သတ္တ သတိကက္ခန္ဓကေ၊ ၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)၊
ဘိက္ခဂ္ဂေနာတိ၊ ကား။
ဘိက္ခုအဂ္ဂေန၊ ရဟန်းတို့၏ အပိုင်းအခြားဖြင့်။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဂဏေတွာ၊ ရေတါက်၍။
တတ္တကေ၊ ထိုမျှအတိုင်းအရှည်ရှိကုန်သော။
ပဋိဝီသေ၊ အဖို့တို့ကို။
ထပေသုံ၊ ထားကြကုန်ပြီ။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
မဟိယာတိ၊ ကား။
ဟိမပါတသမယေ၊ ဆီးနှင်းကျရာ အခါ၌။
ဟိမဝလာဟကာ၊ ဆီးနှင်းတိမ်တိုက်တို့တည်း။)
["မဟိယာ"နေရာ၌ "မဟိကာ" ဟုလည်းရှိ၏။]
အဝိဇ္ဇာနိဝုဋာတိ၊ ကား။
အဝိဇ္ဇာပဋိစ္ဆန္နာ၊ အဝိဇ္ဇာသည် ဖုံးလွှမ်းအပ်ကုန်သော။
ပေါသာတိ၊ ကား။
ပုရိသာ၊ ယောင်္ကျားတို့သည်။
(သုရံ၊ သေရည်ကို။
ပိဝန္တိ၊ သောက်ကြကုန်၏" ဟု ပါဠိတော် ၌စပ်)။
ပိယရူပံ၊ ချစ်ဖွယ်သဘောရှိသော အာရုံကို။
အဘိနန္ဒန္တိ၊ အလွန်နှစ်သက်ကုန်၏။
ပတ္ထေန္တိ၊ တောင့်တကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
ပိယရူပါဘိနန္ဒိနော၊ ပိယရူပါ ဘိနန္ဒီတို့မည်၏။
("အဘိနန္ဒိန္ဒီတိ အဘိနန္ဒိနော၊ ပိယရူပံ+ အဘိနိန္ဒိနော ပိယရူပါပိ နန္ဒိနော" ဟု ပြု)။
အဝိဒ္ဒသူတိ၊ ကား။
အဝိဇာနန္တာ၊ မသိကုန်သော။
("ပေါသာ၊ ယောင်္ကျားတို့သည်" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။
ရာဂရဇဟေ၊ ရာဂတည်းဟူသော မြူမှုန့်တို့ဖြင့်။
သရဇာ၊ မြူမှုန်ရှိကုန်သော။
(သမဏဗြဟ္မဏာ၊ တို့သည်" ဟု ပါဠိတော်၌စပ်)။
မဂသဒိသာ၊ သားသမင်နှင့် တူကုန်၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
မဂါ၊ မဂတို့မည်၏။
["မဂါဝိယာတိ မဂါ" ဟု ပြု၊ မဂါတိ မိဂသဒိသာ၊ သာရတ္ထ၊ ဤဋီကာအလို" မိဂသဒိဿာတိ" ဟု ရှိလျှင်ကောင်း၏။]
နေတ္တိယာ၊ ဘဝသို့ ဆောင်တတ်သော တဏှာနှင့်။
သဟ၊ တကွ။
(ဝတ္တန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏)။
(ဣတိ သနေတ္တိကာ၊ သနေတ္တိကတို့မည်၏။)
ဝဍ္ဎေန္တိ ကဋသိန္တိ၊ ကား။
ပုနပ္ပုနံ၊ ထပ်ခါထပ်ခါ။
ဘိက္ခဂ္ဂေန။ ။ အဋ္ဌကထာ စာအုပ်တို့၌ "ဘိက္ခု+ အဂ္ဂေန" ဟု ပုဒ်ဖြတ် ထားပုံကို တွေ့ရ၏၊ ထိုအလို "ရဟန်းတို့၏ အပိုင်းအခြားအားဖြင့်" ဟု ပေးရလိမ့်မည်၊ ဋီကာတို့၌ြား "ဘိက္ခဂ္ဂေနာတိ ဘိက္ခုဂဏာနာယ" ဟု ဖွင့်၏၊ "ဘိက္ခဂ္ဂ၌ ဂဏဓာတ်, ကွိပစ္စည်းဖြင့် ပြီး၏" ဟု ကြံရပေလိမ့်မည်၊ "ဘိက္ခူနံ+ ဂဏနာ ဘိက္ခဂ္ဂေါ" ဟု ကြံပါ၊ "ဘိက္ခူ ဂဏေတွာ တတ္တကေ ပဋိဝီသေ ထပေသုံ" ကား အဓိပ္ပာယတ္ထတည်း၊ နိဿယ၌လည်း ပါဌ်ရှိအတိုင်း အနက်ပေးထားသည်။
