အထခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ စ သမိဒ္ဓေါ၊ အရှင်သမိဒ္ဓသည်လည်းကောင်း။
အာယသ္မာ စ မဟာကောဋ္ဌိကော၊ အရှင်မဟာကောဋ္ဌိကသည်လည်းကောင်း။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တေန၊ ထိုအရှင်သာရိပုတြာရှိရာ အရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိံ သု၊ ရောက်လာကြကုန်၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ရောက်လာကြပြီး၍။
အာယသ္မတာ သာရိပုတ္တေန၊ အရှင်သာရိပုတြာနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
သမ္မောဒိံ သု၊ ကုန်ပြီ။
[ဒုကနိပါတ် စာပိုဒ် ၁၆ ကြည့်။]
။ပ။၊
နိသိဒိံ သု၊ ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
အာယသ္မန္တံသ မိဒ္ဓံ၊ အရှင်သမိဒ္ဓကို။
။ပ။၊
အာဝုသော သမိဒ္ဓ၊ ငါ့ရှင်သမိဒ္ဓ ။
။ပ။၊
ကာယသက္ခိ၊ ကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
[ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၉) ကြည့်။]
ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တော၊ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တော၊ လည်းကောင်းတည်း။
။ပ။၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
တိဏ္ဏံ၊ သုံးယောက်ကုန်သော။
ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ကတမော၊ အဘယမည်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဘိက္ကန္တ တရောစ၊ သာလွန်ကောင်းမွန်လျက် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ သာလွန်ကောင်းမွန်၍လည်းကောင်း။
ပဏိတတရောစ၊ သာလွန်မြင့်မြတ်လျက်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ၍လည်းကောင်း။
တေ၊ သင့်အား။"တေ ခမတိ"၌ တေပုဒ်၏ ဝိဘတ်အနက်။ ။ "ယဿ ဒါတု ကာမာ ရောစတေ" စသော သုတီအရ ကစ္စည်း, ရူပသိဒ္ဓိ, သဒ္ဒနိတ်တို့အလို "တေ" သည် ရောစန တ္ထဓာတ်၏ ယှဉ်ရာ ကမ္မဒါန်တည်း၊ မောဂ္ဂလ္လာန် ဒုကဏ္ဍမှ "တာဒတ္ထျေ" (၂၅) သုတ်အလိုမူ "တေ- သင်၏၊ (စိတ္တေ- စိတ်၌) ခမတိ- နှစ်သက်မှုကို ပြုပါသနည်း၊ ဝါ- နှစ်သက်ခြင်းကို ဖြစ်စေပါသနည်းဟု "တေ" ကိုသမ္မန္ဓသဋ္ဌိ အနက်ကို ရမည်၊ [ရုစ္စတီတိ ရုစိံ ကရောတိ။ ဣ ပဉ္စိကာ။]
ရှေးမြန်မာ ဆရာတော် အချို့ကမူ ဤဝါကျမျိုးမှ "ခမတိ, ရုစ္စတိ" တို့ကို ကမ္မရုပ်ကြံ၍ တေကဲ့သို့သောပုဒ်ကို အဝုတ္တကတ္တား ကြံတော်မူကြ၏။ [သတပဒိက ပုစ္ဆာစသည်] ထိုဆရာတော်အလို "ကတမော- သော၊ ပုဂ္ဂလော- ကို၊ အဘိက္ကန္တတရောစ- လည်းကောင်း၊ ပဏိတတရောစ- လည်းကောင်း၊ တေ- သင်သည်၊ ခမတိ- နှစ်သက်အပ်ပါသနည်း" ဟု အနက်ဆိုရာ၏၊ သို့ဖြစ်လျှင် ခမုဓာတ်နောင် ကံဟောယပစ္စည်းဖြင့် ခမျတိ, ဓမ္မတိဟု ဆိုလိုလျက် ယနှင့် မတို့ကို ချေ၍ ခမတိရုပ်ပြီးသည်ဟု ကြံရပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် သဒ္ဒါကျမ်းတို့၏ ဤနေရာမျိုး၌ တေကဲ့သို့ ပုဒ်ကို သမ္မဒါန်နှင့်သမ္ဗန်ဟု အဆိုနှစ်မျိုး ကွဲသော်လည်း ခမတိနှင့် ရုစ္စတိတို့ကိုမူ မည်သည့်သဒ္ဒါကျမ်းမျှ ကမ္မရုပ်ဟု မဆိုကြ၊ ထို့ကြောင့် ခမတိမှာ ဘူဝါဒိကတ္တုရုပ်, ရုစ္စတိမှာ ဒိဝါဒိ ကတ္တုရုပ်သာ ဖြစ်သင့်ပါသည်။ ခမတိ၊ နှစ်သက်သဘောကျပါသနည်း။ ဝါ၊ နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်စေပါသနည်း။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ)။ ။ပ။၊
ရှေးမြန်မာ ဆရာတော် အချို့ကမူ ဤဝါကျမျိုးမှ "ခမတိ, ရုစ္စတိ" တို့ကို ကမ္မရုပ်ကြံ၍ တေကဲ့သို့သောပုဒ်ကို အဝုတ္တကတ္တား ကြံတော်မူကြ၏။ [သတပဒိက ပုစ္ဆာစသည်] ထိုဆရာတော်အလို "ကတမော- သော၊ ပုဂ္ဂလော- ကို၊ အဘိက္ကန္တတရောစ- လည်းကောင်း၊ ပဏိတတရောစ- လည်းကောင်း၊ တေ- သင်သည်၊ ခမတိ- နှစ်သက်အပ်ပါသနည်း" ဟု အနက်ဆိုရာ၏၊ သို့ဖြစ်လျှင် ခမုဓာတ်နောင် ကံဟောယပစ္စည်းဖြင့် ခမျတိ, ဓမ္မတိဟု ဆိုလိုလျက် ယနှင့် မတို့ကို ချေ၍ ခမတိရုပ်ပြီးသည်ဟု ကြံရပေလိမ့်မည်၊ သို့သော် သဒ္ဒါကျမ်းတို့၏ ဤနေရာမျိုး၌ တေကဲ့သို့ ပုဒ်ကို သမ္မဒါန်နှင့်သမ္ဗန်ဟု အဆိုနှစ်မျိုး ကွဲသော်လည်း ခမတိနှင့် ရုစ္စတိတို့ကိုမူ မည်သည့်သဒ္ဒါကျမ်းမျှ ကမ္မရုပ်ဟု မဆိုကြ၊ ထို့ကြောင့် ခမတိမှာ ဘူဝါဒိကတ္တုရုပ်, ရုစ္စတိမှာ ဒိဝါဒိ ကတ္တုရုပ်သာ ဖြစ်သင့်ပါသည်။ ခမတိ၊ နှစ်သက်သဘောကျပါသနည်း။ ဝါ၊ နှစ်သက်မှုကို ဖြစ်စေပါသနည်း။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ)။ ။ပ။၊
တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။
ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တော၊ သဒ္ဓါဝိမုတ္တမည်သော။
ယွာယံ (ယော အယံ) ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တိဏ္ဏံ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤ သဒ္ဓါဝိမုတ္တ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဘိက္ကန္တတရော စ၊ လည်းကောင်း။
ပဏိတတရောစ၊ လည်းကောင်း။
မေ၊ တပည့်တော်အား။
ခမတိ၊ နှစ်သက်သဘောကျပါ၏။
တံ၊ ထိုသို့ နှစ်သက် သဘောကျခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူ။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤ သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်၏။
သဒ္ဓိန္ဒြိယံ၊ သဒ္ဓိန္ဒြေသည်။
အဓိမတ္တံ၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအရှည်ရှိပါ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပါတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
။ပ။၊
အထခေါ၊ ၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
အာယသ္မန္တ ဉ္စ သမိဒ္ဓံ၊ အရှင်သမိဒ္ဓကိုလည်းကောင်း။
အာယသ္မန္တဉ္စ မဟာကောဋ္ဌီကံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ဆိုပြီ။
(ကိန္တိ အဝေါစ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သဗ္ဗေဟေဝ၊ အားလုံးစုံပင် ဖြစ်ကုန်သော။
အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။
ယထာ သကံ၊ အကြင်ကြင် မိမိ ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်သော။
ဝါ၊ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာ အသီးသီးဖြစ်သော။
ပဋိဘာနံ၊ ဉာဏ်၌ ထင်မြင်လာသောအကြောင်းအရာကို။
ဗျာကတံ၊ ပြောကြားအပ်ပြီးပေပြီ။
အာဝုသော၊ တို့။
အာယာမ၊ လာ သွားကြစို့။
။ပ။၊
ဥပသင်္ကမိဿာမ၊ သွားကြကုန်အံ့။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားကြပြီး၍။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
ဧတံ အတ္ထံ၊ ဤအကြောင်းကို။
(ဤအချင်းချင်း အယူအဆ မတူပုံအကြောင်းကို)။
အာရောစေဿာမ၊ လျှောက်ထားကြကုန်အံ့။
ယထာ၊ အကြင်အခြင်းအရာအားဖြင့်။
နော၊ ငါတို့အား။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဗျာပရိဿတိ၊ ဖြေကြားတော်မူလတ္တံ့။
တထာ၊ ထို (မြတ်စွာဘုရား ဖြေကြားတော်မူတိုင်းသော) အခြင်းအရာအားဖြင့်။
နံ၊ ထို အနက်သဘောကို။
ဓာရေဿာမ၊ မှတ်သားထားကြကုန်အံ့။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်)။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဧဝံ၊ ကောင်းပြိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
။ပ။၊
အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ၊ အရှင်သာရိပုတြာ၏။
(ဝစနံ၊ စကားကို)။
ပစ္စဿောသုံ၊ ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
အာယသ္မတာ စ သမိဒွေန၊ အရှင်သမိဒ္ဓနှင့်လည်းကောင်း။
အာယသ္မတာ စ မဟာကောဋ္ဌိကေန၊ နှင့်လည်းကောင်း။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ယထာသလ္လာပေါ၊ ပြောဆိုဆွေးနွေးအပ်သော တရားစကားသည်။
ယာဝတကော၊ အကြင်မျှလောက်ရှိသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထို ပြောဆိုဆွေးနွေးခဲ့သမျှ တရားစကား အားလံးကို။
ဘဂဝတော၊ အား။
အာရောစေသိ၊ လျှောက်ထားပြီ။
သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။
ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့တွင်။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်သာ။
အဘိက္ကန္တ တရောစ၊ သာ၍လည်းကောင်းမွန်၏။
ပဏီတတရောစ၊ သာ၍လည်း မြင့်မြတ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဧတ္ထ၊ ဤ အကောင်းမြတ်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်ကို ရွေးကောက်ခြင်းကိစ္စ၌။
ဧကံ သေန( ဧကအံသေန)၊ တခုသော အဖို့အားဖြင့်။
ဝါ၊ တ ဖက်သတ် မူသေအားဖြင့်။
ဗျာကာတုံ၊ ဖြေကြားခြင်းငှာ။
န သုကရံ၊ လွယ်ကူသဖြင့် မပြုနိုင်။
[ထိုသုံးယောက်တို့တွင် ဤပုဂ္ဂိုလ်သာ အကောင်းမြတ်ဆုံးဟု တဖက်သတ် ဖြေကြားရမည် မဟုတ်ဟူလို။]
သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ဟိ၊ အမှတ်စင်စစ်ကား။
ဧတံ ဌာနံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အကြောင်းသည်။
ဝိဇ္ဇတိ၊ ရှိ၏။
သဒ္ဓါဝိမုတ္တော၊ သဒ္ဒါဝိမုတ္တမည်သော။
ယွာယံ (ယော အယံ ) ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
[သွာဿ၊ သော+အဿ။]
သော၊ ထို သဒ္ဓါဝိမုတ္တပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အရဟတ္တာယ၊ အရဟတ္တဖိုလ် အကျိုးငှာ။
ပဋိပန္ဓော၊ ကျင့်ဆဲ အရဟတ္တမဂ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဿ၊ ဖြစ်နိုင်၏။
ကာယသက္ခိ၊ ကာယသက္ခိမည်သော။
ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
(အတ္ထိ) သော၊ ထိုကာယသက္ခိပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သကဒါဂါမီ ဝါ၊ သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း။
အနာဂါမီ ဝါ၊ အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်သော်လည်းကောင်း။
အဿ၊ ဖြစ်နိုင်၏။
ဒိဋ္ဌိပ္ပတေတာ၊ ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တမည်သော။
ယော မ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
(အတ္ထိ၀ သောပိ၊ ထို ဒိဋ္ဌိပ္ပတ္တပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
[သောပိဿ၊ သောပိ+အဿ။]
။ပ။၊
ပဌမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
လောကသ္မိံ၊ ၌။
တယော၊ သုံးဦးကုန်သော။
ဣမေ ဂိလာနာ၊ ဤမကျန်းမာသူတို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဂိလာနော၊ မကျန်းမာသူသည်။
သပ္ပါယာနိ၊ သင့်လျော်ကုန်သော။
ဝါ၊ ကျန်းမာရေး စသည်တိုးတက်ကြောင်း အစွမ်းသတ္တိနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ ကျန်းမာစေနိုင်ကုန်သော။
[ဝါယတိ ဝဒ္ဓတိ ဧတေနာတိ ပါယော၊ သဟ ပါယေန ယာနီ ဝတ္ထန္တီတိ သပ္ပါယာနိ။]
ဘောဇနာနိ၊ ဘောဇဉ်တို့ကို။
လဘန္တောဝါ၊ ရသော်လည်းကောင်း။
သပ္ပါယာနိ၊ ကုန်သော။
ဘောဇနာနိ၊ တို့ကို။
အလဘန္တောဝါ၊ မရသော်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
ဘေသဇ္ဇာနိ၊ ဆေးတို့ကို။
လဘန္တော ဝါ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
ပတိရူပံ၊ သင့်လျော်သော။
(သူနာပြုဂုဏ်အင်္ဂါနှင့်ပြည့်စုံ၍ မပျင်းမရိ ဉာဏ်လည်းရှိသော)။
ဥပဋ္ဌာကံ၊ သူနာပြုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
လဘန္တော ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ပတိရူပံ၊ သော။
ဥပဋ္ဌာကံ၊ ကို။
အလဘန္တော ဝါ၊ လည်းကောင်း။
တမှာ အာဗာတ၊ ထိုအနာရောဂါမှ။
နေဝ ဝုဋ္ဌာတိ၊ မထမြောက် မပျောက်ကင်းနိုင်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
။ပ။ ဝုဋ္ဌာတိ၊ ထမြောက်ပျောက်ကင်း၏။
။ပ။၊
ဂိလာနော၊ သည်။
သပ္ပါယာနိ ဘောနောနိ၊ တို့ကို။
(လဘန္တောဝ၊ ရမှသာ။
တမှာ အဗာဓာ၊ မှ။
ဝုဋ္ဌာတိ၊ ၏။)
[လှမ်းယူပေးသည်။]
အလဘန္တော၊ မရလျှင်။
(တမှာ အာဗာဓာ၊ မှ။
နော ဝုဋ္ဌာတိ၊ မထမြောက် မပျောက်ကင်းနိုင်)။
သပ္ပါယာနိ ဘေသဇ္ဇာနိ လဘန္တောဝ (တမှာ အဗာဓာ ဝုဋ္ဌာတိ) အလဘန္တော (တမှာ အာဗာဓာ နော ဝုဋ္ဌာတိ)၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ ထိုသုံးဦးသော ဂိလာနတို့တွင်။
ယွာယံ ဂိလာနော၊ အကြင်တတိယဂိလာနသည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမံ ဂိလာနံ၊ ဤ တတိယဂိလာနကို။
(သပ္ပါယဘောဇဉ် ဆေးစသည်ကို ရမှသာ ပျောက်ကင်း နိုင်မည့် ဤတတိယ ဂိလာနကို)။
ပဋိစ္စ၊ အကြောင်းပြု၍။
ဂိလာနဘတ္တံ၊ ဂိလာနအား လှူဖွယ်ဆွမ်းကို။
အနုညာတံ၊ ခွင့်ပြတော်မူအပ်ပြီ။
ဂိလာနဘေသဇ္ဇံ၊ ဂိလာနအား တိုက်ကျွေးဖွယ်ဆေးကို။
။ပ။၊
ဂိလာနုပဋ္ဌာကော၊ ဂိလာနကို ပြုစုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အနုညာတော၊ ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထို့ပြင်။
ဣမဉ္စ ဂိလာနံ၊ ဤတတိယ ဂိလာနကိုပင်။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
အညေပိ၊ အခြားလည်း ဖြစ်ကုန်သော။
ဂိလာနာ၊ ပဌမ, ဒုတိယဂိလာနတို့ကို။
(သပ္ပါယဘောဇဉ်စသည်တို့ကို ရသော်လည်းကောင်း, မရသော်လည်းကောင်း ရောဂါပျောက်ကင်းတော့မည် မဟုတ်သော ပဌမဂိလာနနှင့် သပ္ပါယဘောဇဉ် စသည်ကို ရသော်လည်းကောင်း, မရသော်လည်းကောင်း ရောဂါပျောက်ကင်းမည့် ဒုတိယဂိလာနတို့ကို)။
ဥပဋ္ဌာတဗ္ဗာ၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်သင့်ကုန်၏။
ဝါ၊ ပြုစုစောင့်ရှောက်ကြရမည်။
။ပ။၊
တယော၊ သုံးယောက်ကုန်သော။
ဂိလာနူပမာ၊ ဂိလာနဟူသော နှိုင်းခိုင်းဖွယ်ရာ ဥပမာရှိကုန်သော။
ဝါ၊ ဂိလာနနှင့် ဥပမာနှိုင်း၍ ပြောကြားထိုက်ကုန်သော။
ဣမေ ပုဂ္ဂလော၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဝါ၊ တို့ကို။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
တထာဂတံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
လဘန္တော ဝါ၊ ရသော်လည်းကောင်း။
တထာဂတံ၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
အလဘန္တောဝါ၊ မရသော်လည်းကောင်း။
တထာဂပ္ပဝေဒိတံ၊ မြတ်စွာဘုရား ဟောကြားသိစေတော်မူအပ်သော။
ဓမ္မဝိနယံ၊ သုတ်, အဘိဓမ္မာတရားနှင့် ဝိနည်းကို။
သဝနာယ၊ ကြားနာခြင်းငှာ။
လဘန္တော ဝါ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
သဝနာယ၊ ငှာ။
အလဘန္တောဝါ၊ လည်းကောင်း။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့တွင်။
နိယာမံ၊ မဂ္ဂနိယာမတည်းဟူသော။
ဝါ၊ မိမိ၏ အခြားမဲ့၌ အရိယဖိုလ် အကျိုးပေးမှု မချွန်မလွဲကိန်းသေမြဲသော အရိယမဂ်တည်းဟူသော။
သမ္မတ္တံ၊ မဖောက်မပြန် မှန်ကန်သော သဘောရှိသော တရားသို့။
နေဝ ဩက္ကမတိ၊ မသက်ရောက်နိုင်။
။ပ။၊
တထာဂတံ၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
လဘန္တောဝ၊ ရမှသာလျှင်။
(ကုသလေသု ဓမ္မေသု၊ တို့တွင်။
နိယာမံ၊ သော။
သမ္မတ္တံ၊ သို့။
ဩက္ကမတိ၊ သက်ရောက်နိုင်၏)။
အလဘန္တော၊ မရလသော်။
(ကုသလေသု ဓမ္မေသု နိယာမံ သမ္မတ္တံ၊ ကို။
နော ဩက္ကမတိ၊ မသက်ရောက်နိုင်)။
တထာဂတပ္ပဝေဒိတံ၊ သော။
ဓမ္မဝိနယံ၊ ကို။
သဝနာယ၊ ငှာ။
လဘန္တောဝ၊ လျှင်။
ကုသလေသု ဓမ္မေသု နိယာမံ သမ္မတ္တံ ဩက္ကမတိ၊ နိုင်၏။
အလဘန္တော၊ သော်။
ကုသလေသု ။ပ။ နောဩက္ကမတိ၊ နိုင်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တတြ၊ ထိုသုံးဦဂသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ယွာယံ ပုဂ္ဂလော၊ အကြင်တတိယ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမံ ပုဂ္ဂလံ၊ ဤတတိယ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
ဓမ္မဒေသနာ၊ တရားဒေသနာတော်ကို။
အနုညာတာ၊ ခွင့်ပြုတော်မူအပ်ပြီ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထို့အပြင်။
ဣမဉ္စ ပုဂ္ဂလံ၊ ဤတတိယပုဂ္ဂိုလ်ကိုပင်။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
အညေသမ္ပိ၊ အခြားသော ဒုတိယ, တတိယ ပုဂ္ဂိုလ်တို့အားလည်း။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
ဒေသေတဗ္ဗော၊ ဟောကြားသင့်၏။
ဝါ၊ ဟောကြားရမည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သဗျာမဇ္ဈံ၊ ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော။
သဗျာမဇ္ဈံ။ ။ "ဝိ+အာ+ဗာဓဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့် ဗျာဓာဝ၊ ထို့နောက် သွတ္ထ ဏျပစ္စည်းဖြင့် ဗျဗဇ္ဈ (ဗကို ပစောက်ပြုလျှင် ဗျာပဇ္ဈ) ဟု ရုပ်ဖြစ်၏။ ဝိဝိဓေဟိ အာကာရေဟိ အာဗာဓတီတိ ဗျာဗာဓော၊ ဗျာဗာဓောဧဝ ဗျာဗဇ္ဈံ- အမျိုးမျိုးသော အခြင်းအရာတို့ဖြင့် ညှင်းဆဲတတ်သော ကာယိက စေတသိက ဒုက္ခ၊ သဟ ဗျာဗဇ္ဈေန ယော ဝတ္တတီတိ သဗျာဗဇ္ဈော- ထိုဒုက္ခနှင့် တကွဖြစ်သော ကာယသင်္ခါရ စသည်။ ဤ၌ ကာယသင်္ခါရ စသော ပုဒ်၏ ပုလ္လိုင်အတိုင်း "သဗျာဗဇ္ဈော" ဟု ဩကာရန္တဖြင့် ထားသည်။ ဋီကာ၌မူ သဗျာဗဇ္ဈံဟု နပုလ္လိင်ဖြင့် ရုပ်ရှိနေ၏။
(အမျိုးမျိုးသော အခြင်းရာတို့ဖြင့် ညှင်းဆဲတတ်သော ကာယိကစေတသိသုဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော)။
ဝါ၊ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေတတ်သော။
ကာယသင်္ခါရံ၊ ကာယသင်္ခါရကို။
ဝါ၊ ကာယဒွါရ၌ဖြစ်သော စေတနာ အစုအဝေးကို။
အဘိသင်္ခံရောတိ၊ အားထုတ်စုဆောင်း၏။
သဗျာဗဇ္ဈံ၊ သော။
ဝစီသင်္ခါရံ၊ ဝစီသင်္ခါရကို။
ဝါ၊ ဝစီဒွါရ၌ဖြစ်သော စေတနာ အစုအဝေးကို။
။ပ။၊
မနောသင်္ခါရံ၊ ကို။
ဝါ၊ မနောဒါရ၌ဖြစ်သော စေတနာ အစုအဝေးကို။
။ပ။၊
သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
။ပ။၊
အဘိသင်္ခါရိတွာ၊ အားထုတ်စုဆောင်းပြီး၍။
။ပ။၊
သဗျာဗဇ္ဈံ၊ ဒုက္ခနှင့်တကွဖြစ်သော။
လောကံ၊ ဘုံးဘဝသို့။
ဥပပဇ္ဇတိ၊ ကပ်ရောက်၏။
ဝါ၊ လားရောက်၏။
သဗျာဗဇ္ဈံ၊ သော။
လောကံ၊ သို့။
ဥပပန္နံ၊ ကပ်ရောက်လျက်။
ဝါ၊ လားရောက်လျက်။
သမာနံ၊ ဖြစ်နေသော။
တမေနံ (တံဧနံ)၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
သဗျာဗဇ္ဈော၊ ဒုက္ခနှင့်တကွ ဖြစ်ကုန်သာ။
ဖဿာ၊ အကျိုးဝိပါက် ဖဿတို့သည်။
ဖုသန္တိ၊ တွေ့ထိကုန်၏။
သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သဗျာဗဇ္ဈေဟိ၊ ကုန်သော။
ဖဿေတိ၊ တို့သည်။
ဖုဋ္ဌော၊ တွေ့ထိအပ်သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။
နေရယိကာ၊ ငရဲ၌ဖြစ်ကုန်သော။
သတ္တာ သေယျထာပိ၊ သတ္တဝါတို့ကဲ့သို့။
(ဧဝံ၊ ဤအတူ)။
သဗျာဗဇ္ဈံ၊ (အဆက်မပြတ်ဖြစ်သော နောက်နောက်သော) ဒုက္ခနှင့်တကွ ဖြစ်သော။
ဝါ၊ နောက်နောက် ဒုက္ခတို့ကို ဆက်ကာဆက်ကာ ဖြစ်စေတတ်သော။
ဧကန္တ ဒုက္ခံ၊ ဧကန်စင်စစ် ဒုက္ခဖြစ်သော။
ဝါ၊ သုခမပါဒုက္ခချည်းသာဖြစ်သော။
ဝေဒနံ၊ ဝိပါက်ဝေဒနာကို။
ဝေဒယတိ၊ ခံစားရ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထို့မှတပါး။
ဣဓ၊ ၌။
။ပ။၊
အဗျာဗဇ္ဈံ၊ ဒုက္ခမရှိသော။
ဝါ၊ ဒုက္ခကို မဖြစ်စေတတ်သော။
ကာယသင်္ခါရံ ။ပ။၊
အဗျာဗဇ္ဈံ၊ ဒုက္ခမရှိသော။
လောကံ။ပ။၊
အဗျာဗဇ္ဈာ၊ ဒုက္ခမရှိသော။
သော ။ပ။ ဖုဋ္ဌော၊ သည်။
သမာနော၊ သော်။
သုဘကိဏှာ၊ သုဘကိဏှာဘုံ၌ဖြစ်ကုန်သော။
ဒေဝါ သေယျထာပိ၊ ဗြဟ္မာတို့ကဲ့သို့။
