အယံ၊ ဤအရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို။
အဓိပညာသိက္ခာ၊ က္ခာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
[ဂါထာ]
(ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်)။
ဝီရိယဝါ၊ လုံ့လဝီရိယရှိသည်။
တာမ ဝါ၊ ဉာဏ်စွမ်းသတ္တိရှိသည်။
ဓိတီမာ၊ တည်ကြည်သော သမာဓိရှိသည်။
ဈာယီ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိလေသာတို့ကို လောင်မြိုက်တတ်သည်။
ဝါ၊ ဈာန်ဝင်စားလေ့ရှိသည်။
သတော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံကို မြဲစွာ စွဲကပ်အမှတ်ရနေသည်။
ဝါ၊ အမြဲသတိရှိသည်။
ဂုတ္တိန္ဒြိယော၊ လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆီး စောင့်ရှောက် အပ်သော စက္ခုစသော ဣန္ဒြေရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
အဓိသီလံ၊ အဆင့်ဆင့်သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာသီလကိုလည်းကောင်း။
အဓိစိတ္တံ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာစိတ်ကိုလည်းကောင်း။
အဓိပညဉ္စ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာ ပညာကိုလည်းကောင်း။
စရေ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
(သော၊ ထိုရဟန်းသည်)။
ပုရေ၊ ရှေးဦးအစ၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ သုံးပါးကုန်သော သိက္ခာတို့၌။
သိက္ခတိ ယထာ၊ ဖြည့်ကျင့်သကဲ့သို့။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
[အဋ္ဌကထာတိုင်း ပါဠိအသစ် ထည့်စွက် ပေးထားသည်။]
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ပုရေ၊ ရှေး၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ၊ ၏။
အဓော၊ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပဿတိ ယထာ၊ အသုဘဟု ရှုသကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပဿတိ၊ အသုဘဟုရှု၏။
ဥဒ္ဓံ၊ ကို။
ပဿတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
အဓော၊ ကို။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ သုံးပါးသော သိက္ခာတို့ကို။
သိက္ခတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
ရတ္တိံ၊ ညဉ့်၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ၊ ၏။
ရတ္တိံ၊ ၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
ဒိဝါ၊ ၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ၊ ၏။
(သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်)။
သဗ္ဗာ၊ အားလုံးကုန်သော။
ဒိသာ၊ အရပ်မျက်နှာတို့ကို။
အဘိဘုယျ၊ (အာရုံပြုသော အားဖြင့်) လွှမ်းမိုးပြီး၍။
အပ္ပမာဏသမာဓိနာ၊ အပ္ပမာဏ တရားဖြစ်သော အရဟတ္တမဂ်သမာဓိဖြင့်။
ဝါ၊ သတ္တဝါ၏ အကျင့်ဂုဏ် သိက္ခာပမာဏကို ဖေါ်ပြပြုလုပ်တတ်သော ကိလေသာမရှိသော အရဟတ္တမဂ် သမာဓိဖြင့်။
(ဝိဟရတိ၊ နေ၏)။
[ရတ္တိံ ဒိဝါပုဒ်တို့ကြောင့် အပ္ပမာဏ သမာဓိနာပုဒ်ကို သိက္ခတိ၌ မစပ်သင့်၍ ဝိဟရတိပုဒ် ထည့်စပ်သည်။ စိတ္တက္ခဏ တချက်မျှသာရှိသော အရဟတ္တမဂ် သမာဓိသည် နေ့ရောညပါ မဖြစ်နိုင်။]
သေခံ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်ဆဲဖြစ်သော။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ပဋိပဒံ၊ သိက္ခာသုံးရပ် အကျင့်မြတ် ရှိသူဟူ၍ လည်းကောင်း။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
သံသုဒ္ဓစာရိယံ၊ စင်ကြယ်သော အကျင့်သီလရှိသူဟူ၍လည်းကောင်း။
အာဟု၊ ပညာရှိတို့ ဆိုကြကုန်၏။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
လောကေ၊ သတ္တလောက၌။
သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိသော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဓီရံ၊ ခန္ဓာ၊ အာယတနအရာ ဉာဏ်ပညာ ရှိသူဟူ၍လည်းကောင်း။
ပဋိပဒန္တဂုံ၊ သိက္ခာသုံးရပ် အကျင့်မြတ်၏ အဆုံးစွန်သို့ရောက်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
[ပဋိပဒါ+အန္တ+ ဂု] အာဟု၊ ကုန်၏။
[မဟာနိဒ္ဒေသပါဠိတော်၊ နှာ ၃၄ ၌ ဓိရ, ဓိတိမာ, ဓိတိသမ္ပန္နပုဒ်အားလုံးသည် ပဏ္ဍိတ၏ ပရိယာယ်ချည်းတည်း။]
တဏှာက္ခယဝိမုတ္တိနော၊ တဏှာကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်၌ဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိရှိသော ရဟန်း၏။
ဝိညာဏဿ၊ နောက်ဆုံးစုတိ ဝိညာဏ်၏။
နိရောဓေန၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
ပဇ္ဇောတဿ၊ ဆီမီး၏။
နိဗ္ဗာနံ ဣဝ၊ ငြိမ်းခြင်းကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ)။
စေတဿော၊ စိတ်၏။
ဝိမောက္ခေါ၊ လွတ်မြောက်ချုပ်ကင်း မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိမောက္ခေါ၊ လွတ်မြောက်ချုပ်ကင်း မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ပြီ)။
[ပဇ္ဇောတဿေဝ၊ ပဇ္ဇောတဿ+ဣဝ။]
ဒသမံ၊ ။