Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(DN) Pāthikavaggaṭṭhakathā
(DN) Pāthikavaggaṭṭhakathā

အတ္တဒီပသရဏတာ= အဖွင့်။

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

အတ္တဒီပသရဏတာ၊ အဖွင့်။

ဧဝံ၊ မေ သုတန္တိ စက္ကဝတ္တိသုတ်။ [ ပါထိကသုတ် အစအတိုင်းပေးပါ။]
တတြ၊ ထို စက္ကဝတ္တိသုတ်၌။ အယံ၊ ဤဆိုအပ်လတ္တံကား။ အနုတ္တာနပဒဝစ္စနာ၊ အနက်အဓိပ္ပါယ်အားဖြင့် မပေါ်လွင်သော ပုဒ်တို့၏ အဖွင့်တည်း။ မာတုလာယန္တိ၊ ကား။ ဧဝံ နာမကေ၊ ဤသို့ မာတုလဟူသော အမည်ရှိသော။ နဂ‌ရေ၊ မြို့၌။ ( ဝိဟရတိ ၌စပ်)။
တံ နဂရံ၊ ထို မာတူလမြို့ကို။ ဂေဓါစရဂါမံ၊ ဂေါစရဂါမ်ကို။ ကတွာ၊ ၍။ အဝိဒူရေ၊ အနီးဖြစ်သော။ ဝနသဏ္ဍေ၊ တောအုပ်၌။ ဝိဟရတိ၊ ၏။

တတြ ခေါ။ ပေ။ အာမ‌ေန္တေသီတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ အယံ၊ ဤဆိုပ်လတံ့ကား။ အနုပုဗ္ဗိကထာ၊ အစဥ်အတိုင်း ဖြစ်သော စကားတည်း။ ကိရ၊ ချဲ့။ ``

**အနာဂတ**။ ပေ။ သုတ္တန္တကထာယ။ ။ ပဠိတော်၌ အတီတ ဝံသဒီပိကာကထာ ကရှေးဦးသွာလာ၍ အနာဂတ ဝံသဒီပီကာကထာက နောက်မှ လာသောကြောင့် “ အတီဘဝံံ့သဒီပိကာယ သုတ္တန္တကထာယ” ဟုဆိုသင့်ပါသော်လည်း အနာဂတ်အကြောင်းအရာကို ထင်ရှားပြတော်မူခြင်းက အံ့ဩဘွယ် ကောင်းသောကြောင့် အနာဂတဝံသဒီပိကာယ စသည်ဖြင့်ဆိုသည်။ ထို အနာဂတ် အကြောင်းအရာကို ပြတော်မူရာ၌လည်း ပွင့်တော်မမူသေးသော မေတ္တေယျဘုရားရှင်၏ ပွင့်တော်မူမည်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူနိုင်ခြင်းသည် သာ၍အံဩဖွယ်ကောင်းပါသည်၊ ဟူလို။ ဋီကာ။ ``

ဘဂဝါ၊ သည်။ ဣမဿ သုတ္တတဿ၊ ဤ စက္ကတတ္တိသုတ်၏။ သမုဋ္ဌာန သမယေ၊ ဖြစ်ပေါ်ရာအခါ၌။ ပစ္စူသကာလေ၊ မိုးသောက်အချိန်၌။ [ အရုဏ်မတက်မီတနာရီခန့် အချိန်၌။] မဟာကရုဏာသမာပတ္တိတော၊ မဟာကရုဏာ သမာပတ်မှ။ ဝုဋ္ဌာယ၊ ထတော်မူပြီ၍။ လောကံ၊ သတ္တလောကကို။ ဝေါလောကကေန္တော၊ ကြည့်တော်မူလသော်။ အနာဂတဝသဒီပိကာယ၊ အနာဂတ်ဖြစ်သော အနွယ်ကို ပြတတ်သော။ ဣမာယသုတ်တန္တကထာယ၊ ဤစက္က၀တ္တိ သုတ္တန် စကားတော်ဖြင့်။ မာတုလနဂရဝါသီနံ၊ မာတုလမြို့၌ နေကုန်သော။ စတုရာသီတိယာပါဏသဟဿာနံ၊ ရှစ်သောင်းလေးထောင်သော သတ္တဝါတို့၏။ ဓမ္မာဘိသမယံ၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။ ထိုးထွင်း၍သိခြင်းကို ဒိသွာ၊ မြင်တော်မူ၍။ ပါတော၀၊ နံနက်စောစော၌ပင်။ ဝီသဟ ဘိက္ခူသဟဿ ပရိဝါရော၊ ရဟန်းနှစ်သောင်းအခြံအရံ ရှိတော်မူသည်။ ( ဟုတွာ)။ မာတုလနဂဓရံ၊ မာတုလမြို့၌။ သမ္ပတ္တော၊ ရောက်တော်မူပြီ။
မာတုလနဂရဝါသိနော၊ မာတုလမြို့၌ နေကုန်သော။ ခတ္တိယာ၊ မင်းမျိုတို့သည်။ ဘဂဝါ၊ သည် အာဂတော၊ ကြွတော်မူ လာပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ သုတွာ၊ ကြားရ၍။ ပစ္စုဂ္ဂမ္မ၊ ရှေးရှုသွား၍။ (ခရီးဥ◌ီးကြိုဆျု၍)။ ဒဿဗလံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။ နိမန္တော၊ ပင်ံ၍။ မဟာသက္ကာရေန၊ မြတ်သော ပူဇော်သက္ကာရဖြင့်။ နဂရံ၊ သို့။ ပဝေသေတွာ၊ ဝင်တော်မူစေပြီ။ ( မြို့ထဲပင့်၍)။ နိသဇ္ဇဋ္ဌာနံ၊ နေတော်မူရာ အရပ်ကို။ သံဝံဓာယ၊ စီဏဥ◌်၍။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ မဟာရဟေ၊ မြတ်သူတို့အားသာ ထိုက်သော. ပလ္လ‌‌ေင်္က၊ ပလ္လင်၌။ နိသီဒါပေတွာ၊ ထိုင်တော်မူ‌ေစ၍။ ဗုဒ္ဓပ္ပမုခသာ၊ ဘုရား အမှူးရှိသော။ ဘိက္ခူသံဃဿ၊ အား။ မဟာဒါနံ၊ မြတ်သောအလှူကို။ အု့သု၊ လှူကြွကုန််ပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။ သတ္တကိစ္စံ၊ ဆွမ်းကိစ္စကို။ နိဋ္ဌာပေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေ၍။ စိန္တေသိ၊ စဥ◌်းစားတော်မူပြီ. (ကိံ) အဟံ၊ သည်။ ဣမသ္မံဌာနေ၊ ၌။ ဣမေသံ မနုဿနံ၊ တို့အား။ ဓမ္မံ၊ ကို။
သစေ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ ( ဧဝံသတိ့)။ အယံ ပဒေသော၊ ဤ အရပ်သည်။ သမ္ဗာဓော၊ ကျဉ်းမြောင်း၏။ မနုဿာနံ၊ တို့၏။ ဌာတုံဝါ၊ ရပ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ နိသီဒိတုံဝါ၊ ထိုင်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ ဩကာသော၊ အခွင့်သည်။ န ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်နိုင်လိမ့်နည်မဟုတ်။ မဟတာ၊ ကြီးစွာသော။ သမာဂမေန၊ အစည်အဝေးသည်။ ဘဝိတဗ္ဗံ၊ ဖြစ်ရာ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားတော်မူပြီ။
သစေ ဒေသေဿာမိ၊ အံ့။ (ဧဝံသတိ)။ အယံ ပ‌‌ေဒဿာ၊ ဤအရပ်သည်။ သမ္ပာဓော၊ ကျဥ◌်းမြောင်း၏။ မနုဿနံ၊ တို့၏။ ဌာတုံဝါ၊ ရပ်ခြင်းငှါလည်းကောင်း။ နီသီဒီတုံဝါ၊ ထိုင်ခြင်း။**အနာဂတ။ ပေ။ သုတ္တန္တကထာယ**။ ။ ပဠိတော်၌ အတီတ ဝံသဒီပိကာကထာ ကရှေးဦးသွာလာ၍ အနာဂတ ဝံသဒီပီကာကထာက နောက်မှ လာသောကြောင့် “ အတီဘဝံံ့သဒီပိကာယ သုတ္တန္တကထာယ” ဟုဆိုသင့်ပါသော်လည်း အနာဂတ်အကြောင်းအရာကို ထင်ရှားပြတော်မူခြင်းက အံ့ဩဘွယ် ကောင်းသောကြောင့် အနာဂတဝံသဒီပိကာယ စသည်ဖြင့်ဆိုသည်။ ထို အနာဂတ် အကြောင်းအရာကို ပြတော်မူရာ၌လည်း ပွင့်တော်မမူသေးသော မေတ္တေယျဘုရားရှင်၏ ပွင့်တော်မူမည်အကြောင်းကို မိန့်တော်မူနိုင်ခြင်းသည် သာ၍အံဩဖွယ်ကောင်းပါသည်၊ ဟူလို။ ဋီကာ။ မှတ်ချက်။ ။ ဋီကာ၌” အခုတေယျဝဿသဘာယုတာနံဘမနုဿနံ ဝဿသတာယုကာ ပုတ္တာ ညဍဘဝိဿန္တိ” မှစ၍ “ အနာဂတဝံသဒီပိတာ ကထာ” ဟုဆိုသော်လည်း ယခုပါဠိတော်များ၌မူ “ဘဝိဿန္တိ”နေရာဝဘ် “ အဟေသုံး” ဟု ရှိနေသည်၊ ဤအလိုပုဒ်စဉ်(၁၀၃) မှစ၍” အနာဂတဝံသဒီ ပိကာ ကသာ” စသည်ဟုသာ မှတ်ပါ။
မနုဿာ၊ တို့သည်။ စိန္တယိံ သု၊ စဉ်းစားကုန်ပြီ။ (ကိံ)
သတ္တာ၊ သည်။ အမှာကံ၊ တို့၏ အတွက်။ အနုမောဒမမ္ပိ၊ လျော်စွာ ဝမ်းမြောက်ကြောင်း တရားစကားမျှကိုလည်း အကတွာ= ပြုတော်မမူပဲ။ ဂစ္ဆတိ၊ ကြွသွားတော်မူ၏။ သဒ္ဓါ၊ စင်စစ်။ သတ္တဂ္ဂံ၊ ဆွမ်းစားဇရပ်သည်။ အမနာပံ၊ မမြန်နိုးအပ်သည်။ (နှစ်သက်ဖွယ် မဟုတ်သည်။ အဟောတ်၊ ဖြစ်ပေပြီ။ ဗုဒ္ဓနံ၊ ဘုးားရှင်တို့၏။ စိတ္တံနာမ၊ စိတ်မည်သည်ကို။ ဂဟေတုံ၊ ယူခြင်းငှါ။ ( ဆွဲဆောင်ခြင်းကှါ)။ န သက္ကာ၊ မတတ်နိုင်။ ဗုဒ္ဓဟိ၊ တို့နှငိ့။ သဒ္ဓိံ၊ တကွ။ ဝိဿသကရဏံ နာမ၊ အကျွမ်းဝင်မှုကို ပြုခြင်းမည်သည်။ သမုဿမတဖဏံ၊ ထောင်မတ်နေသော ပါပိဉ်းရှိသော။ အာသီဝိသံ၊ လျင်သောအဆိတ်ရှိသော မြွေကို။ ဂီဝါယ၊ လည်ပင်း၌။ ဂဟဏသဒိသံ၊ ကိုင်ရခြင်းနှင့် တူသည်။ ဟောတိ။ သော၊ အမောင်တို့။
ဧထ၊ လာကြပါ။ တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို ။ ခမာပေဿာမ၊ သည်းခံစေကြကုန်စို့။ ဣတိ၊ ဤသို့ တိုင်ပင်ကြကုန်ပြီ။ [ စာအုပ်တို့၌ “မနုဿာ စိန္တယိံ သု” ရှိ၏။ ဧထ ဘော တထာဂတံ ခမာပေဿာမသည် ကြံစည်မှုကို ပြသောစကား မဟုတ်နိုင်သောကြောင့် ”မန္တယိံသု” ဟုရှိသင့်မည် ထင်ပါသည်။] ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်ပြီ၍။ ဝါ၊ တိုင်ပင်ပြီး၍။
သကလနဂရဝါသိနော၊ အလုံးစုံသောမြို့၌ နေသူ လူတို့သည်။ ဘဂတာ၊ နှင့်။ သဟေဝ၊ တပြိုင်နက်သာလျှင်။ နိက္ခန္တာ၊ ထွက်ကြကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဂစ္ဆန္တေဝ၊ ကြွတော်မူစဉ်ပင်။ မဂဓက္ခေတ္တေ၊ မဂဓလယ်၌။ ဌိတံ၊ တည်သော။ သာခါဝိဋမသမ္ပန္နံ၊ အခက်အခွတို့နှင့် ပြည့်စုံသော။ သန္ဒစ္ဆာယံ၊ တခဲနက်ပိတ်တဲသောအရိပ်ရှိသော။ ကရီသမတ္တဘူမိပတ္ထဋ၊ တစ်ကရဣသအတိုင်းအရှည်ရှိသောမြေ၌ ပြန့်နေသော။ ဧကံ၊ တပင်သော။ မာတုလရုက္ခံ၊ မာတုလမည်သောသစ်ပင်ကို။ ဒိသွာ၊ ၍။ ဣမသ္မိံ ရုက္ခမူလေ၊ ဤသစ်ပင်၏ အနီးအောက်၌။ နိသီဒိတွာ၊ ၍။ ဓမ္မာ၊ ကို။ ဒေသိယမာနေ၊ ဟောတော်မူအပ်သော်။ မဟာဇနဿ၊ များစွာသော လူအပေါင်း၏။ ဌာမနိသဇ္ဇနောကာသော၊ ရောက်ရာ အရပ်, ထိုင်ရာအရပ်သည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ဣတိ၊ ဤသို့စဉ်းသားတော်မူ၍။
နိဝတ္တိတွာ၊ ပြန်လှည့်၍။ မဂ္ဂါ၊ လမ်းမှ။ ဩက္ကမ္မ၊ ဖဲ၍။ ရုက္ခမူလံ၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ ဓမ္မဘဏ္ဍဂါရိကံ၊ တရား ဘဏ္ဍာစိုး ဖြစ်သော။ အာနန္ဒတ္ထေရံ၊ ကို။ ဩဆလာကေသိ၊ ကြည့်တော်မူပြီ။
ထေရော၊ အရှင် အာနန္ဒာ ထေရ်သည်။ ဩလောကိတ သညာယဧဝ၊ ကြည့်တော်မူအပ်သော အမှတ်သညာဖြင့်သာ။ သတ္တာ၊ သည်။
နိလီဒိတုကာမော၊ ထိုင်တော်မူလို၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဉတွာ၊ သိ၍။ သုဂတ မဟာ စီဝရံမြတ်စွာဘုရား၏ သင်္ကန်းကြီးကို။ ပညပေတွာ၊ ခင်း၍။ အဒါသိ၊ ပေးပြး။ ဘဂဝါ၊ သည်။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်ပြီးသော။ အာသနေ၊ နေရာ၌။ နိသီဒိ၊ ပြီ။
အထ၊ ထိုင်တော်မူရာ ထိုအခါ၌။ အဿ၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား၏။ ပုရတော၊ ရှေ့၌။ ( ရှေ့က)။ မနုဿာ နိသီဒိံ သု။
ဥဘောသု၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပဿေသု၊ နံပါးတို့၌လည်းကောင်း။ ( ဘေးတို့၌လည်းကောင်း)။ [ ဘုရားရှင်၏ ဘေးနှစ်ဖက်ကို ဆိုလိုသည်။] ပစ္ဆတောစ၊ နောက်၌လည်းကောင်း။ ဘိက္ခုသံဃော၊ သည်။ (နိသီဒိ)။ အာကာသေ၊ ၌။ ဒေဝတာ၊ တို့သည်။ အ
တေ ဘိက္ခူတ်ိ ကား။ တတြ၊ ထိုမာတုလမြို့၏အနီး သစ်ပင်ကြီးအောက်၌။ ဝါ၊ ထို ပရိသတ်၌။ ဥပဝိဋ္ဌာ၊ ကပ်ဝင်တည်နေ ကုန်သော။ ဓမ္မ ပဋိဂ္ဂါဟကာ၊ တရားတော်ကို ခံယူကုန်သော။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ ( ပစ္စဿောသုံ ၌စပ်)။**အတ္တ**။ ။ အတ္တေဒီပါတိ ဧတ္တ ကာမံ( စစ်စစ်) [ ဤပုဒ်ကို ဝုစ္စတိ၌စပ်၊] ယောပရော န ဟောတိ။ သော အတ္တာ ( အကြင်အရာသည်) ပရ ( သူတစ်ပါး) မဟုတ်၊ ထိုအရာသည် အတ္တတည်း၊ ဣတိ သသန္တာနော၊ “ အတ္တာ”တိ ဝုစ္စတိ၊၎င်း(ထိုကြောင့်မိမိ၏ ခန္ဓာအစဉ် တခုလုံးကို “ အတ္တ” ဟုအကယ်၍ ဆိုနိုင်၏ညဘဟိတသုခေစိ ဘာဝေန ပန ( ထိုသို့ဘဆိုနိုင်ပါသော်လည်း စီးပွါးချမ်းသာကို ရှာသူ၏ဘအဖြစ်ဖြင့် အတ္တနိဗ္ဗသေသတ္တာ ( မိမိ၌ သက်ဝင်တည်နေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် )၎င်းဓမ္မော ဣဓဘ” အတ္တာ” တတိ အဓိပ္ပေတော၊ ထိုကြောက့် “ အတ္တာ နာမ လောကိယ လောကုတ္တရောဓမ္မော” ဟု ဖွင့်သညါ။ **မှတ်ချက်**။ ။ ဋီကာ၌ “ အတ္တနိဗ္ဗိသေသတ္တာ” ဟု တွေ့ရ၏၊ နိပုဗ္ဗ+!ဝသဓာန်+ တ ပစ္စည်း (ဣ) အာဂုံဖြင့် နိဝိသိတ ( နိဗ္ဗသိတ) ဟုဖြစ်စေ၊ ( ဣ) အာဂုံကိုဧပြု၍ နိဝိသေတ ( နိဗ္ဗသေတ) ဟုဖြစ်စေ, ထိုနောက် တ္တ ပစ္စည်း သက်၍” အတ္တနိဗ္ဗိသေတ္တာ” ဟုဖြစ်သည် ၊ သုတ်မဟာဝဂ္ဂဋီိကာ စာမျက်နှာ ( ၁၄၇) ၌မူ “သော ဧဝံသမ္ပာဒိတော” ဟု အဖွင့် တမျိုးရှိ၏၊ ထို၌ ကာရိတ် ပါသည်ကို ကြည့်၍ဤ၌လည်း ကာရိတ်ဖြင့် “အတ္တနိဝေသိတတ္တာ၊ အတ္တနိဗ္ဗေသိတတ္တာ” ဟု ရှိလျှင် သာ၍ အဓိပ္ပါယ် ရှင်းသည်။ ဒီပ။ ။ ဒွိဓာ+ အာပေါဘဂတေဋ ဧတ္ထာတိ ဒီပေါ၊ ရေ၏ နှစ်ဖြာ စီးသွားရာအရင်။ ဩဃေ အနဇ္ဈေဦတ္ထထော ဘူမိ​ဘာဂေါ၊ ရေအယဉ်သည် မလွှမ်းမိုးအပ်သော မြေအရင်။ ဝါ- ကျွန်း။ ဣဓ ပန ကာမောဃာဒီဟိ အနဇ္ဈောတ္ထရဏီသတ္တာ ဒီပေါဝယာတိ ဒီပေါ။ [ ကျွန်းနှင့်တူသော မိမိ။]
အတ္တဒီပါတိ၊ ကား။ အတ္တာနံ၊ မိမျကို။ ဒီပံ၊ မှီရာကျွန်းကို။ တာဏံ၊ စောင့်ရှောက်တတ်သော အရာကို။ လေဏံ၊ ပုန်းအောင်းရာကို။ ဂတိံ၊ ဖြစ်ရာကို။ ပရာယဏံ၊ လည်းလျောင်းရာကို။ ပတိဋ္ဌံ၊ တည်ရာကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဝိဟရသ၊ ကုန်လော့။ ဣတိ အတ္ထော။
အတ္တ သရဏာတိ ဣဒံ၊ အတ္တသရဏာ ဟူသော ဤ စကားသည်။ တဿေဝ၊ ထို အတ္တဒီပါဟူသော စကား၏ပင်။ ဝေဝစနံ၊ ဝေဝုစ် ပရိယာယ် စကားလှယ်သည်။
အနညသရဏာတိ ဣဒံ၊ ဟူသော ဤစကားသည်။ အညသရဏ ပဋိက္ခေပ ဝစနံ၊ မိမိမှ တပါး အခြားသူ၏ အားကိုးရာ၏ အဖြစ်ကို ပယ်ရှားကြောင်း သဒ္ဒါတည်း။ ဟိ၊ မှန်၏။ အညော၊ အခြားသူ၏။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ သရဏံ၊ အားကိုးရာသည်.
နဟောတိ၊ မဖြစ်နိုင်။ (ကသ္မာ)။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ ဝါယာမေန၊ အားထုတ်ကြောင်း ဝီရိယဖြင့်။ အညဿ၊ အခြားသူ၏။ အသုဇ္စ◌ျနတော၊ ကိလေသာတို့မှ မစင်ကြယ်နိုင်ခြင်းကြောင့်တည်း။ စ၊ သာဓကကား။ အတ္တဟိ။ ပေ။ ပ‌ရော သိယာတိ၊ ဟူသော။ ဧတံ၊ ဤစကားတော်ကို။ ဘဂဝတော (ပိ)၊ သည်လည်း။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။ (မြတ်စွာဘုရားလည်း ဟောထားသည် ဟူလို။) [အတ္တဟိ၊ မိမိသည်သာ။ အတ္တနော၊ ၏။ နာထော၊ အားကိုးစရာတည်း။ ပရော၊ မိမိမှတပါးသော။ ကော၊ အဘယ်သူသည်။ နာထော၊ သည်။ သိယာ၊ ဖြစ်နိုင်ရာအံ့နည်း (မဖြစ်နိုင်= ဟူလို။)]**အတ္တဒိပါ**။ ။ အတ္တာ+ ဒီပေါ ( ပတိဋ္ဌာ) ဧခတသန္တိ အတ္တဒီဝါ။၊ ဋီကာ။ “ အတ္တဒီပါ= မိမိဟူသော မှီရာကျွန်းရှိကုန်၏” ဟုအလွယ်ဆို၊ အဖွင့်အရ အနက်ပေ၊ လိူမူ “ အတ္တဒီပါ- မှီရာ ကျွန်းသဖွယ်ဖြစ်သော မိမိ၌ သက်ဝင် တည်နေသော လောကီလောကုတ္တရာ တရားရှိကုန်သည်” ဟူဆိုပါ။ **ဝေဝစနံ**။ ။ အတ္တဒီပါ၌ မိမိ၏ ကျွန်းနှင့်တူသည်၏ အဖြစ်ဟူသည်” အာကိုးရာဖြစ်သောအားဖြင့် တူသည်” ဟု အတ္တဒီပါပုဒ်ကို ဖွင့်သောအားဖြင့် အတ္တသရဏပုဒ်ကို ပရိယာယ် အဖြစ်ဖြင့် ဟာထားအပ်သည်၊ ဟူလို။ **အညသရဏ ပဋိက္ခေပဝစနံ**။ ။ အညသရဏ ပဋိက္ခေပ ဝစနန္တိ အညသရဏဘာဝ ပဋိက္ခေပ ဝစနံ။ ဣဒဥှိ နအညံ သရဏံ ကတွာ ဝိဟရဏေဿဝ ပဋိေက္ခပဝစနံ၊ ( မှန်၏၊- အနညသရဏံ ဟူေသာ ဤစကားသည် ေလာကီ ေလာကုတ္တရာ တရားမှ အခြားေသာ ဝတ္ထုတို့ကို ကိုးကွယ်၍ ေနခြင်းကိုသာ ပယ်မြစ် ေကြာင်း စကားမဟုတ်)၊ အထေခါ အညဿသရဏဘာဝေဿဝ ပဋိေက္ခပဝစနံ၊ ( အဟုတ်ကား ေလာကီေလာကုတ္တရာ တရားမှ အခြားေသာဝတ္ထု၏ ကိုးကွယ်ရာ၏ အဖြစ်ကိုပယ်မြစ် ေကြာင်းစကားတည်း၊ ) တပ္ပဋိေက္ခစ ေတန ဣတရဿပိ ပဋိေက္ခပသိဒ္ဓိေတာ၊ ( ထို ကိုးကွယ်ရာကို ပယ်လိုက်လျှင် ကိုးကွယ်မှုကိုလည်း ပယ်ပြီဖြစ်ေနေသာေကြာင့်တည်း) ( အရင်းလဲ အဖျားထင်းဖြစ်သည်၊ ဟူလို)။
တေန၊ ကြောင့်။ အနညသရဏာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝါ) အာဟ။ ပန၊ ပရိဟာရပက္ခမှတပါး စောဒကပက္ခကို ဆိုဦးအံ့။ ဧတ္ထ၊ ဤ အတ္တဒီပါ အတ္တသရဏာဟူသော ပါဌ်၌။ အတ္တာနာမ၊ အတ္တမည်သည်။
ကော၊ အဘယ်နည်း။ (ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။) လောကိယ လောကုတ္တရော၊ လောကီ လောကုတ္တရာ ဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားတည်း။ (ဣတိ၊ ဤကား အဖြေတည်း။)
တေန၊ ကြောင့်။ (ထိုသို့ လောကီ လောကုတ္တရာတရား၏ အတ္တမည်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်)။
ဓမ္မဒီပါ ဓမ္မသရဏာ အနညသရဏာတိ၊ ဟူ၍။ (ဘဂဝါ)အာဟ။
ကာယေ ကာယာနုပဿီတိ အာဒီနိ၊ အစရှိသောပုဒ်တို့ကို့။ မဟာသတိပဋ္ဌာန၊ မဟာပတိပဋ္ဌာန သုတ်၌။ ဝိတ္ထာရိတာနိ၊ ချဲ့ဖွင့်အပ်ကုန်ပြီ။
ဂေါစရေတိ၊ ကား။ စရိတုံ၊ လှည့်လည်ခြင်းငှါ။ ယုတ္တဋ္ဌာနေ၊ သင့်လျှော်သောအရပ်၌။
သကေတိ၊ ကား။ အတ္တနော၊ ၏။ သန္တကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။
ပေတ္တိကေ ဝိသယေတိ၊ ကား။ ပိတိတော၊ အဖမှ။ (အဖဖြစ်သော မြတ်စွာဘုရားမှ)။ အာဂတဝိသယေ၊ လာသော အရာဖြစ်သော။ (ဂေါစရ ၌ စပ်)။ [ပိတိတော+ အာဂတော ပေတတ္တိကောဟုပြု။]
စရတန္တိ၊ ကား။ စရန္တာနံ၊ လှည့်လည်ကုန်သော သင့်တို့၏။ (ဩတာရံ၌စပ်)။◌
စရန္တ န္တိပိ၊ ဟူ၍လည်း။ ပါဌော၊ ပါဠိတော် ပါဌ်သည်။ (အတ္ထိ)။ အယမေဝ၊ ဤ စရတံ ပါဌ်၏ အနက်သည်ပင်။ အတ္ထော၊ စရန္တံ ဟူသော ပါဌ်၏ အနက်တည်း။ [ဤ စရန္တံဟူသော ပုဒ်သည် ဝိဘတ္တိ ဝိပလ္လာသ, ဝစနဝိပလ္လာသအားဖြင့် သာမီအနက်၌ ဒုတိယာဧကဝုစ် ဝိဘတ်သက်ထားသောပုဒ်တည်း။ ထိုကြောင့်စရတံနှင့် အနက်တူပင်၊ ဟူလို။]
န လစ္ဆတီတိ၊ ကား။ န လဘိဿတိ၊ ရလိမ့်မည် မဟုတ်။ န ပဿိဿတိ၊ မြင်လိမ့်မည်မဟုတ်။
မာရောတိ၊ ကား။ ဒေဝပုတ္တမာရောပိ၊ ဒေဝပုတ္တမာရ် လည်းကောင်း။ မစ္စုမာရောပိ၊ မစ္စုမာရ် လည်းကောင်း။ ကိလေသမာရောပိ၊ ကိလေသမာရ် လည်းကောင်း တည်း။ [ကိလေသမာရ်ဖြစ်လျှင် ကျန် မာရ် ၂ မျိုးလည်း ဖြစ်ခွင့်ရနိုင်သည်။]
ဩတာရန္တိ၊ ကား။ ရန္ဓံ ဆိဒ္ဒံ ဝိဝရံ၊ အပေါက်အကြားကို။ (န လစ္ဆတိ ၌စပ်)။ [ဩတာရံ၏ သဒ္ဒတ္ထမှာ "သက်ဝင်ဖို့ရာ အခွင့်အလမ်း" တည်း။] ပန၊ ဆက်။ [မာရ် ၃ ပါး၏ အခွင့်အလမ်း မရနိုင်ပုံကို ဗျတိရေကဖြစ်သော ဝတ္ထုဖြင့် ပြလို၍ အယံ ပနေတ္ထ စသည်မိန့်။]
အယံ အတ္ထော၊ ဤအနက်ကို။ [မိမိကကေ်စားရာ အာရုံ၌ လှည့်လည်သောရဟန်းတို့အား မာရ် ၃ ပါး၏ ဖြစ်ခွင့်မရ ခြင်းဟူသော ဤအနက်ကို။] လေဍ္ဍုဋ္ဌာနတော၊ မြေစိုင်ခဲရှိရာ အရပ်မှ။ နိက္စမ္မ၊ ထွက်၍။ တောရဏေ၊ ထုရိုဏ်းတိုင်၌။ (တံခါးတိုင်၌)။ နိသီီဒိတွာ၊ နားနေ၍။ ဗလာတမံ၊ တက်သစ်စနေပူကို။ (နေပူဆာကို)။ တပန္တံ၊ ပူစေသော။ (လှုံနေသော)။ လာပံ သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ကို။ ဂဟေတွာ၊ ဖမ်းယူ၍။
ပက္ခန္ဒသေနသကုဏဝတ္ထုနာ၊ ပျံသွားသော သိမ်းငှက်၏ ဝတ္ထုဖြင့်။ ဒီပေတဗ္ဗော၊ ပြထိုက်၏။
ဟိ၊ ချဲ့။ ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ဘိက္ခဝေ။ ပေ။ ပေတ္ထိကော။ ဝိသယောတိ၊ ဟူသော။ ဧထံ၊ ဤ စကားတော်ကို။ (ဘဂဝတာ)။ ဝုတ္တံ။ ဘိကခဝေ၊ တို့။
ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေး၌ ဖြစ်ဖူးသည်ကား။ [ ဘူတပုဗ္ဗံ၊ ရှေဂ၌ ဖြစ်ဖူးသော အကြောင်းကို။ ဝဒါမီ၊ ဟောတော်မူမည်။ ဤသို့ ပါထသေသထည့်၍လည်းပေးနိူင်၏။] သကုဏဂ္ဃိ၊ သိမ်းငှက်သည်။ ဝါ၊ စွန်ကြီးသည်။ လာပံ့သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ကို။ သဟသာ၊ အလျင်အမြန်။ အဇ္ဈပ္ပတ္တ၊ လွှမ်းမိုး၍ ရောက်သည်။ ( ဟုတွာ). အဂ္ဂဟေသိ၊ ဖမ်းယူပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ လာပေါ သကု ဏော၊ သည်။ သကုဏဂ္ဃယာ၊ သိမ်းငှက်သည်။ ဟရိယမာနော၊ ဆောင်ယူအပ်စဥ်။ ( ခြေဖြင့် ကုပ်ချီသွားစဥ်။)။ ဧဝံ၊ သို့။ ပရိဒေဝသိ၊ ငိုကြွေးတမ်းတပြီ။ (ကိံ)။ ယေ မယံ၊ အကြင်ငါတို့သည်။ ပရဝိသယေ၊ သူတပါးတို့၏ နယီမြေဖြစ်သော။ အဂေါစရေ၊ မကျက််စားသင့်သော အရပ်၌။ ( တံခါးတိုင်ကို ရည်ရွယ်သည်။) စရိမှ၊ လှည့်လည်မိခဲါ့ကုန်ပြီ။ (ဌထ) မယမေဝ၊ ထို ငါတို့သည်သာ။ အပ္ပပုညာ၊ နည်းသော= ပုဥ◌်းရှိသူတို့သည်
ကော ပန၊ အဘယ်နည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့မေးပြီ။ နင်္ဂလကဋ္ဌကရဏံ၊ ထွန်ဖြင့် ထွန်အပ်သော အရပ်ဖြစ်သော။
ယဒိဒံ လေဍ္ဍုဋ္ဌာနံ၊ အကြင် မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သည်။ (အတ္ထိ။ ဣဒံ၊ ဤ မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သည်။ မေ၊ ၏ သကော ပေတ္တိကော ဝိသယော, ဂေါစရာ= ပါတည်း။) ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ သကေ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ဗလေ၊ ခွန်အားကြောင့်။ အပတ္ထုဒ္ဓါ၊ ခက်ထန်သည်။ (ဟုတွာ)။ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အသံဝဒမာန၊ ပြောဆိုလျက်။ [အဿရမာနတိ အဝှါယန္တိ (စိန်ခေါ်လျက်)ဟု ဋီကာ၌ ရှိ၏ ။] လာပံ သကုဏံ၊ ကို။ ပမုဥ္စိ၊ လွှတ်လိုက်ပြီ။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ပြော၍ လါှတ်လိုက်သနည်း)။ လာပ၊ ဟဲ့ ဘီလုံးငှက်။ တွံ၊ သည်။ ဂစ္ဆာ၊ သွား။ တတြပိ၊ ထိုအရပ်သို့လည်း။ (ထို မြေစိုင်ခဲရှိရာအရပ်သို့လည်း)။ ဂန္တွာ၊ သွား၍။ (သွားသော်လည်း)။ န မောက္ခသိ၊ ငါ့လက်မှ လွတ်လိမ့်မည်မဟုတ်။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍ လွှတ်လိုက်ပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ လာပေါ သကုဏော၊ သည်။ နင်္ဂလကဋ္ဌကရဏံ၊ သော။ လေဍ္ဍုဋ္ဌာနံ၊ သို့။ ဂန္တွာ၊ ၍။ မဟန္တံ၊ သော။ လေဍ္ဍုံ၊ မြေစိုင်ခဲ(အပေါ်)သို့။ အဘိရုဟိတွာ၊ တက်၌။ သကုဏဂ္ဃိံ၊ ကို။ ဝဒမာနော၊ ပြောလျက်။ (စိန်ခေါ်လျက်)။ အဋ္ဌသိ၊ တည်နေပြီ။ (ရပ်နေပြီ)။ (ကိံ၊ အဘယ်သို့ပြော၍ တည်နေသနည်း)။ သကုဏဂ္ဃိ၊ ဟဲ့သိမ်းငှက်ကြီး။ ဒါနိ၊ ယခု။ မေ၊ - ငါ၏။ (အထံသို့)။ ဧဟိ၊ လာခဲ့ပါ။ သကုဏဂ္ဃိ၊ ဟဲ့သိမ်းငှက်ကြီး။ ဒါနိ၊ ယခု။ မေ၊ ငါ၏။ (အထံသို့)။ ဧဟိ၊ လာခဲ့ပါ။ ဣတိ၊ ဤသို့ခေါ်လျက် တည်နေပြီ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အထခေါ၊ ၌။ သာသကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။၊ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အပတ္ထဒ္ဓါ၊ ခက်ထန်သည်။ (ဟုတွာ)။ သကေ၊ သော။ ဗလေ၊ ကြောင့်။ အသံဝဒမာန၊ ဗီလုံးငှက်၏ နာမည်ကို ခေါ်လျက်။ ဥဘော၊ နှစ်ဖက်ကုန်သော။ ပက္ခေ၊ အတောင်တို့ကို။ သန္နယှ၊ အညီ အမျှ ဖွဲ့ထား၍။ (ဆန့်တန်း၍)။ လာပံ သကုဏံ၊ ဗီလုံးငှက်ဆီသို့။ သဟသာ၊ အလျင်အမြန်။ အဇ္စ◌ျပ္ပတ္တာ၊ လွှမ်းမိုး၍ ရောက်ပြီ။ (ထိုးချလိုက်ပြီ)။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယဒါ၊ ၌။ လာပေါ သကုဏော၊ သည်။ (အညာသိ ၌စပ်)။ အယံ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ မေ၊ ငါ၏ အတွက်။ (ငါ့ကိုဖမ်းယူဖို့)။ ဗဟုံ၊ များစွာသော အရပ်သို့။၊ အာဂတာ၊ ရောက်လာပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ အညာသိ၊ သိပြီ။ [ဗဟုံ အာဂတာခေါ မျာယန္တိ မယှံ အတ္ထာယ ဗဟုကံ ဌာနံ အာဂတာ။ အပ္ပကံ အဝသိဋ္ဌံ၊ မဟာဝဂ္ဂသံယုတ် အဋ္ဌကထာ။]
အထခေါ၊ ၌။ တဿေဝ လေဍ္ဍုဿ၊ ၏ပင်။ အန္တရံ၊ အကြားသို့။ ပစ္စုပါဒိ၊ ဝင်ပြီ။ [ ဗီလုံး ငှက်ကလေးဝင်သွားပြီ။] ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ အထခေါ၊ ၌။ သကုဏဂ္ဃိ၊ သည်။ တတ္ထေဝ၊ ဗီလုံးငှက်ငယ်တည်နေရာ ထိုမြေစိုင်းခဲ၌ပင်။ ( မြေစိုင်ခဲ အပေါ်၌ပင်)။ ဥရံ၊ မိမိ၏ ရင်ဘတ်ကို ပစ္စတာဋ္ဌေသိ= ပြင်းပြင်းထန်ထန်ထိခိုက်စေပြီ။ (ဆောင့်မိပြီ။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။ ဣဟ၊ ဤ သာသနာတော်၌ ။ ( တုမှေ)။ ပရဝိသယေ၊ သူတပါးတို့၏ နယ်မြေဖြစ်သော ။ အဂေါစရေ၊ ကျက်စားရာ မဟုတ်သော။ ငါးပါးအာရုံ ကာမဂုဏ်၌။ မာစရိတ္ထ၊ မလှည့်လည် ကျက်စားကြကုန်နှင့်။
တိက္ခဝေ၊ တို့။ ပရဝိသယေ၊ သော။ အဂေါစရေ၊ ၌။ စရတံ၊ လှည့်လည်ကျက်စားသော သင်တို့၏။ ဩတာရံ၊ အခွင့်အလမ်းကို။ မာရော၊ သည်။ လစ္ဆတိ၊ ရလိမိ့မည်။ အာရမဏံ၊ အကြောင်းကို ။ မာရော၊ သည်။ လစ္ဆတိ၊ မည်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ ကျက်စားရာမဟုတ်သော အရပ်ဟူသည်။
ကောစ၊ အဘယ်နည်း။ ပဥ္စ၊ ကုန်သော။ ယဒိဒံ ( ယေ+ ဣမေ) ကာမဂုဏာ၊ အကြင် ကာမဂုဏ်တို့သည်။ ( သန္တိ)။
တေ၊ ထို ကာမဂုဏ်တို့သည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ တည်း။ ပဥ္စ၊ ကုန်လော။
(ကာမဂုဏ်၊ တို့ဟူသည်။) ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်း။ ဣဋ္ဌာ၊ အလိုရှိအပ်ကုန်သော။ ကန္တာ၊ နှစ်သက်အပ်ကုန်သော။ မနာပါ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွါးဆစတတ်ကုန်သော။ ဝါ၊ စိတ်ဖြင့်ရောက်အပ် မြတ်နိုးအပ်ကုန်သော။ ပိယရူပါ၊ ချစ်အပ်သည်၏ အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိကုန်သော။ ( ချစ်စရာကောင်းကုန်သော)။ ကားပသဥှိတာ၊ ကိလေသာကာမနှင့် စပ်ယှဉ်ကုန်သော ။ စက္ခုဝိညေယျ၊ စက္ခုဝိညာဉ်ဖြင့် သိထိုက်ကုန်သော။ ရူပါ၊ ရူပါရုံတို့လည်းကောင်း။ ပေ။ ကာယဝိညေယျ၊ ကာယဝိညာဉ်ဖြင့် သိထိုက်ကုန်သော။ ဖောဋ္ဌဗ္ဗာ၊ ဆဖာဋ္ဌဗ္ဗရုံတို့လည်ကောင်းတည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ နှစ်သက်စရာ ကာမဂုဏ် ငါးဖြာသည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပရဝိသယော၊ သော။ အဂေါစရော၊ တည်း။ ဘိက္ခေဝေ၊ တို့။ သကေ၊ ဥစ္စာဖြစ်သော။ ပေတ္တိကေ၊ အဖဖက်မှလာသောဝိသယေ= အရာဖြစ်သော။
ဂေါစရေ၊ ကျက်စားရာ အရပ်၌။ စရထ၊ လှည့်လည်ကျက်စားကြကုန်လော။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ သကေ၊ သော။ ပေတ္တိကေ၊ သော။ ဝိသယေ၊ သော။ ဂေါစရေ၊ ၌။ စရတံ၊ ကုန်သော(သင်တို့၏)။ ဩတာရံ၊ ကို။ မာရော၊ သည်။ န လစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ အာရမဏံ၊ ကို။မာရော= သည်။ န လစ္ဆတိ၊ ရလိမ့်မည်မဟုတ်။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ သကော၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။ ပေတ္တိကော၊ သော။ ဝိသယော၊ သော။ ဂေါစဟော၊ ဟူသည်
ကောစ၊ အဘယ်နည်း။ စတ္တာရော၊ ကုန်သော။ ယဒိဒံ ( ယေ+ ဣမေ) သတိပဋ္ဌာနာ၊ တို့သည်။ (သန္တိ။ ဣမေ၊ ဤ သတိပဋ္ဌာန်းလေးပါးတို့သည်။ ဘိက္ခုနော၊ ၏။ ပေ။ ဂေ့စရော၊ တည်း)။ စတ္တာရော၊ လေးပါးတို့ဟူသည်။
ကတမေ၊ အဘယ်တို့နည်း။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ကာယေ၊ ဆံ အစရှိသော ရုပ်အပေါင်း၌။ ကာယဋနုပဿီ၊ ရုပ်အပေါင်းကိုအဖန်ဖန် ရှုလေ့ရှိသည်။ ( ဟုတွာ)။
ကုသလာနန္တိ၊ ကား။ အနဝဇ္ဇလက္ခဏာနံ၊ အပြစ်၏ ဆန့်ကျင်ဖက်လက္ခဏာရှိကုန်သော။ ဝါ၊ အပြစ်မရှိခြင်းလက္ခဏာ ရှိကုန်သော။ ( ဓမ္မာနံ ၌စပ်)။ သမာဒါနဟေတူတိ၊ ကား။အနဝဇ္ဇလက္ခဏာနံ။ ။ အဝဇ္ဇပဋိပက္ခသဘာဝါနံ ( အပြစ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် သဘောလက္ခဏာရှိကုန်သော) [ အနုဝဇ္ဇ၌ “န” သည်ပဋိပက္ခ ( ဝိရုဒ္ဓ) အနက်ဟော၊ အတဇ္ဇ၌ ( အ) ကား တဗ္ဘာဝဝုတ္တိတည်း၊] ဤနည်း၌ ဝိပါကဓမ္မ ဓမ္မာမည်သော ကုသိုလ်တရားကိုသာ ရ၏။ တနည်း။ ။ အဝဇ္ဇရဟိတသဘာဝါနံ- အပြစ်မှကင်းခြင်းသဘောရှိကုန်သော၊ ဝါ- အပြစ်မရှိခြင်းသဘော ရှိကုန်သော။ ဤ နည်း၌ ကုသိုလ်တးားများကိုလည်းကောင်း, ဝိပါကဓမ္မမည်သော အပြစ်မရှိသောကုသိုလ်၏ အကျိုးတရားများကိုလည်းကောင်း ယူပါ၊ မှန်၏- အကျိုးတရားများလည်း အကြောင်းထူးတို့ဖြင့် သတ္တဝါတို့၏သန္တာန်၌ ကောင်းစွာသွင်းထားအပ်သော် အသက်ရှည်ခြင်း အစရှိသော သမ္ပတ္တိအထူးဖြစ်ကြရလျက် နောက်နောက် ကုသိုလ်များဖြစ်ဖို့ရာ လွန်စွာအားကြီးသော မှီရာအကြောင်း ဖြစ်နိုင်ကြပေ၏။ ဆက်ပါဦးမည်။ ။ ကုသိုလ်ကံကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသောအသံကောင်းမှု, ဉာဏ်ကောင်းမှု, ရုပ်လှမှု စသည်တို့သည် အကျိုးဝါပါက်များတည်း။ ထို အကျိုးဝိပါက်ကို အခြေခံ၍ ဉာဏ်ကောင်းသူသည် ထိုဉာဏ်ဖြင့်စာပေကျမ်းဂန် သင်အံ လေ့လာ ပို့ချမှု, အသံကောင်းသူက ထိုအသံဖြင့် တရားဟောမှုစသည် ပြုသောအခါ အကျိုးတရားသည်ပင် ကုသိုလ်ဖြစ်ဖို့အကြောင်း ပြန်ဖြစ်နိုင်၏။ ထိုအတူ ကုသိုလ်ကြောင့် ပစ္စည်းဥစ္စာကြွယ်ဝသူသည် ထိုပစ္စည်းဥစ္စာဖြင့် စွန့်ကြဲပေးကမ်း လှူဒါန်းမှု, ဆေးရုံဆောက်မှုလမ်းတံတား ဆောက်လုပ်မှု စသည် ပြုလုပ်ရာဝယ် အကျိုးသည်ပင် အကြောင်းဖြစ်ပြနခလေသည်။
သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာယူ၍။ ဝတ္တနဟေတု၊ ကျင့်ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ ဧဝမိဒံပုညံ ပဝတ္တတီတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ( နောင်၌ ဆိုအပ်မည့်အတိုင်း၊ ဟူလို)။ လောကိယ လောကုတ္တရံ၊ လောကီ လောကုတ္တရာဖြစ်သော။ ဣဒံ ပုညဖလံ၊ ဤကောင်းမှု, ကောင်းမှု၏အကျိုးသည်။ ဝဍ္ဎတိ၊ တိုးပွါး၏။ စ၊ ဆက်။ ဥပရူပးိ၊ အထက်ထက်ဖြစ်သော။ ပုညမ္ပိ၊ ကောင်းမှုကိုလည်းကောင်း။ ပုညဝါပါကောပ်၊ ကောင်းမှု၏ အကျိုးကိုလည်းကောင်း။ ( ပုညဖလန္တိ၊ ပုညဖလဟူ၍။) ဝေဒိတဗ္ဗော၊ သိထိုက်၏။