ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
အကုသလမူလာနိ၊ အကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်းတို့သည်။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းတို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးမျိုးတို့တည်း။
တီဏိ၊ သုံးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်ကို နည်းဟူမူ။
လောဘော၊ လောဘဟူသော။
အကုသလမူလံ၊ အကုသိုလ်တို့၏ အကြောင်းရင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းလည်းကောင်း။
ဒေါသော၊ ဒေါသဟူသော။
အကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်း။
မောဟော၊ မောဟဟူသော။
အကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယဒပိ (ယောအပိ) လောဘော၊ အကြင်လောဘသည်လည်း။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တဒပိ (တံအပိ)၊ ထိုလောဘသည်လည်း။
[ဤ၌ "တဒပိ (သောအပိ လောဘော)၊ ထိုလောဘသည်လည်း"ဟုပုလ္လိုင်ပြင်၍လည်း ဆိုနိုင်၏။]
အကုသလမူလံ၊ အကုသိုလ်တို့၏ အကြောင်းရင်းမည်၏။
ဝါ၊ အကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းမည်၏။
လုဒ္ဓေါ၊ တပ်မက်လျက်။
ဝါ၊ လောဘကြီး၍။
ကာယေန၊ ကိုယ်ဖြင့် လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကာယဝိညတ်ဟူသော ကာယဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါစာယ၊ နှုတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဝစီဝိညတ်ဟူသော ဝစီဒွါရဖြင့်လည်းကောငး်။
မနသာ၊ စိတ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မနောဒွါရဖြင့်လည်းကောင်း။
(ကမ္မံ၊ အကုသိုလ်အမှုလုပ်ငန်းကို) ။
ယဒပိ(ယံအပိ) အဘိသင်္ခရောတိ၊ အကြင် ပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်အံ့။
တဒပိ (တံအပိ)၊ ထိုပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်ခြင်းသည်လည်း။
(ထိုလောဘကြီး၍ ကိုယ်နှုတ်စိတ်ဖြင့် အကုသိုလ် အမှုလုပ်ငန်းကို ပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်ခြင်းသည်လည်း)။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်မည်၏။
လုဒ္ဓေါ၊ လျက်။
ဝါ၊ ၍။
လောဘေန၊ လောဘသည်။
အဘိဘူတော၊ လွှမ်းမိုးအပ်သည်။
ပရိယာဒိန္နစိတ္တော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ သိမ်းယူအပ်သော ကုသိုလ် စိတ်ရှိသည်။
ဝါ၊ ကုန်ခန်းစေအပ်သော ကုသိုလ်စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ပရဿ၊ သူတပါးကို။
အသတာ၊ အစစ်အမှန် မဟုတ်သော အကြောင်းအရာဖြင့်။
(ဒေါသံ၊ အပြစ်ကို။
ဝတွာ၊ ပြောဆို၍)။
ဝဓေန ဝါ၊ သတ်ဖြတ်ညှင်းဆဲခြင်း အားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဗန္ဓနေန ဝါ၊ ချုပ်နှောင်ခြင်းအားဖြင့် သော်လည်းကောင်း။
ဇာနိယာ ဝါ၊ ပစ္စည်းဥစ္စာ ဆုံးရှုံးစေခြင်းအားဖြင့် သော်လည်းကောင်း။
ဂရဟာယ ဝါ၊ ကဲ့ရဲ့ရှုတ်ချခြင်းအားဖြင့် သော်လည်းကောင်း။
