ဧဝံ၊ ဤသို့လျင်။
ပုစ္ဆာနုက္ကမေန၊ ပုစ္ဆာအစဉ်အားဖြင့်။
သဗ္ဗပဉှေ၊ အလုံးစုံသော ပြဿနာတို့ကို။
ဝိသဇ္ဇေတွာ၊ ဖြေပြီး၍။
ဣဒါနိ၊ ၌။
အာပတ္တိက္ခန္ဓာစဘဝန္တိ ဘတ္တာတိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤမာတိကာ၌။
သင်္ဂဟိတ အာပတ္တိက္ခန္ဓာနံ၊ သိမ်းယူအပ်သော အာပတ်အစုတို့ု၏။
ပစ္စေကံ၊ အသီးအသီး။
နိဗ္ဗဝနမတ္တံ၊ ဝိဂြိုဟ်မျှကို။
ဒဿေန္တ၊ ပြတော်မူလိုသည်။
(ဟုတွာ) ပါရာဇိကန္တိ အာဒိံ၊ ပါရာဇိကန္တိအစရှိသော စကားရပ်ကို။
အာဟ၊ ပြီ။
(နီဟရိတွာ၊ သဒ္ဒါဖြစ်ခြင်း အကြောင်းကိုထုတ်ဖော်၍။
ဝုစ္စတိ ဧတေနာတိ နိဗ္ဗစနံ၊ ဆကြောင်းဖြစ်သော ဝိဂြိုဟ်။
ပါရာဇိကန္တိ၌ ဣတိ တစ်လုံးအကျေ ကြံပါ။)
တတ္ထ၊ ထို ပါရာဇိကန္တိ အစရှိသော စကားရပ်၌။
ပါရာဇိကန္တိ ဂါထာယ၊ ပါရာဇိကန္တိ ဟူသော ဂါထာ၏။
အယံ၊ ကား။
အတ္ထော၊ တည်း။
ပုဂ္ဂလာပတ္တိသိက္ခာပဒ ပါရာဇိကေသု၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ပါရာဇိက, အာပတ်ဟူသော ပါရာဇိက,သိက္ခာပုဒ်ဟူသော ပါရာဇိကတို့တွင်။
ယဒိဒံ (ယံ+ဣဒံ) အာပတ္တိပါရာဇိကံနာမ၊ အကြင် အာပတ်ဟူသော ပါရာဇိက မည်သည်ကို။
(ဘဂဝတာ) ဝုတ္တံ။
တံ၊ ထိုအာပတ္တိပါရာဇိကသို့။
အာပဇ္ဇန္တော၊ ရောက်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ပါရာဇိကော(ပရာဇိတော)၊ သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးစေအပ်သည် လည်းကောင်း။
(''ပါရာဇိကော, ပရာဇိတော''ဟု ပါဌ် ၂ ထွေရှိ၏ ၊အနက်တူတည်း။)
ပရာဇယံ၊ ဆုံးရှုံးခြင်းသို့။
အာပန္နော၊ ရောက်သည်လည်းကောင်း။
သဒ္ဓမ္မာ၊ သူတော်ကောင်းတရားမှ။
(သာသနာတော်မှ)။
စုတော၊ ရွေ့လျောသည်လည်းကောင်း။
ပရဒ္ဓေါ၊ ချွတ်ချော်သည်လည်းကောင်း။
ဘဋ္ဌော၊ လျှောကျသည်လည်းကောင်း။
နိရင်္ကတောစ၊ ကင်းအောင်ပြုအပ်သည် လည်းကောင်း။
ဟောတိ။
''ပါရာဇိကဏ်ဘာသာဋီကာ၌ ''နိရာကတော''ဟု ပြင်ခဲ့သည်။)
အနိဟတေ၊ သံဃာမှ မပယ်ထုတ်အပ်သော်။
တသ္မိံ ပုဂ္ဂလေ၊ ၌။
ပုန၊ ဖန်။
(ပါရာဇိက ကျပြီးမှ နောက်၌။)
ဥပေါသထပ္ပဝါရဏာဒိဘေဒေါ၊ ဥပုသ် ပဝါရဏာ အစရှိသော အပြားရှိသော။
သံဝါသော၊ သံဝါသသည်။
နတ္ထိ။
တေနေတံ ဣတိ ဝုစ္စတီတိ၊ ကား။
တေနကာရဏေန၊ ထို အကြောင်းကြောင့်။
ဧတံ (အာပတ္တိဇာတံ)၊ ဤအာပတ်ကို။
အာပတ္တိပါရာဇိကန္တိ၊ အာပတ္တိပါရာဇိကဟူ၍။
(ပါရာဇိက အာပတ်ဟူ၍။)
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဟိ၊ ဆက်။
ဧတ္ထ ဤဂါထာ၌။
အယံ၊ ကား။
သင်္ခေပတ္ထော၊ အကျဉ်းဖြစ်သော အနက်တည်း။
(''အယံပနေတ္ထ''ဟု ပနရှိလျှင်ကောင်း၏ ။)
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
(ပုဂ္ဂလော၊ သည်။)
ပါရာဇိကော (ပရာဇိတော)၊ သာသနာတော်မှ ဆုံးရှုံးစေအပ်သည်။
ဟောတိ။
တေန တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဧတံ (အာပတ္တိဇာတံ၊ ကို။
ပါရာဇိကန္တိ၊ ပါရာဇိကဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
ဣတိ၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
သင်္ခေပတ္ထော၊ တည်း။)
(ဤ ဂါထာတို့၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါရာဇိကဏ် ဘာသာဋီကာ ပါရာဇိကောပုဒ်၏အဖွင့်၌ ပြခဲ့ပြီ။)
ဒုတိယဂါထာယပိ၊ ဒုတိယဂါထာ၏လည်း။
ဗျဉ္ဇနံ၊ သဒ္ဒါကို။
အနာဒိယိတွာ၊ အလေးအမြတ်အားဖြင့် မယူမူ၍။
(ဂရုမစိုက်မူ၍။)
အတ္ထမတ္တမေဝ၊ အနက်မျှကိုသာ။
ဒဿေတုံ၊ ငှာ။
သံဃောဝဒေတိ ပရိဝါသန္တိ အာဒိ၊ သံ အစရှိသော စကားရပ်ကို။
(သံဂီတိ ကာရေဟိ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ပန၊ ဆက်။
