Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Parivāra-aṭṭhakathā
(SP) Parivāra-aṭṭhakathā

Tikavāravaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

တိကေသု၊ တိက်တို့၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) အတ္ထာပတ္တိ တိဋ္ဌန္တေ ဘဂဝတိ အာပဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ယံ၊ အကြင်အာပတ်သို့။ ဘဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ တိဋ္ဌန္တေ၊ သက်တော်ထင်ရှား တည်ရှိတော်မူစဉ်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။ (သာ) အာပတ္တိ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသောဝါကျတို့၌။ ဧသေဝ နယော၊ ဤနည်းချည်းတည်း။ (''ယံ အာပတ္တိံ''ဟုလည်းကောင်း,''သာ အာပတ္တိ''ဟုလည်းကောင်း ထည့်၍ စပ်ပါ-ဟူလို။)
တတ္ထ၊ ထိုအာပတ်တို့တွင်။ လောဟိတုပ္ပါဒါပတ္တိံ၊ လောဟိတုပ္ပာဒအာပတ်သို့။ (ဘဂဝတိ၊ သည်။) တိဋ္ဌန္တေ၊ စဉ်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ (လောဟိတုပ္ပာဒါပတ္တိန္တိ ပါရာဇိကာပတ္တိံ၊-ဝိမတိ၊ အရှင်ဒေဝဒတ်၏ မြတ်စွာဘုရားခြေတော်၌ သွေးဖြစ်အောင် ပြုခြင်းသည် ပါရာဇိကကျသကဲ့သို့ ဖြစ်သောကြောင့် ''ပါရာဇိကာပတ္တိံ''ဟု ဆိုသည်။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ ဧတရဟိ၊ ယခုအခါ၌။ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။ အညမညံ၊ အချင်းချင်း။ အာဝုသောဝါဒေန၊ အာဝုသောဟု ပြောဆိုကြောင်း စကားဖြင့်။ (အာဝုသော ဟူသောအသုံးအနှုန်းဖြင့်။) သမုဒါစရန္တိ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုကြကုန်၏။ ဝေါ၊ သင်တို့သည်။ မမ၊ ငါဘုရား၏။ အစ္စယေန၊ ကွယ်လွန်တော်မူရာအခါ၌။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ န သမုဒါစရိတဗ္ဗံ၊ မပြောဆိုရာ။ အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ နဝကေန၊ သီတင်းငယ်ဖြစ်သော။ ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ ထေရော၊ ထေရ်ဖြစ်သော။ ဘိက္ခု၊ ကို။ ဘန္တေတိ ဝါ၊ ဘန္တေဟူ၍သော်လည်းကောင်း။ အာယသ္မာတိဝါ၊ အာယသ္မာဟူ၍သော်လည်းကောင်း။ သမုဒါစရိ တဗ္ဗော၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုထိုက်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဝစနတော၊ မိန့်တော်မူခြင်းကြောင့်။ ထေရံ၊ ထေရ်ကို။ အာဝုသောဝါဒေန၊ အာဝုသောဟူသောဝါဒဖြင့်။ သမုဒါစရဏပစ္စယာ၊ ခေါ်ဝေါ်ပြောဆိုခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။ အာပတ္တိံ၊ ဒုက္ကဋ်အာပတ်သို့။ ဘဂဝတိ၊ သည်။ ပရိနိဗ္ဗုတေ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဘဂဝတိ၊ သည်။ တိဋ္ဌန္တေ၊ စဉ်။ နော (အာပဇ္ဇတိ)။
ဒွေ၊ န်သော။ ဣမာ အာပတ္တိယော၊ တို့ကို။ ထပေတွာ၊ ထား၍။ အဝသေသာ၊ ကြွင်းသော အာပတ်တို့သို့။ ဘဂဝတိ၊ သည်။ ဓရန္တေပိ၊ သက်တော်ထင်ရှား တည်ရှိသော်လည်းကောင်း။ ပရိနိဗ္ဗုတေပိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံတော်မူပြီးသော်လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပဝါရေတွာ၊ ပဝါရိတ် သင့်ပြီး၍။ အနတိရိတ္တံ၊ အတိရိတ် ဝိနည်းကံလည်းမပြုအပ်, ဂိလာန၏ အကျန်လည်း မဟုတ်သော ခဲဖွယ်ဘောဇဉ်ကို။ ဘုဉ္ဇန္တော၊ သုံးဆောင်သောရဟန်းသည်။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ ကာလေ၊ နံနက်အခါ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဝိကာလေ၊ နေလွဲအခါ၌။ နော (အာပဇ္ဇတိ)၊ မရောက်။
ပန၊ ကား။ ဝိကာလဘောဇနာပတ္တိံ၊ ဝိကာလဘောဇနအာပတ်သို့။ ဝိကာလေ၊ ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ကာလေ၊ ၌။ နော(အာပဇ္ဇတိ)။
အဝသေသာ၊ တို့သို့။ ဝိကာလေစေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ကာလေစ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
သဟဂါရသေယျံ၊ တစ်မိုးတစ်ရံတည်းသောကျောင်း၌ အတူတကွ အိပ်ခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ်သို့။ ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အခါ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဒွါရံ၊ ကို။ အသံဝရိတွာ၊ မပိတ်မူ၍။ ပဋိသလ္လီယနံ၊ ကိန်းအောင်းခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်အပ်သော အာပတ်သို့။ ဒိဝါ၊ နေ့အခါ၌။ (အာပဇ္ဇတိ)။
သေသာ၊ ကြွင်းသောအာပတ်တို့သို့။ ရတ္တိဉ္စေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဒိဝါစ၊ ၌လည်းကောင်း။ (အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။)
(အဟံ၊ ငါသည်။) ဒသဝဿော၊ ၁၀ ဝါရှိသည်။ အမှိ၊ ဖြစ်၏။ (အဟံ၊ သည်။) အတိရေကဒသဝဿော၊ ၁၀ ဝါထက် ပိုလွန်သော ဝါရှိသ်ည။ အမှိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့(ကြံ၍)။ ဗာလော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ မကျွမ်းကျင်သည်။ အဗျတ္တော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ မထက်မြက်သည်။ (ဟုတွာ)။ ပရိသံ၊ ပရိသတ်ကို။ ဥပဋ္ဌာပေန္တော၊ ပြုစုလုပ်ကျွေးစေသော ရဟန်းသည်။ ဒသဝဿော၊ သည်။ (ဟုတွာ)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဦနဒသဝဿော၊ ၁၀ ဝါအောက် ယုတ်လျော့သော ဝါရှိသော ရဟန်းသည်။ န(အာပဇ္ဇတိ)။
