အာယုဝဏ္ဏာဒိဝဍ္ဎနကထာ၊ အဖွင့်။
အာယတန္တိ၊ ကား။
မဟန္တေံ၊ ကြီးစွာသော။
(ဉာတိက္ခယံ စု ပါဠိတော်၌စပ်။)
ပါဏာတိပါတာ ဝိရမေယျာမာတိ၊ ကား။
ပါဏာတိပါတတော၊ မှ ( သူ့အသက်ကို သတ်ခြင်းမှ)။
( ယန္နူန) ဩဘက္ကေယျာမ၊ အကယ်၍ ဆုတ်နစ်ရပါကုန်မူ ကောင်းပေစွ။
ဝါ၊ အကယ်၍ ရှောင်ကြည်းပါကုန်မူ ကောင်းပေစွ။
ပါဏတိပါကံ ဝိရမေယျာမာတိပိ၊ ဟူ၍လည်း။
သဇ္ဈယန္တိ၊ သရဇ္ဈကြကုန်၏။
( ရွတ်ကြကုန်၏)
[ ပါဏာတိပါတာ ဟု ပဉ္စမိဝိဘတ်ဖြင့် မရွတ်ဖတ်ပဲ “ ပါဏာတ်ပါတံ” ဟုဒုတိယာဝိဘတ်ဖြင့် ရွတ်ဖတ်ကြသည်၊ ဟူဘို။]
တတ္ထ၊ ထို ပါဏာတိပါတံ ဝိးမေယျာမဟူသောပါဌိ၌။
ပါဏတိပါကံ၊ ကို။
( ယံနူန) ပဇဟေယျာမ၊ အကယ်၍ ပယ်စွန့်ကြရပါမူ ကောင်းပေစွ။ ဣတိအတ္ထော= နက်။
[ ယံနူနပုဒ်ကို ပါဠိတော်မှယူသည်။]
ဝီသတိ ဝဿာယုကာတိ (ဧတ္ထ)၊ ဟူသော ဤ ပါဌ်၌။
( စောဒနာ သောဓနာနယော၊ စောဒနာ သောဓနာနည်းကို။
ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
မာတာပိတရော၊ တို့သည်။
ပါဏာတိပါတာ၊ မှ။
ပဋိဝိရတာ၊ ရှောင်ကြည်ကြကုန်၏။
ပုတ္ထာ၊ သားသ္မီးတို့သည်။
ကသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဝီသတိဝဿာယုကာ၊ နှစ်ဆယ်သော သက်တမ်း ရှိကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာ၊ သား သ္မီးတို့၏ တည်ရာဖြစ်သော မိဖဟူသော ခေတ်၏စင်ကြယ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
( ပုတ္တာ ဝီသတိဝဿယုကာ အဟေသုံ) ( ဣတိ၊ ဤ ကားအဖြေတည်း)။
ဟိ၊ ချဲ့။
[ ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာဟူသောအဖြေကိုချဲ့သည်။]
တေသံ၊ ထိုသားသ္မီးတို့၏။
မာတာပိတရော၊ တို့သည်။
သီလဝန္တော၊ သီလရှိသူတို့သည်။
ဇာတာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။သွင်းထားအပ်သော သတ္တိဖူးရှိလသော် နာမ်အစဉ်သည်လည်း ထိုရုပ်၌ စပါသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်အတွက်( ထိုရုပ်နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ရသည်ြအတွက်) ကျေးဇူးပြူမှု ခံရတော့သာ်သာ ဖြစ်၏၊ ဥပမာ- ကဗဋီကာရ အာဟာရသည် ထောက်ပံ့အပ်ပြီ ဖြစ်တော့သကဲ့သို့တည်း။ [ အစာအာဟာရက အာဟာရဇရုပ်င်ု ထောက်ပံ့လိုက်လျှင် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇရုပ်တို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။]
ဆက်ဦးအံ့- စကြဋဝတေးမင်း၏ ကောင်းမှုအထူးကိုမှီ၍ သူ၏ မိဖုရားရတနာအစရှိသူတို့မှာ အခြားသူတို့နှင့် မဆက်ဆံသော ထိုထိုအကျိုးထူးများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့, ထိုဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ မိဖ တို့၏ ( ပါဠိတော်၌ဟောတော်မူအပ်ပြီ) ကောင်းမှုအထူးမှီ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော သားသ္မီးတို့မှာ အသက်ရှည်မှုဟူသော အကျိုးဇူးသည် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်ပင် ဖြစ်၏ဟု မှတ်ရမည်၊ ဘာကြောင့်နည်း- သံဝေဂကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မဆန္ဒ အစရှိသော တရားပေါင်းသည် တိုးပွါးနေသော အခါ၌ထိုမိဖတို့၏ ကုသိုလ်စေတနာ၏ အကျိုးပေးနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် မွန်မွန်မြတ်မြတ် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။
