ဝိပ္ပကတဘောဇနာတိ၊ ကား။
အန္တရဃရေဝါ၊ ရွာတွင်း၌သော်လည်းကောင်း။
ဝိဟာရေဝါ၊ ကျောင်း၌သော်လည်းကောင်း။
အရညေ ဝါ၊ တော၌သော်လည်းကောင်း။
ယတ္ထကတ္ထစိ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော အရပ်၌။
ဘုဉ္ဇမာနော၊ စားဆဲဖြစ်သော။
**ဝိပ္ပကတဘောဇနော**။ ။ "ဝိပ္ပကတဘာဇန" ဟူသည်အပြားအားဖြင့် ပြုအပ်ပြီးသော စားခြင်းမရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် (စား၍မပြီးသေးသော ပုဂ္ဂိုလ်) တည်း၊ ထို့ကြောင့် "ဘုဉ္ဇမာနော စားဆဲ" ဟု ဖွင့်သည်၊ စားဆဲပင် ဖြစ်သော်လည်း စားခြင်းကိစ္စ အပြီးသတ်လိုက်လျှင် ထစေနိုင်သောကြောင့် "အနိဋ္ဌိတေ ဘောဇနေ" ဟု ဆိုသည်၊ ယောဇနာ၌ကား "ဝိပ္ပကတဘောဇန သဒ္ဒါသည် အနိဋ္ဌိတသဒ္ဒါ၏ ပရိယာယ်" ဟု ဆို၏၊ [ပကရီယိတ္ထ ပကရီယိဿတေဝါ ပကတံ၊ န ပကတိံ ဝိပ္ပကတံတိ ဝိဂ္ဂဟော ကာတဗ္ဗော၊ အတ္ထတော ပန ကိရိယမာနော အနိဋ္ဌိတောတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ၊ ယောဇနာ၊ ဤဝိပ္ပကတပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကို သီလက္ခန်ဘာသာဋီကာ နိဒါန်းအဖွင့်၌ လည်း ပြခဲ့ပြီ။]
ဘိက္ခု၊ ကို။
ဘောဇနေ၊ စားခြင်းကိစ္စသည်။
အနိဋ္ဌိတေ၊ မပြီးသေးမီ။
န ဝုဋ္ဌာပေတဗ္ဗော၊ မထစေထိုက်။အန္တရဃရေ၊ ၌။
ပစ္ဆာ၊ နောက်မှ။
အာဂတေန၊ လာသော ရဟန်းသည်။
ဘိက္ခံ၊ ဆွမ်းကို။
ဂဟေတွာ၊ ခံယူ၍။
(ပင့်ဖိတ်ထားသော အိမ်မှ ခံယူ၍) ဂန္တဗ္ဗံ၊ သွားရာ၏။
(နေရာမရှိလျှင် စားဆဲပုဂ္ဂိုလ်ကို အထမခိုင်ပါနှင့် - ဟူလို)။
မနုဿဝါ၊ လူတို့သည်သော်လည်းကောင်း။
ဘိက္ခူဝါ၊ ရဟန်းတို့သည်သော်လည်းကောင်း။
ပဝိသထ၊ ဝင်ခဲ့ပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
သစေ ဝဒန္တိ၊ အကယ်၍ လျှောက်ကုန်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) မယိ၊ ငါသည်။
(ကြီးရင့်သော ငါသည်)။
ပဝိသန္တေ၊ ဝင်လတ်သော်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
(ငယ်ကုန်သော ရဟန်းတို့သည်)။
ဥဋ္ဌဟိဿန္တိ၊ နေရာမှ ထကြရကုန်လတံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ပြောဆိုရာ၏။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဧထ၊ ကြွပါကုန်။
အာသနံ၊ နေရာသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
ဝုတ္တေန ပန၊ လျှောက်အပ်သော ရဟန်းသည်ကား။
ပဝိသိတဗ္ဗံ၊ ဝင်ရာ၏။
ကောစိ၊ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်။
(မနုဿဖြစ်စေ, ဘိက္ခဖြစ်စေ တစ်စုံတစ်ယောက်သည်)။
ကိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခွန်းသော စကားကို။
သစေ န ဝဒတိ၊ အကယ်၍ မလျှောက်အံ့။
(ဧဝံသတိ) အာသနသာလံ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
အတိသမီပံ၊ အလွန်နီးသော အရပ်သို့။
အဂန္တွာ၊ မသွားမူ၍။
သဘာဂဋ္ဌာနေ၊ သဘောတူသော ရဟန်းတို့၏ နေရာ၌။
ဌာတဗ္ဗံ၊ ရပ်ရာ၏။
ဩကာသေ၊ အခွင့်ကို။
ကတေ၊ ပြုအပ်ပြီးသော်။
ပဝိသထ၊ ဝင်ခဲ့ပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေန ပန၊ လျှောက်အပ်သော ရဟန်းသည်ကား။
ပဝိသိတဗ္ဗံ၊ ဝင်ရာ၏။
ပန၊ ဆက်။
ယံ အာသနံ၊ အကြင်နေရာသည်။
တဿ၊ ထိုရဟန်း၏ အထံသို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။
တတ္ထ၊ ထိုနေရာ ၌။
အဘုဉ္ဇန္တော၊ စားနေသူမဟုတ်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။
**အာသနသာလံ ၊ပေ၊ ပဝိသိတဗ္ဗံ**။ ။ ဆွမ်းစားပင့်သော အရပ်၌ ရဟန်းများ စားနေကြ၍ မိမိနေရာမရှိလျှင် အများစားရိုးဖြစ်သော အာသနသာလာသို့ သွားပါ၊ ထိုသို့ သွားသော်လည်း ရဟန်းများ အနီးသို့ ရောက်အောင် မသွားပါနဲ့၊ အနီးသို့ ရောက်အောင် သွားလျှင် ထိုအာသနသာလာ၌ရှိနေသော ရဟန်းငယ်တို့ ထ၍ပေးရမည်ဖြစ်သောကြောင့် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားပါလိမ့်မည်၊ ထို့ကြောင့် သဘောတူသော ရဟန်းတို့ မြင်လောက်ရာ အရပ်၌ ရပ်နေပါ၊ မိမိက ဝင်ခွင့်တောင်းသောအခါ "ဝင်ခဲ့ပါ" ဟု လျှောက်လျှင် ဝင်နိုင်ပါသည်။ [အတိသမီပံ အာဂန္တွာတိ ဘိက္ခူနံ အာသန္နတရံ ဌာနံ အဂန္တွာ၊ သာရတ္ထ။]
သစေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ဖြစ်အံ့။
(ဧဝံ သတိ) တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ဥဋ္ဌာပေတုံ၊ ထစေခြင်းငွှ။
ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ပန၊ ဆက်။
ယာဂုခဇ္ဇကာဒီသု၊ ယာဂုခဲဖွယ် အစရှိသည်တို့တွင်။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးကို။
ပိဝိတွာ ဝါ၊ သောက်၍ သော်လည်းကောင်း။
ခါဒိတွာ ဝါ၊ ခဲ၍သော်လည်းကောင်း။
(နိသိန္နံ ၌ စပ်)။
ယာဝ၊ အကြင်မျှလောက်။
အညော၊ အခြားသော ရဟန်းသည်။
အာဂစ္ဆတိ၊ လာ၏။
တာဝ၊ ထိုမျှလောက်။
(အခြားရဟန်း လာသည့်တိုင်အောင်) နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေသော။
(မိမိရသင့်ရာနေရာ၌ ထိုင်နေသော) ရိတ္တဟတ္ထမ္ပိ၊ အချည်းနှီးသော လက်ရှိသော ရဟန်းကိုလည်း။
ဝုဋ္ဌာပေတုံ၊ ငှာ။
န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
(ကသ္မာ န ဝဋ္ဋတိ)၊
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
(ယံ ကိဉ္စိ ပိဝိတွာ ဝါ ခါဒိတွာ ဝါ နိသိန္နရဟန်းသည်)။
ဝိပ္ပကတဘောဇနောယေဝ၊ စား၍ မပြီးသေးသော ဘောဇဉ်ရှိသူသည်သာ။
ဟောတိ၊ ၏။
(တသ္မာ န ဝဋ္ဋတိ)၊
[ရှေးနိဿယ၌ "ဝုဋ္ဌာပေတုံ ဝဋ္ဋတိ" ဟု ရှိ၏၊ "ဝိပ္ပကတ ဘောဇနောယေဝ ဟိသော " ဟူသော နောက်ဝါကျကို ထောက်လျှင်" န ဝဋ္ဋတိ" ရှိမှ ကောင်းသည်၊ ဤသိက္ခာပုဒ်ကလည်း ဝိပ္ပကတဘောဇနရဟန်းကို မထစေဖို့ရန် ပညတ်တော်မူသော သိက္ခာပုဒ်တည်း။]
သစေ ဝုဋ္ဌာပေတီတိ၊ ကား။
အာပတ္တိံ၊ ကို။
အတိက္ကမိတွာပိ၊ ကျော်လွန်၍လည်း။
သစေ ဝုဋ္ဌာပေတိယေဝ၊ အကယ်၍ ထစေသည်သာလျှင် ဖြစ်အံ့။
["န ဘိက္ခဝေ ဝိပ္ပကတဘောဇနာ ဘိက္ခု ဝုဋ္ဌာပေတဗ္ဗော၊ ယော ဝုဋ္ဌာပေယျ၊ အာပတ္တိ ဒုက္ကဋဿ" ဟူသော အာပတ်ကို ကျူလွန်၍ ထစေသည်သာလျှင် ဖြစ်အံ့ ဟူလို။ ]
ပဝါရိတော စ ဟောတီတိ၊ ကား။
ယံ၊ အကြင်ရဟန်းကို။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဝုဋ္ဌာပေသိ၊ ထစေပြီ။
အယဉ္စ ဘိက္ခု၊ ဤထစေအပ်သော ရဟန်းသည်လည်း။
ပဝါရိတောစ၊ ပဝါရိတ်သင့်နေသည်လည်း။
(သစေ) ဟောတိ၊ အံံ။
(ဧဝံသတိ) တေန၊ ထိုပဝါရိတ် သင့်နေသော ရဟန်းသည်။
ဝတ္တဗ္ဗော၊ လျှောက်ထိုက်၏။
(ကိံ) ဂစ္ဆ၊ သွားပါချေ။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
အာဟရာဟိ၊ ဆောင်ယူခဲ့ပါလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝတ္တဗ္ဗော၊ ၏)။
ဟိ၊ မှန်။
ဝုဍ္ဎတရံ၊ သီတင်းကြီးသော ။
ဘိက္ခုံ၊ ကို။
အာဏာပေတုံ၊ စေခိုင်းခြင်းငှါ။
ဣဒမေဝ ဧကံ ဌာနံ၊ ဤ ၁ ဌာနသည်သာ။
(ဟောတိ၊ ရှိ၏)။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
**ပဝါရိတောစ ဟောတိ**။ ။ ပဝါရိတ်သင့်နေသော ရဟန်းသည် နေမြဲတိုင်းနေရာ၌ မဝမချင်း ဆက်၍ စားနိုင်၏၊ ယခုသော်ကား သီတင်းကြီးသော ရဟန်းက အထခိုင်း၍ နေလေပြီ၊ နေရာမှ ထပြီးသည့်နောက်၌ကား ပါးစပ်ထည့်၌ ရှိနေသော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကိုမျှ မျိုမချကောင်းတော့ချေ၊ ထို့ကြောင့် စားခြင်းကိစ္စ အပြီးသတ်ဖို့ရန် ရေသောက်ရမည်ဖြစ်၍ သို့မဟုတ် လုတ်ကျင်းရမည်ဖြစ်၍ "ဥဒကံ အာဟရာဟိ" ဟု မိမိထက် သီတင်းကြီးသော (မိမိကို ထဖို့ရန် ခိုင်းနေသော) ရဟန်းကိုပင် ခိုင်းခွင့်ပြုတော်မူသည်၊ ကိုယ့်ထက်ကြီးသူကို ခိုင်းကောင်းသော ဌာနကား ဤတစ်ဌာနသာ ရှိ၏။ သော၊ ထိုသီတင်းကြီးရဟန်းသည်။
ဥဒကမ္ပိ၊ ရေကိုသော်မှလည်း။
သစေ န အာဟာရတိ၊ အကယ်၍ မဆောင်ယူအံ့။
(ဆောင်ယူ၍ မပေးအံ့)။
တတော၊ ထိုထိုမဆောင်ယူခြင်းကြောင့်။
ယဉ္စ၊ အကြင်အမှုကိုလည်း။
နဝကတရေန၊ သီးတင်းငယ်ရဟန်းသည်။
ကတ္တဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။
တံ၊ ထိုအမှုကို။
ဒဿေန္တော၊ ပြတော်မူလိုသည်။
(ဟုတွာ) သာဓုကံ သိတ္ထာနီတိ အာဒိံ၊ သာဓုကံ သိတ္ထာနိအစရှိသော စကားကို။
အာဟ၊ မူပြီ။
ဂိလာနဿ ပတိရူပံ သေယျန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ယော၊ အကြင်ရဟန်းသည်။
ကာသဘဂန္ဒရာတိသာရာဒီဟိ၊ ချောင်းဆိုးနာ, ဘဂန္ဒိုရ်နာ, ဝမ်းသွေးသွန်သော ရောဂါ အးရှိသည်တို့ဖြင့်။
ဂိလာနော၊ မကျန်းမာသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ခေဠမဟလ္လကဝစ္စကပါလာဒီနိ၊ ထွေးခံ, ကျင်ကြီးခွက် အစရှိသည်တို့ကို။
ထပေတဗ္ဗာနိ၊ ထားထိုက်ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ကုန်၏။
[ချောင်းဆိုးသောကြောင့် ထွေးခံထားထိုက်၏။ ဘဂန္ဒိုရ်နာ, ဝမ်းသွေးရောဂါတို့ကြောင့် ကျင်ကြီးခွက် ထားထိုက်၏။]
ကုဋ္ဌီဝါ၊ နူနာရှိသည်သော်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်အံံ။
သေနာသနံ၊ ကျောင်းအိပ်ရာနေရာကို။
ဒူသေတိ၊ ဖျက်ဆီးတတ်၏။
ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော ဂိလာနအား။
(သေနာသနကို ဖျက်ဆီးတတ်သော ကာသဂိလာန စသူအား)။
ဟေဋ္ဌာ ၊ပေ၊ သာလာဒီသု၊ ပြသာဒ်၏ အောက်ထပ်, သစ်ရွက်မိုးကျောင်း အစရှိသည်တို့တွင်။
အညတရံ၊ အမှတ်မထား တစ်ပါးပါးသော။
ဧကမန္တံ၊ သင့်တင့်လျောက်ပတ်သော အရပ်၌။
သေနာသနံ၊ ကျောင်းအိပ်ရာ နေရာကို။
ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးရာ၏။
ယသ္မိံ၊ အကြင်ဂိလာနသည်။
ဝသန္တေ၊ နေလတ်သော်။
သေနာသနံ၊ သည်။
န ဒူဿတိ၊ မပျက်စီ။
တဿ၊ ထိုဂိလာနအား။
ဝရသေယျာပိ၊ မြတ်သော အိပ်ရာနေရာကိုလည်း။
ဒါတဗ္ဗာဝ၊ ပေးထိုက်သည်သာ။
ယောပိ၊ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း။
သိနေဟ ၊ပေ၊ ကမ္မာဒီသု၊ ဆီကို သောက်ခြင်း, ဝမ်းလျှောဆေးစားခြင်း, နှာနှပ်မှု အစရှိသည်တို့တွင်။
ယံကိဉ္စိ၊ အမှတ်မထားတစ်ပါးပါးသော။
ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
သဗ္ဗော၊ အလုံးစုံသော ။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ဂိလာနောယေဝ၊ ဂိလာနပင်တည်း။
တဿာပိ၊ ထိုဂိလာနအားလည်း။
သလ္လက္ခေတွာ၊ မှတ်သား၍။
ပတိရူပံ၊ သင့်လျော်သော။
သေနာသနံ၊ ကို။
ဒါတဗ္ဗံ၊ ပေးရာ၏။
("သူ့ရောဂါနှင့် သင့်တော်သော နေရာကို မှတ်ထား၍ ပေးပါ" ဟူလို)။
လေသကပ္ပေနာတိ၊ ကား။
အပ္ပကေန၊ အနည်းငယ်သော။
သီသာဗာဓာဒိ မတ္တေန၊ ခေါင်းခဲခြင်း အစရှိသော ရောဂါမျှဖြင့်။
**လေသကပ္ပေန**။ ။ လိဿတိ သိလိဿတီတိ လေသော- အခြားအနာမျိုး၌ ငြိကပ်တတ်သောကြောင့် လေသမည်၏၊ အနည်းငယ်ဟူသော အနက်ပင်တည်း၊ မကျန်းမာသော ပုဂ္ဂိုလ်သည် မိမိနေမြဲဖြစ်သော သံဃိကနေရာကို အခြားပုဂ္ဂိုလ်တို့ မနေရအောင် တားမြစ်နိုင်၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုအနည်းငယ်သော အနာသည်" ကပ္ပတိ+ ဧတေနာတိ ကပ္ပေါ"အရ အပ်စပ်ကြောင်တည်း၊ လေသောယေဝ+ ကပ္ပေါ လေသကပ္ပေါ" ဟု ပြု၊ အပ်စပ်ကြောင်းဖြစ်သော အနည်းငယ်သော ရောဂါ။
("ပဋိဇာဟန္တိ" ၌စပ်)။ဘိက္ခူ ဂဏေတွာတိ၊ ကား။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ဧတ္တကာနာမ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှဉ် ရှိကုန်သည်မည်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝိဟာရေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။ ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။ ပရိစ္ဆေဒံ၊ အပိုင်းအခြားကို။ ဉတွာ၊ သိပြီး၍။ ("သေယျာ ဂဏှေတုံ" ၌ စပ်။) ``ယောဇနာ။ ။ ယောဇနာ၌ကား "ကပ္ပသဒ္ဒါ၏ လေသအနက်ကို ဟောသောကြောင့် လေသနှင့် ကပ္ပကို အနက်တူ" ဟု ဖွင့်လေသည်၊ ထိုသို့ အနက်တူလျှင် ပဒဋ္ဌာနံကဲ့သို့" အလွန်နည်းသော" ဟု အတိသယအနက်ကို ဟောရပေလိမ့်မည်၊ မိမိကား အနက်တူဟု မယူဆပါ။ "အရကောက် အဓိပ္ပါယ်သော တူသည်" ဟု ယူဆပါသည်၊ ထို့ကြောင့် "လေသကပ္ပေန- အပ်စပ်ကြောင်းဖြစ်သော အနည်းငယ်သော ခေါင်းခဲနာ စသည်ဖြင့်" ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။
``
အာသနပ္ပဋိဗာဟနာဒိကထာ အဖွင့် ပြီး၏။