ပဗ္ဗာဇနာယ ဝါ၊ မြို့ရွာနိုင်ငံမှ နှင်ထုတ်ခြင်းအားဖြင့်သော်လည်းကောင်း။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲကို။
ယဒပိ ဥပ္ပါဒယပိ၊ အကြင်ဖြစ်စေအံ့။
(အဟံ၊ ငါသည်)။
ဗလဝါ၊ အင်အာကြီးမားသူသည်။
ဗလတ္ထော၊ အင်အား၌ ရပ်တည်သူသည်။
အမှိ၊ ဖြစ်ပါ၏။
ဣတိပိ၊ ဤသို့လည်း။
ယဒပိ (ဝဒတိ)၊ အကြင်အင်အားကြီးမားကြောင်း ပြောဆိုအံ့။
[ဗလေ ထာတိ တိဋ္ဌတီတိ ဗလတ္ထော။ တနည်း (အဟံ၊ ငါသည်)။
ဗလဝါ၊ သည်။
အမှိ၊ ၏။
(မေ၊ ငါ့မှာ)။
ဗလတ္တော၊ ခွန်အားဖြင့် အလိုဆန္ဒသည်။
ဝါ၊ ခွန်အားဖြင့် ပြုဖွယ်ကိစ္စသည်။
အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
ဣတိပိ၊ လည်း။
ယဒပိ ဝဒတိ၊ အံ့။
ဗလေန အတ္ထော ဗလတ္ထော၊ ]
တဒပိ၊ ထိုသူတပါးကို ဒုက္ခဖြစ်စေခြင်း, အင်အားကြီးမားကြောင်း ပြောဆိုခြင်း သည်လည်း။
အကုသလံ၊ အကုသိုလ်မည်၏။
[ဣတိဿမေ၊ ဣတိ+အဿ+ဣမေ။]
ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။
အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
(သန္တာနေ၊ ခန္ဓာအစဉ်၌)။
လောဘဇော၊ လောဘကြောင့် ဖြစ်ကုန်သော။
လောဘနိဒါနာ၊ လောဘဟူသော အကြောင်းရင်းရှိကုန်သော။
လောဘသမုဒယာ၊ လောဘဟူသော ဖြစ်ကြောင်းရှိကုန်သော။
လောဘပစ္စယာ၊ လောဘဟူသော အကြောင်းရှိကုန်သော။
အနေကေ၊ တပါးမက များပြားလှကုန်သော။
ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤတရားတို့သည်။
သမ္ဘဝန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
။ပ။၊
ဒုဋ္ဌော၊ ဒေါသသည်ဖျက်ဆီးအပ်လျက်။
ဝါ၊ ဒေါသထွက်၍။
ကာယေန၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
မနသာ၊ လည်းကောင်း။
(ကမ္မံ၊ ကို)။
ယဒပိ (ယံအပိ) အဘိသင်္ခရောတိ၊ အံ့။
။ပ။၊
ဒုဋ္ဌော၊ လျက်။
ဝါ၊ ၍။
ဒေါသေန၊ သည်။
အဘိဘူတော ။ပ။ မူဠှော၊ တွေဝေလျက်။
ဝါ၊ ပညာမရှိမသိ၍။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်ကို။
အကာလဝါဒိတိပိ၊ ပြောဆိုသင့်ရာအခါ၌ မပြောဆို တတ်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မပြောဆိုသင့်ရာအခါ၌ ပြောဆိုသော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
အဘူတဝါဒီတီပိ၊ တကယ်အစစ် အဖြစ်မှန်ကို မပြောဆို တတ်သော သူဟူ၍ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မမှန်ကန်သော ဖြစ်ရပ်ကို ပြောဆိုတတ်သော သူ ဟူ၍လည်းကေင်း။
အနတ္ထဝါဒီတိပိ၊ အကြောင်းကို မပြောဆိုတတ်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အကြောင်းကင်းဘိ အကျိုးမရှိသော စကားကိုပြောဆိုတတ်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
အဓမ္မဝါဒီတီပိ၊ အမှန်သဘောကို မပြောဆိုတတ်သူဟူ၍ လည်းကောင်း။
အဝိနယဝါဒီတိပိ၊ (သီလ, သတိစသော) သံဝရဝိနည်းကို မပြောဆိုတတ်သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝါ၊ သံဝရဝိနည်းနှင့်စပ်သော စကာကိုမပြောဆိုတတ်သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကသ္မာ၊ အဘယ်ကြောင့်။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