အယံ၊ ကား။
ဧတ္ထ၊ ဤ ဒုတိယဂါထာ၌။
အတ္ထော၊ တည်း။
ဣမံ အာပတ္တိံ၊ ဤ သံဃာဒိသေိသ် အာပတ်သို့။
အာပဇ္ဇိတွာ၊ ၍။
ဝုဋ္ဌာတုကာမဿ၊ ထခြင်းငှာ အလိုရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ယံ တံ အာပတ္တိဝုဋ္ဌာနံ၊ အကြင်အာပတ်မှ ထမြောက်ခြင်းသည်။
(အကြင် အာပတ်မှ ထမြောက်ကြောင်းကံသည်၊ အတ္ထိ)တဿ၊ ထို အာပတ်မှ ထမြောက်ခြင်း၏။
(ထို အာပတ်မှထမြောက်ကြောင်း ကံ၏။)
ပရိဝါသ ဒါနတ္ထာယ၊ ပရိဝါသ်ပေးခြင်း အကျိုးငှာ။
အာဒိမှိစေဝ၊ အစ၌ လည်းကောင်း။
မာနတ္တဒါနတ္ထာယ၊ မာနာတ်ပေးခြင်း အကျိုးငှာ။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
(အန္တရာပတ် သင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် တစ်နည်း)။
မူလာယပဋိကဿနေန၊ မူလာယ ပဋိကဿနနှင့်။
သဟ၊ ကွ။
မာနတ္တဒါနတ္ထာယ၊ ငှာ။
အာဒိတော၊ အစမှ။
သေသေ၊ ကြွင်းသော။
မဇ္ဈေ၊ အလယ်၌လည်းကောင်း။
အဗ္ဘာနတ္ထာယ၊ အဗ္ဘာန်အကျိုးငှာ။
အဝသာနေစ၊ အဆုံး၌လည်းကောင်း။
သံဃော၊ ကို။
ဣစ္ဆိတဗ္ဘော၊ အလိုရှိထိုက်၏။
ဟိ၊ မှန်။
ဧတ္ထ၊ ဤအာပတ်မှ ထခြင်းတို့တွင်။
(ဤကံတို့တွင်။)
ဧကမ္ပိ ကမ္မံ၊ တစ်ခုသော ကံသည်လည်း။
ဝါ၊ ကိုလည်း။
သံဃေန၊ နှင့်။
ဝိနာ၊ ကင်း၍။
ကာတုံ၊ ငှာ။
နသက္ကာ၊ မတတ်ကောင်း။
ဣတိ၊ လျင်။
အဿ၊ ဤ အာပတ်အပေါင်း၏။
အာဒိမှိစေဝ၊ အစ၌လည်းကောင်း။
သေသေစ၊ အစမှကြွင်းသော အလယ်အဆုံး၌ လည်းကောင်း။
သံဃော၊ သံဃာကို။
ဣစ္ဆိတဗ္ဗော၊ ၏။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
သံဃာဒိသေသော၊ မည်၏။
(''ကာတုံတိ''၌ ''ဣတိ''ကို ''ဣစ္ဆိတဗ္ဗော'' ၌စပ်၊ ''အဿာတိ''၌ ဣတိကို ''သံဃာဒိသေသော''၌စပ်၊ ဤအဖွင့်တို့၏ အကျယ် ကို ပါရာဇိကဏ် သံဃာဒိသေသ် သံဃာဒိသေသောပုဒ်နှင့် အဖွင့်၌ ပြခဲ့ပြီ။)
တတိယဂါထာယ၊ ၌။
အနိယတော န နိယတောတိ၊ ကား။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
န နိယတော၊ မမြဲ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အယံ အာပတ္တိက္ခန္ဓော၊ ဤ အာပတ်အစုသည်။
အနိယတော၊ အနိယတမည်၏။
ဣတိ အတ္ထော။
ကိံ ကာရဏာ၊ အဘယ်ကြောင်းကြောင့်။
န နိယတော၊ မမြဲသနည်း။
ဣတိ၊ ဤကား အမေးတည်း။
ပဒံ၊ သိက္ခာပုဒ်ကို။
အနေကံသိကတံ၊ ဧကန်မရှိသည်ကို ပြုအပ်ပြီ။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဣဒံ သိက္ခာပဒံ၊ ကို အနေကံသေန- ဧကန် မဟုတ်သောအားဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
(တသ္မာ၊ ကြောင့်။
န နိယတော၊ မမြဲ။)
ဣတိ အတ္ထော။
(“အနေကံသိကတံ ပဒံ” ၌ ပဒံကို “သိက္ခာပဒံ” ဟု လည်းကောင်း, အနေကံသိကတံ” ကို “အနေကသေန ကတံ” ဟု ည်းကောင်း ဖွင့်သည်၊ အနေကံသော+ယသဿ+ အတ္ထီတတိအနေကံ သိကံဟု ပြု။)
ကတံ၊ အဘယ်သို့လျင်။
အနေကံသေန၊ အားဖြင့်။
(ကတံ၊ နည်း။
ဣတိ၊ ဤကားအမေးတည်း။)
တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးသော ဌာနတို့တွင်။
အညတရံ၊ တစ်ပါးပါးသော။
ဌာနံ၊ ဌာနကို။
(ကတံ၊ ပြီ။)
ဟိ၊ မှန်။
တိဏ္ဏံ ဓမ္မာနံ အညတရေန ကာရေတဗ္ဗောတိ၊ ဟူ၍။
တတ္ထ၊ ထို အနိယတ သိက္ခာပုဒ်၌။
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
အနိယတောဟိ၊ အနိတယဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
သော အာပတ္တိက္ခန္ဓော၊ ကို။
အနိယတောတိ။ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
(ဒုတိယ အနိယတသိက္ခာပုဒ်၏ “အနိယတ” မည်ပုံကို ပြလိုသောကြောင့်၊ “ယထာစ” စသည်ကို မိန့်။)
စ၊ ဆက်။
တိဏ္ဏံ၊ တို့တွင်။
အညတရံ၊ သော။
