(ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဒံ၊ ဤနန္ဒမာတာသုတ်ကို။)
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤယခု လျှောက်ထားမည့်အတိုင်း။
သုတံ၊ နာယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
အာယသ္မာ စ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည် လည်းကောင်း။
အာယသ္မာ စ မဟာမောဂ္ဂလ္လာနော၊ အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်သည်လည်းကောင်း။
မဟတာ၊ (အရေအတွက်အားဖြင့်) များစွာသော။
ဝါ၊ (ဂုဏ်အားဖြင့်) မြင့်မြတ်သော။
ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းအပေါင်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ဒက္ခိဏာဂိရိသ္မိံ၊ ဒက္ခိဏာဂိရိဇနပုဒ်၌။
စာရိကံ၊ ခရီးဒေသစာရီ ကြွချီခြင်းကို။
ဝါ၊ ခရီးဒေသစာရီ ကြွချီခြင်းဖြင့်။
စရန္တိ၊ ကြွချီတော်မူကြကုန်၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။ (အရှင်သာရိပုတြာနှင့် အရှင်မဟာမောဂ္ဂလ္လာန်တို့ ရဟန်းသံဃာနှင့် အတူတကွ ဒက္ခိဏာဂိရိဇနပုဒ်၌ ခရီးဒေသစာရီ ကြွချီတော်မူကြရာ ထိုအခါ၌)
ဝေဠုကဏ္ဍကီ၊ ဝေဠုကဏ္ဍကမြို့သူဖြစ်သော။
နန္ဒမာတာ၊ နန္ဒမာတုမည်သော။
ဝါ၊ နန္ဒ၏ မယ်တော်ဖြစ်သော။
ဥပါသိကာ၊ သီတင်းသည် ဒါယိကာမသည်။
ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။
ပစ္စူသသမယံ၊ မိုးသောက်ထ အချိန်၌။
ပစ္စုဋ္ဌာယ၊ စောစောထ၍။
ပါရာယနံ၊ ပါရာယန တရားတော်ကို။ (ဇရာမရဏ၏ ဟိုမှာဘက်ကမ်း, နိဗ္ဗာန်နန်းသို့ ကြွမြန်းဆိုက်ရောက်ကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့် ပါရာယနမည်သော တရားတော်ကို)
သရေန၊ ချိုသာသောအသံဖြင့်။
ဘာသတိ၊ ရွတ်အံသရဇ္ဈာယ်နေ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။(နန္ဒမာတာ ဥပါသိကာ၏ ပါရာယနတရားရွတ်ဆိုရာ ထိုအခါ၌)
ဝေဿဝဏော၊ ဝေဿဝဏ်မည်သော။
မဟာရာဇာ၊ နတ်မင်းကြီးသည်။
ကေနစိဒေဝ၊ တစုံတခုသာလျှင် ဖြစ်သော။
ကရဏီယေန၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့်။
ဥတ္တရာယ၊ မြောက်ဘက်ဖြစ်သော။
ဒိသာယ၊ အရပ်မှ။
ဒက္ခိဏံ၊ တောင်ဘက်ဖြစ်သော။
ဒိသံ၊ အရပ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ သွားနေ၏။
ဝေဿဝဏော၊ သော။
မဟာရာဇာ၊ သည်။
ပါရာယနံ၊ ကို။
သရေန၊ ချိုသာသောအသံဖြင့်။
ဘာသန္တိယာ၊ ရွတ်အံနေသော။
နန္ဒမာတာယ၊ နန္ဒမာတာမည်သော။
ဥပါသိကာယ၊ သီတင်းသည် ဒါယိကာမ၏။
(သဒ္ဒံ၊ အသံကို)
အဿောသိ ခေါ၊ ကြားရသည်သာ။
သုတွာ၊ ကြားရ၍။
ဝါ၊ ကြားရခြင်းကြောင့်။
ကထာပရိယောသာနံ၊ တရားစကား၏ ပြီးဆုံးခြင်းကို။
အာဂမယမာနော၊ စောင့်ဆိုင်းလျက်။
အဋ္ဌာသိ၊ ရပ်နေပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။ပ။
ဘာသိတွာ၊ ရွတ်အံပြီး၍။
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
ဝေဿဝဏော၊ သော။
မဟာရာဇာ၊ သည်။
နန္ဒမာတုယာ၊ သော။
ဥပါသိကာယ၊ ၏။
ကထာပရိယောသာနံ၊ ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
"ဘဂိနိ၊ နှမ။
သာဓု၊ ကောင်းပါပေ၏။
ဘဂိနိ၊ နှမ။
သာဓု၊ ကောင်းပါပေ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဗ္ဘာနုမောတိ၊ ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုခေါ်ပြီ။
"ဘဒြမုခ၊ ကောင်းသောမျက်နှာရှိသော အို -အမောင်။
ဝါ၊ ကြည်သာရွှင်ပျ နှုတ်ချိုမြသည့် အို-အမောင်။
ဧသော၊ ဤသာဓုခေါ်သော အမောင်သည်။
ကော ပန၊ အဘယ်သူပါနည်း။
"ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ)
ဘဂိနိ၊ နှမ။
အဟံ၊ ငါပါတည်း။
တေ၊ သင်၏။
ဘာတာ၊ အစ်ကိုဖြစ်သော။
ဝေဿဝဏော၊ ဝေဿဝဏ်မည်သော။
မဟာရာဇာ၊ နတ်မင်းကြီးပါတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့
(အဝေါစ၊ ပြန်ပြောပြီ)။
ဘဒြမုခ၊ ကောင်းသောမျက်နှာရှိသော နတ်မင်းကြီး။
သာဓု၊ ကောင်းပါပေ၏။
တေနဟိ၊ ထိုသို့ ဝေဿဝဏ်နတ်မင်းကြီး ဖြစ်လသော်။
ဝါ၊ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
မေ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ယော အယံ ဓမ္မပရိယာယော၊ အကြင်ပါရာယန တရားဒေသနာတော်ကို။
ဘဏိတော၊ ရွတ်ဆိုအပ်ပြီ။
ဣဒံ၊ (အကျွန်ုပ် ရွတ်ဆိုအပ်သော)ဤပါရာယန တရားဒေသနာတော်သည်။
တေ၊ အသင်နတ်မင်းကြီး၏။
ဝါ၊ အသင်နတ်မင်းကြီးအတွက်။
အာတိထေယျံ၊ ဧည့်သည်တွက်တာ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာသည်။
ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေလော။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။)
[အတိထိ+ဏေယျ။ အတိထိမှိ သာဓု အာတိထေယျံ၊ ဧည့်သည်၌ကောင်းသော (သင့်လျော်သော)လက်ဆောင်။
(တနည်း) အတိထိနော ဟိတံ အာတိထေယျံ၊ ဧည့်သည်၏ စီးပွားဖြစ်သောလက်ဆောင်။]
ဘဂိနိ၊ နှမ။
သာဓု၊ ကောင်းပြီ။
ဧတဉ္စေဝ၊ ဤပါရာယနတရားတော်သည်လည်း။
မေ၊ ငါ၏။
ဝါ၊ ငါ့အတွက်။
အာတိထေယျံ၊ သည်။
ဟောတု၊ လော။
သွေဝ၊ နက်ဖြန်ခါ၌ပင်။
ဝါ၊ နက်ဖြန်ခါမှာလဲ။
သာရိပုတ္တ မောဂ္ဂလ္လာနပ္ပမုခေါ၊ အရှင်သာရိပုတြာ, အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်အမှူးရှိသော။
ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။
အကတပါတရာသော၊ မဘုဉ်းပေးအပ်သေးသော နံနက်စာဆွမ်းရှိသည်။
ဝါ၊ နံနက်စာဆွမ်း မဘုဉ်းပေးရသေးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ဝေဠုကဏ္ဍကံ၊ ဝေဠုကဏ္ဍကမြို့သို့။ (တံတိုင်းအလိုက်, ဝါးပင်စိုက်၍, တံတိုင်းလုံးခြုံ, ဝါးပင်ရုံထားသည် အဖြစ်ကြောင့် ဝေဠုကဏ္ဍကမည်သောမြို့သို့။)
အာဂမိဿတိ၊ ကြွလာတော်မူလတ္တံ့။ [ပါတော အသိတဗ္ဗံ ဘုဉ္ဇိတဗ္ဗန္တိ ပါတရာသံ။ အကတံ အဘုတ္တံ ပါတရာသံ ယေန ဘိက္ခုသံဃေနာတိ အကတပါတရာသော။]