သနေတ္တိကာ။ ။ တသ္မိံ တသ္မိံ ဝိသယေ ဘဝေဝါနေတီတိ နေတ္တိ၊ တဏှာ ယေတံ အဓိဝစနံ၊ တာယ သဟ ဝတ္တန္တီတိ သနေတ္တိကာ (သာရတ္တ၊ စာအုပ်တို့၌ "သဟ+နေတ္တိယာတိ သနေတ္တိကာ" ဟုရှိ၏၊ အချို့စာအုပ်တို့၌မူ" သနေတ္တိယာတိ သဇနေတ္တိကာ" ပါဌ်ပျက်၏။ ဝိမတိ၌ ကား "နေတ္တိယာ တဏှာယ သဟိတာ သနေတ္တိကာ" ဟုဖွင့်၏၊ ဝိမတိအလို အဋ္ဌကထာ၌ ပါဌ်တစ်မျိုး ရှိဟန်တူသည်။
ကဋေဝရံ၊
ခန္ဓာကိုယ်ကို။
နိက္ခိပမာနာ၊
ပစ်ချကုန်လျက်။
ဘူမိံ၊
သုသာန်မြေကို။
ဝဍ္ဎေန္တိ၊
တိုးပွားကြစေကုန်၏။
("ကဋသိံ၊
သုသာန်မြေကို" ဟု ပါဠိတော်၌ပေး)။ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဍ္ဎေန္တာဝ၊ တိုးပွားစေကုန်လျက်သာ။
ဃောရံ၊ ကြမ်းတန်းသော။
ပုနဗ္ဘဝံ၊ တစ်ဖန်ဘဝကို။
ဝါ၊ ဘဝသစ်ကို။
အာဒိယန္တိ၊ ယူကြကုန်၏။
ပါပကံ အာဝုသော ကတန္တိ၊ ကား။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရားတို့။
အမှာကံ၊ တပည့်တော်တို့၏( အပေါ်၌)။
ပါပကံ၊ မကောင်းသည်ကို။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ကတမေန တွံ ဘူမိ ဝိဟာရေနာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။
ဘူမီတိ ဧတံ၊ ဘူမိဟူသော ဤသဒ္ဒါသည်။
ဝိယဝစနံ၊ ချစ်အပ်မြတ်နိုးအပ်သူကို ခေါ်ဝေါ်ကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။
ပိယံ၊ ချစ်ဖွယ်သော စကားကို။
ဝတ္တုကာမော၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။
(ဟုတွာ) အာယသ္မာ သဗ္ဗကာမိ၊ အရှင်သဗ္ဗကာမီသည်။
နဝကေ၊ သီတင်းငယ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့ကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
(ဘူမိဟူ၍)။
အာမန္တေသိကိရ၊ ခေါ်တော်မူသတတ်။
(ရှေးနိဿယများ၌ "ဘူမိ- အရှင်" ဟုလည်းကောင်း၊ "ငါ့ရှင်" ဟုလည်း ကောင်းပေးကြ၏၊ ပိယဝစနန္တိ ဣမိနာ ကတမေန တွံ ဘူမိ ဝိဟာရေနာတိ ဧတ္ထ ဘူမိသဒ္ဒေါ ပိယဝါစကော ရုဠီသဒ္ဒေါတိ ဒဿေတိ)။
ကုလ္လကဝိဟာရေနာတိ၊ ကား။
ဥတ္တာနဝိဟာရေန၊ ပေါ်လွင်သော နေကြောင်းတရားဖြင့်။
("ဝိဟရတိ ၊ နေ၏"ဟု ပါဠိတော်၌ စပ်။)
သာဝတ္ထိယာ သုတ္တဝိဘင်္ဂေတိ၊ ကား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့လျှင်။
သုတ္တဝိဘင်္ဂေ၊ မာတိကာပါဠိတော်ကို အကျယ်ဝေဖန်ရာ ပဒဘာဇနီ၌။
ပဋိက္ခိတ္တံ၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်း။
ဟိ၊ အဖြေကား။
တတြ၊ ထိုသုတ္တဝိဘင်္ဂ၌။
ပါပကံ နော အာဝုသော ကတံ။ ။ ပါဠိတော်ရင်း၌ "ဥပါသကေဟိ ပါပကံနော အာဝုသော ကတံ" ဟုရှိ၏၊ ကတံ၏ ကတ္တားသည်" ဥပါသကေဟိ" တည်း၊ ထို့ကြောင့် နောကို "အမှေဟိ" ဟု မဖွင့်သင့်၊ နောကို "တပည့်တော်တို့၏ အပေါ်၌" ဟု ပေးဖို့ရန် "အမှာကံ" ဟုသာ ဖွင့်ထိုက်သည်၊ စာအုပ်တို့၌ "အမှောဟိ"ဟုရှိသည်ကို စဉ်းစားပါ။
