ဧတ္တာဝတာခေါ။
ပေ။
သာရပ္ပတ္တာစာတိ ဣဒံ၊ ဤ စကားတော်ကို။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တို့၏။
ဝသေန၊ အယူနှင့် စပ်သဖြင့်။
အာဟ၊ ပြီ။
ဟိ၊ မှန်။
( တနည်း ) ဟိ ( ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
တိတ္ထိယာနံ၊ တို့၏။
လာဘသက္ကရော၊ ပစ္စည်းလေးပါးဟူသော ဝိျသသလာဘ်, အထူးတလည် ပြုအပ်သော ပစ္စည်းလေး ပစ္စည်းလေးပါး ဟူသော ဝိသေသလာဘ်သည်။
ရုက္ခဿ၊ ၏။
သာခါပလာသသဒိသော၊ အခက် အရွယ်နှင့်တူ၏။
ပဥ္စသီလမတ္တကံ၊ ငါးပါးသီလမျှသည်။
ပပဋိကသဒိသံ၊ အပွေးနှင့်တူ၏။
အဋ္ဌသမာပတ္ထိမတ္တံ၊ ရှစ်ပါးသောသမာပတ်မျှ သည်။
တစသဒိသံ၊ အခွံနှင့်တူ၏။
ပုဗ္ဗေ နိဝါဘဉာဏာဝသာမာ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ် အဆုံးရှိကုန်သော။
အဘိညာ၊ အဘိညာဉ်တို့သည်။
ဖေဂ္ဂုသဒိသာ၊ အကာနှင် တူကုန်၏။
ပန၊ ကား။
ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်ကို။
ဧတေ၊ ဤ တိတ္ထိတို့သည်။
အရဟတ္ထန္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဟူ၍။
ဂဟေတွာ၊ ယူ၍။
ဝိစရန္တိ၊ လှည့်လည်ကြကုန်၏။
တေန၊ ကြောင့်။
နေသံ၊ ထိုတိတ္ထိတို့၏အတွက်။
တံ၊ ထို ဒိဗ္ဗစက္ခု အဘိညာဉ်သည်+ ရုက္ခဿ= ၏။
သာရသဒိသံ၊ အနှစ်နှင့်တူ၏။
သာသနေ၊ ၌။
လာဘသက္ကာရော၊ သည်။
သာခါပလာသသဒိသော၊ ၏
သီလသမ္ပဒါ၊ စတုပါရီသုဒါသီလ၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်။
ပပဋိကသဒိသော၊ ၏။
စျာနသမာပတ္တိယော၊ စျာန်သမာပတ်တို့သည်။
တစ တဒိဿ၊ ကုန်၏။
လောက်ယာဘိညာ၊ လောကီ အဘိညာဉ်သည်။
ဖေဂ္ဂုသဒ်သာ၊ ၏။
မဂ္ဂဖလံ၊ သည်။
သာရော၊ အနှစ်တည်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဘဂဝတာ၊ သည်။
အတ္တနော၊ ၏။
သာသနံ၊ သာသနာတော်ကို။
ဩနတ ဝိနတ ဖလဘာရ ဘရိတရုက္ခူပမာယ၊ အောက်သို့ညွတ်ကုန်, အထူးထူး အပြားအပြား ညွတ်ကုန်သော အသီးတည်း ဟူသော ဝန်တိုဖြင့်ပြည့်သော သစ်ပင်ဟူသော ဥပမာဖြင့်။
ဥပမိတံ နှိုင်းယှဉ်တော်မူအပ်ပြီ။အဂ္ဂသာရပတ္တိတော။ ။ စာအုပ်တို့၌ “ တစသာရ သမ္ပတ္တိတော” ဟုလည်းကောင်း “ တစသာရပတ္တိတော” ဟုလည်းကောင်း တွေ့ရ၏။ ပါဠိတော်၌ နိဂြောဓပရိဗ္ဗိုဇိ၏ “တပေါဇိဂုစ္ဆာယ အဂ္ဂညေဝ ပါပေတု သာရညေဝ ပါပေတု” ဟုလျှောက်ထား တောင်းပန်ချက်အရ အဂ္ဂပတ္ထဖြစ်သော တပေါဇိဂုစ္ဆာ အကျင့်ကို ဟောတော်မူပြီ၍, ငါဘုရား၏ သာသနာတော်သည် ထိုအဂ္ဂပတ္တ သာရပတ္တ တပေါဇိဂုစ္ဆာ အကျင့်ထက် ဥတ္တရိတရ ပဏီတတရ ဖြစ်သည်ဟု ပြတော်မူလိုသည့်အတွက် “ဩတိ ခေါ တံ နိဂြောဓဌာနံ ဥတ္တရိတရဥ္စ ပဏီတတရဥ္စ” အစရှိသော ဒေသနာတော်ကို မိန့်တော်မူသည်။ ( ပါဠိတော်ကြည့်ပါ)။ ထို ပါဠိတော်၌ ဥတ္တရိတရဥ္စ ပဏီတတရဥ္စတို့၏ အပါဒါန်က်ု ပြလိုသောကြောင့် “တတော” စသည်ကို ဆိုရကား “အဂ္ဂသာရ ပတ္တိတော” ဟုသာရှိသင့်သည်။
အနဿာမ။ ။ အနဿာမ၌ အသဓာတ်+ ဧယျာမဝိဘတ်ဖြင့် “အဿာမ” ဟုဖြစ်၏။ ရုပ်ပြီပုံကို ရူအဍပသိဒ္ဓန၌ ကြည့်ပါ။ “န” ကား ပဋိသေဓနိပါတ်တည်း။ “န” ကို “အန်” ပြု။ “ အနဿာမ၊ မဖြစ်နိုင်တော့ကုန်” ဟုပေး။ ဆရာနှင့်တကွ ငါတို့အားလုံးရဟန်းဂေါတမ ဟောပြအပ်သော စင်ကြယ်သော အစေလကကျင့်ဝတ်များ၌ မဖြစ်နိုင်ကြ, မကျင့်နိုင်ကြ= ဟူလို။
တနည်း။ ။ အနဿာမ၌( အ) သည် အနက်မရှိသော နိပါတ်တည်း။ နသဓာတ်+ ဝတ္တမာန် မ ဝိဘတ်+ ဒိပါဒိယ ပစ္စည်းဖြင့် “ နဿာမ၊ ပျက်စီးကြရကုန်၏ “ ဟု ဆိုပါ= ဋီကား။
သော၊ ထို မြတ်စွာဘုရားသည်။
ဒေသနာကုသလတာယ၊ ဒေသနာတော်၌ ကျွမ်းကျင်တော်မူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
တတော တစသာရ ပတ္တိတော၊ ထိုတပေါဇိဂုစ္ဆာဝါဒ၏ အခွံအနှစ်သို့ ကောင်းစွာရောက်ခြင်းထက်။
မမ၊ ၏။
သာသနံ၊ သည်။
ဥတ္တရိတရဥ္စေဝ၊ သာ၍လည်း လွန်မြတ်၏။
ပဏီတတရဥ္စ၊ သာ၍လည်း မွန်မြတ်၏။
တံ၊ ထိုဥတ္တရိတရ ပဏီတတရဖြစ်သော သာသနာတော်ကို။
တုဝံ၊ သင်သည်။
ကဒါ၊ အဘယ်အခါ၌။
ဇာနိဿတိ၊ သိလိမ့်မည်နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
အတ္တနော၊ ၏။
ဒေသနာယ၊ ၏။
ဝိသေသဘာဝံ၊ ထူးသောသဘော၏ အဖြစ်ကို။
ဒဿေတုံ၊ ငှါ။
ဣတ် ခေါ နိ ဂြောဓာတိ ဒေသနံ၊ အစရှိသော ဒေသနာတော်ကို။
အာရတိ၊ အားထုတ်တော်မူပြီ။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာတိ၊ ကား။
တဿ၊ ထို နိဂြောဓပရိဗ္ဗိုဇ်၏။
ပရိဝါရာ၊ အခြံအရံဖြစ်ကုန်သော။
တိံသ သတသင်္ချာ၊ သုံးထောင် အရေအတွက်ရှိကုန်သော။
[ သီဟိုဠ်မူ၌ “ တိသတသင်္ချာ” ဟူရှိ၏။
“ သုံးရာ အရေအတွက် ရှိကုန်သော “ ဟုပေးပါ။
ပါဠိတော်အစပုဒ်စဉ် (၄၉) ၌ “ တိံ သမတ္တေဟိ ပရိဗ္ဗာဇကသတေတိ” ဟုဆိုခဲ့သောကြောင့် ၃၀၀၀ ( သုံးထောင်) ဟုရှိသော မြန်မာမူက ကောင်းသည်။]
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
( အဟေသုံ၌စပ်)။
ဧတ္ထ မယံ အနဿာမာတိ၊ ကား။
ဧတ္ထ အစေလကပါဠိအာဒီသု၊ ဤ အစေလကပါဠ် အစရှိသည်တို့၌။
