ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်
ကုသိနာရာယံ၊ ကုသိနာရုံမြို့အနီး၌။
ဗလိဟရဏေ၊ ဗဟိဟရဏမည်သော ။
ဝါ၊ နတ်တို့ကို ပူဇော်ပသဖြင့်ငှာ ဗလိနတ်စာ ပို့ဆောင်ရာဌာနဖြစ်သော။
ဝနသဏ္ဍေ၊ တောအုပ်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တတြ၊ (ဗလိဟရဏတောအုပ်၌ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံး နေတော်မူရာ) ထိုအခါ၌။
ဝါ၊ ထိုဗလိဟရဏတောအုပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
ဘိက္ခဝေါ၊ ရဟန်းတို့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
ဘဒန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
(အာမန္တနံ၊ မိန့်ခေါ်တော်မူခြင်းကို။
ဝါ၊ အမိန့်စကားတော်ကို)။
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေ့ရှုနာယူကြကုန်၏။
ဝါ၊ စကားတုံ့ပြန် နာခံကြကုန်ပြီ။
ဘဂဝါ၊ သ်ည။
ဧတံ၊ ဤတရားစကားတော်ကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူသနည်းဟူမူ)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အညတရံ၊ တခုခုသော။
ဂါမံ ဝါ၊ ရွာကိုသော်လည်းကောင်း။
နိဂမံ ဝါ၊ နိဂုံးကို သော်လည်းကောင်း။
ဥပနိဿာယ၊ (ဂေါစရဂါမ်အဖြစ်ဖြင့်) မှီခို၍။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
တမေနံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ဂဟပတိဝါ၊ အိမ်ရှင်သည်လည်းကောင်း။
ဂဟပတိ ပုတ္တော ဝါ၊ အိမ်ရှင်၏ သားသည်လည်းကောင်း။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ လာရောက်၍။
သွာတနာယ၊ နက်ဖြန် ဆွမ်းဘုဉ်းပေးခြင်းငှဦ။
[သွေ တပေါဘတ္တ ပရိဘောဂေါ သွာတနော။]
ဘတေ၊ ဆွမ်းဖြင့်။
နိမန္တေတိ၊ ပင့်ဖိတ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အာကင်္ခမာနော၊ (လက်ခံခြင်းငှာ) အလိုရှိသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အဓိဝါသေတိ၊ လက်ခံ၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တဿာ ရတ္တိယာ၊ ထိုညဉ့်၏။
အစ္စယေန၊ ကုန်လွန်ရာအခါ၌။
ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်ပိုင်းအချိန်၌။
နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဝတ်၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
ဝါ၊ ကိုင်ဆောင်ခြုံရုံ၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
တဿ ဂဟပတိဿ ဝါ၊ ထိုအိမ်ရှင်၏လည်းကောင်း။
တဿ ဂဟပတိပုတ္တဿဝါ၊ ထိုအိမ်ရှင်သား၏ လည်းကောင်း။
နီဝေသနံ၊ အိမ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ ထိုအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွား၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားပြီး၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
နိသီဒတိ၊ ထိုင်နေ၏။
တမေနံ၊ ထိုရဟန်းကို။
သော ဂဟပတိ ဝါ၊ ထိုအိမ်ရှင်သည်လည်းကောင်း။
သော ဂဟပတိပုတ္တော ဝါ၊ ထိုအိမ်ရှင်သားသည် လည်းကောင်း။