ယေ ပနေတ္ထ၊ ပေ၊ တတ္ထေဝ။ ။ ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ မနုဿလောကေ၊ တတ္ထာတိ ယထာ ဝုတ္တံ ကုသလဓမ္မံ သမာဒါယ ဝတ္တမာနေ သတ္တနိကာယ၊ တတ္ထေဝါတိ တသ္မိံယေဝသတ္တနိကာယေ၊ ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်းအနက်ပေးသည်၊ “တတ္ထ” ဟူသောသံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကား ယခု အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ မတွေ့ရတော့၊ သို့သော် ထိုပုဒ်ပါမှ အဓိပ္ပါယ်ပြည်စုံပေမည်။
ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ သံဝေဂရ၍ ကုသိုလ်ပြုကြသော မိဖတို့၏ သားသ္မီးများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် အသက်ရှည်၏၊ ထိုသားသ္မီးတို့သည် မိဖ တို့နှင့် အတူမိမိတို့လည်းကုသိုလ်ပြုပြီးနောက် စုတေကြသောအခါ အကြောင်းအားလျော်စွာဤ လူပြည်၌ ဖြစ်ကြပြမ်၏၊
ထိုသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှည်မှုကား မိမိတို့၏ သီလကြောင့်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။
အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ။ ။ ဤ ၌ အဇ္ဈတ္တဖြစ်သော( သားသ္မီးတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော) သီလရှိမှုက အသက်ရှည်ဖို့ရန် ထူးသောအကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်” အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ” ဟုဆိုသည်၊ သို့သော်ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိခည်းမကင်းနိုင်ပါ
ဣတိ၊ ဤသို့။
သီလဂဗ္ဘေ၊ သီလရှိသူ၏ ဝမ်းတိုက်၌။
ဝဍ္ဎိတတ္တာ၊ ကြီးပွါးရသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
( ကြီးပွါးရသည့်အတွက်)။
ဣမာယ ခေတ္တ ဝိသုဒ္ဓိယာ၊ ဤ ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်။
ဒီဃာယုကာ အဟေသုံ။
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤလောက၌။
( တတ္ထ၊ ထိုသတ္တဝါအပေါင်းတွင်)။ခေတ္တဝိသုဒ္ဓယာ ။ ။သားသ္မီးလောင်းဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏ ရုပ်နာမ် ခန္ဓာ အစဥ◌်သည် မျိုးစေ့နှင့်တူသော၏
။ မိဖတို့သည် လယ်ယာနှင့် တူကြ၏။ ထိုသားသ္မီးတို့၏ဖြစ်ရာ တည်ရာဖြစ်သော မိဖတို့၏ စင်ကြယ်ခြင်းကြောင့် (လယ်ယာမြေကောင်း၌ စိုက်ပျိုးအပ်သော မျိုးစေ့များ ဖြစ်ထွန်းကြီးပွားသလို) သားသ္မီးများ အသက်ရှည်ကြသည်။ [ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာတိ အဓိဌာနဘူတ ဝတ္ထု ဝိသုဒ္ဓိယာ။ ဋီကာ။]
