ဥဗ္ဗာဟိကဝဂ္ဂေ၊ ၌။
န အတ္ထကုသလောတိ၊ ကား။
အဋ္ဌကထာကုသလော၊ အဋ္ဌကထာ၌ ကျွမ်းကျင်သည်။
န (ဟောတိ)၊ မဖြစ်။
အတ္တုဒ္ဓါရေ၊ အနက်ကို ထုတ်ပြရာ အဋ္ဌကထာ၌။
ဆေကော၊ ကျွမ်းကျင်သည်။
န ဟောတိ။
(''ဥဗ္ဗာဟိကာ'' ပုဒ်ကို စူဠဝဂ္ဂဘာသာဋီကာ, အဓိကရဏ ဝူပသမကထာ၌ဖွင့်ပြခဲ့ပြီ။)
န ဓမ္မကုသလောတိ၊ ကား။
အာစရိယမုခတော၊ ဆရာ၏ နှုတ်မှ။
အနုဂ္ဂဟိတတ္တာ၊ (တိုက်ရိုက်) မသင်ယူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါဠိယံ၊ ကုသလော န (ဟောတိ)။
အာစရိယမုခတော၊ပေ၊န ကုသလော။ ။ရှေးက စာအုပ် မရှိသောကြောင့် ပါဠိအဋ္ဌကထာသင်ယူလျင် ဆရာက နှုတ်ဖြင့် ရွတ်ဆိုပြသောအခါ နှုတ်တိုက်လိုက်၍ သင်ယူရ၏ ၊ ထိုသို့ သင်ယူမှ ကျွမ်းကျင်သည်၊ ထိုသို့ မသင်ယူရဘဲ တစ်ဆင့်တစ်ဆင့် အကြားဖြစ်လျှင် မသေချာသောကြောင့် မကျွမ်းကျင်-ဟူလို။
ပါဠိသူရော၊ ပါဠိတော်၌ ရဲရင့်သည်။
န (ဟောတိ)။
န နိရုတိကုသလောတိ၊ ကား။
ဘာသန္တရဝေါဟာရေ၊ ဘာသာတစ်ပါး၏ အခေါ်အဝေါ်၌။
ကုသလော န (ဟောတိ)။
(နိရုတ္တိအရ ထိုထိုလူမျိုးတို့ ပြောဆိုအပ်သော ဘာသာစကားကို ယူပါ-ဟူလို၊ ဤစကားဖြင့် ဘာသန္တရ အမျိုးမျိုး မသင်ကောင်းဟူသော ဝါဒကို စဉ်းစားပါလေ။)
န ဗျဉ္စနကုသလောတိ၊ ကား။
သိထိလဓနိတာဒိဝသေန၊ သိထိလ ဓနိတ အစရှိသည်တို့၏ အစွမ်းအားဖြင့်။
ပရိမဏ္ဍလဗျဉ္ဇနာရောပနေ၊ ထက်ဝန်းကျင်ဝန်းဝိုင်းသော သဒ္ဒါသို့ တင်ခြင်း။
ကုသလော န ဟောတိ။
အက္ခရ ပရိစ္ဆေဒေ၊ အက္ခရာ အပိုင်အခြား၌။
နိပုဏော၊ သိမ်မွေ့သော ဉာဏ်ရှိသည်။
န (ဟောတိ)၊ ဣတိ အတ္ထော၊ (ပရိမဏ္ဍလ၊ ပေ၊ န ဟောတီတိ ပရိမဏ္ဍလေနပဒ ဗျဉ္စနေန ဝတ္တုံ, (ကိုယ်တိုင် ရွတ်ဆိုခြင်းငှာ လည်းကောင်း။)
ပရေဟိ ဝုတ္တံ ဇာနိတုဉ္စ အသမတ္ထောတိ အတ္ထော၊- ဝိမတိ၊)
န ပုဗ္ဗာပရကုသလောတိ၊ ကား။
အတ္ထပုဗ္ဗာပရေ၊ အဋ္ဌကထာ၏ ရှေ့နောက်စကား၌ လည်းကောင်း။
ဓမ္မပုဗ္ဗာပရေ၊ ပါဠိတော်၏ ရှေ့နောက်စကား၌ လည်းကောင်း။
နိရုတ္တိပုဗ္ဗာပရေ၊ ထိုထို ဘာသာ၏ ရှေ့နောက်စကား၌ လည်းကောင်း။
ဗျဉ္စနပုဗ္ဗာပရေ၊ သဒ္ဒါ၏ ရှေ့နောက်စကား၌ လည်းကောင်း။
ပုရေကထာ ပစ္ဆာကထာသုစ၊ ရှေ့၌ ပြောဆိုထိုက်သော စကား, နောက်မှ ပြောဆိုထိုက်သော စကားတို့၌ လည်းကောင်း။
ကုသလော၊ ကျွမ်းကျင်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ကောဓနောတိ အာဒီနိ၊ ကောဓနောအစရှိသော စကားတို့ကို။
(“ ဝုတ္တာနိ” ၌စပ်၊)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ကောဓာဒီဟိ၊ ကောဓ အစရှိသော တရားတို့သည်။
အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သူသည်။
ကာရဏာကာရဏံ၊ အကြောင်း ဟုတ်သည် အကြောင်း မဟုတ်သည်ကို။
န ဇာနာတိ၊ ဝိနိစ္ဆိတုံ၊ ငှာ။
န သက္ကောတိ၊ နိုင်။
တသ္မာ, ဝုတ္တာနိ၊ မိန့်တော်မူအပ်ကုန်ပြီ။
(ဤကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးအား ဥဗ္ဗာဟိက သမ္မုတိ မပေးဖို့ရန် ကောဓနာစသော စကားကို မိန့်တော်မူရသည်၊ ဟူလို။)
ပသာရေတာ ဟောတိ နော သာရေတာတိ၊ ကား။
မောဟေတာ၊ တွေဝေစေတတ်သည်။
ဟောတိ၊ သတိံ၊ ကို။
ဥပ္ပာဒေတာ၊ ဖြစ်စေတတ်သည်။
န(ဟောတိ)။
စောဒကစုဒိတကာနံ၊ တို့၏။
ကထံ၊ ကို။
မောဟေတိ၊ တွေဝေစေတတ်၏။
ပိဒဟတိ၊ ပိတ်တတ်၏။
နသာရေတိ၊ အမှတ် မရစေတတ်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
(“ပ” ရှေးရှိသောကြောင့် သရဓာတ်သည် တွေဝေခြင်း အနက်ကိုဟော၏၊ ကာရိတ်ပစ္စည်းကြောင့် “စေ” ဟုပေးရ၏၊ ထို့ကြောင့် “မောဟေတာ” ဟု ဖွင့်သည်။)
ဧတ္ထ ဥဗ္ဗာဟိကဝဂ္ဂေ၊ ၌။
သေသံ ဥတ္တာနမေဝ- ၊ (“ ဥဗ္ဗာဟိကဝဂ္ဂေ” သည် ပိုဟန်တူ၏၊ “ဧတ္ထ” ဟုသာ ရှိသင့်သည်။)
ဣတိ၊ တည်း။
ဥဗ္ဗာဟိကဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သည်။
နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။