗလကာယာဒီသုပိ၊ ဗလကာယ အစရှိသူတို့၌လည်း။ ( စစ်သည် ဗိုလ်အပေါင်းအစရှိသည်တို့၌လည်း။) ဧသေဝ နယော။ အယံ ပန၊ ဤ ဆိုအပ်လတံ့ကား။ ဝိသေသော၊ အထူးတည်း။ [ "ပန၊ အထူးကား။
အယံ၊ ကား။ ဝိသေသော၊ တည်း” ဟု လည်းပေးနိုင်၏။] ဗလကာယော၊ စစ်သည်ဗိုလ်အပေါင်းကို။ ကာလံ၊ ထမင်း ရိက္ခာပေးသင့်ရာအခါကို။ အနတိက္ကမိတွာ၊ မကျော်လွန်မး၍။ အတ္တဝေတနသမ္ပဒါနေနပိ၊ ထမင်း ရိက္ခာ ကောင်းစွာ ပေးခြင်းဖြင့်လည်း။ [ ပိဖြင့် ဆိုအပ်ပြီသော သီလသံဝရ, ပတိဋ္ဌာပန စသည်ကို ပေါင်းသည်။ နောက်နောက် ပိသဒ္ဒါတို့၌လည်း ဤအတိုင်းပင်သိပါ။ ] အနုဂ္ဂစေတဗ္ဗော၊ ချီးမြှောက်ထိုက်၏။
အသိဘိတ္တခတ္တိယာ၊ အသိဘိတ် သွန်းအပ်ပြီးသော မင်းတို့ကို။ ( အတိသိက် ရေစင် သွန်းလောင်းခံပြီသော မင်းတို့ကို။) ဘဒြဿာဇာနေယျဋဒိရတနသမ္ပဒါနေနပိ၊ ကောင်းသော မြင်းအားဇာနည် အစရှိသောရတနာတို့ကိူ ပေးခြင်းဖြင့်လည်း။ ဥပသင်္ဂဏှိတဗ္ဗာ၊ သိမ်းသွင်းချီးမြှောက်ထိုက် ကုန်၏။
အနုယန္တခတ္တိယာ+ နောက်လိုက်ဖြစ်သော အဘိသိက် မသွန်းအပ်သောဘမင်းတို့ကိုလည်း။ တေသံ၊ ထို မင်းတို့အား။ အနုရူပယာနဝါဟနသမ္ပဒါနေနပိ၊ လျှောက်ပတ်သော သက်မဲ့ယာဉ် သက်ရှိယာဉ် ကိုပေးခြင်းဖြင့်လည်း။ ပရိတောသေတဗ္ဗာ၊ ထက်ဝန်းကျင် နှစ်သက်စေထိုက်ကုန်၏။ [ ရထားစသော သက်မဲ့ယာဉ်သည် ယာန, ဆင်မြင်းစသော သက်ရှိယာဉ်သည် ဝါဟန။]
ဗြာဟ္မဏာ၊ တို့ကို။ အန္နပါနဝတ္ထာဒိနာ၊ စားဖွယ်သောက်ဖွယ် အဝတ် အစရှိသော။ ဒေယိဓမ္မေန၊ ပေးထိုက်သော သဘောရှိသော ဝတ္တုဖြင့်လည်းကောင်း။ ( ပေးလှူဖွယ် ဝတ္ထုဖြင့်လည်းကောင်း။)
ဂဟပတိကာ၊ အိမ့်ရှင် သူကြွယ်တို့ကိုဘတ္တဗီဇ နင်္ဂလဖာဗလိဗဒ္ဒါဒိ သမ္ပဒါနေန= ထမင်းမျိုးစေ့ ထွန်တုံး ထွန်သွား ( ထယ်သွား) နွားလား ( နွားထီး) အစရှိသည်တို့ကို ပေးခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။ ( ပရိတောသေတဗ္ဗာ)။ နိဂမဝါသိနော၊ နိဂုမ်း၌ နေကုန်သော။ နေဂမာ၊ နိဂုမ်းနေသူ လူတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဇာနပဒဝါသိနော၊ ဇနပုဒ်၌ နေကုန်သော။ ဇာနပဒါစ၊ ဇနပုဒ်နေသူ လူတို့ကိုလည်းကောင်း။
တထာ၊ ထိူ့အတူနှစ်သက်စေထိုက်ကုန်၏။ [ "နိဂမော+ နိဝါသော ယေသံ။
ဇနပဒေါ+ နိဝါသောယေသံ”ဟုပြု။]
သမိတပါပ ဗာဟိဘပါပါ၊ ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိကုန်, အပပြုအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိကုန်သော။ သမဏဗြာဟ္မဏာ၊ တို့ကို။ သမဏပရိက္ခာရ သမ္ပဒါနေန၊ ရဟန်းတို့၏ ပရိက္ခရာကို ပေးခြင်းဖြင့် သက္ကာတဗ္ဗာ၊ ကောင်းစွာပြုထိုက်ကုန်၏။ [ သမဏဗြဟ္မဏတို့၏ ဝိဂ္ဂဟကို ပါရာဇိကဏ်ဘာသာဋီကာပ, အုပ် ၃၈၉ ၌ ပြထားပြီး။]
မိဂပက္ခိနော၊ သားငှက်တို့ကိုအဘယဒါနေန= ဘေးမဲ့ပေးခြင်းဖြင့်။ သမဿာတဗ္ဗာ၊ သက်သာရာရစေထိုက်ကုန်၏။
ဝိဇိတေတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ အာဏာပဝတ္တိဋ္ဌာနေ၊ အာဏာဖြစ်ရာ အရပ်၌။ ( အာဏာ ပျံ့နှံ့ရာ အရပ်၌)။
အဓမ္မကာရောတိ၊ ကား။ အဓမ္မကိးိယာ၊ တရား မရှိသော အပြုအမူသည်။ ( မတရားသော အပြုအမူသည်)။
မာကဝတ္တိတ္ထာတိ၊ ကား။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့် ပြီးစေလသော်။ န ပဝတ္တဘိ၊ မဖြစ်။ တထာ၊ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာ အားဖြင့်။ နံ၊ ထို မတရားသေဋ အပြုအမူကို။ ပဋိပါဒေတိ၊ ပြီးစေလော။ ဣတိအတ္ထော၊ နက်။ [ “မဋပဝတ္တိတ္ထ၊ မဖြစ်ပါစေနှင့်” ဟုပေး။ “ စေ” ကား ကာရိုက် “စေ” မဟုတ်, အာဏဋတ္တိ ”စေ” တည်း။ ထိုကြောင့် “အဓမ္မကာရော” ဟုကတ္တားရှိသည်။]
သမဏဗြာဟ္မဏာတိ၊ ကား။ သမိတပါပ ဗာတိတပါပါ၊ ငြိမ်းစေအပ်ပြီးသော မကောင်းမှု ရှိကုန်သော သမဏ, မျှောအပ်ပြီးသော မကောင်းမှုရှိကုန်သော ဗြာဟ္မဏတို့သည်။ (အမေန္တိ ၌စပ်၊)
ပဒပမာဒ့ ပဋိဝိရတာတိ၊ ကား။ နဝဝိဓာ၊ ကိုပါးအပြားရှိသော။ မာနမဒါ၊ မာန်ယစ်ခြင်းမှလည်းကောင်း။ ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။ ကာမဂုဏေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ စိတ္တဝေါဿဇ္ဇနသင်္ခါတာ၊ စိတ်ကို လွတ်ဖားခြင်းဟုဆိုအပ်သော။ ပမာဒါစ၊ မေ့လျော့ခြင်းမှလည်းကောင်း ပဋိဝိရတာ= ရှောင်ကြည်ကြကုန်သည်။ ( ဟုတွာ)။ [ ဒမေန္တ ၌စပ်။ ]
ဧကမတ္တာနန္တိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂ အစရှိသည်တို့ကို။ [ အာဒိဖြင့် ဒေါသ မောဟ မာန စသည်တို့ကို ယူ။] ဒမနာဒီဟိ၊ ဆုံးမခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ [ အာဒိဖြင့် သမဏ ပးိနိဗ္ဗာပန၊ တို့ကိုယူ။] ဧကံ၊ တမျိုးသောအတ္ထာနံ= မိမိစိတ်ကို။ (တနည်း) ဧကံ၊ တယောက်တည်းသော။ အတ္ထာနံ၊ မိမိကို။ ဒမေန္တိ၊ ဆုံးမကုန်၏။ သမေန္တိ၊ ငြိမ်သက်စေကြကုန်၏။ ပရိနိဗ္ဗာပေန္တိ၊ ငြိမ်းစေကြကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ကာလေန ကာလန္တိ၊ ကား။
ဧကမတ္တာနန္တိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ ရာဂါဒီနံ၊ ရာဂ အစရှိသည်တို့ကို။ [ အာဒိဖြင့် ဒေါသ မောဟ မာန စသည်တို့ကို ယူ။] ဒမနာဒီဟိ၊ ဆုံးမခြင်း အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ [ အာဒိဖြင့် သမဏ ပးိနိဗ္ဗာပန၊ တို့ကိုယူ။] ဧကံ၊ တမျိုးသောအတ္ထာနံ= မိမိစိတ်ကို။ (တနည်း) ဧကံ၊ တယောက်တည်းသော။ အတ္ထာနံ၊ မိမိကို။ ဒမေန္တိ၊ ဆုံးမကုန်၏။ သမေန္တိ၊ ငြိမ်သက်စေကြကုန်၏။ ပရိနိဗ္ဗာပေန္တိ၊ ငြိမ်းစေကြကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။ ကာလေန ကာလန္တိ၊ ကား။
ကာဘေကာလေ၊ အခါတိုင်း အခါတိုင်း၌။ ( ဥပသင်္ကမိတွာ ပရိပုစ္ဆေယျာသိ စသည်၌စပ်)။ [ ကာလေ ကာလေ ဟု ဖွင့်သဖြင့် ကာလေန ကာလဲဝယ် သတ္ထမီအနက်၌ တတိယာ, ဒုတိယသက်ထားသည်စု ပြ၏။ ]
အဘိနိစဇ္ဇေယျာသီတိ၊ ကား။ ဂူထံ ဝိယ၊ မစင်ကဲ့သို့ လည်းကောင်း။ ဝိသံဝိယ၊ အဆိပ်ကိုကဲ့သို့ လည်းကောင်း။ ပဂ္ဂိံ ဝိယစ၊ မီးကိုကဲ့သို့လည်းကောင်း။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ ဝဇ္ဇေယျာသိ၊ ရှောင်ကြည်လေ။
သမာဒါယာတိ၊ ကား။ သုရဘိကုသုမဒါမံ ဝိယစ၊ ကောင်းသော အနံ့ရှိသော ပန်းဆိုင်းကိုကဲ့သို့ လည်းကောင်း။ သမ္မာ၊ ကောင်းသွာ။ အာဒါယ၊ ယူ၍။ ပဝတ္တေယျာသိ၊ ဖြစ်စေပါလေ။ ( ကျင့်ပါလေ)။
ဣဓ၊ ဤ နေရာ၌။ ဌာတွာ၊ ရပ်တန့်၍။ ဝတ္တံ၊ မြတ်သော စကြာမင်း၏ကျင့်ဝတ်ကို။ သမာနေတဗ္ဗံ၊ အညီအမျှ ဆောက်ထိုက်၏။ ( ဒသဝိဓံ ဒွါဒသဝိဓံဟူ၍ အောက်၌ ဆိုအပ်သော အရေအတွက်နှင့် အပိုအလို မရှိအောင် အညီအမျှဆောက်ပြထိုက်၏)။
အန္တောဇနသ္မိံ ဗလကာယေပိ၊ အန္တောဇနသ္မိံ ဗလကာယေပ် ဟူသည်။ ဧကံ၊ တပါးသောကျင့်ဝတ်တည်း။ [ အန္တောဇန ဗလကာယတို့၌ရက္ခာဝရဏဂုတ္တိကို စီမံမှုသည် တမျိုးသော ကျင့်ဝတ်၊ ဟူလို။ နောက်၌လည်းဤနည်းအတိုင်း သိပါ။] ခတ္တိယေသု၊ ခတ္တိယေသုဟူသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ အနုယန္တေသု၊ ဟူသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ ဗြာဟ္မဏဂဟပတိကေသု၊ ဟူသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ နေဂမဇာနပဒေသု၊ ဟူသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ အဓမ္မကာရပ္ပဋိက္ခေပေါ၊ မတရားသောအပြုအမူကို ပယ်မြစ်ခြင်းသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ အဓနာနံ၊ ဥစ္စာမရှိသူတို့အား။ ဓနာနုပ္ပဒါနံ ( ဓန+ အနုပ္ပဒါနံ)၊ ဥစ္စာကိုပေးခြင်းသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ သမဏဗြာဟ္မဏေ၊ တို့သို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ချဉ်းကပ်၍။ ပဥှပုစ္ဆနံ၊ ပြဿနာမေူခြင်းသည်။ ဧကံ၊ တည်း။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဧတံ၊ ဤ အရိယစက္ကဝတ္တိ ကျငိ့ဝတ်သည်။ ဒသဝိဓဲ၊ ဆယ်ပါးအပြားရှိသည်။ ဟောတိ။ ပန၊ ကား။ ( ဒသဝိမှေတပါး ဒွါဒသဝိဓကား)။
ဂဟပတိကေ၊ တို့ကိုလည်းကောင်း။ ပက္ခိဇာတေစ၊ ငှက်မျိုးတို့ကိုလည်းကောင်း။ ဝိသုံ၊ ဗြာဟ္မဏမိဂတို့မှသီးခြား။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဂဏေန္တဿ၊ ရေတွက်လသော်။ ဒွါဒသဝိဓံ၊ တဆယ့်နှစ်ပါး အပြားရှိသည်။ ဟောတိ။ [ ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂဟပတိကို မပေါင်းပဲ ကျင့်ဝတ်တပါးစီ ခွဲ၍လည်းကောင်း။ မိဂနှင့် ပက္ခိဇာတကို မပေါင်းပဲ တပါးစီခွဲ၍လည်းကောင်း ရေတွက်လျှင် တဆယ့်နှစ်ပါးဖြစ်သည်၊ ဟူလို။] ဝါ၊ တနည်း။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။ ( ရှေးဆယ်ပါး အပြားရှိသော အရိယစက္ကဝတ္တိကျင့်ဝတ်၌)။ အဝုတ္တံ၊ မဆိုအပ်သေးသောကျက့်ဝတ်ကို။ ဂဏေန္တေန၊ ရေတွက်လိုသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အဓမ္မရာဂကိုလညိးကောင်း။ ဝိသမလောဘဿစ၊ ဝိသမလောဘကို လည်းကောင်း။ ပဟာနဝသေန၊ ပယ်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဒွါဒသဝိဓံ၊ တဆယ့်နှစ်ပါး အပြားရှိသော အရိယစက္ကဝတ္တိကျင့်ဝတ်ကို။ ဝေဒိတဗ္ဗံ။ [ ဗြာဟ္မဏနှင့် ဂဟပတိ။ မိဂနှင့် ပက္ခိဇာတတို့ကို မခွဲလိုလျှင်လည်း ဤ နှစ်ပါး ထည့်၍ ရေတွက်ပါ၊ ဟူလို။ မတပ်မက်သင့်သော အရာ၌ တပ်မက်ခြင်းသည်အဓမ္မရာဂမည်၏။ သင့်တော်သောအရာဖြစ်သော်လည်း လွန်လွန်ကဲကဲ တပ်မက်ခြင်းသည် ဝိသမလောဘမည်၏။] ဣဒံ ခေါတာတ တန္တိ၊ ကား။
ဣဒံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော ကျင့်ဝတ်သည်။ ဒသဝိဓံ၊ ဆယ်ပါး အပြားရှိသည်လည်း ဖြစ်သော။ ဒွါဒသဝိဓံ၊ တဆယ်နှစ်ပါး အပြားရှိသည်လည်းဖြစါသော။ အရိယစက္ကဝတ္ထိနာမ၊ မည်၏။
ဝတ္တမာနဿာတိ၊ ကား။ ပူရေတွာ၊ ပြည့်စေ၍။ ဝတ္တမာနဿ၊ ဖြစ်သော။ ဝါ၊ ကျင့်သော။ ( တဿ ၌စပ်)။
တဒဟုပေါ သထေတိ အာဒိ၊ တဒဟုပေါသထေ အစရှိသော စကားကို။ မဟာသုဒဿနေ၊ မဟာသုဒဿနသုတ်အဖွင့်၌။ ဝုတ္တံ၊ အပ်ပြီ။ [ “ဤ စက္ကဝတ္တိကျင့်ဝတ်ကို ဖြည့်ကျင့်ရာ၌ စကြာမင်းဖြစ်ကြောင်း ရှေးကောင်းမှုရှိသေဋ တိက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည် အောက်ထစ်ဆုံး အားဖြင့် ၁၂နှစ်ဖြည့်ကျင့်ရ၏။ မဇ္ဈိမပုဂ္ဂိုလ်သည် ၂၅ နှစ်ဖြည့်ကျင့်ရ၏။ ရှေးကောင်းမှု မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကား ဤ ဆိုအပ်ပြီးသော အပိုင်းအခြားတို့ထက် လွန်အောင်ဖြည့်ကျင့်မှပြည့်၏ “ ဟုဋီကာ ၌ ဝဒန္တိဝါဒလာ၏။]
သမတေနာတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ မတိယာ၊ အလိုအားဖြင့်။ ( ပသာသတိ ၌စင်)။ [ သံသဒ္ဒါ “မိမိ” အနက်ဟော။ သံ၌ နိဂ္ဂဟိတ်ချေ။ “မတ” သဒ္ဒါ “မတိ” အနက်ဟော။]
သုဒန္တိ၊ သုဒံဟူသော ဤပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ အနက်မရ နိပါတ်မျှသာတည်း။
ပသာသတီတိ၊ ကား။ အနုဿသတိ၊ သွန်သင်၏။
ဣဒံ ဝုတ္တံ စောတိ။ ( ကိံ၊ အဘယ်သို့ ဆိုလိုသနည်း)။ ပေါရာဏကံ၊ ရှေး၌ဖြစ်သော။ ရာဇဝံသံ၊ မင်း၏အနွယ်ကို။ ရာဇပဝေဏိံ၊ မင်း၏ အစဉ်အဆက်ကို။ ရာဇဓမ္မံ၊ မင်းကျင့်တရားကို။ ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။ အတ္တနော၊ ၏။ မတိတ္ထေ၊ အလိုမျှ၌။ ဌာတွာ၊ တည်၍။ ဇနပဒံ၊ ဇနပုဒ်ကို။ အနုသာသတိ၊ သွန်သင်၏။ ဣတိ၊ ဤ အနက်အဓိပ္ပါယ်ကို ဆိုလို၏။ အယံ၊ ဤမင်းသည်။
မဃဒေဝဝံသဿ၊ မဃဒေဝမင်း၏အနွယ်ကို။( ဥပစ္ဆေဒကော= ဖြတ်တတ်သော။) ကဠာရဇနကောဝိယ၊ ကဠာရဇနကမင်းကဲ့သို့။ ဒဠနေမိဝံသဿ၊ ဒဠနေမိမင်း၏အနွယ်ကို။ ဥပစ္ဆေဒကော၊ သော။ အန္တိမပုရိသော၊ အဆုံးဖြစ်သောယောကျာ်းသည်။ ဟုတွာ။ ဥပ္ပန္နော၊ ပြီ။
ပုဗ္ဗေနာပရန္တိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗကာလေန၊ ရှေးကာလနှင့်။ သဒိသာ၊ တူကုန်သည်။ ဟုတွာ။ အပးကာလံ၊ နောက်ကာလ၌။
ဇနပဒါန ပဗ္ဗန္တီတိ၊ ကား။ န ဝဍ္ဎန္တိ၊ မတိုးပွါးကုန်။ ယထာ တံပုဗ္ဗကာနန္တိ၊ ကား။ ပုဗ္ဗကားနံ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။ ရာဇူနံ၊ မင်းတို့၏ ( လက်ထက်၌)။ ပုဗ္ဗေစ၊ ရှေးအခါ၌လည်းကောင်း။ ပစ္ဆာစ၊ နောက်အခါ၌လညိးကောင်း။ သဒိသာယေဝ၊ တူကုန်သည်သာလျှင်။ ဟုတွာ။ ပဗ္ဗိံသု။
ယထာ၊ ပြည့်စုံကုန်သကဲ့သို့။ ဝါ၊ တိုးပွါးစည်ပင်ကုန်သကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ နပဗ္ဗန္တိ၊ ကုန်။
ကတ္ထစီ၊ အချို့အးပ်၌။ သုညာ၊ လူတို့မှကင်းဆိတ်ကုန်သည်။ ဟထဝိလုတ္ထာ၊ သတ်အပ် လုယက်အပ်ကုန်သည်။ ( အသတ်ခံရ, အလုခံရကုန်သည်)။ ဟောန္တိ။သ တေဘမဓုဖါဏိတာဒီသုစေဝ၊ ဆီ ပျားရည် တင်လဲ အစရှိသည်တို့၌လည်းကောင်း။ ယာဂုဘတ္တာဒီသုစ၊ ယာဂုထမင်း အစရှိသည်တို့၌လည်းကောင်း။ ဩဇာပိ၊ ဩဇာသည်လည်း။ ပရိဟာယိတ္ထ၊ ယုတ်လျော့ပြီ။ ဣတိအတ္ထော၊ နက်။
အမစ္စာ ပါးနသဇ္ဇာတိ၊ ကား။ အမစ္စာ စေဝ၊ အမတ်တို့လည်းကောင်း။ ပရိသာဝစရဋစ၊ ပရိတ်သတ်၌ သက်ဝင် ( ပါဝင်) သူတ်ု့ လည်ကောင်းတည်း။
ဂေဏကမဟာမတ္တာတိ၊ ကား။ ပစ္ဆိဒ္ဒကာဒိပါဌ ဂဏကာစေဝ၊ အစ္ဆိဒ္ဒက စသောဂဏာန်းကျမ်းကနု ရွတ်ဖတ် ရေတွတ်တတ်သူ( ကျွမ်းကျင်သူ) တို့လည်းကောင်း။ [ ဤအစ္ဆိဒ္ဒကနှင့်စပ်၍ သိဖွယ်ကို ဗြဟ္မဇာလသုတ် မဟာသီလအဖွင့် ဘာသာဋီကဋ ၅၇၃၊ ၌ ပြထားပြီး။] မဟာအမစ္စာစ၊ အမတ်ကြီးတို့လည်းကောင်းတည်း။