တဉ္စ ဘိက္ခုသံဃံ၊ ထိုရဟန်းသံဃာကိုလည်း။
ပရိဝိသိတွာ၊ ဆွမ်းဆက်ကပ်ကျွေးမွေးပြီး၍။
မမ၊ ငါ့အား။
ဒက္ခိဏံ၊ (အသင်၏) အလှူဒါနကုသိုလ်ကို။
အာဒိသေယျာသိ၊ အမျှပေးဝေပါလော။
ဧတဉ္စေဝ၊ ဤဒါနကုသိုလ် အမျှပေးဝေခြင်းသည်လည်း။
မေ၊ ငါ၏။
ဝါ၊ ငါ့အတွက်။
အာတိထေယျံ၊ ဧည့်သည်တွက်တာ လက်ဆောင်ပဏ္ဏာသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်ပါလတ္တံ့။
ဣတိ(အဝေါစ၊ ပြောဆိုပြီ။)
အထ၊ ထိုမှနောက်၌။
နန္ဒမာတာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
တဿာ ရတ္တိယာ၊ ထိုညဉ့်၏။
အစ္စယေန၊ ကုန်လွန်ရာအခါ၌။
သကေ၊ မိမိကိုယ်ပိုင်ဖြစ်သော။
နိဝေသနေ၊ နေအိမ်၌။
ပဏီတံ၊ မွန်မြတ်သော။
ခါဒနီယံ၊ ခဲဖွယ်ကိုလည်းကောင်း။
ဘောဇနီယံ၊ ဘောဇဉ်ကိုလည်းကောင်း။
ပဋိယာဒါပေသိ၊ စီစဉ်စေပြီ။
အထ ခေါ၊ စီစဉ်စေပြီးရာ ထိုအခါ၌။ပ။
အကတပါတရာသော၊ သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ယေန(ပဒေသေန)၊ အကြင်အရပ်၌။
ဝေဠုကဏ္ဍကော၊ ဝေဠုကဏ္ဍကမြို့သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တံ(ပဒေသံ)၊ ထိုအရပ်သို့။ (ထိုဝေဠု ကဏ္ဍကမြို့ ရှိရာအရပ်သို့။)
အဝသရိ၊ ဆိုက်ရောက်ပြီ။
[တနည်း- ယေန (ဒိသာဘာဂေန)၊ အကြင်အရပ်မျက်နှာဘက်ဖြင့်။
ဝေဠုကဏ္ဍကော၊ ဝေဠုကဏ္ဍကမြို့သို့။
(အဝသရိတဗ္ဗော၊ ဆိုက်ရောက်အပ် ဆိုက်ရောက်နိုင်၏။)
တံ(တေန ဒိသာ ဘာဂေန)၊ ထိုအရပ်မျက်နှာဘက်ဖြင့်။
(ဝေဠုကဏ္ဍကံ၊ ဝေဠုကဏ္ဍကမြို့သို့)
အဝသရိ၊ ဆိုက်ရောက်ပြီ။]
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
နန္ဒမာတာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
အညတရံ၊ တယောက်သော။
ပုရိသံ၊ ယောကျ်ားကို။
အာမန္တေသိ၊ ခေါ်ပြောပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အာမန္တေသိ၊ ခေါ်ပြောသနည်းဟူမူ)
အမ္ဘော ပုရိသ၊ အမောင်ယောကျ်ား။
တွံ၊ သင်သည်။
ဧဟိ၊ လာပါလော။
အာရာမံ၊ ကျောင်းတိုက်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာတော်အား။
ကာလံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးချိန်အခါကို။
အာရောစေဟိ၊ လျှောက်ထားချေပါလော။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာရောစေသိ၊ လျှောက်ထားရမည်နည်းဟူမူ)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရားတို့။
ကာလော၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးချိန်တန်ပါပြီ။
အယျာယ နန္ဒမာတုယာ၊ အရှင်မ နန္ဒမယ်တော်၏။
နိဝေသနေ၊ နေအိမ်၌။
ဘတ္တ၊ ဆွမ်းသည်။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီးစီးပါပြီ။ (ဘုဉ်းပေးရန် အဆင်သင့်ဖြစ်အောင် ပြင်ဆင်ပြီးစီးပါပြီ)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာရောစေဟိ၊ လျှောက်ထားချေပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေတိ၊ ခေါ်ပြောပြီ)။
ဧဝံ အယျေ၊ ကောင်းပါပြီ အရှင်မ။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။
သော ပုရိသော၊ ထိုယောကျ်ားသည်။
နန္ဒမာတုယာ၊ နန္ဒမယ်တော်ဖြစ်သော။
ဥပါသိကာယ၊ သီတင်းသည် ဒါယိကာမ၏။
(ဝစနံ၊ စကားကို)
ပဋိဿုတွာ၊ ရှေ့ရှုနာယူ၍။
အာရာမံ၊ ကျောင်းတိုက်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ အား။
ကာလံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးချိန်အခါကို။
အာရောစေသိ၊ လျှောက်ထားပြီ။၏
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာရောစေသိ၊ ဟူမူ)။ပ။
နိဋ္ဌိတံ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ သို့။
(အာရောစေသိ၊ ပြီ)
အထ ခေါ၊ ၌။ပ။
ဘိက္ခုသံဃော၊ သည်။
ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။
နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ကောင်းမွန်စွာပြင်ဝတ်၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဝါ၊ ကိုင်ဆောင်ခြုံရုံ၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
နန္ဒမာတုယာ၊ သော။
ဥပါသိကာယ၊ ၏။
နိဝေသနံ၊ နေအိမ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားပြီး၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
နန္ဒမာတာ၊ သော။
ဥပါသိကာ၊ သည်။
သာရိပုတ္တမောဂ္ဂလ္လာနပ္ပမုခံ၊ ရှိသော။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းသံဃာတော်ကို။
ပဏီတေန၊ မွန်မြတ်သော။
ခါဒနီယေန၊ ခဲဖွယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဘောဇနီယေန၊ ဘောဇဉ်ဖြင့် လည်းကောင်း။
သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။
ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်။
သန္တပ္ပေသိ၊ ကောင်းစွာရောင့်ရဲနှစ်သက်စေပြီ။
ဝါ၊ ပြည့်စုံလုံလောက်စေပြီ။
သမ္ပဝါရေသိ၊ (တော်ပြီဟု) ကောင်းစွာ ငြင်းပယ်စေပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။ပ။
အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာကို။
ဘုတ္တာဝိံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးပြီးတော်မူသည်ကို။
ဩနီတပတ္တပါဏိံ၊ သပိတ်တော်မှ ဖယ်ထားအပ်ပြီးသော လက်ရှိတော်မူသည်ကို။
(ဥတွာ၊ သိ၍)။
ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့်တခုသော နေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
[ဩဏီတပတ္တပါဏိပုဒ်၏ ဆရာစဉ်ဆက် ဆုံးဖြတ်ချက်အမျိုးမျိုးကို ဒုတိယအကြိမ်ရိုက်နှိပ်သော အင်္ဂုတ္တိုရ်နိဿယ၊ တတိယတွဲ စာမျက်နှာ(၇၀)၌ ရေးသားထားပြီ]
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
နန္ဒမာတရံ၊ နန္ဒမယ်တော် ဖြစ်သော။
ဥပါသိကံ၊ ကို။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ.
