416. Parantapajātakaṃ (7-2-11)
154.
Āgamissati
T1.236 me pāpaṃ , āgamissati me bhayaṃ ;Tadā hi calitā sākhā , manussena migena vā .
155.
Bhīruyā nūna me kāmo , avidūre vasantiyā ;
Karissati kisaṃ paṇḍuṃ , sāva sākhā parantapaṃ .
156.
Socayissati
M1.174 maṃ kantā , gāme vasamaninditā ;Karissati kisaṃ paṇḍuṃ , sāva sākhā parantapaṃ .
157.
Tayā maṃ asitāpaṅgi [ hasitāpaṅgi ( sī . syā . pī .)], sitāni [ mihitāni ( sī . syā . pī .)] bhaṇitāni ca ;
Kisaṃ paṇḍuṃ karissanti , sāva sākhā parantapaṃ .
158.
Agamā nūna so saddo , asaṃsi nūna so tava ;
Akkhātaṃ nūna taṃ tena , yo taṃ sākhamakampayi .
159.
Idaṃ
V1.143 kho taṃ samāgamma , mama bālassa cintitaṃ ;Tadā hi calitā sākhā , manussena migena vā .
160.
Tatheva tvaṃ avedesi , avañci [ avajjhi ( ka .)] pitaraṃ mama ;
Hantvā sākhāhi chādento , āgamissati me [ te ( syā . ka .)] bhayanti .
Parantapajātakaṃ ekādasamaṃ .
Gandhāravaggo dutiyo .
Tassuddānaṃ –
Varagāma
T1.237 mahākapi bhaggava ca , daḷhadhamma sakuñjara kesavaro ;Urago vidhuro puna jāgarataṃ , atha kosalādhipa parantapa cāti .
Atha vagguddānaṃ –
Atha sattanipātamhi , vaggaṃ me bhaṇato suṇa ;
Kukku ca puna gandhāro , dveva guttā mahesināti .
Sattakanipātaṃ niṭṭhitaṃ .