သုနက္ခတ္တဝတ္ထု၊ အဖွင့်။
ဧဝံ မေ သုတံ၊ပေ၊မလ္လေသု ဝိဟရတီတိ၊ ဧဝံ မေ သုတံ၊ပေ၊မလ္လေသုဝိဟရတိ ဟူသော ဤသုတ်သည်။
ပါတိကသုတ္တံ၊ ပါထိက သုတ်တည်း။
(တစ်နည်း)
ဧံဝံ မေသုတံ၊ပေ၊မလ္လေသု ဝိဟရတီတိ- ဧဝံ မေသုတံ၊ပေ၊မလ္လေသုဝိဟရတိ အစ အပိုင်းအခြားရှိသော ဤသုတ်သည်။
ပါတိကသုတ္တံ၊ တည်း။
တတြ၊ ထိုပါတိက သုတ်၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
အနုပုဗ္ဗပဒဝဏ္ဏနာ၊ ရှေးမဟုတ်သော ပုဒ်တို့၏အဖွင့်တည်း။
ဝါ၊ အသစ်ဖြစ်သော ပုဒ်တို့၏အဖွင့်တည်း။
[ရှေ့က မဖွင့်အပ်ခဲ့သည့် အသစ်ဖြစ်သော ပုဒ်များ၏ အဖွင့်-ဟူလို]
မလ္လေသု ဝိဟရတီတိ (ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
မလ္လာ နာမ၊ မလ္လတို့မည်သည်။
ဇာနပဒိနော၊ ဇနပုဒ် ရှိကုန်သော။
ဝါ၊ ဇနပုဒ်ကို အစိုးရကုန်သော။
နိဝါသော၊ နေရာဖြစ်သော။
ဧကောပိ၊ တစ်ခုတည်းဖြစ်သော။
ဇနပဒေါ၊ ဇနပုဒ်ကို။
ရုဠှီသဒ္ဒေန- ရုဠှီသဒ္ဒေါအားဖြင့်။
မလ္လာတိ၊ မလ္လာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
မလ္လာသု၊ မလ္လာသု ဗဟုဝုစ်အမည်ရသော။
တသ္မိံ ဇနပဒေ၊ ထို ဇနပုဒ်၌။
(ဝိဟရတိ၌ စပ်)
အနုပိယံ နာမ မလ္လာနံ နိကမောတိ၊ ကား။
အနုပိယန္တိ၊ အနုပိယဟူ၍။
ဧဝံ နာမကော၊ ဤသို့အမည်ရှိသော။
မလ္လာနံ၊ မလ္လမင်းတို့၏။
(တစ်နည်း) မလ္လာနံ၊ မလ္လာဟု ဗဟုဝုစ်အမည်ရသော။
ဇနပဒဿ၊ ၏။
ဧကော၊ ၏။
ဧကော၊ တစ်ခုသော။
နိဂမော၊ သည်။
(အတ္ထိ)။
တံ၊ ထိုနိဂုမ်းကို။
ဂေါစရဂါမံ၊ ဂေါစရဂါမ်ကို။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံရွာကို။
ကတွာ၊ ၍။
ဧကသ္မိံ၊ တခုသော။
ဆာယူဒကသမ္ပန္နေ၊ အရိပ် ရေတို့နှင့်ပြည့်စုံသော။
ဝနသဏ္ဍေ၊ တောအုပ်၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ အတ္ထော။
(အပိနုယမြို့အနီး၌ ဆောက်လုပ်ထားအပ်သော ကျောင်းမရှိသောကြောင့်"ဆာယူဒကသမ္ပန္နေ၊ပေ၊ဝိဟရတိ"ဟု ဆိုသည်။
အနောပိယန္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။
ပါဌေ၊ ပါဠိတော်ပါဌ်သည်။
(အတ္ထိ)။
အမှာ။ ။ ဧဝံ မေသစုတံ၊ပေ၊ မလ္လေသု ဝိဟရတီတိ၌ အနက်နှစ်နည်း ပေးရပုံကို သီလက္ခ္ခဘာသာဋီကာ ဒုတိယအတွဲ(၂၀၀)၌ ပြထားပြီ"မလ္လေသု ဇာနပဒနော "စသည်တို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုလည်း သီလက္ခန်သာသာဋ်ကာ တတိယအတွဲ(၂၇၆) အဖွင့်ကို နည်းမှီသိပါ။
ပါထိသီလ၊ ပါထိသိဟူသည်ကား။
ပဝိဋ္ဌော၊ ၀င်တော်မူပြီ။
ပန၊ ဆက်။
ဘဂ၀ါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
နတာဝ ပဝိဋ္ဌော၊ ဝင်တော်မူပြီ မဟုတ်သေး။
ပန၊ ထိုသို့ပင် ဝင်တော်မူပြီ မဟုတ်ပါသော်လည်း။
ပဝိသိဿာမိ၊ ဝင်တော်မူမည်။
ဣတိ၊ ဤကဲ့သို့ ကြံ၍။
နိက္ခန္တတ္တာ၊ ထွက်တော်မူလာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါဝိသီတိ၊ ပါဝိသိဟူ၍။
ဝါ၊ ဝင်တော်မူပြီဟူ၍။
(သံဂီတိကာရေဟိ၊ သံဂါယနာတင်ထေရ်တို့သည်။)
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။
ယထာကိံ၊ ဥပမာ အဘယ်ကဲ့သို့နည်း။
ဂါမံ၊ သို့။
ဂမိဿာမိ၊ သွားမည်။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
နိက္ခန္တော၊ ထွက်လာသော။
ပုရိသော၊ သည်။
တံဂါမံ၊ သို့။
အပ္ပတ္တော၊ မရောက်သေးသည်။
(သမာနော) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
ဣတ္ထန္နာမော၊ ဤအမည်ရှိသူသည်။
ကုဟိံ၊ အဘယ်အရပ်ကဲ့သို့။
ဂိတော၊ သွားသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ပြောအပ်သော်။
(မေးအပ်သော်)
ဂါမံ၊ သို့။
ဂတော၊ သွားပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုစ္စတိယကာ၊ ဆိုအပ်သကဲ့သို့။
ဧဝံဤအတူ။
(ပါဝိသီတိ၊ ပါဝိသိဟူ၍။
ဝါ၊ ဝင်ပြီဟူ၍။
ဝုတ္တော၊ ဆိုအပ်ပြီ။)
ဧတ ဒဟောသီတိ၊ ကား။
ဂါမသမီပေ၊ ရွာ၏အနီး၌။
ထတွာ၊ ရပ်တော်မူ၍။
သူရိယံ၊ ကို။
သြလောကေန္တဿ၊ ကြည့်တော်မူလသော်။
ဝါ၊ ကြည့်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရား၏။
ဧတံ၊ ဤအကြံသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အတိပ္ပဂေါခေါတိ၊ ကား။