အဟံ၊ သည်။ ပဏ္ဍိတော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ ကျွမ်းကျင်၏။ ဗျတ္တော၊ ဝိနည်းသိက္ခာပုဒ်၌ ထက်မြက်၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ နဝေါဝါ၊ ၅ ဝါမကြွယ်,သီတင်းငယ်သည်သော်လည်းကောင်း။ မဇ္ဈိမောဝါ၊ ၅ ဝါပြည့်မြောက်, ၁၀ ဝါအောက်ငယ်, အလယ်အလတ်ဖြစ်သောပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း။ ပရိသံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌပေန္တော၊ သည်။ ဦနဒသဝဿော (ဟုတွာ)။ အာပဇ္ဇတိ။ ဒသဝဿော (ဟုတွာ)။ နော(အာပဇ္ဇတိ)။
သေသာ၊ တို့သို့။ (နောက်၌ ''သေသံ''ဟု ဧကဝုစ်ရှိ၏။) ဒသဝဿောစ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဦနဒသဝဿောစ၊ သည်လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ။ (အဟံ၊ သည်။)
ပဉ္စဝဿော၊ ၅ ဝါရှိသည်။ အမှိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဗာလော၊ သည်။ အဗျတ္တော၊ သည်။ (ဟုတွာ)။ အနိဿာယ၊ မမှီမူ၍။ (နိဿယည်းမယူမူ၍။) ဝသန္တော၊ နေသောရဟန်းသည်။ ပဉ္စဝဿော (ဟုတွာ)။ အာပဇ္ဇတိ။ရတ္တိံဒိဝါ။ ။သေသာ ရတ္တိဉ္စေဝ ဒိဝါစာတိ ဧတ္ထ အရုဏုဂ္ဂမနေ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗာ ပဌမကထိနာဒီ သဗ္ဗာ အာပတ္တိယောပိ ရတ္တိံဒိဝါနံ ဝေမဇ္ဈေယေဝ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗတ္တာ တတိယကောဋ္ဌာသညေဝ ပဝိဋ္ဌာတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ အထဝါ ဥဒ္ဓသ္တေ အရုဏေ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗတ္တာ ဒိဝါအာပဇ္ဇိတဗ္ဗေသုဧဝ ပဝိဋ္ဌာတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗာ၊ အတ္ထင်္ဂတေ သူရိယေ ဘိက္ခုနိယော ဩဝဒနာပတ္တိယော ပန ရတ္တန္ဓကာရေ ပုရိသေန သဒ္ဓိ့ သန္တိဋ္ဌနာပတ္တိ စ ရတ္တိယညေဝ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗာ၊ ပုရေဘတ္တံကုလာနိ ဥပသင်္ကမနအနတိရိတ္တဘောဇနာဒီနိ ဒိဝါ ဧဝ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗာနိ၊ ကေစိ ပန ဘောဇနပဋိသံယုတ္တာနိ သေခိယာနိ, ဂဏဘောဇနာဒီနိစ ဒိဝါ ဧဝ အာပဇ္ဇိတဗ္ဗာနီတိ ဝဒန္တိတသ္မာ ဤဒိသာ အာပတ္တိယော မုဉ္စိတွာ တတိယကောဋ္ဌာသံ ဘဇန္တီတိ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊-ဝိမတိ။
ဦနဒသဝဿော။ ။န ဦနဒသဝဿောတိ ဒသဝဿဿ ဗာလဿေဝ ပညတ္တသိက္ခာ ပဒတ္တာ ဝုတ္တံ၊ သဒ္ဓိဝိဟာရိကအန္တေဝါသိကေသု အသမ္မာဝတ္တနာပတ္တိံ အလဇ္ဇီနံ နိဿယဒါနာဒိမ္ပိ ဒသဝဿောဝ အာပဇ္ဇတိ၊ ဝုဋ္ဌာပိနိံ ဒွေ ဝဿာနိ အနနုဗန္ဓာဒိမ္ပိ ဦနဒသဝဿာအာပဇ္ဇန္တိ၊-ဝိမတိ။
အဟံ၊ သည်။ ပဏ္ဍိတော၊ ၏။ ဗျတ္တော၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ နဝကော၊ ၅ ဝါမကြွယ်,သီတင်းငယ်သည်။ (သမာနော၊ လျက်။) အနိဿာယ, ဝသန္တော၊ သည်။ ဦနပဉ္စဝဿော (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။
သေသံ၊ သို့။ ပဉ္စဝဿော စေဝ, ဦနပဉ္စဝဿော စ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အနုပသမ္ပန္နံ၊ လူ,သာမဏေကို။ ပဒသော၊ အစုအစုအားဖြင့်။ ဓမ္မံ၊ ပါဠိအဋ္ဌကထာဓမ္မကို။ ဝါစေန္တော၊ ဆိုစေသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ (ပို့ချသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။) မာတုဂါမဿ၊ မာတုဂါမအား။ ဓမ္မံ၊ ကို။ ဒေသေန္တော၊ ဟောသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ဧဝရူပံ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ကုသလစိတ္တော၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ)။ အာပဇ္ဇတိ။ ပါရာဇိကသုက္ကဝိသဋ္ဌိကာယသံသဂ္ဂဒုဋ္ဌုလ္လအတ္တကာမပါရိစရိယဒုဋ္ဌဒေါသသံဃဘေဒပဟာရဒါနတလသတ္တိကာဒိဘေဒံ၊ ပါရာဇိကအာပတ်, သုက္ကဝိသဋ္ဌိအာပတ်, ကာယသံသဂ္ဂအာပတ်,ဒုဋ္ဌုလ္လအာပတ်, အတ္တကာမပါရိစရိယအာပတ်, ဒုဋ္ဌဒေါသအာပတ်, သံဃဘေဒအာပတ်, ပဟာရဒါနအာပတ်, တလသတ္တိကအာပတ် အစရှိသော အပြားရှိသောအာပတ်သို့။ အကုသလစိတ္တော၊ အကုသိိုလ်စိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ)အာပဇ္ဇတိ။ အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် မစေ့ဆော်မူ၍။ သဟဂါရသေယျာဒိံ၊ သဟဂါရသေယျ အစရှိသော အာပတ်သို့။ (သဟသေယျ အစရှိသော အာပတ်သို့။) အဗျာကတစိတ္တော၊ အဗျာကတစိတ်ရှိသည်။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။ ယံ၊ အကြင်အာပတ်သို့။ အရဟာဝ၊ ရဟန္တာသည်သာ။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသော။ (တံ၊ ထိုအာပတ်သို့။) အဗျာကတစိတ္တောဝ၊ သည်သာ။ (ဟုတွာ)အာပဇ္ဇတိ။ မေထုနဓမ္မာဒိဘေဒံ၊ မေထုနဓမ္မ အစရှိသော အပြားရှိသော။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်သို့။ သုခဝေဒနာသမင်္ဂီ၊ သုခဝေဒနာနှင့် ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဒုဋ္ဌဒေါသာဒိဘေဒံ၊ ဒုဋ္ဌဒေါသအစရှိသောအပြားရှိသော။ (အာပတ္တိံ၊ သို့။) ဒုက္ခဝေဒနာသမင်္ဂီ၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ။ တံယေဝ၊ ထိုအာပတ်သို့ပင်။ မဇ္ဈတ္တော၊ အလယ်အလတ်၌ တည်သော သဘောရှိသည်။ (လျစ်လျူရှုသည်။) ဟုတွာ၊ ၍။ အာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်လတ်သော်။ အဒုက္ခမသုခဝေဒနာသမင်္ဂီ၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ။
တယော ပဋိက္ခေပါတိ၊ ကား။ ဗုဒ္ဓဿ၊ အလုံးစုံသောတရားတို့ကို သိတော်မူသော။ ဘဂဝတော၊ ၏။ ဝါ၊ သည်။ ပဋိက္ခေပါ၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်သော တရားတို့သည်။ တယော၊ သုံးပါးတို့တည်း။
