ဥပေါသထကမ္မဿ ကောအာဒီတိအာဒီနံ၊ အစရှိကုန်သော။
ပုစ္ဆာနံ၊ တို့၏။
ဝိသဇ္ဇနေ၊ ဖြေဆိုကြောင်းစကားရပ်၌။
သာမဂ္ဂီအာဒီတိ၊ ကား။
ဥပေါသထံ၊ ကို။
ကရိဿာမ၊ ပြုကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံ၍။
သီမံ၊ သိိမ်ကို။
သောဓေတွာ၊ သုတ်သင်ပြီး၍။
ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိံ၊ ဆန္ဒပါရိသုဒ္ဓိကို။
အာဟရိတွာ၊ ဆောင်ယူပြီး၍။
သန္နိပတိတာနံ၊ စည်းဝေးပြီးသော ရဟန်းတို့၏။
ကာယသာမဂ္ဂီ၊ ကိုယ်၏ ညီညွတ်ခြင်းသည်။
အာဒိ၊ အစတည်း။
ကိရိယာ မဇ္ဈေတိ၊ ကား။
ပုဗ္ဗကိစ္စံ၊ ပုဗ္ဗကိစ္စကိုးပါးကို။
ကတွာ၊ ပြုပြီး၍။
ပါတိမောက္ခဩသာရဏကိရိယာ၊ ပါတိမောက်ကို သက်ရောက်စေခြင်းဟူသော အမူအရာသည်။
(ပါတိမောက်ရွတ်ပြခြင်းသည်။)
မဇ္ဈေ၊ အလယ်တည်း။
နိဋ္ဌာနံ ပရိယောသာနန္တိ၊ ကား။
တတ္ထ သဗ္ဗေဟေဝ သမဂ္ဂေဟိ သမ္မောဒမာနေဟိ အဝိဝဒမာနေဟိ သိက္ခိတဗ္ဗန္တိ၊ ဟူသော။
ဣဒံ ပါတိမောက္ခနိဋ္ဌာနံ၊ ဤပါတိမောက်၏ ပြီးဆုံးခြင်းသည်။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးတည်း။
ပဝါရဏာကမ္မဿ သာမဂ္ဂီအာဒီတိ၊ ကား။
ပဝါရဏံ၊ ကို။
ကရိဿာမ၊ န်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံ၍။
သီမံ သောဓေတွာ, ဆန္ဒပဝါရဏံ၊ ဆန္ဒပဝါရဏာကို။
အာဟရိတွာ၊ ၍။
(ဆောင်သင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်ထံမှ ဆောင်ယူပြီး၍)။
သန္နိပတိတာနံ၊ တို့၏။
ကာယသာမဂ္ဂီ၊ သည်။
အာဒိ၊ တည်း။
ကိရိယာ မဇ္စျေတိ၊ ကား။
ပဝါရဏာဉတ္တိ စ၊ ပဝါရဏာဉတ်သည်လည်းကောင်း။
(ပဝါရဏာဉတ်ထားခြင်းသည် လည်းကောင်း။)
ပဝါရဏာကထာ စ၊ ဖိတ်မံကြောင်းဖြစ်သော စကားသည်လည်းကောင်း။
(သံဃံ ဘန္တေ ပဝါရေမိ စသည်ဖြင့် ဆိုခြင်းသည်လည်းကောင်း။)
မဇ္စျေ၊ တည်း။
(ဝိမတိ၌ကား ''ပဝါရဏာကထာ'' နေရာဝယ် ''ပဝါရဏာဂါထာ''ဟု ရှိ၏။)
သံဃနဝကဿ၊ သံဃနောရဟန်း၏။
(သံဃာတွင် အငယ်ဆုံး ရဟန်း၏။)
ပဿန္တော ပဋိကရိဿာမီတိ၊ ဟူ၍။
ဝစနံ၊ ဆိုခြင်းသည်။
ပရိယောသာနံ၊ တည်း။
ကဇ္ဇနီယကမ္မာဒီသု၊ တို့၌။
ယေန ဝတ္ထုနာ၊ အကြင် ဝတ္ထုကြောင့်။
ကမ္မာရဟော၊ ကံထိုက်သည်။
ဟောတိ။
(တံ ဝတ္ထု၊ သည်။)
ဝတ္ထုနာမ၊ ၏။
(''ကမ္မာရဟော ဟောတိ''နောက်၌''တံ ဝတ္ထု''ဟု ရှိသည်မှာ ပို၏ ၊ ရှေ့ကို လှည့်စပ်ရမည်။)