အိဝိယ၊ အလွန်ပင်လျှင်။
ပဂေါခေါ၊ စောသေးသည်သာ။
ကုလေသု၊ အိမ်တို့၌။
ဘာဂုဘတ္တံ၊ ယာဂုထမင်း။
ဝါ၊ ယာဂုဆွမ်းသည်။
န တာဝနိဋိတံ၊ မပြီးစီးတတ်သေး။
ဣိ၊ ဤကား အနက်။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခှမတစ်ပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ကာလံ၊ ကို။
အဇာနိတ္တာ၊ မသိမူ၍။
နိက္ခန္တောကိံ၊ ထွက်တော်မူသလော။
အဇာနိတ္တာ၊ ၍။
နိက္ခနေတ္တာ၊ ထွက်တော်မူလာသည်။
န၊ မဟုတ်။
(ဣတိ၊ ဤကား အဖြေတည်း။)
ဟိ၊ ချဲ့။**ပစိသိဿာမီတိ။ ပေ။ ဧဝံံ့**။ ။ ယဒိန တာဝ ပဝိဋ္ဌော ကသ္မာ "ဝါတီသိ" တိဝုတ္တ့တိ အာဟ၊ "ပတိသိဿာမီ" တိ အာဒိ။ တေန(ထို ပဝိသိဿာမီတိ အစရှိသော ပါဌ််ဖြင့် အဝဿံ အာဝီနိ (စင်စစ်ဖြစ်မည့် အနာဂတ်၌) ဘူတေဝိယ (ဖြစ်ပြီးအတိတ်၌ကဲ့သို့) ဥပစာရာ ဟောန္တီတိ ဿေတိ(တင်စား ပြောဆိုအပ်သောသဒ္ဒါများဖြစ်နိုင်၏ဟု ပြသည်) ။ ဣဒါနိ တမတ္ထံ ဥပမာယ ဝိဘာဝေန္တော "ယထာ ကိံ" တိ အာဒိမာဟ။=ီကာ။
ပစ္စူသကာလေယေဝ၊ မိုးသောက်အခါ၌ပင်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဉာဏဇာလံ၊ သဗ္ဗညုတဉာဏ် တည်းဟူသော ပိုက်ကွန်ကို။
ပတ္တရိတွာ၊ ဖြန့်တော်မူ၍။
လောကံ၊ သတ္တလောကကို။
ဝေါလောကေန္တော၊ ကြည့်တော်မူလသော်။
ဉာဏဇာလဿ၊ ၏။
အန္တော၊ ၌။
ပဝိဋ္ဌံ၊ သော။
ဘဂ္ဂဝဂေါတ္တံ၊ ဘဂ္ဂဝအနွယ်ရှိသော။
ဆန္နရိဗ္ဗာဇကံ၊ ဆန္နပရိဗ္ဗိုဇ်ကို။
ဝါ၊ အဝတ်ဖြင့် ဖုံးလွှမ်းအပ်သော ပရိဗ္ဗိုဇ်ကို။
(ဤ စကားဖြင့် " နဂ္ဂပရိဗ္ဗိုဇ်၊ အဝတ်မဝတ်သော ပရိဗ္ဗိုဇ်" ကိုကန့်သည်.)
ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။
ဝါ၊ မြင်တော်မူခြင်းကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
ဣမဿပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ အား။
မယာ၊ သည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ကတကာရဏံ၊ ပြုအပ်ဖူးသော အကြောင်းကို။
သမာဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာဆောင်၍။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ကထေဿာမိ၊ ဟောတော်မူမည်။
သာ ဗမ္မကထာ၊ သည်။
အဿ၊ ထိုပရိဗ္ဗိုဇ်၏။
မယိ၊ ၌။
ပသာဒပဋိလာဘဝသေန၊ ကြည်ညိုခြင်းကိုရ၏ အစွမ်းဖြင့်။
သဖလာ၊ အကျိုးရှိသည်။
ဘဝိဿတိ၊ လတံ့။
ဣတိ၊ သို့။
ဉ တွာဝ၊ သိတော်မူ၍သာ။
ပရိဗ္ဗာဇကာရာမံ၊ ပရိဗ္ဗိုဇ်တို့၏အာရာမ်သို့။
ပဝိသိတုကာမော၊ ဝင်တော််မူလိုသည်။
(ဟုတွာ)။
အတိပ္ပဂေါဝ၊ အလွန်စောသေးသည်သာ။
(ဟုတွာ)။
နိက္ခမိ၊ ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
တတ္ထ၊ ထို့ ပရိဗ္ဗိုဇ်တို့၏အာရာမ်သို့။
ပဝိသိတုကာမတာယ၊ ဝင်တော်မူလိုသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝံ၊ သို့။
စိတ္တံ၊ ကို။
ဥပ္ပါဒေသိ၊ ဖြစ်စေတော်မူပြီ။
ဧတဒဝေါစာတိ၊ ကား။
ဘဂဂန္တံ၊ ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
မာနထဒ္ဓတံ၊ မာနဖြင့် ခက်ထန်သူ၏အဖြစ်ကို။
အကတွာ၊ ၍။
သတ္ထာရံ၊ ကို။
ပစ္စုဂ္ဂန္တွာ၊ ခရီးဥဣီးကြိုဆို၍။
ဧတု ခေါဘန္တေတိ အာဒိကံ၊ အစရှိသော။
ဧတံ ဝစနံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။ဆန္နပရိဗ္ဗာဇကံ။ ။ဆန္နကောဝီနတာယ ( ဖုံးလွမ်းအပ်သော အင်္ဂါဇာတ်ရှိသောကြောင့်လည်းကောင်း) ပရိဗ္ဗာဇက ပဗ္ဗဇ္ဇုပဂမနေနစ(ပရိဗ္ဗိုဇိတို့၏ ပဗ္ဗဇ္ဇာသို့ကပ်ရောက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း) ဆန္နပရိဗ္ဗာဇကံ (အဝတ်မဝတ်သော ပရိဗ္ဗိုဇ်မဟုတ်။
အဝတ်ဝတ်သော ပရိိဗ္ဗိုဇ် ဆိုလိုသည်။)၊ ဋ္ဌီကာ။
မာနထဒ္ဓတံ အကတွာ။ ။မြတ်စွာဘုရား၏မြင့်မြတ်သောအမျိုး၌ မွေးဖွားတော်မူပုံ, မြတ်သောတောထွက်ခြင်းဖြင့် တောထွက်တော်မူပုံ, အခြားသူများနှင့်မဆက်ဆံသော ခဲခဲယဥ်ယဥ် ပြုကျင့်တော်မူပုံ။