(ဧဝံ၊ ဤအတူ)။
အဗျာဗဇ္ဈံ၊ သော။
ဧကန္တသုခံ၊ ဧကန်စင်စစ် သုခဖြစ်သော။
ဝေဒနံ၊ ဝိပါက်ဝေဒနာကို။
ဝေဒယတိ၊ ၏။
။ပ။၊
သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ ဒုက္ခနှင့်အတူတကွလည်းဖြစ်သော။
ဝါ၊ ဒုက္ခရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဝါ၊ ဒုက္ခကို ဖြစ်စေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
အဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ ဒုက္ခခံရှိသည်လည်းဖြစ်သော။
ဝါ၊ ဒုက္ခကို မဖြစ်စေတတ်သည်လည်းဖြစ်သော။
ကာယသင်္ခါရံ ။ပ။၊
ဥပပန္နံ၊ လျက်။
သမာနံ၊ သော။
တမေနံ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
။ပ။၊
ဖုဋ္ဌော၊ သည်။
သမာနော၊ သော။
မနုဿာ စ၊ လူတို့သည်လည်းကောင်း။
ဧကစ္စေ၊ ကုန်သော။
ဒေဝါ စ၊ ဗိမာန်ပိုင်ရှင် ဝိနိပါတိက ပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ချမ်းသာကြီးပွားရေးမှ ဖောက်ပြန်စွာ ကျဆင်းခြင်းရှိသော ဗိမာန်ပိုင်ရှင် ပြိတ္တာတို့သည်လည်းကောင်း။
[သုမသမုဿယတော ဝိရူပံ နိပါတော နိပတနံ ဝိနိပါတော၊ သော ဧတေသံ အတ္ထီတိ ဝိနိပါတိကာ။]
သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ သော။
အဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ သော။
ဝေါကိဏ္ဏ သုခဒုက္ခံ၊ ရောနှောသော သုခဒုက္ခဖြစ်သော။
ဝါ၊ သုခဒုက္ခ အရောရော အနှောနှောဖြစ်သော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
ဝေဒယန္တိ သေယျထာပိ၊ ခံစားကြကုန်သကဲ့သို့။
(ဧဝံ၊ တူ)။
သဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ သော။
အဗျာဗဇ္ဈမ္ပိ၊ သော။
ဝေါကိဏ္ဏသုခဒုက္ခံ၊ သော။
ဝေဒနံ၊ ကို။
ဝေဒယတိ၊ ခံစားရ၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
တယော၊ သုံးဦးကုန်သော။
ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ ဤဆရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည် ။
ပုဂ္ဂလဿ၊ တပည့်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဝါ၊ တပည့်ပုဂ္ဂိုလ်အတွက်။
ဗဟုကာရာ၊ များသော ကျေးဇူးရှိကုန်၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယံ ပုဂ္ဂလံ၊ အကြင်ဆရာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အာဂမ္မ၊ အကြောင်းပြု၍။
ပုဂ္ဂလော၊ တပည့်ဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဗုဒ္ဓံ၊ သဗ္ဗညု မြတ်စွာဘုရားကို။
သရဏံ၊ (ဝဋ်ဒုက္ခမှ လွတ်မြောက်ရေးအတွက်) ကိုးကွယ်အားထားရာဟူ၍။
ဂတော၊ ဆည်းကပ်သည်။
ဝါ၊ သဘောပေါက်သိမြင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဓမ္မံ၊ (မဂ်ဖိုလ်, နိဗ္ဗာန်, ဓမ္မက္ခန်ပရိတ်ယတ် ဆယ်ပါးသော) တရားတော်မြတ်ကို။
။ပ။၊
သံဃံ၊ (ရှစ်ပါးသော အရိယာ ပုဂ္ဂိုလ်အပေါင်းဟူသော) သံဃာတော်မြတ်ကို။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤရတနာသုံးပါး အားထားဆည်းကပ်သူ အဖြစ်သို့ ရောက်စေသော ဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ဤသရဏဂုံပေးသော ဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤတပည့်ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဗဟုကာရော၊ များသော ကျေးဇူးရှိ၏။
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
ပုန စပရံ၊ နောက်ထပ်အခြားသော ကျေးဇူးများသော ဆရာပုဂ္ဂိုလ်တဦးကား။
ယံ ပုဂ္ဂလံ၊ အကြင်ဆရာပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အာဂမ္မ၊ ၍။
ပုဂ္ဂလော၊ တပည့်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
။ပ။၊
[ဣဒံ ဒုက္ခံ စသည်ကို ဤတိကနိပါတ် စာပိုဒ် (၁၂) နှင့် ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၆) သုတ်တို့ကို ကြည့်ပါ။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(သစ္စာလေးပါး တရားကို သိမြင်သော သောတာပတ္တိမဂ်သို့ ရောက်စေသော ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်)။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပုနစပရံ၊ ကား။
။ပ။၊
[အာသဝါနံ ခယာစ စသည်ကို ဤတိကနိပါတ် စာပိုဒ် ၁၂ ကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(အာသဝတရား ကုန်ခန်းကြောင်း အရဟတ္တမဂ်သို့ ရောက်စေသော ဤဆရာ ပုဂ္ဂိုလသ်ည်)။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ ပန၊ ဆက်လက်၍ အထူးဆိုဖွယ် ရှိသည်ကား။
တီဟိ၊ သုံးဦးကုန်သော။
ဣမေဟိ ပုဂ္ဂလေဟိ၊ ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်တို့ထက်။
ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤတပည့် ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဝါ၊ အတွက်။
ဗဟုကာရော၊ များသော ကျေးဇူးရှိသော။
အညော၊ အခြားသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ဆရာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိတော့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဟံ၊ ငါသည်)။
ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ဤမျှမကသေး။
တိဏ္ဏံ၊ သုံးဦးကုန်သော။
ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤဆရာပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။
ဣမိနာ ပုဂ္ဂလေန၊ ဤတပည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဘိဝါဒန+ပစ္စုဋ္ဌာန+အဉ္စလိကမ္မ+သာမိစိကမ္မ+စီဝရ+မိဏ္ဍပါတ+သေနာသန+ဂိလာနပစ္စယဘေသဇ္ဇပရိက္ခာရ+အနုပ္ပဒါနေန၊ ရှိခိုးခြင်း+နေရာမှထ၍ ခရီးဦးကြိုဆိုခြင်း+လက်အုပ်ချီခြင်း+ အရိုအသေပြုခြင်း+ သင်္ကန်း+ ဆွမ်း+ အိပ်ရာနေရာကျောင်း+ဂိလာန၏ ရောဂါအတွက်ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်၍ အသက်၏ အကာအကွယ်နှင့် အကြောင်းအဆောက်အဦးဖြစ်သော ဆေးတို့ကို+ လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်။
[ယဒိဒံ အနက်မရှိကြံပါ၊ ဂိလာနပစ္စယ စသည်ကို ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် ၂ ကြည့်။]
န သုပ္ပတိကာရံ၊ လွယ်ကူစွာ အတုံးပြန်၍ ကျေးဇူးမပြုနိုင်ခြင်းကို။
ဝါ၊ နိုင်ဟူ၍။
(အဟံ ) ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
[ယဒိဒံကို အနက်ရှိ ကြံလိုလျှင် -
တိဏ္ဏံ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့ကို။
ယဒိဒံ အဘိဝါဒန... နုပ္ပဒါနံ၊ အကြင်ရှိခိုးခြင်း...လှူဒါန်းခြင်းသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တေန အဘိဝါဒန... နုပ္ပါဒနေန၊ ထိုရှိခိုးခြင်း......လှူဒါန်းခြင်းဖြင့်။
ဣမိနာ ပုဂ္ဂလေန၊ ဤတပည့် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
န သုပ္ပတိကာရံ၊ ကို။
ဝါ၊ ၍။
ဝဒါမိ၊ ၏။]
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်)။
အရုကူပမစိတ္တော၊ အနာဟောင်း အနာဆွေးဟူသော ဥပမာရှိသော စိတ်ရှိသော။
ဝါ၊ အနာဟောင်း အနာဆွေးနှင့်တူသော စိတ်ရှိသော။
[အရု၊ အနာဆွေး။
အရု ဥပမာ ယဿ စိတ္တဿာတိ အရုကူပမံ။ ပဒသန္ဓိ အကျိုးငှာ ကအက္ခရာလာ၊ အရုကူပမံ စိတ္တံ ယဿ ပုဂ္ဂလဿာတိ အရုကူပမစိတ္တော။]
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
ဝိဇ္ဇူပမစိတ္တော၊ လျှပ်စစ်ဟူသော ဥပမာရှိသော စိတ်ရှိသော။
ဝါ၊ လျှပ်စစ်နှင့်တူသော စိတ်ရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ လည်းကောင်း။
ဝဇီရူပမစိတ္တော၊ ဝဇိရစိတ်လက်နက်ဟူသော ဥပမာရှိသော စိတ်ရှိသော။
ဝါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အရုကူပမစိတ္တော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်။
ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်း။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ကောဓနော၊ စိတ်ဆိုးလေ့ရှိသည်။
ဝါ၊ ဒေါသကြီးသည်။
ဥပါယသဗဟုလော၊ များသော ပြင်းထန်စွာ စိတ်ပင်ပန်းခြင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အပ္ပမ္ပိ၊ စကားအနည်းငယ်မျှကိုပင်လည်း။
ဝုတ္တော၊ ပြောဆိုအပ်သည်။
သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။
အဘိသဇ္ဇတိ၊ ဒေါသဖြင့် ငြိတွယ်၏။
(ဒေါသဖြင့် ဆူးကောက်ကဲ့သို့ ငြိတွက်၏)။
ကုပ္ပတိ၊ စိတ်ဆိုး၏။
ဗျာပဇ္ဇတိ၊ ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်၏။
ပတိတ္ထိယတိ၊ ဒေါသဖြင့် ကြမ်းတမ်းခက်ထန်၏။
[ပတိရှေးရှိသော ထာဓာတ်, ထေဓာတ် နှစ်မျိုး ဖြစ်နိုင်၏၊ ဓာတွန်သရကို ဣယင်ပြု၊ မောဂ္ဂလ္လာန်နိသျ၊ ခါဒိ၊ ၁၃၂ သုတ်။]
ကောပဉ္စ၊ အားနည်းသော ဒေါသကိုလည်းကောင်း။
ဒေါသဉ္စ၊ ထို့ထက်အားကြီးသော ဒေါသကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပစ္စယဉ္စ၊ မနှစ်သက်မှူ ဒေါမနဿကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ပီတိသောမနဿ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ဒေါမနဿကိုလည်းကောင်း။
ပါတုကရောတိ၊ ထင်ရှားပြု၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကဋ္ဌေနဝါ၊ ထင်းချောင်း, တုတ်ချောင်း ဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ကဌလာယဝါ၊ အိုးခြမ်းကွဲဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဃဋ္ဋိတော၊ တိုက်ခိုက်ပုတ်ခတ်အပ်သော။
ဒုဋ္ဌရုကော၊ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော အနာသည်။
ဝါ၊ အနာဆွေးသည်။
