ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမဏဿ၊ ရဟန်း၏။
သမဏိယာနိ၊ ရဟန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ဥစ္စာဖြစ်ကုန်သော။
သမဏကရဏီယာနိ၊ ရဟန်းသည် ပြုကျင့်ထိုက်သော ကိစ္စတို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးမျိုးတို့တည်း။
တီဏိ၊ သုံးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
အဓိသီလသိက္ခာ သမာဒါနံ၊ အဓိသီလသိက္ခာကို ကောင်းစွာခံယူဖြည့်ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့်သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာသီလအကျင့်ကို ကောင်းစွာ ခံယူဖြည့်ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။
အဓိစိတ္တ သိက္ခာသမာဒါနံ၊ အဓိစိတ္တ သိက္ခာကို ကောင်းစွာခံယူဖြည့်ကျင့်ခြင်း လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာစိတ်အကျင့်ကို ကောင်းစွာခံယူ ဖြည့်ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။
အဓိပညာသိက္ခာသမာဒါနံ၊ အဓိပညာသိက္ခာကို ကောင်းစွာခံယူ ဖြည့်ကျင့်ခြင်းလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန် ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာပညာ အကျင့်ကို ကောင်းစွာခံယူဖြည့်ကျင့် ခြင်းလည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမဏဿ၊ ၏။
သမဏိယာနိ၊ ကုန်သော။
သမဏကရဏီယာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ တို့တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသုံးမျို့တို့မှ ရဟန်းတို့ ပြုကျင့်ထိုက်သော ကိစ္စတို့ ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။
(ဝေါ၊ သင်တို့သည်)။
ဧဝံ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ် ရမည်။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ နှလုံးသွင်း၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်ရမည်နည်းဟူမူ)။
အဓိသီလသိက္ခာသမာဒနေ၊ ခြင်း၌။
နော၊ ငါတို့၏။
တိဗ္ဗော၊ အားကောင်းသော။
ဆန္ဒေါ၊ ဖြည့်ကျင့်လိုသော ကုသိုလ်ဆန္ဒသည်။
ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။
အဓိစိတ္တ သိက္ခာသမာဒါနေ၊ ၌။
နော၊ ငါတို့၏။
။ပ။၊
အဓိပညာ သိက္ခာသမာဒါနေ၊ ၌။
နော၊ တို့၏။
တိဗ္ဗော၊ သော။
ဆန္ဒေါ၊ သည်။
ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
(သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ မည်)။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ၍။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ မည်။
ဣတိ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ပဌမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
ဂဒြဘော၊ မြည်းသည်။
အဟမ္ပိ၊ ငါလဲဘဲ။
ဒမ္မော၊ နွားပျိုနွားပေါက်ပါတည်း။
ဝါ၊ ဆုံးမလောက်သော နွားပါတည်း။
အဟမ္ပိ၊ ဘဲ။
ဒမေ်မာ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ အော်မြည်၍။
ဂေါဂဏံ၊ နွားအုပ်စုတို့။
[အနုဗန္ဓော၌ ၊ သာမျတ္ထ ကြံဘွယ်မလို၊ အနုကိုလည်း ကမ္မပ္ပဝစနီယ မကြံသင့်။]
ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ နောက်က, နောက်က။
အနုဗန္ဓော၊ အစဉ်တစိုက် လိုက်သွားသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဂုန္နံ၊ နွားတို့၏။
ဝဏ္ဏေဝ သေယျထာပိ၊ အသွေးအရောင်ကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ)။
တဿ၊ ထိုမြည်း၏။
တာဒိသော၊ ထိုနည်းတူပင် တွေ့မြင့်အပ်သော။
ဝဏ္ဏော၊ အသွေးအရောင်သည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဂုန္နံ၊ နွားတို့၏။
သရော သေယျထာပိ၊ အသံကဲ့သို့။
(တထာ၊ တူ)။
တာဒိသော၊ ထိုနည်းတူပင် တွေ့မြင်အပ်သော။
သရော၊ အသံသည်။
န ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဂုန္နံ၊ နွားတို့၏။
ပဒံ သေယျထာပိ၊ ခြေကဲ့သို့။
(တထာ၊ တူ)။
တာဒိသံ၊ ထိုနည်းတူပင် တွေ့မြင့်အ်သော။
ပဒံ၊ ခြေသည်။
န ဟောတိ၊
သော၊ ထိုမြည်းသည်။
အဟမ္ပိ၊ ဘဲ။
ဒမ္မော၊ တည်း။
။ပ။၊
ဂေါဂဏံယေဝ၊ နွားအုပ်စုတို့ သာလျှင်။
ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ ။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧကစ္စော၊ အချို့သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
အဟမ္ပိ၊ ငါလဲဘဲ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကောင်းပါတည်း။
အဟမ္ပိ၊ ဘဲ။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းကောင်းပါတည်း"
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောဆို၍။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းပေါင်းသို့။
ပိဋ္ဌိတော ပိဋ္ဌိတော၊ နောက်က, နောက်က။
အနုဗန္ဓော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အညေသံ၊ အခြားကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းကောင်းတို့မှာ။
(အဝိသီလ သိက္ခာပမာဒါနေ၊ ခြင်း၌။
ဆန္ဒေါ၊ ဖြည့်ကျင့်လိုသော ကုသိုလ်ဆန္ဒသည်)။
ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ရှိသကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ)။
တဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။
အဓိသီလသိက္ခာသမာဒါနေ၊ ခြင်း၌။
တာဒိသော၊ ထိုနည်းတူပင် တွေ့မြင်အပ်သော။
(ထိုရဟန်းကောင်းတို့ ဆန္ဒအသွင်တွေ့မြင့်အပ်သော)။
ဆန္ဒေါ၊ ဖြည့်ကျင့်လိုသော ကုသိုလ်ဆန္ဒသည်။
န ဟောတိ၊ မရှိ။
အညေသံ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူနံ၊ တို့မှာ။
(အဓိစိတ္တ သိက္ခာသမာဒါနေ၊ ၌။
ဆန္ဒေါ၊ သည်)။
ဟောတိ သေယျထာပိ၊ သို့။
(တထာ၊ တူ။
တဿ၊ ထို ရဟန်းမှာ)။
အဓိစိတ္တသိက္ခာသမာဒါနေ၊ ၌။
တာဒိသော၊ သော။
ဆန္ဒေါ၊ သည်။
န ဟောတိ၊ မရှိ။
။ပ။၊
သော၊ ထိုရဟန်းသ်ည။
"အဟမ္ပိ၊ ဘဲ။
ဘိက္ခု၊ တည်း။
အဟမ္ပိ၊ ဘဲ။
ဘိက္ခု၊ တည်း"။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောဆို၍။
ဘိက္ခုသံဃံ ယေဝ၊ ရဟန်းအပေါင်းသို့ သာလျှင်။
။ပ။၊
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ ရဟန်းကောင်းတို့နောက်မှာ လိုက်နေသော ရဟန်မှာ သိက္ခာသုံးဖြာဖြည့်ကျင့်လိုသော ကုသိုလ်ဆန္ဒ မရှိသည်အဖြစ်ကြောင့်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ကဿကဿ၊ လယ်သမားဖြစ်သော။
ဂဟပတိဿ၊ အိမ်ပိုင်ရှင်ယောင်္ကျား၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေးဦးအစ၌။
ကရဏီယာနိ၊ ဧကန်ပြုသင့်သော ကိစ္စတို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ ဤသုံးမျိုးတို့တည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤလောက၌။
ကဿကော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
ပဋိကစ္စေဝ၊ ရှေးဦးအစကသာလျှင်။
ခေတ္တ၊ လယ်ကို။
သုကဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာ ထွန်အပ်သည်ကို။