ဌာနံ၊ ကို။
(ဝုတ္တံ) ယထာ၊ ကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။
ဒွိန္နံ၊ န်သော။
ဓမ္မာနံ၊ အာပတ်တို့တွင်။
အညတရံ၊ သော။
ဌာနံ၊ တည်ရာကို။
(အာပတ်ကို)
ယတ္ထ၊ အကြင် ဒုတိယ အာပတ် အစု၌။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
သောပိ၊ ထိုဒုတိယ အာပတ်အစုသည်လည်း။
အနိယတော ဧဝ၊ အနိယတပင်တည်း။
စတုတ္ထဂါထာယ၊ ၌။
အစ္စယော တေန သမော နတ္ထီတိ၊ ကား။
ဒေသနာဂါမိနေသု၊ ဒေသနာဂါမ်ဖြစ်ကုန်သော။
အစ္စယေသု၊ အပြစ်တို့တွင်။
တေန၊ ထိုအပြစ်နှင့်။
သမော၊ တူသော။
ထူလော၊ ရုန့်ရင်းသော။
အစ္စယော နတ္ထိ၊ တေန၊ကြောင့်။
ဧတံ၊ ဤ အပြစ်ကို။
ဣတိ၊ ဤ ထုလ္လစ္စယဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အစ္စယဿ၊ ၏။
ထူလတ္တာ၊ ရုန့်ရင်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ထုလ္လစ္စယ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
ပဉ္စမဂါထာယ၊ ၌။
နိသဇ္ဇိတွာန ဒေသေတိ, တေနေတန္တိ၊ ကား။
နိသဇ္ဇိတွာ၊ စွန့်ပြီး၍။
ဒေသေတဗ္ဗတော၊ ဒေသနာပြောထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
နိသဂ္ဂိယန္တိ၊ ဟူ၍။
(စွန့်ခြင်း ဝိနည်းကံရှိသော ပါစိတ်ဟူ၍။)
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္ထော။
(ထုလ္လစ္စယပုဒ်ပြီးပုံကို ပါရာဇိကဏ်ဘာသာဋီကာ ဒုတိယပါရာဇိက ထုလ္လစ္စယအဖွင့်၌ လည်းကောင်း၊ နိသဂ္ဂိယပုဒ်ပြီးပုံကို ကင်္ခါဘာသာဋီကာ နိသဂ္ဂိယ အဖွင့်၌ လည်းကောင်း ပြခဲ့ပြီ။)
ဆဋ္ဌဂါထာယ၊ ၌ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။
ပါတေတိ ကုသလံ ဓမ္မံ၊ ကား။
သဉ္စိစ္စ၊ သညာနှင့်တကွ စေတနာဖြင့် စေ့ဆော်၍။
အာပဇ္ဇန္တဿ၊ အာပတ်သို့ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ကုသလဓမ္မ သင်္ခါတံ၊ ကုသိုလ်ဓမ္မဟု ဆိုအပ်သော။
ကုသလ စိတ္တံ၊ ကုသိုလ် စိတ်ကို။
ပါတေတိ၊ ကျစေတတ်၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။(ထိုသို့ ကုသိုလ်စိတ်ကို ကျစေတတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။)
ပါတေတိ စိတ္တန္တိ၊ ပါတေတိစိတ္တံဟူသော ဝစနတ္ထကြောင့်။
ပါစိတ္တိယံ၊ ပါစိတ္တိယမည်၏။
(ပါစိတ်မည်၏။)
(ပါစိတ္တိယပုဒ်ပြီးပုံကို ပါတိမောက် ဘာသာဋီကာ, မုသာဝါဒဝဂ်, မုသာဝါဒ သိက္ခာပုဒ်၌ ပြထားပြီ။)
ပန၊ ဆက်။
ယံ( အာပတ္တိဇာတံ)၊ အကြင်အာပတ်သည်။
စိတ္တံ၊ ကုသိုလ်စိတ်ကို။
ပါတေတိ၊ ၏။
တံ(တာပတ္တိဇာတံ)၊ သည်။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
အရိယမဂ္ဂံ၊ ကို။
အပရဇ္ဈတိ၊ ပြစ်မှားသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
စိတ္တသမ္မောဟ ကာဏဉ္စ၊ စိတ်၏ တွေဝေခြင်း၏ အကြောင်းသည်လည်း။
ဟောတိ။
တသ္မာ၊ (ထိုသို့ အရိယာမဂ်ကို ပြစ်မှားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခြင်း, စိတ်၏ တွေဝေခြင်း၏ အကြောင်းကြောင့်။)
အရိယာမဂ္ဂံ အပရဇ္ဇျတိ (ဣတိစ)၊ ဟူ၍ လည်းကောင်း။
စိတ္တသမ္မောဟနဋ္ဌာနန္တိစ၊ ဟူ၍ လည်းကောင်း၊ ဝုတ္တံ။
ပါဋိဒေသနိယဂါထာသု၊ တို့၌။
ဂါရယှံ၊ ပေ၊ အာပဇ္ဇိံတိ၊ ဟူ၍။
ဝုတ္တဂါရယှ ဘာဝကာရဏ ဒဿနတ္ထမေဝ၊ ဟောတော်မူအပ်သော ဂါရယှ အဖြစ်၏ အကြောင်းကို ပြခြင်းအကျိုးငှာသာလျင်။
ဘိက္ခု အညတကော သန္တောတိ အာဒိ၊ အစရှိသောစကားရပ်ကို။
ဝုတ္တံ။
ပန၊ ဆက်။
ပဋိဒေသေတဗ္ဗတော၊ သီးခြားဒေသနာ ပြောထိုက်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
သာ အာပတ္တိ၊ ကို။
ပါဋိဒေသနီယာတိ၊ ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ။
