တသ္မာ၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့မင်းကို သတ်ဖို့ရန် စေခိုင်းခြင်း၏ ခိုင်းတိုင်း မဟုတ်သည့်အတွက် ချွတ်ယွင်းသည်၏ အဖြစ်, ရုဟိရုပ္ပါဒကို ပြုအပ်ကာမျှ၌ အဘဗ္ဗပုဂ္ဂိုလ်၏ အဖြစ်ကို ဟောတော်မမူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်)။ ပကတတ္တေနေဝ၊ ပကတတ်သည်သာ။ (ဟုတွာ၊ ၍)။ တေန၊ ထိုအရှင်ဒေဝဒတ်သည်။ သံဃော၊ ကို။ ဘိန္နော၊ ခွဲအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ဝဒါမ၊ ငါတို့ ဆိုကုန်ပြီ။)

အဘဗ္ဗတာ န ဝုတ္တာ။ ။ အဘဗ္ဗတာ န ဝုတ္တာတိ "ဣဒံ ဘိက္ခဝေ ဒေဝဒတ္ထေန ပဌမံ အာနန္တရိယကမ္မံ ဥပစိတန္တိ အာဒိနာ အာနန္တရိယတံ ဝဒတာ ဘဂဝတာ (လောဟိတုပ္ပါဒ ကမ္မကထာတုန်းက မိန့်တော်မူသော မြတ်စွာဘုရားသည်) တဿ အဘဗ္ဗတာသင်္ခါတာ ပါရာဖိကတာ န ပညတ္တာ (အဘဗ္ဗနှင့် ပါရာဇိကသည် သဘောတူဖြစ်သောကြောင့် ထိုအဘဗ္ဗ အဖြစ်ဟူသော ပါရာဇိကိကို ထိုအချိန်တုန်းက ပညတ်တော်မမူအပ်သေး) ဧတေန အာပတ္တိ ဝိယ အဘဗ္ဗတာပိ ပညတ္တိ အနန္တရမေဝ ဟောတိ၊ (အဘဗ္ဗအဖစ်လည်း အာပတ်ကဲ့သို ပညတ်တော်မူမှ ဖြစ်ရာသောအဖြစ်တည်း၊ န တတော ပုရေတိ ဒဿေတိ( မပညတ်မီ မဖြစ်နိုင်ဟု ပြသည်) ဣဓ ပန (ဤသံဃဘေဒသိက္ခာ ပုဒ်၌ကား)။ အာဒိကမ္မိကဿာပိ အနာပတ္တိယာ အဝုတ္တတ္တာ ဒေဝဒတ္တာဒယောပိ န မုတ္တာတိ ဒဗ္ဗဗ္ဗံ၊ ဝိမတိ။

ရုဟိ ရုပ္ပါဒကော ၊ပေ၊ ဝုတ္တံ။ ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် "ရုဟိရုပ္ပါဒကော ဘိက္ခဝေ ၊ပေ၊ နာသေတဗ္ဗော" ဟု ဟောတော်မူသည်မဟုတ်ပါလော။ ထိိုသို့ ဟောတော်မူလျှင် အရှင်ဒေဝဒတ်သည် ဘိက္ခုပင် မဟုတ်တော့ပြီ မဟုတ်ပါလော ဟု စောဒနာဖွယ်ရှိသောကြောင့် "ရုဟိရုပ္ပါဒကော" စသည်မိန့်၊ သံဃာသင်းခွဲပြီးနောက်မှ ပညတ်တော်မူသောကြောင့် သံဃာသင်းခွဲချိန်တုန်းက အရှင်ဒေဝဒတ်သည် ပကပတတ္တဘိက္ခုပင် ဖြစ်ပါသေးသည်- ဟူလို။