စတူသု၊ ၄ ပါးကုန်သော။ ပစ္စယေသု၊ တို့၌။ မဟိစ္ဆတာ၊ များသောပစ္စည်းတို့ကို အလိုရှိသူ၏အဖြစ်လည်းကောင်း။ အသန္တုဋ္ဌိတာ၊ တင်းတိမ်ရောင့်ရဲခြင်း မရှိသူ၏ အဖြစ်လည်းကောင်း။ ကိလေသသလ္လေခနပဋိပတ္တိယာ၊ ကိလေသာတို့ကို ခေါင်းပါးအောင် ခြစ်ပစ်ကြောင်းဖြစ်သော အကျင့်အားဖြင့်။ အဂေါပါယနာ၊ စောင့်ရှောက်မှု၏ မဖြစ်ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။ ဝါ၊ မစောင့်ရှောက်ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။ (ဂေါပယာ+အယနာ ဂေါပါယနာ။) ဟိ၊ မှန်။ တယော၊ သုံးပါးကုန်သော။ ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့ကို။ ဗုဒ္ဓေန၊ သော။ ဘဂဝတော၊ သည်။ ပဋိက္ခိတ္တာ၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
ပန၊ ကား။ အပိစ္ဆတ္တာဒယော၊ ကုန်သော။ တယော၊ သုံးပါးသောတရားတို့ကို။ ဗုဒ္ဓေန၊ သော။ ဘဂဝတာ၊ သည်။ အနုညာတာ၊ အပ်ကုန်ပြီ။ တေန၊ ကြောင့်။ တယော အနုညာတာတိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
(အဟံ၊ သည်။) ဒသဝဿော,အမှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ပရိသံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပန္တော၊ သည်လည်းကောင်း။ (အဟံ၊ သည်။) ပဉ္စဝဿော အမှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ နိဿယံ၊ နိဿယည်းကို။ အဂ္ဂဏှန္တော၊ မယူသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ဗာလော၊ သည်။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။ ပဏ္ဍိတော၊ သည်။ (ဟုတွာ) န အာပဇ္ဇတိ။ ဦနဒသဝဿော၊ သည်။ (သမာနော၊ လျက်။ အဟံ။) ဗျတ္တော၊ သည်။ အမှိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။ ဗဟုဿုတတ္တာ၊ များသောသုတရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ပရိသံ၊ ကို။ ဥပဋ္ဌာပန္တော၊ သည်လည်းကောင်း။ ဦနပဉ္စဝဿော၊ သည်။ (သမာနော၊ လျက်။) နိဿယံ၊ ကို။ အဂ္ဂဏှန္တော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ ပဏ္ဍိတော၊ သည်။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။ ဗာလော၊ သည်။ (ဟုတွာ)။ နော(အာပဇ္ဇတိ)၊ ရောက်သည်မဟုတ်။
အဝသေသံ၊ သို့။ ပဏ္ဍိတောစေဝ၊ သည်လည်းကောင်း။ ဗာလောစ၊ သည်လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ။
ဝဿံ၊ ဝါသို့။ အနုပဂစ္ဆန္တော၊ မကပ်ရောက်သောရဟန်းသည်။ ကာဠေ၊ လဆုတ်ပက္ခ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဇုဏှေ၊ လဆန်းပက္ခ၌။ နော(အာပဇ္ဇတိ)။
မဟာပဝါရဏာယ၊ သီတင်းကျွတ်လပြည့် မဟာပဝါရဏာနေ့၌။ အပ္ပဝါရေန္တော၊ ပဝါရဏာ မပြုသော ရဟန်းသည်။ ဇုဏှေ၊ ၌။ အာပဇ္ဇတိ။ ကာဠေ၊ ၌။ နော(အာပဇ္ဇတိ)။
အဝသေသံ၊ သို့။ ကာဠေ စေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဇုဏှေ စ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ။
ဝဿူပဂမနံ၊ ဝါသို့ ကပ်ခြင်းသည်။ ကာဠေ၊ ၌။ ကပ္ပတိ၊ အပ်၏။ ဇုဏှေ၊ ၌။ နော(ကပ္ပတိ)၊ မအပ်။
မဟာပဝါရဏာယ၊ ၌။ ပဝါရဏာ၊ ပဝါရဏာပြုခြင်းသည်။ ဇုဏှေ ကပ္ပတိ။ ကာဠေ နော(ကပ္ပတိ)။
သေသံ၊ ကြွင်းသော။ အနုညာတကံ၊ ခွင့်ပြုအပ်သော အမှုသည်။ ကာဠေ စေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဇုဏှေစ၊ ၌လည်းကောင်း။ ကပ္ပတိ၊ ၏။ ဇုဏှေ, ကာဠေ။ ။အပ္ပဝါရေန္တောတိ အနာဒရိယေန အပ္ပဝါရေန္တော, ကေနစိ ပစ္စယေနအပ္ပဝါရေတွာ ကာဠပက္ခစာတုဒ္ဒသေ သံဃေ ပဝါရေန္တေ တတ္ထ အနာဒရိယေန အပ္ပဝါရေန္တောတမေဝ အာပတ္တိံ ကာဠေပိ အာပဇ္ဇတီတိ ဇုဏှေ ဧဝါတိ နိယမော န ဒိဿတိ၊ ပစ္ဆိမဝဿံ- ဝုဋ္ဌော ပန ပစ္ဆိမကတ္တိကပုဏ္ဏမိယမေဝ ပဝါရေတုံ လဗ္ဘတီတိ တတ္ထ အပ္ပဝါရဏာ ပစ္စယာအာပတ္တိံ အာပဇ္ဇမာနော ဧဝ ဇုဏှေ အာပဇ္ဇတီတိ နိယမေတဗ္ဗောတိ ဒဋ္ဌဗ္ဗံ၊ ဇုဏှေ ကပ္ပတီတိဧတ္ထာပိ ဧသေဝနယော၊-ဝိမတိ။
ကတ္တိကပုဏ္ဏမာတိယာ၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်၏။ ပစ္ဆိမေ၊ နောက်ဆုံးဖြစ်သော။ ပါဋိပဒဒိဝသေ၊ အထွက်တစ်ရက်နေ့၌။ ဝိကပ္ပေတွာ၊ ဝိကပ္ပနာပြုပြီး၍။ ထပိတံ၊ ထားအပ်သော။ ဝဿိကသာဋိကံ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို။ နိဝါသေန္တော၊ ဝတ်သောရဟန်းသည်။ ဟေမန္တေ၊ ဆောင်းအခါ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပန၊ ဝါဒန္တရကား။ ကုရုန္ဒိယံ၊ ၌။ ကတ္တိကပုဏ္ဏမဒိဝသေ၊ တန်ဆောင်မုန်းလပြည့်နေ့၌။ အပ္ပစ္စုဒ္ဓရိတွာ၊ ပစ္စုဒ္ဓိုရ် မပြုမူ၍။ (ပစ္စုဒ္ဓိုရ် မပြုဘဲ အဓိဋ္ဌာန်အတိုင်း။) ထပိတံ ဝဿိကသာဋိကံ နိဝါသေန္တော ဟေမန္တေ၊ ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ တမ္ပိ၊ ထိုစကားကိုလည်း။ သုဝုတ္တံ၊ ကောင်းစွာဆိုအပ်ပြီ။ (ကသ္မာ၊ နည်း။)
ဟိ(ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။ စာတုမာသံ အဓိဋ္ဌာတုံ တတော ပရံ ဝိကပ္ပေတုန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။ (တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း။)
ဂိမှာနေ၊ နွေလသည်။ အတိရေကမာသေ၊ တစ်လထက် အပိုအလွန်သည်။ သေသေ၊ ကြွင်းကျန်လတ်သော်။ ပရိယေသန္တော၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းကို ရှာမှီးသောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ (ဂိမှာနေ၊ သည်။) အတိရေကဒ္ဓမာသေ၊ တစ်လထက်ဝက် အပိုအလွန်သည်။ သေသေ၊ လတ်သော်။ ကတွာ၊ ချုပ်ဆိုးမှုကို ပြု၍။ နိဝါသေန္တောစ၊ ဝတ်သောရဟန်းသည်လည်းကောင်း။ ဂိမှေ၊ နွေအခါ၌။ အာပဇ္ဇတိနာမ၊ မည်၏။
ဝဿိကသာဋိကာယ၊ မိုးရေခံသင်္ကန်းသည်။ သတိယာ၊ ရှိပါလျက်။ နဂ္ဂေါ၊ အဝတ်မဆီး အချည်းအနှီးသည်။ (ဟုတွာ) ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ ဩဝဿာပေန္တော၊ မိုးစွတ်စေသောရဟန်းသည်။ (မိုးရေခံသောရဟန်းသည်။) ဝဿေ၊ မိုးအခါ၌။ အာပဇ္ဇတိ နာမ၊ မည်၏။
ပါရိသုဒ္ဓိဥပေါသထံ ဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ အဓိိဋ္ဌာနုပေါသထံဝါ၊ ကိုသော်လည်းကောင်း။ ကရောန္တော၊ ပြုလတ်သော်။ သံဃော၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
သုတ္တုဒ္ဒေသဉ္စ၊ သုတ္တုဒ္ဒေသဥပုသ်ကိုလည်းကောင်း။ အဓိဋ္ဌာနုပေါသထဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တော၊ ပြုလတ်သော်။ ဂဏော၊ ဂိုဏ်းသည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဧကကော၊ တစ်ပါးတည်းသည်။ (သမာနော၊ လျက်။) သုတ္တုဒ္ဒေသံ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ပါရိသုဒ္ဓိဥပေါသထဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ကရောန္တော၊ လတ်သော်။ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပဝါရဏာယပိ၊ ပဝါရဏာ၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ပင်တည်း။ အပ္ပစ္စုဒ္ဓရိတွာ။ ။အပစ္စုဒ္ဓရိတွာ ဟေမန္တေ အာပဇ္ဇတီတိ ဣမိနာ ဝဿာနံ စာတုမာသံ အဓိဋ္ဌာတုန္တိ နိယမဝစနေနေဝ အပစ္စုဒ္ဓရန္တဿ ဒုက္ကဋန္တိ ဒဿေတိ၊ ဝဿာနုပဂမနအကရဏီယေန ပက္ကမာဒယောပိ (ဝါမကပ်ခြင်း, ဝါကပ်ပြီးနောက် သတ္တာဟကိစ္စ မရှိဘဲဖဲသွားခြင်း အစရှိသည်ကြောင့် သင့်အပ်သော အာပတ်သို့လည်း) ဝဿေ ဧဝ အာပဇ္ဇတိ၊ဆက်ဦးအံ့-''တတော ပရံ ဝိကပ္ပေတုံ''ဟူရာ၌ ပစ္စုဒ္ဓိုရ်ပြုပြီးမှ (အဓိဋ္ဌာန် ချပြီးမှ) ဝိကပ္ပနာပြုရသည်၊ ထို့ကြောင့် ''အပ္ပစ္စုဒ္ဓရိတွာ''ဟူသော ကုရုန္ဒီအဋ္ဌကထာစကားကိုလည်း''သုဝုတ္တံ''ဟုဆိုသည်၊ ''တမ္ပိ''၌ ပိသဒ္ဒါဖြင့် ရှေ့စကားကို ဆည်းသည်။
သံဃုပေါသထောစ၊ သံဃာ့ဥပုသ်သည်လည်းကောင်း။ သံဃပဝါရဏာစ၊ သံဃာ့ပဝါရဏာသည်လည်းကောင်း။ သံဃဿေဝ၊ သံဃာအားသာ။ ကပ္ပတိ၊ အပ်၏။
ဂဏုပေါသထောစ၊ ဂဏဥပုသ်သည်လည်းကောင်း။ ဂဏပဝါရဏာစ၊ ဂဏပဝါရဏာသည်လည်းကောင်း။ ဂဏဿေဝ၊ ဂိုဏ်းအားသာ။ ကပ္ပတိ။
အဓိဋ္ဌာနုပေါသထော စ၊ အဓိဋ္ဌာန်ဥပုသ်သည်လည်းကောင်း။ အဓိဋ္ဌာနပဝါရဏာ စ၊ အဓိဋ္ဌာန်ပဝါရဏာသည်လည်းကောင်း။ ပုဂ္ဂဿေဝ၊ ပုဂ္ဂိုလ်အားသာ။ ကပ္ပတိ။ (အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။)
ပါရာဇိကံ၊ ပါရာဇိကအာပတ်သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်သည်။ အမှိ၊ ဖြစ်ပါ၏။ ဣတိအာဒီနိ၊ ဤသို့ အစရှိသော စကားတို့ကို။ ဘဏန္တော၊ ပြောဆိုသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝတ္ထုံ၊ ဝတ္ထုကို။ ဆာဒေတိ၊ ဖုံးလွှမ်း၏။ အာပတ္တိံ၊ အာပတ်ကို။ န ဆာဒေတိ၊ မဖုံးလွှမ်း။ (အဟံ၊ သည်။) မေထုနံ ဓမ္မံ၊ မေထုန်အကျင့်ကို။ ပဋိသေဝိံ၊ မှီဝဲပါပြီ။ ဣတိအာဒီနိ၊ တို့ကို။ ဘဏန္တော၊ သည်။ အာပတ္တိံ၊ ကို။ ဆာဒေတိ၊ ၏။ ဝတ္ထုံ၊ ကို။ နော(ဆာဒေတိ)၊ မဖုံးလွှမ်း။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝတ္ထုံ၊ ကိုလည်း။ နေဝ အာရောစေတိ၊ မပြော။ အာပတ္တိံ၊ ကိုလည်း။ န အာရောစေတိ၊ မပြော။ အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဝတ္ထုံ စေဝ၊ ကိုလည်းကောင်း။ အာပတ္တိဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။ ဆာဒေတိ၊ ၏။
ပဋိစ္ဆာဒေတိ၊ ဖုံးကွယ်တတ်၏။ ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။ ပဋိစ္ဆာဒိ၊ ပဋိစ္ဆာဒိ မည်၏။
ဇန္တာဃရမေဝ၊ ဇရုံးအိမ်သည်ပင်။ ပဋိစ္ဆာဒိ၊ ဖုံးကွယ်တတ်သော အရာဝတ္ထုတည်း။ ဇန္တာဃရပဋိစ္ဆာဒိ၊ ဖုံးကွယ်တတ်သော ဇရုံးအိိမ်။ (ပတိပုဗ္ဗ စုရာဒိ ဆဒဓာတ်,သံဝရဏ အနက်ဟော, ဣ ပစ္စည်းဟု ကြံပါ၊ သဒ္ဒါကျမ်းတို့၌ ဣ ပစ္စည်းကိုပုလ္လိင်ဟု ဆိုသော်လည်း ဤနေရာ၌ကား ''တိဿော ပဋိစ္ဆာဒိယော''ဟု ဣတ္ထိလိင်ရှိ၏, ဣတ္ထိလိင် ဗောဓိသဒ္ဒါကဲ့သို့တည်း။)
ဣတရာသုပိ၊ ဇန္တာဃရပဋိစ္ဆာဒိမှတစ်ပါးသော ဥဒကပဋိစ္ဆာဒိ, ဝတ္ထပဋိစ္ဆာဒိတို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။
ဒွါရံ၊ တံခါးကို။ ပိဒဟိတွာ၊ ပိတ်၍။ အန္တောဇန္တာဃရေ၊ ဇရုံးအိမ်၏အတွင်း၌။ ဌိတေန၊ တည်သောရဟန်းသည်။ ပရိကမ္မံ၊ ပရိကမ်ကို။ ကာတုံ၊ ပြုခြင်းငှာ။ ဝဋ္ဋတိ၊ အပ်၏။ (ဇန္တာဃရပရိကမ္မံ နာမ အင်္ဂါရမတ္တိကဥဏှောဒကဒါနာဒိကံ သဗ္ဗံ ကိစ္စံ၊-မဟာခန္ဓက, ဥပဇ္ဈာယဝတ္တကထာ။)
ဥဒကေ၊ ရေ၌။ (ချောင်းရေ မြောင်းရေ မြစ်ရေစသည်၌။) ဩတိဏ္ဏေနာပိ၊ သက်ဆင်းသော ရဟန်းသည်လည်း။ ဧတဒေဝ၊ ဤပရိကမ်ပြုခြင်းသည်ပင်။ ဝဋ္ဋတိ။
ဥဘယတ္ထ၊ ၂ ပါးစုံသော ဇန္တာဃရပဋိစ္ဆာဒိ,ဥဒကပဋိစ္ဆာဒိတို့၌။ ခါဒိတုံ၊ ခဲခြင်းငှာလည်းကောင်း။ ဘုဉ္ဇိတုံဝါ၊ စာခြင်းငှာလည်းကောင်း။ န ဝဋ္ဋတိ၊ မအပ်။
ဝတ္ထပဋိစ္ဆာဒိ၊ ဖုံးလွှမ်းတတ်သော အဝတ်သည်ကား။ သဗ္ဗကပ္ပိယာ၊ အလုံးစုံသောကိစ္စ၌အပ်၏။ တာယ၊ ထိုဝတ္ထပဋိစ္ဆာဒိဖြင့်။ သဗ္ဗံ၊ အလုံးစုံသောအမှုကို။ ကာတုံ ဝဋ္ဋတိ။ (သဗ္ဗကပ္ပိယာကို ထပ်ဖွင့်သည်၊ ''ရေချိုးမှု စသည်နှင့်ခဲစားမှု အားလုံးအပ်သည်''ဟူလို၊ အချို့စာအုပ်၌''သဗ္ဗတ္ထကပ္ပိယာ''ဟုလည်းကောင်း,သဗ္ဗကပ္ပိယတာယ''ဟုလည်းကောင်း မှုကွဲ ရှိ၏။)
ဝဟန္တီတိ၊ ကား။ ယန္တိ၊ ဆိုင်ရာအကျိုးသို့ ရောက်ကုန်၏။ နိယျန္တိ၊ ထိုထိုအပြစ်မှ ထွက်မြောက်နိုင်ကုန်၏။
နိန္ဒံဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ ပဋိက္ကောသံဝါ၊ တားမြစ်ခြင်းကိုလည်းကောင်း။ နလဘန္တိ၊ မရကုန်။ (ဝဟ ဓာတ်၏ ပါပုဏနအနက်ကိုပင် ''ယန္တိ''ဟု ယာဓာတ်ဖြင့်ဖွင့်သည်၊ နိယျန္တိကား အဓိပ္ပာယတ္ထတည်း၊ ''ထိုထိုအပြစ်မှ ထွက်မြောက်နိုင်ကုန်၏''ဟူလို။)