(ပါဋဒေသနီယ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါစတ်ဘာသာဋီကာ ပါဋဒေသနီယ အဖွင့်၌ပြခဲ့ပြီ။)
ဒုက္ကဋဂါထာယ၊ ၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော) အပရဇ္စျံ (အပရဒ္ဓံ) ဝရဒ္ဓဉ္စ ခလိတန္တိ၊ ဟူသော။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဧတံ၊ ဤသဒ္ဒါသည်။
ယဉ္စ ဒုက္ကဋန္တိ ဧတ္ထ၊ ဟူသော ဤပါဌ်၌။
ဝုတ္တဿ၊ ဟောတော်မူအပ်သော။
ဒုက္ကဋဿ၊ ဒုက္ကဋသဒ္ဒါ၏။
ပရိယာယဝစနံ၊ ပရိယယ်ဖြစ်သော သဒ္ဒါတည်း။
ဟိ၊ မှန်။
ယံ၊ အကြင်အမှုကို။
ဒုဋ္ဌု၊ မကောင်းသဖြင့်။
ကတံ၊ ပြုအပ်ပြီ။
ဝါ၊ တစ်နည်း။
ဝိရူပံ၊ ဖောက်ဖောက်ပြန်ပြန်။
ကတံ၊ ပြီ။
တံ၊ ထိုအမှုသည်။
ဒုက္ကဋံ၊ ဒုက္ကဋမည်၏။
တံ ဧတံ၊ ထို ဒုက္ကဋ အမှုကို။
သတ္ထာရာ၊ သည်။
ယထာ၊ အကြင် အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဧဝံ၊ ဖြင့်။
အကတတ္တာ၊ မပြုအပ်သည် အဖြစ်ကြောင့်။
အပရဒ္ဓံ၊ ပြစ်မှားအပ်၏။
(ပြုမှား၊ အပ်၏)
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်ကိစ္စကို။
ဝိရဇ္စျိတွာ၊ ချွတ်ချော်၍။
ပဝတ္တတ္တာ၊ ဖြစ်သည်၏အဖြစ်ကြောင့်။
ဝိရဒ္ဓံ၊ ချွတ်ချော်၏။
အရိယဝတ္တပဋိပဒံ၊ အရိယာတို့၏ ကျင့်ဝတ်ဖြစ်သော အကျင့်လမ်းသို့။
အနာရူဠှတ္တာ၊ မတက်ရောက်နိုင်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ခလိတံ၊ ချော်၏။
ပန၊ ဆက်။
ယံ မနုဿော ကရေတိ ဣဒံ၊ ယံ မနုဿောကရေဟူသော ဤစကားသည်။
အဿ၊ ထို ဒုက္ကဋ အမှု၏။
ဩပမ္မနိဒဿနံ၊ ဥပမာကို ညွှန်ပြကြောင်းစကားတည်း။
တဿ၊ ထိုစကား၏။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော။)
ဟိ၊ ချဲ့။
လောကေ၊ ၌။
မနုဿော၊ သည်။
အာဝီဝါ၊ မျက်မှောက်၌သော်လည်းကောင်း။
ယဒိ၊ သို့မဟုတ်။
ရဟောဝါ၊ မျက်ကွယ်၌သော် လည်းကောင်း။
ယံ ပါပံ၊ အကြင် မကောင်းမှုကို။
ကရေတိ၊ ပြု၏။
တံ(ပါပံ)၊ ထို မကောင်းမှုကို။
ဒုက္ကဋန္တိ၊ ဒုက္ကဋဟူ၍။
ပဝေဒေန္တိ ယထာ၊ အပြားအားဖြင့် သိစေကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝံ၊ တူ။
ဣဒမ္ပိ၊ ဤ အမှုကိုလည်း။
(ဤ အမှုသည်လည်း။)
ဗုဒ္ဓပဋိကုဋ္ဌေန၊ မြတ်စွာဘုရားသည် စက်ဆုပ်တော်မူအပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
လာမကဘာဝေန၊ ယုတ်ညံ့သည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။
ပါပံ၊ ပါပမည်သည်။
(ယုတ်ညံ့၏။)
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဒုက္ကဋန္တိ၊ ဟူ၍။
ဝဒိတဗ္ဗံ၊ ၏။
(ဒုက္ကဋ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို ပါရာဇိကဏ် ဘာသာဋီကာ ဒုတိယပါရာဇိက ဒုက္ကဋ အဖွင့်၌ ပြခဲ့ပြီ။)
ဒုဗ္ဘာသိတဂါထာယ၊ ၌။
(အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗာ)။
ဒုဗ္ဘာသိတံ ဒုရာဘဋ္ဌန္တိ၊ ကား။
ဒုဋ္ဌု၊ မကောင်းသဖြင့်။
အာဘဋ္ဌံ၊ ပြောဆိုအပ်ပြီ။
ဘသိတံ၊ ပြောဆိုအပ်ပြီ။
လပိတံ၊ ရွတ်ဆိုအပ်ပြီ။
ဣတိ၊ ကြောင့်။
ဒုရာဘဋ္ဌံ၊ ဋ္ဌမည်၏။
(“အာဘံဋ္ဌံ” ၌၊ အာ+ဘာသ+တ ပစ္စည်း၊ အာသည် အနက်မရှိဟု သိစေလို၍ “ဘာသိတံ,လပိတံ” ဟု ဖွင့်သည်။)
ယံ၊ အကြင် ပုဒ်ဗျည်းကို။
(အကြင်စကားကို)။
ဒုရာဘဋ္ဌံ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်ပြီ။
တံ၊ ထိုဗျည်းသည်။
(ထိုစကားသည်)။
ဒုဗ္ဘာသိတံ၊ ဒုဗ္ဘာသိတမည်၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ဘိယျော၊ အလွန်။
(ဝတ္တဗ္ဗံ၊ ဆိုဖွယ်သည်။)
ကိဉ္စိ၊ အဘယ်နည်း။
ယံ ပဒံ၊ အကြင် ပုဒ်ဗျည်းသည်။