မတ္တာယ၊ အတိုင်းအတာထက်။
သိယျောသော၊ လွန်စွာ။
အာသဝံ၊ သနံရည်ပြည်သွေားကို။
ဒေတိ သေယျထာပိ၊ ပေးသကဲ့သို့။
ဝါ၊ ယိုစီးစေသကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤဒေါသကြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အရုကူပမစိတ္တော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စက္ခုမာ၊ မျက်စိရှိသော။
ပုရိသော၊ ယောင်္ကျားသည်။
ရတ္တန္ဓကာရတိမိသာယံ၊ ညဉ့်အခါ မမြင်စမ်းတမ်း ကန်းသည်အဖြစ်ကို ပြုတတ်သော အမိုက်မှောက်၍။
[ရတ္တိ၊ ညဉ့်၌+
အန္ဓကာရ၊ ကန်းသည်အဖြစ်ကို ပြုတတ်သော။
ဝါ၊ စက္ခုဝိညာဉ်ဖြစ်မှုကို တားဆီးတတ်သော+
တိမိသာ၊ အမိုက်မှောင်။]
ဝိဇ္ဇန္တရိကာယ၊ လျှပ်စစ်မပြတ်ဆဲ ခဏ၌။
[ဝိဇ္ဈိယာ၊ လျှပ်စစ်၏+
အန္တရိကာ နိစ္ဆရဏက္ခဏော၊ ပြက်ဆဲခဏသည်။
ဝိဇ္ဇန္တရိကာ၊
အန္တရိကာသဒ္ဒါ ခဏ အနက်ဟော။]
ရူပါနိ၊ ရူပါရုံတို့ကို။
ပဿေယျ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်နိုင်သကဲ့သို့။
။ပ။၊
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(သစ္စာလေးပါး တရားသိမြင်သော အောက်မဂ် ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးကို)။
ဝိဇ္ဇူပမစိတ္တော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝဇိရဿ၊ ဝဇိရစိတ်ကျောက်၏။
ဝါ၊ ဝရဇိန် လက်နက်သည်။
ကိဉ္စိ၊ တစုံတခုသော။
အဘေဇ္ဇံ၊ မဖောက်ခွဲနိုင်သော။
မဏိ ဝါ၊ ပတ္တမြားတုံးသည် လည်းကောင်း။
ပါသာဏော ဝါ၊ ကျောက်တုံးသည်လည်းကောင်း။
နတ္ထိ သေယျထာပိ၊ မရှိသကဲ့သို့။
။ပ။၊
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(ဤစေတာဝိမုတ္တိသို့ ရောက်၍ နေသော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
ဝဇီရူပမစိတ္တော၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
န သေဝိတဗ္ဗော၊ မချဉ်းကပ် မမှီဝဲထိုက်သော။
န ဘဇိတဗ္ဗော၊ မဆည်းကပ်ထိုက်သော။
န ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ (အနီးအပါး၌ နေခြင်းဖြင့်) ထပ်တလဲလဲ မမှီခိုထိုက်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေဝိတဗ္ဗော၊ ချဉ်းကပ်မှီဝဲထိုက်သော။
သဇိတဗ္ဗော၊ ဆည်းကပ်ထိုက်သော။
ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ (အနီးအပါး၌နေခြင်းဖြင့်) ထပ်တလဲလဲမှီခိုထိုက်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သက္ကတွာ၊ ကောင်းစွာ ပြု၍။
ဂရုံကတွာ၊ အလေးဂရုပြု၍။
သေဝိတဗ္ဗော၊
။ပ။၊
အတ္ထိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကတမော၊ အဘယ်မည်သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
န သေဝိတဗ္ဗော၊ မချဉ်းကပ် မမှီဝဲထိုက်သနည်း။
န ဘဇိတဗ္ဗော၊ သနည်း။
န ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သီလေန၊ သီလအားဖြင့်လည်းကောင်း။
သမာဓိနာ၊ သမာဓိအားဖြင့်လည်းကောင်း။
ပညာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဟီနော၊ မိမိအောက်ယုတ်နိမ့်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အနုဒ္ဒယာ၊ အစဉ်မပြတ်စောင့်ရှောက်တတ်သော မေတ္တာကို။
အညတြ၊ ကြဉ်ဖယ်ထား၍။
အနုကမ္ပါ၊ ငဲ့ညှာထောက်ထားသနားမှု ကရုဏာကို။
အညတြ၊ ၍။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
(ဤသို့ သီလစသည်ဖြင့် မိမိအောက်ယုတ်နိမ့်ခြင်း သဘောရှိသော)။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
န သေဝိတဗ္ဗော၊ (မိမိအကျိုးစီးပွားအတွက်) မချဉ်းကပ် မမှီဝဲထိုက်။
န ဘဇိတဗ္ဗော၊ ထိုက်။
န ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ ထိုက်။
[ထိုသူ၏ အကျိုးကို ငဲ့၍သာ ချဉ်းကပ်ထိုက်၏ ဟူလို။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကတမော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
သေဝိတဗ္ဗော၊ ချဉ်းကပ်မှီဝဲထိုက်သနည်း။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သီလေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
ပညာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
သဒိသော၊ မိမိနှင့် တူညီသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့သဘောရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
သေဝိတဗ္ဗော၊ ထိုက်၏။
။ပ။၊
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ ချဉ်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
သီလသာမည ဂတာနံ၊ သီလအားဖြင့် တူသည်အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်လျက်။
[သမာနဿ ဘာဝေါ သာမညံ၊ သိလေန သာမညံ သိလသာမညံ၊ တံ ဂတာ။]
သတံ (သန္တာနံ)၊ ဖြစ်ကြကုန်သော။
နော၊ ငါတို့၏။
သီလကထာ စ၊ သီလနှင့်စပ်သော စကားသည်သာလျှင်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
နော၊ ငါတို့၏။
သာ၊ ထိုသီလက ထာသည်။
ပဝတ္တိနိ စ၊ (ကန့်ကွက်သူကင်းလျက်) အဆက်မပြတ်ဖြစ်ခြင်းရှိသည်လည်း။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
နော၊ ငါတို့၏။
သာ၊ ထိုသီလကထာသည်။
ဖာသု စ၊ ချမ်းသာစွာနေရကြောင်း စကားသည်လည်း။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
သမာဓိသာမညဂတာနံ၊ သမာဓိအားဖြင့် တူညီသည်အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်လျက်။
။ပ။၊
သာ၊ ထို သမာဓိကထာသည်။
။ပ။၊
ပညာသာမညဂတာနံ၊ ပညာအားဖြင့် ....လျက်။
။ပ။၊
သာ၊ ထို ပညာကထာသည်။
။ပ။၊
ဖာသုစ၊ လည်း။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
(သီလကထာ စသည်ဖြင့် ချမ်းသာစွာ နေရခြင်းဟူသော ဤကြောင်းကြောင့်)။
တံ၊ ထိုသို့ချဉ်းကပ်ထိုက်သည်အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
[ကံ တိဿ ဟေတုသို့ ပြန်အုပ်သည်။ တသ္မာ စသည်ကား နိဂုံးဝါကျ။]
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ သီလစသည် တူညီသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့အတွက် သီလကထာ စသည်ကိုသာ အမြဲပြောဆိုနေရခြင်း, ထို သီလကထာစသည်၏ ချမ်းသာစွာ နေရကြောင်းလည်း ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သီလေန၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
ပညာယ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
အဓိကော၊ မိမိထက်သာလွန်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
။ပ။၊
ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ ၏။
ကိဿ ဟေတု၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ အလေးဂရုပြု၍ ချဉ်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
အဟံ၊ ငါသည်)။
ဣတိ၊ ဤသို့ အလေးဂရုပြု၍ ချဉ်းကပ်ခြင်းဖြင့်။
အပရိပူရံ၊ မပြည့်စုံ မလုံလောက်သေးသော။
သီလက္ခန္ဓံ ဝါ၊ သီလအစုကိုလည်း။
ပရိပူရေဿာမိ၊ ပြည့်စုံလုံလောက်စေအံ့။
ပရိပူရံ၊ ပြည့်စုံလုံလောက်သော။
သီလက္ခန္ဓံ ဝါ၊ လည်း။
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့်သင်သော သီလသိက္ခာအရာ၌။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
(သာလွန်သော သီလကို မှီ၍ဖြစ်သော ပညာဖြင့်)။
အနုဂ္ဂဟေဿာမိ၊ တိုးမြှင့်အံ့။
[တသ္မိံ တသ္မိံ ဌာနေတိ တံတံ သိက္ခာကောဋ္ဌာသပဒဋ္ဌာနေ၊ ဟူသော ဋီကာ၌ ပဒသဒ္ဒါပိုသည်ဟု ယူဆ၏။]
အပရိပူရံ၊ သော။
သမာဓိက္ခန္ဓံ ဝါ၊ သမာဓိအစုကိုလည်း။
။ပ။၊
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့်သင့်သော သမာဓိအရာ၌။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
(သာလွန်သော သမာဓိကို မှီ၍ဖြစ်သော ပညာဖြင့်)။
အနုဂ္ဂဟေဿာမိ၊ တိုးမြှင့်အံ့။
(တိုးတွက်မြင့်မားလာစေအံ့)။
။ပ။၊
ပညာက္ခန္ဓံ ဝါ၊ ပညာအစုကိုလည်း။
။ပ။၊
တတ္ထ တတ္ထ၊ ထိုထို တိုးမြှင့်သင့်သော ပညာအရာ၌။
ပညာယ၊ ပညာဖြင့်။
(သာလွန်သော ပညာကို မှီ၍ ဖြစ်သော ပညာဖြင့်)။
အနုဂ္ဂဟေဿာမိ၊ အံ့။
ဣတိ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ အလေးဂရုပြု၍ ချဉ်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ မပြည့်စုံသေးသော သီလက္ခန္ဓ စသည်ကို ပြည့်စုံစေခြင်း, ပြည့်စုံသော သီလက္ခန္ဓ စသည်ကို တိုးတက်မြင့်မားလာစေနိုင်ခြင်းကြောင့်။
ဧဝရူပေါ ။ပ။၊
သံဝိဇ္ဇမာနာ၊ ရအပ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
နိဟီနသေဝိ၊ (သီလစသော ဂုဏ်ဖြင့်) မိမိအောက် ယုတ်နိမ့်သော သူကို မှီခိုးဆ်းကပ်သော။
ပုရိသော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နိဟီယတိ၊ (သီလစသော ဂုဏ်အားဖြင့်) ယုတ်နိမ့်ကျဆင်း၏။
တုလျသေဝီ၊ သီလစသည်ဖြင့် မိမိနှင့်တန်းတူညီမျှ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မှီခိုဆည်းကပ်သော သူသည်။
ကဒါစိ၊ တရံတခါမျှ။
ဝါ၊ မည်သည့်အခါ၌မျှ။
န စဟာယေထ၊ မယုတ်နိမ့်နိုင်သည်သာ။
[ဧသ ဝိဘတ်ကို သတ္တိ အနက်ဟောကြံသည်။]
သေဋ္ဌံ၊ (သီလစသော ဂုဏ်ဖြင့်) မိမိထက် မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဥပနမံ (ဥပနမန္တော)၊ ကိုင်းရှိုင်းဆည်းကပ်သောသူသည်။
ခိပ္ပံ၊ လျင်မြန်စွာသာလျှင်။
ဥဒေတိ၊ (သီလစသော ဂုဏ်ဖြင့်) တိုးတက်မြင့်မား၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အတ္တနော၊ မိမိထက်။
ဥတ္တရိံ၊ သီလစသည်ဖြင့် သာလွန်မြင့်မြတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဘဇေထ၊ မှီခိုဆည်းကပ်သင့်၏။