အနီကဋ္ဌာတိ၊ ကား။ ဟတ္တိအာစရိယာဒကော၊ ဆင်ဆရာ အစရှိသူတို့တည်း ။ [ ဟတ္ထာနီက (ဆင်တပ်) အစရှိသောညအနီကတို့၌ တည်သောကြောင့် ဆင်ဆရာ စသူတို့ကို” အနီကဠ” ဟုခေါ်သည်။]
ဒေါဝါရိကောတိ၊ ကား။ ဒွါရရက္ခိနော-၉ တံခါး စောငိ့ကြပ်သော တံခါးဗိုလါ ( တံခါးမှူး) တို့တည်း။
မန္တဿာဇီဝိနောတိ(ဧတ္ထ)၊ ၌။ ပညာ၊ ပညာကို။ မန္တာ၊ မန္တာဟူ၍။ ဝုစ္စတိ။ တံ၊ ထိုပညာကို။ နိဿယံ၊ မှီရာကို။ ကတွာ။မန္တဿာ+ ဟုတွာ+ ဇီဝိနော မန္တဿာဇီဝိနော၊ ) ကမ္မဓာရညိး)၊ ပညာကိုမှီ၍ အသက်မွေးကြသေဋ ဥပဒေပြု ( မင်းတိုင်ပင် ပါလီမံ- လွတ်တော်ကိုယ်စားလှယ်အမတ်များတည်း၊ [ အမစွာ စသော ပုဒ်တို့၏ ဝိဂ္ဂဟက်ု ဋီကာအတိုင်း ပါဠိတော်နိဿယ၌ ပြထားပြီး။] ပဏ္ဍိတာ၊ ပညာရှိကုန်သော။ ယေ မဟာမတ္တာ၊ အကြင်အမတ်ကြီးတို့သည်။ ဇီဝန္တိ၊ အသက်မွေးကြကုန်၏။ ဧတံ၊ ဤ မန္တဿာဇီဝိနောဟူသော အမည်သည်။ တေသံ၊ ထို အမတ်ကြီးတို့၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။

အာယုဝဏ္ဏာဒိပရိဟာနိကထာ အဖွင့်။

နောစခေါအဓနာနန္တိ၊ ကား။ ပန၊ ထိုသို့ တရားရှိသော ရက္ခာဝရဏဂုတ္တိပျု စီရင်ပါသော်လည်း။ [ စ၏အဖွင့်။] ဗလဝလောဘတ္တား၊ အားကြီးသော လောဘရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဒနာနံ၊ ဥစ္စာမရှိကုန်သော။ ဒလိဒ္ဒမနုဿာနံ၊ ဆင်းရဲသော လူတို့အား။ ဓနံ၊ ကို။ န အနုပ္ပဒါသိ၊ လျော်စွာမပေး။ [ သင့်တော်သလို ကြည့်၍ မပေး။]
နာနုပ္ပဒိယမာနေတိ၊ ကား။ အနနုပ္ပဒိယမာနေ၊ မပေးအပ်သော်။ ( အဂမာသိ ၌စပ်)။ ဝါ၊ တနည်း။ အယမေဝ၊ ဤ အနနုပ္ပဒိယမာနေ ဟူသော ပါဌ်သည်ပင်။ ပါဌော၊ ပါဠိတော်ပါဌ်တည်း။
ဒါလိဒ္ဒိယန္တိ၊ ကား။ ဒဘမဒ္ဒဘာဝေါ၊ ဆင်းရဲသူတို့၏ အဖြစ်သည်။ ( အဂမာသိ ၌စပ်)။ [ ဒလိဒ္ဒါနံ+ ဘာဝေါ ဒါလိဒ္ဒိယံ။
အတ္ထနာစ ဇီဝါဟီတိ၊ ကားသယဉ္စကိုယ်တိုင်လည်း။ ဇီဝံ၊ အသက်ကို။ ယာပေတိ၊ ရှည်သော ကာလသို့ရောက်စေလော။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဥဒ္ဓဂ္ဂိကန္တိ အာဒီသု၊ တို့၌။ ( ဝစနတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိ တဗ္ဗော)။ အဿာ၊ ထို အလှူ၏။ ဥပရူပရိဘူမိသု၊ အထက်ထက် ကာမဘုံတို့၌။ ဖလဒါနဝသေန၊ အကျိုးပေးခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ဖြစ်သော။ အဂ္ဂံ၊ အကျိုးသည်။ [ ကမ္မဿ ဖလံ အဂ္ဂံ နာမ၊၊ ဋီကာ။] ( အတ္ထိ)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ( သာ၊ ထိုအလှူသည်။) ဥဒ္ဓဂ္ဂိကာ၊ မည်၏။ [ ဤ အဋ္ဌကထာ၌ ဆိုသည့်အတိုင်း “ဥဒ္ဓံ+ အဂ္ဂံ+ အဿာတိ ဥဒ္ဓဂ္ဂါ” ဟု ဆိုလိုလျက် သမာသန္တ က ပစ္စည်းသက်၍ အကို ဣ ပြုပြီး “ဥဒ္ဓဂ္ဂိကာ တတြ၊ ထိုအထက်အထက် ကာမဘုံ၌။ ဥပပတ္ထိဇနနတော၊ ပဋိသန္ဓေကိုဖြစ်စေနိုင်ခြင်းကြောင့်။ဖြစ်သည်” ဟုကြံပါ။ ရှေးနိဿယဝယ် “သွတ္ထ၌ ဣက ပစ္စည်း” ဟုကြံ၏။ ]
သဂ္ဂဿ၊ နတ်ပြည်၏။ ဟိတာ၊ အစီးအပွါးဖြစ်သောအလှူတည်း။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သောဝဂ္ဂိကာ၊ မည်၏။ [ ဟိတ အနက်၌ ဏိကပစ္စည်း။ ရုပ်ပြီးပုံကို ရူပသိဒ္ဓိ ဘာသာဋီကာ တဒ္ဓိတ်ခန်း၌ ပြထားပြီး။ ] အဿ၊ ထို အလှူ၏။
နိဗ္ဗတ္တဋ္ဌာနေ၊ ဖြစ်ရာအရပ်၌။ သုခေါ၊ ချမ်းသာသော။ ဝိပါကော၊ အကျိုးသည်။ ( အတ္ထိ)။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ သာ၊ ထိုအလှူသည်။ သုခဝိပါကာ၊ မည်၏။
သုဋ္ဌု၊ လွန်စွာ။ အဂ္ဂါနံ၊ မြတ်ကုန်သော။ ဒိဗ္ဗဝဏ္ဏာဒီနံ၊ နတ်၌ဖြစ်သော အဆင်း အစရှိကုန်သော။ ဒသန္နံ၊ ကုန်သော။ ဝိသေသာနံ၊ အကျိုးထူးတို့ကို။ နိဗ္ဗတ္တနတော၊ ဖြစ်စေနိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ သဂ္ဂ သံဝတ္တနိကာ၊ မည်၏။
ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ဒက္ခိဏံ၊ ကြီးပွါးကြောင်း ဖြစ်သော။ ဒါနံ၊ ကို။ ပတိဋ္ဌာပေတိ၊ တည်စေ၏။ ဣတိ အတ္ထော။
ပဝဍ္ဎိဿတီတိ၊ ကား။ ဝဍ္ဎဿတိ၊ တိုးပွါးလိမ့်မည်။ ဗဟုံ၊ များစွာ။ ဘဝိဿတထ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။
သုနိသေဓံ နိသေဓေယျန္တိ၊ ကား။ သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွဋ။ နိသိဒ္ဓံ၊ တားမြစ်အပ်စာ် မည်လောက်အောင်။ ( ယန္နူန) နိသေဓေယျံ၊ တားမြစ်ရပါမူကား ကောင်းလေစွ။ [ ပါဠိတော်မှ ယန္နူနကို ယူပေးသည်။] မးလဠစ္စန္တိ၊ ကား။
မူလဟတံ၊ အရင်း၌ ဖြတ်အပ်သည် မည်လောက်အောင်။ ( ယန္နူန ကရေယျံ ၌စပ်)။ [ ဃစ္စ၌ ဟန ဓာတ်, ကံဟော ဏပစ္စည်း။ ဟနကနူဃာတပြု။ တျကို စပြု, စ်လာ, ဃာ၌ ရဿ။ “ဟညတေတိ ဃစ္စံ။ မူလေ+ ဃစ္စံ မူလဃစ္စံ” ဟုပြု။]
ခရဿရေနာတိ၊ ကား။ ဖရုသသဒ္ဒေန၊ ကြမ်းတမ်းသော အသံဖြင့်။
ပဏဝေနာတိ၊ ကား။ ဝဇ္ဈဘေရိယာ၊ သတ်ကြောင်းစည်ဖြင့်။
သီသာနိ နေသံ ဆိန္ဒိဿာမာတိ၊ ကား။ ယေသံ၊ အကြင်သူတို့၏။ အန္တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်။ မူလငမုဋ္ဌိမ္ပိ၊ မုန် ာအု တဆုပ်မျှကိုလည်း။ [ ရှေး နိဿယ၌ “ ဆန်ရင်း တဆုပ်မျှကိုလည်း “ ဟုပေး၏။ အဘိဓာတ်၌ “ မူလကော နိတ္ထိယဲ စုစ္စု” ဟုရှိ၏။ “မုန့်လာ” ဟု အနက်မြန်မာ ပြန်ဆိုကြသည်။] ဟရိဿာမ၊ ခိုးဆောင်ကုန်အံ့။ ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့်။ ( ဦးခေ့င်းတို့ကို ဖြတ်လသော်)။ ကောစ်၊ တစုံတယောက်သောသူသည်။ ဟဋိဘာဝမ္ပိ၊ ခိုးဆောင်အက်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း။ နဇာနိဿတိ၊ သိလိမ့်မည် မဟုတ်။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ ( ထိုဥစ္စာရှင်တို့၏။ သီသာနိ ၌စပါ)။ တထေဝ၊ မသိနိုင်လောက်အောင်ေူာ ထို အခြင်းအရာအားဖြင့်သာ။ သီသာနိ၊ ဦးခေါင်းတို့ကို ဖြတ်ကုန်အံ့။ ဒါနိ၊ ယခု အခါ၌။ ဧတ္ထ၊ ဤသို့ဦးခေါင်းတို့ကို ဖြတ်ခြင်း၌။ အမှာကံ၊ ငါတို့၏။ ( တို့မှာ)။ ကိံ၊ အဘယ်ပြောဖွယ်ရှိပါအံ့နည်း။ ရာဇာပိ၊ မင်းသည်လည်း။ ဧဝံ၊ သို့။ ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။ ပရံ၊ ကို။ မာရေတိ၊ သတ်၏။ ဣတိ အယံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။ နေသံ၊ ထိုဓားပြတို့၏။ အဓိပ္ပါယော၊ အလိုတည်း။ဒိဗ္ဗဝဏ္ဏာဒီနံ။ ။ အာဒိဖြင့် အာယု ယသ သုခ အာဓိပတေယျ တို့ကိုလည်းကောင်း, ရူပ သဒ္ဒ ဂန္ဓ ရသ ျဖါဋ္ဌဗ္ဗတို့ကိုလည်းကောင်း ယူပါ။ မိမိ၏ ကိုယ်အဆင်းသည်ဝဏ္ဏ, ဗဟိဒ္ဓ ဖြစ်သော ရူပါရုံသည် ရူပတည်း။ [ သောဝဂ္ဂိကာကို ဋီကာ၌ ဝိဂ္ဂစတမျိုး ပြုထားသည်။] သဂ္ဂသံဝတ္တနိကာ။ ။ သဂ္ဂ၌ “ သု+ အဂ္ဂ” ဟုခွဲ၊ “သု” ကို “ သုဋ္ဌု” ဟုဖွင့်သည်၊ “သုဋ္ဌု+ အဂ္ဂါ သဂ္ဂါ၊ သဂ္ဂေ ( လွန်စွာ ကောင်းမြတ်သောရူပါရုံအစရှိသည်တို့ကို) သံဝတ္တတီတိ သဂ္ဂသံဝတ္တနာ” ဟုဖြစ်စေ, “သဂ္ဂါယ- လွန်စွာ ကောင်းမြတ်သော ရူပါရုံစသည်အကျိုးငှါ+ သံဝတ္တတီတိ သဂ္ဂသံဝတ္တနာ” ဟုဖြစ်စေ ဖြစ်ပြီးမှ, “ သဂ္ဂသံဝတ္တနာယေဝ သဂ္ဂသံဝတ္တနိကာ” ဟု သွတ္ထ၌ ဏိက သက်၊ [ သံဃဘေဒက သိက္ခာပုဒ်၌ “ဘေဒနသံဝတ္တနိကံ” ဟု ရှိသော ပါဌ်ကိုမူ “ ဘေးဒနသံဝတ္တနကံ” ဟုဆရာတို့ပြင်တော်မူကြသည်။] ဟဋဘာဝမ္ပိ။ ။ ရှေးနိဿယ၌ “သတ်ဖြတ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း” ဟု ရှိ၏၊ ထို အလို ဟနဓာတ်+ တပစ္စည်းဖြင့် “ ဟတဘာဝမ္ပိ” ဟုဒန္တဇ အက္ခရာဖြင့်ပါဌ်ရှိရမည်၊ ယခု စာအုပ်များ၌ “ ဟဋဘာဝမ္ပိ” ဟု မုဒ္ဓဇ အက္ခရာဖြင့် ရှိသောကြောင့် “ အဘီဟဋဘိက္ခာ ( ဝိ- ဋ္ဌ, ၂,၃၁၀) “ ၌ကဲ့သို့ ဟရဓာတ်+ တပစ္စည်းကြံ၍ “ ခိုးဆောင်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကိုလည်း” ဟုပေးလိုက်ပါသည်။ စာရိတ္တံ။ ။ ရာဂဝသေန စရဏံ စရိတ္တံ၊ [ စရဓာတ်+ ဏိတ္တပစ္စည်း။] စရိတ္တမေဝစာရိတ္တဲ၊ [သွတ္တ၌ ဏ ပစ္စည်း၊] မေထုနန္တိ အဓိပ္ပါယော၊ ( မေထုန်ကို ဆိုလိုသည်)၊ တံ ပန- ထိုကျင့်ခြင်းသည်ကား။ ပရေသံ ဒါရေသူတိ ဝုတ္တတ္တာ “မိစ္ဆာစာရန္တိ” အာဟ-ဋီကာ။ အမှာ။ ။ ဤဋီကာ၌ ဤသို့ ဖွင့်သော်လည်း ဝိနိယသဉ္စရိတ္တသိက္ခာပုဒ်ဝယ် သဉ္စရိတ္တံဟူသော ပုဒ်၌မူ “ သဉ္စရဏံ သဉ္စရော၊ သဉ္စရော ဧတဿ အတ္ထီတိ သဉ္စရီ၊ သဉ္စရိနောဘာဝေါ သဉ္စရိတ္တံ” ဟုဖွင့်သည်။
ဥပက္ကမိံ သူတိ၊ ကား။ အာရသိံ သု၊ အားထုတ်ကုန်ပြီ။
ပန္ထဒုဟနန္တိ၊ ကား။ ပန္ထဃာတံ၊ လမ်း၌ လုယက် ဖျက်ဆီးမှုကို။ ပန္ထေ၊ လမ်း၌။ ဌတွာ၊ တည်၍။ စောရကမ္မံ၊ ခိုးမှုကို။ ( ကာတုံ ဥပက္ကမိံ သု၌စပ်)။ [ ပန္ထဖြင့် လမ်း၌တည်သူ ခရီးသွားတို့ကို ဌာနူပစာအားဖြင့် ယူ။]
န ဟိ ဒေဝါတိ ( ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဂုဠှတ္ထံ၊ လျှို့ဝှက်တိမ်မြုပ်သော အနက်ကို။ ကိရ ( ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ)၊ အံ့။ သော၊ ထိုခိုးသောယောကျ်ားသည်။ စိန္တေသိ၊ ကြံပြီ။
( ကိံ) အယံရာဇာ၊ သည်။ သစ္စံ ဒေဝါတိ၊ သစ္စံဒေဝဟူ၍။ ( အရှင်မင်းမြတ် မှန်ပါ၏ ဟူ၍။) မုခပဋိညာယ၊ နှုတ်ဖြင့် ဝန်ခံမှုကို။ ဒိန္နာယ၊ ပေးအပ်သော်။ မာရာပေတိ၊ သတ်စေ၏။ ( အသတ်ခိုင်း၏)။ ဟန္ဒ၊ ယခု။ အဟံ၊ သည်။ မုသာဝါဒံ၊ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောဆိုမှုကို။ ကရောမိ၊ အံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံစည်ပြီ။ ( ဣတိ၊ ဤသို့ကြံပြီး၍)။ မရဏဘယာ၊ သေခြင်းမှကြောက်ခြင်းကြောင့်။ နဟိ ဒေဝါတိ၊ ဟူ၍။ အဝေါစ၊ သံတော်ဦးတင်ပြီး။ [ မာရေတိ၊ သေစေ၏။ ( သတ်၏)။ မာရာပေတိ၊ သေပစေ ဟု စေခိုင်း၏။ ( သတ်စေ၏ အသတ်ခိုင်း၏။) ဤသို့ ကာရိတ်ပစ္စည်း ၂ချက် ဆင့်ပုံကို သိပါ။]
ဧကိံ ဒန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။ ဣဒံ ဟူသော ပုဒ်သည်။ နိပါတမတ္တံ၊ တည်း။ ဧကေ၊ အချို့ကုန်သော။ သတ္ထော၊ သတ္တဝါတို့သည်။ ( ဝဏ္ဏဝန္တော ဟောန္တိ၌ စပ်)။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
စာရိတ္တန္တိ၊ ကား။ မိစ္ဆာစာရံ၊ မှားမှား ယွင်းယွင်း ကျင့်မှုသို့။ ( အာပဇ္ဇိံ သု ၌စပ်)။
အဘိဇ္ဈာဗျာပါဒါတိ၊ ကား။ အဘိဇ္ဈာစ၊ အဘိဇ္ဈာလည်းကောင်း။ ဗျာပါဒေါစ၊ လည်းကောင်းတည်း။ [ အဘိဇ္ဈာစ ဗျာပါေဒါစဖြင့် ဒွန်သမာသ်ကို ပြသည်။ "အဘိဇ္ဈာ ဗျဋပါဒါ" စု ဗဟုဝုစ် ရှိေသာေကြာင့် " အသမာရာရဒွန်" ဟုမှတ်ပါ။]
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိတိ၊ ကား။ နတ္ထိ ဒိန္နန္တိအာဒိကာ၊ အစရှိေသာ။ အန္တဂ္ဂါဟိကာ၊ ဥစ္ဆေဒအဖို့ကို ယူတတ်စော။ ပစ္စနီကဒိဋ္ဌိ၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော ဒိဋ္ဌိတည်း။ ( မှန်သော အယူ၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော အယူတည်း, အယူမှား၊ ဟူလိူ)။
အဓမ္မရဋဂေါတိ၊ ကား။ မာတာ၊ အမိလည်းကောင်း။ မာတုစ္ဆာ၊ အမိ၏ ညီမလည်းကောင်း။ ( ဒေါ်လေး)။ ပိတုစ္ဆာ၊ အဖ၏ နှမလည်းကောင်ရ။ မာတူလာနီ၊ ဦးကြီး၏ ဇနီးလည်းကောင်း။ ( အရီးလည်းကောင်း)။ ဣတိအာဒိကေ၊ ဤသို့ အစရှိသော။ အယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ မသင့်လျော်သော အရာ၌။ ( ရာဂ မဖြစ်သက့်သော အရာ၌။) ရာဂေါ၊ ရာဂတည်း။
ဝိသမလောဘောတိ၊ ကား။ ပရိဘောဂ ယုတ္တေသု၊ သုံးဆောင် ခံစားခြင်းငှါ သင့်လျော်ကုန်သော။ ဌာနေသုပိ၊ အရာတို့၌လည်း။ ( အရာတို့၌သော်မှလည်း)။ အတိဗလဝလောဘော၊ အလွန်အားရှိသော လောဘတည်း။
မိစ္ဆာဓမ္မောတိ၊ ကား။ ပုရိသာနံ၊ ယောကျာ်းတို့၏။ ပုရိသေသု၊ ယောကျာ်းတို့၌ လည်းကောင်း။ ဣတ္ထီနဉ္စ၊ တို့၏လည်း။ ဣတ္ထီသု၊ တို့၌လည်းကောင်း။ ဆန္ဒရာဂေါ၊ နှစ်သက် တပ်မက်စောရာဂတည်း။
အမတ္ထေယျတာတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဋ္ဌိရပ်တို့၌။ ( ဝစမတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊ မာတု၊ အမိ၏။ ဟိတော၊ စီပွါးဖြစ်သူသည်။ မတ္တေယျော၊ မတ္တေယျမည်၏။ [ တုလျ, လိင်္ဂ ပေးသည်။ ( တနည်း) မာတု၊ ၏။ ဟိတော၊ စီးပွါးဖြစ်သူတည်း။ မတ္တေယျော၊ သူ= ဟု ဝါကျနှင့် တဒ္ဓိတ်ခွဲ၍လည်းပေးနိုင်သည်။ နေရာတိုင်းဤနည်းချည်းတည်း။] တဿ၊ ထိုအမိ၏ စီးပွါးဖြစ်သူ၏။ ဘာဝေါ၊ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်ရာသည်။ မတ္တေယျတာ၊ မတ္တေယျတာမည်၏။ ဧတံ၊ ဤမတ္တေယျတာဟူသောအမည်သည်။ မာတရိ၊ အမိ၌။ သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။ ပဋိပတ္တိယာ၊ ကျင့်ခြင်း၏။ နာမံ၊ အမည်တည်း။အတိဗလဝလောဘော။ ။ အတိဗလဝလောဘောတ် အတိဝိယ ဗလဝါ ဗဟလကိလေသော ( ထူထဲသော ကိလေသာ)၊ ယေန- ယင်း ကိလေသာကြောင့်၊ အကာလေ အဒေသေစ ပဝတ္တတိ (အခါ မဟုတ် အရပ်ဒေသ မဟုတ်သော အရာ၌လည်း ရာဂဖြစ်၏)၊ [ မိမိ၏ဇနီးအပေါ်၌သော်မှလည်း အချိန်အခါမရွေး နေရာဒေသမရွေး ဖြစါသောရာဂကို “ဝိသမ လောဘ” ဟု ခေါ်သည်။ ] မိစ္ဆာ ဓမ္မော။ ။ မိစ္ဆာ ဓမ္မောတိ မိစ္ဆာ ဝိပရိတော ( သဘာဝဓမ္မမှ ဖောက်ပြန်သော)၊ အဝိသဘာဂ ဝတ္ထုကော ( သဘောမတူသော ဝတ္ထုရှိသည်မဟုတ်သော) [ သဘောတူသော ဝတ္ထုရှိနေသော- ဟူလို။] လောဘဓမ္မော ( သဘောမတူသောဝတ္ထု) ဟုခေါ်၍, ယောကျာ်းအချင်းချင်း, မိန်းမအချင်းချင်း “ အဝိသဘာဂဝတ္ထု” ဟုခေါ်ထားသည်။] တေနာဟ ပုရိသာနန္တိ အာဒိ။
