ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သတ္တဟိ၊ (၇)ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဝိနယဓရော၊ ဝိနည်းဓိုရ်မည်သည်။
ဝါ၊ ဝိနည်းကိုဆောင်သော ပုဂ္ဂိုလ်မည်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမေဟိ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
သတ္တဟိ၊ ကုန်သော။
(ဓမ္မေဟိ၊ တို့နှင့်။
သမန္နာဂတော ဘိက္ခု ဝိနယဓရော၊ မည်သည်။
ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။)
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်ကို။
ဇာနာတိ၊ (အာပတ်ဟု)သိ၏။ [မည်သည့်ပြစ်မှု ကျူးလွန်လျှင် မည်သည့် အာပတ်သင့်သည်ဟု သိ၏ဟူလို။]
အနာပတ္တိံ၊ အာပတ်မဟုတ်သည်ကို။
ဝါ၊ အာပတ် မသင့်ရောက်ခြင်းကို။
ဇာနာတိ၊ (အာပတ် မဟုတ်ဟု) သိ၏။ [သူတပါးက မေထုန်မှီဝဲသွားသည်ကို မသိလိုက်ခြင်း, ခိုးလို, သတ်လိုစိတ်မရှိခြင်း စသည်တို့ကြောင့် အာပတ်မသင့်ဟု သိ၏ဟူလို]။
လဟုကံ၊ အပေါ့စား အသေးစားဖြစ်သော။
ဝါ၊ ပေါ့ပါးသော ဝိနည်းကံဖြင့် စင်ကြယ်သော။
အာပတ္တိံ၊ အာပတ်ကို။ (ထုလ္လစဉ်း, ပါစိတ်, ပါဋိဒေသနီ, ဒုက္ကဋ်, ဒုဗ္ဘာသိတဟူသော အာပတ်ငါးမျိုးကို)
ဇာနာတိ၊ (လဟုကအာပတ်ဟု) သိ၏။ [အာပတ်သင့်ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းဝတ္ထုနှင့်တကွ လဟုကအာပတ်ငါးမျိုးကို ခွဲခြားသိ၏ဟူလို။]
ဂရုကံ၊ ကြီးလေးသော။
ဝါ၊ ကြီးလေးသော ဝိနည်းကံဖြင့် စင်ကြယ်သော။
အာပတ္တိံ၊ (ပါရာဇိက, သံဃာဒိသေသ်ဟူသော) အာပတ်ကို။
ဇာနာတိ၊ (ဂရုက အာပတ်ဟု) သိ၏။ [မည်သည့် ပြစ်မှုကြောင့် မည်သည့်ဂရုကအာပတ်သင့်သည်ဟု အကြောင်းရင်း ဝတ္ထုနှင့်တကွ ဂရုကအာပတ်နှစ်မျိုးကို ခွဲခြားသိ၏ဟူလို]။
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပါတိမောက္ခသံဝရသံဝုတော၊ ပါတိမောက် သီလတည်းဟူသော အပိတ်အဆီးဖြင့် ကာယဒွါရ, ဝစီဒွါရတို့ကို ပိတ်ဆို့ စောင့်စည်းလျက်။
[သံဝရ၊ အပိတ်အဆီးဖြင့်+
သံဝုတ၊ ပိတ်ဆို့စောင့်စည်းလျက်]
ဝါ၊ ပါတိမောက္ခသံဝရသီလနှင့် ပြည့်စုံလျက်။
အာစာရ+ဂေါစရ+သမ္ပန္နော၊ အကျင့်+ ကျက်စားရာဌာနနှင့်+ပြည့်စုံလျက်။ (ရဟန်းတို့အား လျောက်ပတ်သော အကျင့်နှင့်လည်းကောင်း, ဆွမ်းစသည်အတွက် သွားလာဝင်ထွက် ကျက်စားသင့်ရာဌာနနှင့်လည်းကောင်း ပြည့်စုံလျက်)
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
အဏုမတ္တေသု၊ အဏုမြူပမာဏရှိကုန်သော။
ဝါ၊ အဏုမြူသဖွယ် အလွန်သေးငယ်ကုန်သော။
ဝဇ္ဇေသု၊ အကုသိုလ်အပြစ်တို့၌။
ဘယဒဿာဝီ၊ ကြောက်ဖွယ်ဘေးဟု ရှုလေ့ရှိလျက်။
သိက္ခာပဒေသု၊ သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။
(တံ တံ သိက္ခာပဒံ၊ ထိုထိုသိက္ခာပုဒ်ကို)
သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာခံယူ၍။
ဝါ၊ ဆောက်တည်၍။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
[တနည်း- သိက္ခာပဒေသု၊ သီလသိက္ခာ ကုသိုလ်အဖို့တို့၌။
(သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဖြည့်ကျင့်ဖွယ်ရာ သီလသိက္ခာအားလုံးကို)
သမာဒါယ၊ ၍။
သိက္ခတိ၊ ၏]။
["စတုန္နံ ဈာနာနံ။ပ။ လာဘီ"ဟူသော ဝါကျကို စာပိုဒ် (၆၇၊နှာ-၂၂၉) နဂရောပမသုတ်ကြည့်။ "အာသဝါနံ ခယာ" စသည်ကို စာပိုဒ်(၁၅၊နှာ-၄၁) ဥဒကူပမာသုတ်ကြည့်။ အာစာရနှင့် ဂေါစရကို ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ်(၃၇)သုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။ ဤသုတ် ဝိနည်းဓိုရ်ပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ကြောင်း တရား(၇)ပါး ရေတွက်ရာ၌ "အာပတ္တိံ ဇာနာတိ" စသော ဇာနာတိ(၄)ဝါကျဖြင့် အာပတ်ကိုသိခြင်းစသော တရားလေးပါး။ "သီလဝါ ဟောတိ။ပ။ သိက္ခာပဒေသု"ဟူသော ဝါကျဖြင့် ပါတိမောက္ခ သံဝရသီလနှင့် ပြည့်စုံခြင်းဟူသော တရား(၁)ပါး။ "စတုန္နံ။ပ။ အကသိရလာဘီ" ဝါကျဖြင့် ရူပါဝစရဈာန်လေးပါးနှင့် ပြည့်စုံခြင်းဟူသောတရား(၁)ပါး။ "အာသဝါနံခယာ။ပ။ ဝိဟရတိ" ဝါကျဖြင့် စေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိသို့ ကိုယ်တိုင်သိ၍မျက်မှောက်ပြု ဆိုက်ရောက်နေခြင်းဟူသောတရား (၁)ပါးအားဖြင့် တရား(၇)ပါးဖြစ်၏]။ပ။
ဝိနယဓရော ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစ)
ပဌမံ။