(အကြင် စကားသည်)။
သံကိလိဋ္ဌဉ္စ၊ ညစ်ညမ်းသည်လည်း။
(ဟောတိ)။
ယသ္မာ၊ ကြောင့်။
ယံ ပဒံ၊ သည်။
သံကိလိဋ္ဌဉ္စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္ထော၊ အနက်။
တထာ၊ ထိုမှတစ်ပါး။
ယဉ္စ၊ အကြင် ပုဒ်ဗျည်းကိုလည်း။
(အကြင် စကားကိုလည်း။)
ဝိညူ၊ ပညာရှိတို့သည်။
ဂရဟန္တိ၊ ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏။
ယသ္မာစ၊ ကြောင့်လည်း။
နံ၊ ထိုပုဒ်ဗျည်းကို၊(ထို စကားကို၊) ဝိညူ ဂရဟန္တိ၊
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။ဒုဗ္ဘာသိတံ, ဒရာဘဋ္ဌံ။ ။ “ယံဒုရာဘဋ္ဌံ၊ တံ ဒုဗ္ဘာသိတန္တိ အတ္ထော” ဟူသော အဖွင့်ကိုကြည့်၍ “ယံ- အကြင် စကားကို ဒုရာဘဋ္ဌံ- မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်ပြီ၊ တံ- ထို မကောင်းသဖြင့် ပြောဆိုအပ်သောစကားသည်၊ ဒုဗ္ဘာသိတံ- တမည်၏” ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ။
သံကိလိဋ္ဌဉ္စ။ ။ထိုနောက်ပါဠိတော်၌ “သံကိလိဋ္ဌဉ္စ ယံပဒံ၊ ယဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ” ဟု အနိယမ ၂ ဝါကျရှိ၏၊ ထိုတွင် “သံကိလိဋ္ဌံဉ္စ ယံ ပဒံ” ကို ပါဠိတော် အတိုင်း ဣတိသဒ္ဒါ မပါဘဲမူတည်၍ “သံကိလိဋ္ဌံ ယသ္မာ ယံ ပဒံ ဟောတီတိ အတ္ထော” ဟု ဖွင့်သည်၊ ဤ၌ ယံ ပဒံ သည် ပါဠိတော်၌ ပါရှိသော ယံ ပဒံ ပုဒ်ပင်တည်း၊ “ယသ္မာ” ကား “တေနေတံ ဣတိဝုစ္စတိ” ဟူသော နိယမဝါကျ၌ တေနကို ထောက်ဆ၍ ထည့်အပ်သော အနိယမ စကားတည်း။ (အချို့စာ၌ “ယသ္မာ တံ ပဒံ” ဟု ရှိ၏၊ မကောင်း။
တဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ။ ။ဤ၌လည်း ပါဠိတော်ရှိသည့်တိုင်း “ယဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ” ဟု ဣတိသဒ္ဒါမပါဘဲ မူတည်သည်၊ ယသ္မာစနံ” ၌ “နံ”သည် “ယဉ္စ” ကိုပင် ဖွင့်ပြသော အနွာဒေသသဒ္ဒါတည်း၊ “ယသ္မာ” ကား နိယမဝါကျ၌ပါသော တေနအတွက် အပိုထည့်အပ်သော အနိယမစကားတည်း။
သံကိလိဋ္ဌဉ္စ။ ။ထိုနောက်ပါဠိတော်၌ “သံကိလိဋ္ဌဉ္စ ယံပဒံ၊ ယဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ” ဟု အနိယမ ၂ ဝါကျရှိ၏၊ ထိုတွင် “သံကိလိဋ္ဌံဉ္စ ယံ ပဒံ” ကို ပါဠိတော် အတိုင်း ဣတိသဒ္ဒါ မပါဘဲမူတည်၍ “သံကိလိဋ္ဌံ ယသ္မာ ယံ ပဒံ ဟောတီတိ အတ္ထော” ဟု ဖွင့်သည်၊ ဤ၌ ယံ ပဒံ သည် ပါဠိတော်၌ ပါရှိသော ယံ ပဒံ ပုဒ်ပင်တည်း၊ “ယသ္မာ” ကား “တေနေတံ ဣတိဝုစ္စတိ” ဟူသော နိယမဝါကျ၌ တေနကို ထောက်ဆ၍ ထည့်အပ်သော အနိယမ စကားတည်း။ (အချို့စာ၌ “ယသ္မာ တံ ပဒံ” ဟု ရှိ၏၊ မကောင်း။
တဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ။ ။ဤ၌လည်း ပါဠိတော်ရှိသည့်တိုင်း “ယဉ္စ ဝိညူ ဂရဟန္တိ” ဟု ဣတိသဒ္ဒါမပါဘဲ မူတည်သည်၊ ယသ္မာစနံ” ၌ “နံ”သည် “ယဉ္စ” ကိုပင် ဖွင့်ပြသော အနွာဒေသသဒ္ဒါတည်း၊ “ယသ္မာ” ကား နိယမဝါကျ၌ပါသော တေနအတွက် အပိုထည့်အပ်သော အနိယမစကားတည်း။
တေနေတံ ဣတိ ဝုစ္စတီတိ၊ ကား။
တေန သံကိလိဋ္ဌဘာဝေနစ၊ ထိုသို့ ညစ်ညမ်းသည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။
(တေန)ဝိညူဂရဟနေနာပိစ၊ ထိုသို့ ပညာရှိတို့ ကဲ့ရဲ့အပ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။
ဧတံ၊ ဤပုဒ်ဗျည်းကို။
(ဤစကားကို။)
ဣတိ၊ ဤ ဒုဗ္ဘာသိတဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဒုဗ္ဘာသိတန္တိ၊ တဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ အတ္ထော။