(အခြားသူများနှင့် မဆက်ဆံ လူ့သာမန်တို့ ကျင့်နိုင်ဖို့ဝေးစွ စိတ်တွေးရုံမျှ ကြက်သီးထလောက်အောင် ခဲယဥ်းသောအကျင့်ကို ပြုကျင့်တော်မူပုံ ။) အပေါင်းအဖော် ကိဠေသာတို့မှ ကင်း၍ တပါးတည်းကိန်းအောင်းတော်မူပုံ, တလောကလုံးက ချီးမွမ်းတော်မူအပ်ပုံ, သြဝါဒါနုဿသနီတိုဖြင့် လောကအားများစွာအကျိုးပြုတော်မူပုံ,အခြားသူတို့၏အယူဝါဒကိုနှိမ်နင်းတော်မူနိုင်ပုံ, တန်းခိုးကြီးတော်မူပုံ, အာနုဘော်ကြီးတော်မူပုံအစရှိသော ထိုထို ကိုယ်တော်တိုင် မျက်မှောက်ပြုတော်မူအပ်သော ဂုဏ်အထူးကို မှီ၍ များသောအားဖြင့် အညတိတ္ထိဃတို့သော်မှလည်း (ပိဖြင့် အခြားသူများကို ပေါင်း) မြတ်စွာဘုရားကိုမြင်လျှင်ရိုသေလေး များစွ မြတ်နိုးမှုကို ထင်ရှားပြကြသည်သာ, ထို့ကြောင့်" ဘဂဝန္တံဒိသွာမာနထဒ္ဓိတံ အကတွာ'စသည်ကိုဆိုလိုသည်။
ဣမံ ပရိယာယန္တိ၊ ကား။
ဣမံ ဝါရံ၊ ဤ အလှည့်အကြိမ်ကို။
အဇ္ဇာ၊ ယနေ့။
ဣမံ၊ အာဂမနဝါရံ=ဤကြွလာတော်မူခြင်း၏ အလှည့်အကြိမ်ကို။
(အကာသီ ၌စပ်) ။
ဣတိ လအတ္ထော။
ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပုဗ္ဗော၊ ၌လည်း။
တတ္ထ၊ ထိုအာရာမ်သို့။
ဂတပုဗ္ဗောကိံ၊ ကြွတော်မူဖူးသလော။
ဣတိ+ ဤကား အမေးတည်း။
ဂတပုဗ္ဗောကိံ၊ ကြွတော်မူဖူးသည်။
န၊ မဟုတ်။
(ဣတိ၊ ဤကားအဖြေတည်း)။
ပန၊ ထို့သို့ပင်ရှေးတုန်းက မကြွဖူးပါသော်လည်း)။
လောက သမုဒါစာရဝသေန၊ လောကပ ပြောအပ်သောအ့သုံးအနှုန်း(လောကဝတ္တရား နှင့်လူယဉ်ကျေးမှု)၏ အစွမ်းဖြင့်။
ဧဝံ၊ သို့။
(ဧတု ခေါ တန္တေအစရှိသော စကားကို)။
အာဟ၊ လျှောက်ပြီ။
ဟိ၊ ချဲ့။
လောကိယာ၊ လောက၌နေသူ လူအပေါင်းတို့သည်။
စိရဿံ၊ ကြာမြင့်မှ။
အာဂတိမ္ပိ၊ ရောက်လာသည်လည်းဖြစ်သော။
အနာဂတပုဗ္ဗမ္ပိ၊ မရောက်လာဖူးသည်လည်းဖြစ်သော။
မနာပဇာတိကံ၊ မြတ်နိုးအပ်သည်၏အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသူကို။
အာဂတ့၊ လာနေသည်ကို။
ဒိသွာ၊ ၍။
ဝါ၊ မြင်လျှင်။
ဘဝံ၊ အရှင်သည်။
ကုတော၊ အဘယ်မှ။
အာဂတော၊ လာခဲ့ပါသနည်း။
ဘဝံ၊ သည်။
စိရိဿံ၊ မှ။
အာဂတော၊ ရောက်လာပြီ။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
တေ၊ သင်သည်။
ဣဓ၊ အအရပ်သို့။
အာဂမနမဂ္ဂေါ၊ လာလမ်းကို။
ဉာတော၊ သိအပ်သနည်း။
မဂ္ဂမူဋ္ဌော၊ လမ်း၌ တွေဝေသူသည်။
အသိကိံ၊ ဖြစ်လေသလော။
(မျက်စိလည် လမ်းမှားပြီး ရောက်လာလေသလား၊ ဟူလို။)
ဣတိ အာဒီနိ၊ ဤသို့အစရှိသော စကားတို့ကို။
ဝဒန္တိ၊ ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အယမ္ပိ၊ ဤ ဘဂ္ဂဝပရိဗ္ဗိုဇ်သည်လည်း။
လောကသမုဒါစာရဝသေန၊ ဖြင့်။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဟ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
ဧဝဒိတဗ္ဗော။
ဣဒမာသနန္တိ၊ ကား။
အတ္တနော၊ ၏။
နိသိန္နာသနံ၊ ထိုင်ရာ နေရာကို။
(ထိုင်ရာနေရာကို။ (ထိုင်စရာနေရာကို)။
ပပ္ပေါဋေတွာ၊ ပြီးစီးစေ၍။
ဒဒမာနော၊ ပေးလျက်။
ဧဝံ၊ ဤသို့(ဧတု ခေါဘန္တေ စသောစကားကို)။
အာဟ။
သုနက္ခတ္တောလိစ္ဆဝိမင်းသားသည်။
တဿ၊ ထို ဘဂ္ဂါတ္ထ ပရိဗ္ဗိုဇ်၏။
ဂိဟိသဟာယော၊ လူဖြစ်စဉ်က သဟာယ်ချင်းသည်။
ဟောထိ။
ကာလေန ကာလံ၊ ရံဖန်ရံခါ။
တဿ၊ ထို ဘဂ္ဂါတ္တပရိဗ္ဗိုဇ်၏။
သန္တိကံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ ကိရ၊ သွားသကဲ့။
ပစ္စက္ခတောတိ၊ ကား။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်တော်သည်။
ဒါနိ၊ ၌။
ဘဂဝန္တ၊ ကို။
ပစ္စက္ခာမိ၊ စွန့်ပါ၏။
ဘန္တေရား။
အဟံ၊ သည်။
ဒါနိ၊ ၌။
ဘဝတန္တ၊ ကို။
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်စူး၍။
(ဆရာဟု ညွှန်ပြ၍)။
န ဝိဟရိဿာမိ၊ နေတော့မည် မဟုတ်ပါ။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
ပဋိအက္ခာေတော၊ ဆန့်ကျင်ဖက် ပြောဆိုအပ်ပြီ။
နိဿဋ္ဌော၊ ပရိစ္စတ္တော= စွန့်လွှတ်အပ်ပြီ။
ပစ္စက္ခတောတိ၊ ကား။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ အကျွန်ုသည်။
ဒါနိ၊ ၌။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ပစ္စက္ခာမိ၊ စွန့်ပါ၏။
ဘန္တေ၊ ရာ။
အယံ၊ သည်။
ဒါနိ၊ ၌။
ဘဝဝန္တံ၊ ကို
ဥဒ္ဒိဿ၊ ရည်စူး၍။
(ဆရာဟုညွှန်ပြ၍).
နဝိဟရိဿမိ၊ နေတော့မည် မဟုတ်ပါ။
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
ပဋီအက္ခာတော၊ ဆန့်ကျင်ဖက် ပြောဆိုအပ်ပြီ.