သုမတီကတံ၊ မြေညှိထွန်တုံးဖြင် ကောင်းစွာအညီ ညှိအပ်သည်ကို။သုမတိကတံ။ ။ မတိ(မကျ)- မြေညှိထွန်တုံးဖြင့်+ သု- ကောင်းစွ+ ကတ- အညီညှိအပ်သည်။ မတိယာ သုဋ္ဌု သမီကတံ (ဋ္ဌ)။ P.T.S နှင့် မောနီတာဝီလျမ်စသော အဘိဓာန်တို့၌ ထွန်အနက်ဟောသော နပုံလိင် "မတျ" သဒ္ဒါဖြင့် သမာသ်တွဲသောအခါ အလယ်၌ ဤဒီဃဖြင့် "မတိကရောတိ, မတီကရ်တံ" ဟု သက္ကတပြယုဂ် ထုတ်ပြ၏။ ထို့ကြောင့် အဋ္ဌကထာ ဝယ် "မတိယာ" ဟူသော ပါဌ်နေရာ၌ (နာဝိဘတ်ကို အာပြု၍)၊ "မတျာ" ဟု ရှိသင့်သည်ဟု ယူဆ၏။
ဆဋ္ဌအင်္ဂါယနာမူ အောက်ခြေ မှတ်ချက်၌ကား "သက္ကတ အဘိဓာန် ကျမ်းများ၌ မတိသဒ္ဒါ ဒါရုဘဏ္ဍ အနက်ဟောပါရှိ၏" ဟု ဆို၏။ သို့သော် ဣတ္ထိလိင် ဣကာရန္တဖြစ်သော မတိသဒ္ဒါ၏ ဒါရုဘဏ္ဍ (ထွန်) အနက်ဟောကြောင်းကို ကျယ်ဝန်းလှစွာသော ထိုပါဠိသက္ကတ အင်္ဂလိပ် အဘိဓာန် ကျမ်းကြီးများ၌ပင် မတွေ့ရပါ။ ကရောတိ၊ ၏။
ဆဋ္ဌအင်္ဂါယနာမူ အောက်ခြေ မှတ်ချက်၌ကား "သက္ကတ အဘိဓာန် ကျမ်းများ၌ မတိသဒ္ဒါ ဒါရုဘဏ္ဍ အနက်ဟောပါရှိ၏" ဟု ဆို၏။ သို့သော် ဣတ္ထိလိင် ဣကာရန္တဖြစ်သော မတိသဒ္ဒါ၏ ဒါရုဘဏ္ဍ (ထွန်) အနက်ဟောကြောင်းကို ကျယ်ဝန်းလှစွာသော ထိုပါဠိသက္ကတ အင်္ဂလိပ် အဘိဓာန် ကျမ်းကြီးများ၌ပင် မတွေ့ရပါ။ ကရောတိ၊ ၏။
ပဋိကစ္စေဝ၊ လျှင်။
ခေတ္တံ၊ ကို။
သုကဋ္ဌံ၊ ကို။
သုမတီကတံ၊ ကို။
ကရိတွာ၊ ပြုပြီး၍။
ကာလေန၊ စိုက်ပျိုးသင့်ရာအခါ၌။
ဗီဇာနိ၊ မျိုးစေ့တို့ကို။
ပတိဋ္ဌာပေတိ၊ မြေ၌တည်နေစေ၏။
ဝါ၊ စိုက်ပျိုး၏။
။ပ။၊
ပတိဋ္ဌာပေတွာ၊ မြေ၌တည်နေစေပြီး၍။
ဝါ၊ စိုက်ပျိုးပြီး၍။
သမယေန၊ သင့်လျော်သောအခါ၌။
ဥဒကံ၊ ရေကို။
အဘိနေတိပိ၊ သွင်းလည်းသွင်းယူ၏။
အပနေတိပိ၊ ထုတ်လည်းထုတ်၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကဿကဿ၊ သော။
။ပ။၊
ကရဏီယာနိ၊ တို့သည်။
ဣမာနိ တီဏိ၊ တည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခုဿ၊ ရဟန်း၏။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ကရဏီယာနိ၊ တို့သ်ည။
ဣမာနိ တီဏိ၊ တည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသုံးမျိုးတို့မှာ ရဟန်းတို့ရှေးဦးအစ ပြုကျင့်ထိုက်သော ကိစ္စတို့ဖြစ်ခြင်းကြောင့်။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် (၇၅) ကြည့်။]
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အညတရော၊ အမည်မထင်ရှား တပါးသော။
ဝဇ္ဇိပုတ္တတော၊ ဝဇ္ဇီမင်းမျိုး၏သားဖြစ်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
။ပ။၊
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
သာဓိကံ၊ အပိုအလွန်နှင့် တကွဖြစ်သော။
ဣဒံ ဒီဃဍ္ဎသိက္ခာပဒသတံ၊ ဤထက်ဝန်းနှင့်ပါ, နှစ်ရာသော သိက္ခာပုဒ်သည်။
ဝါ၊ ဤတရာ့ငါ့ဆယ်သော သိက္ခာပုဒ်သည်။
အနွဒ္ဓမာသံ၊ လခွဲတိုင်း, လခွဲတိုင်း။
ဥဒ္ဒေသံ၊ ရွတ်ပြအပ်သည် အဖြစ်သို့။
အာဂစ္ဆတိ၊ ရောက်ပါ၏။
[ထိုအချိန်တွင် ပညတ်ထားပြီးသော သိက္ခာပုဒ်မှာ (၁၅၀) ကျော်မျှသာ ရှိသေး၏။]
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
ဧတ္ထ၊ ဤ (၁၅၀) ကျော်သော သိက္ခာပုဒ်တို့၌။
သိက္ခိတုံ၊ ဖြည့်ကျင့်ခြင်းငှာ။
န သက္ကောစိ၊ မစွမ်းနိုင်ပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားပြီ)။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
သိက္ခာသု၊ သိက္ခာတို့၌။
ဝါ၊ အကျင့်တို့၌။
အဓိသီလသိက္ခာယ၊ အဓိသီလသိက္ခာ၌ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့်သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာ သီလအကျင့်၌လည်းကောင်း။
အဓိစိတ္တ သိက္ခာယ၊ ၌လည်းကောင်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာစိတ် အကျင့်၌ လည်းကောင်း။
အဓိပညာသိက္ခာယ၊ လည်းကေငါ်း။
ဝါ၊ အဆင်ဆင့်သာလွန် ထူးကဲသော လာကီလောကုတ္တရာပညာ အကျင့်၌လည်းကောင်း။
သိက္ခိတုံ၊ ငှာ။
သက္ခိဿတိ ပန၊ စွမ်းနိုင်ပါမည်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
တီသု ။ပ။ အဓိပညာသိက္ခာယ၊ ၌လည်းကောင်း။
သိက္ခိတုံ၊ ငှာ။
သက္ကောမိ၊ စွမ်းနိုင်ပါ၏။
ဣတိ(အဝေါစ၊ လျှောက်)။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝါ၊ ထိုသို့ သိက္ခာသုံးဖြာ ဖြည့်ကျင့်ခြင်းငှာ အသင်စွမ်းနိုင်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
တွံ၊ သင်သည်။
တီသု ။ပ။ အဓိပညာသိက္ခာယ၊ ၌လည်းကောင်း။
သိက္ခဿု၊ ဖြင့်ကျင့်လော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ယတော၊ အကြင်အခါ၌။
အဓိသီလမ္ပိ၊ အဓိသီလသိက္ခာကိုလည်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီ လောကုတ္တရာသီလကိုလည်း။
သိက္ခိဿသိ၊ ဖြစ်ကျင့်လတ္တံ့။
အဓိစိတ္တမ္ပိ၊ အဓိစိတ္တသိက္ခာကိုလည်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီ လောကုတ္တရာစိတ်ကိုလည်း။
။ပ။၊
အဓိပညမ္ပိ၊ အဓိပညာသိက္ခာကိုလည်း။
ဝါ၊ အဆင့်ဆင့်သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာ ပညာကိုလညး်။
သိက္ခိဿသိ၊ တ္တံ့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
(တတော၊ ထိုအခါ၌)။
တဿ တုယှံ၊ ထို သင်သည်။
အဓိသီလမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သိက္ခတော၊ ဖြည့်ကျင့်နေစဉ်။
။ပ။၊
အဓိပညမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သိက္ခတော၊ စဉ်။
ရာဂေါ၊ ရာဂကို။
ပဟီယိဿတိ၊ ပယ်အပ်လတ္တံ့။
ဒေါသော၊ ဒေါသကို။
။ပ။၊
သော တွံ၊ ထိုသင်သည်။
ရာဂဿ၊ ရာဂကို။
ပဟာနာ၊ ပယ်ခြင်းကြောင့်လည်းကောင်း။
။ပ။၊
မောဟဿ၊ မောဟကို။
ပဟာနာ၊ ကြောင့်လည်းကောင်း။
ယံ အကုသလံ၊ အကြင်အကုသိုလ်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တံ အကုသလံ၊ ထို အကုသိုလ်ကို။
န ကရိဿတိ၊ မပြုတော့လတ္တံ့။
ယံ ပါပံ၊ အကြင်မကောင်းမှု သည်။
(အတ္ထိ) တံ ပါပံ၊ ကို။
န သေဝိဿသိ၊ မမှီဝဲတော့လတ္တံ့။
ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်)။
အထခေါ၊ ၌။
သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။
အပရေန၊ တပါးသော။
သမယေန၊ အခါ၌။
အဓိသီလမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သိက္ခိ၊ ဖြည့်ကျင့်ပြီ။
။ပ။၊
တဿ၊ ထိုရဟန်းသည်။
အဓိသီလမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သိက္ခတော၊ ဖြည့်ကျင့်စဉ်။
။ပ။၊
ပဟီယိ၊ ပယ်စွန့်အပ်ပြီ။
။ပ။၊
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
။ပ။၊
န အကာသိ၊ မပြုပြီ။
။ပ။၊
န သေဝိ၊ မမှီဝဲတော့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤတွင်းအပြီးတည်း။
စတုတ္ထံ၊ ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
သေခေါ သေခေါတိ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်တို့ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
ကိတ္တာဝတာ၊ အဘယ်မျှလောက် အတိုင်းအရှည်ရှိသော အကြောင်းဂုဏ်ရည်ဖြင့်။
သေခေါ၊ သေက္ခပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ နုခေါ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ)။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
(ယော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်)။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
ဣဝိတသ္မာ၊ ထိုသို့ ဖြည့်ကျင့်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