တဿ၊ ထိုမတ္တေယျတာ၏။ အဘာဝေါစေဝ၊ မရှိခြင်းသည်လည်းကောင်း။ တပ္ပဋိပက္ခတာစ၊ ထိုအမိ၌ ကောင်းသွာကျင့်မှု၏ ဆန့်ကျင့်ဘက်၏ အဖြစ်သည်လည်းကောင်း။ ( ဖေါက်ဖေါင်ပြန်ပြန် ကျင့်မှုသည်လည်းကောင်း)။ အမတ္တေယျတာ၊ အမတ္တေယျတာ= မည်၏။
အပေတ္တေယျအာတာဒီသုပိ၊ အစရှိသောပုဒ်တို့၌လည်း။ ( အာဒိဖြင့်ပါဠိတော်၌လာသော အသာမညတာ အဗြဟ္မညတာတို့ကိုယူပါ)။ ဧသေဝနယော၊ တည်း။ [ အပေတ္တေယျတာကိုလည်း အထက်ပါအတိုင်းသိပါ။ အသာမညတာ ၌ကား “သမဏဿ+ ဟိတော သာမညာ၊ သာမညတာ+ ဘာဝေါ သာမညတာ ။ န+ သာမညတာ အသာမညတာ” ဟုပြု၍ သမ္မာပဋိပတ္တိမရှိမှုနှင့် တပ္ပဋိပက္ခတာကိုအရကောက်ပါ။ အဗြဟ္မညတာ၌လည်းနည်းတူ။] န ကုလေဇေဋ္ဌာပစာယိတာတိ၊ ကား။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ဇေဋ္ဌာနံ၊ ကြီးသူတို့၏ ( အပေါ်၌)။ အပစိတိယာ၊ ရိုသေလေးစားခြင်းကို။ နီစဝုတ္တိ၊ နှိမ့်ချသော ဖြစ်ခြင်းကို။ အ ကရဏဘာဝေါ၊ မပြုသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ( မပြုခြင်းတည်း)။မတ္တေယျတာ။ ။ မာတု+ ဟိတော မတ္တေယျာ၊ ( ပုဂ္ဂလော)၊ [ ဟိဘအနက်၌ဏေယျပစ္စည်း တ ဒွေဘော်လာ , မာ၌ ရဿပြု။] မတ္တေယျသာ ဘာဝေါ မတ္တေယျတာ၊ ( သမ္မာပဋိပတ္တိ)၊ အမိအပေါ်၌ မေတ္တာဂရုဏာ ရှေ့သွားရှိသောစိတ်ဖြင့် ပြုစုလုပ်ကျွေးသော သား သမီးသည် မတ္တေယျ မည်၏၊ ထို သားသမီး၏ အန္တာန်၌ဖြစ်သော မေတ္တာ ဂရုဏာ ရှေးသွားရှိသော ကုသိုလ်စိတ်သည်လည်းကောင်း၊ ထိုစိတ်ကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ရှိခိုးမှု၊ အဝတ်အစားစသည်ဖြင့် ပြုစု လုပ်ကျွေးမှု စသော သမ္မာပဋိပတ် အကျင့်မြတ်သည်လည်းကောင်း မတ္တေယျတာမည်၏၊-ဋီကာ။ အမတ္တေယျတာ။ ။ မလိမ္မာသေဋ သားသမီးများကား မိဖအပေါ် ပြုရမည်ရှိခိုးမှု, အဝတ်အစား စသည်ပေး၍ ပြုစု လုပ်ကျွေးမှုဟူသော သမ္မာပဋိပတ်ကို မပြုကြနှင့် တချို့ကား မပြုရုံသမာက ဆဲဆိုငေါက်သမ်း အကြမ်းမတမ်းသည်ပြုလျက် ပြစ်မှားပင် ပြစ်မှားကြသေး၏၊ ထိုသားသမီးတို့၏ သမ္မာပဋိပတ်ကို မကျင့်ခြင်း ဟူသောအဂါရဝါ အမှုသည်လည်းကောင်း ပြစ်မှားခြင်းဟူသော ဝိပ္ပိဋိတ္တိအမှုသည်လည်းကောင်း အမတ္တေယျတာ မည်၏။ [ သမ္မာပဋိပတိ၏ မရှိမှု( မကျင့်မှု)ကို ရည်ရွယ်၍ည”တဿာ အဘာဝေါ” ဟုလည်းကောင်း၊ ထို၏ ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်သော ဝိပ္ပဋ်ပတ္တိအမှုကို ပြုခြင်းကိုရည်ရွယ်၍ “တပ္ပဋိပက္ခတာ” ဟုလည်းကောင်း မိနိ့သည်။]
န ကုလေဇေဋ္ဌာပစာယိတာတိ၊ ကား။ ကုလေ၊ အမျိုး၌။ ဇေဋ္ဌာနံ၊ ကြီးသူတို့၏ ( အပေါ်၌)။ အပစိတိယာ၊ ရိုသေလေးစားခြင်းကို။ နီစဝုတ္တိ၊ နှိမ့်ချသော ဖြစ်ခြင်းကို။ အ ကရဏဘာဝေါ၊ မပြုသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ( မပြုခြင်းတည်း)။

ဒသဝဿာယုကသမယ၊ အဖွင့်။

ယံဣမေသန္တ၊ ကား။ ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင် အခါ၌။ ဣမေသံ၊ ဤလူတို့၏။(ဒသဝသာယုကာ ပုတ္တာ ၌စပ်၊) [ယံဖြင့် သမာကို စွဲပါ။ ပဋ္ဌာမာ ဝိဘတ်ကိုလည်း ဘုမ္မတ္တ၌ သက်ပါ = ဟူလို။] ဣမေသန္တ = ကား။ ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင် အခါ၌။ ဣမေသံ၊ ဤလူတို့၏။(ဒသဝသာယုကာ ပုတ္တာ ၌စပ်၊) [ယံဖြင့် သမာကို စွဲပါ။ ပဋ္ဌာမာ ဝိဘတ်ကိုလည်း ဘုမ္မတ္တ၌ သက်ပါ = ဟူလို။]
အလံ ပတေယျာတိ၊ ကား။ ပတိနော၊ ခင်ပွန်းအား။ ဒါတုံ၊ မေးခြင်းငှါ။ ယုတ္တာ၊ သင့်လျော်ကုန်သည်။ ( ဘဝိဿန္တ၌စပ်)
ဣမာနိရသာနီတိ၊ ကား။ လောကေ၊ လူ့လောက၌။ ဣမာနိ အဂ္ဂ ရသာနိ၊ ဤကောင်းမြတ်သော အရသာတို့သည်။(အန္တရဓာယိသန္တိ ၌စပ်။) အတိဗျာိးပ္ပိသန္တီတိ၊ ကား။
အတိဝိယ၊ အလွန်အကဲသာလျှင်။ ဒိပ္ပိသန္တိ၊ ထွန်းကားကြလိမ့်မည်။[အကုသလကမ္မပထတရားများ အလွန်ထွန်းကားကြလိမ့်မည်= ဟူလို] ဝါ၊ တနည်း။ အယ မေဝ၊ ဤ အတိဝိယ ဒိပ္ပိသန္တိဟူသော ပါဋ္ဌိသည်ပင်။ ပါဋ္ဌော၊ ပါဋ္ဌိတော်ပါဋ္ဌ်တည်း။[အတိ ဗျာဒိပ္ပိသန္တိကို အတိ+ ဝိယ+ ဒိပ္ပိသန္တိဟု ဖြတ်။ ဝိယသဒ္ဒါကို သုတ်ကြီးဖြင့် ဗျာပြု။]
ကုသလန္တိပိ န ဘဝိသတီတိ၊ ကား ။ ကုသလန္တိ၊ ကုသိုလ်ဟူသော။ နာမမ္မိ၊ အမည်သည်လည်း။ န ဘဝိသာတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ပညတ္တိ မတ္တမ္ပိ၊ ကုသိုလ်ဟူသော ပညက်မျှသည်လည်း ။ န ပညာယိသာတိ၊ ထင်ရှားလိမ့်မည် မဟညတ်။ ဣတိအတ္ထော၊ နက်။
ပုဇ္ဇာစ ဘဝိသန္တိ ပါသံသာစာတိ၊ ကား။ ပူဇာရဟာစ၊ ပူဇော်ခြင်းကို ထိုက်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ပသံသာရဟာစ၊ ချီးမွမ်းခြင်းကိုထိုက်ကုန်သည်လည်းကောင်း။ ဘဝိသန္တိ၊ ဖြစ်ကြလိမ့််ည်။[ပူဇိတဗ္ဗာတိ ပုဇ္ဇာ။ ပူဇဓာတ် + ဏျပစ္စည်း။ ပသံသိဘဗ္ဗာတိ ပါသံသာ။ ပပုဗ္ဗ+ သံသဓာတ်+ဏပစ္စည်း။] ကိရ၊ ချဲ့ဦးအံ့။
တဒါ၊ ၌။ (လူတို့ဆယ်နှစ်အသက်တမ်းရှိရာ ထိုအခါ ၌)။ မနုသာ၊ တို့သည်။ (ပူဇေသသန္တိ ပသံသိသန္တိ ၌စပ်)။ အသုကေနနာမ၊ ထိုမည်သူသည်။ မာတာ၊ အမိကို။ ပဟတာ၊ ရိုက်နှက် ပုတ်ခတ် နှိပ်စက်အပ်ပြီ။ (အသုကေနနာမ)ပိတာ၊ ကို။ ပစတော။(အသုနြေနာမ)သမဏဗြာဟဏာ၊ တို့ကိူ။ ဇီဝိတာ၊ ဇီဝိတိန္ဒြေမှ။ ( အသက်မှ)။ ဝေါရောပိတာ၊ ခွင်းအပ်ကိ်ုပြီ။(ခွဲအပ်ြုန်ပြီ။) (အသုကောနာမ) ကုလေ၊ ၌။ ဇေဋ္ဌာနံ၊ ကြီးသူတို့၏။ အတ္တိဘာဝမ္မိ၊ ရှိသည်၏အဖြစ်ကိုလည်း။ န ဇရနာတိ။ [လေးစား ရိုသေဖို့မဆိုထားနှင့် ရှိမှန်းတောင်မှ မသိ၊ ဟူလို။] အဟော ပုရိသော အော် အံ့ဖွယ်ယောကျာ်းပါတကား။(အာဂယောကျာ်းပါတကား)။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ တမေဝ၊ ထိုသူ့ကိုပင်။ ပူဇေသန္တိစေဝ၊ ပူဇော်လည်း ပူဇော်ကြလိမ့်မည်။ ပသံသိသန္တိစ၊ ချီးမွမ်းလည်း ချီးမွမ်းကြလိမ့်မည်။အလံပတေယျာ။ ။ အလံ+ ပတိနောတိ အလံ ပတေယျာ။ ဋီကာ ဝစနေတ္ထ။ အလံနှင့် ပတိကို သမာသ်စပ်၍ သွတ္ထ၌ ဏေယျပစ္စည်း သက်ပါ၊ ဟူလို။ " လင်အား+ ထိုက်တန်သောအမျိူးသမီး" (လင်ပေးစားထိုက်ျသာအမျိုးသမီး)ဟု အနက်မှတ်ပါ။ အလံ သဒ္ဒါသည် ယုတ္တ(ပရိယတ္တါ)အနက်ကိုဟော၏။အဋ္ဌကထာ၌ ယုတ္တာသည် အလံ၏ခင့် အဖွင့်တည်း ။ မှန်၏- အရဟ(ထိုက်တန်။) ဟူသော အနက်နှာနှင့်ပတ္တိ (သင့်လော်)ပရိယတ္တ(စွမ်းနိုင်) ဟူသော အနက်များသည် တမျိုးတည်းပင် ။ "လင်းမားထိုက်တန်" ဟူရာ၌လင်အား ဇနီးအဖြစ်ဖြင့် ပေးခြင်းငှါ ထိုက်တန်သည်။(လင်ပေးစားထိုက်သည်) ဟူသော အဓိပ္ပါယ်ကို ရည်ရွယ်၍ "ဒါတုံ ယာတ္တာတိ။ ဋိကာ။] ရှေးနိသယ၌ကား "ပတိနော+ ယုတ္တာ ပတေယိာ ပတေယျာ+ အလံ။ အလံပတေယျာ- လင်အားလျောက်ပတ်သော အဖြစ်၌ စွမ်းနိုင်သည်"ဟုပြုသည်။
နဘဝိသဘိ မာတာတိ ဝါတိ၊ ကား။ အယံ၊ ဤသူသည်။ မယှံ၊ ၏။ မာတာ၊ တည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဂရုစိတ္တံ၊ လေးစားသူ၏ စိတ်သည်။(လေးစားသောစိတ်သည်)။ န ဘဝိသဘိ၊ ဖြသ်လိမ့်မည်မဟုတ်။
ဂေဟေ၊ အိမ်၌ ။(မိမိ အိမ်က) မာတုဂါမံ ဝိယ၊ ကျွန် မယားဖြစ်သော မာတုဂါမကဲ့သို့။ နာနာဝိဓံ၊ အထူးထူး သောအပြားရှိသော။ အသဗ္တိကထံ၊ သူတော်ကောင်း မဟုတ်သူတို့၏ စကားကို။ ကထယမနာ၊ ပြောဆိုကုန်လျက်။ အဂါရ ဝူပစာရေန၊ လေးစားမှု မရှိသော ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းဖြင့်။ ဥပသင်္ကမိသန္တိ၊ ချဉ်းကပ်ကြလိမ့်မည်။ (ဆက်ဆံကြလိမ့်မည်)။
မာတုစ္ဆာဒီသုပိ၊ မာတုစ္ဆာ အစရှိသည်တို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ တည်း။ စ၊ ဆက်။
ဧတ္တ၊ ဤမာတုစ္ဆာ အစရှိသော ပုဒ်တို့၌။ မာတုစ္ဆာတိ၊ ကား။ မာတုဘဂိနီ၊ အမိ၏ညီမ ( အမတည်း)။
မာတုလာနီတိ၊ ကား။ မာတုခဘရိယာ၊ ဦးကြီး(ဦးလေး) ၏ ဇနီးတည်း။[အမေ၏ မောင်ကြီး မောင်ငယ် ကို "မာတုလ" ဟုခေါ်၏။ ထိုသူတို့၏ ဇနီးကို"မာတုလာနီ" ဟုခေါ်သည်။]
အာစရိယ ဘရိယာတိ၊ ကား။ သိပ္ပါယတနာနိ၊ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်း၏တည်ရာ အတတ်တို့ကို။ သိက္ခာပကသ၊ သင်ယူစေတတ်သော။ (သင်ပေးတတ်သော)။ အာစရိယသာ၊ ၏။ ဘရိယာ၊ တည်း။
ဂရုနံဒါရာတိ၊ ကား။ စူဠပိတု မဟာပိတု အာဒီနံ၊ ဖဒွေး(ဖလေး) ဖကြီး အစရှိသူတို့၏။ ဘရိယာ တည်း။ [အဖေ၏ညီကြိ " စူဠပိတု" ဟုဆို၍ အဖေ၏ အကိုကို " မဟာပိတု" ဟုဆိုသည်။]အဟောမုရိသော။ ။ မိဖတို့အပေါ်သော်မှ ရိုက်နှတ် ပုတ်ခတ် ညှဉ်းဆဲ စော်ကားရဲသေး၏။ အခြားမည်သူ့အားမဆို တစုံတယောက်အပေါ် ၌ကား အဘယ်မှာ ခွှင့်လွှတ်လိမ့်မည်နည်း၊ အလွန် ရဲစွမ်းသတ္တိရှိသော ယောကျာ်းပါတကား၊ ဤသို့ သူရဲကောင်ူ သတ္တိကောင်းအနေ၌ ထား၍ လေးလေးစားစား ချီးမွမ်း ပူဇော်ကြလိမ့်မည် ၊- ဋီကာ။[အသဗ္တိကတံ၌ "သဗ္ဘိ" နှင့်စပ်သေယမှတ်ဖွယ်ကို ကစ္စည်းဘာသာဋ္ဋီကာ (ပ-တွဲ) ၁၈၅-သုတ်ကြည့်ပါ။] ``
သမ္ဘေးန္တိ၊ ကား။ မိသီဘာဝံ၊ ရာဂ၏အစွမ်းဖြင့် ရောနှောခြင်းရှိသည်၏ အဖြစ် သို့။ ဝါ၊ တနည်း။ မရိယာဒဘေဒံ၊ အပိုင်းအခြား၏ ပျက်ခြင်းသို့။ (ဂမိသတိ၌စပ်။)
တိဗ္ဗော။ပေ။ဘဝိသတီတိ၊ ကား ဗလဝဗကာပေါ၊ အားရှိသော အမျက်ဒေါသသည်။ (အားကြီးသော ဒေါသသည်။) ပုနပ္ပုနံ၊ ထပ်ကာထပ်ကာ။ ဥပ္ပတ္တိသေန၊ ဖြစ်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ပစ္စုပဋ္ဌိတော၊ ရှေးရှု တည်သည်။ ဝါ၊ အဖန်ဖန်၁တည်သည်။ ဘဝိသတိ၊ ဖြစ်လိမိ့မည်။[သတ်ဖြတ်လိုသော ဒေါသကို"ဗလဝကေညပေါ" ဟုဆိုသည်။ တကြိမ်မက ထပ်ကာထပ်ကာဖြစ်မှုကို"ပစ္စာပဋ္ဌိတော(ပတိ+ဥပ+ဋ္ဌိတော)၊ ထပ်ကာထပ်ကာကပ်၍တည်သည်"ဟုဆိုသည်။]
အပရာနိ၊ အခြားကုန်သော။ ဒွေ၊ နှစ်ပုဒ်တို့သည်။ (တိဗ္ဗော ဗျာပါဒေါ,တိဗ္ဗော မနောပဒေါသောပုဒ်တို့သည်။) ဧတသေဝ၊ ဤ တိဗ္ဗောအာယာတော ပုဒ်၏ပင်။ ဝေဝစနာနိ၊ ဝေဝုစ်ပရ်ယာယ် စကားလှယ်တို့တည်း။ ဟိ၊ မှန်။ (ဗျာပါဒ မနောမဒေါသ သဒ္ဒါတို့သည် အာဃာတ၏ ဝေဝုစ်ပရိယာယ် စကားလှယ်ဖြစ်၏ ဟူသောစကားသည် မှန်၏။)
ကောပေါ၊ ဒေါသကို။ (ဝုစ္စတိ၌စပ်)။ ဝါ၊ သည်။ စိတ္တံ၊ ကို။ အာဃာတေတိ၊ လွန်စွာ နှိမ်စက်တတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ အာဃာတော၊ အာဃညတ ဟူ၍လည်းကောင်း
အတ္တနောစ၊ မိမိ၏လည်းကောင်း။ ပရသစ၊ သူတပါး၏လည်းကောင်း။ ဟိဘသုခံ၊ စီးပွားချမ်းသာကို။ ဗျာပါဒေတိ(ဝိ+အာပါဒေတိ)၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ရောက်စေတတ်၏။ ဝါ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ ဗျာပါဒေါ၊ ဗျာပါဒဟူ၍လည်းကောင်း။ မနောပဒူသနတော၊ စိတ်ကို ဖျက်ဆီးတတ်သည်၏ အဖြစ် ကြောင့်။သမ္ဘေဒံ။ ။ သမ္ဘေဒေါ သိန္ဓုသင်္ဂမော(မြစ်ဆုံ) ။ [အဘိဓာန်-၆၈၁။] သမ္ဘေဒသဒ္ဒါသည်"ပေါင်းဆုံခြင်း" အနက်ကို ဟော၏။ ထိုကိုရည်ရွယ်၍ "မိသဘာဝံ" ဟုဖွင့်သည်။ ထိုပေါင်းဆုံ(ရောနှော) ခြင်းဟူသည်လည်ူ ဇနီးကဲ့သို့ သဘောထား၍ အမိစသူတို့အပေါ်၌ ရာဂ၏မစွမ်းဖြင့် ရောယှက်ခြင်းတည်း။ [မိဿီဘာဝန္တိမာတာီးသူ ဘရိယာ ဝိယ စာရိတ္တသင်္ကရံ၊ (ရာဂဖြင့် မှားမှားယွင်းယွင်း ကျင့်ခြင်း ဟူသော ရောယှက်ခြင်း)၊ ဋီကာ။] တနည်း။ ။သံမ္ဘေဒသဒ္ဒါသည်"ပျက်စီးခြင်း" အနက်ပို ဟော၏။ [သံရှေးရှိသောဘိဒဓာတ် ဏ ပစ္စည်း။] ထိုအနက်ကိုရည်ရွယ်၍"မရိယာဘဒံဝါ" ဟုတနည်း ဖွင့်သည်။ "ပျက်စီး" ဟူရာ၌ လောကဝယ် သားနှင့် အမိ, သမီးနှင့် အဖ, ဆရာနှင့်တပည့် စသည်ဖြင်ါ ရာဂဖြင့် မပြစ်မှယးသင်လ မပြစ်မှားထိုက်သော မရိယာဒ (အပိုင်း အခြား၊ စည်းကမ်ယ)ရှိ၏။ ထိုစည်းကမ်းအပိုင်ူအခြား " ပျက်သည်" ဟုဆိုလိုသည်။ အာဃာတေတိ စသည်။ ။ အာဃာတေတီတိ အာဟနတိ၊ အတ္တနှော ကက္ခဠ ဖရုသဘာဝေန(မိမိဟူသော ဒေါင၏ ခက်ထန်ကြမ်ူတမ်းသည်၏ ဖြစ်သောကြောင့်) စိတ္တံ ဝိဗောဓတီတိ အတ္တော။ နိသသ ဒဟနရသော ဟိဒေါသော၊ (မှန်၏၊ ဒေါသသည် မှီရာစိတ်ကို လောင်မြိုက်ခြင်းကိစ္စ ရှိ၏။) ဗျညပါဒေတီတိ ဝိနာသေတိ။ မနောပဒူသနတော မနသ ပကောပနတော။ ဋီကာ။