သေခိယဂါထာယ၊ ၌။ (အတ္ထော ဧဝံ ဝေဒိတဗ္ဗော)။ အာဒိစေတံ စရဏဉ္စာတိ အာဒိနာ၊ အာဒိစေတံ စရဏဉ္စ အစရှိသော။ နယေန၊ နည်းဖြင့်။ သေခဿ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၏။
သန္တ ကဘာဝံ၊ ဥစ္စာ၏ အဖြစ်ကို။ ဒီပေတိ၊ ပြ၏။
တသ္မာ၊ ကြောင့်။
ဣဒံ၊ ဤသီလသည်။
သေခဿ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၏။
(သန္တ ကံ၊ ဥစ္စာတည်း။)
သေခိယံ၊ သေခပုဂ္ဂိုလ်၏ ဥစ္စာ။
ဣတိ (အယံ)၊ ဤဆိုအပ်ပြီးကား။
ဧတ္ထ၊ ဤသေခိယဂါထာ၌။
သေင်္ခပတ္ထော၊ တည်း။
ဣဒံ၊ ဤ ဂါထာစကားကို။
(ပါရာဇိကန္တိ ယံ ဝုတ္တံမှစ၍ သေခိယန္တိ ယံဝုတ္တံ တိုင်အောင်သော ဤဂါထာစကားကို။)
(“ဝုတ္တံ” ၌စပ်။)
ဂရုကလဟုကဉ္စာပီတိအာဒပဉှေဟိ၊ ဂရုကလဟုကဉ္စာပိ အစရှိသော ပြဿနာတို့ဖြင့်။
အသင်္ဂဟိတဿ၊ မသိမ်းယူအပ်သော။
(“အတ္ထဿ”၌စပ်)
ဟန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေတိ ဣမိနာပန အာယာစနဝစနေန၊ တေဟူသော ဤ တောင်းပန်ကြောင်း စကားဖြင့် ကား။
သင်္ဂဟိတဿ၊ သိမ်းယူအပ်သော။
အတ္ထဿ၊ ကို။
ဒီနတ္တံ၊ ပြခြင်း အကျိုးငှာ။တေနေတံ ဣတိ။ ။ရှေ့၌ အနိယမ ၂ ဝါကျ ပါခဲ့သောကြောင့် “ တေနေတံ ဣတိ ဝုစ္စတိ” ၌ “တေန” ကို “တေန သံကိလိဋ္ဌဘာဝေန” ဟု လည်းကောင်း “(တေန) ဝိညုဂရဟနေနာပိစ”ဟုလည်းကောင်း ၂ နည်းဖွင့်၏ ၊ ဤပြခဲသော စကားအရ ပုဒ်ဗျည်း (စကားလုံး)ကိုသာ “ဒုဗ္ဘာသိတ” ဟု ခေါ်ရသော်လည်း အကြောင်းစကား၏ အမည်ကို အကျိုးအာပတ်ပေါ်၌ တင်စား၍ အကျိုးအာပတ်ကိုမူလည်း မူလလိင်အတိုင်း နပုံလိင်ဖြင့် “ဒုဗ္ဘာသိတ” ဟု ခေါ်သည်၊ ဤပြခဲ့သော အဓိပ္ပာယ်များအရ ဝါကျရှင်းနေပါလျက် အချို့စာအုပ်တို့၌၊ “ကထံ ယဉ္စဝိညူဂရဟန္တိ” ဟု ကထံပါနေသည်မှာ မကောင်းပါ၊ ယောဇန၌ကား- ဖွင့်သေး၏၊ အကြောင်းတစ်မျိုးကို ပြစရာရှိသောကြောင့် ကထံနေရာ၌ “တတ္ထာ”ဟု ရှိသောပါဌ်သာ ကောင်းပါသည်။
ဣဒံ ဂရု၊ပေ၊ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ။ “ပါရာဇိကန္တိ ယံ ဝုတ္တံ, တံ သုဏောဟိ ယထာ တထံ” မှစ၍” သေခိယန္တိ ယံ ဝုတ္တံ၊ပေ၊တေနေတံ ဣတိ ဝုစ္စတိ” တိုင်အောင်သောစကားကို “ဣဒံ” ဟုဆိုသည်၊ “ဝေသာလီ၌ မည်မျှလောက်သော သိက္ခာပုဒ် တို့ကို ပညတ်တော်မူအပ်ပါသနည်း” စသော ပြဿနာတို့ကို ဖြေတော်မူပြီးသော အခါ “ ဂရုက လဟုကဉ္စာပိ” စသော ပြဿနာတို့ကိုမေးပြန်၏၊ ထိုသို့ မေးရာတွင် တိုက်ရိုက်နာမည် မပါသော ပြဿနာတို့ကိုကား “သဗ္ဗာနိပေတာနိ ဝိယာကရောဟိ, ဟန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” ၌ (ဝိယာကရောဟိ” ဟူသော)တောင်းပန်ကြောင်းစကားတွင် ပါရာဇိကစသော အမည်ရခြင်း၏ အကြောင်းကိုပါ သိမ်းယူ၍ မေးပြီးဖြစ်၏။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။ (“ဟန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” နေရာ၌ “သဗ္ဗာနိ ပေတာနိ ဝိယာကရောဟိ, ဟိန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” ဟုရှိလျှင် ကောင်း၏။)
ဣဒံ ဂရု၊ပေ၊ဝေဒိတဗ္ဗံ။ ။ “ပါရာဇိကန္တိ ယံ ဝုတ္တံ, တံ သုဏောဟိ ယထာ တထံ” မှစ၍” သေခိယန္တိ ယံ ဝုတ္တံ၊ပေ၊တေနေတံ ဣတိ ဝုစ္စတိ” တိုင်အောင်သောစကားကို “ဣဒံ” ဟုဆိုသည်၊ “ဝေသာလီ၌ မည်မျှလောက်သော သိက္ခာပုဒ် တို့ကို ပညတ်တော်မူအပ်ပါသနည်း” စသော ပြဿနာတို့ကို ဖြေတော်မူပြီးသော အခါ “ ဂရုက လဟုကဉ္စာပိ” စသော ပြဿနာတို့ကိုမေးပြန်၏၊ ထိုသို့ မေးရာတွင် တိုက်ရိုက်နာမည် မပါသော ပြဿနာတို့ကိုကား “သဗ္ဗာနိပေတာနိ ဝိယာကရောဟိ, ဟန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” ၌ (ဝိယာကရောဟိ” ဟူသော)တောင်းပန်ကြောင်းစကားတွင် ပါရာဇိကစသော အမည်ရခြင်း၏ အကြောင်းကိုပါ သိမ်းယူ၍ မေးပြီးဖြစ်၏။ ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ ဝေဒိတဗ္ဗံ၊ ထိုက်၏။ (“ဟန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” နေရာ၌ “သဗ္ဗာနိ ပေတာနိ ဝိယာကရောဟိ, ဟိန္ဒဝါကျံ သုဏောမ တေ” ဟုရှိလျှင် ကောင်း၏။)
ဆန္ဒမတိ ဝဿတီတိ အာဒိမှိပိ၊ တိ အရှိသော ဂါထာ၌လည်း။
ဧသေဝနယော၊ တည်း။
(ပြဿနာ၌ တိုက်ရိုက်မပါသော အာယာစနဝစနဖြင့် သိမ်းယူအပ်သောအနက်ကို ပြခြင်းငှာ ဆိုအပ်သောစကားဖြစ်၍ “ဧသေဝနယော” ဟု ဆိုသည်။)
တတ္ထ၊ ထိုဆန္ဒမတိ ဝဿတိ အရှိသော ဂါထာ၌။
ဆန္ဒမတိ ဝဿတီတိ၊ ကား။
တာဝ၊ (အာပတ်တည်းဟူသော အိမ်မှ) ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဒိဋ္ဌံ၊ ညွှန်ပြအပ်သော။)
ဂေဟံ၊ ပကတိအိမ်သည်။
ဝါ၊ ကို။
တိဏာဒီဟိ၊ မြက်အစရှိသည် တို့ဖြင့်။
(အစ္ဆန္နံ၊ မဖုံးအပ်သည်။
(မမိုးအပ်သည်၊ သမာနံ၊ သော်။)
အတိဝဿတိ၊ မိုးစွတ်အပ်၏။
(မိုးယို၏)။
(အတိ ဝဿတီတိ၊ ဩဝဿတိ။
ဝဿောဒကံ ပဝီသတီတိ အတ္ထော၊၊ ဝိမတိ။)
အာပတ္တိ သင်္ခါတံ၊ အာပတ်ဟုဆိုအပ်သော။
ဣဒံပနဂေဟံ၊ ဤ အိမ်သည်ကား။
ဝါ၊ ကိုကား။
ဆန္ဒံ၊ ဖုံးထားအပ်သည်။
(သမာနံ၊ သော်၊)
(ဒေသနာပြောမှုစသည် မပြုဘဲ ဖုံးထားအပ်သော်၊ ဟူလို။)
အတိဝဿတိ၊ မိုးစွတ်အပ်၏။(မိုးယို၏)။
(အတိ ဝဿတီတိ၊ ဩဝဿတိ။
ဝဿောဒကံ ပဝီသတီတိ အတ္ထော၊၊ ဝိမတိ။)
အာပတ္တိ သင်္ခါတံ၊ အာပတ်ဟုဆိုအပ်သော။
ဣဒံပနဂေဟံ၊ ဤ အိမ်သည်ကား။
ဝါ၊ ကိုကား။
ဆန္ဒံ၊ ဖုံးထားအပ်သည်။
(သမာနံ၊ သော်၊)
(ဒေသနာပြောမှုစသည် မပြုဘဲ ဖုံးထားအပ်သော်၊ ဟူလို။)
အတိဝဿတိ၊ မိုးစွတ်အပ်၏။
(မိုးယို၏)
(နောက်ထပ် အာပတ်သင့်သည်ကို “မိုးယို၏” ဟု ဆိုသည်-)
ဟိ၊ မှန်။
မူလာပတ္တိံ၊ မူလ အာပတ်ကို။
ဆာဒေန္တော၊ ဖုံးထားသော ရဟန်းသည်။
အညံ၊ မူလ အာပတ်မှတစ်ပါးသော။
နဝံ၊ အသစ်ဖြစ်သော။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
(မူလအာပတ်ကို ဖုံးထားခြင်းကြောင့် အာပတ်သင်ပုံကို ပရိဝါပါဠိတော် အန္တရ ပေယျာလဝိပတ္တိ ပစ္စယဝါရ၌ ကြည့်ပါ။)
ဝိဝဋံ နာတိဝဿတီတိ၊ ကား။
တာဝ၊ (အာပတ် တည်းဟူသော အိမ်မှ)ရှေးဦးစွာ။
(နိဒ္ဒိဋ္ဌံ) ဂေဟံ၊ ပကတိ အိမ်သည်။
(ကောင်းစွာ မိုးအပ်သည်။ သမာနံ၊ သော်။)
နာတိ ဝဿတိ၊ မိုးမစွတ်အပ်၊ (မိုးမယို)။
ဝိမတိ။ ။ဣဒန္တိ- “ပါရာဇိကန္တိ ယံ ဝုတ္တန္တိ” အာဒိနာ ဝုတ္တံ ဝစနံ သန္ဓာယဝဒတ်၊ ဣဒံဟိ ဟေဋ္ဌာ “ဂရုကလဟုက” န္တိ အာဒိနာ ဉဒ္ဓတပဉှေသု အနာဂတမ္ပိ “သဗ္ဗာနိ ပေတာနိ ဝိယာကရောတိ, ဟန္ဒ ဝါကျံ သုဏောမ တေ” တိ ဧတ္ထ ယထာဝုတ္တာနိ(အကြင်အကြင်တိုက်ရိုက် ဆိုအပ်သော ပြဿနာတို့ကို လည်းကောင်း) အညာနိပိ “သဗ္ဗာနိ ပေတာနိ ဝိယာကရောဟိ,ဟိန္ဒ ဝါကျံ သုဏောမာ” တိ ဧဝံ ဂဟိတမောဝါတိ ဒဿေန္တော “ဣမိနာနေ အာယာစနဝစနေန သင်္ဂဟိတဿာ” တိ အာဒိဝုတ္တံ၊ (ဤနေရာဝယ် ပါဠိတော်, အဋ္ဌာကထာ ဋီကာတို့၌ ပါဌ်ရှိပုံ အနည်းငယ်ကွဲ၏၊ အဓိပ္ပာယ်ကား မကွဲ။)
အာပတ္တိသင်္ခါတံ၊ သော။
ဣဒံ ပန ဂေဟံ၊ သည်ကား။
ဝါ၊ ကိုကား။
ဝိဝဋံ၊ ဖွင့်အပ်သည်။
(သမာနံ၊ သော်။)
(ဒေသနာပြောမှု စသည်ကို ပြုသောအားဖြင့် သူတစ်ပါးသိအောင် ဖွင့်ဖော်အပ်သော။)
နာတိဝဿတိ၊ အပ်။
ဟိ၊ မှန်။
မူလာပတ္တိံ၊ ကို။
ဝိဝရန္တော၊ ဖွင့်ဖော်သော ရဟန်းသည်။
ဒေသနာဂါမိနိံ၊ ဒေသနာဂါမ် အာပတ်ကို။
ဒေသေတွာ၊ ဒေသနာပြော၍။
ဝုတ္တာန ဂါမိနိတော၊ ဝုဋ္ဌာနဂါမ် အာပတ်မှ။
ဝုဋ္ဌဟိတွာ၊ ထပြီး၍။
သုန္ဓန္တေ၊ စင်ကြယ် သူ၏ အဖို့၌။
ပတိဋ္ဌာတိ၊ တည်၏။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