(သော၊ ထို ပုဂ္ဂိုလ်ကို)။
သေခေါတိ၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်ကို။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်သနည်း။
အဓိသီလမ္ပိ၊ ကိုလည်း။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
။ပ။၊
အဓိပညမ္ပိ၊ လည်း။
သိက္ခတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
(ယော၊ အကြင် ပုဂ္ဂိုလ်သည်)။
သိက္ခတိ၊ ၏။
ဣတိ တသ္မာ၊ ကြောင့်။
။ပ။၊
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
သိက္ခမာနဿ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်ဆဲဖြစ်သော။
ဥဇုမဂ္ဂေါနု သာရိနော၊ ဖြောင့်မတ်သော အရိယမဂ်လမ်းသို့ အလမ်းတစိုက် လိုက်သွားသော။
သေခဿ၊ သေက္ခ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
ခယသ္မိံ၊ ကိလေသာတို့ကို ကုန်ခန်းစေတတ်သော အရိယမဂ်၌။
ပဌမံ၊ ရှေးဦးစွာသော။
ဉာဏံ၊ ယှဉ်ဘက် အရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်သည်။
[သမ္မာဒိဋ္ဌိမဂ္ဂင် ဟူသော ဉာဏ်တည်း။]
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်၏။
တတော၊ ထိုအရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်မှ။
အနန္တရာ၊ အခြားမဲ့၌။
အညာ၊ အရဟတ္တဖိုလ်သည်။
(ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏)။
တတော၊ ထိုအရဟတ္တဖိုလ်မှ။
(အနန္တရာ၊ ၌)။
အညာဝိမုတ္တဿ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဖြင့် ကိလေသာတို့မှ လွတ်မြောက်ပြီးသော။
တာဒိနော၊ ကောင်းဆိုး အာရုံ တွေ့ကြုံနှစ်ရပ်, တထပ်တည်းပြု, တန်းတူရှုတော်မူသော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။
မေ၊ ငါ၏။
ဝိမုတ္တိ၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိသည်။
အကုပ္ပါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိလေသာတို့ကြောင့် မဖောက်ပြန် မပျက်စီးသည်။
ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိလေသာ တို့က မဖောက်ပြန် မပျက်စီးစေနိုင်သည်။
(ဟောတိ၊ ၏)။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဘဝသံယောဇနက္ခယေ၊ ဘဝအနှောင်အဖွဲ့၏ ကုန်ခန်းကြောင်း အရဟတ္တဖိုလ်၌။
ဉာဏံ၊ ပြန်၍ဆင်ခြင်သိမြင်တတ်သော ပစ္စဝေက္ခဏာ ဉာဏ်သည်။
ဝေ၊ စင်စစ်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ( အဝေါစ၊ မိန့်)။
ပဉ္စမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သာဓိကံ၊ သော။
။ပ။ အာဂစ္ဆတိ၊ ၏။
ယတ္ထ၊ ယင်းသိက္ခာပုဒ်တို့၌။
အတ္တကာမာ၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားကို လိုလားကြကုန်သော။
ကုလပုတ္တ၊ အမျိုးကောင်းသားတို့သည်။
သိက္ခန္တိ၊ ဖြည့်ကျင့်ကြကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သိက္ခာ၊ အကျင့်သိက္ခာတို့သည်။
ဣမာ တိဿော၊ ဤသုံးမျိုးတို့ပေတည်း။
ယတ္ထ၊ ယင်းသိက္ခာသုံးပါးတိုံ၌။
ဧတံ သဗ္ဗံ၊ ဤတရာငါးဆယ်ကျော်သော သိက္ခာပုဒ်အားလုံးသည်။
သမောဓာနံ၊ ပေါင်းစု သွင်းယူအပ်သည်အဖြစ်သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
တိဿော၊ သုံးပါးသော သိက္ခာတို့ဟူသည်။
ကတမာ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
အဓိသီလသိက္ခာ၊ အဓိသီလသိက္ခာလည်းကောင်း။
ဝါ၊ လည်းကောင်း။
။ပ။၊
အဓိပညာသိက္ခာ၊ လည်းကောင်းတည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သီလေသု၊ သီလတို့၌။
ပရိပူရကာရီ၊ ပြည့်စုံအောင် ဖြည့်ကျင့်မှု ပြုလေ့ရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သမာဓိသ္မိံ၊ သမာဓိ၌။
မတ္တသော၊ အတိုင်းအတာ အကန့်အသတ်အားဖြင့်။
ကာရီ၊ ဖြည့်ကျင့်မှုပြုလေ့ရှိသည်။
ပညာယ၊ ပညာ၌။
မတ္တသော၊ ဖြင့်။
ကာရီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထို ရဟန်းသည်။
စုဒ္ဒါနုဒ္ဒကာနိ၊ သေးငယ်ကုန်, သာ၍ သေးငယ်ကုန်သော။
ယာနိ တာနိ သိက္ခာပဒါနိ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ်တို့သည်။
ဝါ၊ အကြင်သိက္ခာပုဒ်ဟူသော အရင်းခံအကြောင်းရှိသော အာပတ်တို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏)။
တာနိ သိက္ခာပဒါနိ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်တို့သို့။
ဝါ၊ ထိုသိက္ခာပုဒ်ဟူသော အရင်းခံအကြောင်းရှိသော အာပတ်တို့ကို။
အာပဇ္ဇတိပိ၊ လွန်ကျူးသင့်ရောက်လည်း သင့်ရောက်၏။
(တေဟိ သိက္ခာပဒေဟိ၊ တို့မှ။
ဝါ၊ မှ)။
ဝုဋ္ဌာတိပိ၊ ကုစား၍ ကင်းစင်ထမြောက်လည်း ထမြောက်၏။
[ဤ၌ သိက္ခာပုဒ်ကို လွန်ကျူးခြင်းကြောင့် သင့်ရောက်သော အာပတ်တို့ကို အာရဏူပစာရအားဖြင့် သိက္ခာပဒဟု ဆိုသည်ဟု ကြံပါ။]
တံ၊ ထိုသို့ သင့်ရောက်ခြင်း, ကင်းစင်ထမြောက်ခြင်းသည်။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဟိ (ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
ဧတ္ထ၊ ဤခုဒ္ဒါနု ခုဒ္ဒကသိက္ခာပုဒ်တို့၌။
(အရိယပုဂ္ဂလဿ၊ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်အား)။
အဘဗ္ဗတာ၊ အာပတ်သင့်ခြင်း။
အာပတ်မှ ထမြောက်ခြင်းငှာ မထိုက်သည် အဖြစ်ကို။
(မေ၊ ငါဘုရားသည်)။
ဝုတ္တာ၊ ဟောတော်မမူအပ်။
(ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်ပေတည်း။)
စ၊ ထို့အပြင်။
အာဒိဗြဟ္မစရိယကာနိ၊ မဂ္ဂဗြဟ္မစရိယ၏ အဦးအစဖြစ်ကုန်သော။
ဗြဟ္မစရိယ သာရုပ္ပါနိ၊ လေးပါးသော မြတ်သော မဂ်အကျင့်အား သင့်လျော်လျောက်ပတ် ကုန်သော။
ယာနိ တာနိ သိက္ခာပဒါနိ၊ အကြင်ပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်လေးပါးတို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။
သော၊ ထို ရဟန်းသည်)။
တတ္ထ၊ ထိုပါရာဇိက သိက္ခာပုဒ်လေးပါးတို့၌။
ဓုဝသီလော စ၊ ခိုင်မြဲသော သီလရှိသည်လည်းကောင်း။
ဌိတသီလော စ၊ တည်တံ့သော သီလရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
သိက္ခာပဒေသု၊ သိက္ခာပုဒ်တို့တွင်။
(တံ တံ သိက္ခာပဒံ၊ ထိုထိုသိက္ခာပုဒ်ကို)။
သမာဒါယ၊ ကောင်းစွာခံယူ၍။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
ော၊ ထို ရဟန်းသည်။
တိဏ္ဏံ၊ သုံးပါးကုန်သော။
(သက္ကာယဒိဋ္ဌိ, ဝိစိကိစ္ဆာ, သီလဗ္ဗပရာမာသအားဖြင့် သုံးပါးကုန်သော)။
သံယောဇနာ၊ သံယောဇဉ်တို့၏။
ဝါ၊ အနှောင်အဖွဲ့တို့၏။
ပရိက္ခယာ၊ ကုန်ခန်းခြင်းကြောင့်။
သောတာပန္နော၊ သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် အကုသိုလ်တို့ကို အကြွင်းမဲ့ သွန်ချစွန့်ပစ်တတ်သော အရိယမဂ်ဖြင့် ဖိုလ်သို့ ရောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
[ပဋိပက္ခဓမ္မေ အနဝသေသတော သဝတိ ပဂ္ဃရတီတိ သောတာ အရိယမဂ္ဂေါ၊ သောတေန ဖလံ အာပန္နောတိ သောတာပန္နော။]
အဝိနိပါတဓမ္မော၊ မိမိကိုယ်ကို အပါယ်လေးပါးတို့၌ ဖောက်ပြန်စွာ ကျရောက်စေတတ်သော သဘောမရှိသူသည်။