ဝါ၊ မှီခိုဆည်းကပ်ပါလော။
[ဤ၌ သတ္တမီ "ဧထ" ဝိဘတ်သည် အရဟအနက်, အာဏတ္တိအနက်ဟု အနက်နှစ်မျိုးဟော ဖြစ်နိုင်၏။]
ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဆဋ္ဌံ၊
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
ဇိဂုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ (မစင်ပမာ) ရွံရွာစက်ဆုပ်သင့်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
န သေဝိတဗ္ဗော၊ သော။
န ဘဇိတဗ္ဗော၊ သော။
န ပယိရုပါ သိတဗ္ဗော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဇ္ဈုပေက္ခိတဗ္ဗော၊ လျစ်လျူရှုသင့်သည်။
(ဟုတွာ)၊
။ပ။၊
န ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
အတ္ထိ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကတမော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
ဇိဂုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ နည်း။
(ဟုတွာ) န သေဝိတဗ္ဗော၊ ထိုက်သနည်း။
။ပ။၊
န ပယိရုပါသိတဗ္ဗော၊ သနည်း။
[ထို့နောက် စာပိုဒ် ၁၃ ကြည့်။]
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဇိဂုစ္ဆိတဗ္ဗော၊ သည်။
(ဟုတွာ) န သေဝိတဗ္ဗော၊ မချဉ်းကပ်မမှီဝဲထိုက်။
။ပ။၊
ကိဿ ဟေတု၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ ရွံရှာသင့်၍ မချဉ်းကပ်ထိုက်သည်အဖြစ်သည်။
(ဟောတိ၊ ဟူမူ)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ဒုဿီလ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဒိဋ္ဌာနုဂတိံ၊ တွေ့မြင်အပ်သော အပြုအမူကို အတုလိုက်ခြင်းသို့။
ကိဉ္စာပိ န အာပဇ္ဇတိ၊ အကယ်၍ကား မရောက်ပါပေ။
အထခေါ၊ ထိုသို့ပင်မရောက်ပါသော်လည်း။
နံ၊ ထို ဒုဿီလကို မှီခိုဆည်းကပ်သော သူ၏။
ပါပကော၊ ယုတ်ညံ့သော။
ကိတ္တိ သဒ္ဒေါ၊ ကဲ့ရဲ့ပြောဆိုအပ်သော သတင်းစကားသံသည်။
အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ကျော်လွှမ်းပျံ့နှံ့၍ တက်၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ သနည်းဟူမူ)။
(အယံ၊ ဤသူကား)။
ပါပမိတ္တော၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေရှိသော။
ပါပသဟာယော၊ ယုတ်မာသော အဖော်သဟဲရှိသော။
ပါပသမ္မဝင်္ကော၊ သူယုတ်မာတို့၌ ညွတ်ယိမ်းကိုင်းရှိုင်းသော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ လူသူပုဂ္ဂိုလ်ပေးတည်း။
ဣတိ (အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ၏)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဂူထဂတော၊ မစင်တွင်း၌ ကျရောက်သော ။
အဟိ၊ မြွေသည်။
(လင်းမြွေသည်)။
ကိဉ္စာပိ နဒံသတိ၊ အကယ်၍ကား မကိုက်ပါပေ။
အထခေါ၊ ထိုသို့ပင် မကိုက်ပါသော်လည်း။
န၊ (မြွေကို မစင်တွင်းမှ ထုတ်ဆယ်သော) ထိုသူ့ကို။
(အဟိ၊ မြွေသည်)။
မက္ခေတိ သေယျထာပိ၊ မစင်ဖြင့် သုတ်လိမ်းသကဲ့သို့။
။ပ။၊
ပါပသမ္ပဝင်္ကော၊ သော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ တည်း။
ဣတိ (အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤမကောင်းသတင်း ပျံ့နှံ့ခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ ရွံရှာသင့်၍ မချဉ်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)။
[တံ ကိဿ ဟေတုသို့ ပြန်စပ်သည်။]
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ ဒုဿီလကို ဆည်းကပ်သူ၏ မကောင်းသတင်းပျံ့နှံ့သည်အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ဒုဿီလပုဂ္ဂိုလ်ကို။
။ပ။၊
[အာသဝံ ဒေတိ။ ဧဝမေဝံခေါ ဘိက္ခဝေ ဣဓေကစ္စော ပုဂ္ဂလောကောဓနော ဟောတိ။ ပ။ ပါတုကရောတိ။ သေယျထာပိ ဘိက္ခဝေ တိန္ဒုကာလာတံ- ဟုပေယျာလဖော်ပါ။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တိန္ဒုလာကာတံ၊ တယ်သားမီးစသည်။
[တိန္ဒုက၊ တယ်သား+
အလာတ၊ မီးစ။]
ကဋ္ဌေနဝါ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ကဌလာယ ဝါ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဃဋ္ဋိတံ၊ ရိုက်ခတ်အပ်သည်။
(သမာနံ၊ ဖြစ်လသော်)။
မတ္တာယ၊ ထက်။
ဘိယျောသော၊ စွာ။
စိစ္စိဋာယတိ သေယျထာပိ၊ စိစ္စိဋဟူသော အသံကို ပြုသကဲ့သို့။
ဝါ၊ ဖျစ်ဖျစ်ဟူသော အသံကို ပြုသကဲ့သို့။
စိဋိစိဋာယတိ သေယျထာပိ၊ စိဋိစိဋဟူသော အသံကို ပြုသကဲ့သို့။
ဝါ၊ ဖျတ်ဖျတ်ဟူသော အသံကို ပြုသကဲ့သို့။
။ပ။၊
ဂူထကူပေါ၊ မစင်ကျင်ကြီးဖြင့် ပြည့်သော ကျင်းသည်။
ဝါ၊ မစင်ကျင်ကြီးပုံသည်။
။ပ။၊
ဃဋ္ဋိတော၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်)။
။ပ။၊
ဒုဂ္ဂန္ဓော၊ မကောင်းသော အနံ့ရှိသည်။
ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
။ပ။၊
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ လျစ်လျူရှုသင့်၍ မဆည်းကပ်ထိုက်သည် မဖြစ်သည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သော၊ ထို ဒေါသကြီးသော ဟူသည်)။
မံ၊ ငါ့ကို။
အက္ကောသေယျပိ၊ ဆဲရေးမှုလည်း ဆဲရေးလေရာ၏။
မံ၊ ငါ့ကို။
ပရိဘာသေယျပိ၊ ခြိမ်းခြောက်မူလည်း ခြိမ်းခြောက်လေရာ၏။
မံ၊ ငါ့ကို။
အနတ္ထံ၊ အကျိုးစီးပွားကင်းမဲ့သူဖြစ်အောင်။
ကရေယျပိ၊ ပြုမူလည်း ပြုလေရာ၏။
ဣတိ၊ (ဆဲရေးခြင်း စသည်ကို ပြုလေရာသော) ဤအကြောင်းကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ လျစ်လျူရှုသင့်၍ မဆည်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ ဆဲရေးခြိမ်းခြောက်, အကျိုးမဲ့ ပြုလေရာ သည်အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ ဒေါသကြီးခြင်း သဘောရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
။ပ။၊
ဧကစ္စော၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သီလဝါ၊ သီလရှိသည်။
ကလျာဏဓမ္မော၊ ကောင်းသော သဘောရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သီလနှင့်ပြည့်စုံခြင်း သဘောရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
။ပ။၊
ကိဿ ဟေတု၊ ကြောင့်။
တံ၊ ထို သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆည်းကပ်ထိုက်သည်အဖြစ်သည် ။
(ဟောတိ၊ မူ)။
။ပ။၊
နံ၊ ထို သီလဝန္တ ပုဂ္ဂိုလ်ကို မှီခိုဆည်းကပ်သူ၏။
ကလျာဏော၊ ကောင်းသော။
ကိတ္တိသဒ္ဒေါ၊ ချီးမွမ်းပြောဆိုသော သတင်းစကားသံသည်။
။ပ။၊
(အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်)။
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသော မိတ်ဆွေရှိသော။
ကလျာဏသဟာယော၊ ကောင်းသော အဖော်သဟဲရှိသော။
ကလျာဏသမ္ပဝင်္ကော၊ သူတော်ကောင်းတို့၌ ညွတ်ကိုင်းသော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ယောင်္ကျားပုဂ္ဂိုလ်ပေတည်း။
ဣတိ (အဗ္ဘုဂ္ဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို ဆည်းကပ်ထိုက်သည် အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏)။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ သီလရှိသူကို မှီခိုဆည်းကပ်သူ၏ သတင်းကောင်း ပျံ့နှံ့သည်အဖြစ်ကြောင့်။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ သီလရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
။ပ။၊
သတ္တမံ၊ ။
ဂူထဘာဏီ၊ မစင်ကျင်ကြီးကဲ့သို့ အနံ့ဆိုးသော စကားကို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
ပုပ္ဖဘာဏီ၊ (စကားဝါ, မြလေးစသော)ပန်းကဲ့သို့ အနံ့မွှေးသော စကားကို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
မဓုဘာဏီ၊ ပျားရည်ပမာ နားချိုသာသော စကားကို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဂူထဘာဏီ၊ ..... ကိုပြောဆိုသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသည်။
ကတမော စ၊ နည်း။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
သဘဂ္ဂတောဝါ၊ အစည်းအဝေး၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
ပရိသဂ္ဂတော ဝါ၊ ရွာသားပရိတ်သတ်၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
ဉာတိမဇ္ဈဂတော ဝါ၊ ဆွေမျိုးတို့အလယ်၌ ရောက်နေသည် သော်လည်းကောင်း။
ပူဂမဇ္ဈဂတောဝါ၊ အသင်းအဖွဲ့အလယ်၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
ရာဇကုလမဇ္ဈဂတော ဝါ၊ မင်းမျိုးအလယ် ဝိနိစ္ဆယခုံရုံးကြီး၌ ရောက်နေသည်သော်လည်းကောင်း။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
"အမ္ဘော ပုရိသ၊ အမောင်ယောင်္ကျား။
ဧဟိ၊ လာပါလော။
ယံ၊ အကြင်အကြောင်းအရာကို။
ဇာနာသိ၊ သင်သိ၏။
တံ၊ ထိုသင်သိအပ်ပြီးသော အကြောင်းအရာကို။
ဝဒေဟိ၊ ပြောပါလော"။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဘိနီတော၊ မေးစစ်ခြင်းငှာ ခေါ်ဆောင်အပ်သည်။
သက္ခိပုဋ္ဌော၊ သက်သေပြု၍မေးစစ်အပ်သည်။
(သမာနော၊ သော်)။
သော၊ ထိုသူသည်။
အဇာနံ (အဇာနန္တော) ဝါ၊ မသိဘဲလျက်လည်း။
ဇာနာမီတိ၊ ကျွန်ုပ်သိပါ၏ဟု။
အာဟ၊ ပြော၏။
ဇာနံ (ဇာနန္တော) ဝါ၊ သိပါလျက်လည်း။
န ဇာနာမိတိ၊ မသိပါဟု။
အာဟ၊ ပြော၏။
အပဿံ(အပဿန္တော) ဝါ၊ မမြင်ဘဲလျက်လည်း။
ပဿာမီတိ၊ မြင်ပါ၏ဟု။
အာဟ၊ ၏။
ပဿံ (ပဿန္တော) ဝါ၊ မြင်ပါလျက်လည်း။
န ပဿာမီတိ၊ မမြင်ပါဟု။
အာဟ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အတ္တဟေတု ဝါ၊ မိမိ၏ အကြောင်းတခုခုကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
(မိမိ၏လက်ခြေစသည် အဖြတ်ခံရခြင်းနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာ ရရှိခြင်း, ပျက်စီးဆုံးရှုံးခင်း ဟူသော အကြောင်းကြောင့် သော်လည်းကောင်း)။