ပဏီတေန၊ မွန်မြတ်သော။
ခါဒနီယေန၊ ခွဲဖွယ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
ဘောဇနိယေန၊ ဘောဇဉ်ဖြင့်လည်းကောင်း။
သဟတ္ထာ၊ မိမိလက်ဖြင့်။
ဝါ၊ ကိုယ်တိုင်။
သန္တပ္ပေတိ၊ ကောင်းစွာရောင့်ရဲနှစ်သက်စေ၏။
ဝါ၊ စားလိုသမျှ အဝကျွေးလိုက်၏။
သမ္ပဝါရေတိ၊ (တော်ပါပြီဟု) ကောင်းစွာ ငြင်းပယ်စေ၏။
ဝါ၊ တော်ပါပြီဟု ငြင်းပယ်ရလောက်အောင် ကောင်းစွာ ကျွေးလိုက်၏။
အဿ၊ ထို ရဟန်း၏။
ဝါ၊ မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်အစိတ်အကြံသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
["မျာယံ" ဟု ပါဌ်ရှိနေ၏။ "သာဓု ဝတ မာယန္တိ သာဓု ဝတ မံ အယံ " ဟူသော အဋ္ဌကထာအတိုင်း "တမေနံ" ကဲ့သို့ သန္တ ပ္ပေတိပုဒ်၏ ကံအဖြစ်ဖြင့် "မံ ဟု ဒုတိယန္တဖြင့် ရှိသင့်၏။]
သာဓု ဝတ၊ ကောင်းပါပေစွတကား။
မံ၊ ငါ့ကို။
အယံ ဂဟပတိ ဝါ၊ ဤအိမ်ရှင်သည်လည်းကောင်း။
အယံ ဂဟပတိပုတ္တောဝါ၊ ဤအိမ်ရှင်၏ သားသည်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
သန္တပ္ပေတိ၊ ကောင်းစွာ ရောင့်ရဲနှစ်သက် စေလိုက်ပါပေ၏။
သမ္ပဝါရေတိ၊ တော်ပါပြီဟု ကောင်းစွာ ငြင်းပယ် စေလိုက်ပါပေ၏။
ဝါ၊ တော်ပါပြီဟု ငြင်းပယ်ရလောက်အောင် ကောင်းစွာ ကျွေးလိုက်ပါပေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။
[မျာယံ ဟူသော ပါဌ်အတိုင်း အနက်ပေးလိုလျှင် "
မေ၊ ငါ၏။
အယံ ဂဟပတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း ဟုဆိုလေ။]
အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်အစိတ်အကြံသည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။)
မံ၊ ငါ့ကို။
အယံ ဂဟပတိ ဝါ၊ သည်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
အာယတိမ္ပိ၊ နောင်အခါ၌လည်း။
ဧဝရူပေန၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
။ပ။၊
သန္တပ္ပေယျ၊ ကောင်းစွာ ရောင့်ရဲနှစ်သက်စေပါမူကား။
သမ္ပဝါရေယျ၊ တော်ပါပြီဟု ကောင်းစွာ ငြင်းပယ်စေပါမူကား။
အဟောဝတ၊ ဪကောင်းလေစွ။
ဣတိ၊ ဤသို့ သော စိတ်အကြံသည်။
(ဟော တိ၊ ၏)။
သော၊ ထို ရဟန်းသည်။
တံ ပိဏ္ဍပါတံ၊ ထိုဆွမ်းကို။
[ဘုဉ္စတိ ၌စပ်ပါ။]
ဂထိတော၊ တဏှာသည် ချုပ်နှောင်အပ်လျက်။
ဝါ၊ တဏှာ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို ခံရလျက်။
မုစ္ဆိတော၊ တဏှာဖြင့် တွေဝေမေ့မြောနေလျက်။
အဇ္ဈောပန္နော၊ တဏှာ သည် အလွန်အကဲ ဖိစီးလွှမ်းမိုးအပ်လျက်။
ဝါ၊ တဏှာဖြင့် မျိုချ၍ အညွန့်တုံး အဆုံးသတ်လျက်။
[ကုသို်တရား မဖြစ်ပွားနိင်တော့ဘဲ ဂွတ်ကနဲ မျိုချလိုက် သကဲ့သို့ တဏှာဖြင့်သာ အဆုံးသတ်လျက်ဟူလို။
ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် (၄၉) လည်းကြည့်။]
အနာဒီနဝဒဿာဝီ၊ (ပစ္စဝေက္ခဏာ မဆင်ခြင်ဘဲ စားခြင်း၌) အပြစ်ကို မမြင်ဘဲ။
အနိဿရဏပညော၊ (အာဟာရ၌ တပ်မက်သော) ဆန္ဒရာဂမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ပညာမရှိဘဲ။