အဝိနိပါတဓမ္မော။ ။ ဝိ(ဝိရူပံ)- ဖောက်ပြန်စွာ (ဒုက္ခ, ဥပါယာသနှင့် တကွဖြစ်၍ ဖောက်ပြန်စွာ) နိပါတ- အပါယ်လေးပါးတို့၌ ကျရောက်စေတတ်(ပစ်ချတတ်) သော၊ ဓမ္မ- သဘော၊ ဝါ- သက္ကာယဒိဋ္ဌိ အစရှိသော အကုသိုလ် တရား၊ ဝိနိပါတေတိ ဝိရူပံ သဒုက္ခံ သဥပါယာဿံ နိပါကေတီတိ ဝိနိပါတော၊ (တနည်း) ဝိနိပတနံ ဝိနိပါတော- ဖောက်ပြန်စွာ ကျရောက်ခြင်း၊ ဝါ- ဖြစ်ခြင်း။ ဝိနိပါတော ဓမ္မော ဝိနိပါတဓမ္မော၊ နာဿ ဝိနိပါတဓမ္မောတိ အဝိနိပါတဓမ္မော- ဖောက်ပြန်စွာ ကျရောက်စေတတ်သော သဘော( ဝါ- ဖောက်ပြန်စွာ ကျရောက်ခြင်း သဘော) မရှိသော ပုဂ္ဂိုလ် (သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်)။
ဝါ၊ အပါယ်လေးပါးတို့၌ဖြစ်ခြင်း သဘောမရှိသူသည်။
နိယတော၊ သောတာပတ္တိမဂ်တည်းဟူသော ဓမ္မနိယာမဖြင့် ကိန်းသေမြဲသောသူသည်။
(သောတာပတ္တိမဂ်ဟူသော နိယာမတရားဖြင့် အထက်မဂ်ရရန် ကိန်းသေမုချ မြဲသောသူသည်)။
ဝါ၊ အောက်ထစ်ဆုံး ခုနစ်ဘဝမှ နောက်၌ မဖြစ်ခြင်း သဘောအားဖြင့် မြဲသောသူသည်။
သမ္ဗောဓိပရာယဏော၊ အထက်မဂ်သုံးပါးဟူသော နောက်ထပ်လားရောက် အပ်သော တရားထူးရှိသူသည်။သမ္ဗောဓိပရာယဏော။ ။ သမ္ဗောဓိ- အထက်မဂ်သုံးပါးတည်းဟူသော+ ပရ-နောက်ထပ် တမျိုးသော+အယန (ဂတိ)- လားရောက်အပ်သော တရားထူး၊ သမ္ဗုဇ္ဈတီတိ သမ္ဗောဓိ- သစ္စာလေးပါးကို သိတတ်သော အရိယမဂ်၊ ဤ၌ကား မဂ်လေးပါးလုံးကို မယူရ၊ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်အတွက် နောက်ထပ် ရလတ္တံ့သော အထက်မဂ်သုံးပါးကိုသာ သမ္ဗောဓိပုဒ်အရ ယူရ၏။ ဥပရိမဂ္ဂတ္တယသင်္ခါတာ သမ္ဗောဓိ ပရံ အယနံ ပရာ ဂတိ အဿာတိ သမ္ဗောဓိပရာယဏော- အထက်မဂ် သုံးပါးတည်းဟူသော နောက်ထပ် အခြားသော လားရောက်အပ်သော တရားထူးရှိသော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်။
ဤ၌ ဋီကာတို့ထက် ကျော်လွန်၍ "သမ္ဗုဇ္ဈိဿတီဝိ သမ္ဗောဓိ" ဟု အနာဂတ်ဝိဂြိုလ် ဆိုကြသေး၏။ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ဘဝမှ ထောက်လျှင် အထက်မဂ်သုံးပါးတို့သည် သစ္ဏာလေးပါးကို သီလတ္တံဖြစ်သည်ဟု အကြံလွန်ကြ ဟန်တူ၏။ သမ္ဗောဓိပုဒ်အရ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူခဲ့သော် အနာဂတ် ဝိဂြိုလ် ဖြစ်နိုင်စရာ ရှိသော်လည်း အရိယမဂ်တည်းဟူသော ဓမ္မကို အရကောက် ယူရာ၌ကား ထိုအနာဂတ် ဝိဂြိုလ် မဖြစ်နိုင်ပါ။ မဂ်လေးပါးလုံးပင် သူတို့ဖြစ်ဆဲ အခိုက်အတန့်နှင့် လျော်ညီစွာ သစ္စာလေးပါးကို သိဆဲ ပစ္စုပ္ပန်ချည်းသာ ဖြစ်ပါသည်။
ပုဂ္ဂလပညတ် ဋ္ဌ (၄၆) မူလဋီ (၃၇) တို့၌ သမ္ဗောဓိအရ သောတာပတ္တိမဂ်ကိုယူ၍လည်းကောင်း, အယန သဒ္ဒါတွက် ဂတိအနက်ကို သာမက နိဿယ (ဖြစ်ရာမှီရာ) အနက်ကိုယူ၍လည်းကောင်း ဖွင့်သေး၏။ ထို့အလို "သမ္ဗောဓိပရာယဏော- သောတာပတ္တိမဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော ဖြစ်ရာမှီရာရှိသော သူသည်" ဟု အနက်ဆိုပါ၊ ပရသဒ္ဒါကို ဥတ်တမ အနက်ဟောကြံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဤ၌ ဋီကာတို့ထက် ကျော်လွန်၍ "သမ္ဗုဇ္ဈိဿတီဝိ သမ္ဗောဓိ" ဟု အနာဂတ်ဝိဂြိုလ် ဆိုကြသေး၏။ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ဘဝမှ ထောက်လျှင် အထက်မဂ်သုံးပါးတို့သည် သစ္ဏာလေးပါးကို သီလတ္တံဖြစ်သည်ဟု အကြံလွန်ကြ ဟန်တူ၏။ သမ္ဗောဓိပုဒ်အရ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်ကို ယူခဲ့သော် အနာဂတ် ဝိဂြိုလ် ဖြစ်နိုင်စရာ ရှိသော်လည်း အရိယမဂ်တည်းဟူသော ဓမ္မကို အရကောက် ယူရာ၌ကား ထိုအနာဂတ် ဝိဂြိုလ် မဖြစ်နိုင်ပါ။ မဂ်လေးပါးလုံးပင် သူတို့ဖြစ်ဆဲ အခိုက်အတန့်နှင့် လျော်ညီစွာ သစ္စာလေးပါးကို သိဆဲ ပစ္စုပ္ပန်ချည်းသာ ဖြစ်ပါသည်။
ပုဂ္ဂလပညတ် ဋ္ဌ (၄၆) မူလဋီ (၃၇) တို့၌ သမ္ဗောဓိအရ သောတာပတ္တိမဂ်ကိုယူ၍လည်းကောင်း, အယန သဒ္ဒါတွက် ဂတိအနက်ကို သာမက နိဿယ (ဖြစ်ရာမှီရာ) အနက်ကိုယူ၍လည်းကောင်း ဖွင့်သေး၏။ ထို့အလို "သမ္ဗောဓိပရာယဏော- သောတာပတ္တိမဂ်တည်းဟူသော မြတ်သော ဖြစ်ရာမှီရာရှိသော သူသည်" ဟု အနက်ဆိုပါ၊ ပရသဒ္ဒါကို ဥတ်တမ အနက်ဟောကြံသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထို့အပြင်။
ဣဓ၊ ၌။
။ပ။၊
ပရိက္ခယာ၊ အကြောင့်။
ရာဂဒေါသမောဟာနံ၊ ရာဂ, ဒေါသ, မောဟတို့၏။
တနုတ္တာ၊ နည်းပါးကုန်သည်အဖြစ်ကြောင့်။
သကဒါဂါမီ၊ သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ တကြိမ်တခါသာ ပဋိသန္ဓေ တည်နေလာရောက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ တကြိမ်တခါသာ ပဋိသန္ဓေ တည်နေလာရောက်တတ်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သကိဒေဝ၊ တကြိမ်သာလျှင်။
ဣမံ လောကံ၊ ဤလူ့ပြည်၌။
အာဂန္တွာ၊ ပဋိသန္ဓေ တည်နေလာ၍။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ၏။
အန္တံ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားကို။
ကရောတိ၊ ပြု၏။
။ပ။၊
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဩရမ္ဘာဂိယာနံ၊ အောက်ကာမဓာတ်သို့ ချဉ်းကပ်တတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ အောက် ကာမဓာတ်အဖို့၏ စီးပွားဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ အောက်ကာမဘဝ၌ ပဋိသန္ဓေတည်နေ စေတတ်ကုန်သော။
[ဒုကနိပါတ်စာပိုဒ် ၃၇ သုတ်လည်းကြည့်။]
သံယောဇနာနံ၊ တို့၏။
ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။
ဩပပါတိကော၊ (သုဒ္ဓါဝါယ ဗြဟ္မာ့ပြည်၌) ဥပပတ် ပဋိသန္ဓေ တည်နေသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
တတ္ထ၊ ထို သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာပြည်၌။
ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံသည်။
ဝါ၊ ခန္ဓာဇာတ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းသည်။
[တတ္ထ ပရိနိဗ္ဗာယီတိ တတ္ထ သုဒ္ဓါဝါသလောကေ ပရိနိဗ္ဗာယိတာ။ ပုဂ္ဂလပညတ် ဋ္ဌ၊ ၄၈။]
တသ္မာ လောကော၊ ထိုသုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာပြည်မှ။
အနာဝတ္တိဓမ္မော၊ ဤကာမဘုံသို့ ပဋိသန္ဓေ ပြန်နေလာခြင်းသဘော မရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[အာသဝါနံ ခယာ စသည်ကို စာပိုဒ် (၁၂) သာရဏီယသုတ်ကြည့်။]
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ ဟောတော်မူခဲ့သည့်အတိုင်းပင် ။
ပဒေသကာရီ၊ (သီလက္ခန္ဓ စသည် ပြည့်စုံလုံလောက်ရန်) အချို့အဝက်တရားအောက်မဂ်သုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်မှုပြုသော အောက်ဖိုလ်, ပုဂ္ဂိုလ်သုံးဦးသည်။
ပဒေသံ၊ အချို့အဝက်တရား အောက်ဖိုလ် သုံးပါးကို။
အာရာဓေတိ၊ ပြီးစီးစေ၏။
ပရိပူရကာရိ၊ (သီလက္ခန္ဓ, သဒ္ဓိန္ဒြေ စသည်တို့ဖြင့်) ဝန်းကျင်ဥဿုံ ပြည့်စုံသော အရဟတ္တမဂ်ကို ဖြည့်ကျင့်မှုပြုသော ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ပရိပူရံ၊ ဝန်းကျင် ဥဿုံပြည့်စုံသော အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
အာရာဓေတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဟံ၊ ငါသည်။
သိက္ခာပဒါနိ၊ သိက္ခာပုဒ်တို့ကို။
အဝဉ္ဈာနိ ဣတိ ဧဝ၊ အကျိုးမပြီး အချည်းနှီး မဟုတ်ကုန်ဟူ၍သာလျှင်။
ဝါ၊ အစဉ်တိုးပွား များသော အကျိုး ရှိကုန်၏ဟူ၍သာလျှင်။
ဝဒါမိ၊ ဟောတော်မူ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဆဋ္ဌံ၊ ။
။ပ။၊
ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။
