ဤသုတ်၌ ထူးသော ပုဒ်နက်ကား-
ဇာတိယာ၊ ပဋိသန္ဓေနေခြင်းမှ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဘဝအသစ်ထပ်ကာဖြစ်ရခြင်းမှ လည်းကောင်း။
ဇရာယ၊ အိုမင်းရင့်ရောက်ခြင်းမှလည်းကောင်း။
မရဏေန၊ သေခြင်းမှလည်းကောင်း။
သောကေဟိ၊ ဝမ်းနည်းခြင်း တို့မှလည်းကောင်း။
ပရိဒေဝေဟိ၊ ငိုကြွေးခြင်းတို့မှလည်းကောင်း။
ဒုက္ခေဟိ၊ ကိုယ်ဆင်းရဲ တို့မှလည်းကောင်း။
ဒေါမနဿေဟိ၊ စိတ်ဆင်းရဲခြင်းတို့မှလည်းကောင်း။
ဥပါယာသေဟိ၊ ပြင်းထန်စွာ ပင်ပန်းခြင်းတို့မှလည်းကောင်း။
အပရိမုတ္တော၊ မလွတ်မြောက်သေး။
ဒုက္ခသ္မာ၊ ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံးမှ။
အပရိမုတ္တော၊ သေး။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဟံ၊ ငါသည်)။
ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
။ပ။၊
ပရိမုတ္တော၊ လွတ်မြောက်ပြီ။