မနောပဒူသနတော၊ မနောပဒေါသ ဟူ၍လည်းကောင်း။ ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တိဗ္ဗံ ဝဓကစိတ္တန္တိ၊ ကား။ ပိယမာနသပိ၊ ချစ်အပ်သူ၏လည်း။ ပရံ၊ သူတပါးကို။(မိမိ ချစ်တတ်သူကို။) မာရဏတ္တာယ၊ သေစေခြင်းအကျိုးငှါ။ ဝါ၊ သတ်ခြင်းငှါ။ ဝဓကစိတ္တံ၊ သတ်ကြောင်း စိတ်တည်း။ ဝါ၊ သတ်လိုသောစိတ်တည်း။ပိ ယ မာ န ဿ စသည်။ ။ လောက၌ ချစ်အပ်သူနှင့် ချစ်တတ်သူ နှစ်မျိုရှိရာဝယ်ချစ်တတ်သူက ချစ်အပ်သူအပေါ်၌ သိနေဟလည်း ဖြစ်နိုင်၏၊အာယာတ ( ဒေါသ ) လည်းဖြစ်နိုင်၏၊ အာဃာတဖြစ်ရုံမျှမက သတ်ချင် ဖြတ်ချင်သော ဝဓကစိတ်လည်း ဖြစ်နိုင်၏ ၊ ထို့ကြောင့်”ပိယမာနဿ” အရ ချစ်အပ်သူ (အချစ်ခံရသူ ) ကို ယူ၍ “ပရံ” အရ တပါးသော ချစ်တတ်သူကို ယူပါ။[ အချစ်ခံရသူက မိမိအား ချစ်နေသူအပေါ်၌ ဝဓကစိတ် ဖြစ်တတ်ပုံကို မဟာပဒုမဇာတ်တော်, ကုဏ္ဍလကေသီ ဝတ္ထု စသည်တို့ကို ကြည့်ပါ။ ] တိဗ္ဗံ ဝဓက စိတ္တံ။ ။ တိဗ္ဗံ ( ထက်မြတ်ဆိုးဝါးသော) ဝဓကစိတ် ဟူသည်လောက၌ ရန်သူ့အပေါ်ဝယ် ဝဓကစိတ် ဖြစ်လျှင် ဖြစ်ရိုးဖြစ်စဉ် ဖြစ်သောကြောင့် ထက်မြတ် ဆိုးဝါးသည်ဟု ထင်ထင်ရှားရှားပြောနေစရာ မလိုချေ။ ဆယ်နှစ်တမ်း ဆုတ်ကပ်ကာလဖြစ်၍ ကုစိုလ်မှန်းပင် မသိလောက်အောင် မတရားအမှုကိုထွန်းကားနေသော ယခုအခါ၌ကား အမိနှင့်သား သားနှင့်အဖတို့သည် တယောက်နှင့်တယောက်အပေါ်ဝယ် မကြေနိုင် မချမ်းနိုင် ရန်ညှိုးဖွဲ့၍ ဝဓကစိတ်ဖြစ်နေသောကြောင့် ထိုစိတ်ကို တိဗ္ဗံ ( ထက်မြတ်ဆိုးဝါးသော) ဟု ထူးထူးခြားခြားဝိသေသန မ၍ ဆိုရသည်။ [ တိဗ္ဗော အာဃာတော, တိဗ္ဗော ဗျာပါဒေါ, တိဗ္ဗောမနောပဒေါသောတို့၌ တိဗ္ဗဖြစ်ပုံကိုလည်း ဤနည်းအတိုင်းသိပါ။] ဆက်ဦးအံ။ ။ ထိုအာဃာတ ) ဝဓကစိတ်)၏ တည်ရာဝတ္ထုကို ပြတော်မူလိုသော ကြောင့် “မာတုပိ ပုတ္တမှိ” အစရှိသောစကားရပ်ကို ပါဠိတော်၌ မိနိ့တော်မူသည်၊ ထို၌ မာတုပိ ပူတ္တမှိဝယ် မာတု၏ အာဃာတသည် သားအပေါ်၌ လည်းကောင်းတည်၏၊ ထိုတွင်အာဓာရဖြစ်ခိုက် ပုဂ္ဂိုလ်သည် သိနေဟဝတ္တုတည်း။ [ ပိတုပိ ပုတ္တမှိ အစရှိသည်တို့၌ လည်း နည်းမှီသိပါ။] ဋီကာ**။ ။ တဗ္ဗန္တိ တိက္ခံ၊ သာပနဿ တိက္ခတာ ( ထိုအာဃာတ၏ ထက်မြက်ဆိုးဝါးသည်၏ အဖြစ်ကို) သရီရေ အဝဟန္တေပိ ( ကိုယ်သည် မဆောင်နိုင်ပါသော်လည်း) သိနေဟဝတ္တုံ င်္လဃိတွာပိ ( အာဃာတဝတ္ထုမှ သိနေဟဝတ္ထုသို့ လောကစဉ်လာကို ခုန်ကျော်၍သော်မှလည်း) ပဝတ္တိယာ ဝေဒိတဗ္ဗောတိ အာဟ- ပိယမာနဿာတိ အာဒိ။
တဿ၊ ထို အာဃာတ၏။ ဝတ္ထု၊ တည်ရာဝတ္ထုကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှါ။ မာတုပိပုတ္တမှီတိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားကို။ ( ဘဂဝတော) ဝုတ္တံ။
မာဂဝိကဿာတိ၊ ကား။ မိဂလုဒ္ဒရကပ္ပေါတိ၊ သားမိဆိုး၏။ ( တိဗ္ဗောပါဃာတော ၌စပ်)။
သတ္တန္တရကပ္ပေါတိ၊ ကား။ သတ္ထေန၊ လက်နက်အားဖြင့်။ ဝါ၊ လက်နက်ကြောင့်။ အန္တရကပ္ပေါ၊ အကြား ပျက်ခြင်းတည်း။
( သံတဋ္ဋကပ်သို့ မရောက်မီ အကြား၌ ကမ္ဘာ၏ ပျက်ခြင်းတည်း။ သံဝဋ္ဋကပ္ပံ၊ သံတဋ္ဋကပ်သို့။ ( ပျက်ချိန်တိုင်သော အခါ ကမ္ဘာ၏ ပျက်ခြင်းသို့)။ အပတွာ၊ မရောက်သေးပြ။ အန္တရာဝ၊ အကြား၌ပင်။ လောကဝိနာသော၊ သတ္တလောက၏ ပျက်ခြင်းတည်း။ [ ထိုအန္တရကပ်သည် အဘယ်မျှ ပြားသနည််း, အဘယ်နည်းဖြင့် ထိုသတ္တလောက၏ ပျက်စီးမှုဖြစ်သနည်း, ထိုသို့ ပျက်စီးသေ သတ္တလောကသည် အဘယ်ဂတိရှိသနည်း ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိ၍ " အန္တရကပ္ပေါစ နာမေသ" စသည်မိန့်။] စ၊ ဆက်။ ဧသ ( ဧသော)
အန္တရကကပ္ပါ နာမ၊ ဤအန္တရကပ်မည်သည်. ဤသံဝဋ္ဋကပ်သို့ မရောက်မီ အကြား၌ သတ္တလောက၏ ပျက်စီးခြင်းမည်သည်) ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ္ပေါ၊ ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ်လည်းကောင်း။ ( ငတ်မွတ်ခေါင်းပါး အစာရှားခြင်းကြောင့် အကြား၌ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ပျက်စီးခြင်းလည်းကောင်း။ ) ရောဂါဂန္တရကပ္ပေါ၊ လည်းကောင်း။ ( အနာရောဂါကြောင့် အကြား၌ သတ္တဝါအပေါင်း၏ ပျက်စီးခြင်းလည်းကောင်း။) သတ္ထန္တရကပ္ပေါ၊ လည်းကောင်း။) သတ္ထန်ထရကပ္ပေါ၊ လည်းကောင်း။ ( လက်နက်ကြောင့် အကြား၌ သတ္တဝါအပေါင်း၏ပျက်စီးခြင်းလည်းကောင်း။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တနိဝိ‌၊ သုံးပါး အပြားရှိ၏။ [ဤစကားဖြင့် အန္တရကပ််၏ အပြားကို ပြသည်။]
တတ္ထ၊ ထို သုံပါးတို့တွင်။ (ထို သုံးပါး အပြားရှိသော အန္တရကပ်တို့တွင်)။ ပဇာယ၊ သတ္တဝါအပေါင်းသည်။ လောဘုဿဒါယ၊ များသော လောဘ ရှိလသော်။ ဝါ၊ ရှိရာအခါ၌။ ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ္ပေါ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏ ။
မောဟုဿဒါယ၊ သော်။ ဝါ၊ ၌။ ရောဂန္တရကပ္ပေါ (ဟောတိ)။ [ကျန်းမာရေး ဗဟုဿုတမရှိ၍ သင့်လျော်သော အစားအသောက် ဆေးဝါ ဓာတ််စာကို မသိသောအခါ ဖြစ်ပေါ်လာသော အနာရောဂါကို ပျောက်အောင် မကုသနိုင်ရကား အနာရောဂါကြောင့် သတ္တဝါများ သေကြ ပျက်စီးကြရသည်။ ထို့ကြောင့် "အသက်ကို ဥာဏ်စောင့်" ဟု ပြောစမှတ် ပြုကြ၏ ။]
ဒေါသုဿဒါယ၊ သော်။ ဝါ၊ ၌။ သတ္ထန္တရကပ္ပေါ (ဟောတိ)။ [စစ်အတွင်း၌ ဒေါသကြောင့် ဆန်းပြားသော လက်နက်ဖြင့် သတ္တဝါများ သေကြရပုံကို သတိပြုပါ။] (ဤစကားဖြင့် အန္တရကပ်၏ ပျက်စီးခြင်း၏ အကြောင်းကို ပြသည်။)
တတ္ထ၊ ထို သုံးမျိုးသော ပျက်စီးခြင်းတို့တွင်။ (ထို ကပ်သုံးမျိုးကြောင့် ပျက်စီးရကြသော သတ္တဝါတို့တွင်။) ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ္ပေန၊ ဒုဗ္ဘိက္ခန္တရကပ်ကြောင့်။ နဋ္ဌာ၊ ပျက်စီးကြရသော သတ္တဝါတို့သည်။ ယေဘုယျေန၊ များသောအားဖြင့်။ ပေတ္တိဝိသယေ၊ ပိတ္တာအပေါင်း၏ နေရာအရပ်၌။ (ပိတ္တာ ဘုံ၌)။ ဥပဇ္ဇန္တိ၊ ဖြစ်ကြရကုန်၏ ။
ကသ္မာ၊ နည်း။ (နဋ္ဌာနံ၊ ပျက်စီးရသော သတ္တဝါတို့၏ ။
အာဟာရ နိကန္တိယာ၊ အာဟာရ၌ နှစ်သက်တွယ်တာမှု၏ ။ ဗလဝတာ၊ အားရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။ (အားကြီးသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်တည်း။)
ရောဂန္တရကပ္ပေနေ၊ ကြောင့်။ နဌာ ယေဘုယျေန, သဂ္ဂ၊ နတ်ပြည်ပ။ နိဗ္ဗတ္တ၊ ဖြစ်ကြရကုန်၏။ ကသ္မာ၊ နည်း။ ဟိ ( ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တေသ့၊ ထိုရောဂန္တရကပ်ကြောင့် သေကြရသော သတ္တဝါတို့၏။ ( မေတ္တစိတ္တံ၌စပ်) အညေသံ၊ ငါတိုံမှတပါး အခြားကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ တို့၏။ ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ ရောဂါ၊ သည်။ နဘဝေယျ၊ မဖြစ်ပါမူ။ အဟောဝတ၊ အော်ကောင်းလေစွ။ ဣတိ၊ သို့။ မေတ္တစိတ္တံ၊ သည်။ ကပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်. ( သဂ္ဂ နိဗ္ဗတ္တန္တိ။)
သတ္ထန္တရကပ္ပေန၊ ကြောင့်။ နဋ္ဌာ ယေဘုယျ နိရယေ ဥပ ပဇ္ဇန္တိ။
ကသ္မာ၊ နည်း။မိဂသညန္တိ= ကား။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ ဗလဝါ ဃာတတာယ၊ အားကြီးသော အာဃာတ ရှိကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်တည်း။
မိဂသညန္တိ၊ ကား။ အယံ၊ ဤ အကောင်သည်။ မိဂေါ၊ တည်း။ ဣတိ သညံ၊ ဤသို့သော အမှတ်ကို။ (ပဋိလတိဿန္တိ၊ ရကြလိမ့်မည်၌ စပ်၊ ) [ ဒေါသစိတ်ကြောင့် တယောက်နှင့် တစ်ယာက်လူဟု မထင်တော့ပဲ သတ်ဖြတ်စရာ တိရစ္ဆာန်ဟု ထင်ကြလိမ့်မည်၊ ဟူလို။]
တိဏှာနိ။ ပေ။ ပါတုဘဝိဿန္တီ တိ၊ ကား။ တေသံ၊ ထိုသူတို့၏။ (ဆယ်နှစ်အသက်တန်းကာလ၌ ဖြစ်သောထိုလူတို့၏။) ဟတ္ထေန၊ ဖြင့်။ ဖုဋ္ဌမတ္တံ၊ ထိအပ်ကာမျှဖြစ်သော။ ယံကိဥ္စိ၊ အမှတ်မထား တပါးပါးသောအရာဝတ္ထုသည်။ အန္တမသော၊ အောက်၌ဖြစ်သော အပိုင်းအခြားအားဖြင့်( အောက်ထစ်ဆုံးအားဖြင့်)။ တိဏပဏ္ဏံ၊ မြက်သစ်ရွက်ကို။ ဥပါဒါယ၊ အစပြု၍။ အာဝုဓမေဝ၊ လက်နက်သည်သာ။ ဘဝိဿတိ ကိရ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်တဲ့။
မာစ မယံ ကဥ္စီတိ၊ ကား။ မယံ၊ တို့သည်။ ကဥ္စိ၊ တစုံတယောက်သော။ ဧကပုရိသမ္ပိ၊ ကိုလည်း။ ဇီဝိတာ၊ မှ။ မာဝေါရောပယိမှ၊ မခွင်းလိုကုန်။
မာစ အမှေ ကောစီတိ၊ ကား။ အမှေပိ၊ တို့ကိုလည်း။ ကောစိ၊ သော။ ဧကပုရိသော၊ သည်။ ဇိဝိတာ၊ မှ။ မာဝေါရောပယိတ္ထ၊ မခွင်းပါစေနှင့်။ [ပါဠိတော်ဝယ် "ဇိိဝိတာ ဝေါရောပယိမှ ဝေါရောပယိတ္ထ" ဟူသော ပါဌသေသကိုထည့်၍စပ်ပါ။ ကောစိကိုထောက်၍ ဝေါရောပယိတ္ထ၌ အဇ္စ◌ျံတ္ထနီ (အာ) ကိုတ္ထပြု။]
ယန္နူ န မယန္တိ၊ ကား။ အယံ လောကဝိနာသော၊ ဤ သတ္တလောက၏ ပျက်စီးခြင်းသည်။ ပစ္စုပဋ္ဌိတော၊ ရှေးရူတည်ပြီ။ ဒွီဟိ၊ နှစ်ယောက်တို့သည်။ ဧကဋ္ဌာနေ၊ တခုတည်းသော အရပ်၌။ ဌိတေဟိ၊ တည်ကုန်သည်။ (သမာနေဟိ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်)။ ဇီဝိတံ၊ အသက်ကို။ လဒ္ဓုံ၊ ရခြင်းငှါ။ နသက္ကာ၊ မစွမ်းနိုင်။ (မဖြစ်နိုင်)။ ဣတိ၊ ဤသို့။ မညမာန၊ သိကုန်လျက်။ ဧဝံ၊ သို့။ (ယံနူနမယံ ဝနဂဟနံ ဝါ စသော အကြံကို)။ စိန္တယိံ သု၊ ကြံစည်ကုန်ပြီ။
ဝနဂဟနန္တိ၊ ကား။ ဝနသင်္ခါတေဟိ၊ တောဟု ဆိုအပ်ကုန်သော။ တိဏ ဂုမ္ဗလတာဒီဟိ၊ မြက် ချုံ နွယ် အစရှိသည်ဖြင့်။ ဂဟနံ၊ ရှုပ်ထွေးသော။ ဒုပ္ပဝေသဋ္ဌာနံ၊ ခဲယဥ◌်းသဖြင့် ဝင်အပ်သော အရပ်သို့သော် လည်းကောင်း။ (ဝင်ဖို့ခက်သော အရပ်သို့သော်လည်းကောင်း)။
ရုက္ခဂဟနန္တိ၊ ကား။ ရုက္ခေဟိ၊ သစ်ပင်တို့ဖြင့်။ ဂဟန၊ သော။ ဒုပ္ပဝေသဋ္ဌနံ၊ သို့သော်လည်ကောင်း။ နဒီဝိဒုဂ္ဂန္တိ၊ ကား။
နဒီနံ၊ မြစ်တို့၏။ အန္တရဒီပါဒီသု၊ အလယ်ဖြစ်သော ကျွန်း အစရှိသည်တို့၌။ ဒုဂ္ဂမနဋ္ဌာနံ၊ ခဲယဥ◌်းသဖြင့် သွားအပ်သော အရပ်သို့သော် လည်းကောင်း။ ပဗ္ဗတေဟိ၊ တောင်တို့ဖြင့်။ ဝိသမံ၊ မညီမညွတ်သော အရပ်တို့သော် လည်းကောင်း။ (တောင်ကြားအရပ်သို့သော် လည်းကောင်း)။ ဝါ၊ တနည်း။ဧဝံစိန္တ ယိဲသု။ ။ ရှေးက တဆင့် ကြားအပ်ဖူးသော အကြောင်းအရာကို အမှတ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း, (ရပ်ထဲရွာထဲမှ လူအများနှင့် မနေလိုပဲ တောထဥ သွားနေမည့်သူများဟူသော) မိမိ၏ အသက်ရှည်ဖို့ အကြောင်းထူးကို ရခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း တောထဲသွားနေဖို့ရန် စဉ်းစားမိကြသည်။ ဝနဂဟနံ။ ။ ဝနေဟိ+ ဂဟနံ ဝနဂဟနံ တောဖြစ်နေသော ချုံနွယ်ပိတ်ပေါင်းတို့ဖြင့်ဖုံးအုပ်ထားသည့်အတွက် ရှုပ်ထွေးနေသောအရပ်၊ ထိုအရပ်သို့ဝင်ဖို့ရန် ခဲယဉ်းသောကြောင့် “ ဒုပ္ပဝေသနဋ္ဌာနံ” ဟု ဆိုသည်။ [ ဂုမ္ဗလတာဒီဟိ ဂဟနံ ဌာနန္တိဂုမ္ဗလတာဒီဟိ သဉ္ဆန္နတာယ ဂဟနဘူတံ ဌာနံ- ဋီကာ။] မှတ်ချက်။ ။ အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌” ဝနသင်္ခါတေတိ တိဏဂုမ္ဗလတဋဒီဟိ” ဟု “ တိဏ” သဒ္ဒါ ပါနေ၏။ ဋီကာ၌ မပါသောကြောင့်လည်းကောင်း, ပါဠိတော်ဝယ် ဝနဂဟနံပုဒ်၏ ရှေ့၌ တိဏဂဟနံ ဟု သီးခြား ပါပြီးဖြစ်သောကြောင့်လည်းကောင်းဝနဂဟနကိုပြရာဝယ် “တိဏ” သဒ္ဒါ မပါခြင်းသာ ကောင်း၏။ ရုက္ခဂဟနံ။ ။ ရုက္ခေဟိ နိရန္တရံ နိစိတေဟိ ဂနဘူတံ- အကြားမရှိအောင်တပင်နှင့်တပင် ပေါင်းယှက်နေကုသော သစ်ပင်တို့ဖြင့် ရှုပ်ထွေးသောမရပ်။ နဓီ ဝိဒုဂ္ဂံ**။ ။ ဝိ( ဝိသေသေန- အထူးသဖြင့်)+ ဒု ( ဒုက္ခေန ခဲခဲယင်းယင်း) ဂန္တဗ္ဗန္တိ ဝိဒုဂ္ဂံ၊ နဒီနံ+ ဝိဒုဂ္ဂံ နဒီဝိဒုဂ္ဂံ၊ မြစ်တို့၏ အထူး ခဲခဲယင်းယင်း သွားအပ်သောအရပ်၊ ထိုအရပါသည် မြစ်၏အလယ်၌ရှိသော ကျွန်းစသည်များလည်း ဖြစ်နိုင်၏၊ ကမ်းပါးပြတ်နေသော မြစ်တို့ဖြင့် ဟိုဖက် ဒီဖက် အသွားရခက်သော အရပ်လည်း ဖြစ်နိုင်၏၊ ဤအရပ်ကား မြစ်မှ ဖြာ၍ထွက်လာသော ချောင်းနှစ်ချောင်း စသည်တို့၏ အကြားအးပ်တည်း၊ [ ဤ နောက်နည်းအလို” နဒီဟိ+ ဝိဒုဂ္ဂံ” ဟုပြု။] ပဗ္ဗံတဝိသမံ။ ။ ပဗ္ဗမတဟိ+ ဝိသမံ ပဗ္ဗတဝိသမံ၊ များစွာသော တောင်ငယ်တို့ဖြင့် မညီမညွတ်ဖြစ်နေသော ပုန်း၍နေခြင်းငှါ လျောက်ပတ်သောတောင်ကြားမရပ်တည်း၊ ပဗ္ဗတေသု ဝါ+!ဝိသမံ ပဗ္ဗတဝိသမံ၊ ပြတ်သောကမ်းပါး ( ခါးပန်း) ရှိကုန်သော တောင်ကြီးတို့၌ ခရီးတာရှည် နိမ့်ချီမြင့်ချီ တောင်လျှင် တောင်ဝှမ်း အထွဋ်တို့ဖြင့် မညီမညွတ်သော အရပ်တည်း။ အထူး။ ။ ပဌမနည်း၌ များစွာသော တောင်းငယ်တို့ဖြင့် တောင်နှစ်ခု ပေါင်းမိသောအခါကြားဖြစ်နေသော အရပ်တည်း၊ ဒုတိယနည်း၌ တောင်ကြီးတလုံးတည်း၌ပင် တောင်ခါးပန်းများပြတ်၍ ချိုင့်ဖြစ်သော တောင်ကြို တောင်ကြား တောင်ဝှမ်း အရပ်တည်း၊ ( တောင်ချောက်ကြား, တောင်ချပ်ကြားဟု ခေါ်သည်။) သဘာဂါယိဿန္တိ။ ။ သဘာဂေဟူသော ဒုတိယန္တနာမ်ပုဒ်နောင် ကရဓာတ်အနက်၌ အာယပစ္စည်းသက်၊ ဘဝိဿန္တိဝိဘတိ သက်၊ ကျွန်ပ် အသက်ရှင်နေသလို ခင်ဗျားလဲ အသက်ရှင်သေးတယ်နော်, အများကြီးသေကုန်ကြပြီ၊ ကျုပ်တို့အသက်ရှင်နေသေးလို့ သေတဲ့သူတွေကို မြင်ကြရတယ်- ဟု ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောဆိုကြလျက် အသက်ရှင်မှုအားဖြင့် အခြားသူများကိုလည်း မိမိနှင့် သဘောတူအောင်ပြုကြလိမ့်မည်။ အာယတံ။ ။ မဟန္တံ ဟုဖွင့်သော အဋ္ဌကထာအလို အာယတသဒ္ဒါသည်မဟန္တ၏ ပရိယာယ်တည်း၊ “ အာယတံ- ကြီးစွာသော (ကြီးကျယ်သော)” ဟုပေး၊ သို့သော် အဘိဓာန် ( ၇၀၇) ၌ “အထာယတံ ဒီဃမထော” ဟု ဒီဃသဒ္ဒါ၏ပရိယာယ်အဖြစ်ဖြင့် ရှိသောကြောင့် “ အာယတန္တိ ဝါ ဒီဃံ စိးကာလိကံ” ဟုဋီကာတနည်းဖွင့်သည်၊” အာယတံ- ရှည်ကြာသော” ဟုပေးပါ။ ဋီကာ။ ။ အာယတန္တိ ဝါ ဒီဃံ စိရကာလိကံ၊ မရဏ ဝသေန ဟိ ဉာတိက္ခယော အာယတော ( သေခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် ဆွေမျိုး တို့၏ ကုန်ခန်းခြင်းသည် ရှည်ကြာ၏)ဘာကြောင့်နည်း- အပုနရာဝတ္တနတော ( တဖန် ပြန်မလာနိုင်သောကြောင့်တည်း၊) န ရာဇဘယာဒိနာ ( မင်းဘေးစသည်ကြောင့် ပျက်စီးခြင်းကဲ့သို့ မဟုတ်၊) ဥပက္ကမနဖဝသေန ပုနရာဝတ္တိယာပိ တဿ လဗ္ဘနတော ( လုံ့လပြုခြင်း၏အစွမ်းဖြင့် ထိုမင်းဘေးစသည်ကြောင့် ပျက်စီးမှု၏ တဖန် ပြန်လာမှုကို ရနိုင်ခြင်းကြောင့်တည်း)။ ဆိုလိုရင်းကား။ ။ မင်းစသည်တို့က ဖမ်းဆီးမှုကြောင့် ဆွေမျိုးတို့၏ ကုန်ခန်းပျက်စီးမှုသည် တစုံတခု ကြိုးစားမှု ( လာဘ်ထိုးမှု)ဖြင့် ပြန်လွတ်လာနိုင်သေး၏၊ သေသောအားဖြင့် ကုန်ခန်းပျက်စီးသွားသော ဆွေမျိုးတို့ကား ပြန်မလာနိုင်က့တော့၊ ကြာလေဝေးလေ ကြာလေဝေးလေ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။ [ ဋီကာစာအုပ်တို့၌ “ ဥက္ကမနဝသေန” ဟု ပါဌ်ပျက်နေ၏။] ဩသက္ကေယျာမ။ ။ ဝိရမေယျာမကို ဩသက္ကေယျာမဟု ဖွင့်၏၊ ထိုပုဒ်ကိုလည်း “ဩရမေယျာမ- ရှောင်ကြဉ်ရပါမူကောင်းပေစွ” ဟုဋီကာဖွင့်၏၊ “ပါဏာတိပါတံ” ဟုဒုတိယန္တရွတ်ဆိုကြသော ဆရာများအလိုကား “ပါဏာတိပါတကိုရှောင်ကြည်မှု”ဟူသည်လည်း လိုရင်းအားဖြင့် ပါဏာတိပါတကို ပယ်စွန့်ခြင်းပင် ဖြစ်သောကြောင့်ဝိရမေယျာမကို “ပဇဟေယျာမ” ဟု အဓိပ္ပါယတ္ထဖွင့်သည်။ သဇ္ဈယန္တိ။ ။ သံ+ အဓိ+ ဣကိုဧ , ဧကိုအယပြု၍ သဇ္ဈယတိ သဇ္ဈယန္တိဟု ဖြစ်၏၊ ဏ အနုဗန်ပါရာ၌ကားဧကို အာယပြု၍ “သဇ္ဈာယော သဇ္ဈာယကော” ဟုဖြစ်၏ ဤသို့ ဆရာများ ဆုံးဖြတ်တော်မူကြသည်။ မာတပိတရော၊ ပေ၊ အဟေသုံ။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်း ဆုတ်ကပ်ကာလဝယ် မိဖတို့ကသာ ပါဏာတိပါမှ ရှောင်ကြဉ် ကြ၏၊ သားသ္မီးတို့ကား ရှောင်ကြဉ်ဖို့ မဆိုထာရဘ်လူပင်မဖြစ်ကြသေး၊ သို့ပါလျက် အဘယ်ကြောင့် သားသ္မီး တို့ သက်နှစ်ဆယ် ရှိနိုင်ပါသနည်းဟုမေးသည်၊ ထိုအမေးကို “ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာ” ဟု အကျဉ်းဖြေသည်။။
