Issues
Select Version
Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ
မြန်မာဘာသာ
(SP) Parivāra-aṭṭhakathā
(SP) Parivāra-aṭṭhakathā

Kathinatthāravaggavaṇṇanā

Author: Bhāsāṭīkā-ဘာသာဋီကာ @ IAPT

ကထိနတ္တာရဝဂ္ဂေ၊ ၌။ ဩတမသိကောတိ၊ ကား။ အန္ဓကာရဂတော၊ အမိုက်မှောင်၌ ရောက်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ("အဝန္ဒိယော၊ ရှိမခိုးထိုက်"ဟု ပါဠိတော်၌စပ်။)
ဟိ၊ မှန်။ တံ၊ ထို ဩတမသိကပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဝန္ဒန္တဿ၊ ရှိခိုးသောပုဂ္ဂိုလ်၏။ မဉ္စပါဒါဒီသုပိ၊ ညောင်စောင်းခြေ အစရှိသည်တို့၌လည်း။ နလာဋံ (နလာဋော)၊ နဖူးသည်။ ပဋိဟညေယျ၊ ထိခိုက်မိရာ၏။
အသမန္နာဟရန္တောတိ၊ ကား။ ကိစ္စယပသုတတ္တာ၊ အခြားကိစ္စ၌ အားထုတ်နေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ ဝန္ဒနံ၊ ရှိခိုးခြင်းကို။ အသမန္နာဟရန္တော၊ နုလုံးမသွင်းနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (အဝန္ဒိယော)။
သုတ္တောတိ၊ ကား။ နိဒ္ဒံ၊ အိပ်ပျော်ခြင်းသို့။ ဩက္ကန္တော၊ သက်ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (အဝန္ဒိယော။)
ဧကာဝတ္တောတိ၊ ကား။ ဧကတော၊ တစ်ဖက်၌။ အာဝတ္တော၊ လည်သူကို။ (အဝန္ဒိယော)။ သပတ္တပက္ခေ၊ ရန်သူ၏အဖို့၌။ ဌိတော၊ တည်သော။ ဝေရီ၊ ရန်သူဖြစ်သော။ ဝိသဘာပပုဂ္ဂလော၊ သဘောမတူသောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (ဧကာဝတ္တောတိ-ဟူ၍။) ဝုစ္စတိ။ဩတမသိကော။ ။အဝ+တမပုဒ်တည်း၊ အဝဖြင့် "အလွန်အကဲ"ဟူသော အနက်ကိုပြ၏ ၊ "အလွန်အကဲ အမှောင်"ဟူသည် ရေးရေးကလေးမျှ မျက်စိမမြင်ရအောင် ကန်းနေသကဲသို့ ပြုတတ်သော အမှောင်တည်း၊ ထိုကြောင့် "အန္ဓကာရဂတော"ဟု ဖွင့်သည်၊ တမပုဒ်ကမနောဂိုဏ်းဖြစ်သောကြောင့် သ္မိံဖြင့် "ဩတမသိ"ဟု ဖြစ်၏ ၊ ဂတ အနက်ကို ဣကပစ္စည်းသက်၍ ဩတမသိ+ဂတော ဩတမသိကော-ဟုပြု၊ ဩတမ-ဣကဟု ဖြစ်သောမာနသိကော ဝါစသိကောတို့ကဲ့သို့ (သ်)လာ။
မဉ္စပါဒါ၊ပေ၊ပဋိဟညေယျ။ ။မဉ္စပါဒါဒီသုပိ နလာဋံ ပဋိဟညေယျာတိ-အန္ဓကာရေစမ္မခဏ္ဍံ ပညပေတွာ ဝန္ဒိတုံ ဩနမန္တဿ (ညွတ်သောရဟန်း၏- နလာဋံဝါ အက္ခိဝါ) (မျက်စိသည် လည်းကောင်း)၊ မဉ္စာဒီသု ပဋိဟညတိ၊ ဧတေန ဝန္ဒတောပိ အာပတ္တိ အဘာဝံဝတွာ ဝန္ဒနာယ သဗ္ဗထာ ပဋိက္ခေပါဘာဝဉ္စ ဒီပေတိ၊ ဧဝံ သဗ္ဗတ္ထ သုတ္တန္တရေဟိ အပ္ပဋိက္ခိတ္တေသု-အခြားပါဠိရပ်၌တို့ဖြင့်၊ ဝါ-အခြား သိက္ခာပုဒ်တို့ဖြင့် မတားမြစ်အပ်သောအရာ၌ ဤအတူ အာပတ်မသင့်၊ နဂ္ဂါဒီသုပန ဝန္ဒိတုံ န ဝဋ္ဋတီတိ-နဂ္ဂ စသည်တို့ကို ရှိခိုးလျှင်င အာပတ်သင့်၏-ဟူလို။