(ကိန္တိ အဝေါစ) နန္ဒမာတေ၊ နန္ဒမယ်တော်။
ကော၊ အဘယ်သူသည်။
တေ၊ သင့်အား။
ဘိက္ခုသံဃဿ၊ ရဟန်းသံဃာတော်၏။
အဗ္ဘာဂမနံ၊ ရှေ့ရှုတိုက်ရိုက် ဆိုက်ရောက်လာတော်မူခြင်းကို။
အာရောစေသိ၊ ပြောကြားသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဓ၊ ဤနေအိမ်၌။
အဟံ၊ တပည့်တော်မသည်။ပ။
အဟောသိံ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဝေဿဝဏော၊ သော။
မဟာရာဇာ၊ သည်။
မမ၊ တပည့်တော်၏။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဒါနေ၊ (တပည့်တော်၏) ဆွမ်းလှူဒါန်း ဆက်ကပ်ခြင်းကိစ္စ၌။
ယဒိဒံ ပုညဉ္စ၊ အကြင် ပုဗ္ဗ မုဉ္စကုသိုလ်စေတနာသည်လည်းကောင်း။
ယဒိဒံ (ယာ အယံ) ပုညမဟီ စ (ပုညမဟတီ စ)၊ အကြင်များစွာသော အပရကုသိုလ်စေတနာသည် လည်းကောင်း။ပုညံ ပုညမဟီ။ ။ "ပုညန္တိ ပုဗ္ဗစေတနာ စ မုဉ္စစေတနာ စ၊ ပုညမဟီတိ အပရစေတနာ"ဟူသော အဋ္ဌကထာဖွင့်အတိုင်း ပုညအရ ပုဗ္ဗစေတနာနှင့် မုဉ္စစေတနာကိုလည်းကောင်း, ပုညမဟီအရ အပရစေတနာကိုလည်းကောင်း ယူ၍ အနက်ပြန်ဆိုသည်။
မူကွဲပါဌ်အမျိုးမျိုး။ ။ "ပုညမဟီ"နေရာ၌ ပုညမဟိသံ(သျာ)ပုညမဟံ(ဣ)ဟူ၍ မူကွဲပါဌ်များကို အောက်ခြေ၌ပြထား၏။ ထိုမူကွဲပါဌ်တို့တွင် စည်ရှင်ဆရာတော်၏ ဝိသုဒ္ဓါရုံ ပိဋကအဘိဓာန်၌ ပုညမဟဟူသော ပါဌ်ကိုအတည်ပြု၍ မဟသဒ္ဒါကို တေဇ(အစွမ်း) အနက်ဟောအဖြစ်ဖြင့် လည်းကောင်း, အပရစေတနာ အနက်ဟောအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း ဖွင့်ပြထား၏။
သို့သော် မဟသဒ္ဒါကို တေဇအနက်ဟောဟု ဆိုခြင်းမှာ အလွန်ထူးခြား ဆန်းပြားလှ၏။ ထိုအတိုင်းမှန်လျှင် အဋ္ဌကထာကိုယ်တိုင်ပင် အထူးတလည် ဖွင့်ပြခဲ့လေရာ၏။ ယခုမူ "ပုညမဟီတိ အပရစေတနာ"ဟူ၍ သာမာန်ရိုးရိုး အလွန်လွယ်ကူစွာ ဖွင့်ပြထား၏။ ထို့ပြင် မူလပဏ္ဏာသဋီကာ၊ ဒု၊ ၂၀၉ (စူဠသစ္စကသုတ်)၌ "ပုညမဟီတိ မဟတီ ပုညဖလဝိဘူတိ သေတစ္ဆတ္တ မကုဋစာမရာဒိ"ဟု ဖွင့်ထား၏။ ထိုဋီကာဝါကျ၌ မဟာတီသဒ္ဒါကို တွေ့နေရသည့်ပြင် ထိုမဟတီနှင့် ပုညကို ရှေ့နောက်ပြန်ဖွင့်ထား၏။ ထို့ကြောင့် ပုညမဟီနေရာ၌ ပုညမဟတီဟု ရှိသင့်မည်ထင်၏။
မဟတီ(မဟန္တီ)- များစွာသော+ ပုည- အပရစေတနာဟူသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ဟူ၍ ဝိသေသနပရနိပါတကမ္မဓာရယသမာသ်ကြံရာ၏။ ပုညံ စ တံ မဟတီစာတိ ပုညမဟတီ-ဟု ဝစနတ္ထပြု။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) တံ၊ ထိုပုဗ္ဗ, မုဉ္စ,အပရကုသိုလ်စေတနာသည်။ ဝေဿဝဏဿ၊ သော။ မဟာရာဇဿ၊ ၏။ သုခါယ၊ ချမ်းသာစီးပွားအလို့ငှာ။ ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေသတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
မူကွဲပါဌ်အမျိုးမျိုး။ ။ "ပုညမဟီ"နေရာ၌ ပုညမဟိသံ(သျာ)ပုညမဟံ(ဣ)ဟူ၍ မူကွဲပါဌ်များကို အောက်ခြေ၌ပြထား၏။ ထိုမူကွဲပါဌ်တို့တွင် စည်ရှင်ဆရာတော်၏ ဝိသုဒ္ဓါရုံ ပိဋကအဘိဓာန်၌ ပုညမဟဟူသော ပါဌ်ကိုအတည်ပြု၍ မဟသဒ္ဒါကို တေဇ(အစွမ်း) အနက်ဟောအဖြစ်ဖြင့် လည်းကောင်း, အပရစေတနာ အနက်ဟောအဖြစ်ဖြင့်လည်းကောင်း ဖွင့်ပြထား၏။
သို့သော် မဟသဒ္ဒါကို တေဇအနက်ဟောဟု ဆိုခြင်းမှာ အလွန်ထူးခြား ဆန်းပြားလှ၏။ ထိုအတိုင်းမှန်လျှင် အဋ္ဌကထာကိုယ်တိုင်ပင် အထူးတလည် ဖွင့်ပြခဲ့လေရာ၏။ ယခုမူ "ပုညမဟီတိ အပရစေတနာ"ဟူ၍ သာမာန်ရိုးရိုး အလွန်လွယ်ကူစွာ ဖွင့်ပြထား၏။ ထို့ပြင် မူလပဏ္ဏာသဋီကာ၊ ဒု၊ ၂၀၉ (စူဠသစ္စကသုတ်)၌ "ပုညမဟီတိ မဟတီ ပုညဖလဝိဘူတိ သေတစ္ဆတ္တ မကုဋစာမရာဒိ"ဟု ဖွင့်ထား၏။ ထိုဋီကာဝါကျ၌ မဟာတီသဒ္ဒါကို တွေ့နေရသည့်ပြင် ထိုမဟတီနှင့် ပုညကို ရှေ့နောက်ပြန်ဖွင့်ထား၏။ ထို့ကြောင့် ပုညမဟီနေရာ၌ ပုညမဟတီဟု ရှိသင့်မည်ထင်၏။
မဟတီ(မဟန္တီ)- များစွာသော+ ပုည- အပရစေတနာဟူသော ကောင်းမှုကုသိုလ်ဟူ၍ ဝိသေသနပရနိပါတကမ္မဓာရယသမာသ်ကြံရာ၏။ ပုညံ စ တံ မဟတီစာတိ ပုညမဟတီ-ဟု ဝစနတ္ထပြု။ (အတ္ထိ၊ ရှိ၏။) တံ၊ ထိုပုဗ္ဗ, မုဉ္စ,အပရကုသိုလ်စေတနာသည်။ ဝေဿဝဏဿ၊ သော။ မဟာရာဇဿ၊ ၏။ သုခါယ၊ ချမ်းသာစီးပွားအလို့ငှာ။ ဟောတု၊ ဖြစ်ပါစေသတည်း။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
နန္ဒမာတေ၊ နန္ဒမယ်တော်။
အစ္ဆရိယံ၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံံချီးထိုက်ပါပေစွာ့။
နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အဗ္ဘုတံ၊ မဖြစ်ဖူးမြဲ ထူးကဲစွာဖြစ်ပါပေစွာ့။
ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။
ယတြ(ယာ တွံ)၊ ယင်းသို့သောအသင်သည်။ (နတ်မင်းကြီးကဲ့သို့ တန်ခိုးအရှိန်ဝါမများ, လူသားဖြစ်သော အသင်သည်)
ဧဝံမဟိဒ္ဓိကေန၊ ဤသို့ကြီးသော တန်ခိုးရှိသော။
ဧဝံမဟေသက္ခေန၊ ဤသို့ကြီးသော အစွမ်းအာနုဘော်ရှိသော။
ဒေဝပုတ္တေန၊ နတ်သားဖြစ်သော။
ဝေဿဝဏေန၊ ဝေဿဝဏ်မည်သော။