စန္ဒမဏ္ဍလံ၊ လပြည့်ဝန်းသည်။ အဗ္ဘာမဟိကာဓူမရဇရာဟုဝိမုတ္တံ၊ တိမ်တိုက်, ဆီးနှင်း, အခိုး, မြူ, ရာဟုတို့မှ လွတ်သည်။ (ဟုတွာ)ဝိဝဋံ၊ ဖွင့်အပ်သည်။ (သမာနံ)ဧဝ၊ ဖြစ်သော်သာ။ ဝိရောစတိ၊ တင့်တယ်၏။ တေသု၊ ထိုအဗ္ဘာစသည်တို့တွင်။ အညတရေန၊ တစ်ပါးပါးဖြင့်။ ပဋိစ္ဆန္နံ၊ ဖုံးကွယ်အပ်သည်။ (သမာနံ၊ လတ်သော်။) န (ဝိရောစတိ)၊ မတင့်တယ်။
သူရိယမဏ္ဍလံ၊ နေဝန်းသည်။ တထာ၊ ထို့အတူတည်း။ ဓမ္မဝိနယောပိ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာ, ဝိနည်းသည်လည်း။ ဝိဝရိတွာ၊ ဖွင့်၍။ ဝိဘဇိတွာ၊ အကျယ်ဝေဖန်၍။ ဒေသိယမာနောဝ၊ ဟောအပ်သော်သာလျှင်။ ဝိရောစတိ၊ တင့်တယ်၏။ ပဋိစ္ဆန္နော၊ ဖုံးကွယ်အပ်သည်။ (သမာနော၊ ဖြစ်လတ်သော်။) နော (ဝိရောစတိ)၊ မတင့်တယ်။
အညေန၊ ထောပတ်စသည်မှ တစ်ပါးသော။ ဘေသဇ္ဇေန၊ ဆေးဖြင့်။ ကရဏီယေန၊ ပြုဖွယ်ကိစ္စဖြင့်။ အညံ၊ အခြားသော ဆီစသည်ကို။ ဝိညာပေန္တော၊ တောင်းသော ရဟန်းသည်။ ဂိလာနော၊ ဂိလာနသည်။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။ (ဝတ္ထိကမ္မာဒိမ္ပိဂိလာနော ဧဝ၊-ဝိမတိ။) န ဘေသဇ္ဇေန၊ ဆေးမှတစ်ပါးသော ဝတ္ထုဖြင့်။ ကရဏီယေန၊ ဖြင့်။ ဘေသဇ္ဇံ၊ ဆေးကို။ ဝိညာပေန္တော၊ သည်။ အဂိလာနော၊ သည်။ (ဟုတွာ။) အာပဇ္ဇတိ။ အဝသေသံ၊ ကြွင်းသော အာပတ်သို့။ ဂိလာနော စေဝ၊ သည်လည်းကောင်း။ အဂိလာနော စ၊ သည်လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အန္တော အာပဇ္ဇတိ နော ဗဟီတိ၊ ကား။ အနုပခဇ္ဇ၊ အနီးသို့ ကပ်ဝင်၍။ သေယျံ၊ အိပ်ခြင်းကို။ ကပ္ပေန္တော၊ ပြုသော ရဟန်းသည်။ အန္တော၊ ကျောင်း၏အတွင်း၌။ အာပဇ္ဇတိ။ ဗဟိ၊ ကျောင်း၏အပြင်ဘက်၌။ နော(အာပဇ္ဇတိ)။ (အဓောတပါဒေဟိအက္ကမနာဒီနိပိ အန္တောဧဝ အာပဇ္ဇတိ၊-ဝိမတိ။) ဗဟိ အာပဇ္ဇတိ နော အန္တောတိ၊ ကား။ သံဃိကံ၊ သံဃာ၏ဥစ္စာဖြစ်သော။ မဉ္စာဒိံ၊ ညောင်စောင်း အစရှိသည်ကို။ အဇ္ဈောကာသေ၊ လွင်တည်းခေါင်၌။ သန္ထရိတွာ၊ ခင်းပြီး၍။ ပက္ကမန္တော၊ မရုပ်သိမ်းမပန်ပြောဘဲ ဖဲသွားသောရဟန်းသည်။ ဗဟိ၊ ၌။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။ အန္တော၊ ၌။ နော(အာပဇ္ဇတိ)၊ မရောက်။ ပန၊ ကား။ အဝသေသံ၊ သို့။ အန္တောစေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဗဟိစ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ။
အန္တော အာပဇ္ဇတိ နော ဗဟီတိ၊ ကား။ အာဂန္တုကော၊ အာဂန္တုကရဟန်းသည်။ အာဂန္တုကဝတ္တံ၊ အာဂန္တုကရဟန်း၏ ကျင့်ဝတ်ကို။ အဒဿေတွာ၊ မပြုမူ၍။ သဆတ္တုပါဟနော၊ ထီး,ဖိနပ်နှင့်တကွဖြစ်သည်။ (ဟုတွာ)။ ဝိဟာရံ၊ အခြားကျောင်းသို့။ ပဝိသန္တော၊ ဝင်လတ်သော်။ ဥပစာရသီမံ၊ ဥပစာရသိမ်သို့။ ဩက္ကန္တမတ္တောဝ၊ သက်ရောက်ခါမျှသည်သာလျှင်။ (ဟုတွာ။) အာပဇ္ဇတိ။ (ဘိက္ခုနိယာ အနာပုစ္ဆာ အာရာမပ္ပဝေသနာဒိ စ အန္တောသီမာယမေဝ၊-ဝိမတိ။)
ဗဟိသီမာယာတိ၊ ကား။ ဂမိကော၊ ခရီးသွားမည့်ရဟန်းသည်။ ဒါရုဘဏ္ဍပဋိသာမနာဒိံ၊ သစ်ဘဏ္ဍာတို့ကို သိုမှီးခြင်း အစရှိသော။ ဂမိယဝတ္တံ၊ ခရီးသွားမည့်ရဟန်း၏ကျင့်ဝတ်ကို။ အပူရေတွာ၊ မဖြည့်ကျင့်မူ၍။ ပက္ကမန္တော၊ ဖဲသွားလတ်သော်။ ဥပစာရသီမံ၊ ကို။ အတိက္ကန္တမတ္တောဝ၊ လွန်ပြီးခါမျှသည်သာ။ (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။ (နိဿယပဋိပန္န အနာပုစ္ဆာ ဒိသာပက္ကမနာဒိ စ ဗဟိသီမာယမေဝ၊-ဝိမတိ။)
အဝသေသံ၊ သို့။ အန္တောသီမာယစေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ ဗဟိသီမာယစ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ။ (''သီမာယ၊ သိမ်၏။ အန္တောစေဝ၊ ၌လည်းကောင်း။ သီမာယ၊ သိမ်၏။ ဗဟိစ၊ ၌လည်းကောင်း။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏''ဟု ဝါကျခွဲ၍လည်း ပေးနိုင်သည်။)
ဝုဍ္ဎတရေ၊ သီတင်းကြီး ရဟန်းသည်။ သတိ၊ ရှိလတ်သော်။ အနဇ္ဈိဋ္ဌော၊ မတိုက်တွန်း မတောင်းပန်အပ်သည်။ (ဟုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ လျက်။) ဓမ္မံ၊ ပါဠိ အဋ္ဌကထာဓမ္မကို။ ဘာသန္တော၊ ဟောသော ရဟန်းသည်။ သံဃမဇ္ဈေ၊ သံဃာ့ အလယ်၌။ (အာပတ္တိံ၊ သို့။) အာပဇ္ဇတိနာမ၊ မည်၏။ (ပါတိမောက္ခုဒ္ဒေသေ သန္တိယာ အာပတ္တိယာအနာဝီကရဏာပတ္တိသမာနုဘာသနဦနဝီသတိဝဿူပသမ္ပာဒနာဒိ သဗ္ဗအဓမ္မကမ္မာပတ္တိယောပိ သံဃေဧဝ၊-ဝိမတိ)
ဂဏမဇ္ဈေပိ၊ ဂိုဏ်း၏အလယ်၌လည်းကောင်း။ ပုဂ္ဂလသန္တိကေပိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏အထံ၌လည်းကောင်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။ (အဓမ္မေန ဂဏုပေါသထာဒီသုပိ ဂဏာဒိမဇ္ဈေဧဝ၊ အလဇ္ဇိဿ သန္တိကေနိဿယဂ္ဂဟဏာဒိပိ ပုဂ္ဂလဿ သန္တိကေ ဧဝ အာပဇ္ဇတိ၊-ဝိမတိ။)
ကာယေန ဝုဋ္ဌာတီတိ၊ ကား။ တိဏဝတ္ထာရကသမထေန၊ တိဏဝတ္ထာရကသမထဖြင့်။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ကာယံ၊ ကိုယ်ကို။ အစာလေတွာ၊ မလှုပ်စေမူ၍။ ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်။ ဒေသေန္တဿ၊ ဒေသနာပြောသောရဟန်း၏။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ၏။
ဝစီသမ္ပယုတ္တံ၊ ဝစီဒွါရနှင့် စပ်ယှဉ်သော။ ကာယကိရိယံ၊ ကိုယ်အမူအရာကို။ ကတွာ၊ ၍။ ဒေသေန္တဿ၊ ၏။ ကာယေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝါစာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာတိ နာမ၊ မည်၏။ (ဝစီသမ္ပယုတ္တံ ကာယကိရိယံ ကတွာတိ ကာယေန နိပစ္စ (နိပတိတွာ၊ ပျပ်ဝပ်၍)ကာရံ (ပြုအပ်သော ကိုယ်အမူအရာကို)ကတွာ၊ သာရတ္ထ။)
သံဃမဇ္ဈေ၊ ၌။ ဒေသနာဂါမိနီပိ၊ ဒေသနာဂါမ်အာပတ်သည်လည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာနဂါမိနီပိ၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမ်အာပတ်သည်လည်းကောင်း။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ၏။