သတ္တက္ခတ္တုပရမော၊ သတ္တက္ခတ္တုပရမသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ ခုနစ်ကြိမ်သာ အလွန်ဆုံး ဘဝအသစ် ဖြစ်ရခြင်းရှိသော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သတ္တက္ခတ္တုပရမံ၊ ခုနစ်ကြိမ် ဟူသော အလွန်ဆုံးသော ဘဝပတ်လုံးသာလျှင်။
ဝါ၊ အလွန်ဆုံး ဘဝခုနစ်ကြိမ်သာလျှင်။
[ပါဠိရှိသည့်အတိုင်းသာ အနက်ပေးခြင်းတည်း။
ပုဂ္ဂလပညတ် ပါဠိတော် (၁၁၈) ၌" သတ္တက္ခတ္တုံ ဒေဝေ စ မနုဿေ စ " ဟု ရှိ၏။ ၎င်းအဋ္ဌကထာ၌လည်း ကတ္တက္ခတ္တုန္တိ သတ္တဝါရေ ဟု ဖွင့်၏။]
ဒေဝေစ၊ နတ်ဘဝတို့ကိုလည်းကောင်း။
မနုဿေစ၊ လူ့ဘဝတို့သို့လည်းကောင်း။
သန္ဓာဝိတွာ၊ (ပဋိသန္ဓေနေခြင်းဖြင့်) ထပ်ကာ ထပ်ကာ ပြေးသွားပြီး၍။
သံသရိတွာ၊ (ပဋိသန္ဓေနေခြင်းအားဖြင့်) ထပ်ကာ ထပ်ကာ ကျင်လည်ပြီး၍။
။ပ။၊
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
။ပ။ ကောလံကောလော၊ လောကံကောလ သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော ဘဝတခုမှ မြင့်မြတ်သာ ဘဝတခုသို့ ပြောင်းသွားတတ်သော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော မျိုးတခုမှ မြင့်မြတ်သော အမျိုးတခုသို့ ပြောင်းသွားတတ်သော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။
ကုလာနိဝါ၊ ဘဝတို့သို့ သော်လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော အမျိုတို့သို့သော်လည်းကောင်း။
တီဏိ၊ သုံခုကုန်သော။
ကုလာနိဝါ၊ လည်းကောင်း။
[ဤ၌ ဝါ သဒ္ဒါ ဝိကပ်အနက်ဟောတည်း၊
စတ္တာရိ၊ လေးခုကုန်သော။
ကုလာနိဝါ၊ လည်းကောင်း။
ပဉ္စ၊ ငါးခုကုန်သော။
ကုလာနိ ဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဆ၊ ခြောက်ခုကုန်သော။
ကုလာနိဝါ၊ လည်းကောင်း" ဟု ထည့်ဆိုနိုင်၏။ ၆ ဘဝသည် ကောလံကောလ သောတာပန် ၏ အလွန်ဆုံး သတ်မှတ်ချက်တည်း။]
သန္ဓာဝိတွာ ။ပ။ တာပန်၊ ။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
။ပ။ ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။
ဧကဗီဇီ၊ ဧကဗိဇီသောတာပန်သည်။
ဝါ၊ တဘဝအတွက်သာ ခန္ဓာမျိုးစေ့ရှိသော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(တဘဝအတွက်သာ ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်ဟူသော ခန္ဓာမျိုးစေ့ရှိသော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်သည်)။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧကံယေဝ၊ တခုသာဖြစ်သော။
မာနုသကံ၊ လူ၌ဖြစ်သော။
ဘဝံ၊ ဘဝကို။
နိဗ္ဗတ္တေတွာ၊ ဖြစ်စေပြီး၍။
။ပ။၊
ပရိက္ခယာ၊ ကြောင့်။
ဥဒ္ဓံ သောတာ၊ အထက် သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ပို့ဆောင် တတ်သော တဏှာအယှဉ်, ဝဋ်ဒုက္ခအယဉ်ရှိသော။
ဝါ၊ အထက်သုဒ္ဓါ ဝါသဘုံသို့သွားရောက်၍ ရအပ်လတ္တံ့သော အရဟတ္တမဂ် အယဉ်ရှိသော။
သကနိဋ္ဌဂါမိ၊ အကနိဋ္ဌဘုံသို့ ပဋိသန္ဓေတည်နေ သွားရောက်တတ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ဥဒ္ဓံသောတ အကနိဋ္ဌဂါမီ စသည်။ ။ ဥဒ္ဓံ- (မိမိဖြစ်ရာ သဒ္ဓါဝါသဘုံမှ) အထက်သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၌၊ ဝါ- ထိုအထက် သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော၊ ဝါ- ထိုအထက် သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ သွားရောက်၍ ရအပ်လတ္တံ့သော+သောတ- အယဉ် (ရှိသော)။ သသင်္ခါရေန- (ဝိပဿနာဉာဏ်ရင့်သန်အောင် ခက်ခဲလွန်ကဲစွာ) အားထုတ်ခြင်းနှင့်တကွ၊ ဝါ- ခက်ခဲလွန်ကဲစွာ အာထုတ်ရခြင်းရှိသော ဝိပဿနာ အကျင့်ဖြင့်၊ ပရိနိဗ္ဗာယိ- ကိလေသာ ခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းခြင်းဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းလတ္တံ့ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်။
ဥပဟစ္စ (အတိက္ကမိတွာ)- သက်တမ်းထက်ဝက်ကို ကျော်လွန်ပြီးမှ၊ (တနည်း) ဥပဟစ္စ (ဥပဂန္တွာ)- သေခါနီး ရောက်တော့မှ၊ ပရိနိဗ္ဗာယီ၀ - ဂ္ဂိုလ်၊ အန္တရာ- (သက်တမ်းထက်ဝက်ကို မကျော်လွန်သေးမီ) အကြား၌၊ ပရိနိဗ္ဗာယီ- ဂ္ဂိုလ်။ (ဟောတိ၊ ၏)။
ဥပဟစ္စ (အတိက္ကမိတွာ)- သက်တမ်းထက်ဝက်ကို ကျော်လွန်ပြီးမှ၊ (တနည်း) ဥပဟစ္စ (ဥပဂန္တွာ)- သေခါနီး ရောက်တော့မှ၊ ပရိနိဗ္ဗာယီ၀ - ဂ္ဂိုလ်၊ အန္တရာ- (သက်တမ်းထက်ဝက်ကို မကျော်လွန်သေးမီ) အကြား၌၊ ပရိနိဗ္ဗာယီ- ဂ္ဂိုလ်။ (ဟောတိ၊ ၏)။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
။ပ။ သသင်္ခါရ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ဝိပဿနာအကျင့်ကို ခက်ခဲလွန်ကဲစွာ အားထုတ်ရခြင်းနှင့်တကွအားဖြင့် ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းမည်ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီ၊ ဝိပဿနာအကျင့်ကို ခက်ခဲလွန်ကဲစွာ အားထုတ်ရခြင်းမရှိဘဲ ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းမည်ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ဥပဟစ္စ ပရိနိဗ္ဗာယီ၊ သက်တမ်း ထက်ဝက်ကို ကျော်လွန်ပြီး၍ ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းမည်ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဝါ၊ သေခါနီးသို့ ရောက်၍ ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းမည်ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ၊ သက်တမ်းထက်ဝက်ကို မကျော်လွန်မီ အကြား၌ ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းမည်ဖြစ်သော အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယိ။ ။ (၁) သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ ရောက်ပြီးကာစ၌ လည်းကောင်း၊ (၂) ရောက်ပြီးနောက်ထိုဘုံ၏ သက်တမ်းထက်ဝက်သို့ မရောက်သေးမီ၌ လည်းကောင်း (၃) သက်တမ်းထက်ဝက်ရောက်ဆဲ အချိန်၌ လည်းကောင်း၊ ကိလေသာချုပ်ပြီး၍ ရဟန္တာဖြစ်မည့် အနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်ဟူ၍ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယီ သုံးယောက်ဖြစ်၏။ သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁၆) အနိစ္စာနုပဿီသုတ်လည်းကြည့်။
ဟောတိ၊ ၏။
["တံ ဝါ ပန"၊ စသည်မျှသာ ထူး၏။]
ဝါ ပန၊ ထိုမှတပါး။
တံ၊ ထို အရဟတ္တဖိုလ်ကို။
အနဘိသမ္ဘဝံ (အနဘိသမ္ဘဝန္တော)၊ မရောက်မမီနိုင်သေးလသော်။
အပ္ပဋိဝိဇ္ဈံ(အပ္ပဋိဝိဇ္ဈန္တော)၊ ထွင်းဖောက်မသိနိုင်သေးလသော်။
။ပ။၊
ဥဒ္ဓံသောတော၊ သော။
အကနိဋ္ဌဂါမီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သိက္ခာ၊ သိက္ခာတို့သည်။
ဝါ၊ အကျင့်တရားတို့သည်။
ဣမာ တိဿော၊ ဤသုံးမျိုးတို့တည်း။
တိဿော၊ သုံးမျိုးတို့ဟူသည်။
ကတမာ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
အဓိသီလသိက္ခာ၊ အဓိသီလသိက္ခာ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ သာလွန်ထူးကဲသော သီလအကျင့်လည်းကောင်း။
အဓိစိတ္တသိက္ခာ၊ အဓိစိတ္တသိက္ခာလည်းကောင်း။
ဝါ၊ သာလွန် ထူးကဲသော စိတ်အကျင့်လည်းကောင်း။
အဓိပညာသိက္ခာ၊ အဓိပညာ သိက္ခာလည်းကောင်း။
ဝါ၊ သာလွန်ထူးကဲသော ပညာအကျင့်လည်းကောင်းတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဓိသီလသိက္ခာ၊ အဓိသီလသိက္ခာဟူသည်။