မဟာရာဇေန၊ နတ်မင်းကြီးနှင့်တကွ။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်၌။
ဝါ၊ မျက်မှောက်တိုက်ရိုက်ပင်။
သလ္လပိဿသိ နာမ၊ စကားပြောလိုက်ရပါပေပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။ [ယတြ၌ တြပစ္စည်းကို ပဌမာအနက်ဟောကြံ၍ လည်းကောင်း, ယ သဒ္ဒါကိုလည်း နိယမကို မငဲ့သော အနိယမကြံ၍ လည်းကောင်း လွယ်ကူအောင် အနက်ပြန်ဆိုသည်]။
(တနည်း) ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
**ယတြ**(ဟာ တွံ)၊ အကြင်သင်သည်။ယတြ ဟိ နာမ။ပ။ သလ္လပိဿသိ။ ။ ဤဝါကျကို နောက်တနည်း အနက်ပြန်ဆိုရာ၌ အဋ္ဌကထာဋီကာတို့ အထူးမဖွင့်သော်လည်း ဟိသဒ္ဒါ ကာရဏ အနက်ဟောကြံ၍လည်းကောင်း, ယတြ၌ အတိယမ ယသဒ္ဒါ၏ နိယမကို ထည့်စွက်၍လည်းကောင်း အကြောင်းအကျိုးပြန်လှန်၍ ဆိုလိုရင်း အဓိပ္ပါယ် ပေါ်လွင်အောင် အနက်ပြန်ဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ယင်းသို့ ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်အမှန်ဖြစ်သော်လည်း တကယ်စကားပြောစဉ်တုန်းကမူ ထိုကဲ့သို့ အကြောင်းအကျိုး ပြန်နေသည်လည်းမဟုတ်၊ နိယမ အနိယမ နှစ်မျိုးလုံးပါအောင် ပြောနေသည်လည်း မဟုတ်။ အစ္ဆရိယအဗ္ဘုတ ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်း ပြမှန်း သိရုံလောက်သာ (ယတြ ဟိ နာမ စသည်ဖြင့်) ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤဒုတိယအနက်ပေးနည်းမှာ ဆရာစဉ်ဆက် သုံးစွဲရိုးဖြစ်၍ အလေးဂရုပြုသင့်သော ဆရာနည်းကျ အနက်ပေးနည်း ဖြစ်သည်။
အတိတ်အနက်ဟော အနာဂတ်ဝိဘတ်။ ။ ပါဠိတော်၌ "သလ္လပိဿသိ"ဟု အနာဂတ် ဝိဘတ်ရှိသော်လည်း "ယဉ္စ ယတြာနံ"ဟူသော ပါဏိနိသဒ္ဒါကျမ်း စည်းကမ်းနှင့်အညီ ယတြသဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်သောကြောင့် အနာဂတ်ဝိဘတ်ကို အတိတ်အနက်၌ သက်ရသည်။ "နာမေ ဂရဟာဝိမှယေသု" ဟူသော မောဂ္ဂလ္လာန်အလိုအားဖြင့်ကား ဝိမှယအနက်ဟော နာမသဒ္ဒါရှိသောကြောင့် အတိတ်အနက်၌ အနာဂတ်ဝိဘတ် သက်ရ၏။ မောဂ္ဂလ္လာန် စာကိုယ်နှင့် ယင်းနိဿယ၊ ၆(တျာဒိ) ကဏ္ဍ၊ ၃-သုတ်၌ ပြယုဂ် ဥဒါဟရုဏ် စုံလင်စွာ ပြထား၏ ထို၌လည်း ကြည့်ကြကုန်။
ယတြ ဟိ နာမာတိ ယော နာမ၊ နေဝ ဒက္ခတီတိ န အဒ္ဒသ၊ ယတြသဒ္ဒယုတ္တတ္တာ ပနေတံ အနာဂတဝသေန ဝုတ္တံ၊ ဧဝရူပဉှိ ဤဒိသေသု ဌာနေသု သဒ္ဒလက္ခဏံ။ ဒီ၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် အဋ္ဌကထာ၊ ၁၆၀။ ဧဝံ မဟိဒ္ဓိကေန၊ သော။ ဧဝံမဟေသက္ခေန၊ သော။ ဒေဝပုတ္တေန၊ သော။ ဝေဿဝဏေန၊ သော။ မဟာရာဇေန၊ နှင့်တကွ။ သမ္ဗုခါ၊ ၌။ သလ္လပိဿသိ နာမ၊ ပြီ။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿာ တေ၊ ထိုသင်၏။ တံ သလ္လပနံ၊ ထိုဝေဿဝဏ် နတ်မင်းကြီးနှင့် စကားပြောလိုက်ရခြင်းသည်) အစ္ဆရိယံ နန္ဒမာတေ၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်ပါပေစွာ့ နန္ဒမယ်တော်။ အဗ္ဘုတံ နန္ဒမာတေ၊ မဖြစ်ဖူးမြဲ ထူးကဲစွာ ဖြစ်ပါပေစွာ့ နန္ဒမယ်တော်။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
အတိတ်အနက်ဟော အနာဂတ်ဝိဘတ်။ ။ ပါဠိတော်၌ "သလ္လပိဿသိ"ဟု အနာဂတ် ဝိဘတ်ရှိသော်လည်း "ယဉ္စ ယတြာနံ"ဟူသော ပါဏိနိသဒ္ဒါကျမ်း စည်းကမ်းနှင့်အညီ ယတြသဒ္ဒါနှင့် ယှဉ်သောကြောင့် အနာဂတ်ဝိဘတ်ကို အတိတ်အနက်၌ သက်ရသည်။ "နာမေ ဂရဟာဝိမှယေသု" ဟူသော မောဂ္ဂလ္လာန်အလိုအားဖြင့်ကား ဝိမှယအနက်ဟော နာမသဒ္ဒါရှိသောကြောင့် အတိတ်အနက်၌ အနာဂတ်ဝိဘတ် သက်ရ၏။ မောဂ္ဂလ္လာန် စာကိုယ်နှင့် ယင်းနိဿယ၊ ၆(တျာဒိ) ကဏ္ဍ၊ ၃-သုတ်၌ ပြယုဂ် ဥဒါဟရုဏ် စုံလင်စွာ ပြထား၏ ထို၌လည်း ကြည့်ကြကုန်။
ယတြ ဟိ နာမာတိ ယော နာမ၊ နေဝ ဒက္ခတီတိ န အဒ္ဒသ၊ ယတြသဒ္ဒယုတ္တတ္တာ ပနေတံ အနာဂတဝသေန ဝုတ္တံ၊ ဧဝရူပဉှိ ဤဒိသေသု ဌာနေသု သဒ္ဒလက္ခဏံ။ ဒီ၊ မဟာဝဂ္ဂ၊ မဟာပရိနိဗ္ဗာနသုတ် အဋ္ဌကထာ၊ ၁၆၀။ ဧဝံ မဟိဒ္ဓိကေန၊ သော။ ဧဝံမဟေသက္ခေန၊ သော။ ဒေဝပုတ္တေန၊ သော။ ဝေဿဝဏေန၊ သော။ မဟာရာဇေန၊ နှင့်တကွ။ သမ္ဗုခါ၊ ၌။ သလ္လပိဿသိ နာမ၊ ပြီ။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿာ တေ၊ ထိုသင်၏။ တံ သလ္လပနံ၊ ထိုဝေဿဝဏ် နတ်မင်းကြီးနှင့် စကားပြောလိုက်ရခြင်းသည်) အစ္ဆရိယံ နန္ဒမာတေ၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်ပါပေစွာ့ နန္ဒမယ်တော်။ အဗ္ဘုတံ နန္ဒမာတေ၊ မဖြစ်ဖူးမြဲ ထူးကဲစွာ ဖြစ်ပါပေစွာ့ နန္ဒမယ်တော်။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
မေ၊ တပည့်တော်၏။
ဝါ၊ တပည့်တော်မှာ။
ဧသော၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ ဝေဿဝဏ်နတ်မင်းကြီးနှင့် ကိုယ်တိုင်တိုက်ရိုက် စကားပြောရခြင်းတည်းဟူသော)
အစ္ဆရိယော၊ လက်ဖျစ်ခတ်တီး အံ့ချီးထိုက်သော။
အဗ္ဘုတော၊ မဖြစ်ဖူးမြဲ ထူးကဲစွာဖြစ်သော။
ဓမ္မော ဧဝ၊ တရားသဘောသည်သာ။
န ခေါ အတ္ထိ၊ ရှိသည်မဟုတ်သေးပါ။