အကာလဝါဒီတိပိ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
အဝိနယဝါဒီတိပိ၊ လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တထာဟိ၊ ထို့ကြောင့်သာလျှင်။
(ထိုသို့ အကာလဝါဒီစသည်ဖြစ်သောကြောင့်သာလျှင်)။
အယံ ပုဂ္ဂလော၊ သည်။
။ပ။၊
ပဗ္ဗာဇနာယဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
ဥပ္ပါဒယတိ၊ ဖြစ်စေ၏။
။ပ။၊
ဣတိပိ၊ လည်း။
(ဝဒတိ၊ ပြောဆို၏)။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဘူတေန၊ တကယ်အစစ်အဖြစ်မှန်ဖြင့်။
ဝုစ္စမာနော၊ ပြောဆိုအပ်လသော်။
အဝဇာနာတိ၊ ငြင်းပယ်၏ ။
နော ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်မခံ။
အဘူတေန၊ တကယ်အစစ်, အမှန်မဖြစ်သော အကြောင်းအရာဖြင့်။
ဝုစ္စမာနော၊ သော်။
"ဣတိပိ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်လည်း။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းအရာသည်။
အတစ္ဆံ၊ မမှန်ကန်။
ဣတိပိ၊ ဤအကြောင်းကြောင့်လည်း။
ဧတံ၊ သည်။
အဘူတံ၊ မဟုတ်မှန်။
ဝါ၊ တကယ်အစစ်အမှန်ဖြစ်သော အကြောင်းအရာမဟုတ်။"
ဣတိ၊ ဤသို့။
တဿ၊ ထို မဟုတ်မမှန်သော အကြောင်းအရာကို။
နိဗ္ဗေဌနာယ၊ ဖြေရှင်ခြင်းငှာ။
အာတပ္ပံ၊ လုံလဝီရိယကို။
န ကရောတိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်မပြုလုပ်။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ လုံ့လ ဝီရိယ မစိုက်ထုတ်သည် အဖြစ်ကြောင့်)။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
။ပ။၊
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
လောဘဇေဟိ၊ လောဘကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ပါပကေဟိ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလေဟိ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့သည်။
အဘိဘူတော၊ သည်။
ပရိယာဒိန္နစိတ္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ၊ ၍)။
ဒိဋ္ဌေစေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက် ဘဝ ၌လည်း။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲစွာ။
သဝိဃာတံ၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ဘေးရန်နှင့်တကွ။
သဥပါယာသံ၊ ပြင်းစွာပင်ပန်းခြင်းနှင့်တကွ။
သပရိဠာဟံ၊ ကိုယ်စိတ်ပူလောင်ခြင်းနှင့်တကွ။
ဝိဟရတိ၊ နေထိုင်ရ၏။
(ဧဝရူပဿ၊ သော။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ၏)။
ကာယဿ၊ ဥပါဒိန္န ကိုယ်ခန္ဓာ၏။
ဘေဒါ၊ ပျက်စီးခြင်းဟူသော။
မရဏာ၊ သေခြင်းမှ။
ဝါ၊ သေသည်မှ။
ပရံစ၊ နောက်၌လည်း။
ဝါ၊ နောက်ဖြစ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကို ယူခြင်း၌လည်။
ဝါ၊ နောက်ပထ်ယူအပ်သော ဘဝသစ်ခန္ဓာကိုယ်၌လည်း။
ဒုဂ္ဂတိ၊ ဒုက္ခဖြစ်ရာ ငရဲစသော ဘဝကို။