ယေန၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တံ ဝတ္ထု၊ ထို တဇ္ဇနီယကံပြုကြောင်း ဝတ္ထုကို။
ကတံ၊ ပြီ။
(သော၊ ထိုဝတ္ထုကို ပြုတတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
ပုဂ္ဂလောတိ၊ မည်၏။
(ဤ၌လည်း ''သောပုဂ္ဂလော''ကား အပိုပင်၊ ရှေ့ကို လှည့်၍ စပ်ပါ။)
ကမ္မဝါစာ ပရိယောသာနန္တိ၊ ကား၊ ကတံ သံဃေန၊ပေ။
ဓာရယာမီတိ၊ ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
တဿာ ကမ္မဝါစာယ၊ ၏။
အဝသာနဝစနံ၊ အဆုံးဖြစ်သော နိဂုံးစကားသည်။
ပရိယောသာနံ၊ တည်း။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ကံတို့၌။
သေသံ၊ သည်။
ဉတ္တာနမေဝ၊ သည်သာ။
ဣတိ၊ အပြီးတည်း။
ဥပေါသထာဒိပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနာဝဏ္ဏနာ၊ ဥပေါသထာဒိပုစ္ဆာဝိသဇ္ဇနအဖွင့်သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
အတ္တဝသပကရဏေ၊ အတ္တဝသအရာ၌။
ဒသ အတ္ထဝသေတိအာဒီသု၊ အစရှိသောပါဠိရပ်တို့၌။
ယံ၊ အကြင်အဆုံးအဖြတ်စကားရပ်ကို။
ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုထိုက်၏။
တံ၊ ထိုအဆုံးအဖြတ်စကားရပ်ကို။
ပဌမပါရာဇိကဝဏ္ဏနာယမေဝ၊ ပထမပါရာဇိက၏အဖွင့်၌ပင်။
(မယာ) ဝုတ္တံ။
(ပဌမပါရာဇိကဝဏ္ဏနာယမေဝ ဝုတ္တန္တိ၊ သံဃသုဋ္ဌုတာယာတိအာဒိနာ အတ္ထဝဏ္ဏနံ သန္ဓာယ ဝုတ္တံ၊-သာရတ္ထ။)
ယံ သံဃသုဋ္ဌု တံ သံဃဖာသုတိအာဒီသု၊ တို့၌။
ဥပရိမံ ဥပရိမံ၊ အထက် အထက် ဖြစ်သော(နောက်နောက်ဖြစ်သော)။
ပဒံ၊ ပုဒ်သည်။
ဟေဋ္ဌိမဿ ဟေဋ္ဌိမဿ၊ အောက်အောက်ဖြစ်သော။
(ရှေးရှေးဖြစ်သော။)
ပဒဿ၊ ၏။
အတ္ထော၊ တည်း။
(အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို ဖွင့်ပြသောပုဒ်တည်း။)
ဥပရိမံ၊ပေ၊အတ္ထော။ ။ဤဝါကျသည် အခြားနေရာ၌ ''ပစ္ဆိမံ ပစ္ဆိမံ ပုရိမဿ ပုရိမဿအတ္ထဝစနံ'' ဟူသော အသုံးအနှုန်းမျိုးနှင့် သဘောတူပင်တည်း၊ ထို့ကြောင့် ဥပရိမ ဥပရိမဟူသည် သံဃဖာသု စသော နောက်နောက် ပုဒ်တည်း၊ ဟေဋ္ဌိမ ဟေဋ္ဌိမပဒ ဟူသည် သံဃသုဋ္ဌု စသော ရှေးရှေးပုဒ်တည်း၊ အတ္ထောဟူသော နိဿယ မြန်မာပြန်အနက်မျိုးမဟုတ်, အဓိပ္ပာယ်အနက်တည်း၊ သံဃသုဋ္ဌု ဖြစ်ပုံကို သံဃဖာသု ဖြစ်ခြင်းက ထင်ရှားပြ၏ ၊ သံဃဖာသု ဖြစ်ပုံကို ဒုမ္မင်္ကူနံ ပုဂ္ဂလာနံ နိဂ္ဂဟ ဖြစ်ခြင်းက ထင်ရှားပြ၏ ၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အတ္ထ ဖြစ်ပုံကိုသိပါ။