ဝါ၊ ဖြစ်သည်မဟုတ်သေးပါ။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
အညော၊ အခြားသော။
အစ္ဆရိယော၊ သော။
အဗ္ဘုတော၊ သော။
ဓမ္မောပိ၊ တရားသဘောသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိပါသေး၏။
ဝါ၊ ဖြစ်ပါသေး၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအိမ်၌။ [ဣဓသဒ္ဒါကို အနက်မရှိ နိပါတ်သော်လည်း ဆိုသင့်၏]။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
နန္ဒော နာမ၊ နန္ဒမည်သော။
ပိယော၊ ချစ်အပ်သော။
မနာပေါ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်သော။
ဧကပုတ္တကော၊ တယောက်တည်းသော သားငယ်လေးသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိပါ၏။)
တံ၊ ထိုတယောက်တည်းသော သားငယ်လေးကို။
ရာဇာနော၊ ဘုရင်မင်းတို့သည်။
ကိသ္မိဉ္စိဒေဝ၊ တစုံတခုသာလျှင် ဖြစ်သော။
ပကရဏေ၊ အကြောင်းကြောင့်။
ဩကဿ၊ ဆွဲငင်ခေါ်ဆောင်၍။
ပသယှ၊ အနိုင်အထက် လွှမ်းဖိနှိပ်စက်၍။
ဇီဝိတာ၊ ရုပ်နာမ်နှစ်ချက် အသက်ဇီဝန်မှ။
ဝေါရောပေသုံ၊ ပယ်ခွင်းခဲ့ကြပါကုန်ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
တသ္မိံ ဒါရကေ၊ ထိုနန္ဒမည်သော သားငယ်ကလေးကို။
ဂဟိတေ ဝါ၊ ဖမ်းဆီးအပ်ပြီးမှာ လည်းကောင်း။
ဂယှမာနေ ဝါ၊ ဖမ်းဆီးအပ်စဉ်မှာ လည်းကောင်း။
ဝဓေ ဝါ၊ ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက်အပ်ပြီးမှာလည်းကောင်း။
ဝဇ္ဈမာနေ ဝါ၊ ညှဉ်းဆဲနှိပ်စက် အပ်စဉ်မှာလည်းကောင်း။ [ဝဓေနာတိ မာရဏေန ပေါထနေန ဝါ၊ ဝဓသဒ္ဒါ ဟိ ဟိံသနတ္ထော ဝိဟေဌနတ္ထော စ။ စတုက္ကနိပါတ် အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာ၊ ၁၇၁(အကုသလမူလသုတ်)နှင့် အညီ ဤ၌ ဝဓနှင့် ဝဇ္ဈမာန နှစ်ပုဒ်ကို ပေါထန ဝိဟေဌန အနက်ဟောကြံပါ]။
ဟတေ ဝါ၊ သတ်အပ်ပြီးမှာ လည်းကောင်း။
ဟညမာနေ ဝါ၊ သတ်အပ်စဉ်မှာလည်းကောင်း။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။
အညထတ္တံ၊ တုန်လှုပ်ချောက်ချားသည်အဖြစ်ကို။ (ငြိမ်သက်သော အပြားမှတပါး မငြိမ်မသက် လှုပ်ယှက်ချောက်ချားသောအပြား၏ အဖြစ်ကို)
နာဘိဇာနာမိ၊ မသိပါ။
ဣတိ(အဝေါစ၊ လျှောက်)
နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အစ္ဆရိယံ၊ စွာ့။
နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အဗ္ဘုတံ၊ စွာ့။
ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။
ယတြ)(ယာ တွံ)၊ ယင်းသို့သော အသင်သည်။ (ယင်းသို့ သားငယ်မိခင်ဖြစ်သော အသင်သည်)
စိတ္တုပ္ပါဒမ္ပိ၊ စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှု ဖြစ်ခြင်းမျှကိုသော်မှပင်။
ပရိသောဓေဿသိ နာမ၊ သုတ်သင်ပယ်ရှား မြစ်တားနိုင်ပါပေ၏။
ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်) [စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ်ချောက်ချားရုံမျှကိုသော်မှပင် မဖြစ်အောင် သုတ်သင်ပယ်ရှား တားဆီးနိုင်ပေသေး၏။ ရင်ဘတ်ကို ထုရိုက်လူးလှိမ့်၍ ငိုကြွေးမြည်တမ်းခြင်းစသော ကိုယ်နှုတ်ဖောက်ပြားခြင်းကိုကား အဘယ်မှာ မသုတ်သင် မပယ်ရှားနိုင်အံ့နည်း။ သုတ်သင်ပယ်ရှားမြစ်ထားနိုင်မည် ဧကန်ဖြစ်၏ဟူလို]
(တနည်း) ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
ယတြ (ယာ တွံ)၊ အကြင်သင်သည်။
စိတ္တုပ္ပါဒမ္ပိ၊ မှပင်။
ပရိသောဓေဿသိ နာမ၊ ပေ၏။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တဿာ တေ၊ ထိုသင်၏။
စိတ္တုပ္ပါဒဿာပိ၊ စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ် ချောက်ချားမှု ဖြစ်ခြင်းမျှကိုသော်မှပင်။
တံ ပရိသောဓနံ၊ ထိုသုတ်သင်ပယ်ရှား မြစ်တားနိုင်ခြင်းသည်)
အစ္ဆရိယံ နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အဗ္ဘုတံ နန္ဒမာတေ၊ တော်။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
[ဤဒုတိယနည်း၌ "စိတ္တုပ္ပါဒမ္ပိ၊ ပင်။
ယံ ပရိသော ဓေဿသိ နာမ၊ အကြင်သုတ်သင်ပယ်ရှားမြစ်တားနိုင်ပါပေ၏"ဟု ယံသဒ္ဒါကို ထည့်ဆိုလိုက ဆိုပါ]။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
အစ္ဆရိယော၊ သော။
အဗ္ဘုတော၊ သော။
ဧသေဝ ဓမ္မော၊ ဤတရားသဘောသည်သာလျှင်။ (ဤသို့ တယောက်တည်းသော သားကလေး အသတ်ခံရခြင်းနှင့်စပ်၍ စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ်ချောက်ချားရုံမျှကိုပင် မဖြစ်အောင် ပယ်ရှားတားဆီးနိုင်ခြင်းတည်းဟူသော တရားသဘောသည်သာလျှင်)
န ခေါ အတ္ထိ၊ ရှိသည်မဟုတ်သေးပါ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအိမ်၌။
မေ၊ ၏။
သာမိကော၊ လင်ယောကျ်ားသည်။
ကာလင်္ကတော၊ ကွယ်လွန်မှုကို ပြုပြီးသည်။
ဝါ၊ ကွယ်လွန်ပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
အညတရံ၊ တခုသော။