ပါဋိကင်္ခါ၊ အလိုရှိအပ်၏။
ဝါ၊ မချွန်ဧကန် သွားရောက်ရ၏။
။ပ။၊
ဒေါသဇေဟိ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော ။
ပါပကေဟိ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလေဟိ။ပ။၊
မောဟဇေဟိ၊ မောဟကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ပါပကေဟိ အကုသလေဟိ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သာလောဝါ၊ အင်ကြင်းပင်သည်လည်းကောင်း။
ဓဝေါဝါ၊ မျောက်ငိုပင်သည်လည်းကောင်း။
ဖန္ဒနောဝါ၊ ကြို့ပင်သည်လည်းကောင်း။
တီဟိ၊ သုံးပင်ကုန်သော။
မာလုဝလတာဟိ၊ ခွေးတောက်နွယ်တို့သည်။
ဥဒ္ဓသ္တော၊ အထက်၌ ဖျက်ဆီးအပ်သည်။
ပရိယောနဒ္ဓေါ၊ ထက်ဝန်းကျင်၌ ရစ်ပတ်အပ်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
အနယံ၊ မကြီးပွားခြင်းသို့။
[န+အယ၊
ပုညကမ္မတောဇတိ ဥပ္ပဇ္ဇတီတိ အယော၊ ကောင်းမှုကံကြောင့်ဖြစ်သော ကြီးပွားခြင်း။
န အယော အနယော၊ မကြီးပွားခြင်း။]
အာပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ရောက်သကဲ့သို့။
ဗျသနံ၊ ပျက်စီးခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ သို့။
အနယ ဗျသနံ၊ မကြီးပွားခြင်း, ပျက်စီးခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အကုသလမူလာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ တို့တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကုသလာမူလာနိ၊ ကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်းတို့သည်။
ဝါ၊ ကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းတို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးမျိုးတို့တည်း။
။ပ။၊
အလောဘော၊ အလောဘဟူသော။
ကုသလမူလံ၊ ကုသိုလ်တို့၏ အကြောင်းရင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ ကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းလည်းကောင်း။
အဒေါသော၊ သော။
ကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်း။
အမောဟော၊ အမောဟဟူသော။
ကုသလမူလံ၊ လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယဒပိ (ယောအပိ) အလောဘော၊ အကြင်အလောဘသည်လည်း။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တဒပိ (တံအပိ)၊ ထိုအလောဘသည်လည်း။
ကုသလမူလံ၊ ကုသိုလ်တို့၏ အကြောင်းရင်းမည်၏။
ဝါ၊ ကုသိုလ်ဟူသော အကြောင်းရင်းမည်၏။
အလုဒ္ဓေါ၊ မတပ်မက်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ကာယေန၊ လည်းကောင်း။
ဝါစာယ၊ လည်းကောင်း။
မနသာ၊ လည်းကောင်း။
(ကမ္မံ၊ ကုသိုလ်အမှုလုပ်ငန်းကို) ။
ယဒပိ အဘိသင်္ခရောတိ၊ အကြင်ပေါင်းစု ပြုလုပ်အားထုတ်အံ့။
တဒပိ၊ ထိုပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်ခြင်းသည်လည်း။
(ထိုလောဘမဖြစ် မတပ်မက်ဘဲ ကိုယ်နှုတ်စိတ်ဖြင့် ကုသိုလ်အမှုကို ပေါင်းစုပြုလုပ် အားထုတ်ခြင်းသည်လည်း)။
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်မည်၏။