**သီလဂဗ္ဘေ ဝဎိုတတ္တာ** ။ ။ သီလရှိသောဝမ်းတိုက် (သီလဂဗ္ဘ) ဟူသည် မိဖနှစ်ဦးလုံး သီလရှိသောကြောင့် ထိုသူတို့၏ အစိတ်အပိုင်းဖြစ်သော (ထို မိဖတို့က အမိ၏ ခန္ဓာအစဥ◌်၌ အစိတ်အပိုင်းအထူးအဖြစ်ဖြင့် ပါဝင်နေသော) ဝမ်းတိုက်တည်း။ (ထို့ကြောင့် သားသ္မီးများကို "ငါေလးတွေ" ဟု တချို့ မိဖများက ပြောကြသည်။) ထို မာတု ပိတုစ သီလဝန္တတာယ တဒဝယဝဘူတေ ဂဗ္ဘေ ဝဎို "သီလဂဗ္ဘေ ဝဎိုတာ" တိ ဝုတ္တာ။၊ ဋီကာ။
**ဣတိ ။ ပေ။ ဝိသုဒ္ဓိယာ**။ ။ ဤစကားဖြင့် "ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိယာ" ဟူသော အကျဥ◌်း အဖြေ၏ အကျယ်ကိုပြသည်။ သီလရိသော အမိဝမ်းတိုက်၌ ဖြစ်ကြရသည့် အတွက် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိဖြစ်သောကြောင့် သားသ္မီးများ အသက်ရှည်ကြရသည်၊ ဟူလိူ။ ဤစကားရပ်ဖြင့် ပြင်ပဖြစ်သော ဥတု အာဟာရတို့သည် သတ္တဝါတို့၏ခန္ဓာအစဥ◌်အား ကျေးဇူးပြုတတ်သကဲ့သို့ ဥတု အာဟာရမှ အခြားဖြစ်သော မိဖတို့၏ ခန္ဓာအစဥ◌်အား ကျေးဇူးပြုနိုင် ကြောင်းကို ပြသည်။ [ကျေးဇူးပြုဟူသည် အသက်ရှည်စေနိုင်သော သတ္တိထူးကို ခန္ဓာအစဥ◌်တွင် မြှပ်နှံ သွင်းပေးမှုတည်း။ ၎င်းကို "ဝိသေသာဓာနံ" ဟုခေါ်၏။]
မေးဖွယ်။ ။ထို ဝိသေသာဓာနဖြစ်လျှင် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ ဖြစ်ရာသည်မဟုတ်လော။ (ထို ဝိသေသာဓာနကား ရုပ်ဇီဝိနှင့်တကွဖြစ်သော ရုပ်အစဥ◌်၌သာတည်ရာသည် မဟုတ်လော။) ရုပ်ဇီဝိတ ရှိရုံမျှနှင် အသက်မရှည်နိုင်။ နာမ်တရားမချုပ်ငြိမ်းအောင် (စုတိစိတ်မကျပဲ နာမ်ခန္ဓာအစဥ◌် ဆက်၍ဖြစ်နေအောင်) နာမ်ဇီဝိတနှင့်တကွ နာမ်တရားများ၌လည်း ကျေးဇူးပြုပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိ၏။
အဖြေကား ။ ။ထို သတ္တိထူးသည် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ တည်သည်ကား မှန်ပါ၏။ သို့သော် ရုပ်အစဥ◌်သည် ထို အသက်ရှည်နိုင်လောက်အောင်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်သွင်းထားအပ်သော သတ္တိဖူးရှိလသော် နာမ်အစဉ်သည်လည်း ထိုရုပ်၌ စပါသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်အတွက်( ထိုရုပ်နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ရသည်ြအတွက်) ကျေးဇူးပြူမှု ခံရတော့သာ်သာ ဖြစ်၏၊ ဥပမာ- ကဗဋီကာရ အာဟာရသည် ထောက်ပံ့အပ်ပြီ ဖြစ်တော့သကဲ့သို့တည်း။ [ အစာအာဟာရက အာဟာရဇရုပ်င်ု ထောက်ပံ့လိုက်လျှင် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇရုပ်တို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။] ဆက်ဦးအံ့- စကြဋဝတေးမင်း၏ ကောင်းမှုအထူးကိုမှီ၍ သူ၏ မိဖုရားရတနာအစရှိသူတို့မှာ အခြားသူတို့နှင့် မဆက်ဆံသော ထိုထိုအကျိုးထူးများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့, ထိုဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ မိဖ တို့၏ ( ပါဠိတော်၌ဟောတော်မူအပ်ပြီ) ကောင်းမှုအထူးမှီ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော သားသ္မီးတို့မှာ အသက်ရှည်မှုဟူသော အကျိုးဇူးသည် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်ပင် ဖြစ်၏ဟု