ယက္ခယောနိံ၊ ဘုမ္မစိုး နတ်မျိုး၌။
ဥပပန္နော၊ ဖြစ်ပါပြီ။
[တနည်း- ယက္ခယောနိံ၊ ဘုမ္မစိုးနတ်မျိုးသို့။
ဥပပန္နော၊ ကပ်ရောက်ပါပြီ။ယက္ခယောနိံ ဥပပန္နော။ ။ ဤဝါကျဝယ် ပဌမအနက်ပေးနည်း၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ကို "တတိယာ သတ္တမီနဉ္စ"သုတ်ဖြင့် သတ္တမီအနက်၌သက်၊ ဥပပန္နော၌ ဥပသဒ္ဒါ ဓာတွတ္ထာနုဝတ္တကကြံ။ "ယက္ခယောနိ- ဘုမ္မစိုးနတ်မျိုးသို့။ ဥပပန္နော- ကပ်ရောက်ပြီ။ ဝါ- လားရောက်ပြီ"ဟူသော ဒုတိယအနက်ပေးနည်း၌ကား မောဂ္ဂလ္လာန်၊၂(သျာဒိ)ကဏ္ဍ၊ "ကမ္မေ ဒုတိယာ"သုတ်ဖြင့် (သို့မဟုတ် "ကမ္မတ္ထေ ဒုတိယာ"ဟူသော သဒ္ဒါကြီးသုတ်ဖြင့်) ကံအနက်၌ ဒုတိယာဝိဘတ်သက်၊ ဥပသဒ္ဒါကို ဥပဂမန အနက်ဟောကြံ၊ ရူပသိဒ္ဓိ"တတိယာ သတ္တမီနဉ္စ"သုတ်လည်း ကြည့်လေ။
သတိပြုဖွယ်ရှိသည်မှာ- ဥပပန္နော ဥပပဇ္ဇတိ စသော ကိရိယာတို့၏ ယှဉ်ဘက်ပုဒ်၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့် ယက္ခယောနိံ စသည် အရှိများသော်လည်း တခါတရံ၌မူ ကာယဿ ဘေဒါ ပရံ မရဏာ မနုဿေသု ဥပပန္နာ (ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ၊ ဒေဝဒူတသုတ်၊၂၁၇)၊ သော တတော စုတော ဣဓူပပန္နော (ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိဉာဏ်ခန်းပါဠိများ) ဤသို့ စသည်ဖြင့် မနုဿေသု, ဣဓ"ဟူ၍ သတ္တမီဝိဘတ်ဖြင့်လည်း တွေ့ရသေး၏။ ဤနေရာ၌ ဥပပန္နောပုဒ်မှ ဥပသဒ္ဒါကို ယက္ခယောနိံနှင့်တွဲ၍ "ယက္ခယောနိံဥပ- ဘုမ္မစိုးနတ်မျိုး၌၊ ပန္နော- ဖြစ်ပြီ"ဟု အနက်ပြန်ဆိုကာ ဥပသဒ္ဒါကို ကမ္မပ္ပဝစနီယမကြံသင့်ကြောင်းကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၅၉)တိကဏ္ဏသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ လားရောက်ပါပြီ]။
သတိပြုဖွယ်ရှိသည်မှာ- ဥပပန္နော ဥပပဇ္ဇတိ စသော ကိရိယာတို့၏ ယှဉ်ဘက်ပုဒ်၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့် ယက္ခယောနိံ စသည် အရှိများသော်လည်း တခါတရံ၌မူ ကာယဿ ဘေဒါ ပရံ မရဏာ မနုဿေသု ဥပပန္နာ (ဥပရိပဏ္ဏာသ ပါဠိ၊ ဒေဝဒူတသုတ်၊၂၁၇)၊ သော တတော စုတော ဣဓူပပန္နော (ပုဗ္ဗေနိဝါသာနုဿတိဉာဏ်ခန်းပါဠိများ) ဤသို့ စသည်ဖြင့် မနုဿေသု, ဣဓ"ဟူ၍ သတ္တမီဝိဘတ်ဖြင့်လည်း တွေ့ရသေး၏။ ဤနေရာ၌ ဥပပန္နောပုဒ်မှ ဥပသဒ္ဒါကို ယက္ခယောနိံနှင့်တွဲ၍ "ယက္ခယောနိံဥပ- ဘုမ္မစိုးနတ်မျိုး၌၊ ပန္နော- ဖြစ်ပြီ"ဟု အနက်ပြန်ဆိုကာ ဥပသဒ္ဒါကို ကမ္မပ္ပဝစနီယမကြံသင့်ကြောင်းကို တိကနိပါတ်စာပိုဒ်(၅၉)တိကဏ္ဏသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။ ဝါ၊ လားရောက်ပါပြီ]။
သော၊ ထိုလင်ယောကျ်ားသည်။
မေ၊ တပည့်တော်အား။
ပုရိမေန၊ ရှေးဘဝ၌ ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ရှေးဘဝခန္ဓာကိုယ်နှင့် အလားတူဖြစ်သော။
တေနေဝ အတ္တဘာဝေန၊ ထိုခန္ဓာကိုယ် အတ္တဘောဖြင့်ပင်လျှင်။
ဝါ၊ ထိုခန္ဓာကိုယ်အတ္တဘောကို ဖန်ဆင်း၍ပင်လျှင်။
ဥဒ္ဒဿေသိ၊ ကိုယ်ထင်ပြပါပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
တတောနိဒါနံ၊ ထိုကွယ်လွန်ပြီးသော လင်ယောကျ်ား၏ ကိုယ်ထင်ပြခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
စိတ္တဿ၊ စိတ်၏။
အညထတ္တံ၊ ကို။
န အဘိဇာနာမိ၊ မသိပါ။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။ပ။
ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။
ယတြ(ယာ တွံ)၊ ယင်းသို့သော အသင်သည်။ (ယင်းသို့ ကွယ်လွန်ပြီးသော လင်ယောကျ်ားကို တွေ့မြင်လိုက်ရသော အသင်သည်)။
စိတ္တုပ္ပါဒမ္ပိ၊ စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုဖြစ်ခြင်းမျှကိုသော်မှပင်။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
ဧသော၊ ဤသို့သော။ (ဤသို့ ကွယ်လွန်ပြီးသော လင်ယောကျ်ားကို တွေ့မြင်လိုက်ရခြင်းကြောင့် စိတ်ဓာတ်တုန်လှုပ် ချောက်ချားရုံမျှပင်မဖြစ်အောင် ပယ်ရှားတားဆီးနိုင်ခြင်းတည်းဟူသော)
အစ္ဆရိယော၊ သော။
အဗ္ဘုတော၊ သော။
ဓမ္မော ဧဝ၊ တရားသဘောသည်သာလျှင်။
န ခေါ အတ္ထိ၊ ရှိသည်မဟုတ်သေးပါ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
ဒဟရဿေဝ၊ ငယ်ရွယ်သေးသည်သာဖြစ်သော။
သာမိကဿ၊ လင်ယောကျ်ားသည်။
ဒဟရာ၊ ငယ်ရွယ်သေးသော။
အဟံ၊ တပည့်တော်မကို။
အာနီတာ၊ ထိမ်းမြားခေါ်ဆောင်အပ်ခဲ့ပြပြီ။
(တတော၊ ထိုအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍။
အဟံ၊ တပည့်တော်မသည်။)
သာမိကံ၊ လင်ယောကျ်ားကို။
မနသာပိ၊ စိတ်ဖြင့်သော်မှပင်။
အတိစရိတာ၊ ကျော်လွန်ကျင့်ဖူး၏ဟူ၍။ (လင်ယောကျ်ားကို ကျော်လွန်၍ အခြားယောကျ်ားတို့နှင့် မေထုန်လွန်ကျူး ပြုကျင့်ဖူး၏ဟူ၍)
နာဘိဇာနာမိ၊ မသိပါ။
ကုတော၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဝါ၊ အဘယ်မှာလျှင်။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
