အစိတ္တကော အာပဇ္ဇတီတိ အာဒီသု၊ တို့၌။
(ဝိနိစ္ဆယော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။
သဟသေယျာဒိပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇံ၊ သဟသေယျ အစရှိသော ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇ အာပတ်သို့။
အသဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် မစေ့ဆော်မူ၍။
အာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်လသော်။
ဝါ၊ ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အစိတ္တကော၊ စိတ်မရှိသည်။
(ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
ဒေသေန္တော၊ ဒေသနာပြောလသော်။
ဝါ၊ ဒေသနာပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သစိတ္တကော၊ စိတ်နှင့်တကွဖြစ်သည်။
(ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထ၏။
ယံ ကိဉ္စိ၊ အမှတ်မထား, တစ်ပါးပါးသောအာပတ်သို့။
(ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇဖြစ်စေ, လောကဝဇ္ဇဖြစ်စေ တစ်ပါးပါးသော အာပတ်သို့)။
သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တွ စေတနာဖြင့်စေ့ဆော်၍။
အာပဇ္ဇန္တော၊ သော်။
ဝါ၊ သည်။
သစိတ္တကော (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။
တိဏဝတ္ထာ ရကေန၊ ကြောင့်။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ သော်။
ဝါ၊ ထသော ရဟန်းသည်။
အစိတ္တကော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ဝုတ္တမေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အာပတ်သို့ပင်။
(သဟသေ ယျာဒိ ပဏ္ဏတ္တိဝဇ္ဇ အာပတ်သို့ပင်။)
တိဏဝတ္ထာရကေန၊ ကြောင့်။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ သော်။
ဝါ၊ သည်။
အစိတ္တကော (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ၊ ၏။
အစိတ္တကော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ၊ ၏။
ဣတရံ၊ အခြားသော သစိတ္တက အာပတ်သို့။
ဝါ၊ ကို။
ဒေသေန္တော၊ လသော်။
ဝါ၊ သည်။
သစိတ္တကော (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။
သစိတ္တကော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
ဓမ္မဒါနံ၊ နကို။
ကရောမိ၊ ပြုအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
ပဒသော ဓမ္မာဒီနိ၊ မ္မအစရှိသော အမှုတို့ကို။
(အာဒိဖြင့် "ဆပဉ္စဝါစာတိ ဓမ္မဒေသနာ"စသည်ကိုယူ။)
ကရောန္တော၊ ပြုလသော်။
ဝါ၊ ပြုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ကုသလစိတ္တော၊ ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။
ဗုဒ္ဓါနံ၊ ဘုရားရှင်တို့၏။
အနုသာသနိံ၊ အဆုံးအမတော်ကို။
ကရောမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
ဥဒဂ္ဂစိတ္တော၊ တက်ကြွသောစိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဒေသေန္တော၊ လသော်။
ဝါ၊ သည်။
(ပဒသော ဓမ္မအစရှိသောအာပတ်ကို ဒေသနာပြောသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ကုသလစိတ္တော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
ဒေါမနဿိတော၊ ဖြစ်သော ဒေါမနဿရှိသည်။
(တစ်နည်း) ဒေါမနဿိကော၊ ဒေါမနဿနှင့်ယှဉ်သည်။။
(ဟုတွာ, ဒေသေန္တော၊ သော်။
ဝါ၊ သည်။
အကုသလစိတ္တော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
တိဏဝတ္ထာရကေန၊ ကြောင့်။
နိဒ္ဒါဂတော၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့ရောက်သည်။
(ဟုတွာ)ဝ၊ ဖြစ်လျက်သော။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ အာပတ်မှ ထသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဗျာကတစိတ္တော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
ဘိံ သာပနာဒီနိ၊ ကြောက်စေခြင်း အစရှိသော အမှုတို့ကို။
(ချောက်လှန့်ခြင်းအစရှိသော အမှုတို့ကို။)
ကတွာ၊ ၍။
(အာပတ်မှ သင့်အောင်ပြုပြီး၍)။