ကတမာ စ၊ အဘယ်နည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အယံ၊ ဤပါတိမောက္ခ သံဝရသီလကို။
အဓိသီလသိက္ခာ၊ အဓိသီလသိက္ခာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ခေါ်ဆိုအပ်၏။
။ပ။၊
အဘံ၊ ဤလေးပါးသော ဈာန်သမာဓိစိတ်ကို။
အဓိစိတ္တသိက္ခာ၊ က္ခာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
အယံ၊ ဤသစ္စာလေးပါးကို သိတတ်သော ဝိပဿနာဉာဏ်, အရိယမဂ်ဉာဏ်ကို။
အဓိပညာသိက္ခာ၊ က္ခာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အယံ၊ ဤအရဟတ္တမဂ်ဉာဏ်ကို။
အဓိပညာသိက္ခာ၊ က္ခာဟူ၍။
ဝုစ္စတိ၊ ၏။
။ပ။၊
[ဂါထာ]
(ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်)။
ဝီရိယဝါ၊ လုံ့လဝီရိယရှိသည်။
တာမ ဝါ၊ ဉာဏ်စွမ်းသတ္တိရှိသည်။
ဓိတီမာ၊ တည်ကြည်သော သမာဓိရှိသည်။
ဈာယီ၊ ဆန့်ကျင်ဘက် ကိလေသာတို့ကို လောင်မြိုက်တတ်သည်။
ဝါ၊ ဈာန်ဝင်စားလေ့ရှိသည်။
သတော၊ ကမ္မဋ္ဌာန်း အာရုံကို မြဲစွာ စွဲကပ်အမှတ်ရနေသည်။
ဝါ၊ အမြဲသတိရှိသည်။
ဂုတ္တိန္ဒြိယော၊ လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆီး စောင့်ရှောက် အပ်သော စက္ခုစသော ဣန္ဒြေရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
အဓိသီလံ၊ အဆင့်ဆင့်သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာသီလကိုလည်းကောင်း။
အဓိစိတ္တံ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာစိတ်ကိုလည်းကောင်း။
အဓိပညဉ္စ၊ အဆင့်ဆင့် သာလွန်ထူးကဲသော လောကီလောကုတ္တရာ ပညာကိုလည်းကောင်း။
စရေ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
(သော၊ ထိုရဟန်းသည်)။
ပုရေ၊ ရှေးဦးအစ၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ သုံးပါးကုန်သော သိက္ခာတို့၌။
သိက္ခတိ ယထာ၊ ဖြည့်ကျင့်သကဲ့သို့။
တထာ၊ ထို့အတူ။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ၊ ဖြည့်ကျင့်၏။
[အဋ္ဌကထာတိုင်း ပါဠိအသစ် ထည့်စွက် ပေးထားသည်။]
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ ယထာ၊ ကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ပုရေ၊ ရှေး၌။
တီသု သိက္ခာသု၊ တို့၌။
သိက္ခတိ၊ ၏။
အဓော၊ အောက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပဿတိ ယထာ၊ အသုဘဟု ရှုသကဲ့သို့။
တထာ၊ တူ။
ဥဒ္ဓံ၊ အထက်ပိုင်းခန္ဓာကိုယ်ကို။
ပဿတိ၊ အသုဘဟုရှု၏။
ဥဒ္ဓံ၊ ကို။
ပဿတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
အဓော၊ ကို။
ပဿတိ၊ ၏။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ သုံးပါးသော သိက္ခာတို့ကို။
သိက္ခတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
ရတ္တိံ၊ ညဉ့်၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ၊ ၏။
ရတ္တိံ၊ ၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ ယထာ၊ သို့။
တထာ၊ တူ။
ဒိဝါ၊ ၌။
တိဿော သိက္ခာ၊ တို့ကို။
သိက္ခတိ၊ ၏။
(သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်)။
သဗ္ဗာ၊ အားလုံးကုန်သော။
ဒိသာ၊ အရပ်မျက်နှာတို့ကို။
အဘိဘုယျ၊ (အာရုံပြုသော အားဖြင့်) လွှမ်းမိုးပြီး၍။
အပ္ပမာဏသမာဓိနာ၊ အပ္ပမာဏ တရားဖြစ်သော အရဟတ္တမဂ်သမာဓိဖြင့်။
ဝါ၊ သတ္တဝါ၏ အကျင့်ဂုဏ် သိက္ခာပမာဏကို ဖေါ်ပြပြုလုပ်တတ်သော ကိလေသာမရှိသော အရဟတ္တမဂ် သမာဓိဖြင့်။
(ဝိဟရတိ၊ နေ၏)။
[ရတ္တိံ ဒိဝါပုဒ်တို့ကြောင့် အပ္ပမာဏ သမာဓိနာပုဒ်ကို သိက္ခတိ၌ မစပ်သင့်၍ ဝိဟရတိပုဒ် ထည့်စပ်သည်။ စိတ္တက္ခဏ တချက်မျှသာရှိသော အရဟတ္တမဂ် သမာဓိသည် နေ့ရောညပါ မဖြစ်နိုင်။]
သေခံ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို ဖြည့်ကျင့်ဆဲဖြစ်သော။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
ပဋိပဒံ၊ သိက္ခာသုံးရပ် အကျင့်မြတ် ရှိသူဟူ၍ လည်းကောင်း။
အထော၊ ထိုမှတပါး။
သံသုဒ္ဓစာရိယံ၊ စင်ကြယ်သော အကျင့်သီလရှိသူဟူ၍လည်းကောင်း။
အာဟု၊ ပညာရှိတို့ ဆိုကြကုန်၏။
တံ၊ ထိုရဟန်းကို။
လောကေ၊ သတ္တလောက၌။
သမ္ဗုဒ္ဓံ၊ သစ္စာလေးပါးကို သိသော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
ဓီရံ၊ ခန္ဓာ၊ အာယတနအရာ ဉာဏ်ပညာ ရှိသူဟူ၍လည်းကောင်း။
ပဋိပဒန္တဂုံ၊ သိက္ခာသုံးရပ် အကျင့်မြတ်၏ အဆုံးစွန်သို့ရောက်သော သူဟူ၍လည်းကောင်း။
[ပဋိပဒါ+အန္တ+ ဂု] အာဟု၊ ကုန်၏။
[မဟာနိဒ္ဒေသပါဠိတော်၊ နှာ ၃၄ ၌ ဓိရ, ဓိတိမာ, ဓိတိသမ္ပန္နပုဒ်အားလုံးသည် ပဏ္ဍိတ၏ ပရိယာယ်ချည်းတည်း။]
တဏှာက္ခယဝိမုတ္တိနော၊ တဏှာကုန်ရာ နိဗ္ဗာန်၌ဖြစ်သော အရဟတ္တဖိုလ် ဝိမုတ္တိရှိသော ရဟန်း၏။
ဝိညာဏဿ၊ နောက်ဆုံးစုတိ ဝိညာဏ်၏။
နိရောဓေန၊ ချုပ်ခြင်းကြောင့်။
ပဇ္ဇောတဿ၊ ဆီမီး၏။
နိဗ္ဗာနံ ဣဝ၊ ငြိမ်းခြင်းကဲ့သို့။
(တထာ၊ ထို့အတူ)။
စေတဿော၊ စိတ်၏။
ဝိမောက္ခေါ၊ လွတ်မြောက်ချုပ်ကင်း မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဝိမောက္ခေါ၊ လွတ်မြောက်ချုပ်ကင်း မဖြစ်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ပြီ)။
[ပဇ္ဇောတဿေဝ၊ ပဇ္ဇောတဿ+ဣဝ။]
ဒသမံ၊ ။
[စာပိုဒ် (၆၄) ဝေနာဂပုရသုတ်လည်းကြည့်။]
ယေန (ပဒေသေန)၊ ၌။
သင်္ကဝါနာမ၊ သင်္ကဝါမည်သော။
ကောသလာနံ၊ ကောသလမင်းသားတို့၏။
နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
။ပ။၊
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
တတြ သင်္ကဝါသံ၊ ထိုသင်္ကဝါ မည်သော နိဂုံး၌။
[သုဒံ အနက်မရှိ။]
ဝိဟရတိ၊ ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ (သင်္ကဝါနိဂုံး၌ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ) ထိုအခါ၌။
ကဿပဂေါတ္တော နာမ၊ ကဿပဂေါတ္တမည်သော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
သင်္ကဝါသံ၊ သင်္ကဝါနိဂုံး၌။
အာဝါသိကော၊ ကျောင်းထိုင်ဘုန်းကြီးသည်။
(ကျောင်းအသစ်ဆောက်ခြင်း, ကျောင်းအဟောင်းပြင်ခြင်းစသောကျောင်းတာဝန် ဆောင်ဘုန်းကြီးသည်)။
ဟောတိ၊ ၏။
တတြ၊ ထို သင်္ကဝါနိဂုံး၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သိက္ခာပဒ ပဋိသံယုတ္တာယ၊ သိက္ခာသုံးပါး အကျင့်တရား တည်းဟူသော ရသင့်ရကြောင်း ကုသိုလ်အပေါင်းနှင့် စပ်ဆိုင်သော။
သိက္ခာပဒသဒ္ဒါ၏ ဝစနတ္ထ။ ။ သိက္ခာပဒ ပဋိသံယုတ္တာယကို နိဿယခန်း၌ ဖေါ်ပြထားသည့်အတိုင်း အနက်မေးခြင်းကြောင့် ဤနေရာ၌ "သိက္ခာပဒ" အရ သိက္ခာပုဒ် သီလကိုချည်း မဆိုလိုကြောင်း သိပါလေ။ သိက္ခိတဗ္ဗာတိ သိက္ခာ- ဖြည့်ကျင့်သင့်သော အကျင့်တရား၊ ပဇ္ဇိတဗ္ဗာနိတိ ပဒါနိ- ရောက်သင့်, ရသင့်သော ကုသိုလ်များ၊ (တနည်း) ပဇ္ဇန္တိ ဧတေဟီတိ ပဒါနိ- အရဟတ္တဖိုလ်တိုင်အောင် တရားတို့ကို ရကြောင်း ရောက်ကြောင်း ကုသိုလ်များ၊ သိက္ခာ ဧဝ ပဒါနိ သိက္ခာပဒါနိ၊ သိက္ခာပဒေဟိ ပဋိသံယုတ္တာ။
ဝွ၊ သိက္ခာသုံးပါးနှင့် ပြည့်စုံသော။
ဓမ္မိယာ၊ တရားရှိသော။
ကထာယ၊ စကားဖြင့်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
သန္ဒဿေတိ၊ (နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင် အကျိုးတို့ကို) မျက်မှောက်ထင်ထင် ကောင်းစွာ မြင်စေတော်မူ၏။
သမာဒပေတိ၊ (သိက္ခာသုံးပါးတရားတို့ကို) ကောင်းစွာ လက်ခံ နာယူစေတော်မူ၏။