ပရိဟေတုဝါ၊ (ဆွေးမျိုးမိတ်ဆွေ စသော) သူတပါး၏ အကြောင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
(သူတပါး၏ လက်ခြေစသည် အဖြတ်ခံရခြင်းနှင့် ပစ္စည်းဥစ္စာရရှိခြင်း, ဆုံးရှုံးခြင်းဟူသော အကြောင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း)။
အာမိသကိဉ္စိက္ခဟေတု ဝါ၊ အနည်းငယ်မျှသော တံစိုးလက်ဆောင်ဟူသော အကြောင်းကြောင့်သော်လည်းကောင်း။
[ကိဉ္စိက္ခ၊ အနည်းငယ်မျှသော+
အာမိသ၊ မျက်နှာလို မျက်နှာရ ပေးစရာလာဘ် တံစိုးလက်ဆောင်ပစ္စည်း။]
သမ္ပဇာနံ (သမ္ပဇာနန္တော)၊ မှားယွင်းနေမှန်း သိပါလျက်။
[သမ္ပဇာနံ၊ ၌ နိဂ္ဂဟိတ်ကိုချေ၍ "သမ္ပဇာန" ဟုရှိသည်။]
မုသာ၊ မှားယွင်းသော စကားကို။
ဘာသိတာ၊ ပြောဆိုသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(အတ္ထ, ပရ, အာမိသကိဉ္စိက္ခ ဟူသော အကြောင်းကြောင့် မဟုတ်မမှန် ပြောဆိုသော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
ဂူထဘာဏိ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
။ပ။၊
သော၊ ထိုသူသည်။
အဇာနံ (အဇာနန္တော) ဝါ၊ မသိလျှင်လဲပဲ။
နဇာနာမီတိ၊ မသိပါဟု။
အာဟ၊ ၏။
ဇာနံ (ဇာနန္တော) ဝါ၊ သိလျှင်လဲပဲ။
ဇာနာမီတိ၊ သိပါ၏ဟု။
အာဟ၊ ၏။
။ပ။၊
မုသာ၊ ကို။
ဘာသိတာ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
။ပ။၊
ဖရုသံ၊ ကြမ်းတမ်းသော။
ဝါ၊ မိမိနှင့် သူတပါးကို ကြမ်းတမ်းအောင် ပြုကြောင်းဖြစ်သော။
ဝါစံ၊ စကားကို။
ဝါ၊ စကား၏ အကြောင်းရင်း စေတနာကို။
ပဟာယ၊ ပယ်၍။
ဖရုသာယ၊ သော။
ဝါ၊ သော။
ဝါစာယ၊ မှ။
ဝါ၊ မှ။
ပဋိဝိရတော၊ ရှောင်ကြဉ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ယာ သာ ဝါစာ၊ အကြင်စကာသည်။
နေလာ၊ အပြစ်မရှိ။နေလာ, ကဏ္ဏသုခါ, ပေမနီယာ။ ။ နေလာ- န+လော- ဟု ပုဒ်ဖြတ်။ "ဗဟုလာယဉ္စ ခေလမှိ၊ ဧလာ ဒေါသေလ ပီရိတံ" ဟူသော အဘိဓာန် ဂါထာ (၁၀၁၀) နှင့် အညီ နတ္ထိလိင် လော( ဧဠာ) သဒ္ဒါသည် ဖာလာပင်နှင့် တံတွေးဟူသော အနက်ကို ဟော၏။ လလေး, ဠကြီး နှစ်မျိုးလုံးပင် အသုံးရှိ၏။ ထို အနက်သုံးမျိုးတို့တွင် ဤပါဠိတော်၌ "နေလာတိ ဇလံ ဝုစ္စတိ ဒေါသော" ဟူ၍ အပြစ်ဒေါသဟူသော အနက်ကို အဋ္ဌကထာ ဖွင့်၏။ နာဿာ ဧလန္တိ နေလာနိဒ္ဒေါသာ- အပြစ်မရှိသော စကား၊ အဋ္ဌကထာ ဋီကာတို့၌ မည်သုံးမည်ပုံ အပြစ်မရှိသည်ကို မဖွင့်ပြ၊ သဒ္ဒါအားဖြင့် လည်းကောင်း, အနက်အားဖြင့် လည်းကောင်း အပြစ်မရှိသော စကားဟု ဆရာတော်မြတ်များ မိန့်တော်မူကြ၏။
အဋ္ဌသာလိနီ ဝေဒနာတိက် အဖွင့်အတိုင်း "သုခယတီတိ သုခါ- ချမ်းသာစေတတ်သော စကား" ဟု ဝစနတ္ထ ပြုသင့်၏။ သုခ၏ အကြောင်းဟု ဖလပစာရသော်လည်း ကြံသင့်၏။ ဗျဉ္စန မဓုရတာယ- စကားသံ၏ချိုသာ သည်အဖြစ်ကြောင့် [သဒ္ဒါ၏ ချိုမြိန်သော အရသာနှင့်တူသည်အဖြစ်ကြောင့် ဟုလည်း ပြန်ဆိုတော်မူကြ၏။] ကဏ္ဏာနံ သုခါ ကဏ္ဏသုခါ- (ကြားရသူတို့၏) နာကိုချမ်းသာစေတတ်သော (နားဝင်ချိုသော) စကား။
"ချာဒီဟိ မန မစတော ဝါ" ဟူသော ကစ္စည်းကဒ္ဒါကြီး ဥဏာဒိကပ္ပ၌ ပေမသဒ္ဒါကို ပိဓာတ် မန်ပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်စီရင်၏။ ပိယနံ ပေမော( ပိဏနံ ပေမော)- ချစ်ခင်ခြင်း၊ ယခုစာအုပ်တို့၌ ပေမနီယာ ဟု ဤဒီဃဖြင့် ချည်းတွေ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ပေမပုဒ်နောင် တဒ္ဓိတ် ဤယပစ္စည်းသက်ရမည်ဖြစ်၏၊ ဣယ ပစ္စည်းသက်၍ "ပေမနိယာ" ဟု ဣရဿဖြင့်လည်း ရုပ်စီရင်တော်မူကြ၏။ နငယ်လည်း လာရ၏။ အတ္ထမဓုရတာယ- အနက်သဘော ချောညက်ချိုသာသည်အဖြစ်ကြောင့်၊ ပေမံ ဇနေတီတိ ပေမနီယာ- ချစ်ခင်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကား။ ကဏ္ဏသုခါ၊ ကြားရသူတို့၏ နားကို ချမ်းသာစေနိုင်၏။ ပေမနိယာ၊ ချစ်ခင်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ ဟဒယင်္ဂမာ၊ (မထိုးမနှက်, ချောညက်စွာ) စိတ်နှလုံးသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ ပေါရိ၊ မြို့ကြီးသူသဖွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့၏။ပေါရီအဖွင့်သုံးမျိုး။ ။ "ဂုဏ ပရိပုဏ္ဏတာယ ပူရေ ဘဝါ ပေါရီ" ဟု အဋ္ဌကထာ ဝစနတ္ထပြု၏။ ဂုဏပရိပုဏ္ဏတာယ (ဂုဏ်တို့၏ ပြည့်စုံသည် ဟူသော ဟိတ်ပါဌ်နှင့် အညီ ပူရေပုဒ်ကို ဤသုတ်ဋီကာ၌ "ပူရေတိ ဂုဏာနံ ပါရိပူရိယံ" ဟုလည်းကောင်း, စတုက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၉၇) ခိပ္ပနိသန္တိ သုတ် ဋီကာ (နှာ- ၃၂၁) ၌ "ပူရေ ပုဏ္ဏဘာဝေ" ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်၏။ ထို့ကြောင့် ဤပဌမနည်း၌ ဦဒီဃဖြင့် ပူရေဟုရှိရမည် ဖြစ်၏။ ထိုပူရေကိုလည်း ဘာဝပ္ပဓာန( သို့မဟုတ်) ဘာဝလောပ ကြံရ၏။ ပူရေ (ပူရဘာဝေ)- ကောင်းခြင်း ဂုဏ်အင် ပြည့်စုံလင်သည်အဖြစ်၍၊ ဘဝါ- ဖြစ်သော စကားတည်းဟူ အနက်ဆိုရ၏။ ဤနည်း၌ ဦဒီဃဖြင့် ပူရပုဒ်, ဏပစ္စည်း၊ ဦကို ဩဝုဒ္ဓိပြု၊ ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းသက်၍ ပေါရီဟု ရုပ်ဖြစ်၏။
အဋ္ဌကထာဒုတိယနည်း အဖွင့်၌ မြို့ဟူသော အနက်ကိုဟော၍ ဥရဿဖြင့်ရှိသော ပုရပုဒ်, ဏပစ္စည်း ဤပစ္စည်းဖြင့် ပေါရိဟု ဖြစ်၏။ ပုရေသံဝဍ္ဎာ ပေါရီ- မြို့၌ ကြီးပွားသော အမျိုးသမီး၊ ပေါရိ ဝိယာတိ ပေါရိ- မြို့သူသဖွယ် နူနယ်သိမ်မွေ့သော စကား။
(တနည်း) မြို့ဟူသော အနက်ကို ဟောသော ပုရသဒ္ဒါဖြင့်ပင် ပုရဿ ဧသာတိ ပေါရိ- မြို့သူမြို့သားတို့၏ အပြောမဆို အသုံးအနှုန်းဖြစ်သော စကား၊ ဤသို့ ဝစနတ္ထပြု၊ ပုရသဒ္ဒါသည် မူလက မြို့ဟူသော အနက်ကို ဟောသော်လည်း ဤနေရာ (ဤတတိယနည်း) ၌မူ ဂါမော အာဂတော (ရွာနေလူစုသည် လာ၏) ၌ ကဲ့သို့ ဌာနူပစာရ အထာဒနည်းအားဖြင့် မြို့သူ၊ မြို့သားကို ပုရဟု ဆိုရသည်။ ဝါ၊ ကောင်းခြင်း ဂုဏ်အင် ပြည့်စုံလင်သည်အဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ မြို့သူ မြို့သားတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်၏။ ဗဟုဗနကန္တာ၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည် နှစ်သက်အပ်၏။ ဗဟုဇနမနာပါ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်၏။ ဗဟုဇနမနာပါ။ ။ အပဓာတ် ဏပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်ပြီး၍ အာဒိဃဖြင့် ရှိသော အာပသဒ္ဒါဖြင့် "မနံ အာပယတိ ဝဍ္ဎေတီတိ မနာပါ- စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်သော စကား" ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ ဋီကာတို့၌ အပဓာတ်နှင့် အနက်တူသော အပ္ပဓာတ်ဖြင့် "မနံ အပ္ပါယတိ ဝဍ္ဎေတီိ မနာပါ" ဟု တွေ့ရ၏။ တထာရူပိံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသိတာ၊ ပြောဆိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အဋ္ဌသာလိနီ ဝေဒနာတိက် အဖွင့်အတိုင်း "သုခယတီတိ သုခါ- ချမ်းသာစေတတ်သော စကား" ဟု ဝစနတ္ထ ပြုသင့်၏။ သုခ၏ အကြောင်းဟု ဖလပစာရသော်လည်း ကြံသင့်၏။ ဗျဉ္စန မဓုရတာယ- စကားသံ၏ချိုသာ သည်အဖြစ်ကြောင့် [သဒ္ဒါ၏ ချိုမြိန်သော အရသာနှင့်တူသည်အဖြစ်ကြောင့် ဟုလည်း ပြန်ဆိုတော်မူကြ၏။] ကဏ္ဏာနံ သုခါ ကဏ္ဏသုခါ- (ကြားရသူတို့၏) နာကိုချမ်းသာစေတတ်သော (နားဝင်ချိုသော) စကား။
"ချာဒီဟိ မန မစတော ဝါ" ဟူသော ကစ္စည်းကဒ္ဒါကြီး ဥဏာဒိကပ္ပ၌ ပေမသဒ္ဒါကို ပိဓာတ် မန်ပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်စီရင်၏။ ပိယနံ ပေမော( ပိဏနံ ပေမော)- ချစ်ခင်ခြင်း၊ ယခုစာအုပ်တို့၌ ပေမနီယာ ဟု ဤဒီဃဖြင့် ချည်းတွေ့ရ၏။ ထို့ကြောင့် ပေမပုဒ်နောင် တဒ္ဓိတ် ဤယပစ္စည်းသက်ရမည်ဖြစ်၏၊ ဣယ ပစ္စည်းသက်၍ "ပေမနိယာ" ဟု ဣရဿဖြင့်လည်း ရုပ်စီရင်တော်မူကြ၏။ နငယ်လည်း လာရ၏။ အတ္ထမဓုရတာယ- အနက်သဘော ချောညက်ချိုသာသည်အဖြစ်ကြောင့်၊ ပေမံ ဇနေတီတိ ပေမနီယာ- ချစ်ခင်ခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကား။ ကဏ္ဏသုခါ၊ ကြားရသူတို့၏ နားကို ချမ်းသာစေနိုင်၏။ ပေမနိယာ၊ ချစ်ခင်ခြင်းကို ဖြစ်စေနိုင်၏။ ဟဒယင်္ဂမာ၊ (မထိုးမနှက်, ချောညက်စွာ) စိတ်နှလုံးသို့ ဝင်ရောက်လာ၏။ ပေါရိ၊ မြို့ကြီးသူသဖွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့၏။ပေါရီအဖွင့်သုံးမျိုး။ ။ "ဂုဏ ပရိပုဏ္ဏတာယ ပူရေ ဘဝါ ပေါရီ" ဟု အဋ္ဌကထာ ဝစနတ္ထပြု၏။ ဂုဏပရိပုဏ္ဏတာယ (ဂုဏ်တို့၏ ပြည့်စုံသည် ဟူသော ဟိတ်ပါဌ်နှင့် အညီ ပူရေပုဒ်ကို ဤသုတ်ဋီကာ၌ "ပူရေတိ ဂုဏာနံ ပါရိပူရိယံ" ဟုလည်းကောင်း, စတုက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၉၇) ခိပ္ပနိသန္တိ သုတ် ဋီကာ (နှာ- ၃၂၁) ၌ "ပူရေ ပုဏ္ဏဘာဝေ" ဟုလည်းကောင်း ဖွင့်၏။ ထို့ကြောင့် ဤပဌမနည်း၌ ဦဒီဃဖြင့် ပူရေဟုရှိရမည် ဖြစ်၏။ ထိုပူရေကိုလည်း ဘာဝပ္ပဓာန( သို့မဟုတ်) ဘာဝလောပ ကြံရ၏။ ပူရေ (ပူရဘာဝေ)- ကောင်းခြင်း ဂုဏ်အင် ပြည့်စုံလင်သည်အဖြစ်၍၊ ဘဝါ- ဖြစ်သော စကားတည်းဟူ အနက်ဆိုရ၏။ ဤနည်း၌ ဦဒီဃဖြင့် ပူရပုဒ်, ဏပစ္စည်း၊ ဦကို ဩဝုဒ္ဓိပြု၊ ဣတ္ထိဇောတက ဤပစ္စည်းသက်၍ ပေါရီဟု ရုပ်ဖြစ်၏။
အဋ္ဌကထာဒုတိယနည်း အဖွင့်၌ မြို့ဟူသော အနက်ကိုဟော၍ ဥရဿဖြင့်ရှိသော ပုရပုဒ်, ဏပစ္စည်း ဤပစ္စည်းဖြင့် ပေါရိဟု ဖြစ်၏။ ပုရေသံဝဍ္ဎာ ပေါရီ- မြို့၌ ကြီးပွားသော အမျိုးသမီး၊ ပေါရိ ဝိယာတိ ပေါရိ- မြို့သူသဖွယ် နူနယ်သိမ်မွေ့သော စကား။
(တနည်း) မြို့ဟူသော အနက်ကို ဟောသော ပုရသဒ္ဒါဖြင့်ပင် ပုရဿ ဧသာတိ ပေါရိ- မြို့သူမြို့သားတို့၏ အပြောမဆို အသုံးအနှုန်းဖြစ်သော စကား၊ ဤသို့ ဝစနတ္ထပြု၊ ပုရသဒ္ဒါသည် မူလက မြို့ဟူသော အနက်ကို ဟောသော်လည်း ဤနေရာ (ဤတတိယနည်း) ၌မူ ဂါမော အာဂတော (ရွာနေလူစုသည် လာ၏) ၌ ကဲ့သို့ ဌာနူပစာရ အထာဒနည်းအားဖြင့် မြို့သူ၊ မြို့သားကို ပုရဟု ဆိုရသည်။ ဝါ၊ ကောင်းခြင်း ဂုဏ်အင် ပြည့်စုံလင်သည်အဖြစ်၍ ဖြစ်၏။ ဝါ၊ မြို့သူ မြို့သားတို့၏ ဥစ္စာဖြစ်သော အသုံးအနှုန်းဖြစ်၏။ ဗဟုဗနကန္တာ၊ များစွာသော လူအပေါင်းသည် နှစ်သက်အပ်၏။ ဗဟုဇနမနာပါ၊ များစွာသောလူအပေါင်း၏ စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်၏။ ဗဟုဇနမနာပါ။ ။ အပဓာတ် ဏပစ္စည်းဖြင့် ရုပ်ပြီး၍ အာဒိဃဖြင့် ရှိသော အာပသဒ္ဒါဖြင့် "မနံ အာပယတိ ဝဍ္ဎေတီတိ မနာပါ- စိတ်နှလုံးကို တိုးပွားစေတတ်သော စကား" ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ ဋီကာတို့၌ အပဓာတ်နှင့် အနက်တူသော အပ္ပဓာတ်ဖြင့် "မနံ အပ္ပါယတိ ဝဍ္ဎေတီိ မနာပါ" ဟု တွေ့ရ၏။ တထာရူပိံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။ ဝါစံ၊ စကားကို။ ဘာသိတာ၊ ပြောဆိုသည်။ ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(ဖရုသဝါစာကို ရှောင်၍ နေလ ကဏ္ဏသုစ စသည်ဖြစ်သော စကားကို ပြောဆိုသော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
။ပ။၊
အဋ္ဌမံ၊ ။
အန္ဓော၊ မျက်စိနှစ်ဖက်ကန်းသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
ဧကစက္ခု၊ မျက်စိတဖက်သာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
ဒွိစက္ခု၊ မျက်စိနှစ်ဖက် ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အန္ဓော၊ မျက်စိနှစ်ဖက်ကန်းသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ဟူသည်။
ကတမော စ၊ နည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤ လောက၌။
ဧကစ္စဿ၊ အချို့သော။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ယထာရူပေန၊ အကြင်သို့ သဘောရှိသော။
စက္ခုနာ၊ ပညာမျက်စိဖြင့်။
အနဓိဂတံ၊ မရအပ်သေးသော။
ဘောဂံ ဝါ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာကို လည်း။
အဓိဂစ္ဆေယျ၊ ရနိုင်၏။
အဓိဂတံ၊ ရအပ်ပြီးသော။
ဘောဂံ ဝါ၊ လည်း။
ဖာတိံ၊ တိုးပွားအောင်။
ကရေယျ၊ ပြုနိုင်၏။
တထာရူပံ၊ ထိုသို့ သဘောရှိသော။
စက္ခု၊ ပညာမျက်စိသည်။
န ဟောတိ၊ မရှိ။
ယထာ ရူပေန၊ သော။
စက္ခုနာ၊ ပညာမျက်စိဖြင့်။
ကုသလာ ကုသလေ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေ၊ တရားတို့ကို။
ဇာနေယျ၊ သိနိုင်၏။
သာဝဇ္ဇာန ဝဇ္ဇေ၊ အပြစ်ရှိကုန်, အပြစ်မရှိကုန်သော။
။ပ။၊
ဟီနပ္ပဏီတေ၊ ယုတ်ညံ့ကုန်, မြင့်မြတ်ကုန်သော။
။ပ။၊
ကဏှသုက္ကသပ္ပဋိဘာဂေ၊ မည်းညစ်သော တရား,ဖြူစင်သော တရားများဖြစ်၍ အချင်းချင်း တားမြစ်ကန့်ကွက် ဆန့်ကျင်ဘက်အဖို့ ရှိကုန်သော။
[သဟ+ပဋိဘာဂ။ သဟသဒ္ဒါ သံဝိဇ္ဇာမာန အနက်ဟော ကြံပါ။
ပဋိ၊ ဆန့်ကျင်ဘက်+
ဘာဂ၊ အဖို့၊
သံဝိဇ္ဇာမာနော ပဋိဘာဂေါ ယေသန္တိ သပ္ပဋိဘာဂေါ။]
ဓမ္မေ၊ တို့ကို။
ဇာနေယျ၊ ၏။
အဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
တထာရူပ၊ သော။
စက္ခုပိ၊ ပညာမျက်စိသည်လည်း။
န ဟောတိ၊ မရှိ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(ယခုဘဝအတွက် စီးပွား ဥစ္စာရရှိတိုးပွားစေနိုင်သော ပညာမျက်စိနှင့်တမလွန်ဘဝအတွက် ကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့ကို သိမြင်နိုင်သော ပညာမျက်စိ မရှိသော ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
အန္ဓော၊ ပညာမျက်စိနှစ်ဖက်ကန်းသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ဟောတိ၊ ရှိ၏။
။ပ။၊
အဿ၊ မှာ။
တထာရူပံ၊ သော။
စက္ခု ပန၊ ပညာမျက်စိသည်ကား။
န ဟောတိ၊
။ပ။၊
အယံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(ယခုဘဝအတွက် စီးပွားဥစ္စာ ရရှိတိုးပွားစေနိုင်သော ပညာ မျက်စိသာရှိ၍ တမလွန်ဘဝအတွက် ကုသိုလ် အကုသိုလ်တို့ကို သိမြင်နိုင်သော ပညာမျက်စိ မရှိသော ဤ ပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
ဧက စက္ခု၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ၍။
ဝုစ္စတိ ။ပ။၊
[ဂါထာအနက်။]
(အန္ဓသ၊ ပညာမျက်စိကန်းသော သူမှာ) ။
တထာရူပါ၊ ထိုသို့ သဘောရှိကုန်သော။
(သားမယား စသည်တို့နှင့်တကွ မိမိကိုယ်ကို ချမ်းသာဝဖြိုးစေနိုင်ခြင်း သဘောရှိကုန်သော)။
ဘောဂေါစေဝ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့သည်လည်း။
န ဟောန္တိ၊ မရှိကုန်။
(အန္တော၊ ပညာမျက်စိ ကန်းသောသူသည်)။
ပုညာနိ စ၊ ကုသိုလ်တို့ကိုလည်း။
န ကုဗ္ဗတိ၊ မပြုလပ်။
ဟတစက္ခုနော၊ ဖျက်ဆီးအပ်သော ပညာမျက်စိရှိသော။
အန္ဓဿ၊ သူကန်းမှာ။
ဥယဘတ္ထ၊ မျက်မှာက်, တမလွန် နှစ်တန်သော လောက၌။
ဝါ၊ မျက်မှောက် တမလွန်, နှစ်တန်သော လောကအကျိုးစီးပွား၌။
[ဥဘယတ္ထာတိ ဥဘယသ္မိံ လောကေ၊ ဥဘယသ္မိံ ဝါ အတ္ထေ၊ ဟူသော ဋီကာအဖွင့် နှစ်နည်းုလုံးပင် "ဥဘယတ္ထ" ၌ သတ္တမီဝိဘတ် အနက်ဟော ထ ပစ္စည်းတည်း။]
ကလိဂ္ဂါဟော၊ ပျက်စီးဆုံးရုံးမှုကို သိမ်းယူပွေ့ပိုက်ထားခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။
[တနည်း- ဥဘယတ္ထကလိဂ္ဂါဟော၊ မျက်မှောက် တမလွန်၊ နှစ်တန်သော လောက အကျိုးစီးပွားတို့၏ ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုကိုသာ သိမ်းယူပွေ့ပိုက်ထားခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဥဘယေသမ္ပိ အတ္ထာနံ ကလိဂ္ဂါဟော ဟူသော အဋ္ဌကထာစာသွားအတိုင််း "ဥဘယတ္ထက လိဂ္ဂါဟော" ကို သမာသ်ကြံ၍ အနက်ပြဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။
ဥဘယ၊ နှစ်မျိုးစုံကုန်သော+
အတ္ထ၊ လောက အကျိုးစီးပွားတို့၏+
ကလိ၊ ဆုံးရှုံးခြင်း။]
အထ၊ အန္ဓ ပုဂ္ဂိုလ်၏ အခြားမဲ့၌။
အက္ခာတော၊ ဟောကြားတော်မူအပ်သော။
အပရော၊ အခြားတဦးသော။
ဧကစက္ခု၊ တဖက်သော ပညာမျက်စိရှိသော။
အယံ ပုဂ္ဂလောစ၊ ဤ ပုဂ္ဂိုလ်သည်ကား။
ဓမ္မာ ဓမ္မေန၊ ကုသိုလ်ဓမ္မ, အကုသိုလ် အဓမ္မအားဖြင့်။
သဌော၊ (ပညာမျက်စိမရှိ၍) စဉ်းလဲကောက်ကျစ်၏ ။
[ဓမ္မ, အဓမ္မတို့ကို ခွဲခြားသိသော ပညာမရှိ၍ စဉ်းလဲကောက်ကျစ်၏ ဟူလို။]
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်)။
သော၊ ထို ဧကစက္ခု ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟေယျေန၊ ခိုးဝှက်တတ်သူ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော။
[ထေနဿ ဘဝေါ ထေယျံ။]
ကူဋကမ္မေန စ၊ စဉ်းလဲကောက်ကျစ်သော အမှုဖြင့်လည်းကောင်း။
မုသာဝါဒေနစ၊ မဟုတ်မမှန်သော စကားကို ပြောဆိုခြင်းဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဘယံ (ဥဘယေန)၊ နှစ်မျိုးစုံဖြင့်။
[အဋ္ဌကထာအတိုင်း အနက်ပေးလိုလျှင်ကား
(၁) တေယျေန၊ သော။
ကူဋကမ္မေနစ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ထေယေန၊ သော၊ (လိုက်ခဲ့)
မုသာဝါဒေနစ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
(၂) ကူဋကမ္မေန၊ စဉ်းလဲကျောက်ကျစ်သော အမှုဖြစ်သော။
မုသာဝါဒေန စ၊ ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဥဘယံ (ဥဘယေန)၊ ဖြင့်။
ဤသို့ အနက်ဆိုပါ။
ဥဘယ အရေအတွက်ကိုလည်း (၁) (၂) ဂဏန်းအစဉ်အတိုင်း မှတ်ပါ။]
ဘောဂါနိ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာတို့ကို။
ပရိယေသတိ၊ ရှာဖွေ၏။
ကာမဘောဂီ၊ ကာမစည်းစိမ်ကို ခံစားသော။
မာနဝေါ၊ ပညာမျက်စိ တဖက်သာရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
သင်္ဃာတုံစ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာကို စုဆောင်းခြင်းငှာသာလျှင်။
ကုသလော၊ ကျွမ်းကျင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧကစက္ခု၊ သော။
သော၊ ထို သူသည်။
ဣတော၊ ဤဘဝမှ။
နိရယံ၊ ငရဲသို့။
ဂန္တွာ၊ သွား၍။
ဝိဟညတိ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲ ရ၏။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဒွီစက္ခု၊ ပညာမျက်စိ နှစ်ဖက်ရှိသူဟူ၍။
အက္ခာတော၊ ဟောကြားတော်မူအပ်သော။
သေဋ္ဌော၊ မြတ်သော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ယောင်္ကျားပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဓမ္မလဒ္ဓေဟိ၊ တရားဖြင့် ရအပ်ကုန်သော။
ဘောဂေဟိ၊ စည်းစိမ်ဥစ္စာတို့နှင့်။
(သမ္ပန္နော၊ ပြည့်စုံသည်။
ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ဥဋ္ဌာနဓိဂတံ၊ တက်ကြွသော ဝီရိယဖြင့် ရအပ်သော။
ဓနံ၊ ဥစ္စာကို။
ဒဒါတိ၊ လှူဒါန်း၏။
သေဋ္ဌသင်္ကပ္ပေါ၊ မြတ်သော အကြံအစည်ရှိသော။
အဗျဂ္ဂမာနသော၊ ယုံမှား သံသယကင်းရှင်းသော စိတ်ရှိသော။
[ဝိဝိဓံ အဂ္ဂံ အာရမ္မဏံ ဗျဂ္ဂံ၊ အမျိးမျိုးသော အာရုံ။
နတ္ထိ ဗျဂ္ဂံ ယဿ မာနသဿာတိ အဗျဂ္ဂံ၊ အဗျဂ္ဂံ မာနသံ ယဿ နရဿာတိ အဗျဂ္ဂမာနသော၊ အမျိုးမျိုးသော အာရုံမရှိသော စိတ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်၊ မ၌ ဝုဒ္ဓိဖြင့် မာနသဟု ပါဌ်ရှိ၏။ သဒ္ဒနီတိ (၃၇၆) သုတ်စသည်တို့၌ကား ဝုဒ္ဓိမဲ့ဖြင့် မနသဟုရှိ၏။]
နရော၊ ပညာမျက်စိ နှစ်ဖက်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဘဒ္ဒကံ၊ ကောင်းမြတ်သော။
ဌာနံ၊ နတ်ဘုံဌာနသို့။
ဥပေတိ၊ ရောက်၏။
ယတ္ထ၊ ယင်းနတ်ဘုံဌာန၌ပင်။
ဂန္တွာ၊ ရောက်၍။
နသောစတိ၊ မပူဆွေးရ။
ဝါ၊ ကြည်လင် ရွှင်ပြ ဝမ်းမြောက်စွာ နေထိုင်ရ၏။
အန္ဓဉ္စ၊ ပညာမျက်စိကန်းသော သူကိုလည်းကောင်း။
ဧကစက္ခုံ စ၊ ပညာမျက်စိ တဖက်သာရှိသော သူကို လည်းကောင်း။
အာရကာ၊ ဝေးစွာ။
ပရိဝဇ္ဇယေ၊ ရှောင်ကြဉ်ရမည်။
ဒွိစက္ခုံ၊ ပညာမျက်စိ နှစ်ဖက်ရှိသော။
သေဋ္ဌံ၊ မြတ်သော။
ပုရိသပုဂ္ဂလံ ပန၊ ယောင်္ကျား ပုဂ္ဂိုလ်ကိုကား။
သေထေထ၊ မှီခိုဆည်းကပ်ရမည်။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်)။
အဝကုဇ္ဇပညော၊ မှောက်ထားအပ်သော ပညာရှိသော။
ဝါ၊ မှောက်ထားအပ်သော အိုးနှင့်တူသော ပညာရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်လည်းကောင်း။
ဥစ္ဆင်္ဂပညော၊ ရင်ခွင့်နှင့်တူသော ပညာရှိသော။
။ပ။၊
ပုထုပညော၊ ကျယ်ပြန့်သော ပညာရှိသော။
ပုဂ္ဂလော၊ လည်းကောင်းတည်း။
။ပ။၊
ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့၏။
သန္တိကေ၊ အထံ၌။
ဓမ္မဿဝနာယ၊ တရားနာခြင်းငှာ။
အဘိက္ခဏံ၊ အမြဲမပြတ်။
အာရာမံ၊ ကျောင်းတိုက်သို့။
ဂန္တာ၊ သွားတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်အား။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဓမ္မံ၊ ပရိယတ္တိတရားကို။
အာဒိကလျာဏံ၊ အစပိုင်း၌ ကောင်းအောင်လည်းကောင်း (လေးပါဒရှိသော ဂါထာ၌ ပဌမပါဒဟူသော အစပိုင်း၌ ကောင်းအောင် လည်းကောင်း)။
မဇ္ဈေကလျာဏံ၊ အလယ်ပိုင်း၌ ကောင်းအောင်လည်းကောင်း။
(ဒုတိယ, တတိယပါဒဟူသော အလယ်ပိုင်း၌ ကောင်းအောင်လည်းကောင်း)။
ပရိယောသာနကလျာဏံ၊ အဆုံးပိုင်း၌ ကောင်းအောင်လည်းကောင်း။
(စတုတ္ထ ပါဒဟူသော အဆုံးပိုင်း၌ ကောင်းအောင်လည်းကောင်း။)
သာတ္ထံ၊ (သတိပဋ္ဌာန်, သမ္ပပ္ပတန်စသော) အနက်သဘောနှင့် ပြည့်စုံအောင်လည်းကောင်း။
သဗျဉ္စနံ၊ (သိထိလ, ဓနိတစသော) အက္ခရာနှင့် ပြည့်စုံအောင်လည်းကောင်း။
[လျော့လျော့ရွတ်ဆိုရမည် သိထိလအက္ခရာကို လျော့လျော့ရွတ်ဆို၍လည်းကောင်း၊ ပြင်းပြင်းရွတ်ဆိုရမည့် ခနိတအက္ခရာကို ပြင်းပြင်းမာမာရွတ်ဆို၍လည်းကောင်း, ရှည်ရှည်ဆွဲရွတ်ဆိုရမည့် ဒီဃအက္ခရာကို ရှည်ရှည်ရွတ်ဆို၍လည်ကောင်း၊ ဤသို့ စသည်ဖြင့် အက္ခရာကို ပြည့်စုံပီသစွာ ရွတ်၍ တရားဟောတော်မူ၏ ဟူလို။]
ကေဝလပရိပုဏ္ဏံ၊ အားလုံးစုံတက်ဝန်းကျင် ပြည့်စုံအောင်လည်းကောင်း။
ပရိသုဒ္ဓံ၊ အသီမခက်, ရောယှက်မှုကင်း, ရှင်းလင်းပေါ်လွင်အောင် လည်းကောင်း။
[စာပိုဒ် ၆၄ ဝေနာဂပုရသုတ်၌ကား ပရိသုဒ္ဓံ ပုဒ်ကို ဤအတိုင်း အနက်မရေးဘဲ, ထိုအသုတ်အဋ္ဌကာထ ဖွင့်သည့်အတိုင်းသာ ရေးပါမည်။]
ဒေသေန္တိ၊ ဟောတော်မူကြကုန်၏။
(ဧဝံ၊ ဤသို့ အာဒိကလျာဏ စသည်ဖြစ်အောင်။
ဒေသေန္တာ စ၊ ဟောကြားတော်မူကြလျှင်လည်း)။
ဗြဟ္မစရိယံ၊ (သိက္ခာသုံးရပ်ဖြင့် သွင်းယူအပ်သော) မြတ်သော အရိယမဂ်အကျင့်ကို။
သိက္ခာသုံးပါးဖြင့် သွင်းယူအပ်သော ဗြဟ္မစရိယ။ ။ ဗြဟ္မစရိယ ပုဒ်အရ အရိယမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးဟူသော မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယကို ယူရန် အဋ္ဌကထာ ဖွင့်၏၊ ထိုမဂ္ဂင်ရှစ်ပါးကို သိက္ခာသုံးပါးဖြင့် ခွဲဝေယူလျှင် (၁) သမ္မာဝါစာ, သမ္မကမ္မန္တ, သမ္မာအာဇီဝဟူသော မဂ္ဂင်သုံးပါးကို သီလသိက္ခာ အဖြစ်ဖြင့်ယူရ၏။ (၂) သမ္မာဝါယာမ, သမ္မာသတိ, သမ္မာသမာဓိဟူသော မဂ္ဂင်သုံးပါးကို သမာဓိသိက္ခာအဖြစ်ဖြင့် ယူရ၏။ (၃) သမ္မာဒိဋ္ဌိ, သမ္မာသင်္ကပ္ပဟူသော မဂ္ဂင်နှစ်ပါးကို ပညာသိက္ခာအဖြစ်ဖြင့် ယူရ၏။ ဤသို့အားဖြင့် ထိုမဂ္ဂဗြဟ္မစရိယသည် သိက္ခတ္တယသင်္ဂဟိတ (သိက္ခာသုံးပါးဖြင့် သိမ်းသွင်း ယူငင်အပ်သော) ဗြဟ္မစရိယ ဖြစ်သည်။
ပကာသေန္တိ၊ ထင်ရှားဖော်ပြကြကုန်၏။
သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တသ္မိံ အာသနေ၊ တရားနာရာ ထိုနေရာ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေလျက်။
တဿာ ကထာယ၊ ထိုတရားစကား၏။
အာဒိံ၊ အစပိုင်းကို။
နေဝ မနသိကရောတိ၊ နှလုံးမသွင်း။
မဇ္ဈံ၊ အလယ်ပိုင်းကို။
န မနသိကရောတိ၊ နှလုံးမသွင်း။
ပရိယောသာနံ၊ အဆုံးပိုင်းနိဂုံကို။
။ပ။၊
တမှာ အာသနာ၊ တရားနာရာ ထိုနေရာမှ။
ဝုဋ္ဌိတောပိ၊ ထလျှင်လည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
ကုမ္ဘော၊ အိုးသည်။
နိကုဇ္ဇော၊ မှောက်ထားအပ်သည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့)။
တတြ၊ ထိုအိုး၌။
အာသိတ္တံ၊ လောင်းထည့်အပ်သော။
ဥဒကံ၊ ရေသည်။
ဝိဝဋ္ဋတိ၊ လျှောဆင်းသွား၏။
နော သဏ္ဌာတိ၊ အိုး၌မတည်နေ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။၊
[ဥစ္ဆင်္ဂပညဆိုင်ရာ ဝါကျသို့ သွားတော့အံ့။]
အာဒိမ္ပိ၊ အစပိုင်းကိုလည်း။
မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။
ကရောတိ၊ ထည့်သွင်းထား၏။
[တနည်း၊
မနသိကရောတိ၊ နှလုံးသွင်း ဆင်ခြင်၏။]
။ပ။၊
တမှာ အာသနာ၊ မှ။
ဝုဋ္ဌိတော စ၊ ထပြီးလျှင်တော့ကား။
။ပ။၊
ပုရိသဿ၊ ယောင်္ကျား၏။
ဥစ္ဆင်္ဂေ၊ ရင်ခွင်၌။
နာနာခဇ္ဇကာနိ၊ အမျိုးမျိုးသော ခဲဖွယ်တို့ကို။
တိလာ၊ နှမ်းတို့ကိုလည်းကောင်း။
တဏ္ဍုလာ၊ ဆန်တို့ကိုလည်းကောင်း။
မောဒကာ၊ ကတွတ်မုန့်တို့ကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ လဍ္ဍုးမုန့်တို့ကိုလည်းကောင်း။
[နှမ်းမှုန့်ညက်, ထောပတ်နှင့် ပဲစသည်တို့ကို ဆုပ်လုံး၍ ပြုအပ်သော မုန့်လုံးကို လဍ္ဍူးမုန့်ဟုခေါ်ကြောင်း တောင်ပေါက် အဘိဓာန်နိဿယ (၁၁၁၄ ဂါထာ)၌ မိန့်၏။ ဟိန္ဒိဘာသာအားဖြင့် "လဍ္ဍု" ဟု ခေါ်သတတ်။]
ဗဒရာ၊ ဆီးသီးတို့ကိုလည်းကောင်း။
အာကိဏ္ဏာနိ၊ ရောနှောထည့်ထားအပ်ကုန်သည်။
(ဘဝေယျုံ၊ ဖြစ်ကုန်အံ့)။
သော၊ ထို ယောင်္ကျားသည်။
တမှာ အာသနာ၊ ထိုထိုင်နေရာမှ။
ဝုဋ္ဌဟန္တော၊ ထလသော်။
သတိသမ္မောသာ၊ သတိကင်းလွတ်ခြင်းကြောင့်။
ပကိရေယျ၊ ဖရိုဖရဲ ဖြန့်ကျဲချမိလေရာ၏။
။ပ။၊
ကုမ္ဘော၊ အိုးသည်။
ဥက္ကုဇ္ဇော၊ လှန်ထားအပ်သည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့)။
။ပ။၊
သဏ္ဌာတိ၊ အိုး၌တည်နေ၏။
နော ဝိဝဋ္ဋတိ၊ လျှောဆင်းမသွား။
။ပ။၊
[ဂါထာ] အဝကုဇ္ဇပညော၊ သော။
ဒုမ္မေဓော၊ ပညာမရှိသော။
အဝိစက္ခဏော၊ ထိုထိုကိစ္စ တွေးဆမမြင် မစီစဉ်တတ်သော။
ပုရိသော၊ ယောင်္ကျားသည်။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
အဘိက္ခဏံ၊ အမြဲမပြတ်။
ဂန္တာ၊ သွားတတ်သည်။
ဝါ၊ သွားလေ့သွားထရှိသည်။
စေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်အံ့။
(ဧဝံ သတိပိ၊ ဤသို့ပင် ဖြစ်ပါသော်လည်း။
တာဒိသော၊ ထိုကဲ့သို့ တွေးမြင်အပ်သော သူသည်။
ကထာယ၊ တရားစကား၏။
အာဒိံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
မဇ္ဈဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
ပရိယောသာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
ဥဂ္ဂဟေတုံ၊ မှတ်ယူခြင်ငှာ။
န သက္ကောတိ၊ မစွမ်းနိုင်။
(ကသ္မာ၊ အဘယ့်ကြောင့်နည်း)။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဿ၊ ထိုယောင်္ကျားမှ။
ပညာ၊ ပညာသည်။
န ဝိဇ္ဇာတိ၊ မရှိ။
(တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်တည်း)။
ဥစ္ဆင်္ဂပညော၊ သော။
ပုရိသော၊ ကို။
ဧတေန၊ ထိုအဝကုဇ္ဇပညပုဂ္ဂိုလ်ထက်။
သေယျော၊ သာလွန်မြင့်မြတ်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
တာဒိသော၊ သည်။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
အဘိက္ခဏံ၊ မပြတ်။
ဂန္တာ၊ သည်။
စေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိပိ) ကထာယ၊ ၏။
အာဒိံ စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
မဇ္ဈဉ္စ၊ လညး်ကောင်း။
ပရိယောသာနဉ္စ၊ လည်းကောင်း။
တသ္မိံ အာသနေ၊ တရားနာရာ ထိုနေရာ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေလျက်။
ဗျဉ္စနံ၊ တရားဒေသနာတော်သဒ္ဒါအစဉ်ကို။
ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ နှလုံးသွင်းမှတ်ယူပြီး၍။
ဝုဋ္ဌိတော၊ ထိုင်ရာမှ ထပြီးသည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)။
နပ္ပဇာနာတိ၊ မသိတော့။
(ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်နည်း)။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
အဿ၊ ထိုသူမှာ။
ဂဟိတံ၊ မှတ်ယူထားအပ်သော တရားတော်သည်။
မုဿတိ၊ မေ့ပျောက်သွား၏။
(တသ္မာ၊ တည်း)။
ပုထုပညော၊ သော။
ပုရိသော၊ ကိုကား။
ဧတေဟိ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်နှစ်ယောက်တို့ထက်။
သေယျော၊ ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
တာဒိသော၊ သည်။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
သန္တိကေ၊ ၌။
အဘိက္ခဏမ္ပိ၊ အမြဲမပြတ်ပင်လည်း။
ဂန္တာ၊ သည်။
စေ ဟောတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ဖြစ်လျက်။
ဝါ၊ ဤသို့သွားလျက်)။
။ပ။၊
ဗျဉ္ဇနံ၊ ကို။
ဥဂ္ဂဟေတွာ၊ ၍။
ဓါရေတိ၊ နှုတ်တက်ဆောင်ထား မှတ်သား၏။
သေဋ္ဌသင်္ကပ္ပေါ၊ သော။
အဗျဂ္ဂမာနသော၊ သော။
န ရော၊ ပုထုပညပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဓမ္မာနုဓမ္မ ပဋိပန္နော၊ လောကုတ္တရာ တရားကိုပါးအား လျော်သော သီလအစထားရှေ့ပိုင်းအကျင့်တရားကို ကျင့်လျက်။
[ဓမ္မ၊ လောကုတ္တရာတရားကိုးပါးအား+
အနု၊ လျော်သော+
ဓမ္မ၊ အရိယမဂ္ကို ရစေနိုင်သော သီလဝိသုဒ္ဓိ, စိတ္တဝိသုဒ္ဓိစသော ရှေ့ပိုင်းအကျင့် (အရိယမဂ် ၏ ရှေ့ကအကျင့်) တရားကို+
ပဋိပန္န၊ ကျင့်သူ။]
ဒုက္ခဿ၊ တေဘူမက ဝဋ်ဒုက္ခ၏။
အန္တကရော၊ အဆုံးကို ပြုသည်။
သိယာ၊ စင်စစ်မသွေ ဖြစ်နိုင်ပေ၏။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဒသမံ၊