ကုလ္လကဝိဟာရေန။ ။ မေတ္တာယ ရူပါဝစရသမာဓိမတ္တဘာဝတော (မေတ္တာက ရူပါဝစရ သမာဓိမျှသာ ဖြစ်သောကြောင့်) ကုလ္လကဝိဟာရေနာတိ ဝုတ္တံ၊ ခုဒ္ဒကေန ဝိဟာရေနာ တိံ အတ်ေထာ၊ (ကုလ္လကသဒ္ဒါသည် ခုဒ္ဒက၏ ပရိယာယ်တည်း) ခုဒ္ဒကတာစဿ အဂမ္ဘီရဘာဝ တောတိ အာဟ "ဥတ္တာနဝိဟာရေန" တိ (မနက်နဲသောကြောင့် "ကုလ္လက" ဟုခေါ်၏၊ ထို့ကြောင့် "ဥတ္တာန ဝိဟာရေန" ဟုဖွင့်သည်)၊ သာရတ္ထ။
သုတ္ထဝိဘင်္ဂေ။ ။ သုတ္တဝိဘင်္ဂေတိ ပဒဘာဇနီယေ၊ ဣဒဉ္စ "ယော ပန ဘိက္ခု သန္တိ ဓိကာရကံ ခါဒနီယံဝါ ဘောဇနီယံဝါ" တိ သုတ္တေ ယာဝကာလိကဿေဝ ပရာမဋ္ဌတ္တာ သင်္ဂီလောဏဿ ယာဝဇီဝိကဿ သန္နိဓိကတဿ အာမိသေန သဒ္ဓိံ ပရိဘောဂေ ပါစိတ္တိယံ ဝိဘင်္ဂနယေနေဝ သိဇ္ဈတီတိ ဝုတ္တံ၊ တံ ပန ပါစိတ္တိယံ ဝိဘင်္ဂေ အာဂတဘာဝံ သာဓေတုံ"ကထံ သုတ္တဝိဘင်္ဂေ" တိ အာဒိ ဝုတ္တံ၊ တတ္ထ ဟိ လောဏမေတ္ထ သန္နိဓိကတံ၊ န ခါဒနီယံ ဘောဇနီယန္တိ လောဏမိဿဘောဇနေ ဝဇ္ဇိပုတ္တကာ အနဝဇ္ဇသညိနော အဟေသုံ၊ ကထာ သညီနမ္ပိ နေသံ အာပတ္တိဒဿနတ္ထံ၊ " သန္တိဓိကာရေ အသန္တိမ္ပိကာရသညီ" တိ ဣဒံ သုတ္တ ဝိဘင်္ဂံ ဥဒ္ဓဋန္တိ ဝေဒိ တဗ္ဗံ၊ ဝိမတိ။ ... ဆိုလိုရင်းကား ဆားသည် သန္နိဓိ မဖြစ်, အာမိသကလည်း ယနေ့မှ အကပ်ခံ သည့်အတွက် သန္နိဓိမဖြစ်၊ ထို့ကြောင့် "ရှေးနေ့က အကပ်ခံအပ်ပြီးသော ဆားနှင့် ယနေ့အကပ်ခံအပ်သော ဆွမ်းစသော အာမိသကို ရော၍ စားရာ၌ အပြစ်မရှိ" ဟုအယူရှိကြသည်။ သို့သော် အပြစ်ရှိသည်သာ။
ဧတ္ထ၊ ဤရှေးနေ့က အကပ်ခံအပ်သော ဆားနှင့် တဒဟုပဋိဂ္ဂိတ အာမိသကို ရော၍စားရာ၌။
ဒုက္ကဋေန၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ထိုက်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(မညန္တိ၊ ကုန်၏)။
တေ၊ ထို ဧကေဆရာတို့ကို။
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ပြောဆိုထိုက်ကုန်၏။
(ကိံ) တုမှာကံ၊ အသင်တို့၏။
မတေန၊ အလိုအားဖြင့်။
ဒုက္ကဋေနပိ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်လည်း။
န ဘဝိတဗ္ဗံ၊ မဖြစ်ထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။
(တစ်နည်း) ကသ္မာ, ဒုက္ကဋေနပိ၊ သည်လည်း။
န ဘဝိဝဗ္ဗံ၊ နည်း)။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤရှေ့နေ့က အကပ်ခံအပ်ပြီးသော ဆားနှင့် တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတအာမိသကို ရော၍ စားရာ၌။
ယာဝဇီဝိတံ၊ ယာဝဇီဝိကဆားသည်။
န ဝဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ တဒဟု ပဋိဂ္ဂဟိတမဟုတ်။
တဒ ဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ ပဋိဂ္ဂဟိတသည်။
ဒုက္ကဋေနေတ္ထ ဘဝိတဗ္ဗံ။ ။ "ယာဝကာလိကေန ဘိက္ခဝေ ယာဝဇီဝိတံ ပဋိဂ္ဂဟိတံ" ဟု သာမညအားဖြင့် မိန့်တော်မမူဘဲ "တဒဟု ပဋိဂ္ဂဟိတံ (ထို့နေ့၌ အကပ်ခံအပ်)" ဟု မိန့်တော်မူအပ်သော စကားတော်၏ အစွမ်းသတ္တိကြောင့် သိင်္ဂီလောဏကဲ့သို့ ရှေးနေ့က အကပ်ခံအပ်သော ယာဝဇီဝိတသည် ယခုနေ့ အကပ်ခံအပ်သော ယာဝကာလိကနှင့် ရောလျှင် နံနက်အခါ၌လည်း မအပ် ဟူသော အဓိပ္ပာယ်သည် ပြီးစီး၏၊ ထိုသို့ မအပ်လျှင် ပါစိတ် အာပတ်မဖြစ်နိုင်၊ အနည်းဆုံးပြစ်မှာ ဒုက္ကဋ်သာ ဖြစ်ထိုက်သောကြောင့် "ဒုက္ကဋနေတ္ထ ဘဝိတဗ္ဗံ" ဟု ဆိုသည်။
ဒုက္ကဋေနပိ န ဘဝိတဗ္ဗံ။ ။ ဒုက္ကဋ်အာပတ် မဖြစ်ထိုက်ပုံကို အကြောင်းနှင့်တကွ အကျယ်ကို ပြလို၍ "န ဟိဧတ္ထ" စသည်မိန့်, ပါဠိတော်၌ "ယာဝကာလိကေန ဘိက္ခတေ ယာဝဇီဝိတံ တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ ကာလေ ကပ္ပတိ၊ ဝိကာလေန ကပ္ပတိ" ဟု ဟောတော်မူ၏၊ ဤပါဠိတော်၌ "ယာဝဇီဝိတ ဆား" သည် နဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတ မဟုတ်၊ ရှေးနေ့က အကပ်ခံအပ်သော ဆားတည်း၊ ယာဝကာလိက အာမိသကား တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတသာတည်ဂ၊ ထိုယာဝကာလိကကိုလည်း ဝိကာလ၌ စားအပ်သည်မဟုတ်၊ "ထို့ကြောင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်လည်း မဖြစ်ထိုက်" ဟူလို။ ["န စ တံ ဝိကာလေ ပရိဘုတ္တန္တိ" ဟု ဣတိသဒ္ဒါပါလျှင် ကောင်း၏၊ မပါလျှင်ထည့်၍ ပေးပါ။ ဤ "ဒုက္ကဋေနပိ န ဘဝိတဗ္ဗံ" ဟူသော စကားရပ်၌ ဝိမတိကား တစ်မျိုး အကြောင်းပြသေး၏။]
ဝိမတိ။ ။ ဒုက္ကဋေနပိ န ဘဝိတဗ္ဗန္တိ ယဒိ ဟိ သန္နိဓိကာရပစ္စယာ ဒုက္ကဋံ မညထ၊ ယာဝဇီဝိကဿ လောဏဿ သန္နိဓိဒေါသာဘာဝါ ဒုက္ကဋေန န ဘဝိတဗ္ဗံ၊ အထ အာမိသေန သမ္ဘိန္နရသဿ တဿ အာမိသဂတိကတ္တာ ဒုက္ကဋံ မာ မညထ၊ တဒါစ ဟိ ပါစိတ္တိယေနေဝ ဘဝိတဗ္ဗံ အာမိသတ္တုပဂမနတောတိ အဓိပ္ပာယော။
န ဟိ ဧတ္ထ ၊ပေ၊ တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ။ ။ န ဟိ ဧတ္ထ ယာဝဇီဝိကံ တဒဟပဋိဂ္ဂဟိတန္တိ "ကပ္ပတိ သင်္ဂီလောဏကပ္ပေါ" တိ ဧတ္ထ ဝုတ္တသင်္ဂီလောဏံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ (ဤ၌ ယာဝဇီဝိတက" ဟူသည် သင်္ဂီလောဏ ဆားတည်း ဟူလို) တဉှိပုရေ ပဋိဂ္ဂဟေတွာ သိင်္ဂီနေပရိဟဋံ န တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ သာရတ္ထ။ [အချို့ဋီကာစာအုပ်များ ပါဌ်ပျက်လ်က ရှိ၏။]
ယာဝကာလိကမေဝ ယာဝကာလိကခဲဖွယ် ဘောဇဉ်သာတည်း။
တံစ၊
ထိုတဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတ ယာဝကာလိက ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုလည်း။
ဝိကာလေ၊
နေလွဲအခါ၌။
န ပရိဘုတ္တံ၊
စားအပ်သည်မဟုတ်။
(ဣတိ၊
ထို့ကြောင့်။
ဒုက္ကဋေနပိ၊
သည်လည်း။
န ဘဝိတဗ္ဗံ၊
ထိုက်)။ဝါ၊ တစ်နည်း။
[အချို့စာအုပ်၌ "ယဒိ တံ ဝါ" ဟု ရှိ၏။]
ဝိကာလေန ကပ္ပတီတိ ဝစနေန၊ တိဟူသော စကားတော်ကြောင့်။
တုမှေ၊ အသင် ဧကေဆရာတို့သည်။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်ကို။
ယဒိ မညထ၊ အကယ်၍ မှတ်ထင်ကုန်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) ယာဝဇီဝိကမိဿံ၊ ယာဝဇီဝိကဖြင့် ရောနှောအပ်သော။
ယာဝကာလိကံ၊ ကို။
ဝိကာလေ၊ နေလွဲအခါ၌။
ဘုဉ္ဇန္တဿ၊ စားသော ရဟန်း၏။
ဝိကာလဘောဇနပါစိတ္တိယံ၊ ဝိကာလ ဘောဇန ပါစိတ်အာပတ်သည်။
န ဘဝေယျ၊ မဖြစ်ရာ။
(သင်တို့အလိုအားဖြင့် ဒုက္ကဋ်အာပတ်သာဖြစ်စရာရှိသည် ဟူလို)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဗျဉ္ဇနမတ္တံ၊ သဒ္ဒါမျှကို။
န ဂဟေတဗ္ဗံ၊ မယူထိုက်။
အတ္ထော၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။
ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗော၊ စူးစမ်းဆင်ခြင်ထိုက်၏။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့ စူးစမ်းဆင်ခြင်ထိုက်သနည်း)။
ဟိ၊ ချဲ့။
(စူးစမ်းဆင်ခြင်ထိုက်ပုံကိုချဲ့)။
ဧတ္ထ၊ ဤယာဝကာလိကေန ဘိက္ခဝေ အစရှိသော ပါဠိရပ်၌။
အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတံ့ကား။
အတ္ထော၊ အနက်တည်း။
ယာဝကာလိကေန၊ ယာဝကာလိကနှင့်။
တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ ထို့နေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော။
ယာဝဇီဝိတံ၊ ယာဝဇီဝိတသည်။
သမ္ဘိန္နရသံ၊ ရောက်အပ်သော အရသာရှိသည်။
ယဒိ ဟောတိ၊ ဖြစ်အံ့။
(ဧဝံသတိ) ယာဝကာလိကဂတိကမေဝ၊ ယာဝကာလိက၏ ဖြစ်ခြင်းနှင့်တူသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည်သာ။
(ယာဝကာလိကနှင့် အလားတူသည်သာ)။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတယာဝဇီဝိက၏ သမ္ဘိန္နရသ ဖြစ်လျှင် ယာဝကာလိကနှင့် အလားတူသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။
ယော ပန ဘိက္ခု ဝိကာလေ ခါဒနီယံဝါ ဘောဇနီယံဝါတိ ဣမိနာ သိက္ခာပဒေန၊ ဝါဟူသော ဤသိက္ခာ ပုဒ်တော်ကြောင့်။
ကာလေ၊ နံနက်အခါ၌။
ကပ္ပတိ၊ ၏။
ဝိကာလေ၊ နေလွဲအခါ၌။
န ကပ္ပတိ၊ မအပ်။
ဣဓ၊ ယာဝကာလိကေန ဘိက္ခဝေ အစရှိသော ဤပါဠိရပ်၌။
န ကပ္ပတီတိ၊ န ကပ္ပတိဟူသော။၏
တစနမတ္တေန၊ စကားတော်မျှကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤရှေးနေ့က အကပ်ခံအပ်ပြီးသော ဆားနှင့် တဒဟုပဋိဂ္ဂဟိတအာမိသကို ရောင်၍ စားရာ၌။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
တဒဟု ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ ထို့နေ့၌ အကပ်ခံအပ်သော ။
ယာဝဇီဝိကံ၊ ယာဝဇီဝိကသည်။
ယာဝကာလိကေန၊ ယာဝကာ လိကနှင့်။
သမ္ဘိန္နရသံ၊ ရောကအပ်သော အရသာရှိသည်။
(သမာနံ၊ ဖြစ်လတ်သော်)။
ဝိကာလေ၊ နေလွဲအခါ၌။
န ကပ္ပတိ ယထေဝ၊ မအပ်သကဲ့သို့။
ဝိကာလဘောဇန ပါစိတ္တိယာဝဟံ၊ ဝိကာလဘောဇန ပါစိတ်အာပတ်ကို ဆောင်နိုင်သည်။
ဟောတိ ယထေဝ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
[ရှေးစာအုပ်တို့၌ "ပါစိတ္တိယာဝတံ" ဟု ပါဌ်ပျက်၏။]
ဧဝံ၊ ဤအတူ။
ယာဝဇီဝိကံ၊ ယာဝဇီဝိကသည်။
(ရှေ့ဝါကျမှ လိုက်စေ)။
အဇ္ဇ၊ ယနေ့။
ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အကပ်ခံအပ်သည်။
(သမာနံ) ပိ၊ ဖြစ်ပါသော်လည်း။
အပရဇ္ဈ ၊ နောက်နေ့၌။
ယာဝကာလိကေန၊ နှင့်။
သမ္ဘိန္နရသံ၊ ရောအပ်သော အရသာရှိသည်။
(သမာနံ၊ သော်)။
န ကပ္ပတိ၊ မအပ်။
သန္နိဓိဘောဇနပါစိတ္တိယာဝဟံ၊ သန္တိဓိဘောဇန ပါစိတ်အာပတ်ကို ဆောင်နိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုယာဝဇီဝိကကို။
(အဇ္ဇပဋိဂ္ဂဟိတ ဖြစ်သော်လည်း အပရဇ္ဇုယာဝကာလိကနှင့် သမ္ဘိန္နရသဖြစ်သော ယာဝဇီဝိကကို)။
"ဣဒံ၊ ဤယာဝဇီဝိတသည်။
သန္နိဓိကတံ၊ ပြုအပ်သော သိုမှီးသိမ်းဆည်းခြင်း ရှိ၏။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဇာနန္တောပိ၊ မသိပါသော်လည်း။
န မုစ္စတိ၊ အာပတ်မှ မလွတ်။
("သန္နိဓိပါစိတ်မ အာပတ်သင့်သည်" ဟူလို)။
ဟိ၊ သာဓကကား။
သန္နိဓိကာရကေ အသန္နိဓိကာရကသညီ ခါဒနီယံဝါ ဘောဇနီယံဝါ ခါဒတိဝါ ဘုဉ္ဇတိဝါ အာပတ္တိ ပါစိတ္တိယဿာတိ၊ ဿဟူသော။
ဧတံ (သုတ္တံ)၊ ဤပါဠိကို။
(ဘဂဝတာ၊ သည်)။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
(သုတ္တဝိဘင်္ဂဟု ခေါ်အ်ပသော ပဒဘာဇနီ၌ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ)။
ဣတိ (အတ္ထော)၊ ဤကားအနက်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အတ္ထော၊ ကို။
ဥပပရိက္ခိတဗ္ဗော၊ ၏)။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(တေ၊ ထိုဧကေဆရာတို့ကို။
ဝတ္တဗ္ဗာ၊ ကုန်၏)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ ဤအနက်အဓိပ္ပာယ်ရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။
ကတ္ထ ပဋိက္ခိတ္တန္တိ၊ ဟူသော။
ဣမိဿာ ပုစ္ဆာယ၊ ဤအမေး၏။
သာဝတ္ထိယာ သုတ္တဝိဘင်္ဂေတိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ဗျာကရဏံ၊ ဤအဖြေသည်။
ပရိသုဒ္ဓံ၊ ထက်ဝန်းကျင် စင်ကြယ်သော အဖြေတည်း။
ရာဇဂဟေ ဥပေါသထသံယုတ္တေတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားကို။
န ဘိက္ခဝေ ၊ပေ၊ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿာတိ ဧတံ၊ ဿဟူသော ဤပါဠိတော်ကို။
သန္ဓာယ၊ ရည်ရွယ်၍။
(အာယသ္မတာ သဗ္ဗကာမိတ္ထေရေန၊ အရှင်သဗ္ဗကာမီထေရ်သည်)။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
[ဥပေါသထသံယုတ္တေတိ ဥပေါသထပဋိသံယုတ္တေ၊
ဥပေါသထက္ခန္ဓကေတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊
သာရတ္ထ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧကသ္မိံ၊ ၁ ခုသော။
အာဝါသေ၊ သမာနသံဝါသကဖြစ်သော ကျောင်းတိုက်၌။
ဒွေ၊ ၂ ခုကုန်သော။
ဥပေါသထာဂါရာနိ၊ ဥပုသ် ကျောင်းဆောင်တို့ကို။
န သမ္မန္တိတဗ္ဗာနိ၊ မသမုတ်ထိုက်ကုန်။]
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
သမ္မန္နေယျ၊ သမုတ်အံ့။
(တဿ ဘိက္ခုနော၊ ထိုရဟန်း၏)။
ဒုက္ကဋဿ၊ သို့။
အာပတ္တိ၊ ရောက်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ)၊
ဝိနယာတိသာရေ ဒုက္ကဋန္တိ၊ ကား။
န ဘိက္ခဝေ ၊ပေ၊ သမ္မန္နိတဗ္ဗာနီတိ ဧတဿ ဝိနယဿ၊ တဗ္ဗာနိဟူသော ဤဝိနည်းတော်ကို။
အတိသာရေ၊ ကျော်လွန်ခြင်းကြောင့်။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သည်။
(ဟောတိ)၊
[အတိသရဏံ အတိသာရော၊
အတိက္ကမော၊
ဝိနယဿ+ အတိသာရော ဝိနယာတိသာရော၊ ဝိနည်းကို ကျော်လွန်ခြင်း ၊ သာရတ္ထ။]
စမ္ပေယျကေ ဝိနယဝတ္ထုသ္မိန္တိ ဣဒံ၊ သ္မိံဟူသော ဤစကားကို။
အဓမ္မေန စေ ၊ပေ၊ ကရဏီယန္တိ ဧဝံ၊ အဓမ္မေန စေ ၊ပေ၊ ကရဏီယံ ဤသို့သော စကားကို။
အာဒိံကတွာ၊ အစပြု၍။
စမ္ပေယျကက္ခန္ဓကေ၊ ၌။
အာဂတံ၊ လာသော။
ဝိနယာဝတ္ထုံ၊ ဝိနည်းဝတ္ထုကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(အာယသ္မတာ သဗ္ဗကာမိတ္ထေရေန ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
(သီးခြား နာမည်တပ်၍ မရသော စမ္ပေယျကက္ခန္ဓက၌လာသော ဝတ္ထုသာမညကို "ဝိနယဝတ္ထု" ဟု ဆိုဟန်တူသည်။)
[ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဓမ္မေန၊ အဓမ္မဖြင့်။
ဝဂ္ဂကမ္မံ၊ ဝဂ်ဖြစ်သော ကံသည်။
စေ (ဟောတိ၊
ဧဝံသတိ)၊
အကမ္မံ၊ ကံမဟုတ်။
န စ ကရဏီယံ၊ ပြုလည်းမပြုထိုက်။]
ဧကစ္စော ကပ္ပတီတိ ဣဒံ၊ တိဟူသော ဤစကားကို။
ဓမ္မိကံ၊ တရားနှင့် ယှဉ်သော။
အာစိဏ္ဏံ၊ အလေ့အကျက်ကို။
သန္ဓာယ၊ ၍။
(အာယသ္မတာ သဗ္ဗကာမိတ္ထေ ရေန) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဆေဒနကေ ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ကား။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
သုတ္တဝိဘင်္ဂေ၊ မာတိကာပါဠိတော်ကို အကျယ်ဝေဖန်ရာ ပဒဘာဇနီ၌။
နိသီဒနံနာမ သဒသံ ဝုစ္စတီတိ၊ ဟူ၍။
အာဂတံ၊ လာပြီ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(အဆာရှိသော နိသီဒိုင်ကို "နိသီဒန" ဟူ၍ ခေါ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဒွိန္နံ သုဂတဝိဒတ္ထီနံ၊ မြတ်စွာဘုရား၏ နှစ်ထွာတော်တို့၏။
ဥပရိ၊ အထက်၌။