ပဗ္ဗတေသုပိ၊ တောင်တို့၌လည်း။ ဝိသမဋ္ဌာနံ၊ မညီမညွတ်သော အရပ််သို့သော်လည်းကောင်း။ (ပဝိသိတွာ၊ ဝင်၍ ဟု ပါဠိတော်၌စပ်။) [တိဏဂဟနံ ဝါ ဝနဂဟနံ ဝါ စသည်ဖြင့် ပါဠိတော်၌ ရှိသောကြောင့် "သော်လည်းကောင်း" ဟု ဝိကပ်အနက် ပေးပါသည်။]
သဘာဂါယိဿန္တီတိ၊ ကား။ အဟံ၊ သည်။ ဇိဝါမိယထာ၊ အသက်ရှင်သကဲ့သို့။ တထာ၊ တူ။ တွမ္ပိ၊ သင်သည်လည်း။ ဇိဝသိ၊ ၏။ ဘော၊ အချင်းတို့။ (အမှေဟိ၊ တို့သည်။) သတ္တာ၊ သေကြေပျက်စီးသောသတ္တဝါတို့ကို။ ဒိဋ္ဌာ၊ မြင်အပ်ကုန်ပြီ။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ သမ္မောဒနကထာယ၊ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း စကားဖြင့်။ အတ္တနာ၊ မိမိနှင့်။ သဘာဂေ၊ အသက်ရှင်ခခခြင်းအားဖြင့် တူသောအဖို့ရှိသူတို့ကို။ (သဘောတူသူတို့ကို)။ ကရိဿန္တိ၊ ပြုကြလိမ့်မည်။

အာယုဝဏ္ဏာဒိဝဍ္ဎနကထာ၊ အဖွင့်။

အာယတန္တိ၊ ကား။ မဟန္တေံ၊ ကြီးစွာသော။ (ဉာတိက္ခယံ စု ပါဠိတော်၌စပ်။)
ပါဏာတိပါတာ ဝိရမေယျာမာတိ၊ ကား။ ပါဏာတိပါတတော၊ မှ ( သူ့အသက်ကို သတ်ခြင်းမှ)။ ( ယန္နူန) ဩဘက္ကေယျာမ၊ အကယ်၍ ဆုတ်နစ်ရပါကုန်မူ ကောင်းပေစွ။ ဝါ၊ အကယ်၍ ရှောင်ကြည်းပါကုန်မူ ကောင်းပေစွ။
ပါဏတိပါကံ ဝိရမေယျာမာတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ သဇ္ဈယန္တိ၊ သရဇ္ဈကြကုန်၏။ ( ရွတ်ကြကုန်၏) [ ပါဏာတိပါတာ ဟု ပဉ္စမိဝိဘတ်ဖြင့် မရွတ်ဖတ်ပဲ “ ပါဏာတ်ပါတံ” ဟုဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့် ရွတ်ဖတ်ကြသည်၊ ဟူဘို။] တတ္ထ၊ ထို ပါဏာတိပါတံ ဝိးမေယျာမဟူသောပါဌိ၌။ ပါဏတိပါကံ၊ ကို။ ( ယံနူန) ပဇဟေယျာမ၊ အကယ်၍ ပယ်စွန့်ကြရပါမူ ကောင်းပေစွ။ ဣတိအတ္ထော= နက်။ [ ယံနူနပုဒ်ကို ပါဠိတော်မှယူသည်။]
ဝီသတိ ဝဿာယုကာတိ (ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤ ပါဌ်၌။ ( စောဒနာ သောဓနာနယော၊ စောဒနာ သောဓနာနည်းကို။ ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) မာတာပိတရော၊ တို့သည်။ ပါဏာတိပါတာ၊ မှ။ ပဋိဝိရတာ၊ ရှောင်ကြည်ကြကုန်၏။ ပုတ္ထာ၊ သားသ္မီးတို့သည်။ ကသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဝီသတိဝဿာယုကာ၊ နှစ်ဆယ်သော သက်တမ်း ရှိကုန်သည်။ အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။ ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာ၊ သား သ္မီးတို့၏ တည်ရာဖြစ်သော မိဖဟူသော ခေတ်၏စင်ကြယ်ခြင်းကြောင့်တည်း။ ( ပုတ္တာ ဝီသတိဝဿယုကာ အဟေသုံ) ( ဣတိ၊ ဤ ကားအဖြေတည်း)။ ဟိ၊ ချဲ့။ [ ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာဟူသောအဖြေကိုချဲ့သည်။]
တေသံ၊ ထိုသားသ္မီးတို့၏။ မာတာပိတရော၊ တို့သည်။ သီလဝန္တော၊ သီလရှိသူတို့သည်။ ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။သွင်းထားအပ်သော သတ္တိဖူးရှိလသော် နာမ်အစဉ်သည်လည်း ထိုရုပ်၌ စပါသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်အတွက်( ထိုရုပ်နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ရသည်ြအတွက်) ကျေးဇူးပြူမှု ခံရတော့သာ်သာ ဖြစ်၏၊ ဥပမာ- ကဗဋီကာရ အာဟာရသည် ထောက်ပံ့အပ်ပြီ ဖြစ်တော့သကဲ့သို့တည်း။ [ အစာအာဟာရက အာဟာရဇရုပ်င်ု ထောက်ပံ့လိုက်လျှင် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇရုပ်တို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။] ဆက်ဦးအံ့- စကြဋဝတေးမင်း၏ ကောင်းမှုအထူးကိုမှီ၍ သူ၏ မိဖုရားရတနာအစရှိသူတို့မှာ အခြားသူတို့နှင့် မဆက်ဆံသော ထိုထိုအကျိုးထူးများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့, ထိုဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ မိဖ တို့၏ ( ပါဠိတော်၌ဟောတော်မူအပ်ပြီ) ကောင်းမှုအထူးမှီ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော သားသ္မီးတို့မှာ အသက်ရှည်မှုဟူသော အကျိုးဇူးသည် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်ပင် ဖြစ်၏ဟု မှတ်ရမည်၊ ဘာကြောင့်နည်း- သံဝေဂကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မဆန္ဒ အစရှိသော တရားပေါင်းသည် တိုးပွါးနေသော အခါ၌ထိုမိဖတို့၏ ကုသိုလ်စေတနာ၏ အကျိုးပေးနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် မွန်မွန်မြတ်မြတ် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။ ယေ ပနေတ္ထ၊ ပေ၊ တတ္ထေဝ။ ။ ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ မနုဿလောကေ၊ တတ္ထာတိ ယထာ ဝုတ္တံ ကုသလဓမ္မံ သမာဒါယ ဝတ္တမာနေ သတ္တနိကာယ၊ တတ္ထေဝါတိ တသ္မိံယေဝသတ္တနိကာယေ၊ ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်းအနက်ပေးသည်၊ “တတ္ထ” ဟူသောသံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကား ယခု အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ မတွေ့ရတော့၊ သို့သော် ထိုပုဒ်ပါမှ အဓိပ္ပါယ်ပြည်စုံပေမည်။ ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ သံဝေဂရ၍ ကုသိုလ်ပြုကြသော မိဖတို့၏ သားသ္မီးများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် အသက်ရှည်၏၊ ထိုသားသ္မီးတို့သည် မိဖ တို့နှင့် အတူမိမိတို့လည်းကုသိုလ်ပြုပြီးနောက် စုတေကြသောအခါ အကြောင်းအားလျော်စွာဤ လူပြည်၌ ဖြစ်ကြပြမ်၏၊ ထိုသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှည်မှုကား မိမိတို့၏ သီလကြောင့်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ။ ။ ဤ ၌ အဇ္ဈတ္တဖြစ်သော( သားသ္မီးတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော) သီလရှိမှုက အသက်ရှည်ဖို့ရန် ထူးသောအကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်” အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ” ဟုဆိုသည်၊ သို့သော်ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိခည်းမကင်းနိုင်ပါ
ဣတိ၊ ဤသို့။ သီလဂဗ္ဘေ၊ သီလရှိသူ၏ ဝမ်းတိုက်၌။ ဝဍ္ဎိတတ္တာ၊ ကြီးပွါးရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ( ကြီးပွါးရသည့်အတွက်)။ ဣမာယ ခေတ္တ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ ဤ ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်။ ဒီဃာယုကာ အဟေသုံ။ ပန၊ ဆက်။ ဧတ္ထ၊ ဤလောက၌။ ( တတ္ထ၊ ထိုသတ္တဝါအပေါင်းတွင်)။ခေတ္တဝိသုဒ္ဓယာ ။ ။သားသ္မီးလောင်းဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏ ရုပ်နာမ် ခန္ဓာ အစဥ◌်သည် မျိုးစေ့နှင့်တူသော၏ ။ မိဖတို့သည် လယ်ယာနှင့် တူကြ၏။ ထိုသားသ္မီးတို့၏ဖြစ်ရာ တည်ရာဖြစ်သော မိဖတို့၏ စင်ကြယ်ခြင်းကြောင့် (လယ်ယာမြေကောင်း၌ စိုက်ပျိုးအပ်သော မျိုးစေ့များ ဖြစ်ထွန်းကြီးပွားသလို) သားသ္မီးများ အသက်ရှည်ကြသည်။ [ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာတိ အဓိဌာနဘူတ ဝတ္ထု ဝိသုဒ္ဓိယာ။ ဋီကာ။] **သီလဂဗ္ဘေ ဝဎိုတတ္တာ** ။ ။ သီလရှိသောဝမ်းတိုက် (သီလဂဗ္ဘ) ဟူသည် မိဖနှစ်ဦးလုံး သီလရှိသောကြောင့် ထိုသူတို့၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော (ထို မိဖတို့က အမိ၏ ခန္ဓာအစဥ◌်၌ အစိတ်အပိုင်းအထူးအဖြစ်ဖြင့် ပါဝင်နေသော) ဝမ်းတိုက်တည်း။ (ထို့ကြောင့် သားသ္မီးများကို "ငါ‌ေလးတွေ" ဟု တချို့ မိဖများက ပြောကြသည်။) ထို မာတု ပိတုစ သီလဝန္တတာယ တဒဝယဝဘူတေ ဂဗ္ဘေ ဝဎို "သီလဂဗ္ဘေ ဝဎိုတာ" တိ ဝုတ္တာ။၊ ဋီကာ။ **ဣတိ ။ ပေ။ ဝိသုဒ္ဓိယာ**။ ။ ဤစကားဖြင့် "ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာ" ဟူသော အကျဥ◌်း အဖြေ၏ အကျယ်ကိုပြသည်။ သီလရိသော အမိဝမ်းတိုက်၌ ဖြစ်ကြရသည့် အတွက် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိဖြစ်သောကြောင့် သားသ္မီးများ အသက်ရှည်ကြရသည်၊ ဟူလိူ။ ဤစကားရပ်ဖြင့် ပြင်ပဖြစ်သော ဥတု အာဟာရတို့သည် သတ္တဝါတို့၏ခန္ဓာအစဥ◌်အား ကျေးဇူးပြုတတ်သကဲ့သို့ ဥတု အာဟာရမှ အခြားဖြစ်သော မိဖတို့၏ ခန္ဓာအစဥ◌်အား ကျေးဇူးပြုနိုင် ကြောင်းကို ပြသည်။ [ကျေးဇူးပြုဟူသည် အသက်ရှည်စေနိုင်သော သတ္တိထူးကို ခန္ဓာအစဥ◌်တွင် မြှပ်နှံ သွင်းပေးမှုတည်း။ ၎င်းကို "ဝိသေသာဓာနံ" ဟုခေါ်၏။]
မေးဖွယ်။ ။ထို ဝိသေသာဓာနဖြစ်လျှင် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ ဖြစ်ရာသည်မဟုတ်လော။ (ထို ဝိသေသာဓာနကား ရုပ်ဇီဝိနှင့်တကွဖြစ်သော ရုပ်အစဥ◌်၌သာတည်ရာသည် မဟုတ်လော။) ရုပ်ဇီဝိတ ရှိရုံမျှနှင် အသက်မရှည်နိုင်။ နာမ်တရားမချုပ်ငြိမ်းအောင် (စုတိစိတ်မကျပဲ နာမ်ခန္ဓာအစဥ◌် ဆက်၍ဖြစ်နေအောင်) နာမ်ဇီဝိတနှင့်တကွ နာမ်တရားများ၌လည်း ကျေးဇူးပြုပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိ၏။
အဖြေကား ။ ။ထို သတ္တိထူးသည် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ တည်သည်ကား မှန်ပါ၏။ သို့သော် ရုပ်အစဥ◌်သည် ထို အသက်ရှည်နိုင်လောက်အောင်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်သွင်းထားအပ်သော သတ္တိဖူးရှိလသော် နာမ်အစဉ်သည်လည်း ထိုရုပ်၌ စပါသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်အတွက်( ထိုရုပ်နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ရသည်ြအတွက်) ကျေးဇူးပြူမှု ခံရတော့သာ်သာ ဖြစ်၏၊ ဥပမာ- ကဗဋီကာရ အာဟာရသည် ထောက်ပံ့အပ်ပြီ ဖြစ်တော့သကဲ့သို့တည်း။ [ အစာအာဟာရက အာဟာရဇရုပ်င်ု ထောက်ပံ့လိုက်လျှင် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇရုပ်တို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။] ဆက်ဦးအံ့- စကြဋဝတေးမင်း၏ ကောင်းမှုအထူးကိုမှီ၍ သူ၏ မိဖုရားရတနာအစရှိသူတို့မှာ အခြားသူတို့နှင့် မဆက်ဆံသော ထိုထိုအကျိုးထူးများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့, ထိုဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ မိဖ တို့၏ ( ပါဠိတော်၌ဟောတော်မူအပ်ပြီ) ကောင်းမှုအထူးမှီ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော သားသ္မီးတို့မှာ အသက်ရှည်မှုဟူသော အကျိုးဇူးသည် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်ပင် ဖြစ်၏ဟု မှတ်ရမည်၊ ဘာကြောင့်နည်း- သံဝေဂကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မဆန္ဒ အစရှိသော တရားပေါင်းသည် တိုးပွါးနေသော အခါ၌ထိုမိဖတို့၏ ကုသိုလ်စေတနာ၏ အကျိုးပေးနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် မွန်မွန်မြတ်မြတ် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။ ယေ ပနေတ္ထ၊ ပေ၊ တတ္ထေဝ**။ ။ ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ မနုဿလောကေ၊ တတ္ထာတိ ယထာ ဝုတ္တံ ကုသလဓမ္မံ သမာဒါယ ဝတ္တမာနေ သတ္တနိကာယ၊ တတ္ထေဝါတိ တသ္မိံယေဝသတ္တနိကာယေ၊ ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်းအနက်ပေးသည်၊ “တတ္ထ” ဟူသောသံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကား ယခု အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ မတွေ့ရတော့၊ သို့သော် ထိုပုဒ်ပါမှ အဓိပ္ပါယ်ပြည်စုံပေမည်။ ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ သံဝေဂရ၍ ကုသိုလ်ပြုကြသော မိဖတို့၏ သားသ္မီးများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် အသက်ရှည်၏၊ ထိုသားသ္မီးတို့သည် မိဖ တို့နှင့် အတူမိမိတို့လည်းကုသိုလ်ပြုပြီးနောက် စုတေကြသောအခါ အကြောင်းအားလျော်စွာဤ လူပြည်၌ ဖြစ်ကြပြမ်၏၊ ထိုသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှည်မှုကား မိမိတို့၏ သီလကြောင့်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ**။ ။ ဤ ၌ အဇ္ဈတ္တဖြစ်သော( သားသ္မီးတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော) သီလရှိမှုက အသက်ရှည်ဖို့ရန် ထူးသောအကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်” အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ” ဟုဆိုသည်၊ သို့သော်ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိခည်းမကင်းနိုင်ပါ။
ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။ ကာလံ၊ သေခြင်းကို။ ဝါ၊ သေချိန်ကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ တတ္ထေဝ၊ ထို သတ္တဝါအပေါင်း၌ပင်။ နိဗ္ဗတ္ထာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။ ထေ၊ ထို သတ္တဝါတို့သည်။ အတ္တနော၊ ၏သာ။ သီလသမ္ပတ္တိယာ၊ သီလ၏ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။ ဒီဃာယုကာ အဟေသုံ။
အဿာမာတိ၊ ကား။ ဘဝေယျာမ၊ ဖြစ်ရပါမူ ကောင်းပေစွ။ [ ပါဠိတော်၌ပါသော ယန္နူပုဒ်အနက်ကို ယူပေးသည်။ ဘဝေယျာမဖြင့် အဿာမ၌ အသဓာတ်+ ဧယျာမဝိဘတ် ဟုပြသည်။ ရုပ်ပြီးပုံကို သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ရှုပါ။
စတ္တာရီသ ဝဿာယုကာတိ အာဒယော၊ ကုန်သော။ ကောဋ္ဌာသာ၊ အစုတို့ကို။ [ စတ္တာရီသဝဿယုကမှ အသီတိဝဿသဟဿာယုက တိုင်အောင်သော တဆယ့်တပါးသော အစုတို့ကို။] အဒိန္နာဒါနာဒီဟိ၊ အဒိန္နာဒါန အစရှိသည်တို့မှ။ [ အာဒိဖြင့် ကာမေသုမိစ္ဆာစာရမှ ကုလေ ဇေဋ္ဌာပစာယိက တိုင်အောင်သော ဆယ်ပါးဆို့ကိုယူ] ပဋိဝိရတာနံ၊ ရှောင်ကြဉ်မှုတို့၏။ ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။ ဝေဒိတဗ္ဗာ။ [ ဆယ်ပါး ဆယ်တပါးတို့၏ သရုပ်အကျယ်ကို ကါဠိတော်၌ ကြည့်ပါ။]

သင်္ခရာဇဥပ္ပတ္တိဝဏ္ဏနာ၊ အဖွင့်

ဣစ္ဆာတိ၊ ကား။ မယှံ၊ အား။ ဘတ္တံ၊ ကို။ ဒေထ၊ ပေးပါကုန်။ ဣတိဧတံ၊ ဤသို့ (နှုတ်မြွက်၍ တောင်းခြင်းဖြင့်)။ ဥပ္ပဇ္ဇနက တဏှာ၊ ဖြစ်သော တဏှာတည်း။
အနသနန္တိ၊ ကား။ နအသနံ၊ ထမင်းမစားလိုခြင်းတည်း။ (သွက်သွက်လက်လက် မရှိသည်၏ အဖြစ်တည်း။) ကာယာလသိယံ၊ ပိုယ်၏ ပျင်းရိသည်၏ အဖြစ်တည်း။ (ကိုယ်လေးလံ ထိုင်းမှိုင်းခြင်းတည်း)။ ဘတ္တံ၊ ထမင်းကို။ ဘုတ္တာနံ၊ စားပြီးသူတို့၏။ ဘတ္တသမ္မဒ ပစ္စယာ၊ ထမင်းဖြင့် ယစ်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ (ထမင်းဆီယစ်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်)။ နိပဇ္ဇတုကာမတာဇနကာ၊ အိပ်ခြင်းငှာ အလိုရှိသည်၏ အဖြစ်ကို ဖြစ်စေတတ်သော ။ ကာယ ဒုဗ္ဗလဘာဝေါ၊ ကိုယ်၏ အားမရှိသည်၏ အဖြစ်တည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ဇရာတိ၊ ကား။ ပါကဋဇရာ၊ ထင်ရှားသော ဇရာတည်း။ [အသက်ကြီး၍ သွားကျိုးခြင်း ဆံဖြူခြင်း စသည်ဖြင့် ဖြစ်ရိုး ဖြစ်စဥ◌် အထင်အရှားအိုခြင်းတည်း။]ဣစ္ဆာ အနသနံ။ ။ ထမင်းလိုခြင်း ( ထမင်းဆာ (ခြင်း) သည်”ဣစ္ဆာ” တည်း၊ ထမင်းစာလိုသောအခါ ထမင်းပေးကြပါ (ကျွေးကြပါ) ဟု တောင်းရလောက်အောင် ဆာသောဒုက္ခဝေဒနာ ဖြစ်၏၊ ဤ ကား ရောဂါတမျိုးတည်း၊ ထမင်းစား ပြီးသောအခါ ထမင်းကိုလည်း ထပ်၍ မစားချင်တော့, ဟိုအလုပ် ဒီအလုပ်ကိုလည်း မခုပ်ချင်ပဲ ခန္ဓာကိုယ် ထိုင်းထိုင်းမှိုင်းမှိုင်းဖြစ်၍ အိပ်ချင်နေသလို ဖြစ်သော ကိုယ်လက်မအီမသာ ဖြစ်မှုသည် “အနသန” တည်း၊ ဤကား ရောဂါတစ်မျိုးပင်၊ အနှစ် ရှစိသောင်း အသက်ရှည်ရာအခါဝယ် လူတို့၌ အထက်ပါ ရောဂါ နှစ်မျိုးနှင့် ဇရာဟူသော ရောဂါ သုံးမျိုးသာရှိသည်။ ကုက္ကုဋသမ္ပာတိကာ။ ။ သမ္ပတနံ သမ္ပာတော၊ ကုက္ကုဋာနံ+ သမ္ပာတောကုက္ကုဋသမ္ပာတော၊ ကုက္ကုဋသမ္ပာတော+ ဧတာသု+ အတ္ထီဘိ ကုက္ကုဋသမ္ပာတိကာ၊ ရွာတရွာ၌ အစွန်ဆုံးအိမ်၏ အမိုးမှ အစွမ်းကုန် ပျံခါသော ကြက်သည် အခြားတရွာ၏ အိမ်မနုးပေါ်သနု့ ကျရ၏၊ တရွာနှင့်တရွာ မဝေးလှပဲ ရွာချင်း ဆက်လုနီးပါးစီးကားနေသော ရွာ နိဂုမ်း မင်းနေပြည်များ၊ ဤကို ထောက်၍ “ ကြက်ပျံ တကျစည်းကားသည်” ဟု ပြောကြ၏၊ ကုက္ကုဋသမ္ပာ ဒိကာပါဌ်၌ အတောင်ဖြငိ့မပျံဘဲ ခြေဖြင့်သွားခြင်းကိုယူထားသည်သာထူး၏။ ဖုဋော။ ။ ဧကအင်္ဂုတ္တုရ, ကာယဂတာသတိဝဂ္ဂ၌ “ စေတသာ ဖုဋော” ပုဒ်အဖွင့် ဋ္ဌ-ဋီ တို့ကို ထောက်၍ ဖရဓာတ်- ဗျာပန အနက်ဟော+ တ ပစ္စည်း၊ ဖ၌ ( အ)ကို ဥ၊ တကိုဋပြု၊ “ဖုဋော-ဖြန့်အပ်သည် ၊ ဝါ- ပျံနှံ့သည်” ဟု သဒ္ဒတ္ထေဖြစ်၏၊ ပျံနှံဟူသည်လည်း လူတို့ဖြင့် ပြည့်နေခြင်းပင်တည်း၊ ထိုဆကြာင့် “ပူရိတော” ဟုအဓိပ္ပါယတ္ထ ဖွင့်သည်။ န ဝဍ္ဎမာနကဝသေန ဝုတ္တံ။ ။ ပါဠိတော်၌ “ဆယ်နှစ်တမ်းမှစ၍ အသက်ရှစ်သောင်းတမ်း၌ မေတ္တေယျဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူလိမ့်မည်” ဟုဟောတော်မူထား၏၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် “ အသီတိ၊ ပေ၊ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတ်” ဟူသော စကားကို တက်ကပ်၏ အစွမ်းဖြင့် ဟောအပ်ရာရောက်၏၊ အမှန်မှာ တက်ကပ်၏အစွမ်းဖြင့် ဟောတော်မူအပ်သောစကား မဟုတ်ပါ။
ကုက္ကုဋသမ္ပာတိကာတိ၊ ကား။ ဧတာသု၊ ဤ ဂါမ, နိဂါမ, ရာဇဓာနီတို့၌။ (ဤ ရွာ, နိဂုမ်း,မင်းနေပြည်တို့၌)။ ဧကဂါမဿ၊ တခုသော ရွာ၏။ (တခုသောရွာတွင် ပါဝင်သော အိမ်တအိမ်၏။) ဆဒန ပိဋ္ဌိတော၊ အမိုး အပြင်မှ။ (အမိုး အစွန်မှ)။ ဥပ္ပတိတွာ၊ ပျံတက်၍။ ဣတရဂါမဿ၊ အခြားရွာ၏။ (အခြားရွာတွင် ပါဝင်သော အိမ်၏။) ဆဒနပိဋ္ဌေ၊ ၌။ ပတန သင်္ခါတော၊ ကျခြင်း ဟု ဆိုအပ်သော။ ကုက္ကုဋသမ္ပာတော၊ ပျံသော ကြက်၏ ကျခြင်းသည်။
အတ္တိ၊ ရှိ၏။ ဣတိ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ ကြက်၏ ပျံကျခြင်းရှိရာ၏ အဖြစ်ကြောင့်။) (တာ၊ ထို ဂါမ, နိဂမ,ရာဇဓာနီတို့သည်။) ကုက္ကုဋသမ္ပာတိကာ၊ တို့မည်၏။
အဝိစီ မဟာနိရယော ဝိယ၊ အဝိစီ ငရဲကြီးကဲ့သို့။ နိရန္တရပူရိတော၊ အကြားမရှိအောင်ပြည့်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ လိမ့်မည်။ [ မညေကို ဝိယ ဟုဖွင့်သည်။ မညေသည် ဥပမာနဇောတက နိပါတ်၊ ဟူလို။ ]
အသီတိ ဝဿတသဟဿာယုကေသု။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ၊ အသီတိ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိဟူသော ဤစကားကို။ ဝဍ္ဎမာနကဝသေန၊ တိုးပွါးဆဲ အာယုကပ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ( တက်ကပ်၏ အစွမ်းဖြင့်)။ န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်။ [ အဘယ်ကြောင့် တက်ကပ်၏အစွမ်းဖြင့် စောတော်မမူအပ်သနည်းဟုမေးဖွယ်ရှိ၍ “နဟိ” စသည်ကိုမိန့်။] ( ကသ္မာ၊ နည်း။) ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ဝဍ္ဎမာနေ၊ တိုးပွါးဆဲဖြစ်သော။ အာယုမှိ၊ အာယူကပ်၌။ ( အသက်တမ်း၌)။
အသီတိ ဝဿတသဟဿာယုကေသု။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတီတိ၊ အသီတိ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိဟူသော ဤစကားကို။ ဝဍ္ဎမာနကဝသေန၊ တိုးပွါးဆဲ အာယုကပ်၏ အစွမ်းဖြင့်။ ( တက်ကပ်၏ အစွမ်းဖြင့်)။ န ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်သည် မဟုတ်။ [ အဘယ်ကြောင့် တက်ကပ်၏အစွမ်းဖြင့် စောတော်မမူအပ်သနည်းဟုမေးဖွယ်ရှိ၍ “နဟိ” စသည်ကိုမိန့်။] ( ကသ္မာ၊ နည်း။) ယသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဗုဒ္ဓါ၊ တို့သည်။ ဝဍ္ဎမာနေ၊ တိုးပွါးဆဲဖြစ်သော။ အာယုမှိ၊ အာယူကပ်၌။ ( အသက်တမ်း၌)။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ( ထိုသို့အသီတိ။ ပေ။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ ဟူသော စကားကို တိုးပွါးဆဲဖြစ်သော အာယုကပ်၏အစွမ်းဖြင့် ဟောတော်မမူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။ [ ဖလဝါကျကိုပြန်စွဲသည်။] ယဒါ၊ ၌။ တံ အာယု၊ ထို အသက်တမ်းသည်။ ဝဍ္ဎိတွာ၊ တိုးတက်၍။ အသင်္ချေယျတံ၊ အသင်္ချေ ရှိသည်၏ အဖြစ်သို့။ ပတွာ၊ ၍။ ပုန၊ ဖန်။ စာယမာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်လျက်။ အသီတိဝဿ သဟဿကာလေ၊ အနှစ် ရှစ်သောင်းရှိရာအခါ၌။ ဌဿတိ၊ တည်လိမ့်မည်။ တဒါ၊ ၌။ ( မေတ္တေယျောနာမ၊ မေတ္တေယျမည်သော။ ဘဂဝါ၊ သည်။) ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ၊ ပွင့်တော်မူလိမ့်မည်။ ဣတိ အတ္ထော၊ ကို။ ဒဋ္ဌ​ဗ္ဗော၊ ၏။ [ တသ္မာ၏ စပ်ပုဒ်မရှိသောကြောင့် “ဒဋ္ဌဗ္ဗော” ဟုထည့်သည်။] ပန၊ ဆက်။
ပရိဟရိဏတီတ် ဣဒံ၊ ကို။ ပရိဝါရေတွာ၊ ခြံရံ၍။ ဝိစရန္တာနံ၊ လှည့််လည်သော ရဟန်းတို့၏။ ဝသေန ဝုတ္တံ။**နဟိ၊ ပေ၊ နိဗ္ဗတ္တန္တိ**။ ။ အဘယ်ကြောင့် တင်ကပ်၏ အစွမ်းဖြင့် ဟောတော်မမူကြောင်းကို သိနိုင်သနာ်း ဟုမေးဖွယ်ရှ်၍ “နဟိ” စသည်ကိုမိန့်၊ ဘုရားရှင်တို့သည်တက်ကပ်၌ ပွင့်ရ်ုးထုံးစံ မရှိ, ဆုတ်ကပ်၌သာ ပွင့်ရိုးထုံးစံ ရှိကြသောကြောင့် သိရပါသည်၊ ဟူလို။ တက်ကပ်၌ မပွင့်ပုံ။ ။ သတ္တနံ ဝဍ္ဎမာနာကကာလေ ( တိုးတက်သောအသက်တမ်းရှိရာ အခါ၌ ) ပုဒ္ဓါ န နိဗ္ဗတ္တန္တိ၊ သံသောရေ သံဝေဂဿ ဒုဗ္ဗိဘာဝ နီယတ္တာ( သံစရာ၌ ငြီးငွေ့မှု၏ ခဲယဉ်းသဖြင့် ထင်ရှားစေအက်သောကြောင့်တည်း၊)- ဋီကာ။ ထိုကြောင့် အနှစ်ရှစ်သောင်းတမ်းမှ အသင်္ချေယျတမ်းတိုင်အောင် တိုးတက်၍, တဖန် ထို အသင်္ချေယျတမ်းမှ ဆုတ်လာသောအခါ အနှစ် ရှစ်သောင်းတမ်းသို့ ရောက်လိမ့်မည်၊ ထို အခါကျမှ မေတ္တေယျဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူလိမ့်မည်။ ပရိဝါရေတွာ ဝိစရန္တာနံ။ ။ သော အနေကသဟဿံ ဘိက္ခုသံဃံ ပရ်ဟရိဿတိ ဟု ဟောတော်မူထား၏။ ထိုစကားကို ဘုရားရှင်၏ နောက်က ကြွတော်မူလေရာရာ အခြံအရံ အဖြစ်ဖြင့် လိုက်ပါသော ရဟန်းတို့ကို ရည်ရွယ်၍ ဟောတော်မူသည်၊ အမှန်ရာ ထို ဘုရားရှင်သည် ထောင်ပေါင်း သောင်းပေါင်း သိန်းပေါင်း သန်းပေါင်း များစွာသော ရဟန်းတို့ကို ရှေ့ဆောင် လမ်းပြတော်မူပါလိမ့်မည်။
ယူပေါတိ၊ ကား။ ပါသာဒေါ၊ ပြာသာဒ်ကို။ ( ကာရာပ်တော ၌စပ်)။ ရညော။ ပေ။ ကာရာပိတောတိ၊ ကား။ ဟေတူဘူတေန၊ အကြောင်းဖြစ်၍ဖြစ်သော။
ရညာ၊ မဟာပနာဒမင်းကြောင့်။ တဿ၊ ထိုမင်း၏။ အတ္ထာယ၊ အကျိုးငှါ။ ဒေဝရာဇေန၊ နတ်တို့၏ မင်းဖြစ်သော။ သက္ကေန၊ သိကြားသည်။ ဝိဿကမ္မဒေဝပုတ္တံ၊ ဝိသကြုံနတ်သားကို။ ပေသေတွာ၊ စေလွတခ၍။ ကာရာပိတော၊ ပြုစေအက်ပြီ။ ( ဆောက်လုပ်စေအပ်ပြီ)။ ကိရ၊ ချဲ့။ [ ရှေးနိဿယ၌ “ကိရ၊ အကြောင်းကား” ဟုပေး၏။]
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။ ဒွေ၊ ကုန်သော။ ပိတာပုတ္တာ၊ အဖေနှင့်သားဖြစ်ကုန်သော။ နဠကာရာ၊ ကျူထရံပြုလုပ်သူတို့သည်။ ( ကျူ အလုပ်သမားတို့သည်။) ပစ္စေကဗုဒ္ဓဿ၊ ပစ္စေကဗုဒ္ဓ၏အတွက်။ နဠေဟိစ၊ ကျူတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဥဒုမ္ဗရေဟိစ+ ရေသဖန်းသားတို့ဖြင့်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဏသာလံ၊ သစ်ရွတ် အမိုးအကာရှိသော ကျောင်းကို။ ကာရာပေတွာ၊ ဆောက်လုပ်စေ၍။ တံ၊ ထိုပစ္စေကဗုဒ္ဓါကို။ တတ္ထ၊ ထိုကျောင်း၌။ ဝါသာပေတွာ၊ နေစေ၍။ စတူဟ်ပစ္စယေတိ၊ တို့ဖြင့်။ ဥပဋ္ဌဟိံ သု၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးကုန်ပြီ။
တေ၊ ထိုသားအဖနှစ်ယောက်တို့သည်။ ကာလံ၊ သေခြင်းကို။ ကတွာ၊ ပြု၍။ ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တာ၊ ကုန်ပြီ။
တေသု၊ ထို သားအဖနှစ်ယောက်တို့တွင်။ ပိတာ၊ သည်။ ဒေဝလောကေယေဝ၊ နတ်ပြည်၌သာ။ အဋ္ဌသိ၊ တည်ပြီ။ယူပေါ။ ။ ယူပေါတိ ပါသာဒေါဟု ဖွင့်၏။ ယူပနှင့် ပါသာဒသည် ပရိယာယ်ဟု ဆိုလို၏၊ အဘိဓာန် ( ၂၀၈) ၌လည်း ပါသာဒေါစေဝ ယူပေါထဟု ပရိယာယ် ဆို၏။ ဤ ပုဒ်ကို ဋီကာ၌ သမုဿိတဋ္ဌောန ယူပေ ဝိယာတိ ယူပေါ ( မတ်မတ်စိုက်ထောင်အပ်သောကြောင့် တိုင်နှင့်တူသော ပြသာဒ်)၊ ယူပန္တိ ဧတ္ထ သတ္တာ အနေကဘူမိ ကူဋာဂါရော ဝနကာဒိ ( ကူဋာဂါရ+ ဩဝရကာဒိ) ဝန္တတာယာတိ ယုပေါ။ ( များစွာသော အထပ်, အထွဋ်တပ်အပ်သောအိမ်, အခန်းငယ်ရှိသောကြောင့် သတ္တဝါတို့၏ တွေဝေ မေ့မူးရာ ( ပျော်ပျော်ပါးပါးခံစားရာ) ပြသာဒ်ဟု ဝိဂ္ဂဟပြုသည်) [ ယူပဓာတ်- မောဟနအနက်ဟော+ အပစ္စည်း၊ ယူ၌ ဒီဃပြု။] ရညာ ဟေတူဘူတေန။ ။ ထိုပြသာဒ်ကို မဟာကနာဒမင်း ဆောက်လုပ်အပ်သည် မဟုတ်၊ အမှန်မှာ အောက်၌ ပြအပ်သည့်အတိုင်း ထို မဟာပနဒမင်းအတွက်သိကြားမငခးက ဝိသကြုံနတ်သားငို ဆောက်လုပ်စေအပ်သော ပြသာဒ်တည်း၊ ထိုကြောင့်” ရညာ မဟာပနာဒေန ကာရာပိဆော” ၌ “ရညာ မဟာပနဒေန” ဝယ် “ ဟိတ်အနက်၌ တတိယာဝိဘတ်သက်ပါ” ဟုသ်စေလို၍ “ရညာဟေတုဘူတေန” ဟုဖွင့်သည်၊ [ ရညာ ဟေတုဘူတေနတိ ဟေတု အတ္ထေ ကရဏဝစနန္တိ ဒဿေတိ၊-ဋီကာ။] ဆက်ဦးအံ့- “ မဟာပနာဒမင်းကြောင့် ဆောက်လုပ်စေအပ်” ဟူရာ၌ မဟာပနာဒမင်းအတွက် ဆောက်လုပ်စေအက်ဟု အနက်ဖြစ်သောကြောင့် “ တဿတ္တာယ” ဟု အဖြောင့်ပြသည်။