နိဿဋ္ဌော ပရိစ္စတ္တော၊ စွန့်လွတ်အပ်ပြီ။
ဘဂဝန္တံ ဥဒ္ဒိဿာတိ၊ ဟူသည်ကား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
သတ္ထ၊ ဆရာပါတည်း။
အဟံ၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
သြဝါဒံ၊ ကို။
ပဋိကရောမိ၊ အတုလိုက်၍ ပြုပါအံ့။
(လိုက်နာပါ့။)
ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။
အပဒိသိတွာ၊ ညွှန်ပြ၍။
(ဝိဟရိဿာမိ ၌စပ်။)သာသနာတော််နှင့် အဆက်အပြတ်။ ။ အကြင်အခါ၌ သုနက္ခတ္တမှာ"မြတ်စွာဘုရားကို ပယ်စွန့်၏" ဟု စိတ် ဖြစ်၏။ နှုတ်ကလည်း မြက်၏။ ထိုအခါ၌ပင်ထိုသုနက္ဖတ္တရဟန်းသ၏ ဘုရားရှင်နှင့်အတူ တစုံတခု ဆက်သွယ်မှု မရှိတော့။ ဘာကြောင့်နည်း သာကိဝင်မင်းသား ဘုရားရှင်၏သားေတာ်မဟုတ်တော့သည် အတွက်သာသနာတော််မှ ပြင်ပ ဖြစ်သွားသောကြောင့်တည်း။ ဤသည်ပင် သာသနာတော်၌သင့်လျော်သော သဘောဖြစ်သည်။
ထိုသာသနယတ္တိသည် ကျွမ်းကျင်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ထား၍ အခြားသူတို့၏အရာ လုံးဝ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်သည် အားလုံးနှင့်ဆက်ဆံခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် သုနက္ခတ္တ၏ ကိုယ်တော်မြတ်နှင့်ဆက်သွယ်မှုမရှိပုံကို ပြတော်မှုခြင်းငှါ။ "အပိနု"စသော စကားကိုမိန့်တော်မူပြီလျှင်, သုနက္ခတ္တကို" ကောသန္တော ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟုဆက်၍ မိန့်တော်မူသည်။
ကော သဇန္တောကံ ပစ္စာစိက္ခသိ။ ။ [ပါဠိတော် ကြည့်ပါ။] အပိနု စသောဝါကျ ပါ၏။ ထိုစကားကို မိန့်တော်မူပြီမှ "ကောသန္တာ ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟုမိန့်တော်မူသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ "သုနက္ခတ္တ သင် ငါ့ထံလာနေလှည့်ပါ" ဟုငါကခေါ်ထားသည်မဟုတ်ပါ။ သင်ကလည်း"အရှင် ဘုရား ထံနေပါမည်"ဟု အုာမခံထားသည်လည်း မဟုတ်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက် သင်က ဘယ်လိုအမျိုးအစားဖြစ်လို့ ဘယ်လိုအမျိုးအစားဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုပယ်စွန့်နေရသလဲ။
မျက်ချက်။ ။ဘုရားရှင်နှင့် သုနက္ခတို့၏ ဆက်သွဘ်မှုသည် သာသနာတော် ဝင်စက ထုံစံအတိုင်း ရဟန်းပြုခွင့် တောင်းမူဟူသော(မုခါဂတ) နှုတ်အားဖြင့် ဖြစ်သော ဆက်သွယ်မှုသာဖြစ်၏။ လေးလေးစားစားပူဇော်မှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောဆက်သွယ်မှုစသည် မဟုတ်။ တောင်းပန်အပ်သူ၏ အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်သော ဆက်သွယ်မှုမျိုးလည်းရှိသေး၏။ " ယာစကကာ ယာစိတကတာ " ဟူသောဆက်သွယ်မှုနှစ်မျိုးလည်းမရှိ။ [ပါဠိတော်ကြည့်ပါ။] ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်က သုနက္ခတ္တကို" ကော သန္တော ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟု မျန့်တော်မူသည်။ ထို" ကော သန္တောကံ ပစ္စာစသိက္ခသိ"၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် အဋ္ဌကထာက"ယာစကောဝါ" စသည့်ဖြင့်ပြသည်။
မောဃပုရိသ။ ။သုနက္ခတ္တသည် လောကီဈာန် အဘိဉာဏ် အချို့ ရပြီသော်လည်း ဘုရားရှင်အပေါ် အာဃာတ ထားမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယင်းဈာန် အဘီညာဏ်များကွယ်ပျောက်ပြီးဖြစ်၍ "တုစ္ဆ ပုရိသ"ဟု သုံးတော်မူသည်။ [ဈာနမဂ္ဂါဒိ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မေသု ကဿစိ ပိ အဘာဝါရိတ္တပုရိသ။ ဋီကာ။] ဝိနည်း အဋ္ဌကထာ ဋီကာတို့၌မူ ဈာန် မုဂ် ဖိုလ် ၃ မျိုး တွင် မဂ်ဖိုလ် နှစ်မျိုးသာ ဖွင့်လေ့ရှိ၏, ဈာန်မပါ။ သို့ရာတွင် သုရာပါန သိက္ခပုဒ် ဝိဘင်း၌ အဘီညာဥ် ရပြီသော ဤရှင်သဝတအား"မောဃပုရိသ" ခေါ်ပုံကို ထောက်လျှင် ဤ ဋီကာ ဖွင့်ပုံကပြည့်စုံပေသည်။
**ယာဝဉ္စ**။ ။ ယာဝဉ္စသဒ္ဒါသည် အဝဓိ၊ အပိုင်းအခြားဟူသော အနက်ကိုဟောသော သဒ္ဒါတည်း။ အဝဓိဟူသည် အစအပိုင်းအခြားတည်း။ ထိုအပိုင်းအခြားတည်း။ ထိုအပိုင်းအခြားဟူသည်လည်း အတိုင်းအရှည် ပမာဏပင်တည်း။ ဤနေရာ၌ ထိုသုဒ္ဒါဖြင့် အပရဒ္ဓ(ပြစ်မှားခြင်း) ကြိယာ၏ အပိုင်းအခြား အတိုင်းအရှည်ကိုပြသည်။ အလွန်အကဲသာလျှင် (အတိုင်းအရှည်ကိုပြသည်။ အလွန်အကဲသာလျှင် (အတိုင်း အရှည်ကိုလွန်အောင်ပင် ပြစ်မှားအပ်ပြီ) ဟုဆိုလိုသည်။ အဋ္ဌကထာဝယ် "ယတ္တကံ" စသည့်ဖြင့် ပထမန္တ ဖွင့်သော်လည်း ပါဠိတော် အနက်ပေးရာ၌မူပဿ၌ စပ်ရမည်ဖြစ်၍ ဒုတိယန္တ ပေးရပေလိမ့်မည်။
ထိုသာသနယတ္တိသည် ကျွမ်းကျင်သောပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို ထား၍ အခြားသူတို့၏အရာ လုံးဝ မဟုတ်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်သည် အားလုံးနှင့်ဆက်ဆံခြင်း၏ အစွမ်းဖြင့် သုနက္ခတ္တ၏ ကိုယ်တော်မြတ်နှင့်ဆက်သွယ်မှုမရှိပုံကို ပြတော်မှုခြင်းငှါ။ "အပိနု"စသော စကားကိုမိန့်တော်မူပြီလျှင်, သုနက္ခတ္တကို" ကောသန္တော ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟုဆက်၍ မိန့်တော်မူသည်။