(အတိစရိတာ၊ ၍။
အဘိဇာနာမိ ပန၊ သိပါတော့အံ့နည်း)
ဣတိ(အဝေါစ)။
နန္ဒမာတေ၊ နန္ဒမယ်တော်။
အစ္ဆရိယံ၊ စွာ့။
နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အဗ္ဘုတံ၊ စွာ့။
ဟိ၊ အကြောင်းမူကား။
ယတြ(ယာ တွံ)၊ ယင်းသို့သော အသင်သည်။ (ယင်းသို့ အိမ်ရာတည်ထောင် လူ့ဘောင်နေသူ အမျိုးသမီးမျှသာ ဖြစ်သော အသင်သည်)
စိတ္တုပ္ပါဒမ္ပိ၊ ကျော်လွန်၍ ကျင့်လိုစိတ်၏ ဖြစ်ခြင်းမျှကိုပင်။
ပရိသောဓေဿသိ နာမ၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်)။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
အစ္ဆရိယော၊ သော။
အဗ္ဘုတော၊ သော။
ဧသေဝ ဓမ္မော၊ ဤတရားသဘောသည်သာလျှင်။ (ဤသို့ လင်ယောကျ်ားကို ကျော်လွန်၍ ကျင့်လိုစိတ်မျှပင် မဖြစ်အောင် သုတ်သင် ပယ်ရှား မြစ်တားနိုင်ခြင်း တရားသဘောသည်သာလျှင်)
န ခေါ အတ္ထိ၊ ရှိသည် မဟုတ်သေးပါ။
မေ၊ မှာ။
အညော၊ အခြားသော။
အစ္ဆရိယော၊ သော။
အဗ္ဘုတော၊ သော။
ဓမ္မောပိ၊ တရားသဘောသည်လည်း။
အတ္ထိ၊ ရှိပါသေး၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ယဒါ၊ အကြင်အခါ၌။
အဟံ၊ သည်။
ဥပါသိကာ၊ ရတနာသုံးပါးကို ကိုးကွယ်ဆည်းကပ်သော သီတင်းသည် ဒါယိကာမဟူ၍။
(ဥပါသိကာဘာဝံ၊ သီတင်းသည် တပည့်တော်ဒါယိကာအဖြစ်ကို)
ပဋိဒေသိတာ၊ လျှောက်ထားခဲ့ပြပြီ။
(တတော၊ ထိုအခါမှ။
ပဋ္ဌာယ၊ စ၍)
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။
သိက္ခာပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်သီလကို။
သဉ္စိစ္စ၊ လွန်ကျူးလိုသော စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်အားထုတ်၍။
ဝီတိက္ကမိတာ၊ လွန်ကျူးခဲ့ဖူး၏ဟူ၍။
နာဘိဇာနာမိ၊ မသိရပါ။
ဣတိ(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။ပ။
နန္ဒမာတေ၊ တော်။
အဗ္ဘုတံ၊ စွာ့။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
မေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။ပ။
ဧသေဝ ဓမ္မော၊ လျှင်။ (ဤသို့ သိက္ခာပုဒ်တစုံတခုကိုမျှ စေတနာဖြင့် မလွန်ကျူးခြင်း တရားသဘောသည်သာလျှင်)
န ခေါ အတ္ထိ၊ ပါ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအိမ်၌။ [ပါဠိရှိနေ၍သာ သင့်လျော်သလို အနက်ပြန်ဆိုရခြင်း ဖြစ်၏။ အမှန်မှာ ဤနေရာမျိုး၌ ဣဓသဒ္ဒါကို အနက်မရှိ နိပါတ်ဟု ဆိုသင့်၏။]
အဟံ၊ သည်။
ယာဝဒေ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။
အာကင်္ခါမိ၊ (ဈာန်သို့ရောက်၍နေခြင်းငှာ) အလိုရှိ၏။
(တာဝဒေ၊ ထိုမျှလောက်သောကာလပတ်လုံး)
ကာမေဟိ၊ ဝတ္ထု, ကိလေသာ၊ နှစ်ဖြာသော ကာမတို့မှ။
ဝိဝိစ္စ ဧဝ၊ ကင်းဆိတ်၍သာလျှင်။
အကုသလေဟိ၊ နီဝရဏအကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့မှ။
ဝိဝိစ္စေဝ၊ လျှင်။
သဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
သဝိစာရံ၊ ဝိစာရနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
ဝိဝေကဇံ၊ နီဝရဏတို့မှ ကင်းဆိတ်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သော။ [ကျန်သော အနက်ပေးနည်းနှင့် ရှင်းလင်းချက်တို့ကို ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁၃)သုတ်နှင့် စတုက္ကနိပါတ်စာပိုဒ်(၁၆၃) အသုဘသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
ပီတိသုခံ၊ ပီတိသုခရှိသော။
ပဌမံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် ပဌမဖြစ်သော။
ဈာနံ၊ ဈာန်သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ရောက်၍။
ဝိဟရာမိ၊ နေနိုင်ပါ၏။
ဝိတက္ကဝိစာရာနံ၊ ဝိတက်ဝိစာရတို့ကို။
ဝူပသမာ၊ ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်။
ဝါ၊ ပယ်ခွာလွန်မြောက်ခြင်းကြောင့်။
အဇ္ဈတ္တံ၊ မိမိခန္ဓာအစဉ်၌ ဖြစ်သော။
သမ္ပသာဒနံ၊ ကောင်းစွာကြည်လင်သော။
စေတသော၊ စိတ်၏။
ဧကောဒိဘာဝံ၊ မြတ်သော ဖြစ်၍ မြင့်တက်လာသောသမာဓိကို တိုးပွားစေတတ်သော။
အဝိတက္ကံ၊ ဝိတက်လည်းမရှိသော။
အဝိစာရံ၊ ဝိစာရလည်းမရှိသော။
[ဝိဝေကဇံဟု စာလွဲမှားရိုက်ထားသည်]
သမာဓိဇံ၊ ပဌမဈာန်သမာဓိကြောင့်ဖြစ်သော။
ပီတိသုခံ၊ သော။
ဒုတိယံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် နှစ်ခုမြောက်ဖြစ်သော။
ဈာနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရာမိ။
ပီတိယာ၊ ပီတိကို။
ဝိရာဂါစ၊ စက်ဆုပ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
(ဝူပသမာစ၊ ချုပ်ငြိမ်းစေခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း)
ဥပေက္ခိကာ၊ (သုခ, ဒုက္ခ၊ ဘက်မကျအောင်) သင့်လျော်ညီမျှစွာ ရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာ ရှိသည်။
ဝါ၊ လျစ်လျူရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာရှိသည်။