ပန၊ ကား။ ဂဏပုဂ္ဂလမဇ္ဈေ၊ ဂိုဏ်း၏အလယ် ပုဂ္ဂိုလ်၏အလယ်၌။ ဒေသနာဂါမိနီယေဝ၊ သည်သာ။ ဝုဋ္ဌာတိ။
အာဂါဠှာယ စေတေယျာတိ၊ ကား။ အာဂါဠှာယ၊ မြဲစွာယူခြင်းငှာ။ ဒဠှဘာဝါယ၊ ခိုင်မြဲသည်၏အဖြစ်ဟူသော အကျိုးငှာ။ စေတေယျ၊ စေ့ဆော်ငြားအံ့။
တဇ္ဇနီယကမ္မာဒိကတဿ၊ ပြုအပ်ပြီးသော တဇ္ဇနီယ အစရှိသောကံရှိသည်ဖြစ်၍။ ဝတ္တံ၊ ကျင့်ဝတ်ကို။ န ပူရယတော၊ မဖြည့်ကျင့်သော ရဟန်း၏ အပေါ်၌။ ဣစ္ဆမာနော၊ အလိုရှိလတ်သော်။ သံဃော၊ သည်။ ဥက္ခေပနီယကမ္မံ၊ ကို။ ကရေယျ၊ ပြုနိုင်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ (အာရှေးရှိသော ဂါဠှသဒ္ဒါသည် ဒဠှ၏ ပရိယာယ်တည်း၊ ဂဟဓာတ်, တ ပစ္စည်း၊ ဘာဝပ္ပဓာန, ဘာဝလောပကြံ၊ ဥက္ခေပနီယကံကိုထပ်၍ ပြုခြင်းသည် ခိုင်မြဲအောင် ပြုလုပ်ခြင်းတည်း၊ ထို့ကြောင့် ''ဒဠှဘာဝါယ''ဟု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်သည်။)
အလဇ္ဇီ စ ဟောတိ ဗာလော စ အပကတတ္တောစာတိ ဧတ္ထ၊ ၌။ (ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။) ဗာလော၊ ဗာလဖြစ်သော။ အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဓမ္မာဓမ္မံ၊ ဓမ္မ အဓမ္မကို။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ (ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော ဓမ္မ အဓမ္မကို မသိခြင်းမျှကြောင့်။ ကမ္မံ၊ ကို။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။) (''ဤနေရာ၌ ဓမ္မ အဓမ္မကို မသိသူကို ဗာလခေါ်သည်၊ ဟူလို။) အပကတတ္တောဝါ၊ ဝိနည်း၌ ကျွမ်းကျင်သောသဘော မရှိသူသည်မူလည်းဖြစ်သော။ (အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။) အာပတ္တာနာပတ္တိံ၊ အာပတ် အနာပတ်ကို။ န ဇာနာတိ၊ မသိ။ ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။ ဧတ္တာဝတာ၊ ဤမျှအတိုင်းအရှည်ရှိသော အာပတ်အနာပတ်ကို မသိခြင်းမျှကြောင့်။ ကမ္မံ၊ ကံကို။ န ကာတဗ္ဗံ၊ မပြုထိုက်။
ပန၊ အနွယကား။ ဗာလဘာဝမူလကံ၊ ဗာလ၏အဖြစ်ဟူသော အရင်းခံရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အပတကတ္တဘာဝမူလကဉ္စ၊ ဝိနည်းမကျွမ်းကျင်သော သဘောရှိသူ၏ အဖြစ်ဟူသော အရင်းခံ ရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ အာပတ္တိံ၊ သို့။ အာပန္နဿ၊ ရောက်သောပုဂ္ဂိုလ်၏ အပေါ်၌။ ကမ္မံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ပြုထိုက်၏။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ (ဗာလအပကတတ္တ ဖြစ်ကာမျှကြောင့် ကံမပြုထိုက်၊ ဗာလအပကတတ္တကို အကြောင်းပြု၍အာပတ်သင့်မှ ကံပြုရမည်''-ဟူလို။)
ဒွေ၊ န်သော။ အာပတ္တိက္ခန္ဓေ၊ အာပတ်အစုတို့သို့။ အာပန္နော၊ ရောက်သောရဟန်းသည်။ အဓိသီလေ၊ လွန်ကဲသော သီလ၌။ သီလဝိပန္နော နာမ၊ ပျက်စီးသောသီလရှိသူ မည်၏။
ပဉ္စ၊ န်သော။ အာပတ္တိက္ခန္ဓေ၊ တို့သို့။ အာပန္နော၊ သည်။ အာစာရဝိပန္နော နာမ၊ ပျက်စီးသောအကျင့်ရှိသူ မည်၏။
အန္တဂ္ဂါဟိကာယ၊ သဿတအဖို့,ဥစ္ဆေဒအဖို့ကို ယူတတ်သော။ ဒိဋ္ဌိယာ၊ မိစ္ဆာအယူနှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသောရဟန်းသည်။ ဒိဋ္ဌိဝိပန္နော နာမ၊ ပျက်စီးသောအယူရှိသူ မည်၏။
အာပတ္တိံ၊ ကို။ အပဿန္တာနံ (ဧဝ)၊ မရှုသည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ အပ္ပဋိကရောန္တာနံ (ဧဝ)၊ မကုစားသည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ ဒိဋ္ဌိံစ၊ မိစ္ဆာအယူကိုလည်း။ အနိသဇ္ဇန္တာနံယေဝ၊ မစွန့်သည်သာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။ တေသံ၊ ထို ရဟန်းတို့၏ (အပေါ်၌။) ကမ္မံ၊ ကို။ ကာတဗ္ဗံ၊ ၏။ (ဒိဋ္ဌိဉ္စ အနိသဇ္ဇန္တာနံယေဝ ကမ္မံ ကာတဗ္ဗန္တိ ဣဒံ ဘိက္ခူဟိ ဩဝဒိယမာနဿ ဒိဋ္ဌိယာ အနိသဇ္ဇနပစ္စယာ ဒုက္ကဋံ, ပါစိတ္တိယမ္ပိဝါ အဝဿမေဝသမ္ဘဝတီတိ ဝုတ္တံ၊-ဝိမတိ၊ အရိဋ္ဌသိက္ခာပုဒ်၌ မိစ္ဆာအယူကို မစွန့်သူအား ဉတ်ကမ္မဝါစာဖြင့် ဆုံးမသောအခါ ဉတ်အဆုံး ကမ္မဝါစာ ၂ ကြိမ် အဆုံး၌ ဒုက္ကဋ်,တတိယကမ္မဝါစာ အဆုံး၌ ပါစိတ်အာပတ် သင့်သည်ကို ရည်ရွယ်သည်။)
ပါသကာဒီဟိ၊ အန်စာ အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဝါ၊ ဇယ် အစရှိသည်တို့ဖြင့်။ ဇူတကီဠနာဒိဘေဒေါ၊ ကြွေအန်ကစားခြင်းအစရှိသော အပြားရှိသော။ အနာစာရော၊ မလျောက်ပတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည်။ ကာယိကော၊ ကိုယ်၌ဖြစ်သော။
ဒဝေါ နာမ၊ ကစားခြင်း မည်၏။ မုခါလမ္ဗရကရဏာဒိဘေဒေါ၊ ပါးစပ်စည်တီးမှုကိုပြုခြင်း အစရှိသော အပြားရှိသော။ အနာစာရော၊ သည်။ ဝါစသိကော၊ နှုတ်၌ဖြစ်သော။ ဒဝေါနာမ၊ မည်၏။ (မုခါလမ္ဗရကရဏာဒိဘေဒေါတိ မုခဘေရိဝါဒနာဒိပ္ပဘေဒေါ ၊-သာရတ္ထ။)
နစ္စနဂါယနာဒိဘေဒေါ၊ ကခြင်း, သီဆိုခြင်း အစရှိသောအပြားရှိသော။ ဒွီိဟိပိ၊ ၂ ပါးလည်း ဖြစ်ကုန်သော။ ဒွါရေဟိ၊ ကာယဒွါရ, ဝစီဘေဒတို့ဖြင့်။ အနာစာရော၊ သည်။ ကာယိကဝါစသိကော၊ ကာယဒွါရ၌လည်း ဖြစ်,ဝစီဒွါရ၌လည်း ဖြစ်သော။ (ဒဝေါ) နာမ၊ မည်၏။
ကာယဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမော၊ ပညတ်တော်မူအပ်သော သိက္ခာပုဒ်ကို လွန်ကျူးခြင်းသည်။ ကာယိကော၊ သော။ အနာစာရော နာမ၊ မလျောက်ပတ်သော အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းမည်၏။
ဝစီဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမော၊ သည်။ ဝါစသိကော၊ သော။ အနာစာရော နာမ၊ မည်၏။