ကော သဇန္တောကံ ပစ္စာစိက္ခသိ။ ။ [ပါဠိတော် ကြည့်ပါ။] အပိနု စသောဝါကျ ပါ၏။ ထိုစကားကို မိန့်တော်မူပြီမှ "ကောသန္တာ ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟုမိန့်တော်မူသည်။ ဆိုလိုရင်းမှာ "သုနက္ခတ္တ သင် ငါ့ထံလာနေလှည့်ပါ" ဟုငါကခေါ်ထားသည်မဟုတ်ပါ။ သင်ကလည်း"အရှင် ဘုရား ထံနေပါမည်"ဟု အုာမခံထားသည်လည်း မဟုတ်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါလျက် သင်က ဘယ်လိုအမျိုးအစားဖြစ်လို့ ဘယ်လိုအမျိုးအစားဖြစ်တဲ့ ငါ့ကိုပယ်စွန့်နေရသလဲ။
မျက်ချက်။ ။ဘုရားရှင်နှင့် သုနက္ခတို့၏ ဆက်သွဘ်မှုသည် သာသနာတော် ဝင်စက ထုံစံအတိုင်း ရဟန်းပြုခွင့် တောင်းမူဟူသော(မုခါဂတ) နှုတ်အားဖြင့် ဖြစ်သော ဆက်သွယ်မှုသာဖြစ်၏။ လေးလေးစားစားပူဇော်မှုဖြင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောဆက်သွယ်မှုစသည် မဟုတ်။ တောင်းပန်အပ်သူ၏ အဖြစ်ဖြင့်ဖြစ်သော ဆက်သွယ်မှုမျိုးလည်းရှိသေး၏။ " ယာစကကာ ယာစိတကတာ " ဟူသောဆက်သွယ်မှုနှစ်မျိုးလည်းမရှိ။ [ပါဠိတော်ကြည့်ပါ။] ထို့ကြောင့် ဘုရားရှင်က သုနက္ခတ္တကို" ကော သန္တော ကံ ပစ္စာစိက္ခသိ"ဟု မျန့်တော်မူသည်။ ထို" ကော သန္တောကံ ပစ္စာစသိက္ခသိ"၏ အဓိပ္ပါယ်ကိုပင် အဋ္ဌကထာက"ယာစကောဝါ" စသည့်ဖြင့်ပြသည်။
မောဃပုရိသ။ ။သုနက္ခတ္တသည် လောကီဈာန် အဘိဉာဏ် အချို့ ရပြီသော်လည်း ဘုရားရှင်အပေါ် အာဃာတ ထားမိသည်နှင့် တပြိုင်နက် ယင်းဈာန် အဘီညာဏ်များကွယ်ပျောက်ပြီးဖြစ်၍ "တုစ္ဆ ပုရိသ"ဟု သုံးတော်မူသည်။ [ဈာနမဂ္ဂါဒိ ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မေသု ကဿစိ ပိ အဘာဝါရိတ္တပုရိသ။ ဋီကာ။] ဝိနည်း အဋ္ဌကထာ ဋီကာတို့၌မူ ဈာန် မုဂ် ဖိုလ် ၃ မျိုး တွင် မဂ်ဖိုလ် နှစ်မျိုးသာ ဖွင့်လေ့ရှိ၏, ဈာန်မပါ။ သို့ရာတွင် သုရာပါန သိက္ခပုဒ် ဝိဘင်း၌ အဘီညာဥ် ရပြီသော ဤရှင်သဝတအား"မောဃပုရိသ" ခေါ်ပုံကို ထောက်လျှင် ဤ ဋီကာ ဖွင့်ပုံကပြည့်စုံပေသည်။
**ယာဝဉ္စ**။ ။ ယာဝဉ္စသဒ္ဒါသည် အဝဓိ၊ အပိုင်းအခြားဟူသော အနက်ကိုဟောသော သဒ္ဒါတည်း။ အဝဓိဟူသည် အစအပိုင်းအခြားတည်း။ ထိုအပိုင်းအခြားတည်း။ ထိုအပိုင်းအခြားဟူသည်လည်း အတိုင်းအရှည် ပမာဏပင်တည်း။ ဤနေရာ၌ ထိုသုဒ္ဒါဖြင့် အပရဒ္ဓ(ပြစ်မှားခြင်း) ကြိယာ၏ အပိုင်းအခြား အတိုင်းအရှည်ကိုပြသည်။ အလွန်အကဲသာလျှင် (အတိုင်းအရှည်ကိုပြသည်။ အလွန်အကဲသာလျှင် (အတိုင်း အရှည်ကိုလွန်အောင်ပင် ပြစ်မှားအပ်ပြီ) ဟုဆိုလိုသည်။ အဋ္ဌကထာဝယ် "ယတ္တကံ" စသည့်ဖြင့် ပထမန္တ ဖွင့်သော်လည်း ပါဠိတော် အနက်ပေးရာ၌မူပဿ၌ စပ်ရမည်ဖြစ်၍ ဒုတိယန္တ ပေးရပေလိမ့်မည်။
ကော သန္တော ကံ ပစ္စာစိက္ခသီတိ၊ ဟူသော ပါဌ်ဖြင့်။
(ဒဿတိ၌ စပ်)။
ယာစကောဝါ၊ တောင်းပန်သူသည်လည်း။
ယာစိတကံ၊ တောင်းပန်အပ်သူ (တောင်းပန်ခံရသူ) ကို။
ပစ္စာစိက္ခေယျ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ပြောရာ၏။
ဝါ၊ ပယ်စွန့်ရာ၏။
ဃာစိတကောဝါ၊ သည်လည်း။
ယာစကံ၊ ကို။
(ပစ္စာစိက္ခေယျ) ။
တွံ ပန၊ သင်သည်ကား။
နေ၀ယာစကော၊ တောင်းပန်ထားသူလည်းမဟုတ်။
["အဟံ ဘန္တေ ဘဂ၀န္တံ ဥဒ္ဒိဿဝိဟရိဿာမီ" တိ ဧဝံ မမ သန္တိကံ အနုပဂတတ္တာ။၊ ဋီကာ။]
န ယာစိတကော၊ တောင်းပန်အပ်သူလည်းမဟုတ် ။
("ဧဝံ ဟိ တွံ သုနက္ခတ္ထ မမံ ဥဒ္ဒိဿဝ ဝိဟရာဟီ"တိ ဧဝံ မဟာ အပတ္တိ တတ္တာ။၊ ဋီကာ)
မောဃပုရိသ၊ ဈာန်မဂ်ဖိုလ် မရှိသည့်အချည့်နှီးသော ေယာက်ျား။
ဧဝံ၊ သန္တေ= ဤတို့ဖြစ်လသော်။
(ဤသို့ ယာစက, ယာစိတက မဟုတ်လသော်)
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
သန္တော၊ ဖြစ်လျက်။
ကော၊ သည်။
သမာနော၊ လျက် ။
[ကော သန္တောကိုဖွင့်သည်]။
ကံ၊ အဘယ်သူ့ကို။
ပစ္စာစိက္ခသိ၊ ဆန့်ကျင့်ဘက်ပြောရသနည်း။
ဝါ၊ ပယ်စွန့်ရသနည်း။
ဣတိ၊ ဤအနက်ကို။
ဒဿတိ၊ ပြ၏။
ပဿ မောဃပုရိသာတိ၊ ကား။
တုစ္ဆပုရိသ၊ ဈာန် မဂ် ဖိုလ် မရှိသည့်အချည်နှီးသော ယေက်ျား။
ပဿ၊ ကြည့်စမ်းလော။
ယာဝဉ္စ တေ ဣဒံအပရဒ္ဓန္တိ၊ ပါဌ်ဖြင့်။
တဝ၊ ၏။
ဣဒံ အပရဒ္ဓံ၊ ဤ ချို့ယွင်းချက်သည်။
ယတ္တကံ၊ အကြင်မျှ အတိုင်းအရှည် ရှိ၏။
တေ၊ ၏။
အပရာဓော၊ ချို့ယွင်းချက်သည်။
ယတ္တာကော၊ အကြင်အမျှအတိုင်းအရှည် ရှိ၏။
ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။
တတ္တကော၊ ထိုမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိ၏။
ဘဂ္ဂဝ၊ ဘဂ္ဂဝ။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
အဟံ၊ သည်။
တဿ၊ ထို သုနက္ခတ္တ လိစ္ဆဝီ မင်းသား၏။
(အပေါ်၌)။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
အာရောပေသိံ၊ တက်ရောက် စေခဲ့ပြီ။
ဝါ၊ ထင်ခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤ အနက်ကို.
ဒဿောတိ၊ ၏။
ဥတ္တရိမနုဿဓမ္မာတိ၊ ကား။
ပဉ္စသီလ ဒသသီလသင်္ခါတာ၊ ငါးပါးသီလ ဆယ်ပါးသီလဟု ဆိုအပ်သော။
မနုဿဓမ္မာ၊ လူတို့၏ တရားထက်။
ဥတ္တရိ၊ လွန်မြတ်သော။
("ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယံ"၌ စပ်)။
ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယန္တိ၊ ကား။
ဣဒ္ဓိဘူတံ၊ တန်ခိုး ဖြစ်၍ ဖြစ်သော။
ပါဋိဟာရိယံ၊ ပြာဋိဟာကို။
(န ကရောတိ ၌စပ်)။
ကတေဝါတိ၊ ကား။
တကမှီဝါ၊ ပြုအပ်သော်လည်းကောင်း။
(ပြအပ်သောလည်မကောင်း).