(ဟုတွာ စ၊ ဖြစ်၍လည်း)
ဝိဟရာမိ၊ နေနိုင်ပါ၏။ [ဤ၌ ဝိဟရာမိ ကြိယာ၏ ကတ္တားက နန္ဒမာတာ အမျိုးသမီးဖြစ်သောကြောင့် "ဥပေက္ခိကာ, သတာ, သမ္ပဇာနာ"ဟု ဣတ္ထိလိင်ရုပ်ရှိသည်]
သတာ၊ ဈာန်၏အာရုံကို အောက်မေ့အမှတ်ရသည်။
ဝါ၊ သတိရှိသည်။
သမ္ပဇာနာ၊ ဈာန်၏အာရုံကို ကောင်းစွာခွဲခြားသိသညိ။
ဝါ၊ သမ္ပဇဉ်ဉာဏ်ပညာရှိသည်။
(ဟုတွာ စ၊ လည်း)
ဝိဟရာမိ၊ နေနိုင်ပါ၏။
သုခဉ္စ၊ စေတသိကသုခ, ကာယိကသုခကိုလည်း။
ကာယေန၊ နာမကာယဖြင့်။
(တတိယ ဈာန်စိတ္တုပ္ပါဒ်, ကာယဝိညာဏ်စိတ္တုပ္ပါဒ်ဟူသော နာမကာယဖြင့်)
ပဋိသံဝေဒေမိ၊ ခံစားနိုင်ပါ၏။
ယံ၊ အကြင်တတိယဈာန်ကြောင့်။
တံ၊ ထိုတတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသောပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အရိယာ၊ ဘုရားအစရှိသော အရိယာ သူတော်ကောင်းတို့သည်။
အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကားပြောကြားတော်မူကြကုန်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အာစိက္ခန္တိ၊ နည်းဟူမူ။
အယံ၊ ဤ တတိယဈာန်နှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်)
ဥပေက္ခကော၊ လျစ်လျူရှုတတ်သော တတြမဇ္ဈတ္တုပေက္ခာရှိပါပေစွာ့။ (ချမ်းမြေ့ဂုဏ်အင်, စုံလင်ကဲမောက်, ထိပ်ဆုံးရောက်ရှိ, တတိယဈာန်,သုခ၌ပင်,ခင်မင်မပြု, လျစ်လျူရှုနိုင်ပါပေစွာ့)
သတိမာ၊ သတိရှိပါပေစွာ့။ (ပီတိထပ်ကာ, မဖြစ်လာအောင်, သေချာမြဲကြပ်, စွဲကပ်သောသတိရှိပါပေစွာ့)
သုခဝိဟာရီ၊ ချမ်းမြေ့ကြည်သာ, နေလေ့ရှိပါပေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အာစိက္ခန္တိ၊ ချီးမွမ်းစကား ပြောကြားတော်မူကြကုန်၏)
တတိယံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် သုံးခုမြောက်သော။
တံဈာနံ၊ ထိုဈာန်သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရာမိ၊ ၏။
ပုဗ္ဗေဝ၊ (ဈာန်လေးပါးတို့၏) ရှေးဦးမဆွ ဥပစာရခဏ၌သာလျှင်။
သုခဿ၊ ကာယိကသုခကို။
ပဟာနာ စ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့် လည်းကောင်း။
ဒုက္ခဿ၊ ကာယိကဒုက္ခကို။
ပဟာနာ စ၊ ကောင်း။
သောမနဿ ဒေါမနဿာနံ၊ သောမနဿဝေဒနာနှင့် ဒေါမနဿဝေဒနာတို့၏။
အတ္ထင်္ဂမာ စ၊ ချုပ်ခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
အဒုက္ခမသုခံ၊ ဒုက္ခလည်းမဟုတ်,သုခလည်းမဟုတ်သော။
ဝါ၊ ဒုက္ခလည်းမရှိ, သုခလည်းမရှိသော။
ဥပေက္ခာသတိပါရိသုဒ္ဓိံ၊ ဥပေက္ခာသည် ဖြစ်စေအပ်သော သတိ၏ ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်ခြင်းရှိသော။
စတုတ္ထံ၊ ဂဏန်းစဉ်အားဖြင့် လေးခုမြောက်သော။
ဈာနံ၊ သို့။
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝိဟရာမိ၊ ၏။
ဣတိ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
ဘန္တေ၊ ရား။ပ။
ဧသေဝ ဓမ္မော၊ (ဈာန်လေးပါးတို့ကို အလိုရှိသမျှ ကာလပတ်လုံး ဝင်စားနေနိုင်ခြင်း ဟူသော) ဤတရားသဘောသည်သာလျှင်။
န ခေါ အတ္ထိ၊ ရှိသည်မဟုတ်သေးပါ။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဩရမ္ဘာဂိယာနိ၊ အောက်ကာမဓာတ်သို့ ချည်းကပ်တတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ အောက်ကာမဘဝ၌ ပဋိသန္ဓေတည်နေစေတတ်ကုန်သော။
ယာနိ ဣမာနိ သံယောဇနာနိ၊ အကြင်သံယောဇဉ် အနှောင်အဖွဲ့တို့ကို။
ဒေသိတာနိ၊ ဟောကြားတော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
အဟံ၊ သည်။
တေသံ၊ ထိုဩရမ္ဘာဂိယသံယောဇဉ်ငါးမျိုးတို့တွင်။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော သံယောဇဉ်ကိုမျှ။
အတ္တနိ၊ မိမိ၌။
အပ္ပဟီနံ၊ မပယ်အပ်သေးသည်ကို။
န သမနုပဿာမိ၊ မမြင်ရပါ။
ဣတိ(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။ပ။
အတ ခေါ၊ ၌။ပ။
ဥပါသိကံ၊ ကို။
ဓမ္မိယာ၊ တရားရှိသော။
ကထာယ၊ စကားဖြင့်။
သန္ဒဿေတွာ၊ (ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန်၊နှစ်တန်သောအကျိုးတို့ကို) မျက်မှောက်ထင်ထင် မြင်စေပြီး၍။
သမာဒပေတွာ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ကောင်းစွာ လက်ခံနာယူစေပြီး၍။
သမုတ္တေဇေတွာ၊ (နာယူအပ်ပြီးသော တရားတို့၌) ကောင်းစွာ အားတက်ထက်မြက်စေပြီး၍။
သမ္ပဟံသေတွာ၊ (ရပြီးဂုဏ်ထူး ချီးကျူးပြောလျက်) စိတ်ဓာတ်အစဉ် ကြည်လင်ရွှင်လန်းစေပြီး၍။
အာသနာ၊ ထိုနေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲခွာကြွသွားတော်မူပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သုတံ၊ နာယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ)
ဒသမံ၊ ဆယ်ခုမြောက်သုတ်တည်း။
ပဉ္စမော၊ ငါးခုမြောက်သော။
မဟာယညဝဂ္ဂေါ၊ မဟာယညဝဂ်တည်း။ပ။
ပဏ္ဏာသကော၊ သုတ်ငါးဆယ်အစုအပေါင်းသည်။
သမတ္တော၊ ပြီးပြီ။