သတိပဋ္ဌာနာ၊ တို့သည်။ တယော၊ သုံးပါးတို့တည်း။ သမ္မပ္ပဓာနာ၊ တို့သည်။ တယော၊ တို့တည်း။ ဣဒ္ဓိပါဒါ၊ တို့သည်။ တယော၊ တို့တည်း။ ဣန္ဒြိယာနိ၊ တို့သည်။ ဆ၊ တို့တည်း။ ဗလာနိ၊ တို့သည်။ ဆ၊ တို့တည်း။ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ တို့သည်။ အဋ္ဌ၊ တို့တည်း။ မဂ္ဂေါ၊ သည်။ နဝင်္ဂိကော၊ ကိုးပါးသော အင်္ဂါရှိ၏။ ဣတိစ၊ ဤသို့လည်းဖြစ်သော။ (ဤကား ဗောဓိပက္ခိယတရား သုံးဆယ့်ခုနစ်ပါးကို ဘုရားဟောတော်မူသည့်အတိုင်း မဟုတ်ဘဲ သတိပဋ္ဌာန် ၃ ပါး စသည်အားဖြင့် လျှော့၍ဖြစ်စေ တိုး၍ဖြစ်စေ ပြောဆိုအပ်သောကြောင့် "အဓမ္မ" ဟု ခေါ်ရ၏။)

တယော သတိပဋ္ဌာနာစသည်။ ။ တယော သတိပဋ္ဌာနာတိ အာီသု တယော ဧဝ သတိပဋ္ဌာနာ၊ န တယော ပရန္တိ ဧကဿ သတိပဋ္ဌာနဿ ပဋိက္ခေပေါဝ ဣဓ အဓမ္မော၊ န ပန တိဏ္ဏံ သတိပဋ္ဌာနတ္တဝိဓာနံ၊ တဿ ဓမ္မတ္တာ၊ ဧဝံ သေသေသုပိ ဟာပန ကောဋ္ဌာသေသု၊ ဝဍ္ဎနေသု ပန ဆဣန္ဒြိယာနီတိ အနိန္ဒြိယဿပိ ဧကဿ ဣန္ဒြိယတ္တဝိဓာနမေဝ အဓမ္မော၊ ဧဝံ သေသေသုပိ၊ န ကေဝလဉ္စ ဧတေဝ စတ္တရော ခန္ဓာ တေရသာယတနာနီတိ အာဒိနာ ယတ္ထ ယတ္ထစိ ဝိပရီတတော ပကာသနံ သဗ္ဗံ အဓမ္မော၊ ယာထာဝတော ပကာသနဉ္စ သဗ္ဗံ ဓမ္မောတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ။

ပကာသန္တိ စေတ္ထ တထာ တထာ ကာယဝစီပယောဂသမုဋ္ဌာပိကာ အရူပက္ခန္ဓာဝ အဓိပ္ပေတာ၊ ဧဝ မေတ္ထ ဒသသု ကုသလ ကမ္မပထာဒီသု အနဝဇ္ဇဋ္ဌေန သရူပတော ဓမ္မေသု အကုသလကမ္မပထာဒီသု သာဝဇ္ဇဋ္ဌေန သရူပတော အဓမ္မေသုစ တဒညေသုစ အဗျာကတေသု ယဿကဿစိ ကောဋ္ဌာသဿ ဘဂဝတာ ပညတ္တက္ကမေနေဝ ပကာသနံ ဓမ္မောတိစ, ဝိပရီကတော ပကာသနံ အဓမ္မောတိ စ ဒဿိတန္တိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ကာမဉ္စေတ္ထ ဝိနယာဒယောပိ ယထာဘူတတော အယထာဘူတတော စ ပကာသနဝသေန ဓမ္မာဓမ္မသုဧဝ ပဝိသန္တိ၊ ဝိနယာဒိနာမေန ပန ဝိသေသေတွာ ဝိသုံ ဂဟိတတ္တာ တဒဝဿေမေဝ ဓမ္မာဓမ္မကောဋ္ဌာသေ ပဝိသတီတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ(ဝိမတိ။)