ပန၊ ဆက်။
အတ္ထသတံ ဓမ္မသတန္တိအာဒိမှိ၊ အစရှိသော ကားရပ်၌။
ဒသသု၊ န်သော။
ပဒေသု၊ (သံဃသုဋ္ဌု စသော)ပုဒ်တို့တွင်။
ဧကေကံ၊ တစ်ပါး တစ်ပါးသောပုဒ်ကို။
မူလံ၊ မူကို။
(အရင်းအစကို)။
ကတွာ၊ ၍။
ဒသက္ခတ္တုံ၊ ဆယ်ကြိမ်။
ယောဇနာယ၊ ယှဉ်စေအပ်ခြင်းအားဖြင့်။
ယဒေတံ ပဒသတံ၊ အကြင် ပုဒ်ပေါင်းတစ်ရာကို။
ဝုတ္တံ၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီ။
တတ္ထ၊ ထိုပုဒ်ပေါင်းတစ်ရာတွင်။
ပစ္ဆိမဿ ပစ္ဆိမဿ၊ နောက်နောက်ဖြစ်သော။
ပဒဿ၊ ၏။
ဝသေန၊ အပြားအားဖြင့်။
အတ္တသတံ၊ အနက်တစ်ရာကိုလည်းကောင်း။
ပုရိမဿ ပုရိမဿ၊ ရှေ့ရှေ့ဖြစ်သော။
(ပဒဿ၊ ၏။)
ဝသေန၊ အပြားအားဖြင့်။
ဓမ္မသတံ၊ ပါဠိတစ်ရာကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
(တတ္ထာတိ တသ္မိံ ပဒသတေ၊ နိဒ္ဓါရဏေ ဘုမ္မံ၊ အတ္ထသတန္တိ၊ အဘိဓေယျသတံ။
ဓမ္မသတန္တိ၊ အဘိဓာနသတံ။
ပါဠိသတန္တိ အတ္ထော၊-ယောဇနာ။)
အထ ဝါ၊ ထို့ပြင်တစ်နည်းကား။
ဒသ၊ န်သော။
ယေ အတ္ထဝသေ၊ အကြင်စီးပွားအထူးတို့ကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
တထာဂတေန၊ သည်။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
သိက္ခာပဒံ၊ ကို။
ပညတ္တံ၊ ပြီ။
(''ယေ''ကို ''ဧဝမာဒိနာနယေန'' နောက်ကျမှ အနက်ပေးပါ။)
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေ့၌။
(ရှေ့ဖြစ်သော)။
ပဌမပါရာဇိကဝဏ္ဏနာယံ၊ ၌။
“တတ္ထ သံဃသုဋ္ဌုတာ နာမ၊ပေ၊အာဟ သံဃသုဋ္ဌုတာယာတိ” ဟူ၍။
ဧဝမာဒိနာ၊ သော။
နယေန၊ ဖြင့်။
ယေ(အတ္ထဝသာ)၊ အကြင် စီးပွားအထူးတို့ကို။
(မယာ) ဝဏ္ဏိတာ၊ ဖွင့်ပြအပ်ကုန်ပြီ။
တေသံ၊ ထိုအတ္ထဝသတို့၏။
ဣဓ၊ ဤပရိဝါရပါဠိတော်၌။
ဒသက္ခတ္တုံ၊ ဆယ်ကြိမ်။
အာဂတတ္တာ၊ လာကုန်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
အတ္ထသတံ၊ အနက်တစ်ရာကိုလည်းကောင်း။
တဒတ္ထဇောတကာနံ၊ ထိုအနက်ကို ထွန်းပြတတ်ကုန်သော။
ပဒါနံ၊ ပုဒ်တို့၏။
ဒသက္ခတ္တုံ၊ပေ၊ ပဒသတံ။ ။ယံ သံဃသုဋ္ဌု၊ တံ သံဃဖာသု ဤ နှစ်ပုဒ်ကိုမှ တစ်ပုဒ်တည်းရေတွက်သောအားဖြင့် တစ်ခု တစ်ခု ခေါင်းတပ်လျှင် ပုဒ်ပေါင်း ၉ ပုဒ်သာရ၏ ၊ ဤနည်းအားဖြင့် ပုဒ်ပေါင်း ၉၀ သာ ဖြစ်နိုင်သေး၏ ၊ မူလ မူလီ မဟုတ်ဘဲ ပထမ ပြခဲ့သော သင်္ခလိက (သံကွင်းဆက်) နည်းနှင့် ပေါင်းမှသာ ပဒသတ ဖြစ်နိုင်သည် ၊ရှေ့ပုဒ်ကို ပဒ, နောက်ပုဒ်ကို အတ္ထ ဟု ယူ၍ အတ္ထသတလည်း ဖြစ်နိုင်၏ ။ (ဒသက္ခတ္တုံ ယောဇနာယ ပဒသတံ ဝုတ္တန္တိ- ဧကမူလကနယေ ဒသက္ခတ္တုံ ယောဇနာယ ကတာယသင်္ခလိကနယေ ဝုတ္တပဒေဟိ သဒ္ဓိံ ပဒသတံ ဝုတ္တန္တိ ဧဝမတ္ထော ဂဟေတဗ္ဗော ၊- ဋီကာ ။)