သမုတ္တေဇေတိ၊ (နာယူစေအပ်ပြီးသော တရားတို့၌) ကောင်းစွာ အားတက် ထက်မြက်စေတော်မူပြီ။
[ဋီကာ၌မူ သမာဓိမှိ ဟု အာဓာရတွေ့ရ၏။]
သမ္ပဟံသေသိ၊ (ရပြီးဂုဏ်ထူး ချီးကျူးပြောလျက်) စိတ်ဓာတ်အစဉ် ကြည်လင်ရွှင်လန်းစေတော်မူ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ကဿပဂေါတ္တဿ၊ ကဿပဂေါတ္တမည်သော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းမှာ။
[အဟုဒေဝ အက္ခန္တိ စသည်၌စပ်။]
အဂဝတိ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
။ပ။၊
သန္ဒဿေန္တေ၊ (နိဗ္ဗာန်တိုင်အောင်သော အကျိုးတိ့ကို) မျက်မှောက်ထင်ထင် ဖြစ်စေတော်မူလသော်။
။ပ။၊
သမ္ပဟံသေန္တေ၊ သော်။
"အယံ သမဏော၊ ဤရဟန်းသည်။
အဓိသလ္လိခတေဝ၊ လွန်ကဲလှစွာ, ပါးလွှာလှီးရိတ်, အသေးစိတ် ပြောဟောနေလေဘိ၏"
["ကတ်ကတ်သတ်သတ် ရှာရှာဖွေဖွေ ပြောနေပလေတယ်" ဟု ဆိုလိုဟန်တူ၏။]
ဣတိ၊ ဤသို့။
အက္ခန္တိ၊ သည်းမခံနိုင်ခြင်းသည်။
အဟု ဧဝ၊ မဖြစ်မနေ ဖြစ်ချေလေပြီ။
အပ္ပစ္စယော၊ မနှစ်မြို့ခြင်းသည်။
ဝါ၊ ပီတိသောမနဿ မဖြစ်ကြောင်း ဒေါမနဿသည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ။
။ပ။၊
ယထာ ဘိရန္တံ၊ အလိုဆန္ဒအားလျော်စွာ။
ဝါ၊ အလိုတော်ရှိသဘော။
ဝိဟရီတွာ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူပြီး၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ရာဇဂဟံ၊ ရာဇဂြိုလ်မြို့သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
တေန၊ ထိုရာဇဂြိုဟ်မြို့ရှိရာအရပ်၌။
စာရိကံ၊ ဒေသစာရီ လှည့်လည်ကြွသွားတော်မူခြင်းကို။
ပက္ကာမိ၊ ကြွသွားတော်မူပြီ။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။
စာရိကံ၊ ကို။
စရမာနော၊ ကြွသွားတော်မူလသော်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ရာဇဂဟံ ။ပ။၊
ဘဂဝါ၊ သည်။
တတြရာဇဂဟေ၊ ထိုရာဇဂြိုလ်မြို့၌။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခုနော၊ မှာ။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အစိရပက္ကန္တဿ၊ ကြွသွားတော်မူ၍ မကြာမြင့်သေးမီ။
ကုက္ကုစ္စံ၊ နောင်တရမှု စက်ဆုပ်ဖွယ် အပြုအမူသည်။
အဟု ဧဝ၊ မဖြစ်မနေ ဖြစ်ချေလေပြီ။
[ကရဏံ ကတံ၊ ကုစ္ဆိတံ ကတံ ကုကတံ၊ ကုကတမေဝ ကုက္ကုစ္စံ။]
ဝိပ္ပဋိဟာရော၊ မိမိပြစ်မှု အစွဲပြုကာ ဖောက်ပြန်စွာ တွေးတောပူပန်ခြင်းသည်။
ဝါ၊ စိတ်မချမ်းသာခြင်းသည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ။
[သရဏံ စိန္တနံ သာရော၊ အတ္တနာ ကတံ အဇ္ဈာစာရံ ပဋိစ္စ သာရော ပဋိသာရော၊ ဝိရူပံ ပဋိသာရော ဝိပ္ပဋိသာရော။]
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဟု၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ)။
["အလာဘာ ဝတ" စသည်ကို နောက်မှဆိုရမည်။]
ယဿ မေ၊ အကြင်ငါ့မှာ။
ဘဂဝတိ၊ သည်။
။ပ။၊
အပ္ပစ္စယော၊ သည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ။
တဿမေ၊ ထိုငါ၏။
ဝါ၊ ထိုငါ့မှာ။
အလာဘာ၊ (ဓမ္မဿဝနကုသိုလ်ဟူသော) လာဘ်ကောင်း လာဘ်မြတ် တို့ကို မရခြင်းတို့သည်။
ဝါ၊ အရမတော်ခြင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ ဝတ၊ ဖြစ်ပါပေကုန်စွတကား။
တဿမေ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။
လာဘာ၊ (ဓမ္မဿဝန ကုသိုလ်ဟူသော) လာဘ်ကောင်း လာဘ်မြတ်တို့ကို ရခြင်းတို့သည်။
ဝါ၊ အရတော်ခြင်းတို့သည်။
န ဟောန္တိ ဝတ၊ မဖြစ်ပါပေကုန်စွတကား။
တဿ မေ၊ ထိုငါသည်။
ဒုလ္လဒ္ဓံ ဝတ၊ (မြတ်စွာဘုရားဖူးခွင့်ကို) မကောင်းသဖြင့် ရအပ်ပါပေစွတကား။
ဝါ၊ မထိုက်မတန် ရအပ်ပါပေစွတကား။
တဿ မေ၊ သည်။
န သုလဒ္ဓံ ဝတ၊ (မြတ်စွာဘုရားဖူးခွင့်ကို) ကောင်းမွန်ထိုက်တန်စွာ ရအပ်သည် မမည်ပါပေစွတကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ကုက္ကုစ္စံ၊ သည်။
အဟုဧဝ၊ ပြီ။
ဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ)။
အဟံ၊ ငါသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ယံ နူန ဥပသင်္ကမေယျံ၊ သွားရပါမူ ကောင်းလေစွ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားပြီး၍။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သန္တိကေ၊ အထံတော်၌။
အစ္စယံ၊ မိမိအပြစ်ကိဒ။
အစ္စယတော၊ အပြစ်အနေအားဖြင့်။
ဝါ၊ အပြစ်ဟူ၍။
ယံနူန ဒေသေယျံ၊ ဝန်ခံလျှောက်ထားရပါမူ ကောင်းလေစွ။
ဝါ၊ ဖွင့်ဟ ဝန်ခံ တောင်းပန်ကုန်တော့ရပါမူ ကောင်းလေစွ။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသတိ၊ ဖြစ်ပြီ)။
အထခေါ၊ ၌။
ကဿပဂေါတ္တော၊ မည်သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သေနာသနံ၊ အိပ်ရာနေရာကို။
သံသာမေတွာ၊ သိုမှီးသိမ်းဆည်း၍။
ပတ္တစိဝရံ၊ သပိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူ၍။
။ပ။၊
အနုပုဗ္ဗေန၊ ဖြင့်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ရာဇဂဟံ၊ သည်။
(အတ္ထိ) ယေန၊ ၌။
ဂိဇ္ဈကူဋော၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော။
ပဗ္ဗတော၊ တောင်သည်။
(အတ္ထိ) ယေန၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ ထိုရာဇဂြိုလ်မြို့, ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်, မြတ်စွာဘုရား ရှိတော်မူရာအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားပြီး၍။
။ပ။၊
[တနည်း-
"အနုပုဗ္ဗေန၊ ဖြင့်။
ယေန၊ ၌။
ရာဇဂဟံ၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုရာဇဂြိုလ်မြို့ရှိရာအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ယေန၊ ၌။
ဂိဇ္ဈကူဋော၊ သော။
ပဗ္ဗတော၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ရှိရာအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။
ယေန၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုမြတ်စွာဘုရား ရှိတော်မူရာ အရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ ပြီး။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍" ဟု သော်လည်းဆို။]
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သင်္ကဝါယံ၊ သင်္ကဝါနိဂုံး၌။
သင်္ကဝါ နာမ၊ သင်္ကဝါမည်သော။
ကောသလာနံ၊ တို့၏။
ယော နိဂမော၊ အကြင်နိဂုံးသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။
တတ္ထ၊ ထို နိဂုံး၌)။
ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဘန္တေ၊ ရား။
တတြ၊ ထိုသင်္ကဝါနိဂုံး၌။
။ပ။၊
တဿ မယှံ၊ ထိုတပည့်တော်မှာ။
ဘဂဝတိ၊ သည်။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
တဿ မယှံ၊ မှာ။
။ပ။၊
[အစ္စယော မံ ဘန္တေ" စသော ဝါကျများကို အနက်ပေးမည်။ ထို၌လည်း "ယဿ မေ" ကစ၍ အနက်ပေးရမည်။]
ဘန္တေ၊ ရား။
ယဿ မေ၊ အကြင်တပည့်တော်မှာ။
ဘဂဝတိ၊ သည်။
သိက္ခာပဒပဋိသံယုတ္တာယ ။ပ။ အပ္ပစ္စယော၊ သည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ။
ယထာ ဗာလံ၊ မိုက်သည့်အလျောက်။
ယထာမူဠှံ၊ တွေဝေသည့်အလျောက်။
ဝါ၊ မသိနားမလည်သည့်အလျောက်။
ယထာ အကုသလံ၊ မလိမ္မာသည့်အလျောက်။
တံ မံ၊ ထိုတပည့်တော်ကို။
အစ္စယော၊ အပြစ်သည်။
အစ္စဂမာ၊ လွှမ်းမိုးဖိစီး၍ ဖြစ်လာပါပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။