ဧကာဝတ္တော။ ။တရားဆုံးဖြတ်မှုစသည်၌ ဒေါသာဂတိ အဖို့ဝယ် ရောက်နေသောပုဂ္ဂိုလ်ကို"ဧကာဝတ္တ"ဟု ဆို၏ ၊ ထို ဒေါသာဂတိ အဖို့၌ ရောက်နေသူသည် နဂိုရ်က ရန်သူမဟုတ်သော်လည်း ရန်သူအဖို့၌ တည်တော့၏ ၊ ထိုကြောင့် "သပတ္တပက္ခေ ဌိတော"ဟု ဖွင့်သည်၊ ဧကတော-ဒေါသာဂတိဟူသော တစ်ဖက်သော အဖို့၌+အာဝတ္တော-လည်သူတည်း၊ ဧကာဝတ္တော-သူ၊ (ဧကတော အာဝတ္တောတိ ဧကသ္မိံ ဒေါသာဂတိ ပက္ခေ ပရိဝတ္တော, ပဝိဋ္ဌောတိအတ္ထော၊ တေနာဟ-သပတ္တပက္ခေ ဌိတောတိ၊) ယောဇနာ၌ကား- "ဝေရီဝိသဘာဂပုဂ္ဂလောဧကတော အာကောဓေန ဝတ္တနဋ္ဌေန ဧကာဝတ္တောတိ ဝုစ္စာတိ"ဟုဖွင့်၏၊ ဤအလို "ဧကတော-တစ်ဖက်၌+အာဝတ္တော-ကောဓဖြင့် ဖြစ်သူတည်း၊ ဧကာဝတ္တော"ဟု ပေးရလိမ့်မည်။
အယံ၊ ဤ ဧကာဝတ္တပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အဝန္ဒိယော။
ဟိ၊ မှန်။ အယံ၊ သည်။ ဝိန္ဒိယမာနော၊ ရှိခိုးအပ်သော်။ ပါဒေနပိ၊ ခြေဖြင့်သော်မှလည်း။ ပဟရေယျ၊ ကန်ကျောက်ရာ၏။
အညဝိဟိတောတိ၊ ကား။ အညံ၊ ရှိခိုးခြင်းမျှ အခြားအာရုံကို။ စိန္တယမာနော၊ ကြံစည်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (အဝန္ဒိယော)။ ("ဝိဓိယတေတိ ဝိဟိတံ၊ ထားအပ်သောစိတ်။ အညသ္မိံ၊ အခြားသော အာရုံ၌+ဝိဟိတံ ယဿာတိ အညဝိဟိတော"ဟု သဒ္ဒတ္ထ ဖြစ်၏ ၊ "အညံ စိန္တယမာနော"ကား အဓိပ္ပာယတ္ထ။)
ခါဒန္တောတိ၊ ကား။ ပိဋ္ဌခဇ္ဇကာဒီနိ၊ အမှုန့် ခဲဖွယ် အစရှိသည်တို့ကို။
ခါဒန္တော၊ ခဲစားနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ (အဝန္ဒိယော)။ ဥစ္စာရဉ္စ၊ ကျင့်ကြီးကိုလည်းကောင်း။ ပဿာဝဉ္စ၊ ကျင်ငယ်ကိုလည်းကောင်း။ ကရေန္တော၊ ပြုနေသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အနောကာသဂတတ္တာ၊ ရှိခိုးရာ မဟုတ်သော အရပ်၌ ရောက်နေသည်၏ အဖြစ်ကြောင့်။ အဝန္ဒိယော။
ဥက္ခိတ္တကောတိ၊ ကား။ တိဝိဓေနပိ၊ သုံးပါးအပြားရှိသည်လည်းဖြစ်သော။ ဥက္ခေပနီယကမ္မေန၊ ယ ကံဖြင့်။ ဥက္ခိတ္တကော၊ နှင်ထုတ်အပ်သောပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အဝန္ဒိယော။
ပန၊ ဆက်။ တဇ္ဇနီယာဒိကမ္မကတာ၊ ပြုအပ်ပြီးသောတဇ္ဇနီယ အစရှိသော ကံရှိကုန်သော။ စတ္တာရော၊ ၄ ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝန္ဒိတဗ္ဗာ၊ န်၏။
ဥပေါသထပဝါရဏာပိ၊ တို့ကိုလည်း။ တေဟိ၊ ထို တဇ္ဇနီယာဒိကမ္မကတ ပုဂ္ဂိုလ်တို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ, လဗ္ဘန္တိ၊ န်၏။
စ၊ ဆက်။ အာဒိတော၊ မှ။ ပဋ္ဌာယ၊ ၍။ ဝုတ္တေသု၊ ဟောတော်မူအပ်ပြီးကုန်သော။ အဝန္ဒိယေသု၊ ယ ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ နဂ္ဂဉ္စ၊ နဂ္ဂပုဂ္ဂိုလ်ကို လည်းကောင်း။ ဥက္ခိတ္တကဉ္စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို လည်းကောင်း။ ဝန္ဒန္တဿေဝ၊ ရှိခိုးသော ရဟန်း၏ သာ။ အာပတ္တိ(ဟောတိ)။
