Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Cūḷavagga-aṭṭhakathā
(SP) Cūḷavagga-aṭṭhakathā

Dvemāsaparivāsakathā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

တတော၊ ထိုပါဠိမှ။ (ပရံ) ဒွေမာသပဋိစ္ဆန္နာနံ၊ ကုန်သော။ ဒွိန္နံ၊ ကုန်သော။ အာပတ္တီနံ၊ တို့ကြောင့်။ ဧကမာသ ၊ပေ၊ ဝတ္ထုံ၊ ဧကာမသ ပရိဝါသ်တောင်းခြင်းတူသော ဝတ္ထုကို။ ဒဿေတွာ၊ ၍။ သဉ္စိစ္စ၊ ၍။ အဇာနန ၊ပေ၊ ဘာဝေဟိ၊ တို့ကြောင့်။

တတော ဒွိန္နံ အာပတ္တီနံ ၊ပေ၊ဥပ္ပန္နေသု။ ။ "တေန ခေါ ပန ၊ပေ၊ ယန္နူနာဟံ သံဃံ ဒွိန္နံ အာပတ္တီနံ ဒွေမာသ ပဋိစ္ဆန္နာနံ ဧကမာသ ပရိဝါသံ ယာစေယျံ" ကို ကြည့်၍ "တတော ၊ပေ၊ ဧကမာသ ပရိဝါသ ယာစနဝတ္ထုံ ဒဿေတွာ" ဟု ဆိုသည်။

သဉ္စိစ္စ ၊ပေ၊ ဥပ္ပန္နေသု။ ။ စာအုပ်တို့၌ ဒဿေတွာ၏ နောက်ဝယ် "အသဉ္စိစ္စ" ဟု တွေ့ရ၏၊ ပါဠိတော်၌ကား ထိုရဟန်းသည် စေတနာရှိရှိ, သညာရှိရှီဖြင့် ၁ လချန်၍ ၁ လအတွက်သာ ပရိဝါသ်တောင်းပုံကို ပြ၏။ ထို့ကြောင့် "သဉ္စိစ္စ" သာ ရှိသင့်၏၊ ထိုသို့ ရှိမှလည်း နောက်၌ လဇ္ဇီဓမ္မဖြစ်ပုံနှင့် လိုက်လျောမည်၊ ပါဠိတော်၌ ကြည့်ပါ၊ ဖုံးထားတုန်းက အသဉ္စိစ္စ ဖြစ်လျှင် အလဇ္ဇီ မဟုတ်ရကား လဇ္ဇီဓမ္မဖြစ်စ ရာ မလိုတော့။

ဣတရသ္မိံ၊ အခြားသော။ မာသေ၊ ကို။ အနာရောစိတေ၊ မလျှောက်အပ်သော်။ ပစ္ဆာ၊ မှ။ လဇ္ဇီဓမ္မာဒီသု၊ လဇ္ဇီပုဂ္ဂိုလ်၏ သဘောအစရှိသည်တို့သည်။ (အာဒိဖြင့် "ဉာဏ သရဏနိဗ္ဗေ မတိကဘာဝ" တို့ကို ယူ)။ ဥပ္ပန္နေသု၊ ကုန်လတ်သော်။ ယံ ဝိဓာနံ၊ အကြင် အစီအရင်ကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။ တံ (ဝိဓာနံ)၊ ထိုအစီအရင်ကို။ ဒဿေတုံ၊ ငှာလည်းကောင်း။ အဇာနန ၊ပေ၊ ဝေမတိကပ္ပဋိစ္ဆန္နဿ၊ သိခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ ဖုံးထားအပ်သော အာပတ်ရှိသော ရဟန်း, အမှတ်ရခြင်းမရှိသည်ဖြစ်၍ ဖုံးထားအပ်သော အာပတ်ရှိသော ရဟန်း, ဖြစ်သော ယုံမှားခြင်းရှိသည်ဖြစ်၍ ဖုံးထားအပ်သော အာပတ်ရှိသော ရဟန်း၏။ အာပန္နဘာဝံ၊ အာပတ်သို့ ရောက်သည်၏ အဖြစ်ကို။ ဒဿေတုံစ၊ ပြခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ပုရိမနယေနေဝ၊ ရှေးနည်းဖြစ်သော။ ပါဠိ၊ ကို။ ထပိတွာ၊ ထားတော်မူအပ်ပြီ။ [တေန ခေါ ပန သမယေနနှင့်တကွ ဣဓ ပန (၇)ဌာန ပါ ပေါင်းလျှင် အာလုံး ပါဠိ (၈)ခန်း ရှိသည်။] ``**အဇာနန ၊ပေ၊ အာပန္နဘာဝံ**။ ။ ထို့နောက် "ဣဓ ပန" စချီ၍ အဇာနန, အဿရဏ, ဝေမတိကဘာဝတို့ကြောင့် ဖုံထားအပ်ရာ အခြာတစ်လအတွက် ပရိဝါသ်ကို မတောင်းဘဲ မပြောကြားဘဲ "ဉာဏ- သရဏ_ နိဗ္ဗေမတိကဘာဝ" ဖြစ်သောအခါ ပရိဝါသ်ထပ်၍ ယူပြန်၏၊ ထိုသို့ ယူပုံကို ပြခြင်းငှါလည်းကောင်း၊ ထို့နောက်" ဣဓ ပန" စချီ၍ ထိုရဟန်းပရိဝါသ်နေစဉ် ဗဟုဿုတ ရဟန်တစ်ပါးလာ၍ "ဇာနပ္ပဋိစ္ဆန္နာမသ" အတွက် ပရိဝါသ်တစ်လပေးခြင်းသာ ဓမ္မိကဖြစ်၍ "အာဇာနပ္ပဋိစ္ဆန္နမာသ" အတွက် ပရိဝါသ်ပေးခြင်းငှါ အဓမ္ပိက ဖြစ်၏၊ မာနတ်သာ ထိုက်သည်ဟု ဆုံးဖြတ်လေသည်၊ ထိုအဆုံးအဖြတ်ရ" အဇာနပ္ပဋိစ္ဆန္န" စသည်ဖြစ်သော်လည်း (မာနတ်ကျင့်ဖို့ရာ) အာပတ်သင့်သည်ဟု ဆိုရာရောက်၏၊ ထို့ကြောင့် "အဇာန ၊ပေ၊ အာပန္န ဘာဝံ ဒဿေတုံ" ဟု မိန့်သည်။ ``