ပုတ္ထော၊ သည်။ ဒေဝလောကာ၊ မှ။ စဝိတွာ၊ စုတေ၍။ သုရုစိဿ၊ သုရုစိမည်သော။ ရညော၊ ၏။ ဒေဝိသော၊ မိဖုရားဖြစ်သော။ သုမေဓာယ၊ သုမေဓာ၏။ ကုစ္ဆိသ္မိံ၊ ဝမ်း၌။ နိဗ္ဗတ္တော၊ ဖြစ်သည်။ ( ဟုတွာ)။
မဟာပနဒေါနာမ၊ မည်သော။ ကုမာရော၊ သည်။ အဟောသိ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုမင်းသားသည် ။ အကရဘာဂေ၊ နောက်ဖို့၌။ ဆတ္တံ၊ ထီးကို။ ဥဿာပေတွာ၊ စိုက်ထောင်စေ၍။ ( ဆောင်း၍)။ မဟာပနာဒေါနာမ ရာဇာဇာတော၊ ပြီ။
အထ၊ ၌။ အဿ၊ ထိုမင်း၏။ ပုညဋနဘာဝေန၊ ကောင်းမှု၏ အာနုဘော်ကြောင့်။ ဒေဝရာဇာ၊ သော။ ဘက္ကော၊ သည်။ ဝိဏုဏမ္မ ဒေဝပုတ္တံ၊ ကို။ ရညော၊ မင်း၏အတွက်။ ( တဒတ္ထသမ္မဒါနံ) ပါသာဒံ၊ ကို။ ကရောဟိ၊ ပြုချေ။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ ပဟိဏိ၊ စေလွှတ်ပြီ။ သော၊ ထို ဝိသကြုံနတ်သားသည်။ တဿ၊ ထိုမင်းဖို့။ ပဉ္စဝီသတိ ယောဇနုဗ္ဗေဓံ- (၂၅) ယူဇနာ အမြင့်ရှိသောသတ္တရတနမယံ၊ ရတနာခုနှစ်ပါးဖြင့်ပြီးသော။ သတဘူမဏံ၊ ဘုံဆင့်တရာရှိသော ( တထပ်တရာရှိသော)။ ပါသာဒံ၊ ကို။ နိမ္မိနိ၊ ဖန်ဆင်းပြီး။
ယံ၊ ယင်းပြားသာဒ်ကို။ သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။ ဇာထကေ၊ မဟာပနာဒဇာတ်တော်၌။မဟာနောဒေါနာမ၊ ပေ၊ ဇာတော။ ။ ဥဿဟသမ္ပတ္တိ အာဒိနာ မဟတာရာဇာနဘာဝေန, ဟေတာစ ကိတ္တိသဒ္ဒေန, သမန္နာဂတတ္တာ ( မဟာပနာဒ၏အဖွင့်) စတူဟိ သင်္ဂတဝတ္ထုတိ မဟာဇနဿ ရဉ္ဇနဆော ( ရာဇာ၏အဖွင့်) မဟာပနာဒေါနာမ ရာဇာ ဇာတော၊-ဋီကာ။ အဓိပ္ပါယ်။ ။ ရဲစွမ်းသတ္တိစသော ကြီးကျယ်သော မင်း၏ အနုဘော်နှင့်လည်းကောင်း, ကြီးကျယ်သောကျော်စောသံနှင့်လည်းကောင်း ပြညိ့ဟုံသောကြောင့် “မဟာပနာဒ” မညိ၏။ ကြီးကျယ်သော မင်း၏အနုဘော်, ကြီးကျယ်သော ကျော်စောသံရှိသော မင်း-ဟူလို၊ မဟာ- ကြီးကျယ်သော+ ပနာဒေါ- ကျော်စောသံ ရာဇာမည်ပုံထင်ရှားပြီး။ ဇာတကော ဝုတ္တံ။ ။ မဟာကနာဒေါနာမ သော ရာဇာ အစရှိသောစကားသည်တိကနိပါတ် မဒုမဝဂ် ဇာတငဋ္ဌကထာ ( ဒု) အုပ် စာမျက်နှာ ( ၂၉၉) ၌ ပါ၏၊ ထိုစကားကို ဘုရားရှင်သည် ဘုရားဖြစ်တော်မူပြီးမှ ဂင်္ဂါမြစ်ကမ်းဝယ် မိနိ့တော်မူအပ်၏၊ ဋီကာ၌ကား “ အာယသ္မာ ဟိ ဘဒ္ဒဇ်တ္ထေရော အတ္တနာ အဇ္ဈာဝုတ္ထဗ္ဗံ သုဝဏ္ဏ ပါသာဒံဒဿေတွာ ဧဝမာဟ“ ဟုဖွင့်၏၊ မြတ်စွာဘုရားက ရဟန်းများအား ဤ ဂါထာများကိုဟောတော်မမူမီ ဘုရားရှင်၏အမေးကို ဘဒ္ဒဇိထေရ်က ဖြေပုံက်ု ပြသည် ဟု ယူမှ ဇာတကဋ္ဌကထာနှင့် ညီပေလိမ့်မည်။
မဟာပနာဒေါနာမသောရာဇာ။ ပေ။ ဝေယျာဝစ္စကရောတဝါတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ဆိုအပ်ပြီ။ ဂါထာအနက် ။ယဿ၊ အကြင်မင်း၏။ ယူပေါ၊ ပြာသာဒ်သည်။ သုဝဏ္ဏယော၊ ရွှေပကတိရှိ၏။ ( ရွှေအတိပြီး၏)။ [ သုဝဏ္ဏမယောဟု ဆိုလိုလျက် ဂါထာဖြစ်၍ “မ” အက္ခရာ ချေထားသည်။]
တိရိယံ၊ အနံ့အားဖြင့်။ သောဠသုဗ္ဗေဓော၊ မြား တဆယ့်ခြောက်စင်းကျ အကျယ်မမာဏ ရှိ၏။ [ ယူဇနာအားဖြင့်ကား တယူဇနာ၏ ထက်ဝက်ပမာဏ ရှိ၏။] အဿ၊ ထိုပြသာဒ်၏။ ဥဒ္ဓံ၊ အစောင့်သည်။ ( အမြင့်သည်)။ သဟဿဓာ၊ မြားကျတထောင် ပမာဏသည်။ အဟု၊ ဖြစ်ပြီ။ [ ဂါထာဖြစ်၍ “ အာဟု” ဒီသဖြင့် ဆိုထား၏။ အဟောသိနှင့် အနက်တူသော “အဟု” ပုဒ်ရင်းတည်း။]
သဟဿကဏ္ဍော၊ ဘုံဆင့်တထောင်ရှိ၏။ သတဂေဏ္ဍု၊ အရာမကသောအထွဋ်ရှိ၏။ ဓဇာလု၊ များသောတံခွန်ရှိ၏။ ( ထိုသို အထွဋ်တို့၏အဖျား၌ ထပ်ထားအပ်သော ရွှေအလံညငွေအလံရှိ၏။) ဟရိတာမယော၊ စာမီကရမည်သောရွှေဖြင့်ပြုလုပ်၏။ ဝါ၊ စိမ်းညိုသောပတ္တမြားဖြင့် ကာရံအပ်၏။ တတ္ထ၊ ထိုပြသာဒ်၌။
ဆ သဟဿာနိ၊ ခြောက်ထောင်ကုန်သော။ ဂန္ဓဗ္ဗာ၊ ကချေသည်သမျိုးသ္မီးတို့သာဍည် သတ္တဓာ၊ ခုနှစ်ပါးသောအပြားဖြင့်။ ဝါ၊ ခုနှစ်ပါးသောအရပ်တို့၌။တိရိယံ သောဠသုဗ္ဗေဓော။ ။ “ဝိတ္ထာရဆော သောဠသ သရပါတပ္ပမာဏော” ဟုဋီကာဖွင့်၏။ မြားတဆယ့်ခြောက်စင်းကျပမာဏရှိ၏၊ ထိုပုဒ်၏အဓိပ္ပာယ်ကိုရှေးနိဿသ၌ အောက်ပါအတိုင်းမှာထား၏ ထိုမြားတဆယ့်ခြောက်စင်းကုသည်ယူဇနာဝက်ရှိ၏။ မြားကျတထောင်သည် ( ၂၅) ယူဇနာ ရှိ၏၊ မြားတစင်းကျသည် မြန်မဝအခေါ်အဝေါ်အားဖြင့် ကုလား လေးတာပေါင်း ( ၂၅၀) ရှိ၏၊ အတောင်အားဖြင့် ( ၁၀၀၀) ရှိ၏၊ မြား ( ၁၆) စင်းကျ အရပိကား ကုလားလေးတာပေါင်း ( ၄၀၀၀),အတောင်အားဖြင့် ( ၁၆၀၀) ရှိသည်၊ မြှောက်ကြည့်ပါ။ ဥဗ္ဘမာဟူ သဟဿဓာ။ ။ ဋီကာအလို “ဥဗ္ဘမဿ သဟဿဓာ” ဟုရှိသင့်၏၊ “ဥဗ္ဘမာဟု သဟဿဓာ” ဟု ယလုရှိနေသော ပါဌ်ကား ဋီကာ၌ ပြအပ်သော ကေစိဝါဒတည်း၊ သို့သော် ထို ကစိဝါဒသည် ဇာတကဋ္ဌကထာနှင့် ညီပါသည်။ [ “ဥဒ္ဓမာဟု” ဟု မူကွဲရှိ၏၊ ဥဒ္ဓနှင့် ဥဗ္ဘကား အနက်တူ။] သတေဂေဏ္ဍ။ ။ “ သတဂေဏ္ဍတိ အမေကသတ နိယူဟကော” ဟုဋီကာဖွင့်၏ ထို နိယူဟကပုဒ်ကို အဘယာရာမဆရာတော်၏ အဘိဓာန် နိဿယသစ် ( ၈၆၃) ဂါထဋ၌ “ အထွဋ်” ဟု ဘာသာပြန်တော်မူ၏၊ ဇဝတတဋ္ဌကထာ၌ကား “သတဘဋမိကော” ဟု ဖွင့်သည်၊ ရှေးနိဿယ၌” သတဂေဏ္ဍု- တရာသော ထုပ်လျှောက်ရှိ၏၊ ဝါ- တရားသောဘုံဆင့်ရှိ၏” ဟုပေးတော်မူ၏။
ဘဒ္ဒဇိ၊ ဘဒ္ဒဇိ။ ( ဘဒ္ဒဇိထေရ်ကို ခေါ်တော်မူသောစကား)။ ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။ တွံ၊ သင်သည်။ ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။ ( လျှောက်ထား၏)။ ဧဝံ၊ ဤအခြင်းအရာအားဖြင့်။ ဧတံ၊ ဤပြသာဒ်သည်။ တဒါ၊ မဟာပနဒမင်းဖြစ်ရာ ထိုအခါ၌။ အာသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။ တဒါ၊ ၌။ အဟံ၊ သည်။ တဝ၊ ၏။ ဝေယျာဝစ္စကရော၊ ကိစ္စကြီးငယ်ကိုပြုသော။
သက္ကော၊ သိကြားသည်။ အာသိံ၊ ဖြစ်တော်မူခဲ့ပြီ။
သောရာဇာ၊ သည်။ တတ္ထ၊ ထိုပြာသာဒ်၌။ ယာဝတာယုကံ၊ အသက်၏ အပိုင်းအခြားအတိုင်း။ ( အသက်ထက်ဆုံး)။ ဝသိတွာ၊ နေ၍။ ကာလဲ ကနွာဒေဝလောကေ။ နိဗ္ဗတ္တိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တသ္မိံ၊ ထို မစာပနာဒမင်းသည်။ ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တေ၊ ဖြစ်လသော်။ သော ပါသာဒေါ၊ သည်။ မဟာဂင်္ဂါယ၊ ၌။ အနုသေဋတံ၊ ရေအယဉ်အားလျော်စွာ။ ဝါ၊ ရေအယဉ်သို့ အစဉ်လိုက်၍။ ပတိ၊ ပြိုကျပြီ။
တဿ၊ ထိုပြသာဒ်၏။ ဓုရသေဋပါန သမ္မုခဋ္ဌာနေ၊ စောင်းတန်းဦး၏ ရှေးရှုဖြစ်သောအရပ်၌၊ ပယဋဂပတိဋ္ဌာနံနာမ= ပယာဂပတိဋ္ဌာန မည်သေဋ။ နဂရံ၊ ကို။ နာမာပိတံ၊ တည်ထောင် ဖန်ဆင်းအပ်ပြီ။
ထုပိကာ သမ္မုခဋ္ဌာနေ၊ အထွဋ်၏ ရှေးရှုဖြစ်သောအရပ်၌။ ကောဋိဂါမောနာမ၊ ကောဋိရွာမည်သည်ကို။ ( မာပိတော)။
အပရဘာဂေ၊ ၌။ အမှာကံ၊ တို့၏။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ကာလေ၊ လက်ထက်တော်၌။ သော နယကာရဒေဝပုတ္တော၊ သည်။ ဒေဝလောကတော၊ မှ။ စဝိတွာ၊ ၍။ မနုဿပထေ၊ လူ့ပြည်၌။ ဘဒ္ဒဇိသေဋ္ဌိနာမ၊ ဘဒ္ဒဇိမည်သော သေဌေးသည်။ ဟုတွာ၊ ၍။ သတ္ထု၊ ၏။ သန္တိကေ, ပဗ္ဗဇိတွာ၊ ရဟန်းပြု၍။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏိ၊ ပြီ။
သော၊ ထိုအရှင်ဘဒ္ဒဇိထေရ်သည်။ နာဝါယ၊ ဖြင့်။ င်္ဂဂါတရဏဒိဝသေ၊ ဂင်္ဂါမြစ်ကို ကူးရာနေ့၌ ။ ဘိက္ခုသံဠဿ၊ အား။ တံပါသာဒံ၊ ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့အစရှိသော။ [ ဣတိ သဒ္ဒ့ ပါဒ် အနက်ဟော။] ဝတ္ထု၊ ဘဒ္ဒဇိထေရ်၏ ဝတ္ထုကို။ ဝိတ္ထာရေတဗ္ဗံ၊ ချဲ့ထိုက်၏။ [ ထိုဝတ္ထု ထေရဂါထာ အဋ္ဌကထာနှင်ြ ဇာတကဋ္ဌကထာ မဟာပနာဒဇာတ်တော် စသည်တို့၌ ပါသည်၌]
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။
ဣတရဿ၊ အခြားသော နဠကာရ နတ်သား၏။ [ နတ်ပြည်၌ ကျန်ရစ်ခဲ့သည့် အဖ ဖြစ်သော နဠကာရနတ်သား၏။] အနုဘာဝါ၊ အာနုဘော်ကြောင့်။ ( န အန္တရဟိတော)။
တေန၊ ထိုဘဒ္ဒဇိထေရ်နှင့်။ သဒ္ဓိံ ပုညံ့ကတွာ, ဒေဝလောကေ၊ ၌။ နိဗ္ဗတ္တ ကုလပုတ္တော၊ ဖြစ်သော အမျိုးသားသည်။ ( ကျူတရံသည် ဘဝတုန်းက အဖဖြစ်ခဲ့သော အမျိုးသားသည်)။ အနာဂတေ၊ ၌။ ( အနှစ်ရှစ်သောင်း အသက်တမ်းရှိသော အရိမေတ္တယျဘုရားရှင် ပွင့်တော်မူရာ အခါ၌)။ သင်္ခေါနာမ၊ ရာဇာ ဘဝိဿတိ။ တဿ၊ ထိုမင်း၏။ ပရိဘောဝတ္ထာယ၊ သုံးဆောင်ခြင်းအကျိုးကှါ။ သောပါသာဒေါ, ဥဋ္ဌဟိဿတိ၊ ရေမှထွက်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ န အန္တရဟိတော၊ မကွယ်မပျောက်။ ဣတိ၊ ဤကား အဖြေတည်း။
ဥဿာပေတွာတိ၊ ကား။ တံ ပါသာဒံ၊ ကို။ ဥဋ္ဌာပေတွာ၊ ရေမှထွက်ပေါ်စေ၍။ [ ဥ ရှေးရှိသော+ သိဓာတ်+ ဏပေပစ္စည်းဖြင့် ပြီးသော ဥဿာပေတွာကို ဥဋ္ဌာပေတွာ ဟု ဖွင့်သည်။ ဥရှေးရှိသော သိဓာတ်သည် “ဥသိတဒ္ဓဇော” ၌ ကဲ့သို့ ဥဿယအနက်ဟော။]
အဇ္ဈာဝသိတွာတိ၊ ကား။ တတ္တ၊ ထို ပြာသာဒ်၌။ ဝသိတွာ၊ နေ၍။ တံဒတွာဝိဿဇ္ဇိတွာတိ၊ ကား။
တံပါသာဒံ၊ ကို၊ ဒါန ဝသေန၊ လှူခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်။ ဒတွာ၊ လှူပြီး၍။’နိရပေက္ခော= ငဲ့ကွက်ခြင်းမရှိသည်။ ( ဟုတွာ)ပရိစ္စာဂ ဝသေနစ၊ စွန့်ခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့်လည်း။ ဝိဿဇ္ဇိတွာ၊ စွန့်ပြီး၍။ ( ပဗ္ဗဇိဿတိ ၌စပ်)။ စ၊ ဆက်။
ကသာ၊ အဘယ်သူ့အား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဒတွာ၊ ၍။ ( ပဗ္ဗဇိဿတိ၊ ရဟန်းပြုလိမ့်မည်နည်း)။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။ [ ပါဠိတော်မှ ပဗ္ဗဇိဿတိပုဒ်ကို ယူသည်။]
သမဏာဒီနံ၊ ရဟန်းအစရှိသူတို့အား။ ( ဧဝံ ဒတွာ ပဗ္ဗဇိဿတိ)။ ဣတိ၊ ဤကားအဖြေတည်း။
တေန၊ ကြောင့်။ သမဏ။ ပေ။ ဒတွာတိ၊ ဟူ၍။ ( ဘဂဝါ) အာဟ။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။
ကထံ၊ အဘယ်နည်းဖြင့်။ သော၊ ထိုသင်္ခမည်သောမင်းသည်။ ဧကံ၊ တဆောင်သော။ ပါသာဒံ၊ ကို။ ဗဟူနံ၊ များစွာသောပုဂ္ဂိုလ်တို့အား။ ဒဿတိ၊ လှူလိမ့်မည်နည်း။ ( လှူမှာတဲ့လား)။ ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
ဧဝံ၊ သို့။ အဿ၊ ထိုမင်း၏။ စိတ္တံ၊ သည်။ ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ ကိရ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်တဲ့။ ( ကိံ၊ အဘယ်သို့ဖြစ်လိမ့်မည်နည်း)။ အယံ၊ ပါသာဒေါ= သည်။ ဝိပ္ပကိရိယတု၊ ဖရိုဖရဲ ကြဲအပ်ပါစေ။ ဣတိ၊ ဤသို့ စိတ်ဖြစ်လိမ့်မည်တဲ့။
သော၊ ထိုပြာသာဒ်သည်။ ခဏ္ဍ ခဏ္ဍသော၊ အပိုင်း အပိုင်းအားဖြင့်။ ဝိပ္ပကိရိဿတိ၊ ဖရိုဖရဲ ကြဲလိမ့်မည်။
သော၊ ထိုမင်းသားသည်။ တံ၊ ထိုပြသာဒ်ကို။ အလဂ္ဂ မာနောဝ၊ မငြိကပ်သည်သာ။ ဟုတွာ။ ယော၊ အကြင်သူသည်။ ယတ္တက့၊ အကြင်မျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော ဝတ္ထုကို။ ဣစ္ဆတိ။ သော၊ သည်။ တတ္တကံ၊ ကို။ ဂဏှတု၊ ယူပါစေ။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ ဒါနဝသေန၊ ဖြင့်။ ဝိဿဇ္ဇိဿတိ၊ လိမ့်မည်။ [ ထိုပြာသာဒ်သည် ရတနာချည်း ဖြစ်သောကြောင့် အဆောက်အဦး ပျက်စီးသွားသော်လည်း ယူနိုင်သည်။] ဒတွာ,ဝိဿဇ္ဇိတွာ။ ။ [ သဇ္ဇဓာတ်သည် စွန့်လှူခြင်းအနက် ဟောရာ၌ ဘူဝါဒိ ဖြစ်သောကြောင်ြ ဝိဿဇ္ဇိတွာ ဟုလည်းကောင်း, ဣကို ဧပြ၍ ဝိဿဇ္ဇေတွာ ဟုလည်းကောင်းရှိသည်။] ထိုပုါသာဒ်ကို မိမိ၏ သိမ်းပိုက်အပ်သောဝတ္ထုအဖြစ်မှ စိတ်ဖြင့်ရှေးဦးစွာ လူမှုကို “ဒတွာ” ဟုဆိုသည်၊ ထိုသို့ စိတ်ဖြင့်လှူပြီးနောက် အလှူခံပုဂ္ဂိုလ်တို့အား သူပိုင်ဖြစ်အောင် ကိုယ်ထိလက်ရောက် ပေးလှူသောအခါ ငဲ့ကွက်မှုမရှိတော့ပဲ စွန့်လိုက်ခြင်းကို “ဝိဿဇ္ဇိတွာ” ဟု ဆိုသည်၊ ဤ သို့ ဤနေရာ၌ အထူးမှတ်အါ၊-ဋီကာ။
တေန၊ ကြောင့်။ ဒါနဒတွော။ ပေ။ ဝိဟရိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ ( ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ
တေန၊ ကြောင့်။ ဒါနဒတွော။ ပေ။ ဝိဟရိဿတီတိ၊ ဟူ၍။ ( ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။
ဧတ္တကေန၊ ဤမျှအတိုင်း အရှည်ရှိသော ဒေသနာ အစဉ်ဖြငိ့။ [ ဧတ္ထကေနာတိ ဘူတပုဗ္ဗံ ဘိက္ခဝေတိ အာဒိံ ကတွာ ယာဝ ပဗ္ဗဇိဿတီတိ ပဒံ။ ဧတ္တကေန ဒေသနာ မဂ္ဂေန။၊ ဋီကာ။] ဘဂဝါ၊ သည်။ ဝဋ္ဋဂါမ် ကုသလဿ၊ ဝဋ်သို့အစဉ်လိုက်သော ကုသိုလ်၏။ အနုသန္ဓိံ၊ အနုသန္ဓေကို။ ဒဿေတိ၊ ပြတော်မူ၏။
ဣဒါနိ၊ ၌။ ဝိဝဋ္ဋဂါမိကုသလဿ၊ ဝဋ်၏ဆန့်ကျင်ဘက် နိဗ္ဗာန်သို့သွားကြောင်းကုသိုလ်၏။ အနုသန္ဓိံ၊ ကို။ ဒဿေန္တော (ဟုတွာ)။ ပုန၊ ဖန်။ အတ္တဒီပါ ဘိက္ခဝေ ဝိဟရထာတိ အာဒိံ၊ အစရှိသောစကားကို။ ( ဘဂဝါ) အာဟ။

ဘိက္ခုနော အာယုဝဏ္ဏာဒိဝဍ္ဎနကထာ၊ အဖွင့်။