သံဝရန္တော၊ လသော်။
အညံ၊ သော။
အာပတ္တိံ၊ သို့။
နာပဇ္ဇတိ။
တသ္မာ ဆန္နံ ဝိဝရေထာတိ၊ ကား။
တေန ကာရဏေန၊ ကြောင့်။
ဒေသနာဂါမိနိံ၊ ကို။
ဒေသေန္တော၊ ဒေသနာပြောလျက် လည်းကောင်း။
ဝုဋ္ဌာနဂါမိတော၊ မှ။
ဝုဋ္ဌာဟန္တောစ၊ ထလျက် လည်းကောင်း။
ဆန္နံ၊ ဖုံးထားအပ်သော အာပတ်ကို။
ဝိဝရေထ၊ ဖွင့်လှစ်ရာ၏။
(သတ္တမီ “ ဧတ္ထ” ဝိဘတ်) ဧဝံ တံ နာတိဝဿတီတိ၊ ကား။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖွင့်လှစ်အပ်သည်။
စေ(ဟောတိ)၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ)။
ဝိဝဋံ၊ ဖွင့်လှစ်အပ်သော။
တံ၊ ထို အာပတ် တည်းဟူသော အိမ်ကို။
နာတိ ဝဿတိ၊ အပ်။
(မိုးမယို။)
ဣတိ အတ္ထော။
ဂတိမိဂါနံ ပဝနန္တိ၊ ကား။
အဇ္ဈာကာသေ၊ လွင်တီးခေါင်၌။
ဗျဂ္ဃာဒီဟိ၊ ကျားအစရှိသော သတ္တဝါတို့သည်။
ပရိဝါရိယမာနာနံ၊ ထက်ဝန်ကျင် လိုက်အပ်ကုန်သော။
မိဂါနံ၊ (သမင်စသော) သားကောင်တို့၏။
ပဝနံ၊ တောသည်။
ရုက္ခာဒိဂဟနံ၊ သစ်ပင် အစရှိသည်တို့ဖြင့် ရှုပ်ထွေးသော။
အရညံ၊ တောသည်။
(“ပဝနံ”ကို ထပ်ဖွင့်သည်။)
ဂတိ၊ သွားရောက်အပ်၏သော အရပ်သည်။
ပဋိ သရဏံ၊ ရှေ့ရှုရောက်အပ်သော အရပ်သည်။
(ကိုးကွယ်လည်းလျောင်းရာသည်။)
ဟောတိ၊ ၏။
တံ၊ ထိုတောအရပ်သို့။
ပတွာ၊ ရောက်၍။
တေ၊ ထိုသမင်စသော သားကောင်တို့သည်။
အဿာသန္တိ၊ သက်သာရာ ရကြကုန်၏။
ဧတေနေဝ နယေန၊ ဤနည်းဖြင့်ပင်။
အာကာသော၊ ကောင်းကင်သည်။
ပက္ခီနံ၊ ငှက်တို့၏။
ပတိ၊ ရောက်အပ်သော အရပ်တည်း။
(လည်းလျောင်းရာတည်း။)
ပန၊ ကား။
အဝဿံ၊ မချွတ်ဧကန်။
ဉပဂမနဋ္ဌေန၊ ကပ်ရောက်အပ်သည်၏ဖြစ်ဟူသော အနက်ကြောင့်။
ဝိဘဝေါ၊ ပျက်စီးခြင်းသည်။
ဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတတရားတို့၏။
ဂတိ၊ ရောက်အပ်သော သဘောတည်း။
(လည်းလျောင်းရာတည်း။)
ဧဝံ၊ ပေ၊ ဝိပဋံ။ ။ “ဧဝံ စေသည်၊ “ဧဝံ” ဟူသော သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ၏ အဖွင့်တည်း၊ ထို့ကြောင့် “ဧဝံ စေ” နောင် ပိုဒ်ရှိပါစေ၊ “ဧဝံ- ဤသို့ ဖွင့်လှစ်အပ်သော်” ဟု ပါဠိတော်၌ ပေးပါ၊ “တံ ဝိဝဋံ” သည် “တံ” ၏ အဖွင့်တည်း၊ ရှေးနိဿယ၌ကား “ဧဝံ စေ” နောင် ပိုဒ်မရှိဘဲ “ဧဝဉ္စ- ဤသို့လည်း၊ ဝိတဋံ- ဖွင့်အပ်သော၊ ဧတံ အာပတ္တိဂေဟံ- ဤအာပတ်တည်းဟူသောအိမ်သည်” ဟု ပေးလေသည်။
သဗ္ဗေသမ္ပိ၊ န်သော။
သင်္ခတဓမ္မာနံ၊ သင်္ခတဓမ္မဖြစ်ကုန်သော။
တေသံ၊ ထိုတရားတို့၏။
ဝိနာသောဝ၊ ပျက်စီးခြင်းသည်သာ။
(“ဝိဘဝေါ”၏ အဖွင့်။)
ဂတိ၊ တည်း။
ဟိ၊ မှန်။
တေ၊ ထိုသင်္ခတတရားတို့သည်။
ဝိနာသံ၊ ပျက်စီခြင်းသို့။
အဂစ္ဆန္တာ၊ မရောက်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ)။
ဌာတုံ၊ တည်တံ့ခြင်းငှာ။
နသက္ကောန္တိ၊ မစွမ်းနိုင်ကုန်။
ပန၊ ကား။
သုစိရမ္ပိ၊ အလွန်ကြာမြင့်စွာသော ကာလပတ်လုံးလည်း။
ဌတွာ၊ တည်၍။
(“ဂတိ”၌စပ်။)
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်သည်။
အရဟတော၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဂတိ၊ ရောက်အပ်သော သဘောတည်း။
(လည်းလျောင်းရာတည်း။)
ခီဏာသဝဿ၊ ကုန်ပြီးသော အာသဝေါရှိသော။
အရဟတော၊ ၏။
အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတု၊ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန ဓာတ်သည်။
(ဝိပါက်နာမက္ခန္ဓာ, ကဋတ္တာရုပ် အကြွင်းမရှိသော နိဗ္ဗာနဓတ်သည်။)
ဧကံသေန၊ တစ်ခုသော အဖို့အားဖြင့်။(စင်စစ်အားဖြင့်။
ဂတိ၊ တည်း။
ဣတိ အတ္ထော၊ နက်။
ပထမ ဂါထာသင်္ဂဏိကဝဏ္ဏနာ၊ ပထမဂါထာသင်္ဂဏိက၏ အဖွင့်သည်။
နိဋ္ဌတာ၊ ပြီး။