မှတ်ရမည်၊ ဘာကြောင့်နည်း- သံဝေဂကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မဆန္ဒ အစရှိသော တရားပေါင်းသည် တိုးပွါးနေသော အခါ၌ထိုမိဖတို့၏ ကုသိုလ်စေတနာ၏ အကျိုးပေးနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် မွန်မွန်မြတ်မြတ် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။ ယေ ပနေတ္ထ၊ ပေ၊ တတ္ထေဝ**။ ။ ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ မနုဿလောကေ၊ တတ္ထာတိ ယထာ ဝုတ္တံ ကုသလဓမ္မံ သမာဒါယ ဝတ္တမာနေ သတ္တနိကာယ၊ တတ္ထေဝါတိ တသ္မိံယေဝသတ္တနိကာယေ၊ ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်းအနက်ပေးသည်၊ “တတ္ထ” ဟူသောသံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကား ယခု အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ မတွေ့ရတော့၊ သို့သော် ထိုပုဒ်ပါမှ အဓိပ္ပါယ်ပြည်စုံပေမည်။ ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ သံဝေဂရ၍ ကုသိုလ်ပြုကြသော မိဖတို့၏ သားသ္မီးများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် အသက်ရှည်၏၊ ထိုသားသ္မီးတို့သည် မိဖ တို့နှင့် အတူမိမိတို့လည်းကုသိုလ်ပြုပြီးနောက် စုတေကြသောအခါ အကြောင်းအားလျော်စွာဤ လူပြည်၌ ဖြစ်ကြပြမ်၏၊ ထိုသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှည်မှုကား မိမိတို့၏ သီလကြောင့်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ**။ ။ ဤ ၌ အဇ္ဈတ္တဖြစ်သော( သားသ္မီးတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော) သီလရှိမှုက အသက်ရှည်ဖို့ရန် ထူးသောအကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်” အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ” ဟုဆိုသည်၊ သို့သော်ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိခည်းမကင်းနိုင်ပါ။
မေးဖွယ်။ ။ထို ဝိသေသာဓာနဖြစ်လျှင် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ ဖြစ်ရာသည်မဟုတ်လော။ (ထို ဝိသေသာဓာနကား ရုပ်ဇီဝိနှင့်တကွဖြစ်သော ရုပ်အစဥ◌်၌သာတည်ရာသည် မဟုတ်လော။) ရုပ်ဇီဝိတ ရှိရုံမျှနှင် အသက်မရှည်နိုင်။ နာမ်တရားမချုပ်ငြိမ်းအောင် (စုတိစိတ်မကျပဲ နာမ်ခန္ဓာအစဥ◌် ဆက်၍ဖြစ်နေအောင်) နာမ်ဇီဝိတနှင့်တကွ နာမ်တရားများ၌လည်း ကျေးဇူးပြုပါသနည်းဟု မေးဖွယ်ရှိ၏။
အဖြေကား ။ ။ထို သတ္တိထူးသည် ရုပ်အစဥ◌်၌သာ တည်သည်ကား မှန်ပါ၏။ သို့သော် ရုပ်အစဥ◌်သည် ထို အသက်ရှည်နိုင်လောက်အောင်သောအခြင်းအရာအားဖြင့်သွင်းထားအပ်သော သတ္တိဖူးရှိလသော် နာမ်အစဉ်သည်လည်း ထိုရုပ်၌ စပါသော ဖြစ်ခြင်းရှိသည့်အတွက်( ထိုရုပ်နှင့်ဆက်သွယ်၍ ဖြစ်ရသည်ြအတွက်) ကျေးဇူးပြူမှု ခံရတော့သာ်သာ ဖြစ်၏၊ ဥပမာ- ကဗဋီကာရ အာဟာရသည် ထောက်ပံ့အပ်ပြီ ဖြစ်တော့သကဲ့သို့တည်း။ [ အစာအာဟာရက အာဟာရဇရုပ်င်ု ထောက်ပံ့လိုက်လျှင် ကမ္မဇ စိတ္တဇ ဥတုဇရုပ်တို့ကိုလည်း ထောက်ပံ့ပြီး ဖြစ်သကဲ့သို့တည်း။] ဆက်ဦးအံ့- စကြဋဝတေးမင်း၏ ကောင်းမှုအထူးကိုမှီ၍ သူ၏ မိဖုရားရတနာအစရှိသူတို့မှာ အခြားသူတို့နှင့် မဆက်ဆံသော ထိုထိုအကျိုးထူးများ ဖြစ်ကြသကဲ့သို့, ထိုဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ မိဖ တို့၏ ( ပါဠိတော်၌ဟောတော်မူအပ်ပြီ) ကောင်းမှုအထူးမှီ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော သားသ္မီးတို့မှာ အသက်ရှည်မှုဟူသော အကျိုးဇူးသည် ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိကြောင့်ပင် ဖြစ်၏ဟု မှတ်ရမည်၊ ဘာကြောင့်နည်း- သံဝေဂကြောင့်ဖြစ်ပေါ်လာသော ဓမ္မဆန္ဒ အစရှိသော တရားပေါင်းသည် တိုးပွါးနေသော အခါ၌ထိုမိဖတို့၏ ကုသိုလ်စေတနာ၏ အကျိုးပေးနိုင်လောက်အောင်သော အခြင်းအရာအားဖြင့် မွန်မွန်မြတ်မြတ် ဖြစ်ခြင်းကြောင့်တည်း။ ယေ ပနေတ္ထ၊ ပေ၊ တတ္ထေဝ**။ ။ ဧတ္ထာတိ ဣမသ္မိံ မနုဿလောကေ၊ တတ္ထာတိ ယထာ ဝုတ္တံ ကုသလဓမ္မံ သမာဒါယ ဝတ္တမာနေ သတ္တနိကာယ၊ တတ္ထေဝါတိ တသ္မိံယေဝသတ္တနိကာယေ၊ ဤဋီကာဖွင့်အတိုင်းအနက်ပေးသည်၊ “တတ္ထ” ဟူသောသံဝဏ္ဏေတဗ္ဗကား ယခု အဋ္ဌကထာစာအုပ်များ၌ မတွေ့ရတော့၊ သို့သော် ထိုပုဒ်ပါမှ အဓိပ္ပါယ်ပြည်စုံပေမည်။ ဆိုလိုရင်းကား။ ။ ဆယ်နှစ်တမ်းကာလ၌ သံဝေဂရ၍ ကုသိုလ်ပြုကြသော မိဖတို့၏ သားသ္မီးများသည် အနှစ်နှစ်ဆယ် အသက်ရှည်၏၊ ထိုသားသ္မီးတို့သည် မိဖ တို့နှင့် အတူမိမိတို့လည်းကုသိုလ်ပြုပြီးနောက် စုတေကြသောအခါ အကြောင်းအားလျော်စွာဤ လူပြည်၌ ဖြစ်ကြပြမ်၏၊ ထိုသတ္တဝါတို့၏ အသက်ရှည်မှုကား မိမိတို့၏ သီလကြောင့်ဖြစ်ရသည်ဟု ဆိုလိုသည်။ အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ**။ ။ ဤ ၌ အဇ္ဈတ္တဖြစ်သော( သားသ္မီးတို့၏ သန္တာန်၌ဖြစ်သော) သီလရှိမှုက အသက်ရှည်ဖို့ရန် ထူးသောအကြောင်း ဖြစ်သောကြောင့်” အတ္တနောဝ သီလသမ္ပတ္တိယာ” ဟုဆိုသည်၊ သို့သော်ခေတ္တဝိသုဒ္ဓိခည်းမကင်းနိုင်ပါ။
ယေ၊ အကြင်သတ္တဝါတို့သည်။
ကာလံ၊ သေခြင်းကို။
ဝါ၊ သေချိန်ကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
တတ္ထေဝ၊ ထို သတ္တဝါအပေါင်း၌ပင်။
နိဗ္ဗတ္ထာ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
ထေ၊ ထို သတ္တဝါတို့သည်။
အတ္တနော၊ ၏သာ။
သီလသမ္ပတ္တိယာ၊ သီလ၏ပြည့်စုံခြင်းကြောင့်။
ဒီဃာယုကာ အဟေသုံ။
အဿာမာတိ၊ ကား။
ဘဝေယျာမ၊ ဖြစ်ရပါမူ ကောင်းပေစွ။
[ ပါဠိတော်၌ပါသော ယန္နူပုဒ်အနက်ကို ယူပေးသည်။
ဘဝေယျာမဖြင့် အဿာမ၌ အသဓာတ်+ ဧယျာမဝိဘတ် ဟုပြသည်။
ရုပ်ပြီးပုံကို သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ရှုပါ။
စတ္တာရီသ ဝဿာယုကာတိ အာဒယော၊ ကုန်သော။
ကောဋ္ဌာသာ၊ အစုတို့ကို။
[ စတ္တာရီသဝဿယုကမှ အသီတိဝဿသဟဿာယုက တိုင်အောင်သော တဆယ့်တပါးသော အစုတို့ကို။]
အဒိန္နာဒါနာဒီဟိ၊ အဒိန္နာဒါန အစရှိသည်တို့မှ။
[ အာဒိဖြင့် ကာမေသုမိစ္ဆာစာရမှ ကုလေ ဇေဋ္ဌာပစာယိက တိုင်အောင်သော ဆယ်ပါးဆို့ကိုယူ]
ပဋိဝိရတာနံ၊ ရှောင်ကြဉ်မှုတို့၏။
ဝသေန၊ အစွမ်းဖြင့်။
ဝေဒိတဗ္ဗာ။
[ ဆယ်ပါး ဆယ်တပါးတို့၏ သရုပ်အကျယ်ကို ကါဠိတော်၌ ကြည့်ပါ။]