ယဿတ္တာယာတိကား၊ ကား။
ယဿ ဒုက္ခက္ခယဿ၊ အကြင် ဒုက္ခ၏ ကုန်ရာနိဗ္ဗာန်၏။
အတ္တာယ၊ အကျိုးငှါ။
("ဒေသိတော"၌စပ်)။
သော နိယျာတိ တက္ကရဿာတိ၊ ကား။
သောဓမ္မာ၊ ထို တရားသည်။
("ဂစ္ဆတိ" စသည်၌ စပ်) .
တက္ကရဿ၊ ထိုဟောတော်မူအပ်သည့်အတိုင်း ပြုကျင့်သူ၏။
ယထာ၊ အကြင် အခြားအရာအားဖြင့်။
မယာ၊ သည်။
ဓမ္မော၊ ကို။
ဒေသိတော၊ ယောအပ်ပြီ။
တထာ၊ ထို ဟောတော်မူအပ်သော အခြားအရာ အားဖြင့်။
ကာရကဿ၊ ပြုသူ၏။
[တက္ကရဿကိုဖွင့်သည်]
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
ပဋိပန္နဿ၊ ကျင့်သော။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။
သဗ္ဗဝန္ဒ ဒုက္ခက္ခယာယ၊ အလုံးစုံသော ဝဋ် ဒုက္ခ၏ကုန်ရာ နိဗ္ဗာန် အကျိုးငှါ။
ဂစ္ဆတိ၊ ဖြစ်သလော။
နဂစ္ဆတိ၊ မဖြစ်သလော။
သံဝတ္တတိ၊ ဖြစ်သလော။
နသံဝတ္တတိ၊ မဖြစ် သလော။
ဣတိ၊ သို့။
ပုစ္ဆတိ၊ ၏
တတြ သုနက္ခတ္တာတိ၊ ကား။
သုနက္ခ။
မယာ, ဒေသိတေ၊ သော။
တသ္မိံ ဓမ္မေ၊ သည်။
["တတြ"၌"တ"ဖြင့် ဓမ္မကိုစွဲ။
တြ ပစ္စည်းသည်"ဘုမ္မတ္ထ"ဟူသော လက္ခဏ အနက်၌ သက်ဟု ပြသည်" ]
တက္ကရဿ၊ ၏။
သမ္မာ,ဒုက္ခက္ခယာယ၊ ငှါ။
ယာဘ၊ ငှါ။
သံဝတ္တမာနေ၊ ဖြစ်လသော်။
[လက္ခဏဝန္တ ဖြစ်သော တတြ၏ စပ်စုပုဒ်မရှိသေကြောင့် "သံဝတ္တမာနေ"ဟုထည့်ဖွင့်သည်]
မနုဿဓမ္မာ၊ ထက်
ဥတ္တရိ ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယံ၊ သည်။
ဝါ၊ ကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်သည်။
(သမာန၊ သော်)။
ကိံ၊ အဘယ်ကို။
ကရိဿတိ၊ ပြုလိမ့်မည်နည်း။
[ဘာလုပ်မှာလဲ၊
ဘာအကျိုးရှိမှာလဲ၊ ဟူလို။]
ကတေန၊ ပြုအပ်သော။
တေန၊ ထို တန်ခိုး ပြာဋိဟာဖြင့်။
ကောအတ္တော၊ အဘယ်အကျိုးရှိအံနည်း။မျက်ချက်။ ။ဋီကာ၌"ဣဒံ အနက်မရှိ" ဟု လည်းကောင်း။ "ထေ"သည်"တတိယန္တ"ဟု လည်ကောင်းဖွင့်၏။ ထိုအတိုင်း အနက်တနည်းပေးပုံကို ပါဋ္ဌိတော်နိဿယ၌ ကြည့်ပါ။
**တိယျာတိ**။ ။ နိယျာတီတိ နိဂ္ဂစ္ဆတိ။ ဝဋဒုက္ခတော နိဂ္ဂမနဝနသေန ပဝတ္တတီတိ အတ္ထော။ ဓမ္မေ ဟိ နိဂ္ဂစ္ဆန္တေတ့ သမင်္ဂီပုဂ္းလော။ နိဂ္ဂစ္ဆတီ"တိ ဝုစ္စတိ။ အဋ္ဌကထာယံ ပန နိသဒ္ဒေါ ဥပသဂ္ဂမတ္တံ။ ယာတိ ဣစ္စေတ အတ္ထောတိ ုဿေတုံ ဂစ္ဆတီတိအတ္ထော ဝုတ္ထော ဝုတ္ထော။၊ [ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်း အနက်ပေးပုံကို ပါဋ္ဌိတော်နိဿယ၌ပြထားပြီ]
တသ္မိံ၊ ထို တန်ခိုးပြာဋိဟာကို။
ကတေပိ၊ ပြုအပ်သော်လည်းကောင်း။
အကတေပိ၊ မပြုအပ်သောသော်လည်းကောင်း။
မမ၊ ၏။
သာသနဿ၊ သာသနာတော်၏။
ပရိဟာနိ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသည်။
နတ္တိ၊ မရှိ။
ဟိ၊ မှန်။
ဒေတမနုဿာနံ၊ တို့၏။
အမတနိဗ္ဗာန သမ္ပာပနတ္ထာယ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်း အကျိုးငှါ။
အဟံ၊ သည်။
ပါရမိယော၊ တို့ကို။
ပူရေသိံ၊ ဖြည့်ကျင့်တော်မူခဲ့ပြီ။
ပါဋိဟာရိယကရဏတ္ထာယ၊ တန်ခိုးပြာဋီဟာကိုပြခြင်း အကျိုးငှာ။
န(ပူရေသိံ)၊ ဖြည့်ကျင့်တော်မူသည် မဟုတ်။
ဣတိ၊ သို့။
ပါဋိကာရိယဿ၊ ၏။
နိရတ္တကတံ၊ အကျိုး မရှိသည်၏အဖြစ်ကို။
ဒဿေတွာ၊ ၍။
ပဿမောဃ ပုရိသာတိ၊ ဟူ၍။
ဒုတိယံ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
အာပရောပေတိ၊ တက်ရောက်စေတော်မူပြီ။
ဝါ၊ တင်တော်မူပြီ။
အဂ္ဂညန္တိ၊ ဟူသည်ကား။
လောက ပညတ္တိံ၊ လောကကိုသိစေတော်မူခြင်းကို။
(န ပညပေတိ ၌ စပ်)။
ဣုံနာမ၊ ဤမည်သော အရာသည်။
လောကဿ၊ ၏။
အဂ္ဂံ၊ အဦ:အစတည်း။
ဣတိဧဝံ၊ သို့။
ဇာနိတဗ္ဗမ္ပိ၊ သိထိုက်သည်လည်းဖြစ်သော။
မရိယာဒံအပိုင်းအခြားကို၊ ။
တံ၊ ထိုသိထိုက်သော လောက၏ပအစ အပိုင်းအခြားကို။
န ပညပေတိ၊ ပညက်တော် မမူ။
(သိအောင် ဟောပြတော်မမူ)။
ဣတိ၊ သို့။
ဝဒတိ၊ ပြော၏။
ဧတ္ထ၊ ဤ နဟိ ပနမေဘန္တေ ဘဂဝါ အဂ္ဂံပညပေတိ အစရှိသော ဝါရ၌။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒိအပေါင်းကို။
အနန္တရ ဝါဒါ နုဿရေနေဝ၊ အခြားမဲ့ ဝါဒသို့ အစဥ◌်အလိုက်သဖြင့်သာ။
ဝေဒိဇာဗ္ဗံ၊ ၏။
[စာအုပ်တို့၌"အနန္တရ ဝါဒါနုသာ ရေနေဝ" ဟုရှိ၏။
ဝါဒနေရာဝယ် "ဝါရ" ဟုရှိမှကောင်းမည် ထင်သည်။