ဣဒါနိ၊ အတ္ထသတ, ဓမ္မသတကို သိပြီးရာ ယခုအခါ၌။
အတ္ထဇောတကာနံ၊ အနက်ကို ထွန်းပြတတ်ကုန်သော။
နိရုတ္တီနံ၊ သဒ္ဒါတို့၏။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
နိရုတ္တိသတံ၊ သဒ္ဒါတစ်ရာလည်းကောင်း။
(“ ဣတိ” ၌စပ်။)
ဓမ္မဘူတာနံ၊ ဓမ္မဖြစ်၍ဖြစ်ကုန်သော။
နိရုတ္တီနံ၊ သဒ္ဒါတို့၏ ။
ဝသေန၊ ဖြင့်။
နိရုတ္တိသတံ၊ လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့။
ဒွေနိရုတ္တိသတာနိ၊ နိရုတ္တိနှစ်ရာတို့ကိုလည်းကောင်း။
(“ဝေဒိတဗ္ဗနိ” ၌စပ်။)
အတ္ထသတေ၊ အနက်တစ်ရာ၌။
(ပဝတ္တံ၊ အာရုံပြုသောအားဖြင့် ဖြစ်သော။)
ဉာဏသတံ၊ ဉာဏ်တစ်ရာလည်းကောင်း။
ဓမ္မသတေ၊ ပါဠိတစ်ရာ၌။
(ပဝတ္တံ) ဉာဏသတံ၊ လည်းကောင်း။
ဒွီသု နိရုတ္တိသတေသု၊ နှစ်ရာသော နိရုတ္တိတို့၌။
(ပဝတ္တာနိ) ဒွေဉာဏသတာနိ၊ နှစ်ရာသော ဉာဏ်တို့လည်းကောင်း။
ဣတိ၊ သို့ ။
စတ္တာရိ ဉာဏသတာနိ စ၊ လေးရာသော ဉာဏ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝေဒိတဗ္ဗာနိ၊ န်၏။
ဒွေ နိရုတ္တိသတာနိ စ၊ နှစ်ရာသော နိရုတ္တိတို့ကိုလည်းကောင်း။
စတ္တာရိ ဉာဏသတာနိ၊ လေးရာသောဉာဏ်တို့ကိုလည်းကောင်း။
(ဝေဒိတဗ္ဗာနိ)။)
ဟိ၊ မှန်။
အတ္ထသတံ ၊ပေ၊ အတ္ထဝသေပကရဏေတိ၊ ဟူ၍။
ဣတိ၊ သို့။
ယံ၊ အကြင် စကားကို။
(သံဂီတိကာရေဟိ) ဝုတ္တံ။
ဣဒံ၊ ဤစကားကို။
ဧတံ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးသော အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ စွဲ၍။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ မှတ်အပ်၏။
(အတ္ထဝသေပကရဏေ၊ အတ္ထဝသအရာ၌။
အတ္ထသတံ၊ အနက်တစ်ရာကိုလည်းကောင်း။
ဓမ္မသတံ၊ ပါဠိတစ်ရာကိုလည်းကောင်း။
(ဝေဒိတဗ္ဗံ)။
ဣတိ၊ ဤသို့ဆိုအပ်ပြီးသော စကားအစဉ်ဖြင့်။
သမန္တပါသာဒိကာယ၊ သမန္တပါသာဒိကာ မည်သော။
ဝိနယသံဝဏ္ဏနာယ၊ ဝိနည်းအဖွင့်၌။
မဟာဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ မဟာဝဂ်၏ အဖွင့်သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။