ဘာသိတပရိကန္တံတိ၊ ကား။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။
ဘာသိတံ၊ ပြောဆိုအပ်သည်။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။
ပရိကန္တံ၊ လွှမ်းမိုး၍ ပြုအပ်သည်။
(ဟောတိ)၊
ဘာသိတ ပရိကန္တံ။ ။ "ပရိကန္တံ" ၏ နေရာ၌ "ပရိကတံ" ဟုရှိလျှင် ကောင်း၏၊ ထိုပုဒ်များသည် ကရိုဏ်းကိုငဲ့သောပုဒ်များဖြစ်၍ "ဝါစာယ ကာယေန" ဟု ထည့်သည်၊ ကာယေန ၏ နောက်၌ စာအမျိုးမျိုးရှိသော်လည်း 'ပရိကတံ ပရိက္ကမိတွာ ကတန္တိ အတ္ထော" ဟု ရှိသင့်သည်၊ ပရိကို "ပရိက္ကမိတွာ" ဟု ဖွင့်၍ ကတံကို ကတံအတိုင်းပင်ထားသည်၊ ယောဇနာ၌ကား "ပရိကန္တံ" ပုဒ်ကို အတည်ပြု၍ "ပရိက္ကမေတွာ ကတန္တိ ဣမိနာ ပရိက္ကမတီတိ ပရိက္ကန္တံ၊ ပရိက္ကန္တံ ဟုတွာ ကတံ ပရိက္ကန္တံတိ ဝစနတ္ထံ ဒဿေတိ" ဟု တွေ့ရ၏၊ စာပျက်နေဟန်တူသည်။
ပါဠိတော်။ ။ ပါဠိတော်၌ "ဥမ္မတ္တကော- ရူးသည်၊ စိတ္တဝိပရိယာသကတော- ပြုအပ်သော စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းရှိသည်, ဟောတိ- ၏" ဟုပေး၊ ဝိပရိယာသသည် ဝိ, ပရိ, အသဓာတ်ဖြစ်၍ ဝိပလ္လာသနှင့် ပုဒ်ရင်းအားဖြင့် တူ၏၊ ဥမ္မတ္တကေန- သော၊ စိတ္တဝိပရိယာသကတေန- သော၊ တေန- ထိုဝဂ္ဂရဟန်းသည်၊ ဗဟု- များစွာသော၊ အဿာမဏကံ- ရဟန်းတို့၏ အမူအရာည မဟုတ်သော အလုပ်ကို၊ အဇ္ဈာစိဏ္ဏံ- လွန်ကျူး၍ ကျင့်အပ်သည်၊ဘာသိတပရိကန္တံ- နှုတ်ဖြင့်လည်း ပြောဆိုအပ်, ကိုယ်ဖြင့်လည်း လွှမ်းမိုး၍ ပြုအပ်သည်၊ ဟောတိ- ၏" ဟု ပေးပါ။
ထို့နောက် "ဝဂ္ဂံ- သော၊ ဘိက္ခုံ- ကို၊ ဥမ္မတ္တေကေန- အရူး၏ ဥစ္စာဖြစ်သော၊ စိတ္တဝိပရိယာ သကတေန- စိတ်ဖောက်ပြန်ခြင်းကြောင့် ပြုအပ်သော၊ အဇ္ဈာစိဏ္ဏေန- လွန်ကျူး၍ ပြုအပ်သော အကျင့်ကြောင့်၊ အာပတ္တိယာ- ဖြင့်၊ စောဒေန္တိ- စောဒနာကြကုန်၏" ဟုပေး။ [ဂဂ္ဂံ ဘိက္ခုံ ၊ပေ၊ စောဒေန္တီတိ ဧတ္ထ ပန ဥမ္မတ္တကဿ ဣဒံ ဥမ္မတ္တကံ အာစိဏ္ဏံ၊ တဒေဝ စိတ္တဝိပရိယာသေန ကတံတိ စိတ္တဝိပရိယာသကတံ၊ တေန ဥမ္မတ္တကေန စိတ္တဝိပရိယာသကတေန အဇ္ဈာစိဏ္ဏေန အနာစာရေန အာပန္နာယ အာပတ္တိယာ ဂဂ္ဂံ ဘိက္ခုံ စောဒေန္တီတိ ဧဝမတ္ထော ဒဋ္ဌဗ္ဗော၊ ဝိမတိ။]
**အာယသ္မာ ၊ပေ၊ အာပဇ္ဇိတွာ**။ ။ ဧဝရူပိံ အာပတ္တိံ ကို"ဧဝရူပိယာ အာပတ္တိယာ" ဟု ဖွင့်သည်၊ အာပဇ္ဇိတာ၌ အာပုဗ္ဗ ပဒဓာတ်, ဒိဝါဒိကပစ္စည်း, တုပစ္စည်းဖြစ်၍ , တုပစ္စည်းဖြစ်၍ တုပစ္စည်းနှင့် ယှဉ်ရာဝယ် "ယု ဏွု တုမှီ, ပစ္စည်းပြီး, ဆဋ္ဌီကံ နေစေ" ဟူသော သဒ္ဒထုံးစံအရ ဆဋ္ဌီကံဖြင့် ဖွင့်ခြင်းတည်း၊ ပါဠိတော်၌မူ တုပစ္စည်းယှဉ်ရာ၌ ဆဋ္ဌီကံ မမြဲသောကြောင့် "ဧဝရူပိံ အာပတ္တိ" ဟု ဒုတိယာကံဖြင့် ထားသည်။ (ယောဇနာ)။