" အခြားမဲ့ ဝါရသို့ အစဉ်လိုက်သဖြင့်သာ" ဟုပေးပါ။]အဂ္ဂံညံ။ ။ အဂ္ဂန္တိ ဉာယတီတိ အဂ္ဂညံံ။
[အဂ္ဂံ သဒ္ဒူပ ပဒ+ဉာဓာတ်+ အ ပစ္စည်း။]
လောကဿ အဂ္ဂန္တိ လောကပ္ပတ္တိသမယေ (လောက၏ ဖြစ်ပုံကိုသိရာ၌) ဣုံ နဝမ လောကဿ အဂ္ဂန္တိ (ဤမည်သော အရာသည် လောက၏ အစတည်း ဟု) ဧဝံ ဇာနိတဗဗံ။၊ ဋီကာ။
အနေက ပရိယာယေန ခေါတိဣဒံ၊ အနေကပရိယာယေန ခေါအစရှိ ဤစကားကို။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့် ။
(ဘဂဝတော) အာရဒ္ဓံ၊ အားထုတ်တော်မူအပ်သနည်း။
သုနက္ခတ္တော၊ သည်။
ဘဂတတော၊ ၏။
ဂုဏံ၊ ကို။
မက္ဃေဿာမိ ချေဖျက်မည်။ ( ဖျက်ဆီးမည်)။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
အာရောပေဿာမိ၊ တက်ရောက်စေမည်။
(တင်မည်)။
[စာအုပ်တို့၌" ပညပေဿမိ"ဟုရှိ၏။ ပပုဗ္ဗ ဉပဓာတ်သည်"နိက္ခိပန၊ ချထားခြင်း" အနက်ကို ဟောသောကြောင့်ရှေးနိဿဘ အတိုင်း" အာရောပဿာမိ"ဟု ပေးလိုက်ပါသည်။
ပညပေဿမိ" ဟုရှိလျှင်ကား " အပြာအားဖြင့် သိစေမည်။
ဝါ၊ ထားမည်" ဟု ပေးပါ]
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ့၍။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားကို။
ဝိပ္ပလပိတွာ၊ ပြောဆိုပြီ၍။
(အဓိပ္ပါယ်မရှိသော ပရမ်းပတာ ပြောဆိုပြီး၍)။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ကထံ၊ စကားကို။
သုဏခန္တော-၊ နားထောင်လျက်။
အပ္ပတီဋ္ဌော၊ ထောက်တည်ရာ မရှိသည်။
[အထက် ဆိုထိုက်သောစကားနှင့်စပ်သဖြင့် ထောက်တည်ရာမရှိသည့်။]
နိရဝါ၊ အသံ မရှိသည့်။
(သုတွာ)အဋ္ဌောသိ ကီရာ၊ တည်နေသတက်။
သုနက္ခတ္တော၊ သည်။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ဂုဏ့၊ ကို။
မက္ခေဿာမိ ချေဖျက်မည်။
(ဖျက်ဆီးမည်)
ဒေါသ့၊ အပြစ်ကို။
အာရောပေဿာမိ၊ တက်ရောက်စေမည်။
(တင်မည်) ။
[စာအုပ်တို့၌" ပညပေဿာမိ"ဟုရှိ၏။
ပပုဗ္ဗဉေ ပဓာတ်သည်" နိက်ခပန၊ ချထားခြင်း" အနက်ကို ဟောသောကြောင့်ရှေးနိဿယတတိုင်း"အာရောပေ ဿာမိ"ဟုပေးလိုက်ပါသည်။
"ပညပေဿာမိ" ဟုရှိလျှင်ကား"အပြာ"အပြားအားဖြင့် သိစေမည်။
ဝါ၊ ထားမည်။
"ဟုပေးပါ။]
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ဧတ္တကံ၊ ဤမျှ အတိုင်းအရှည်ရှိသော စကားကို။
ဒိပ္ပလပိတွာ၊ ပြောဆိုပြီ၍။
(အဓိပ္ပာယ်မရှိသော ပရမ်းပတာပြောဆိုပြီ၍)။
ဘဂဝတော၊ ၏။
ကတံ၊ စကားကို။
သုဏခန္တာ၊ နားထောင်လျက်။
အပ္ပတိဋ္ဌော၊ ထောက်တည်ရာမရှိသည်။
[အထက် ဆိုထိုက်သော စကားနှင့်စပ်သဖြင့် ထောက်တည်ရာမရှိသည်။]
နိရဝေါ၊ အသ့ မရှိသည်။ (သုတ္တာ)အဋ္ဌောသီ ကိရ တည်နေသတက်။
အထ (အသံ မရှိသည်ဖြစ်၍ တည်နေရာ) ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်)
သုနက္ခတ္ထ.
ဧဝံ၊ ဤသို့။
တွံ၊ သည်။
မက္ခိဘာဝေ၊ ဂုဏ်ကိုချေဖျက်ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်၌။
ထိတော၊ တည်သည်။
(သမာနော၊ သော်)
သဘမေဝ၊ ကိုယ်တိုင်ပင်။
ဂရဟံ၊ ကဲ့ရဲ့အပ်သူ၏ အဖြစ်သို့။
ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းသို့။
ပါပုဏိဿသိ၊ ရောက်ရလိမ့်မည်။
ဣတိ၊ သို့။
မက္ခိဘာဝေ၊ ၌။
အာဒီနဝဒဿနတ္ထံ၊ အပြစ်ကိုပြတော်မူခြင်းအကျိုးငှာ။
အနေ့က ပရိယာယေနတိ အာဒိ၊ အနေက ပရိယာယေတ အစရှိသောစကားကို အာဟ= ပြီ)
တက္ထ၊ ယို အနေက ပရိယာယေန အစရှိသောစကား၇◌ပ်၌။
အနေက ပရီယာ ယေနာတိ၊ ကား။
အနေကကာရစဏန၊ တပါးမက များစွာသော အကြောင်းဖြင့်။
("ဘာသိတော"၌စပ်)
ဝဇ္ဇိဂါမေတိ၊ ကား။
ဝဇ္ဇိရာဇာနံ၊ တဇ္ဇီမင်းတို့၏။
ဂါမေ၊ ရွာဖြစ်သော။
ဝေသာလိ နဂရေ၊ ဧတဿလီမြို့၌။
(ဘာသိတော"၌စပ်)။
နောတိသဟီတိ၊ ကား။
နာသက္ခိ၊ မစွမ်းနိုင်။)**ဧတ္တက့ ဒိပ္ပလဝိတ္ပာ**။ ။ ဧတ္တကံ တိပ္ပလပိထွာဟ်ိ"နဒါနာဟံ ဘန္တေ ဘဂဝန္တံ ဥဒ္ဒိဿ ဝိဟရိဿာမီ "တိ (ဟူသည်လည်းဖြစ်သော )' န ဟိ ပန မေ ဘန္တေ ဘဂဝါဥပတ္တရိမနုဿဓမ္မာ ဣဒ္ဓပါဋိဟာရိယံ ကရောတီ"တိ (ဟူသည်လည်းဖြစ်သော)'နဟိနပန မေဘန္တော ဘဂဝါ အာညံ မညခပတီ" တိစ (ဟူသည်လည်'ဖြစ်သော) ဧတ္တုကိဝိပ္ပလဝိတ္တာ. ဣဒံ (ဤစကားကို) ကိရ သော ( ထို သုနက္ခတ္တသည်) ဘဂဝါ သတ္ထုကိစ္စံ (ဘုရားရှင်၏ ကိစ္စဖြစ်သော ) ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယံ,အဂ္ဂညပညာပနဉ္စကာတုံန သက္ကောတီတိ ပကာဓသန္တောကထေသိ။၊ ဋီကာ [အာဒိနတဒဿတ္ထ၌ "ဒိဋ္ဌဓမ္မိက အဖြစ် ကိုယူပါ" ဟု ဋီကာဆို၏]