ပန၊ ကား။ ဣတရေသံ ခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ (ဝန္ဒနာ၊ ၌စပ်) အသာရုပ္ပဋ္ဌေနစ၊ မလျောက်ပတ်သည်၏ အဖြစ်ကြောင့် လည်းကောင်း။ အန္တရာ၊ အကြား၌။ ဝုတ္တကာရဏေနစ၊ ဆိုအပ်ပြီးသော အကြောင်းကြောင့် လည်းကောင်း။ ဝန္ဒနာ၊ ကို။
ပဋိက္ခိတ္တာ၊ ပယ်မြစ်တော်မူအပ်ပြီ။ (အန္တရာ ဝုတ္တကာရဏေနာတိ၊ "တံ ဟိ ဝန္ဒန္တဿ မဉ္စပါဒါဒီသုပိ နလာဋံ ပဋိဟညေယျာ"တိ အာဒိနာဝုတ္တကာရဏေန-ဋီကာ။) ဣတော၊ ဤ (တစ်ဆယ့်ငါးပါးသော) ပုဂ္ဂိုလ်တို့မှ။ (တစ်ဆယ့်ငါးပါးကို ပါဠိတော်၌ ကြည့်ပါ။) ပရံ၊ နောက်၌။ ပစ္ဆာဥပသမ္ပန္နာဒယော၊ နောက်မှ ရဟန်းပြုသူ အစရှိကုန်သော။ ဒသပိ၊ ၁၀ ပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကိုလည်း။ အာပတ္တိဝတ္ထုဘာဝေနေဝ၊ အာပတ်၏ အကြောင်း၏ အဖြစ်ကြောင့်သာ။ အဝန္ဒိယာ၊ ထိုက်ကုန်။
ဟိ၊ မှန်။ တေ၊ ထို ပစ္ဆာဥပသမ္ပန္နာ အစရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝန္တဿ၊ ၏။ နိယမေနေဝ၊ မြဲသောအားဖြင့်သာ။ အာပတ္တိ (ဟောတိ)။
ဣတိ၊ လျှင်။ ပဉ္စသု၊ န်သော။ ဣမေသု ပဉ္စကေသု၊ တို့၌။ တေရသ၊ န်သော။ ဇနေ၊ ရဟန်းတို့ကို။ ဝန္တဿ၊ ရှိခိုးသော ရဟန်းတို့၏။ အနာပတ္တိ (ဟောတိ)။ ဒွါဒသန္နံ၊ တို့ကို။ ဝန္ဒနာယ၊ ကြောင့်။ အာပတ္တိ (ဟောတိ)။
အာစရိယော ဝန္ဒိယောတိ၊ ကား။ ပဗ္ဗဇ္ဇာစရိယော၊ ပဗ္ဗဇ္ဇာစရိယ လည်းကောင်း။ (ရှင်သာမဏေပြုပေးသော သရဏဂုမ် ဆရာလည်းကောင်း။) ဥပသမ္ပဒါစရိယော၊ လည်းကောင်း။ (ရဟန်းပြုပေးသော ကမ္မဝါစာ ဆရာလည်းကောင်း။) နိဿယာစရိယော၊ လည်းကောင်း။ (နိဿယည်းပေးသော ဆရာလည်းကောင်း။) ဥဒ္ဒေသာစရိယော၊ လည်းကောင်း။ ပါဠိသင်ပေးသော ဆရာလည်းကောင်း။ ဩဝါဒါစရိယော၊ လည်းကောင်း။ (ဩဝါဒပေးသော ဆရာလည်းကောင်း။) ဣတိ၊ သို့။ ပဉ္စဝိဓောပိ၊ သော။ အယံ အာစရိယော၊ ကို။ ဝန္ဒိယော၊ ရှိခိုးထိုက်၏။
သဗ္ဗတ္ထ၊ အလုံးစုံသော ပဉ္စကတို့၌။ သေသံ ဥတ္တာနမေဝ, ဣတိ၊ အပြီးတည်း။ နိဿယာစရိယ, ဥဒ္ဒေသာစရိယနှင့် စပ်၍ မှတ်ဖွယ်။ ။ဝန္ဒိတဗ္ဗေသု နိဿယာစရိယော ဥဒ္ဒေသာစရိယောစ ယသ္မာ နဝကာပိ ဟောန္တိ-ရှိခိုးသော ပုဂ္ဂိုလ်အောက် ငယ်သောရဟန်းများလည်း ရှိတတ်ကုန်၏ ၊ တသ္မာ တေဝုဍ္ဎာ ဧဝ ဝန္ဒိိယာတိ ဝေဒိတဗ္ဗာ၊-ဝိမတိ၊ယောဇနာ၌ကား-ဩဝါဒါစရိယကိုလည်း မိမိအောက်ငယ်လျှင် ရှိမခိုးထိုက်-ဟု ဖွင့်၏။
ကထိနတ္ထာရဝဂ္ဂဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။
စ၊ သည်သာမကသေး။ ဥပါလိပဉ္စကဝဏ္ဏနာ၊ သည်။ နိဋ္ဌိတာ၊ ပြီ။