အလုဒ္ဓေါ၊ သည်။
လောဘေန၊ လောဘသည်။
အနဘိဘူတော၊ မလွှမ်းမိုးအပ်သည်။
အပရိယာဒိန္နစိတ္တော၊ ကုန်ခန်းစေအပ်သော ကုသိုလ်စိတ်မရှိသည်။
(ဟုတွာ) ပရဿ၊ ကို။
။ပ။၊
ယဒပိ န ဥပ္ပါဒယတိ၊ အကြင်မဖြစ်စေအံ့။
။ပ။၊
ဣတိပိ၊ လည်း။
ယဒပိ နဝဒတိ၊ အကြင်အင်အားကြီးမားကြောင်း မပြောဆိုအံ့။
တဒပိ၊ ထိုသူတပါးကို ဒုက္ခမဖြစ်စေခြင်း, အင်အာကြီးမားကြောင်း မပြောဆိုခြင်းသည်လည်း။
ကုသလံ၊ ကုသိုလ်မည်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့လျှင်။
အဿ၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်၏။
(သန္တာနေ၊ ခန္ဓာအစဉ်၌)။
အလောဘဇာ၊ အလောဘကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
။ပ။၊
အဒုဋ္ဌော၊ ဒေါသသည် မဖျက်ဆီးအပ်သည်။
ဝါ၊ ဒေါသမထွက်သည်။
။ပ။၊
အမူဠှော၊ မတွေဝေသည်။
ဝါ၊ ပညာဖြင့်သိသည်။
။ပ။၊
ကာလဝါဒီတိပိ၊ ပြောဆိုသင့်ရာ အခါ၌သာ ပြောဆိုတတ်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဘူတဝါဒီတိပိ၊ တကယ်အစစ် အဖြစ်မှန်ကိုသာ ပြောဆိုတတ်သော သူ ဟူ၍လည်းကောင်း။
အတ္ထဝါဒီတိပိ၊ အကြောင်းကိုသာ ပြောဆိုတတ်သောသူ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အကြောင်းမှီစပ် အကျိုးအမြတ်ရှိသော စကားကိုသော ပြောဆိုတတ် သော သူ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဓမ္မဝါဒီတိပိ၊ အမှန်သဘောကိုသာ ပြောဆိုတတ်သောသူ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝိနယဝါဒီတိပိ၊ (သီလ, သတိစသော) သံဝရ ဝိနည်းကိုသာ ပြောဆိုတတ်သော သူ ဟူ၍လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ပရဿ၊ ကို။
အသတာ။ပ။၊
ပဗ္ဗာဇနာယဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဒုက္ခံ၊ ကို။
န ဥပ္ပါဒယတိ၊ မဖြစ်စေ။
။ပ။၊
ဣတိပိ၊ လည်း။
(နဝဒတိ၊ မပြောဆို)။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဘူတေန၊ ဖြင့်။
ဝုစ္စမာနော၊ သော်။
ပဋိဇာနာတိ၊ ဝန်ခံ၏။
နော အဝဇာနာတိ၊ မငြင်းပယ်။
။ပ။၊
အာတပ္ပံ၊ ကို။
ကရောတိ၊ ကြိုးစားအားထုတ်ပြုလုပ်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ လုံ့လဝီရိယစိုက်ထုတ်သည်အဖြစ်ကြောင့်)။
ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ ကို။
။ပ။၊
ဝိနယ ဝါဒီတိပိ၊ လည်းကောင်း။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပဿ၊ သော။
ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
လောဘဇာ၊ လောဘကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
။ပ။၊
ဓမ္မာ၊ တရားတို့ကို။
ဝါ၊ တို့သည်။
ပဟီနာ၊ ပယ်အပ်ကုန်ပြီ။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ ရှိကုန်၏။
[စာပိုဒ် ၃၅ သုတ်ကြည့်။]
။ပ။၊
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ ရှိကုန်၏။
(ဧဝရူပေါ၊ သော။
ပုဂ္ဂလော၊ သည်)။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ၌ပင်။