ဣဒံ ခေါဘိက္ခဝေ ဘိက္ခုနော အာယုသ္မိန္တိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်( ဒဿေတိ ၌စပ်)။ ဘိက္ခဝေ ,ဝေါ၊ သင်တို့အား။ အဟံ၊ သည်။ အာယူနာပိဝဝုဿထာတိ၊ ဟူသော။ ယံ၊ အကြင် စကားကို။ အဝေါစံ၊ မိန့်တော်မူခဲ့ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ ဣဒံ၊ ဤအကြောင်းသည်။ (ဣဒ္ဓီပါဒ်လေးပါးကို မိမိသန္တာန်၌ဖြစ်စေခြင်းသည်)။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ အာယုသ္မိံ၊ အသွက်တည်း။ ဝါ၊ အသက်ရှည်ခြင်း၏ အကြောင်းတည်း။ ဣဒံ၊ သည်။ အာယုကာရဏံ၊ အသက်၏အကြေင်းတည်း။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ဣဒံ ဘိက္ခနော အာယုသ္မိံ။ ။ [ အာယုသ္မိံ၌ သ္မိံ ဝိဘတ်ကို ပဌာမာ အနက်၌သက်ပါ။] ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးကို မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်စေခြင်းသည် အာယု ( အသက်) မဟုတ်, အာယုကာရဏ ( အသက်ရှည်ခြင်း၏ အကြောင်း) သာတည်း၊ ဤ၌ အကျိုးဖြစ်သော အသက်၏ အာယုဟူသော အမည်ကို အကြောင်းဖြစ်သော ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးကို ဖလူပစာရအားဖြင့် “အာယုသ္မိံ” ဟုဟောတော်မူသည်။ ဤ အဓိပ္ပါယ်ကိုရည်ရွယ်၍ “ဣဒံ အာယုကာရဏန္တိအတ္ထော” ဟုဖွင့်သည်။ **ဋီကာ**။ ။ ဋီကာ၌ကား အာယုသ္မိံ၌ သ္မိံ ကို ပဌမာအနက်၌ မသက်စေပဲ, ဣဒံ၏ စပ်ကုဒ်ကိုလည်း “ဣစ္ဆိတဗ္ဗံ” ဟုထည့်ပြီးလျှင် ဣဒံနှင့် အယုသ္မိံကို တုလျာမိကရဏဟူ မယူမူ၍ တမျိုးဖွင့်သွားသည်၊ ထိုအလို “အာယူသ္မိံ- အသက်၌ ( အသက်ရှည်မှု၌)ဣဒံဤ ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးကနု ( ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးကို မိမိသန္တာန်၌ဖြစ်စေခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းကို)၊ ဘိက္ခုနော- ရဟန်းသည်၊ ဣစ္ဆတဗ္ဗံ၊ အလိုရှိထိုက်၏” ဤသို့အနက်ပေးရလိမ့်မည်။ ကိုယ်အဆင်းနှင့် ဂုဏ်သတင်း။ ။ သီလရှိသူ၏ သန္တာန်၌ ထိုသီလကိုအခြေခံ၍ အဝိပ္ပဋိသာရ ( နှလုံး မသာမယာ မဖြစ်မှု), ပါမောဇ္ဇ ( ဝမ်းမြောက်မှု) ပီတိ, ပဿဒ္ဓိ ( အေးချမ်းမှု) , သုခ ( စိတ်ချမ်းသာမှု), သမာဓိ (စိတ်တည်ကြည်မှု), ယထာဘူတဥာဏာဒိ (အမှန်ကိုသိသောဥာဏ်သည်) တို့ ဖြစ်၏ ။ ထိုတရားများဖြစ်ခြင်းကြောင့်ထိုစိတ်နှင့်အတူဖြစ်သည့် မွန်မြတ်သော စိတ္တဇရုပ်များ တကိုယ်လုံးဝယ် ပျံနှံ့နေရကား ခန္ဓာကိုယ်၌ အဆင်းဓာတ်လည်း ထူးထူးခြားခြား ကြည်လင်နေ၏၊ ထိုသူ၏ ဂုဏ်သတင်းကား လူသတင်း လူချင်းဆောင်လျက် အရပ်တိုင်း မွှေးကြိုင်း လှပ၍ နေပေလိမ့်မည်။ မှတ်ချက်။ ။ တရားထူးရ-မရ အကဲခတ်ရာ၌ ကြည်လင်နေသော ရုပ်အဆင်းနှင့် မျက်နှာကိုကြည့်၍ အကဲခတ်ကြ၏၊ ထိုသို့အကဲခတ်၍ ဖြစ်လောက်အောင်ပင်အတွင်း၌ရှိသော တရားဓာတ်ကြောင့် အချို့သူတို့၏ ရုပ်အဆင်းနှင့် မျက်နှာသည် ထူးထူးခြားခြားကြည်လင်နေပေသည်၊ မျက်နှာကြည့်၍ အကဲခတ်ကြပုံကို ဘုရားရှင်နှင့်ဥပက, အရှင်အဿဇိနှင့် ဥပတိဿ ( အရှင်သာရိပုတ္တရာ အလောင်း) ပရိဗ္ဗိုဇ်တို့တြွေဆုံရာ၌ ပြောသောစကားများဖြင့် သိပါ၊ သို့ရာတွင် သီလမစင်ကြယ်, ကိုယ်ကျင့်မကောင်းသော်လည်း မှင်မပျက် နေတတ်သူများလည်း ရှိကြပေသည်၊ မှင်ကောင်းသူများသည် အမှားပြုထားသော်လည်း မျက်နှာမပင်ေကြပါ၊ ဒုစရိုက်ဝါရင့်သူများသာ
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ တုမှေဟိ၊ သင်တို့သည်။ အာယုနာ၊ ဖြင့်။ ဝိဝုတုကာမေဟိ၊ တိုးပွားခြင်းငှါ အလိုရှိကုန်သည်။ (သမာနေဟိ၊ ဖြစ်ကုန်လာသော်) စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ဣမေ ဣဒ္ဓိပါဒါ၊ တို့ကို။ ဘာဝေတဗ္ဗော၊ မိမိသန္တာန်၌ ဖြစ်စေထိုက်ကုန်၏။ ဣတိ၊ ဤ အနက်ကို။ ဒဿေတိ။
ဝဏ္ဏိသ္မိံ န္တိ၊ ဟူသောပါဌ်ဖြင့်။ (ဒဿတိ ၌စပ်)။ ဝေါ၊ တို့အား။ အဟံ၊ သည်။ တဏ္ဏေနပိ ဝဝိုဿထာဟိ၊ ဟူသော။ ယံ၊ ကို။ အဝေါစ။ တ္ထ၊ ၌။ ဣဒံ၊ ဤ ပါတိမောက္ခသ ဝ ရသီလနှင့်ပြည့်စုံခြင်းသည်။ ဝဏ္ဏကာရဏံ၊ အဆင်း၏အကြောင်းတည်း။ (ကိုယ်အဆင်းနှင့် ကျော်ဇောခြင်းဟူသောဂုဏ်အဆင်း၏အကြောင်းတည်း)။ ဟိ၊ မှန်။
သီလဝတော၊ သီရှိသူ၏။ (သီရီရဝဏ္ဏောပိဂုဏ ဝ ဏ္ဏောပိတို့၌စပ်။) အဝိပ္ပဋိသာရာဒီနံ၊ နှလုံးမသာမယာ မဖြစ်ခြင်း အစရှိသည်တို့၏။ ဝသ‌နေ၊ ဖြင့်။ သရီရဝဏ္ဏောပိ၊ ကိုယ်၏အဆင်းသည်လည်းကောင်း။ ကိတ္ထိဝသေန၊ ကျော်စောခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ဂုဏတဏ္ဏောပိ၊ ဂုဏ်ဟူသောအဆင်းသည်လည်းကောင်း။ ဝဝုတိ၊ တိုးပွား၏။
တသ္မာ, တုမှေဟိ၊ တို့သည်။ ဝဏ္ဏေန ဝဎိုတုကာမေဟိ (သမာနေဟိ) သီလသမ္ပန္နေဟိ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသူတို့သည်။ ဘဝိသဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏ ။ ဣတိ ဒဿေတိ။
သုခသ္မိန္တိ၊ ကား။ ဝေါ၊ တို့အား။ အဟံ၊ သည်။ သုခေနပိ ဝဎိုဿထာတိ၊ ဟူသော။ ယံ။ အဝေါစံ။ တတ္ထ၊ ၌။ ဝိဝေကဇံ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော။ ပီတိသုခါဒိ နာနပ္ပံကာရကံ၊ ပီတိသုခ အစရှိသော အထူးထူးသော အပြားရှိသော။ [အာဒိဖြင့် သမာဓိဇ, အပ္ပီတိဇ, သတိပါရိသုဒ္ဓိဇတို့ကို ယူပါ။] ဣဒံ ဈာနသုခံ၊ သည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏ ။ (သုခသ္မိံ၊ တည်း)။
တသ္မာ တုမှေဟိ သုခေန ဝဎိုတုကာမေဟိ (သမာနေဟိ) စတ္ထာရိ ဣမာနိ ဈာနာနိ ဘာဝေ တဗ္ဗာနိ
ဘောဂသ္မိန္တိ၊ ကား။ ပေ။ အဝေါစံ။ အပ္ပမာဏာနံ၊ အတိုင်းအရှည် မရှိကုန်သော။ သတ္တာနံ၊ သတ္တဝါတို့အား။ အပ္ပဋိကူလတာဝဟော၊ ဆန့်ကျင်ခြင်း မရှိသူ၏ အဖြစ်ကို ဆောင်တတ်သော။ သုခသယနာဒိ ကောဒသာနိသံသော၊ ချမ်းသာစွာ အိပ်ရခြင်း အစရှိသော တဆယ့်တပါးသော အကျိုးရှိသော။ အယံသော သဗ္ဗဒိသာ ဝိပ္ပါရိတ ဗြဟ္မဝိဟာရ ဘောဂေါ၊ ထိုကဲ့သို့သော ခပ်သိမ်းသော အရပ်တို့၌ ပျံ့နှံ့ခြင်းရှိသော ဗြဟ္မဝိဟာရ ဟု ဆိုအပ်သော ဤ စည်းစိမ်သည်။အပဋိကူလတာဝဟော။ ။ ပဋိကူလသဒ္ဒါသည် ဆန့်ကျင်ဖက်အနက်ကို ဟော၏ [ ပဋိကူလဲ တွ ပ သဗျံ၊- အဘိဓာန် (၇၁၉)။] ဆန့်ကျင်ခြင်းမရှိသည်၏ အဖြစ်ဟူသည် မိမိကလည်း သတ္တဝါအာလုံးတို့၌ မဆန့်ကျင် ခြင်းတည်း၊ တယောက်နှင့်တယောက် ဆန့်ကျင်ဖက်ဖြစ်နေလျှင် ရန်သူဖြစ်တော့၏၊ ယခုကား ဗြဟ္မဝိဟာရတရားကြောင့် သတ္တဝါအားလုံးကို အပေါ်ဝယ် ဆန့်ကျင်ဖက်မဖြစမတော့ရကား အားလုံးပင် မိတ်ဆွေတွေချည်းဖြစ်နေ၍ မိမိမှာ ချမ်းချမ်းသာသာ အိပ်ရ နေရခြင်းစသော အကျိုးများဖြစ်သည်။ ထိုအကျိုး များကား အလွန်ချမ်းသာသော စည်းစိမ်ပင်တည်း၊ ထိုကြောင့် “ဣဒံ ဘိက္ခုနောဘောဂသ္မိံ- ဪ ဗြဟ္မဝိဟာရသည် ရဟန်း၏ စည်းစိမ်”ဟု ဟောတော်မူ သည်။ [ ဧကာဒသာနိသံသော၏ သရုပ်ကို ဧကာဒသင်္ဂုတ္တရ၌ ရှုပါ။] အနက်ပေးမျက်ချက်။ ။ ရှေးနိဿယ၌ “ အပ္ပဋိကူလတာဝတော- နောက်ယှက်ခြင်းမရှိသည်၏အဖြစ်ကို ဆောင်တတ်သော” ဟုပေး၏၊ ပဋိကူလသဒ္ဒါကို အနာကူလာစ ကမ္မန္တာ၌ အာကုလသဒ္ဒါနှငိ့ အနက်ဆူ၏ ဟုဆိုလိုဟန်တူ၏၊ “ အနှောက်အယှက် မရှိသဖြင့် ချမ်းသာစွာနေရ၏” ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသော်လည်း သဒ္ဒါနှင့်အနက်ကွာဟချက် များလွန်းသည်။ ဋီကာ။ ။ အပ္ပဋိကူလတာဝဟေဋတိ အပ္ပမာဏာနံ သတ္တာနံ, အတ္တနောစတေသု အပ္ပဋိကူလ ဘာဝဘော၊ ထိုဝါကျ၏ ဆိုလိုရင်းကား- အတိုင်းအရှည်မရှိသော သတ္တဝါတို့င မိမိ၌ ဆန့်ကျင့်မရှိ, မိမိကလည်း ထိုသတ္တဝါတို့အေပါ်၌ ဆန့်ကျင့်ခြင်း မရှိသောကြောင့် “ အပ္ပဋိကူလတာဝဟ” ဖြစ်သည်ဟုဆိုလိုသည်။ [ အပ္ပဋိကူလ ဘာဝတော” ဟု အကြောင်းပြသည်။]
ဘိက္ခုနော၊ ၏ ။ ဘောဂသ္မိံ= တည်း။) တသ္မာ။ ပေ။ ဘာဝေတဗ္ဗာ။
ဗလသ္မိန္တိ၊ ကား။ ပေ။ အဝေါစံ။ (တတ္ထ၊ ၌။) အာသာဝက္ခယပရိယောသာနေ၊ အာသဝေါတရားတို့၏ကုန်ကြောင်း အရဟတ္တမဂ်ဥာဏ်၏အဆုံး၌။ ဥပ္ပန္နံ၊ သော။ အရဟတ္တဖလသင်္ခါတံ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟု ဆိုအပ်သော။ ဣဒံ ဗလံ၊ ဤအားသည်။ (ဗလသ္မိံ၊ အားမည်၏ ။) [ထို အရဟတ္တဖိုလ်၏ ပျက်စီးခြင်းသဘော မရှိသည့်အတွက် တစုံတခုသော ဆန့်ကျင်ဘက်တရားက မလွှမ်းမိုးနိုင်သောကြောင့် "အရဟတ္တဖလသင်္ခါတံ ဗလံ" ဟု ဆိုသည်။]
တသ္မာ။ ပေ။ ဝဎိုတုကာမေဟိ (သမာနေဟိ) အရဟတ္တပ္ပတ္တိယာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းငှါ။ ယောဂေါ၊ အားထုတ်မှုကို။ ကရဏီယော၊ ပြုထိုက်၏ ။သဗ္ဗဒိသာ ဝပ္ပါရိတ။ ။ ဟိတူပ သံဟာရာဒိဝသေန ပဝတ္တိယာ ( စီးပွါးကို ဆောင်ခြင်း အစရှိသည်၏အစွမ်းဖြင့် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်) [ အာဒိဖြင့် သနားခြင်းစသည်ယူ။] သဗ္ဗဒိသာသု ဖရုဏ အပ္ပမားဏဝသေန( အလုံးစုံသောအရပ်မျက်နှာ တို့၌မေတ္တာဖြန့်မှု၏ အတိုင်းအရှည်မရှိသည့်၏ အစွမ်းဖြင့်) သဗ္ဗဒိသာသု ဝိပ္ပါရိကတာ၊-ဋီကာ၊ “ဥဒ္ဓံ အဓောစ တိရိယဉ္စဘအသဗ္ဗာဓံ- အထက် အောက် အလယ် အရပ်တိုင်း၌ နှံ့နှံ့စပ်စပ်ဖြတ့်သဖြင့်ပြန့်နှံ ကျယ်ဝန်း၍ ကျဉ်းမြောင်းခြင်းမရှိအောင် မေတ္တာဖြန့်ရာ၏” ဟူသော စကားတော်မှင့်အညီ အရပ်မျက်နှာတိုင်း၌ မိမိစိတ်ကို ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်ဖြန့်ထားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ **မာရဗလံ**။ ။ သေနာယံ သတ္တယံစေဝ, ထူလတ္တေစ ဗလံ ဘဝေ၊ အဘိဓာတန် ( ၈၆၄) လာဗလာသဒ္ဒါ၏ အနက်တို့တွင် ဤ၌ သတ္တိ ( အစွမ်း) အနက်တည်း၊ မာရာနံ+ ဗလံ မာရဗလံ၊ ဒေဝပုတ္တ ကိလေဿ ပစ္စုမာရ်တို့၏ အစွမ်းသတ္တိ၊ မာရ်ငါးပါးရှိသော်လည်း ဤနေရာ၌ ခန္ဓနှင့် အဘိသင်္ခါရကို မပြ၊ လောက၌ ဗလအားလုံးတို့တွင်ဤ မာရဗလကို နိုင်ဖို့ရာ အခက်ဆုံးတည်း၊ ထိုကြောင့် “ယထာ၊ ပေ၊ ဧကဗလမ္ပိ” ဟုဆိုသည်။ စာစပ်။ ။ လောကေကို ဧငဗလမ္ပိ၌စပ်၊ ထိုပုဒ်ကိုလည်း ဒုပ္ပံသဟံ ဒုရဘိသမ္ဘဝံပုဒ်များကို လိုက်စေ၍ အဓိပ္ပါယ်ယူပါ၊ မာရဗလကို လွှမ်းမိုးရာ၌ လောကီ ကုသိုလ်တရားတို့ဖြင့်သာ မလွှမ်းမိုးနိုင်၊ သောတာပတိမဂ်စသော လောကုတ္တရာ တရားတို့ဖြင့်ကား လွှမ်းမိုးနိုင်၏၊ လောကုတ္တရာတွင် အသာဆုံးဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့်ကားဧကန် လွှမ်းမိုးနိုင်ပေသည်သာ၊-ဋီကာ။
ယထယိဒံဘိက္ခဝေ မာရဗလန္တိ၊ ဟူသော ဤပါဌ်ဖြင့်။ (ဒဿေတိ၊ ၌စပ်)။ ဒေဝပုတ္တမာရ မစ္စုမာရ ကိလေသမာရာနံ၊ ဒေဝပုတ္တမာရ် မစ္စုမာရ် ကိလေသမာရ်တို့၏ ။ ဣဒံ ဗလံ၊ ဤ အစွမ်းသည်။ ဒုပ္ပသဟံ ယထာ၊ ခဲယဥ◌်းသဖြင့် လွှမ်းမိုးအပ် လွှမ်းမိုးနိုင်သကဲ့သို့။ ဒုရဘိသမ္ဘတံ ယထာ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်ခဲ သကဲ့သို့။ [ဒုပ္ပသဟံ၌ ဒုရှေး+ ပရှေးရှိသော+ သဟဓာတ်သည် အဘိဘဝန အနက်ဟောဟု သိစေလို၍ "ဒုရဘိ သမ္ဘဝံ" ဟု ဖွင့်သည်။] ဧဝံ၊ ဤ့ အတူ။ (သို့ကလောက်)။ အညံ၊ မာရ ဗလမှ အခြားသော။ (တံ) ဧက ဗလမ္ပိ၊ ထို တမျိုးသော အားကိုလည်း။ န သမနုပဿာမိ၊ သဗ္ဗညုတာဥာဏ်ဖြင့် ကောင်းစွာ မြင်တော်မမူ။
တမ္ပိ ဗလံ၊ ထို မာရဗလကိုလည်း။ ဣဒ မေဝ အရဟတ္တဖလံ၊ ဤ အရဟတ္တဖိုလ်ကသာ။ ပသဟတိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်၏ ။ အဘိဘဝတိ၊ လွှမ်းမိုး၍ ဖြစ်နိုင်၏ ။ အဇ္စေ◌ျာတ္ထရတိ၊ လွှမ်းမိုးနိုင်၏ ။ [ပသဟတိကို အဘိဘဝတိဟု လည်းကောင်း, အဘိဘဝတိကို အဇ္စေ◌ျာတ္ထရတိဟု လည်းကောင်း အဆင့်ဆင့် ဖွင့်သည်။]
တသ္မာ။ ဧတ္တေဝ၊ ဤ အရဟတ္တ ဖိုလ်၌သာ။ (အရဟတ္တဖိုလ် အကျိုးငှါသာ)။ ယောဂေါကရဏီယော။ ဣတိ၊ ဤ အနက်ကို။ ဒဿေတိ၊ ပြ၏ ။
ဧဝမိဒံပုညန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ (ဣဒ္ဓိပါဒ်လေးပါးကို ပွားများမှုမှစ၍ စေတော ဝိမုတ္တဟူသော ဗလကို မျက်မှောက်ပြုခြင်း တိုင်အောင်သော အစီအရင်ဖြင့်။) ဣဒံ လောကုတ္တရပုညမ္ပိ၊ ဤ လောကုတ္တရာကုသိုလ် သည်လည်း။ [ပိဖြင့် လောကုတ္တရာကုသိုလ်၏ နောက်၌ဖြစ်သော ဖိုလ်ကို ယူပါ။] ယာဝအာသဝက္ခယာ၊ အရဟတ္တမဂ်တိုင်အောင်။ ပဝဎုတိ၊ တိုးပွား၏ ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝိဝဋ္ဋဂါမိ ကုသလာနုသန္ဓိံ၊ ဝိဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်၏ အနုသန္ဓေကို။ နိဋ္ဌပေန္တော၊ ပြီးဆုံးစေတော်မူလိုသည်။ (ဟုတွာ)။ အရဟတ္တနိကုဋေန၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူသောအထွဋ်ဖြင့်။ ဒေသနံ၊ ကို။ နိဌပေသိ၊ ပြီးဆုံးစေတော်မူပြီ။ [ "အတ္တဒီပါ ဘိက္ခဝေ ဝိဟရထ" စသည်ဖြင့်ဝိဝဋ္ဋဂါမိကုသိုလ်၏အနုသန္ဓေကိုစတော်မူခဲ့၍ "ဧဝမိဒံ ပုညံ ပဝဎုတိ" ဖြင့် ထိုကုသိုလ်၏အနုသန္ဓေကို ပြီးဆုံးစေတော်မူသည်။]
သုတ္တပရိယောသာနေ၊ စက္ကဝတ္တသုတ်တော်၏ အဆုံး၌။ ဝီသတိ၊ နှစ်ဆယ်သော။ ဘိက္ခုသဟသာနိ၊ ရဟန်း အထောင်တို့သည်။ (တနည်း) ဝီသတိ ဘိက္ခုသဟဿာနိ၊ ရဟန်းထောင်ပေါင်း နှစ်ဆယ်တို့သည်။ (ရဟန်း နှစ်သောင်း တို့သည်)။ အရဟတ္တံ၊ သို့။ ပါပုဏိံ သု၊ ရောက်ကုန်ပြီ။
စတုရာသီတိ ပါဏသဟဿာနိ၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော သတ္တဝါတို့သည်။ အမတပါနံ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသော အမြိုက်ရေကို။ ပိဝိံ။
သု၊ သောက်ကြရကုန်ပြီ။ [အောက်မဂ် အောက်ဖိုလ် တရားထူးရ၍ နိဗ္ဗာန်ကို မြင်ကြသည်၊ ဟူလိူ။]
ဣတိ၊ စက္ကဝတ္တိသုတ်အဖွင့် အပြီးတည်း။ ပါဠိတော်။ ။ နာဟံ ဘိက္ခဝေ အညံ့ ဧကဗလမ္ပိ သမနုပဿာမိ၊ ယံ ဧဝံ ဒုပ္ပသာယံ၊ ယထယိဒံ ဘိက္ခဝေ မာရဗလံ- ဘိက္ခုတို့ မာရဗလမှ အခြားသော( အလွှမ်းမိုးခက်သော) တမျိုးသော ဗလကိုလည်း ငါဘုရား မြင်တော်မမူ၊ ဤ ပါဠိတော်ကို အဋ္ဌကထာ၌ “ယထာ၊ ပေ၊ န သမနုပဿာမိ@ စု အဖြောင့်ဖွင့်သည်။