ပရိဘုဉ္စတိ၊ စား၏။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တတ္ထ၊ ထို ရွာနိဂုံး၌။
ကာမဝိတက္ကမ္ပိ၊ ကာမဝိတက်ကိုလည်း။
ဝါ၊ ဝတ္ထုကာမတို့ကို အာရုံပြု၍ ဖြစ်သော အကြံအစည်ကိုလည်း။
ဝါ၊ ကာမရာဂနှင့် ယှဉ်သော အကြံအစည်ကိုလည်း။
ဝိတက္ကေတိ၊ ကြံစည်၏။
ဗျာပါဒဝိတက္ကမ္ပိ၊ ဗျာပါဒဝိတက်ကိုလည်း။
ဝါ၊ ဒေါသနှင့်ယှဉ်သော အကြံအစည်ကိုလည်း။
ဝိတက္ကေတိ၊ ၏။
ဝိဟိံ သာဝိတက္ကမ္ပိ၊ ဝိဟိံ သာဝိတက်ကိုလည်း။
ဝါ၊ သတ္တဝါတို့ကို ညှဉ်းဆဲကြောင်း ဒေါသစသော အကုသိုလ်နှင့် ယှဉ်သော အကြံအစည်ကိုလည်း။
ဝိတက္ကေတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းအား။
ဒိန္နံ၊ ပေးလှူကြောင်းဒါနစေတနာသည်။
န မဟပ္ဖလံ၊ များသော အကျိုးမရှိ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
တံ၊ ထိုသို့ အကျိးမများခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပမတ္တော၊ မေ့လျော့လျက်။
ဝိဟရတိ၊ နေ၏။
(ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်တည်း)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဣဓ၊ ၌။
။ပ။၊
သမ္ပဝါရေတိ၊ ၏။
တဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့ သော စိတ်အကြံသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်အစိတ်အကြံသည်။
နဟောတိ၊ မဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
သာဓု ဝတ၊ ကောင်းပါပေစွာတကား။
မံ၊ ငါ့ကို။
အယံ ဂဟပတိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
သမ္ပဝါရေတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သော စိတ်အကြံသည်။
(န ဟောတိ၊ မဖြစ်)။
အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ သော စိတ်အကြံသည်လည်း။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
(ကိန္တိ၊ သည်လည်း။
န ဟောတိ၊ ဟူမူ)။
။ပ။၊
အဂထိတော၊ တဏှာသည် မချုပ် နှောင်အပ်ဘဲ။
အမုစ္ဆိတော၊ တဏှာဖြင့် တွေဝေမေ့မြော မနေဘဲ။
အနဇ္ဈောပန္နော၊ တဏှာသည် အလွန်အကဲ မဖိစီးအပ်ဘဲ။
ဝါ၊ တဏှာဖြင့် မျိုချ၍ အညွန့်တုံး အဆုံးမသတ်ဘဲ။
အာဒီနဝဒဿာဝိ၊ အပြစ်ကို မြင်လျက်။
နိဿရဏပညော၊ ဆန္ဒရာဂမှ ထွက်မြောက်ကြောင်း ပညာရှိလျက်။
ပရိဘုဉ္ဇတိ၊ ဘုဉ်းပေး၏။
သော၊ ထို ရဟန်းသည်။
တတ္ထ၊ ထို ရွာနိဂုံး၌။
နေက္ခမ္မဝိတက္ကမ္ပိ၊ နေက္ခမ္မဝိတက်ကိုလည်း။
ဝါ၊ အကုသိုလ်မှ ထွက်မြောက်သော ကုသိုလ်နှင့်ယှဉ်သော အကြံကိုလည်း။
။ပ။၊
အဗျာပါဒဝိတက္ကမ္ပိ၊ လည်း။
ဝါ၊ ဒေါသ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်မေတ္တာနှင့် ယှဉ်သော အကြံကိုလည်း။
။ပ။၊
အဝိဟိံသာဝိတက္ကမ္ပိ၊ လည်း။
ဝါ၊ သတ္တဝါ တို့ကို ညှင်းဆဲမှု ဒေါသစသော အကုသိုလ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ကရုဏာနှင့် ယှဉ်သော အကြံကိုလည်း။
ဝိတက္ကေတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အပ္ပမတ္တော၊ မမေ့လျော့ဘဲ။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစ)၊
ပဌမံ၊ ။