သုခံ၊ ချမ်းသာစွာ။
အဝိဃာတံ၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်တတ်သော ဘေးရန် မရှိဘဲ။
အနုပါယာသံ၊ ပြင်းစွာ ပင်ပန်းခြင်းမရှိဘဲ။
အပရိဠာဟံ၊ ကိုယ်စိတ်ပူလောင်ခြင်းမရှိဘဲ ။
ဝီဟရတိ၊ နေ၏။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ပင်။
ပရိနိဗ္ဗာယတိ၊ ကိလေသာဟူအပူကင်းဝေး ငြိမ်းအေး၏။
ဒေါသဇာ၊ ဒေါသကြောင့်ဖြစ်ကုန်သော။
ပါပကာ၊ ကုန်သော။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။
ဓမ္မာ ပဟီနာ၊
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
သာလော ဝါ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
ပရိယောနဒ္ဓေါ၊ သည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏)။
အထ၊ ထိုအခါ၌။
ပုရိသော၊ ယောင်္ကျားတယောက်သည်။
ကုဒါလ+ပိဋကံ၊ ပေါက်တူး+ ခြင်းတောင်ကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
အာဂစ္ဆေယျ၊ လာရာ၏။
(လာတယ်ဆိုပါစို့)။
သော၊ ထိုယောင်္ကျားသည်။
တံ မာလုဝလတံ၊ ထိုခွေးတောက်နွယ်ကို။
မူလေ၊ အရင်း၌။
ဆိန္ဒေယျ၊ ဖြတ်ရာ၏။
မူလေ၊ ၌။
ဆေတွာ၊ ဖြတ်ပြီး၍။
ပလိခဏေယျ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ တူးရာ၏။
ပလိခဏိတွာ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှတူးပြီး၍။
မူလာနိ၊ အမြစ်တို့ကို။
ဥဒ္ဓရေယျ၊ ဆွဲနုတ်ရာ၏။
အန်တမသော၊ အောက်ထစ်ဆုံး အားဖြင့်။
ဥသီရနာဠီမတ္တာနိပိ၊ ပန်ရင်းရိုးတံ အရွယ်အစားရှိသော သေးငယ်သော အမြစ်တို့ကိုသော်မှလည်း။
ဥသီရနာဠိမတ္တာနိပိ။ ။ ဗြိတ်မြက် (မြက်မွေး) ၏ အမြစ်သည် ဥသီရ (ပန်းရင်း) မည်၏။ (ဘိဓာန် ဂါထာ ၆၀၁) ဥသီရဿ နာဠီ ဥသီရနာဠီ- ပန်းရင်း၏ ရိုးတံ၊ ဥသီရနာဠိယာ မတ္တာ ပမာဏံ ဧသေသံ မူလာနန္တိ ဥသီရနာဠိမတ္တာနိ- ပန်းရင်းရိုးတံ၏ အရွယ်ပမာဏရှိသော အမြစ်များ။
ဥဒ္ဓေရေယျ၊ ၏။
သော၊ ထိုယောင်္ကျားသည်။
တံ မာလုဝလတံ၊ ကို။
ခဏ္ဍာခဏ္ဍိကံ၊ အပိုင်းအပိုင်း။
။ပ။၊
ဖာလေယျ၊ ခွဲရာ၏။
ဖာလေတွာ၊ ခွဲပြီး၍။
သကလိကံ သကလိကံ၊ အစိတ်စိတ် အမွှာမွှာ ဖြစ်အောင်။
ကရေယျ၊ ပြုရာ၏။
။ပ။၊
ကရိတွာ၊ ပြုပြီး၍။
ဝါတာတပေ၊ လေနေပူ၍။
ဝိသောသေယျ၊ ခြောက်သွေ့စေရာ၏။
ဝါတာတပေ၊ ၌။
ဝိသောသေတွာ၊ ခြောက်သွေ့စေပြီး၍။
အဂ္ဂိနာ၊ မီးဖြင့်။
ဍဟေယျ၊ တိုက်ရာ၏။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် ၃၄ သုတ်ကြည့်၊ "ဧဝမဿ သာ" ဟု ကတ္တားနှင့် ကြိယာကို ရှေ့နောက် ဧကဝုစ် ညီစေသင့်၏။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းဖြင့်။
သာ မာလုဝလတာ၊ ထိုခွေးတောက်နွယ်သည်။
ဥစ္ဆိန္နမူလာ၊ ပယ်ဖြတ်အပ်ပြီးသော အမြစ်အရင်းရှိသည်။
။ပ။၊
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ ရှိသည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။၊
ဓမ္မာ၊ တို့ကို။
ဝါ၊ တို့သည်။
ပဟီနာ၊ အပ်ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
အနုပ္ပါဒဓမ္မာ၊ ရှိကုန်၏။
။ပ။၊