အာဒေသနာ ၊ပေ၊ နုသာသနီနာမ၊ နီ မည်သည်။ တေ၊ သင်၏။ မနော၊ စိတ်သည်။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့လည်း။ (သည်ကိုလည်း)။ (ဟောတိ)၊ တေ၊ ၏။ မနော၊ သည်။ တထာပိ၊ ထိုသို့လည်း။ (ဟိုလိုလည်း)။ (ဟောတိ)၊ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ပရဿ၊ သူတစ်ပါး၏။ စိတ္တံ၊ ကို။ ဇာနိတွာ၊ သိ၍။ တဒနုရူပါ၊ ထို အာဒေသနာပါဋိဟာရိယအားလျော်သော။ ဓမ္မဒေသနာ၊ ‌တရားဒေသနာ တည်း။

သံဃံ ဘိန္ဒိတွာ ၊ပေ၊ ဝုတ္တံ။ ။ ရဟန်းငါးရာကို ခေါ်သွားရုံဖြင့် "သံဃံ ဘိန္ဒိတွာ" ဟု မဆိုနိုင်သေး၊ ခေါ်သွားရုံတွင်မက ဓမ္မဝါဒီ - အဓမ္မဝါဒီ စာရေးတံကို ခွဲခြားယူစေပြီးလျှင် မဟာသိမ် တစ်ခုတည်း၌ပင် ကံပြုကြသော အခြားသံဃာများမှ သီးခြားခွဲ၍ ဥပုသ်ပြုသော ကြောင့် (ကံခွဲ၍ ပြုသောကြောင့်) "သံဃံ ဘိန္ဒိတာ" ဟု ဆိုသည်။

အာဒေသနာ ၊ပေ၊ အနုသာသနီ။ ။ သူတစ်ပါး၏ စိတ်ကို"သစ်၏စိတ်သည် သည်ပုံ သည်နည်း " ဟိုပုံ ဟိုနည်းဖြစ်နေ၏" ဟု ညွှန်ပြကြောင်း ဖြစ်သော တန်ခိုးသည် အာဒေ သနာ ပါဋိဟစာရိယမည်၏၊ အနုသာသနီ ပါဋိဟာရိဟကား ရိုးရားတစ်ရားဟော၌ ဆုံးမခြင်းတည်း။ ထိုတါင် "ဧဝမ္ပိ ၊ပေ ၊ ပရဿ စိတ္တံ ဇာနိတွာ" ဖြင့် အာဒေသနာ ပါဋိဟာရိယကို ပြ၏၊ တဒနုရူပါ ဓမ္မဒေသနာဖြင့် အနုသာနီပါဋိဟာရိယ ကို ပြသည်။

ဝစနတ္ထ။ ။ အာဒိဿတိ ဧတာယာတိ အာဒေသနာ- သူတစ်ပါးစိတ်ဖြင့်ပုံကို ညွှန်ပြကြောင်းတန်ခိုး၊ ပဋိပက္ခေ- ဆန့်ကျင်ဘက်ရန်သူတို့ကို၊ ဟရတီတိ (ပယ်ရှားတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်) ပဋိဟာရိယံ- ပဋိဟာရိယံယေဝ ပါဋိဟာရိယံ၊ အာဒေသနာစ+ သာ+ ပါဋိဟာရိ ယံစာတိ အာဒေသနာပါဋိဟာရိယံ ၊အနုသာသတိ ဧတာယာတိ အနုသာသနီ- ဆုံးမကြောင်းတရား၊ အနုသာသနီစ+သာ+ ပါဋိဟာရိယံ စာတိ အနုသာသနီ ပါဋိဟာရိယံ၊ အရှင်သာရိ ပုတ္တရာ၏ ပါဋိဟာရိယသည် အာဒေသနာပါဋိဟာရိယနှင့် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယတည်း၊ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်၏ ပါဋိဟာရိယကား ဣဒ္ဓိပါဋိဟာရိယနှင့် အနုသာသနီပါဋိဟာရိယတည်း။ (အကျယ်ကို သာရတ္ထဋီကာ၌ ရှုပါ။)

န ဒီသု ဇဂ္ဂတောတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဂူဠတ္ထံ၊ ကို)။ ကိရ (ဥဒ္ဓရိတွာ ဒဿေမိ၊ အံ့)။ သော ဟတ္ထိနာဂေါ၊ ထိုဆင်ပြောင်ကြီးသည်။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ နဒီနာမကံ၊ နဒီ အမည်ရှိသော။ တံပေါက္ခရဏိံ၊ ထိုရေကန်သို့။ ဩဂါဟေတွာ၊ သက်ဆင်း၍။ ကီဠန္တော၊ ကစားသည်။ (ဟုတွာ၊ ၍)။