သံဝရာယ၊ စောင့်စည်းခြင်းငှာ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တဿ မေ၊ ထိုတပည့်တော်၏။
အစ္စယံ၊ အပြစ်ကို။
အစ္စယတော၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ ၍။
ပဋိဂ္ဂဏှာတု၊ ခံယူတော်မူပါ။
ဝါ၊ သည်းခံ ခွင့်လွှတ်တော်မူပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)။
ကဿပ၊ ကဿပ။
ယဿတေ၊ အကြင်သင့်မှာ။
မယိ၊ ငါဘုရားသည်။
သိက္ခာပဒ ပဋိသံယုတ္တာယ ။ပ။ အပ္ပစ္စယော၊ သည်။
အဟု ဧဝ၊ ပြီ။
တဂ္ဃ၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်။
ယထာ ဗာလံ၊ လျောက်။
။ပ။၊
ယထာ အကုသလံ၊ လျောက်။
တံ တွံ၊ ထိုသင့်ကို။
အစ္စယော၊ သည်။
အစ္စဂမာ၊ ပြီ။
ကဿပ၊ ကဿပ။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ယတော၊ အကြင်ကြောင့်။
တွံ၊ သင်သည်။
အစ္စယံ၊ ကို။
အစ္စယတော၊ ဖြင့်။
ဒိသွာ၊ မြင်၍။
ယထာဓမ္မံ၊ တရားနည်းလမ်းအတိုင်း။
ပဋိကရောတိ၊ ကုစား၏။
ဝါ၊ ဝန်ချ၍ ကန်တော့တောင်းပန်၏။
(တတော၊ ထို့ကြောင့်။)
မယံ၊ ငါတို့သည်။
တေ၊ သင်၏။
တံ၊ ထိုအပြစ်ကို။
ပဋိဂ္ဂဏှာမ၊ ခံယူပါကုန်၏။
ဝါ၊ သည်းခံခွင့်လွှတ်ပါကုန်၏။
ကဿပ၊ ကဿပ။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
အစ္စယံ၊ ကို။
အစ္စယေတော ။ပ။ အာယတိံ၊ ၌။
သံဝရံ၊ စောင့်စည်းခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇတိ၊ ရောက်၏။
(တဿ၊ ထို သူ၏)။
ဧသာ၊ ဤတရာနည်းလမ်းအတိုင်း ကုစားခြင်း, နောင်အခါ၌ စောင့်စည်းခြင်းသည်။
အရိယဿ၊ ဗုဒ္ဓမြတ်စွာ အရိယာ သူတော်ကောင်း၏။
ဝါ၊ နတ်နှင့်တကွသော လောကသည် ကိုးကွယ်ရာဟူ၍ ဆည်းကပ်အပ်သော မြတ်စွာဘုရား၏။
[သဒေဝကေန လောကေန သရဏန္တိ အရိယတေ ဥပဂမျတေတိ အရိယော။]
ဝိနယေ၊ အဆုံးအမ တရားဟူသော သာသနာတော်၌။
ဝုဒ္ဓိ၊ ကြီးပွားကြောင်း ပေတည်း။
[ဝုဒ္ဓိဟေသာ၊ ဝုဒ္ဓိ+ သော၊ ဟာအာဂုမ်၊ (တနည်း) ဝုဒ္ဓိ+ ဟိ+ သော။ ဟိနိပါတ်မျှသာ။]
ကဿပ၊ ကဿပ။
ထေရော၊ ထေရ်ဖြစ်သော။
(ဆယ်ဝါ ပြည့်မှိ ထေရ်ဖြစ်သော)။
ဘိက္ခု၊ သည်။
န သိက္ခာကာမော၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့ကို အလိုမရှိသူသည်။
သိက္ခာသမာဒါနဿ၊ သိက္ခာသုံးပါးတို့ကို ကောင်းစွာခံယူဖြည့်ကျင့်ခြင်း၏။
န ဝဏ္ဏဝါဒီ၊ ဂုဏ်ကိုချီးကူးပြောဆိုလေ့မရှိသူသည်။
စေပိ ဟောတိ၊ အကယ်၍မူလည်း ဖြစ်ငြားအံ့။
စ၊ ထိုမှတပါး။
အညေ၊ မိမိမှတပါးတခြား ကုန်သော။
ယေ ဘိက္ခူ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
နသိက္ခာကာမာ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို အလိုမရှိကုန်။
တေ စ (ဘိက္ခူ)၊ ထိုရဟန်းတို့ကိုလည်း။
သိက္ခာယ၊ သိက္ခာသုံးပါး၌။
စေန သမာဒပေတိ၊ အကယ်၍ ကောင်းစွာခံယူ မဖြည့်ကျင့် စေငြားအံ့။
စ၊ ထိုမှတပါး။
အညေ၊ အခြားကုန်သော။
ယေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သိက္ခာကာမာ၊ သိက္ခာသုံးပါးကို အလိုရှိကုန်၏။
တေသံ (ဘိက္ခူနံ)၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
ဝဏ္ဏဉ္စ၊ ဂုဏ်ကိုလည်း။
ဘူတံ၊ ထင်ရှား ရှိသည်ကို။
တစ္ဆံ၊ ဟုတ်မှန်သည်ကို။
ကာလေန၊ ချီးကျူး ပြောဆိုသင့်ရာ အခါ၌။
စေ န ဘဏတိ၊ အကယ်၍ ချီးကျူး မပြောဆိုအံ့။
ကဿပ၊ ကဿပ။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤအတိုင်း ဖြစ်နေလသော်)။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဧဝရူပဿ၊ ဤသို့ သဘောရှိသော။
ထေရဿ၊ ထေရ်ဖြစ်သော။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ဂုဏ်ကို။
န ဘဏာမိ၊ ချီးကျူးမပြောဆို။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ ချီးကျူးမပြောဆိုခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဟိ(ယသ္မာ)၊ အကြင့်ကြောင့်။
သတ္ထာ၊ ဆရာမြတ်စွာဘုရားသည်။
အဿ၊ ထိုထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်း၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ဂုဏ်ကို။
ဘဏတိ၊ ချီးကျူးပြောဆို၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ အောက်မေ့၍။
အညေ ဘိက္ခူ၊ အခြားသော ရဟန်းတို့သည်။
နံ၊ ထိုထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်းကို။
ဘဇေယျုံ၊ ဆည်းကပ်ကြကုန်ရာ၏။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
နံ၊ ထိုထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်းကို။
ဘဇေယျုံ၊ ၏။
[တျာဿ၊ တေ+ အဿ။]
တေ၊ ထိုဆည်းကပ်သော ရဟန်းတို့သည်။
အဿ၊ ထို ထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်း၏။
ဒိဋ္ဌာနူဂတိံ၊ မိမိတို့ တွေ့မြင်အပ်သော အမှုအကျင့်ကို အတုလိုက်ခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇေယျုံ၊ ရောက်ကုန်ရာ၏။
ယေ၊ အကြင်ရဟန်းတို့သည်။
အဿ၊ ထိုထေရ်ဖြစ်သော ရဟန်း၏။
ဒိဋ္ဌာနုဂတိံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇေယျုံ၊ ၏။
တေသံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
တံ၊ ထိုဒိဋ္ဌာနုဂတိသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
ဒီဃရတ္တံ၊ ရှည်စွာသော နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
အဟိတာယ၊ စီးပွားမဲ့အလို့ငှာ။
ဒုက္ခာယ၊ ဆင်းရဲခြင်းငှာ။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ ထေရ်ရဟန်း၏ ဂုဏ်ကိုမချီးကျူးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏)။
ကဿပ၊ ကဿပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အဟံ၊ ငါသည်။
။ပ။၊
ကဿပ၊ ကဿပ။
မဇ္ဈိမော၊ သီတင်းလတ်ဖြစ်သော။
(ငါးဝါစမျိုး, ကိုးဝါတိုင်မှတ်, သီတင်းလတ်ဖြစ်သော)။
ဘိက္ခု၊ သည်။
။ပ။၊
နဝေါ၊ သီတင်းငယ်ဖြစ်သော။
(ငါးဝါမကြွယ်, သီတင်းငယ်ဖြစ်သော)။
။ပ။၊
အဟံ၊ သည်။
ဧဝရူပဿ၊ သော။
နဝဿ၊ သီတင်းငယ်ဖြစ်သော။
ဘိက္ခုနော၊ ၏။
။ပ။၊
ဟိ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
သတ္ထာ၊ သည်။
အဿ၊ ထိုသီတင်းငယ်ရဟန်း၏။
ဝဏ္ဏံ၊
။ပ။၊
နံ၊ ထိုသီတင်းငယ် ရဟန်းကို။
ဘဇေယျုံ ။ပ။၊
ဒုက္ခာယ၊ ငှာ။
အဿ၊ ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ သီတင်းငယ်ရဟန်း၏ ဂုဏ်ကို မချီးကျူးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ )
။ပ။၊
ဒီဃရတ္တံ၊ လုံး။
(သီတင်းငယ်ရဟန်း၏ ဂုဏ်ကိုမချီးကျူးခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ )
။ပ။၊
ဒီဃရတ္တံ၊ လုံး။
ဟိတာယ၊ စီးပွားအလို့ငှာ။
သုခါယ၊ ချမ်းသာခြင်းငှာ။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ထို့ကြောင့်။
(တံ၊ ထိုသို့ ထေရ်ရဟန်း၏ဂုဏ်ကို ချီးကျူး ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ )။
ကဿပ၊ ကဿပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
အဟံ၊ သည်။
ဧဝရူပဿ၊ သော။
ထေရဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ ၏။
ဝဏ္ဏံ၊ ကို။
ဘဏာမိ၊ ချီးကျူးပြောဆို၏။
။ပ။၊
ဘဏာမိ၊ ၏။
ဣတိ( အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)။
ဧကာဒသမံ၊ ၁၁ ခုမြောက် သုတ်တည်း။
စတုတ္ထော၊ လေးခုမြောက်သော။
သမဏဝဂ္ဂေါ၊ သမဏဝဂ်တည်း။