(ဘိံသာပနာဒီနိ ကတွာတိ ဘိံသာပနာဒိနာ အာပတ္တိံ အာပဇ္ဇိတွာတိ အဓိပ္ပာယော၊ဋီကာ။)
ဗုဒ္ဓါနံ၊ တို့၏။
သာသနံ၊ ကို။
ကရောမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
သောမနဿိတော၊ ဖြစ်သော သောမနဿရှိသည်။
(တစ်နည်း) သောမနဿိကော၊ သောမနဿနှင့်ယှဉ်သည်။
(ဟုတွာ) ဒေသေန္တော အကုသလစိတ္တော (ဟုတွာ) အာပဇ္ဇတိ။
ကုသလစိတ္တော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ၊ ("ဘိံသာပနာဒီနိ ကတွာ"ဖြင့် အာပတ်မှထမြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းကိုပြသည်။)
ဒေါမနဿိတော၊ သည်။
(တစ်နည်း)ဒေါမနဿိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ)ဝ၊ လျက်သော။
ဒေသေန္တော အကုသလစိတ္တော(ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
(အာပတ်သင့်တုန်းကကဲ့သို့ အကုသိုလ်စိတ်ချင်း တူသောကြောင့်"ဒေါမနဿိတောဝ"ဟု "ဧဝ"ဖြင့်ဆိုသည်။)
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဆိုအပ်ပြီးသောနည်းဖြင့်ပင်။
("နိဒ္ဒါဂတောဝ"ကို "ဝုတ္တနယ" ဟုဆိုသည်။)
တိဏာဝတ္ထရကေန၊ တိဏဝတ္ထာရက သမထကြောင့်။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ ထလသော်။
ဝါ၊ ထသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဗျာကတစိတ္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ။
နိဒ္ဒေါက္ကန္တသမယေ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့သက်ရောက်ရာ အခါ၌။
သဟဂါရသေယျံ၊ ယျ အာပတ်သို့။
(သဟသေယျအာပတ်သို့)။
အာပဇ္ဇန္တော၊ သော်။
ဝါ၊ သည်။
အဗျာကတစိတ္တော (ဟုတွာ) အပဇ္ဇတိ။
**ဒေါမနဿိတော**။ ။သဉ္ဇာတ အဿတ္ထိအနက်၌ "ဣတ" ပစ္စည်းသက်၍ "ဒေါမနဿိတော"ဟု ပါဌ်မှန်ရှိပါစေ၊ ယောဇနာ၌ကား၊ "ဒေါမနဿိကောတိ-ဒေါမနဿေနယုတ္တော၊ ဒေါမနဿဝန္တောဝါ"ဟု ဖွင့်၏ ၊ ထိုအလို ဣကပစ္စည်းဖြင့် "ဒေဿမနဿိကော"ဟု ရှိရမည်၊ သို့သော် ပုဂ္ဂိုလ်က ဒေါမနဿနှင့် မယှဉ်နိုင်သောကြောင့် စဉ်းစားသင့်သည်။
ပန၊ ဆက်။
ဧတ္ထ၊ ဤအဗျာကတစိတ်ရှိသည် ဖြစ်၍ အာပတ်သို့ ရောက်ရ၌။
(ဧတ္ထာတိ၊ အဗျာကတမူလေ၊-ယောဇနာ)
ဝုတ္တနယေနေဝ၊ ဖြင့်ပင်။
("ဗုဒ္ဓါနံသာသနံ ကရောမီတိိိိိိိိိိိိ သောမနဿိတော ဒေသေန္တော"ဟု ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းဖြင့်ပင်။)
ကုသလစိတ္တော (ဟုတွာ) ဝုဋ္ဌာတိ၊ ၏။
ဣတိ အာဒိ၊ ဤသို့ အစရှိသောအနက်အဖွင့်ကို။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
ပဌမံ၊ပေ၊သမုဋ္ဌာနေဟီတိ အာဒိ၊ အစရှိသော စကားသည်။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
(ပညတ္တိဝါရဝဏ္ဏနာ၌)။
ဝုတ္တနယတ္တာ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော နည်းရှိသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ဥတ္တာနမေဝ၊ သည်သာ။
စတ္တာရော ၊ပေ၊ သမုဋ္ဌာနေဟီတိ အာဒီသု၊ အစရှိသော ပါဠိရပ်တို့၌။
ဥက္ကဋ္ဌပရိစ္ဆေဒတော၊ အလွန်ကို ပိုင်ခြားသော အားဖြင့်။
ယံယံ သမုဋ္ဌာနံ၊ အကြင်အကြင် သမုဋ္ဌာန်ကို။
ယဿ ယဿ၊ အကြင်အကြင် သိက္ခာပုဒ်၏ (အတွက်)။
လဗ္ဘတိ၊ ရအပ်၏။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထို အလုံးစုံသောသမုဋ္ဌာန်, ထိုအလုံးစုံသော သိက္ခာပုဒ်သည်။
ဝုတ္တမေဝ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီးသည်သာ။
ဟောတိ။
(ဤမှ နောက်၌ ပရိသမာပနတ္ထ ဣတိ သဒ္ဒါ ပါသင့်၏ ၊)
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ယံယံ သမုဋ္ဌာနံ။ ။စတ္တာရော ပါရာဇိကာ တီဟိ သမုဋ္ဌာနေဟိ သမုဋ္ဌန္တိ"ဟူသောစကား, "တေရသ သံဃာဒိသေသာ ဆဟိ သမုဋ္ဌာနေဟိ သမုဋ္ဌန္တိ"ဟူသော စကားကို ပါရာဇိကတစ်ပါးအတွက်, သံဃာဒိသေသ် တစ်ပါးအတွက် မိန့်တော်မူခြင်းမဟုတ် ပါရာဇိကအားလုံးအတွက် သံဃာဒိသေသ်အားလုံးးအတွက် ရထိုက်သမျှ သမုဋ္ဌာန်အားလုံးကို ပေါင်း၍မိန့်တော်မူခြင်းဖြစ်သည်-ဟူလို။
အာပတ္တိသမုဋ္ဌာနာဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။