ပါဠိတော်။ ။ထုလ္လစ္စယံ ဒေသာပေတီတိ ဣဒံ ဘေဒပုရေက္ခာရဿ ဥပေါသထာဒိကရဏေ ထုလ္လစ္စယဿ ဥပေါသထက္ခန္ဓကာဒီသု ပဌမမေဝ ပညတ္တတ္တာ ဝုတ္တံ၊ ဣတရထာ ဧတေသံ အာဒိကမ္မိကတ္တာ အနာပတ္တိယေဝ သိယာ၊ ဝိမတိ။

စဉ်းစားဖွယ်။ ။ ထိုဝဇ္ဇီတိုင်းသား ရဟန်းများသည် ထုလ္လစဉ်းအာပတ်သင့်လျက်ပင် အရှင်သာရိပုတ္တရာ အရှင်မောဂ္ဂလ္လာန်တို့၏ တရားတော်ကြောင့် သောတာပန်ဖြစ်ကြ၏၊ ထိုသို့ ဖြစ်ရာ၌ ထုလ္လစဉ်းအာပတ်က သူတို့ကိုယ်တိုင် လွန်ကျူးလိုသော စိတ် စေတနာ မရှိဘဲ သင့်ရသော အစိတ္တက အာပတ်ဖြစ်သောကြောင့် "အာပတ်ရှိလျှင် သောတာပန်ဖြစ်နိုင်သည်" ဟု စဉ်းစားသင့်သည်၊ အကယ်၍ လွန်ကျူးလိုသော စေတနာဖြင့် သင့်ရောက်အပ်သော သစိတ္တက အာပတ်ဖြစ်လျှင်ကား သောတာပန် မဖြစ်နိုင်ရာ။

မဟိံ ဝိကြုဗ္ဗတော။ ။ ပထဝိံတိ ဣမိနာ မဟိံဝိကြုဗ္ဗတောတိ ဧတ္ထ မဟီသဒ္ဒဿ ဧဝံ နာမကံ မဟာနဒိံ( မဟီမြစ်ကို) ပဋိက္ခိပတိ၊ ပဒါလေန္တဿာတိ ဣမိနာ ကရဓာတုယာ ဝိတျုပသဂ္ဂဝသေန ပဒါလနတ္ထံ ဒဿေတိ၊ ယောဇနာ၊ ဤသို့ မြေကြီးကို အစွယ်တို့ဖြင့် ဖေါက်ဖွဲ ထိုးပစ်ခြင်းသည် ဆင်တို့၏ ထုံးစံဖြစ်သတတ်၊ မဟိ ဝိကြုဗ္ဗတောတိ မဟိံ ဒန္တေဟိ ဝိလိခန္တဿ၊ ဣဒဉ္စ ဟတ္ထီနံ သဘာဝဒဿနံ၊ ဝိမတိ။

နဒီသု ဇဂ္ဂတော။ ။ "နဒီ" အရ မြစ်ကို ယူမည်စိုး၍ "နဒီနာမကံ ပေါက္ခရဏိံ" ဟုဖွင့်သည်၊ ဋီကာ၌ "နဒီတိစေတ္ထ မဟာသရော အဓိပ္ပေတော" ဟု ဖွင့်၏၊ ဤ၌ "ကီဠန္တော သဗ္ဗရတ္တိံ ဝီတိနာမေသိ ဇာလိကံ ကရောတိ" ကား ဇဂ္ဂတော၏ အဓိပ္ပါယ်ကို ဖွင့်ဟန်တူသည်၊ ဤအလို" နဒီသု- နဒီမည်သော ချောင်းမြောင်းတို့၌၊ ဇဂ္ဂတော- ပျော်မြူး၍နေသော" ဟု ပေးသင့်မည်ထင်သည်၊ ဝိမတိ၌ "ဇဂ္ဂတောတိ ယူထံ ပါလေန္တဿ" ဟုလည်းကောင်း၊ သာရတ္ထ၌ "ဇဂ္ဂတောတိ ဟတ္ထိယူထံ ပါလေန္တဿ" ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်၏၊ ဋီကာတို့လက်ထက်တုန်းက ဤအဋ္ဌကထာဖွင့် ရှိဟန်မတူ၊ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာဖွင့်မှ တစ်မျိုးဖွင့်ဟန်တူသည်။ ဤဋီကာတို့ အလိုအားဖြင့် "ဇဂ္ဂတော- ဆင်အပေါင်းကို စောင့်ရှောက်နေသော " ဟု ပေးပါ။

သဗ္ဗရတ္တံ၊ အလုံးစုံသော ညဉ့်ကို။ ဝီတိနာမေသိ၊ လွန်စေပြီ။ ဇာလိကံ၊ ဇာကွန်ယှက်ကဲ့သို့ လူးလာဖြတ်သန်းခြင်းကို။ (ရှေးနိသယ အတိုင်းအနက်)။ ကရောတိ၊ ၏။ တေန၊ ကြောင့်။ နဒီသု ဇဂ္ဂတောတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။