သော အဝိသဟန္တောတိ၊ သကား။
သော သုနေက္ခတ္တော၊ သည်။
("ဟီနာဖဘ အာဝတ္တော"၌စပ်)။
ယဿ၊ အကြင် သုနက္ခတ္တ၏။
(မုခံ"၌စပ်)။
ဝါ၊ သည်။
(ကထေန္တဿ၌စပ်)။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
တိဏံ၊ ကုန်သော။
ရတနာနံ၊ တို့၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ဂုဏ်ကို။
ကထေန္တဿ၊ ပြောဆိုစဉ်။
မုခံ၊ ခံတွင်းသည်။
န ပဟောသိ၊ မလောက်။
(မဆန့်)။
သော၊ ထို သုနက္ခတ္တသည်။
ဒါနိ၊ ၌။
တေနေဝ မုခေန၊ (ရတနာသုံးပါးတို့၏ ဂုဏ်ကို ပြောဆိုသော) ထို ခံတွင်းဖြင့်ပင်။
အဝဏ္ဏ့၊ ဂုဏ်၏ ဆန့်ကျင်ဖက်အပြစ်ကို။
ကထေတိ၊ ပြောဆိုပြန်၏။
အဒ္ဒါ၊ စစ်စစ်ဧကန်။
ဗြဟ္မ၎င်းစရိယံ၊ မြတ်သောအကျင့်ကို။
စရိက္ခ၊ ကျင့်ခြင်းငှါ။
အဝိသဟန္တော၊ မရဲ့ဝံ့သည်။
အသက္ကောန္တော၊ မရဲဝံ့သည်။
အသက္ကောန္တော၊ မစွမ်းနိုင်သည်။
(ဟုတွာ)။
အတ္တနော၊ ၏။
ဗလတာယ၊ မိုက်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ကထေတွာ၊ ပြောပြီ၍။
ဟီနာယ၊ နိမ့်ကျသော လူ့အဖြစ်အလို့ငှါ။
အာဝတ္တော၊ ပြန်လည်ပြီ။
(တနည်း) ဟီနာယာဝတ္တော၊ လူထွက်ပြီ။
ဗုဒ္ဒေါပန၊ မြတ်စွာဘုရားသည်ကား။
(မြတ်စွာဘုရားကတော့)။
သုဗုဒ္ဓေါဝ၊ ကောင်းမြတ်သောဗုဒ္ဓသာတည်း။
ဓမ္မော၊ တရားတော်ကို။
သွာက္ခာတောဝ၊ ကောင်းစွာဟောတော်မူအပ်သည်သာ။
သံဃော၊ သံဃာတော်သည်။
သုပ္ပဋီပန္နောဝ၊ ကောင်းစွာကျင့်တော်မူတတ်သည်သာ။
ဧဝံ၊ သို့။
တီဏိ၊ ကုန်သော။
ရတနာနိ၊ တို့ကို။
ထောမေန္တော၊ ချီးမွမ်းကုန်လျက်။
မနုဿာ၊ တို့သည်။
တုယှေဝ၊ သင်၏သာ။
ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
ဒဿေဿန္တိ၊ ပြကြလိမ့်မည်။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
ဣတိ ခေါတေတိ၊ အစရှိသော ပါဌ်ဖြင့်။
၉ဒဿေတိ၌ စပ်)။
သုနက္ခတ္တ, ဧဝံခေါ၊ ဤသို့လျှင်။
တေ၊ သင့်အား။
ဝါ၊ သင့်ကို။
ဝတ္တာရော၊ (ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်) ပြောဆိုချင်သူတို့သည်။
ဘဝိသသသသသဿန္တိ၊ ရှိကြလိမ့်မည်။
တကော၊ ထို့သို့မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့်။
အနေက ပရိယာယေန ခေါတေ သုနက္ခတ္တအစရှိသောစကားကိုမိန့်တော်မူခြင်းကြောင့်။
(ဝတ္တုံ နလစ္ဆသိ"၌ စပ်) ဧတံ၊ သို့။
(ဤ မိန့်တော်မူအပ်ပြီသည့်အတိုင်း)။
ဒေါသေ၊ သည်။
ဥပ္ပန္နေ၊ လသော်။
သတ္ထာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အတီတာနာဂတေ၊ အတိတ် အနာဂတ်၌။
အပ္ပဋီဟတိဉာဏော၊ မပိတ်ပင်မဆီးတားအပ်သော ဉာဏ်ရှိတော်မူပြီ၏။
မယှံ၊ ၏။
(ငါ့မှာ)။
ဧဝံ၊ သို့။
ဒေါသော၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။
ဣတိ၊ သို့။
ဇာနန္တောပိ၊ သိတော်မူပါလျက်လည်း။
ပုရေတရံ၊ ရှေးဦးစွာ။
နလစ္ဆသိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤအနက် အဓိပ္ပါယ်ကို။
ဒဿေတိ၊ ပြ၏။
အပက္ကမေဝါတိ၊ ကား။**အပက္ကမေဝ**။ ။ [အပက္ကမိ+ဧဝ] အတ္တနာ ယထာဌိတာ ဝုဌာယ အပသက္ကိ။ ဤနည်းဖြင့်"အပက္ကမိ" အရ နေရာမှ ထ၍ ဖယ်သွားခြင်းကိုပြ၏။ အပက္ကန္တောသာသနတော ဘဋ္ဌော။ ဤ နည်းဖြင့် သာသနာတော်မှ ဖယ်သွားခြင်း (သာသနာတော်အယူကိုစွန့်၍ အခြားအယူကို ယူသွားခြင်း , သို့မဟုတ်၊ လူထွက်သွားခြင်း) ကိုပြသည်။ ဋီကာ။
အပက္ကမီယေဝ၊ နေရာမဖယ်သွားတော့သည်သာ။
ဝါ၊ တနည်း။
အပက္ကန္တော (ဧဝံ)၊ သာသနာတော်မှဖယ်သွားတော့သည်သာ။
ဣတိအတ္ထော၊ ဤကားအနက်။)
ယထာ တံ အာပါယိကောတိ၊ ကား။
အပါယေ၊ ၌။
နိဗ္ဗေတ္တနာရဟော၊ ဖြစ်ခြင်းကို ထိုက်သော။
သတ္ထော၊ သည်။
["အပါယေ+နိဗ္ဗတ္တဿတီတိ အာပါယိတော။
(တနည်း) အပါယေ+ နိဗ္ဗေတ္တနာရဟော အာပါယိတော" ဟုပြပါ။]
အပအက္ကမေယျယထာ၊ ဖယ်သွားရာ သကဲ့သို့။
ဧဝမော၊ ဤ့ အတူပင်။
အပက္ကမိ၊ ပြီ။
ဣတိ အတ္ထော။