ဥပါဒါနာ၊ ဥပါဒါန်တို့သည်။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့တည်း။ နီဝရဏာ၊ တို့သည်။ ပဉ္စ၊ တို့တည်း။ အနုသယာ၊ တို့သည်။ သတ္တ၊ တို့တည်း။ မိစ္ဆတ္တာ၊ မိစ္ဆတ္တတရားတို့သည်။ အဋ္ဌ၊ ရှစ်ပါးတို့တည်း။ ဣတိစ၊ ဤသို့လည်းဖြစ်သော။ အယံ၊ ဤတရားအပေါင်းသည်။ အဓမ္မော၊ အဓမ္မမည်၏။

ပန၊ ကား။ (သုတ္တန္တပရိယာယမှ တစ်ပါး ဝိနယပရိယာယကား) ။ ဝိနယပရိယာယေန၊ ဝိနည်းဒေသနာတော် နည်းအားဖြင့်။ ဘူတေန၊ ဟုတ်မှန်သော။ ဝတ္ထုနာ၊ ဝတ္ထုဖြင့်။ စောဒေတွာ၊ စောဒနာပြီး၍။ သာရေတွာ၊ အပြစ်ကို အမှတ်ရစေပြီး၍။ ယာထာပဋိညာယ၊ အကြင်အကြင်စုဒိတက၏ ဝန်ခံခြင်းအားဖြင့်။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်သော။

ဣမံ အဓမ္မံ ၊ပေ၊ ကာရိဿာမ။ ။ ဣမံ အဓမ္မံ ဓမ္မောတိ ပရိဿာမာတိ အာဒိ ဓမ္မဉ္စ အဓမ္မဉ္စ ယာထာဝတော ဉတွာဝ ပါပိစ္ဆံ နိဿာယ ဝိပရီတတော ပကာသေန္တဿေဝ သံဃဘေဒေါ ဟောတိ၊ န ပန တထာသညာယ (ထို အဓမ္မကို ဓမ္မဟူသော အမှတ်သညာဖြင့်) ပကာသေန္တဿာတိ ဒဿနတ္ထံ ဝုတ္တံ၊ ဧသ နယော အဝိနယံ ဝိနယောတိ ဒီပေန္တီတိ အာဒီသုပိ၊ ဝိမတိ။

အာစရိယကုလံ နိယျာနိကံ။ ။ သပါဋိဟီရံ(ဆန့်ကျင်ဘက် ကို ပယ်ရှားခြင်းနှင့် တကွဖြစ်သည်) အပ္ပဋိဟတံ( သူတစ်ပါးတို့ မပိတ်ပင်အပ် မတားဆီးအပ်သည်) ဟုတွာ ပဝတ္တတီတိ အတ္ထော၊ (သာရတ္ထ) နိယျာနိကန္တိ ဥက္ကဋ္ဌန္တိ အတ္ထော( ဝိမတိ) ဤသို့ ဋီကာတို့ ဖွင့်ကြသောကြောင့် အာစရိယကုလံနှင့် နိယျာနိကံသည် အရတူ၏။ ထို့ကြောင့် အာစရိယ ကုလံ၏ နောက်၌ "နိဿယ" ဟု စာအုပ်တို့၌ ရှိသည်ကို စဉ်းစားပါ။

ကမ္မံ၊ ကံသည်။ ဓမ္မောနာမ၊ မည်၏။ အဘူတေန၊ မဟုတ်မမှန်သော။ ဝတ္ထုနာ၊ ဖြင့်။ အစောဒေတွာ၊ မစောဒနာမူ၍။ အသာရေတွာ၊ အပြစကို အမှတ်မရ စေမူ၍။ အပဋိညာယ၊ ဝန်မခံခြင်းဖြင့်။ ကာတဗ္ဗံ၊ သော။ ကမ္မံ၊ သည်။ အဓမ္မောနာမ၊ မည်၏။ [ကာတဗ္ဗံ ဓမ္မံ ဓမ္မောနာမာတိ ယထာဓမ္မံ ကရဏတော ဓမ္မောနာမ၊ ဣတရံ ဝုတ္တဝိပရိယယတော အဓမ္မောနာမ၊ သာရတ္ထ။]