ဒသာယေဝ၊ အဆာကိုသာ။
ဝိဒတ္ထိမတ္ထာ၊ တစ်ထွာ အတိုင်းအရှည်ရှိသည်ကို။
လဗ္ဘတိ၊ ၏။
[ယောဇနာ၌ ဒသာယေဝကို "ဒသာယ+ ဧဝ" ဟု ပုတ်ဖြတ်၍ "၌" ဟု ပေးလေ၏၊ အရတူလျှင် ဝိဘတ်တူမြဲဖြစ်သောကြောင့် စဉ်းစားသင့်ပါသည်။ မိမိကား ဝိဒတ္ထိမတ္တာနှင့် အရတူသောကြောင့် "ဒသာ+ဧဝ" ဟု ပုဒ်ဖြတ်လိုက်ပါသည်။]
ဒသာယ၊ အဆာနှင့်။
ဝိနာ၊ ကင်း၍။
တံ ပမာဏံ၊ ထိုသုံးထွာပမာဏကို။
ကရောန္တဿ၊ ပြုသော ရဟန်း၏။
ဣဒံ၊ ဤပါစိတ်အာတပ်သည်။
အာဂတမေဝ၊ တိုက်ရိုက်လာသည်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိံ၊ အဘယ်သို့တိုက်ရိုက်လာသနည်း)။
တံ မတိက္ကာမယတော ဆေဒနကံပါစိတ္တိယန္တိ၊ ဟူ၍။
(အာဂတမေဝ ဟောတိ)၊
(ယောဇနာ၌ ကရောန္တဿကို "ဝုတ္တပါစိတ္တိယံ အာပဇ္ဇတိ" ၌ လှမ်း၍ စပ်သည်ကိုလည်းကောင်း။
တံ အတိက္ကာမယတော ဆေဒနကံ ပါစိတ္တိယံကို "ဣဒံ အာဂတမေဝ ဟောတိ" ဟု ပြန်၍ ယောဇနာသည်ကိုလည်းကောင်း စဉ်းစားပါ။)
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ပါစိတ်အာပတ်ဟု တိုက်ရိုက်လာသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။
ကိံ အာပဇ္ဇတီတိ၊ ဟူ၍။
ပုဋ္ဌော၊ မေးအပ်သော။
ဝါ၊ အမေးခံရသော။
(ထေရော၊ အရှင်သဗ္ဗကာမီထေရ်သည်)။
**ဆေဒနကေ ပါစိတ္တိယံ**။ ။ ဤ "ဆေဒနကေ ပါစိတ္တိယံ" ဟူသော စကားသည် "တံ အတိက္ကာမယတော ဆေဒနကံပါစိတ္တိယံ" ဟု သိက္ခာပုဒ် ပါဠိတော်၌လည်းလာ၏၊ "ဆေဒနကေ ပါစိတ္တိယံ" ဟု ပဒဘာဇနီ၌လည်း လာ၏။ ထို့ကြောင့် ပါဠိတော်၌ "သုတ္တဝိဘင်္ဂ" အရ သိက္ခာပုဒ် မာတိကာဟူသော သုတ္တ, ပဒဘာဇနီဟူသော ဝိဘင်း ၂ မျိုးလုံးကို ယူပါ။ "သုတ္တံစ+ ဝိဘင်္ဂေါစ သုတ္တဝိဘင်္ဂံ၊ တသ္မိံ သုတ္တဝိဘင်္ဂေ" ဟု ပြုပါ။ (ပါဠိယံ ရာဇဂဟေ သုတ္တ ဝိဘင်္ဂေတိ အာဒီသု သဗ္ဗတ္ထ သုတ္တေစ ဝိဘင်္ဂေစာတိ အတ္ထော ဂဟေတဗ္ဗော၊ "နိသီဒနံနာမ သဒသံ ဝုစ္စတီတိ အာဂတန္တိ ဣဒံ ဝိဘင်္ဂေစ အာဂတ ဒဿနတ္ထံ ဝုတ္တံ၊ ဝိမတိ။) ထို့ကြောင့် "သုတ္တဝိဘင်္ဂေ- မာတိကာ ပါဠိတော်ဟူသော သုတ္တ, အကျယ်ဝေဖန်ရာ ဝိငဘး်၌" ဟု ပါဠိတော် နေရာ၌ ပေးပါ။
ဆေဒနကေ ပါစိတ္တိယန္တိ၊ ဟူ၍။
အာဟ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဆေဒနကသိက္ခာပဒေ၊ ဆေဒနကသိက္ခာပုဒ်၌။
ဝုတ္တပါစိတ္တိယံ၊ မိန့်တော်မူအပ်သော ပါစိတ်အာပတ်သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ ဤကားအနက်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ဝါကျတို့၌။
(ယောဇနာ၌ "သဗ္ဗသ္မိံ သတ္တသတိကက္ခန္ဓကေ" ဟု စွဲလေ၏)။
သေသံ၊ ကြွင်းသော အစီအရင်သည်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ ပေါ်လွင်ထားရှားသည်သာ။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။