ဒွါရဒွယေပိ၊ ဒွါရနှစ်ပါးအပေါင်း၌လည်း။ ပညတ္တသိက္ခာပဒဝီတိက္ကမော၊ သည်။ ကာယိကဝါစသိကော၊ ကိုယ်၌လည်းဖြစ်, နှုတ်၌လည်းဖြစ်သော။ (အနာစာရော) နာမ၊ မည်၏။
ကာယိကေန ဥပဃာတိကေနာတိ၊ ကား။ ကာယဒွါရေ၊ ၌။ ပညတ္တဿ၊ ပညတ်တော်မူအပ်သော။ သိက္ခာပဒဿ၊ ကို။ အသိက္ခနေန၊ မကျင့်ခြင်းနှင့်။ (သမန္နာဂတောဟောတိ၌ စပ်။) ဟိ၊ မှန်။ တစ်နည်း- ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို။ န သိက္ခတိ၊ မကျင့်။ သော၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကိုမကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ တံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို။ န သိက္ခတိ၊ မကျင့်။ သော၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကိုမကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ နံ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ကို။ ဥပဃာတေတိ၊ ကပ်၍ ဖျက်ဆီးသည်မည်၏။ တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။ တဿ၊ ၏။ တံ အသိက္ခနံ၊ ထိုမကျင့်ခြင်းကို။ ကာယိကံ ဥပဃာတိကန္တိ၊ ဟူ၍။ ဝုစ္စတိ၊ ၏။ (ကာယိကံ ဥပဃာတိကံ နာမ ကာယဒွါရေ ပညတ္တသိက္ခာပဒဿ အသိက္ခနဘာဝေန ဥပဟနနံ ဝုစ္စတိ၊ နာသနံဝိနာသနန္တိ အတ္ထော''ဟု ကာယိကံ ဥပဃာတိကံ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ကမ္မက္ခန္ဓက၌ ဖွင့်ပြခဲ့ပြီ။)
သေသပဒဒွယေပိ၊ ၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ တည်း။
ကာယိကေန မိစ္ဆာဇီဝေနာတိ၊ ကား။ ဇင်္ဃပေသနိကာဒိနာဝါ၊ သလုံးမြင်းခေါင်းဖြင့် စေခိုင်းမှုကို ပြုခြင်းအစရှိသည်နှင့်သော်လည်းကောင်း။ ဂဏ္ဍဖာလနာဒိနာ၊ အနာကို ဓားခွဲပေးခြင်းအစရှိသော။ ဝေဇ္ဇကမ္မေနဝါ၊ ဆေးဆရာ၏အလုပ်နှင့်သော်လည်းကောင်း။ (သမန္နာဂတော ဟောတိ၌စပ်။)
ဝါစသိကေနာတိ၊ ကား။ သာသနဥဂ္ဂဟဏအာရောစနာဒိနာ၊ နှုတ်မှာစကားကို ယူဆောင်ခြင်း, နှုတ်မှာစကားကိုပြောဆိုခြင် အစရှိသည်နှင့်။ (သမန္နာဂတော ဟောတိ။)
တတိယပဒံ၊ ကာယိကဝါစသိကေနဟူသော တတိယပုဒ်ကို။ ဥဘယသမ္ပယောဂဝသေန၊ ၂ ပါးစုံသောကိုယ်မှု, နှုတ်မှုနှင့် ယှဉ်ခြင်း၏အစွမ်းဖြင့်။ ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
အလံ ဘိက္ခု မာ ဘဏ္ဍနန္တိ၊ ကား။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။ အလံ၊ မသင့်ပါ။ ဝါ၊ မတော်ပါ။ ဘဏ္ဍနံ၊ ငြင်းခုံမှုကို။ မာ ကရိ၊ မပြုပါလင့်။ ကလဟံ၊ ခိုက်ရန်ကို။ မာ(ကရိ)၊ မပြုပါလင့်။ ဝိဝါဒံ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်ပြောဆိုမှုကို။ မာ ကရိ၊ မပြုပါလင့်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
န ဝေါဟရိတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ကိဉ္စိ၊ ဘာစကားကိုမျှ။ န ဝတ္တဗ္ဗံ၊ မဆိုထိုက်။
ဟိ၊ မှန်။ ဝဒတောပိ၊ ပြောဆိုပါသော်လည်း။ ဝါ၊ ပြောဆိုသည်ဖြစ်၍လည်း။ တာဒိသဿ၊ ထိုကဲ့သို့ ရှုအပ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။ (အလဇ္ဇီ, ဗာလ, ဝိနည်း၏ သဘောကိုမသိသော အပကတတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏။) ဝစနံ၊ ကို။ သောတဗ္ဗံ၊ နာယူထိုက်၏ဟူ၍။ နမညန္တိ၊ မမှတ်ထင်ကြကုန်။
န ကိသ္မိဉ္စိ ပစ္စေကဋ္ဌာနေတိ၊ ကား။ ကိသ္မိဉ္စိ၊ တစ်စုံတစ်ခုသော။ ဗီဇနဂ္ဂါဟာဒိကေ၊ ယပ်တောင်ကို ယူစေခြင်း အစရှိသော။ (ဆန်းကြယ်သောယပ်တောင်ကို ကိုင်၍ တရားဟောခြင်း အစရှိသော။) ဧကသ္မိမ္ပိ၊ တစ်ခုလည်းဖြစ်သော။ ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေ၊ အကြီးအကဲ၏အရာ၌။ န ထပေတဗ္ဗော၊ မထားထိုက်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဩကာသကမ္မံ ကာရေန္တဿာတိ၊ ကား။ အာယသ္မာ၊ အရှင်သည်။ ဩကာသံ၊ အခွင့်ကို။ ကရောတု၊ ပြုတော်မူပါ။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ တံ၊ အရှင့်ကို။ ဝတ္ထုကာမော၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ အလိုရှိပါ၏။ ဣတိ ဧဝံ၊ သို့။ ဩကာသံ၊ ကို။ ကာရေန္တဿ၊ ပြုစေသော အလဇ္ဇီ ဗာလ အပကတတ္တအား။
နာလံ ဩကာသကမ္မံကာတုန္တိ၊ ကား။ တွံ၊ သင်သည်။ ကိံ ကရိဿသိ၊ အသို့ပြုလတ္တံနည်း။ ဣတိ၊ ဤသို့ပြော၍။ ဩကာသော၊ အခွင့်ကို။ န ကာတဗ္ဗော၊ မပြုထိုက်။
သဝစနီယံ နာဒါတဗ္ဗန္တိ၊ ကား။ ဝစနံ၊ အလဇ္ဇီ၏ စကားကို။ န အာဒါတဗ္ဗံ၊ မနာယူထိုက်။ ဝစနမ္ပိ၊ စကားကိုသော်မှလည်း။ န သောတဗ္ဗံ၊ မနာယူထိုက်။ (န အာဒါတဗ္ဗံကို ထပ်ဖွင့်သည်။) ဧကသ္မိံပိ ဇေဋ္ဌကဋ္ဌာနေ။ ။ဗီဇနဂ္ဂါဟာဒိကေတိ စိတ္တံ ဗီဇနိံ (ဆန်းကြယ်သောယပ်တောင်ကို) ဂါဟေတွာ (ကိုင်စေ၍) အနုမောဒနာဒိကရဏေတိ အတ္ထော၊ ဆန်းကြယ်သော ယပ်တောင်ကို ကိုင်စေ၍ အနုမောဒနာ စသည်ကို ပြုခြင်းကိစ္စ၌၊-ဝိမတိ၊ ဤ အမိန့် တော် အရ ''အလဇ္ဇီ ဗာလလည်းဖြစ်, ဝိနည်း၏ သဘောကိုနားမလည်သူလည်း ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးကို ပရိသတ်ထဲ၌ တရားဟောဖို့ရန်ဩဝါဒပေးဖို့ရန် မထေရ်ကြီးတို့က မတိုက်တွန်းကောင်း''ဟု မှတ်ပါ။
ယတ္ထ၊ အကြင်ဝိနည်းဓိုရိ၏ အထံသို့။ ဂဟေတွာ၊ ခေါ်၍။ (အလဇ္ဇီက မိမိကို ခေါ်၍။) ဂန္တုကာမော၊ သွားခြင်းငှာ အလိုရှိသည်။ ဟောတိ၊ ၏။ တတ္ထ၊ ထိုဝိနည်းဓိုရ်၏အထံသို့။ န ဂန္တဗ္ဗံ၊ မလိုက်ရာ။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ (န အာဒါတဗ္ဗန္တိ ဣမသ္မာဝိဟာရာ ပရိမ္ပိ မာ နိက္ခမ, ဝိနယဓရာနံ ဝါ သန္တိကံ အာဂစ္ဆ ဝိနိစ္ဆယံ ဒါတုန္တိဝုတ္တေ တဿ ဝစနံ န ဂဟေတဗ္ဗန္တိ အတ္ထော၊-သာရတ္ထ၊ ဤ အဓိပ္ပာယ်အကျယ်ကို ပါရိဝါသိကဝတ္တကထာ ''န သဝစနီယံ ကာတဗ္ဗံ'' အဖွင့်၌ ပြခဲ့ပြီ၊ ''သဝစနီယံဝစနံ''ဟု ဖွင့်သောကြောင့် ''ပြောဆိုဖွယ် စကားရှိသူ၏အဖြစ်ကို (စကားကို)''ဟု ပါဠတော်၌ ပေးပါ။)