( အနဿာမ၌စပ်)။
ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ။
( ကိံ ဝုတ္တံ ဟောတိ)။
အမှာကံ၊ တို့၏။
( တို့မှာ)။
အစေလကပါဠိ မတ္တမ္ပိ၊ အစေလကပ့ဠိမျှသညမလည်း။
(အစေလက ပါဠိ၌ လာသော အကျင့်မျှသည်လည်း )။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
ပရိသုဒ္ဓပါဠ်မျှသာ်လည်း။
( ပရိသုဒ္ဓပါဠ် လာသော အကျင့်မျှသည်လည်း)။
နတ္ထိ။
စာတုယာမထံဝရာဒီနိ၊ စာတုယာမထံဝရညအစရှိသည်တို့သည်)။
ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။
စာတုယာမသံဝရောပိ၊ သည်လည်း။နတ္ထိ။
အရညဝါသာဒီနိ၊ တော၌ နေခြင်း အစရှိသည်တို့သည်။
ကုတော၊ နည်း။
အရညဝါသောပိ၊ သည်လည်း။
နတ္ထီ။
နီဝရဏပ္ပဟာနာဒီနိ၊ နီဝရဏတို့ကိုပယ်ခြင်း အစရှိသည်တို့သည်။
ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။
နီဝရဏပ္ပဟာနမ္ပိ၊ သည်လည်း။
နတ္ထိ။
နီဝရဏပ္ပဟာနာဒီနိ၊ နီဝရဏတို့ကိုပယ်ခြင်း အစရှိသည်တို့သည်။
ကုတော၊ အဘယ်မှာ ရှိအံ့နည်း။
နီဝရဏပ္ပဟာနမ္ပိ၊ သည်လည်း။
နတ္ထိ။
ဗြဟ္မဝိဟာရာဒီနိ၊ ဗြဟ္မဝိဟာရတရား အစရှိသည်တို့သည်။
ကုတော၊ နည်း။
ဗြဟ္မဝိဟာရမတ္တမ္ပိ၊ မျှသည်လည်း။
နတ္တိ။
ပုဗ္ဗေနိဝါသာဒီနိ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ် အစရှ်သည်တို့သည်။
ကုတော၊ နည်း။
ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ မတ္တမ္ပိ၊ ပုဗ္ဗေနိဝါသဉာဏ်မျှ သည်လည်း။
နတ္ထိ။
အမှာကံ၊ တို့၏။
( တ်ု့မှာ)။
ဒိဗ္ဗစက္ခု၊ ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်သည်။
ကုတော၊ နည်း။
ဧတ္ထ၊ ဤ အစေလကပါဠိ အစရှိသည်တ်ု့၌။
သအာစရိယကာ၊ ဆရာနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
နဋ္ဌာ၊ ပျက်စီးကြကုန်ပြီ။
ဣတိ ( ဝုတ္တံ ဟောတိ)။
[ အစေလကပါဠိ ဟူရာ၌ “ဣဓနိဂြေဋဓ အစေလကော ဟောတိ အစရှိသေဋ ပါဠိတော်ကို ရည်ရွယ်၍ဆိုသည်။] ဣတော ဘိယျော ဥတ္တရိတရန္တိ၊ ကား။
ဣတော ဒိဗ္ဗစက္ခု ဉာဏာဓိဂမတော၊ ဤ ဒိဗ္ဗစက္ခုဉာဏ်ကို ရခြင်းထက်။
ဘိယျော၊ အလွန်။
အညံ့၊ အခြားသော။
ဥတ္တရိတရံ၊ အထူးအားဖြင့် လွန်ကဲသော။
ဝါ၊ သာလွန်သော။
ဝိသေသာဓိဂမံ တရားထူးကို ရခြင်းကို။
သုတိဝသေန၊ သုတိ၏ အစွမ်းအားဖြင့် လည်း။
( ကြားရုံ မျှဖြင့်လည်း )။
နဇာနာမ၊ မသိကြရကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။