(''တီဟင်္ဂေဟိသမန္နာဂတဘိက္ခု၏ ဝိနည်းဟူသည် အဘယ်ပါနည်း''ဟု မေးဖွယ်ရှိသောကြောင့် ''တီဟင်္ဂေဟိ၊ပေ၊ဝိနယော နာမ''ဟု မိန့်။) တီဟင်္ဂေဟိသမန္နာဂတဿ ဘိက္ခုနော ဝိနယောတိ၊ ကား။ ယံ၊ အကြင်ဝိနည်းကို။ သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဇာနာတိ၊ သိ၏။ သော၊ ထိုဝိနည်းသည်။ တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ (အလဇ္ဇီ, ဗာလ, အပကတတ္တရဟန်း၏။) ဝိနယော နာမ၊ ဝိနည်းမည်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏ဝိနည်းကို။ (သူသိအပ်သော ဝိနည်းကို ''သူ၏ဝိနည်း''ဟု ခေါ်သည်။) န ပုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ မမေးထိုက်။ ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဝိနယောန သာကစ္ဆိတဗ္ဗောတိ၊ ကား။ ဝိနယပဉှော၊ ဝိနည်းနှင့်စပ်သော ပြဿနာကို။ နသာကစ္ဆိတဗ္ဗော၊ မဆွေးနွေးထိုက်။ ကပ္ပိယာကပ္ပိယကထာ၊ အပ်, မအပ်နှင့်စပ်သောစကားကို။ န သံသန္ဒေတဗ္ဗာ၊ မနှီးနှောထိုက်။
ဣဒမပ္ပဟာယာတိ၊ ကား။ ဗြဟ္မစာရိပဋိညတာဒိကံ၊ ဗြဟ္မစာရီဟု ဝန်ခံခြင်းရှိသူ၏အဖြစ် အစရှိသော။ ဧတံ လဒ္ဓိံ၊ ဤအယူကို။ အဝိဇဟိတွာ၊ မစွန့်မူ၍။ ဝါ၊ မစွန့်လျှင်။ (အာပါယိကာ နေရယိကာ ဟောန္တိဟု ပါဠိတော်၌စပ်။)
သုဒ္ဓံ ဗြဟ္မစာရိန္တိ၊ ကား။ ခီဏာသဝံ၊ ကုန်ပြီးသော အာသဝေါရှိသော။ ဘိက္ခုံ၊ ရဟန်းကို။ (အနုဒ္ဓံသေတိ၌ စပ်။)
ပါတဗျတံ အာပဇ္ဇတီတိ၊ ကား။ ပါတဗျဘာဝံ၊ သုံးဆောင်ခံစားတတ်သည်၏အဖြစ်သို့။ ပဋိသေဝနံ၊ မှီဝဲခြင်းသို့။ (အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်)။ အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ပန၊ ဆက်။ ဣဒမပ္ပဟာယာတိ၊ ဟူ၍။ ဝစနတော၊ ဟောတော်မူခြင်းကြောင့်။ တံ ဗြဟ္မစာရိပဋိညတံ၊ ထို ဗြဟ္မစာရီဟု ဝန်ခံခြင်းရှိသူ၏ အဖြစ်ကို။ ပဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍လည်းကောင်း။ ခီဏာသဝံ၊ ရဟန္တာပုဂ္ဂိုလ်ကို။ မယာ၊ တပည့်တော်သည်။ မုသာ၊ မုသားကို။ ဘဏိတံ၊ ပြောဆိုအပ်ပါပြီ။ မေ၊ တပည့်တော်အား။ ခမထ၊ သည်းခံပါကုန်။ ဣတိ၊ ဤသို့။ ခမာပေတွာ၊ သည်းခံစေပြီး၍လည်းကောင်း။ (ကန်တော့ တောင်းပန်ပြီး၍လည်းကောင်း။) ကာမေသု၊ ကာမဂုဏ်တို့၌။ ဒေါသော၊ အပြစ်သည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ ဣတိ လဒ္ဓိံ၊ ဤသို့သော အယူကို။ ဝိဇဟိတွာ၊ ပယ်စွန့်ပြီး၍လည်းကောင်း။ ဂတိဝိသောဓနံ၊ ဂတိကို သုတ်သင်ခြင်းကို။ ကရေယျ၊ ပြုနိုင်သေး၏။ န ပုစ္ဆိတဗ္ဗော။ ။အလဇ္ဇီ ဗာလ အပကတ ဖြစ်သူကို ဝိနည်းကို မေးလျှင် အလွဲအမှားကိုလည်း ပြောတတ်၏ ၊ ဝိနည်းကို ပေါ့ဆဆဖြစ်အောင်လည်း ပြောတတ်၏ ၊ ထို့ကြောင့်အလဇ္ဇီ စသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဝိနည်းကို မမေးထိုက်၊ ထိုသူနှင့် အတူတကွ ဝိနည်းကို မဆွေးနွေးထိုက်။ (''သဟ+ကထနံ သာကစ္ဆာ''ဟု ပြီးသောပုဒ်နောင် ကရဓာတ်၏အနက်၌ ဣ ပစ္စည်းသက်၍ ''သာကစ္ဆိတဗ္ဗော''ဟု နာမဓာတ် ရှိသင့်၏။)
အကုသလမူလာနီတိ၊ ကား။ အကုသလာနိစေဝ၊ အကုသိုလ်လည်း ဟုတ်ကုန်၏။ မူလာနိစ၊ မူလတို့လည်း ဟုတ်ကုန်၏။ (အကုသလမူလာနိ၊ အကုသိုလ်လည်းဟုတ်ကုန် မူလလည်း ဟုတ်ကုန်သော တရားတို့။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ အကုသလာနံ၊ တို့၏။ မူလာနိ၊ တို့တည်း။ အကုသလာမူလာနိ၊ အကုသိုလ်တို့၏ မူလတို့။
ကုသလမူလေသုပိ၊ ကုသလမူလတို့၌လည်း။ ဧသေဝနယော၊ ဤနည်းပင်တည်း။
ဒုဋ္ဌု၊ မကောင်းသဖြင့်။ စရိတာနိ၊ ကျင့်အပ်သော အကျင့်တို့တည်း။ (ဒုစ္စရိတာနိ၊ မကောင်းသဖြင့် ကျင့်အပ်သော အကျင့်တို့။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ ဝိရူပါနိ၊ ဖောက်ပြန်ကုန်သော။ စရိတာနိ၊ အကျင့်တို့တည်း။ ဒုစ္စရိတာနိ၊ ဖောက်ပြန်ကုန်သောအကျင့်တို့။ (ဒု သဒ္ဒါသည် ပထမနည်း၌ ဒုဋ္ဌုအနက်ကိုလည်းကောင်း, ဒုတိယနည်း၌ ဝိရူပအနက်ကိုလည်းကောင်း ဟောသည်။)
သုဋ္ဌု၊ ကောင်းစွာ။ စရိတာနိ၊ ကျင့်အပ်သောအကျင့်တို့တည်း။ (သုစရိတာနိ၊ ကောင်းစွာကျင့်အပ်သော အကျင့်တို့။) ဝါ၊ တစ်နည်း။ သုန္ဒရာနိ၊ ကောင်းကုန်သော။ စရိတာနိ၊ အကျင့်တို့တည်း။ သုစရိတာနိ၊ ကောင်းကုန်သော အကျင့်တို့။
ကရဏဘူတေန၊ ကရိုဏ်းဖြစ်၍ ဖြစ်သော။ ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့်။ ကတံ၊ ပြုအပ်သော။ ဒုစ္စရိတံ၊ မကောင်းသဖြင့် ကျင့်အပ်သောအကျင့်တည်း။ ဝါ၊ ဖောက်ပြန်သောအကျင့်တည်း။ ကာယဒုစ္စရိတံ၊ အကျင့်။ ဝါ၊ အကျင့်။
သဗ္ဗတ္ထ၊ ဝစီဒုစ္စရိတံ စသော အလုံးစုံသော ပုဒ်တို့၌။ ဧသ (ဧသော)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အစီအရင်သည်။ နယော၊ အနက်ကို ဆောင်ကြောင်းအစီအရင်တည်း။
သေသံ၊ ကြွင်းသော ပုဒ်အပေါင်းသည်။ တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထိုပါဠိရပ်၌။ (ထိုထိုဝိဘင်း ခန္ဓက၌။) ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်၏အဖြစ်ကြောင့်။ ဥတ္တာနမေဝ၊ သည်သာ။ ဣတိ၊ အပြီးတည်း။ ဣဒမပ္ပဟာယ၊ပေ၊ ကရေယျ။ ။ပါဠိတော်၌ ပုဂ္ဂိုလ် ၃ ယောက်ရှိသည်တွင် ''တံဗြဟ္မစာရိပဋိညတံ ပဟာယ'' ဖြင့် ပထမပုဂ္ဂိုလ်၏ ပယ်ပုံကို ပြ၏ ၊ ''ခီဏာသဝံ ၊ပေ၊ခမာပေတွာ''ဖြင့် ဒုတိယပုဂ္ဂိုလ်၏ ပယ်ပုံကို ပြ၏ ၊ ''နတ္ထိ ၊ပေ၊ဝိဘဇိတွာ''ဖြင့် တတိယပုဂ္ဂိုလ်၏ ပယ်ပုံကို ပြ၏ ၊ ဤသို့ ပယ်နိုင်လျှင် မိမိဂတိကို သုတ်သင်နိုင်ပါသည်-ဟူလို။
တိကဝါရဝဏ္ဏနာ၊ တိကဝါရ၏အဖွင့်သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီးပြီ။