(ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဒံ၊ ဤသရဘသုတ်ကို)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
သုတံ၊ နာယူမှတ်မိထားအပ်ပါပြီ။
(ကထံ၊ အဘယ်သို့။
သုတံ၊ ဟူမူ)။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည််။
ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်မြို့၏အနီး၌။
ဂိဇ္ဈကူဋေ၊ ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော။
(လင်းတနှင့်တူသော အထွက်ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော။
ဝါ၊ အထွတ်တို့၌ လင်းတတို့ တည်ရှီကုန်သည် အဖြစ်ကြောင့် ဂိဇ္ဈကုဋ်မည်သော)။
ပဗ္ဗတေ၊ တောင်၌။
ဝါ၊ တောင်ပေါ်ကျောင်း၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ (ရာဇဂြိုလ်မြို့အနီး၌ ဂိဇ္ဈကုဋ်တောင်ပေါ်၌ မြတ်စွာဘုရား သီတင်းသုံးနေတော်မူရာ) ထိုအခါ၌။
သရဘော နာမ၊ သရဘမည်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရိဗိုဇ်သည်။
ဣမသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ၊ ဤမြတ်စွာဘုရား အဆုံးအမတရား တည်းဟူသော သာသနာတော်မှ။
အစိရပက္ကန္တော၊ ထွက်ခွာသွား၍ မကြာမြင့် သေးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော၊ ထို သရဘပရိဗိုဇ်သည်။
ရာဇဂဟေ၊ ရာဇဂြိုလ်မြို့၌။
ပရိသတိ၊ ပရိသတ်၌။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါစံ၊ စကားကို။
ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဘာသတိ၊ ဟူမူ)။
မယာ၊ ငါသည်။
သကျပုတ္တိကာနံ၊ သာကီဝင်မင်းသား ရှင်ဂေါတမ၏ တပည့်ဖြစ်ကုန်သော။
သမဏာနံ၊ ရဟန်းတို့၏။
ဓမ္မော၊ တရားကို။
အညာတော၊ သိအပ်ခဲ့ပါပြီ။
အဟံ၊ ငါသည်။
သကျပုတ္တိကာနံ၊ ကုန်သော။
သမဏာနံ၊ တို့၏။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
အညာယစ၊ သိပြီး၍သာလျှင်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤ ယခုသင်တို့ မျက်မြင် အတိုင်းပင်။
အဟံ၊ ငါသည်။
တသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ၊ ထို ရှင်ဂေါတမ၏ အဆုံးအမ တရားတည်းဟူသော သာသနာမှ။
အပက္ကန္တော၊ ခွဲခွါလာခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဘာသတိ၊ ပြောဆို၏)။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တောနေရဟန်းတို့သည်။
။ပ။၊
ရာဇဂဟံ၊ ရာဇဂြိုုဟ်မြို့သို့။
ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအကျိုးငှာ။
ပဝိသိံသု၊ ဝင်ကြကုန်ပြီ။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ပရိသတိ၊ ၌။
"အညာတော ။ပ။ အပက္ကန္တော" တိ၊ "အညာတော ။ပ။ အပက္ကန္တော" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါစံ၊ စကားကို။
ဘာသမာနဿ၊ ပြောဆိုသော။
သရဘဿ၊ သရဘမည်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကဿ၊ ပရိဗိုဇ်၏။
(ဝစနံ၊ စကားကို)။
အဿောသုံ ခေါ၊ ကြားသိခဲ့ကြကုန်သည်သာ။
အထခေါ၊ ၌။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ရာဇဂဟေ၊ ၌။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
စရိတွာ၊ လှည့်လည် ကြပြီး၍။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ၌။
ပိဏ္ဍပါဆပဋိက္ကန္တာ၊ ဆွမ်းခံရွာမှ ဖဲခွါခဲ့ကြကုန်ပြီးသည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်)။
။ပ။၊
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစုံ၊ လျှောက်ထားကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစုံ၊ ဟူမူ)။
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
သရဘော နာမ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ သည်။
ဣမသ္မာ ဓမ္မဝိနယာ၊ မှ။
အစိရပက္ကန္တော၊ ထွက်ခွါသွား၍ မကြာမြင့်သေးပါ။
သော၊ ထို သရဘပရိဗိုဇ်သည်။
။ပ။၊
ဝါစံ၊ ကို။
ဘာသတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ ဘာသတိ)
မယာ၊ ငါသည်။
။ပ။၊
အပက္ကန္တော၊ ပြီ။
ဣတိ (ဘာသတိ) ဘန္တေ၊ ရား။
သာဓု၊ တောင်းပန်ပါကုန်၏။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
သိပ္ပိနိကာ တီရံ၊ သိပ္ပိနိကာမြစ်ကမ်းသည်။
ပရိဗ္ဗာ ဇကာရာမော၊ ပရိဗိုဇ်တို့၏ အာရာမ်သည်။
ဝါ၊ ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏)။
ယေန၊ အကြင် အရပ်၌။
သရဘော၊ သရဘမည်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရိဗိုဇ်သည်။
(အတ္ထိ) တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ ထိုအရပ်သို့။
(ထိုသိပ္ပိနိကမြစ်ကမ်း ပရိဗိုဇ် အာရာမ်, သရဘပရိဗိုဇ်ရှိရာ အရပ်သို့)။
အနုကမ္မံ၊ ငဲ့ညှာ ထောက်ထား သနားခြင်းကို။
ဥပါဒါယ၊ အကြောင်းပြု၍။
ဥပသင်္ကမတု၊ ကြွသွားတော်မူပါ။
ဣတိ (အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကြကုန်ပြီ)။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တုဏှိဘာဝေန၊ ဆိတ်ဆိတ် နေတော်မူသည် အဖြစ်ဖြင့်။
အဓိဝါသေသိ၊ လက်ခံတော်မူပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။
ပဋိသလ္လာနာ၊ အာရုံများစွာ စိတ်ကိုခွါလျက်, ငြိမ်သက်ကိန်းဝပ်, ဖလသမာပတ်မှ။ပဋိသလ္လာနာ။ ။ ပဋိ(ပဋိသံဟရိတွာ)- အာရုံများစွာမှ စိတ်ကို ခွဲခွာ ရုပ်သိမ်း၍+ သလ္လာနံ- ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းတောင်းတော်မူခြင်း (ဖလသမာပတ် ဝင်စားတော်မူခြင်း) အဋ္ဌကထာ။
ထိုထိုတပည့်ဒါယကာစသော သတ္တဝါတို့မှလည်းကောင်း အခြားသော ရူပါရုံစသော သင်္ခါရတို့မှလည်းကောင်း၊ ပဋိ၃ိဝတ္တေတွာ အပသက္ကိတွာ- ဆုတ်ခွာရှောင်ရှား၍၊ နိလီယနံ ဝိဝေစနံ- ကိုယ်စိတ်တို့ဖြင့် ထိုသတ္တဝါသင်္ခါရတို့မှ ကင်းဆိတ်ရှင်းလင်း ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းအောင်းတော်မူခြင်း (ဖလသမာပတ် ဝင်စားတော်မူခြင်း) ဋီကာ။ ဝါ၊ သင်္ခါရသတ္တဝွ, ဖဲခွါကင်းဆိတ်, ကိုယ်စိတ်ရှင်းလင်း , ဖလသမာပတ် ဝင်စားတော်မူခြင်းမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထတော်မူပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။ ။ပ။၊ ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားတော်မူ၏။
ထိုထိုတပည့်ဒါယကာစသော သတ္တဝါတို့မှလည်းကောင်း အခြားသော ရူပါရုံစသော သင်္ခါရတို့မှလည်းကောင်း၊ ပဋိ၃ိဝတ္တေတွာ အပသက္ကိတွာ- ဆုတ်ခွာရှောင်ရှား၍၊ နိလီယနံ ဝိဝေစနံ- ကိုယ်စိတ်တို့ဖြင့် ထိုသတ္တဝါသင်္ခါရတို့မှ ကင်းဆိတ်ရှင်းလင်း ငြိမ်သက်စွာ ကိန်းအောင်းတော်မူခြင်း (ဖလသမာပတ် ဝင်စားတော်မူခြင်း) ဋီကာ။ ဝါ၊ သင်္ခါရသတ္တဝွ, ဖဲခွါကင်းဆိတ်, ကိုယ်စိတ်ရှင်းလင်း , ဖလသမာပတ် ဝင်စားတော်မူခြင်းမှ။ ဝုဋ္ဌိတော၊ ထတော်မူပြီးသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။ ။ပ။၊ ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားတော်မူ၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားတော်မူပြီး၍။
ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။
အာသနေ၊ နေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတာ်မူပြီ။
နိသဇ္ဇ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီး၍။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သရဘံ၊ သရဘမည်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ကိန္တိ အဝေါစ)၊
သရဘ၊ သရဘ။
"အညာတော မယာ ။ပ။၊
အပက္ကန္တော" တိ၊ "အညာတော မယာ ။ပ။ အပက္ကန္တော" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ အသို့။
တွံ၊ သင်သည်။
ဝဒေသိ၊ ပြောဆို၏။ ဟူ၍။
ဝါ၊ ၏ဟူသော။
ကိရ၊ ငါတဆင့်ကြားရသော စကားသည်။
သစ္စံ၊ မှန်သလော။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မြတ်စွာဘုရားက မေးမြန်းတော်မူအပ်လသော်။
။ပ။၊
တုဏှီ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
ဒုတိယမ္ပိ၊ နှစ်ကြိမ်မြောက်လည်း။
။ပ။၊
သရဘ၊ သရဘ။
ဝဒေဟိ၊ ပြောပါလော။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
တေ၊ သင်သည်။
သကျပုတ္တိကာနံ၊ ကုန်သော။
သမဏာနံ၊ တို့၏။
ဓမ္မော၊ ကို။
အညာတော၊ သိအပ်ခဲ့ပါသနည်း။
တေ၊ သင်၏။
(ဝစနံ၊ စကားသည်)။
အပရိပူရံ၊ မပြည့်စုံ သည်။
သစေ ဘဝိဿတိ၊ အကယ်၍ ဖြစ်နေအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မပြည့်မစုံ ဖြစ်နေလသော်)။
အဟံ၊ ငါသည်။
ပရိပူရေဿာမိ၊ ပြည့်စုံစေပါ။
ဝါ၊ ဖြည့်စွက်ပါအံ့။
ပန၊ ထိုသို့ မဟုတ်ဘဲ။
တေ၊ သင်၏။
(ဝစနံ၊ သည်)။
ပရိပူရံ၊ ပြည့်စုံသည်။
သစေ ဘဝိဿတိ၊ အံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ပြည့်စုံသည်ဖြစ်လသော်)။
အဟံ၊ ငါသည်။
အနုမောဒိဿာမိ၊ ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုခေါ်ပါအံ့။
ဣတိ(အဝေါစ) ။ပ။၊
တတိယမ္ပိ၊ သုံးကြိမ်မြောက်လည်း။
။ပ။၊
သရဘ၊ သရဘ။
သကျပုတ္တိကာနံ၊ ကုန်သော။
သမဏာနံ၊ တို့၏။
ယော ဓမ္မော၊ အကြင်တရားကို။
(တယာ၊ သင်သည်)။
ပညာယတိ၊ ထင်ရှားစွာ သိအပ်၏။
သရဘ၊ သရဘ။
(တံဓမ္မံ၊ အသင်ထင်ရှားစွာသိအပ်သော ထိုတရားကို)။
ဝဒေဟိ၊ ပြောပြ စမ်းလော။
။ပ။၊
အထခေါ၊ ၌။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ စုဝေးနေကြသော ထိုပရိဗိုဇ်တို့သည် ။
။ပ။၊
အာဝုသော သရဘ၊ ငါ့ရှင်သရဘ။
ယဒေဝ (ဓမ္မံ)၊ (အသင်သိထားအပ်ပြီးသော) အကြင်တရားကိုသာလျှင်။
တွံ၊ သင်သည်။
သမဏံ ဂေါတမံ၊ ရှင်ရဟန်းဂေါတမကို။
ယာစေယျာသိ၊ နှုတ်ဖြင့်တောင်းဆို၊ စိတ်ဖြင့်လည်း လိုလား၏။
တဒေဝ(ဓမ္မံ)၊ ထိုတရားကိုသာလျှင်။
ဝါ၊ ထိုတရားဖြင့်သာလျှင်။
တေ၊ သင်အား။
သမဏော ဂေါတမော၊ ရှင်ရဟန်းဂေါတမသည်။
ပဝါရေတိ၊ ဖိတ်မန်နေပါ၏။
အာဝုသော သရဘ၊ ဘ။
ဝဒေဟိ၊ ပြောပါလော။
။ပ။၊
အနုမောဒိဿတိ၊ ဝမ်းမြောက်နုမော် သာဓုခေါ်ပါလိမ့်မည်။
ဣတိ( အဝေါစုံ၊ ပြောကြကုန်ပြီ)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ အခြား ပရိဗိုဇ်တို့က ပြောဆိုအပ်လသော်။
။ပ။၊
တုဏှီဘူတော၊ ဆိတ်ဆိတ်နေသည်ဖြစ်၍ ဖြစ်သည်။
မင်္ကုဘူတော၊ အရှိန်အဝါမရှိသည်ဖြစ်သို့ ရောက်သည်။
ပက္ကက္ခန္ဓော၊ ငိုက်ဆိုက်ကျသော လည်ဂုတ်ရှိသည်။
အဓောမုခေါ၊ အောက်သို့ ငုံ့သော မျက်နှာရှိသည်။
ပဇ္ဈာယန္တော၊ ကြံတွေးငေးမှိုင်နေသည်။
အပ္ပဋိဘာနော၊ ပြောဆိုဘို့ရန် ရှေ့ရှုထင်ပေါ်သော ဉာဏ်မရှိသည်။
ဝါ၊ အကြံဉာဏ်တုံးနေသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သရဘံ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကံ၊ ကို။
တုဏှီဘူတံ၊ ၍ဖြစ်သည်ကို။
မင်္ကုဘူတံ၊ သို့ရောက်သည်ကို။
။ပ။၊
အပ္ပဋိဘာနံ၊ သည်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိတော်မူ၍။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကေ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့ကို။
။ပ။၊
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့။
ယော၊ အကြင်သူသည်။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုငြားအံ့။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုရသနည်းဟူမူ)။
သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓဿ၊ အမှားမပါ, မှန်စွာပိုင်နိုင်, ကိုယ်တိုင်စထွင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကျန်ကြွင်းမရှိ, သိမြင်၏ဟူ၍။
ပဋိဇာနတော၊ ဝန်ခံသော။
တေ၊ အရှင်ဂေါတမသည်။
ဣမေ ဓမ္မာ၊ ဤမည်သော တရားတို့ကို။
အနဘိသမ္ဗုဒ္ဓါ၊ မသိအပ်, မသိနိုင်ပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝဒေယျ၊ ပြောဆိုငြားအံ့)။
အဟံ၊ ငါသည်။
တံ၊ ထိုပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
တတ္ထ၊ မသိနိုင်ပါဟု ပြောဆိုအပ်သော ထိုတရားတို့၌။
သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။
သမနုယုဉ္စေယျံ၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းရမည်။
သမနုဂါဟေယျံ၊ နှိုင်ယူစုံစိမ်း မေးမြန်းရမည်။
သမနုဘာသေယျံ၊ ကောင်းစွာဆွေးနွေးမေးမြန်းရမည်။
ဝတ၊ အမှန်စင်စစ်အားဖြင့်။
သော၊ ထို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဝါ၊ သည်။
မယာ၊ ငါက။
သာဓုကံ၊ စွာ။
သမနုယုဉ္စိယမာနော၊ စစ်ဆေးမေးမြန်းအပ်သည်။
သမနုဂါဟိယမာနော၊ နှိုင်ယူစုံစမ်း မေးမြန်းအပ်သည်။
သမနုဘာသိယမာနော၊ ကောင်းစွာ ဆွေးနွေးမေးမြန်းအပ်သည်။
(ဘဝေယျ၊ ဖြစ်ငြားအံ့)။
["ယံ သော တိဏ္ဏံ" ဟူ၍ နောက်ထပ် (သော) တပုဒ် ပါနေသောကြောင့် "သောဝတ "မှ (သော) ၏ စပ်ရာ "ဘဝေယျ" ဟူသော ကြိယာအသစ်ထည့်ပေးရသည်။]
ယံ (ယေန ဌာနေန)၊ အကြင် အကြောင်းကြောင့်။
ယံ (ယေန အဝကာသေန)၊ အကြင်အခွင့်အလမ်းကြောင့်။
သော၊ ထို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
(၁) အညေန ဝါ၊ အခြားသော စကားတမျိုးဖြင့်သော်လည်း။
အညံ၊ အခြားသော စကားကို။
ပဋိစရိဿတိ၊ ဖုံးကွယ်ခြင်း အားဖြင့်ဖြစ်လတ္တံ့။
ဝါ၊ ဖုံးကွယ်ထားလတ္တံ့။
[သူ၏ပြစ် ပေါလောပေါ်လာစေနိုင်သော အမေး စကားကို အခြားစကားဖြင့် ဖုံးကွယ်ထားလတ္တံ့ဟူလို။]
(အာဂန္တုကကထံ၊ အခြားစကားသစ်ကို။
အာဟရန္တော၊ မစပ်ဆိုင်ဘဲ ဆောင်ယူပြောဆိုလျက်)။
ကထံ၊ နဂိုမူလ စကားကို။
ဗဟိဒ္ဓါ၊ အပြင်အပသို့။
အပနာမေဿတိ၊ ဖယ်ရှား ပစ်လတ္တံ့။
[စာပိုဒ် ၆၈ သုတ် အဖွင့်နှင့်လည်း တိုက်ဆိုင်ထားသည်။]
(၂) ကောပဉ္စ၊ အားနည်းသောအမျက်ဒေါသ ကို လည်းကောင်း။
ဒေါသဉ္စ၊ အားကြီးသော အမျက်ဒေါသကိုလည်းကောင်း။
အပစ္စယဉ္စ၊ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်မှုမဖြစ်ကြောင်း ဒေါမနဿကိုလည်းကောင်း။
ပါတုကရိဿတိ၊ ထင်ရှားပြုလတ္တံ့။
(၃) သရဘော၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော သေယျထာပိ၊ ပရိဗိုဇ်ကဲ့သို့။
တုဏှီဘူတော၊ ဖြစ်သည်။
။ပ။၊
အပ္ပဋိဘာနော၊ သည်။
(ဟုတွာ) နိသီဒိဿတိ၊ ထိုင်နေလတ္တံ့။
(ဣတိ၊ ဤသို့)။
တိဏ္ဏံ၊ သုံမျိုးကုန်သော။
ဌာနာနံ၊ အကြောင်းတို့တွင်။
[သုံမျိုးကို ဂဏန်းစဉ်အတိုင်းသိပါ။]
အညတရံ၊ တမျိုးမျိုးသော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းသို့။
န နိဂစ္ဆေယျ၊ မရောက်နိုင်ရာ။
ဧတံ (ဌာနံ)၊ ဤမရောက်နိုင်ခြင်းတည်းဟူသော အကြောင်းသည်။
အဋ္ဌာနံ၊ မရအပ် မရနိုင်သောအကြောင်းတည်း။
ဝါ၊ မရှိနိုင် မဖြစ်နိုင်သော အကြောင်းတည်း။
[ဧကကစာပိုဒ် ၂၆၈ ကြည့်။]
ဧသော (အဝကာသော)၊ ဤမရောက်နိုင်ခြင်း ဟူသော အခွင့်အလမ်းသည်။
အနဝကာသော၊ မရအပ် မရနိုင်သော အခွင့်အလမ်းတည်း။
ဝါ၊ မရှိနိုင် မဖြစ်နိုင်သော အခွင့်အလမ်းတည်း။
[ဤသုံးမျိုးသော အကြောင်းတို့တွင် တမျိုးမျိုသို့ မရောက်ဘို့ရန် အကြောင်းအခွင့်အလမ်းမရှိ၊ ဧကန်ရောက်မည် သာဟူလို။]
။ပ။၊
ခီဏာသဝဿ၊ ကုန်ခန်းပြီးသော အာသဝရှိသူ ဟူ၍။
ပဋိဇာနတော၊ သော။
သေ၊ အရှင်ဂေါတမမှာ။
ဣမေ အာသဝေါ၊ ဤမည်သော အာသဝတို့သည်။
အပရိက္ခီဏာ၊ မကုန်ခန်းသေပါကုန်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝဒေယျ၊ အံ့)။
အဟံ၊ ငါသည်။
တံ၊ ထို ပြောဆိုသော ပုဂ္ဂိုလ်ကို။
တတ္ထ၊ မကုန်ခန်းသေးပါဟု ပြောဆိုအပ်သော ထိုအာသဝတို့၌။
။ပ။၊
ယဿ အတ္ထာယ၊ အကြင်မဂ်ဖိုလ် အကျိုးငှာ။
တေ၊ အရှင်ဂေါတမသည်။
ဓမ္မော၊ သစ္စာလေးပါးတရားကို။
ဒေသိတော၊ ဟောကြားအပ်ပြီ။
သော၊ ထို သစ္စာလေးပါးတရားသည်။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန် နည်းလမ်းမှန်အားဖြင့်။
တက္ကရဿ၊ ထိုသစ္စာလေးပါး တရားကို လိုက်နာပြုကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန် နည်းလမ်းမှန် အားဖြင့်။
[ဋီကာအတိုင်း "သမ္မာ" ကို တက္ကရဿဟူသော ရှေ့ပုဒ်၌စပ်၍ လည်းကောင်း၊ ဒုက္ခက္ခကာယဟူသော နောက်ပုဒ်၌စပ်၍ လည်းကောင်း နှစ်ထပ် အနက်ပြန်ဆိုသည်။]
ဒုက္ခက္ခကာယ၊ ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံး ကုန်ဆုံးခြင်းငှာ။
(တံ အတ္ထံ၊ ထိုမဂ်ဖိုလ်အကျိုးကို)။
န နိယျာတိ၊ မဖြစ်စေနိုင်ပါ။
ဝါ၊ မပြီးစီးစေနိုင်ပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝဒေယျ၊ အံ့)။
အဟံ၊ ငါသည်။
တံ၊ ကို။
တတ္ထ၊ ထို အနိယျာနိက တရား၌။
(မဂ်ဖိုလ်ဟူသော အကျိုးကို မဖြစ်စေနိုင်ပါဟု သူတပါးတို့ ကြံဆပြောဆိုအပ်သော ထိုသစ္စာလေးပါးတရား၌)။
[တနည်း ယသအတ္ထာယ၊ အကြင်ရာဂဒေါသကို ပယ်သတ်ခြင်း စသော အကျိုးငှာ။
တေ၊ အရှင်ဂေါတမသည်။
ဓမ္မော၊ အသုဘ ကမ္မဋ္ဌာန်းမေတ္တာဘာဝနာ စသော တရားကို။
ဒေသိတော၊ ပြီ။
သော၊ ထိုအသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း, မေတ္တာဘာဝနာ စသော တရားသည်။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
တက္ကရဿ၊ (အသုဘ ကမ္မဋ္ဌာန်း, မေတ္တာဘာဝနာစသော) ထိုတရားကို လိုက်နာပြုကျင့်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဒုက္ခက္ခယာယ၊ ငှာ။
တံ အတ္ထံ၊ ထိုရာဂဒေါသကို ပယ်သတ်ခြင်းစသော အကျိုးကို။
နနိယျာတိ၊ ပါ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝဒေယျ၊ အံ့။
အဟံ၊ သည်။
တံ၊ ကို။
တတ္ထ၊ ထို အနိယျာနိကတရား၌။
(ရာဂဒေါသကို ပယ်သတ်ခြင်းစသော အကျိုးကို မဖြစ်စေနိုင်ပါဟု သူတပါးတို့ ကြံဆပြောဆိုအပ်သော ထိုအသုဘကမ္မဋ္ဌာန်း , မေတ္တာဘာဝနာ အစရှိသော တရား၌)။
။ပ။၊ ]
ဧသော (အဝကာသော)၊ သည်။
အနဝကာသော၊ တည်း။
ဣတိ၊
(အဝေါစ၊ မိန့်)။
အထခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
သိပ္ပိနိကာတီရေ၊ ၌။
ပရိဗ္ဗာဇကာရာမေ၊ ၌။
တိက္ခတ္တုံ၊ သုံးကြိမ်။
သီဟနာဒံ၊ မြင့်မြတ်သော မိန့်ခွန်းစကားတော်ကို။
ဝါ၊ ခြင်္သေ့မင်းကဲ့သို့ ရဲတင်းစွာ မိန့်မြွက် အပ်သော မိန့်ခွန်းစကားတော်ကို။
ဝါ၊ တစုံတယောက်က မကန့်ကွက်နိုင် မပယ်ဖျက်နိုင်သော မိန့်ခွန်းစကားတော်ကို။
[စတုက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် ၈ သုတ်၌လည်းကြည့်။]
နဒိတွာ၊ မိန့်မြွက်တော်မူပြီး၍။
ဝေဟာသံ၊ ကောင်းကင်သို့။
ပက္ကာမိ၊ ပျံတက်ကြွသွားတော်မူပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
အစိရပက္ကန္တဿ၊ ကြွသွားတော်မူပြီး၍ မကြာမြင့်မီပင်။
သရဘံ၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကံ၊ ကို။
သမန္တတော၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ။
ဝါစာယသန္နိ တောဒကေန၊ စကားတည်းဟူသော ကောင်းစွာ ထိုးနှက်နှိပ်စက်ကြောင်းနှင့်တံချွန်ဖြင့်။ဝါစာယသန္နိတောဒကေန။ ။ သမန္တတော နိဂ္ဂဏှနဝသေန တောဒနံ ဝိဇ္ဈနံ သန္နိတောဒကံ၊ သမ္မာ နိတုဒန္တိ ပီဠေန္တိ ဧတေနာတိ သန္တိ တောဒကံ၊ ဝါစာယာတိ စ ပစ္စတ္တေ ကရဏဝစနံ(ဤသုတ်ဋီကာ)။ ဝါစာယ သန္နိ တောဒကေနာတိ ဝစနသင်္ခါတေန သမန္တတော နိစ္စံ ကတွာ ဥပတုဒနတော သန္နိတုဒကေန၊ ဝိဘတ္တိအလောပန သော နိဒ္ဒေသော၊ တေနာဟ "ဝစနပတောဒေနာ" တိ။သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု၊ ၁၉၇။
ဤ၌ "ဝါစာယ+သန္နိတောဒကေန" ဟု နှစ်ပုဒ်ခွဲခြင်း (ဝါကျယူခြင်း) မပြုမူ၍ သံယုတ်ဋီကာအတိုင်း ဝါစာယ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ် မကျေသော အလုတ္တကမ္မဓာရယသမာသ်အဖြစ်ဖြင့် "ဝါစာယသန္နိတောဒကေန" ဟု တပုဒ် တည်းယူမှသာ ဝါစာယ ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ်သည် ပဌမာအနက်ဟောဖြစ်နိုင်၍ ဤသုတ်ဋီကာအဖွင့်နှင့် ကိုက်ညီ၏။ ထိုကရိုဏ်းဝီဘတ်၏ ပဌမာအနက်ဟောဖြစ်ကြောင်းကို စာသင်သားတို့မျက်စိ၌ ပို၍ထင်ရှားအောင် "ဝါစာယ သန္နိတောဒကံ- စကားတည်းဟူသော ကောင်းစွာထိုးနှက်ကြောင်း နှင်တံ ချွန်သည်။ဝါစာယသန္နိတောဒကာနိ- စကား..... ချွန်တို့သည်" ဟူ၍ ပဌမာဝိဘတျန္တပုဒ် ပြောင်းလဲကြည့်ပါ။
ဝါစာယပုဒ်၌ ယ အက္ခရာမပါဘဲ "ဝါစာသန္နိတောဒကေန" ဟူသော ပါဌ်သည်လည်း ဋီကာအဖွင့်ပါဌ် မဟုတ်သောလည်း ယုတ္တပါဌဖြစ်သည်သာ၊ နိဿယခန်းဝယ် ထောင့်ကွင်းအတွင်း၌ ဝါစာယပုဒ်နှင့် သန္နိတောဒကေန ပုဒ်တို့ကို တခြားစီခွဲကာ ဝါကျပြုလုပ်၍ အနက်ပေးထားခြင်းမှာ စာသင်သားတို့အတွက် ပို၍လွယ်ကူစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝါ၊ စကားတည်းဟူသော ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းအုံးနှိပ်ကွပ် ထိုးသတ်ခြင်းဖြင့်။ [တနည်း၊ ဝါစာယ၊ စကားတည်းဟူသော နှင်တံချွန်ဖြင့်။ သန္နိတောဧကေန၊ ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းအုံနှိပ်ကွပ် ထိုးသတ်ခြင်းဖြင့်။ (တနည်း) သန္နိတောဒကေန၊ ကောင်းစွာ ထိုးနှက် နှိပ်စက်ကြောင်းဖြစ်သော ။ ဝါစာယ၊ စကားတည်းဟူသော နှင်တံချွန်ဖြင့်။] သဉ္ဇမ္ဘရိ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ လွန်ကဲစွာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို။သဉ္ဇမ္ဘရိမကံသု။ ။ The Pali text Society (P.T.S), အဘိဓာန်နှင့်မောနီယာဝီလျံ အဘိဓာန်တို့၌ "သဉ္ဇမ္ဘရိ" ဟူသော ပါဌ် ပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ "ဇရ္ဘရိ" ဟူသော ဝေဒိကသက္ကတပုဒ်ကိုလည်းကောင်း ထုတ်ပြပြီးလျှင် ထိုပုဒ်ပလည်း Reduplicated ဟူ၍ ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားကြောင်းကို ပြဆိုထား၏။ ထိုပြဆိုထားချက်ကို နည်းမှီပြီးလျှင် "ဘရဓာတ် ဣပစ္စည်း" ဟုခွဲ၍ ဓာတုဒွေ ဘော်ပြုလျှင် "ဘရ် ဘရ်+ဣ- ဘရ္ဘရိ- ဗရ္ဘရိ" ဟု အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပြီးနောက် ဇဗ္ဘရိဟုဖြစ်စေ, ပါဠိတော်အတိုင်း ဇမ္ဘရိ (ထို့နောက် သံဥပသာရဖြင့်) သဉ္ဇမ္ဘရိ ဟုဖြစ်စေ ရုပ်ပြီးစေသင့်၏။
ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားသော ရုပ်များစွာရှိရာတွင်လည်း တိတိက္ခတိ၌ "တိတိ" ဟုဒွေဘော်ပြုထားသော်လည်း "သည်းခံ၏" ဟူသော အနက်ထက်ဘာမျှမပိုလွန်နိုင်၊ စင်္ကမတိ၌ကား ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားသည့်အတွက် သွားခြင်း ရိုးရိုးမျှသာ မကတော့ဘဲ "လူးလာခေါက်ပြန် စင်္ကြံသွား ၏" ဟု အနက်ပိုလွန်လာ၏။ မောမူလပုဒ်၌လည်းသာမန်ရိုးရိုး တွေဝေရုံမျှ မကတော့ဘဲ "အတိသယေ မုယှန- အလွန်တွေဝေသော တရား" ဟု အနက်ပိုလွန်းလာ၏။ ဤသဉ္ဇမ္ဘရိပုဒ်၌လည်း ဓာတုဒွေဘော်သည် တိတိက္ခတိ၌ကဲ့သို့ အနက်ထူးမရှိသည်မဟုတ်၊ စင်္ကမတိ၊ မောမူဟပုဒ်တို့၌ကဲ့သို့ အတိသယ- သုဘ- ပုနပ္ပုန (intensive) အနက်ကို ဟောနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းဓာတုဒွေဘော်၏ သုဘအနက်လည်း ပါဝင်အောင် "သမန္တတော ဘုသံ ဘရိတံ" ဟု သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း (၃၇၆) ၌ဖွင့်ဆိုထားသည်ဟု ကြံသင့်၏။
ဤနေရာ၌ ဘနှင့် အသည် ဆင်တူရိုးမှား ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ထိုဋီကာ ဟောင်း၌ အရိတံဟု (အစ၌ အသရဖြင့်) ပါဠိပျက်နေ၏။ ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ် ဋ္ဌ, ဋီတို့မှ "သမ္ဘရိတံ" ဟူသော အဖွင့်ကို ထောက်လျှင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အရိတံဟု မရှိသင့်ကြောင်း သိသာပါသည်။ သီလက္ခန် ဋီကာသစ်၌ကား သဇ္ဈဗ္ဘရိံ၊ သဇ္ဈဗ္ဘရိတံကို အမှန်ယူ၍ သမဓိဘရိတန္တိ ပဒစ္ဆေဒေါ (ရှေးမူဟောင်း) ဟု ဖွင့်ခြင်းဖြစ်ရာ၏။ သို့သော် အဓိသဒ္ဒါဖြင့် ဓာတုဒွေဘော်၏ ဘုသတ္တကို ပြလျက် သဉ္စမ္ဘရိပါဌ်ကိုပင် ဖွင့်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသေး၏။ သဇ္ဈဗ္ဘရိတံကို အမှန်ယူကြသော နောက်ဆရာတို့ကား ထိုရှေးမူဟောင်းဋီကာသစ်ပါဌ်ကို ပယ်ဖျက်၍ "သံ, အဓိ, အဘိ, အရိတန္တိ ပဒစ္ဆေဒေါ" ဟု ဆဋ္ဌ သင်္ဂါယနာမူထိုဋီကာသစ် (၃၉၀) ၌ ပြင်ဆင်ထားကြလေ၏။
ထို့အပြင် အချို့ဆရာတို့သည် သဉ္စမ္ဘရိ(သဇ္ဈဗ္ဘရိ) ပုဒ်၌ ဣပစ္စည်းကို ဘောဟောကြံကြ၏။ သို့သော် သဉ္ဇမ္ဘရိပုဒ်သည် သရဘံ ပရိဗ္ဗာဇကံ ဟူသော ပကတိကံနှင့် အရတူ ဝိကတိကံ ဖြစ်သောကြောင့် "သမန္တတော ဘုသံ ဘရတိ နိရန္တရံ ဖုဋော ဟောတီတိ သဉ္ဇမ္ဘရိ" ဟု ကတ္တုသာဓနဝစနတ္ထ ကြံရမည်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဘောဟောကြံလျှင်ကား အကံသု၌ ဒွိကမ္မကမဟုတ်သော ကရဓာတ်အတွက် အရမတူသော ကံပုဒ်နှစ်ခုထပ်နေသောကြောင့် သဒ္ဒစည်းကမ်းပျက်၏။ ဤနိဿယခန်း၌ "သူ၏ အထက်၌ ထိုးနှက်နှိပ်စက်အပ်သည်ကို" ဟူသော ဒုတိယအနက်ကား "ဥပရိ ဝိဇ္ဈိံသူတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ" ဟူသော အဖွင့်အတိုင်း ဝါစာယသန္နိတောဒကေန ဟူသော ကရိုဏ်းနှင့် ဆီလျော်အောင် ပြန်ဆိုထားသော အဓိပ္ပါယ်နက်တည်း။
ထို့အပြင် အဋ္ဌကထာမှ "ဖုဍ" သဒ္ဒါကိုလည်း ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်း (ဘေဒန) အနက်ဟောမကြံစည်သင့်ပါ၊ အဝီစိ မညေ ဖုဍော၊ ပ။ နိရန္တရံ ဖုဋော နေရယိကသတ္တေဟိ ပရိပုဏ္ဏော ဟူသော တိကစာပိုဒ် (၅၇) သုတ်၌ကဲ့သို့ ပရိ ပုဏ္ဏာ အနက်ဟော (ဖရဓာတ်, တပစ္စည်းဖြင့်ပြီးသော) ဖုဋသဒ္ဒါသာ ဖြစ်သင့်ပါသည်။ ဝါ၊ သူ၏ အထက်၌ ထိုးနှက်နှိပ်စက်အပ်သည်ကို။ အကံသု၊ ပြုကြကုန်ပြီ။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အကံသု၊ ပြုကြကုန်သနည်းဟူမူ)။
ဤ၌ "ဝါစာယ+သန္နိတောဒကေန" ဟု နှစ်ပုဒ်ခွဲခြင်း (ဝါကျယူခြင်း) မပြုမူ၍ သံယုတ်ဋီကာအတိုင်း ဝါစာယ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ် မကျေသော အလုတ္တကမ္မဓာရယသမာသ်အဖြစ်ဖြင့် "ဝါစာယသန္နိတောဒကေန" ဟု တပုဒ် တည်းယူမှသာ ဝါစာယ ၌ ကရိုဏ်းဝိဘတ်သည် ပဌမာအနက်ဟောဖြစ်နိုင်၍ ဤသုတ်ဋီကာအဖွင့်နှင့် ကိုက်ညီ၏။ ထိုကရိုဏ်းဝီဘတ်၏ ပဌမာအနက်ဟောဖြစ်ကြောင်းကို စာသင်သားတို့မျက်စိ၌ ပို၍ထင်ရှားအောင် "ဝါစာယ သန္နိတောဒကံ- စကားတည်းဟူသော ကောင်းစွာထိုးနှက်ကြောင်း နှင်တံ ချွန်သည်။ဝါစာယသန္နိတောဒကာနိ- စကား..... ချွန်တို့သည်" ဟူ၍ ပဌမာဝိဘတျန္တပုဒ် ပြောင်းလဲကြည့်ပါ။
ဝါစာယပုဒ်၌ ယ အက္ခရာမပါဘဲ "ဝါစာသန္နိတောဒကေန" ဟူသော ပါဌ်သည်လည်း ဋီကာအဖွင့်ပါဌ် မဟုတ်သောလည်း ယုတ္တပါဌဖြစ်သည်သာ၊ နိဿယခန်းဝယ် ထောင့်ကွင်းအတွင်း၌ ဝါစာယပုဒ်နှင့် သန္နိတောဒကေန ပုဒ်တို့ကို တခြားစီခွဲကာ ဝါကျပြုလုပ်၍ အနက်ပေးထားခြင်းမှာ စာသင်သားတို့အတွက် ပို၍လွယ်ကူစေလိုသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဝါ၊ စကားတည်းဟူသော ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းအုံးနှိပ်ကွပ် ထိုးသတ်ခြင်းဖြင့်။ [တနည်း၊ ဝါစာယ၊ စကားတည်းဟူသော နှင်တံချွန်ဖြင့်။ သန္နိတောဧကေန၊ ပတ်ပတ်လည်မှ ဝိုင်းအုံနှိပ်ကွပ် ထိုးသတ်ခြင်းဖြင့်။ (တနည်း) သန္နိတောဒကေန၊ ကောင်းစွာ ထိုးနှက် နှိပ်စက်ကြောင်းဖြစ်သော ။ ဝါစာယ၊ စကားတည်းဟူသော နှင်တံချွန်ဖြင့်။] သဉ္ဇမ္ဘရိ၊ ထက်ဝန်းကျင်မှ လွန်ကဲစွာ ပြည့်နှက်နေသည်ကို။သဉ္ဇမ္ဘရိမကံသု။ ။ The Pali text Society (P.T.S), အဘိဓာန်နှင့်မောနီယာဝီလျံ အဘိဓာန်တို့၌ "သဉ္ဇမ္ဘရိ" ဟူသော ပါဌ် ပုဒ်ကိုလည်းကောင်း၊ "ဇရ္ဘရိ" ဟူသော ဝေဒိကသက္ကတပုဒ်ကိုလည်းကောင်း ထုတ်ပြပြီးလျှင် ထိုပုဒ်ပလည်း Reduplicated ဟူ၍ ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားကြောင်းကို ပြဆိုထား၏။ ထိုပြဆိုထားချက်ကို နည်းမှီပြီးလျှင် "ဘရဓာတ် ဣပစ္စည်း" ဟုခွဲ၍ ဓာတုဒွေ ဘော်ပြုလျှင် "ဘရ် ဘရ်+ဣ- ဘရ္ဘရိ- ဗရ္ဘရိ" ဟု အဆင့်ဆင့် ဖြစ်ပြီးနောက် ဇဗ္ဘရိဟုဖြစ်စေ, ပါဠိတော်အတိုင်း ဇမ္ဘရိ (ထို့နောက် သံဥပသာရဖြင့်) သဉ္ဇမ္ဘရိ ဟုဖြစ်စေ ရုပ်ပြီးစေသင့်၏။
ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားသော ရုပ်များစွာရှိရာတွင်လည်း တိတိက္ခတိ၌ "တိတိ" ဟုဒွေဘော်ပြုထားသော်လည်း "သည်းခံ၏" ဟူသော အနက်ထက်ဘာမျှမပိုလွန်နိုင်၊ စင်္ကမတိ၌ကား ဓာတုဒွေဘော်ပြုထားသည့်အတွက် သွားခြင်း ရိုးရိုးမျှသာ မကတော့ဘဲ "လူးလာခေါက်ပြန် စင်္ကြံသွား ၏" ဟု အနက်ပိုလွန်လာ၏။ မောမူလပုဒ်၌လည်းသာမန်ရိုးရိုး တွေဝေရုံမျှ မကတော့ဘဲ "အတိသယေ မုယှန- အလွန်တွေဝေသော တရား" ဟု အနက်ပိုလွန်းလာ၏။ ဤသဉ္ဇမ္ဘရိပုဒ်၌လည်း ဓာတုဒွေဘော်သည် တိတိက္ခတိ၌ကဲ့သို့ အနက်ထူးမရှိသည်မဟုတ်၊ စင်္ကမတိ၊ မောမူဟပုဒ်တို့၌ကဲ့သို့ အတိသယ- သုဘ- ပုနပ္ပုန (intensive) အနက်ကို ဟောနိုင်၏။ ထို့ကြောင့် ယင်းဓာတုဒွေဘော်၏ သုဘအနက်လည်း ပါဝင်အောင် "သမန္တတော ဘုသံ ဘရိတံ" ဟု သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း (၃၇၆) ၌ဖွင့်ဆိုထားသည်ဟု ကြံသင့်၏။
ဤနေရာ၌ ဘနှင့် အသည် ဆင်တူရိုးမှား ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ထိုဋီကာ ဟောင်း၌ အရိတံဟု (အစ၌ အသရဖြင့်) ပါဠိပျက်နေ၏။ ဤသုတ် အင်္ဂုတ္တိုရ် ဋ္ဌ, ဋီတို့မှ "သမ္ဘရိတံ" ဟူသော အဖွင့်ကို ထောက်လျှင် မည်သည့်နည်းနှင့်မျှ အရိတံဟု မရှိသင့်ကြောင်း သိသာပါသည်။ သီလက္ခန် ဋီကာသစ်၌ကား သဇ္ဈဗ္ဘရိံ၊ သဇ္ဈဗ္ဘရိတံကို အမှန်ယူ၍ သမဓိဘရိတန္တိ ပဒစ္ဆေဒေါ (ရှေးမူဟောင်း) ဟု ဖွင့်ခြင်းဖြစ်ရာ၏။ သို့သော် အဓိသဒ္ဒါဖြင့် ဓာတုဒွေဘော်၏ ဘုသတ္တကို ပြလျက် သဉ္စမ္ဘရိပါဌ်ကိုပင် ဖွင့်သည်ဟု ဆိုနိုင်ပါသေး၏။ သဇ္ဈဗ္ဘရိတံကို အမှန်ယူကြသော နောက်ဆရာတို့ကား ထိုရှေးမူဟောင်းဋီကာသစ်ပါဌ်ကို ပယ်ဖျက်၍ "သံ, အဓိ, အဘိ, အရိတန္တိ ပဒစ္ဆေဒေါ" ဟု ဆဋ္ဌ သင်္ဂါယနာမူထိုဋီကာသစ် (၃၉၀) ၌ ပြင်ဆင်ထားကြလေ၏။
ထို့အပြင် အချို့ဆရာတို့သည် သဉ္စမ္ဘရိ(သဇ္ဈဗ္ဘရိ) ပုဒ်၌ ဣပစ္စည်းကို ဘောဟောကြံကြ၏။ သို့သော် သဉ္ဇမ္ဘရိပုဒ်သည် သရဘံ ပရိဗ္ဗာဇကံ ဟူသော ပကတိကံနှင့် အရတူ ဝိကတိကံ ဖြစ်သောကြောင့် "သမန္တတော ဘုသံ ဘရတိ နိရန္တရံ ဖုဋော ဟောတီတိ သဉ္ဇမ္ဘရိ" ဟု ကတ္တုသာဓနဝစနတ္ထ ကြံရမည်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဘောဟောကြံလျှင်ကား အကံသု၌ ဒွိကမ္မကမဟုတ်သော ကရဓာတ်အတွက် အရမတူသော ကံပုဒ်နှစ်ခုထပ်နေသောကြောင့် သဒ္ဒစည်းကမ်းပျက်၏။ ဤနိဿယခန်း၌ "သူ၏ အထက်၌ ထိုးနှက်နှိပ်စက်အပ်သည်ကို" ဟူသော ဒုတိယအနက်ကား "ဥပရိ ဝိဇ္ဈိံသူတိ ဝုတ္တံ ဟောတိ" ဟူသော အဖွင့်အတိုင်း ဝါစာယသန္နိတောဒကေန ဟူသော ကရိုဏ်းနှင့် ဆီလျော်အောင် ပြန်ဆိုထားသော အဓိပ္ပါယ်နက်တည်း။
ထို့အပြင် အဋ္ဌကထာမှ "ဖုဍ" သဒ္ဒါကိုလည်း ဖောက်ခွဲဖျက်ဆီးခြင်း (ဘေဒန) အနက်ဟောမကြံစည်သင့်ပါ၊ အဝီစိ မညေ ဖုဍော၊ ပ။ နိရန္တရံ ဖုဋော နေရယိကသတ္တေဟိ ပရိပုဏ္ဏော ဟူသော တိကစာပိုဒ် (၅၇) သုတ်၌ကဲ့သို့ ပရိ ပုဏ္ဏာ အနက်ဟော (ဖရဓာတ်, တပစ္စည်းဖြင့်ပြီးသော) ဖုဋသဒ္ဒါသာ ဖြစ်သင့်ပါသည်။ ဝါ၊ သူ၏ အထက်၌ ထိုးနှက်နှိပ်စက်အပ်သည်ကို။ အကံသု၊ ပြုကြကုန်ပြီ။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ အကံသု၊ ပြုကြကုန်သနည်းဟူမူ)။
အဝုသော သရဘ၊ ငါ့ရှင်သရဘ။
ဗြဟာရညေ၊ ကြီးစွာသော တော၌။
ဇရသင်္ဂါလော၊ မြေခွေးအိုသည်။
သီဟနာဒံ၊ ခြင်္သေ့၏ ဟောက်သံကို။
နဒိဿာမီတိ၊ ဟောက်လိုက်မည်ဟု။
(အာရဘန္တော၊ ကြိုးစားအားထုတ်လသော်)။
သင်္ဂါလကံယေဝ၊ မြေခွေးအူသံကိုသာလျှင်။
နဒတိသေယျထာပိ၊ အူလိုက်လေသကဲ့သို့။
ဘေရဏ္ဍကံယေဝ၊ မြေခွေးအူသံကိုသာလျှင်။
ဝါ၊ ဘေရဏ္ဍမည်သော ငှက်အသံကဲ့သို့ ဆိုးဝါးကွဲအက် မနှစ်သက်ဖွယ်အသံကို သာလျှင်။
နဒတိ သေယျထာပိ၊ သို့။
အဝုသော သရဘ၊ ဘ။
ဧဝမေဝ၊ ဤအတူပင်လျှင်။
တွံ၊ သင်သည်။
သမဏေန ဂေါတမေန၊ ရှင်ရဟန်းဂေါတမကို။
အညတြဧဝ၊ မတွေ့မမြင်, အဝေးကကြဉ်ဖယ်နေရ၍သာလျှင်။
[ရှင်ရဟန်းဂေါတမ၏ ကွယ်ရာ၌သာလျှင် ဟူလို။]
သီဟနာဒံ၊ ခြင်္သေ့ဟောက်သံကို။
။ပ။၊
သိင်္ဂါလကံယေဝ၊ လျှင်။
နဒသိ၊ အူလိုက်လေ၏။
။ပ။၊
အမ္ဗကမမ္မရီ၊ ကြက်မငယ်သည်။
အမ္ဗကမ္မရီ။ ။ ဤ၌လည်း စာမူ အမျိုးမျိုးရှိနေ၏။ အတ္တနောမတိ ဖြင့် ဓာတ်ပစ္စည်းပုဒ်ပါဌ်ကြံရန် လွယ်ကူသော်လည်း မည်သည့်ပါဌ်မှန်ကန်ကြောင်း ခိုင်လုံသော ကျမ်းဂန်သာဓကဖြင့် တိတိကျကျဆုံးဖြတ်ရန် ကားခဲယဉ်း၏။ စည်ရှင် ဆရာတော်၏ ဝိသုဒ္ဓါရုံ ပိဋကအဘိဓာန်၌မူ "အမ္မကမ္မရီ" ဟု ရှိသင့်ကြောင်း မိန့်ဆို၏။ အမ္ဗကာယ- အမသတ္တဝါ၏၊ မမ္မရော( မရ္မရော)- မရ် မရ်ဟူသောအသံ (မပီသသောအသံ) ၊ အမ္ဗကမမ္မရော ဧတိဿာ အတ္ထီတိ အမ္ဗကမ္မရီ- အမသတ္တဝါ၏ မရ်မရ်ဟူသော မပီမသ တွန်သံရှိသော သတ္တဝါမ၊ ဝါ- ကြက်မငယ်၊ ဤသို့ ဝစနတ္ထ ပြုတော်မူ၏။
ပုရိသက+ရဝိတံ၊ ကြက်ဖ၏+တွန်သံကို။
ရဝိဿာမီတိ၊ တွန်လိုက်မည်ဟု။
(အာရဘန္တော၊ သော်)။
အမ္ဗကမ္မရိရဝိတံယေဝ၊ ကြက်မငယ်၏ မပီမသ တွန်သံကိုသာလျှင်။
ရဝတိ သေယျထာပိ၊ တွန်လိုက်လေသကဲ့သို့။
။ပ။၊
ရဝသိ၊ တွန်လိုက်လေ၏။
။ပ။၊
ဥသဘော၊ နွားတကောင်သည်။
သုညာယ၊ ခေါင်းဆောင်ဦးစီး နွားကြီးဆိတ်သုန်းသော။
ဂေါသာလာယ၊ နွားခြံ၌။
ဂမ္ဘီရံ၊ လေးနက်မြည်ဟီးနွားသံကြီးကို။
နဒိတဗ္ဗံ၊ မြည်ဟီစေသင့်သည်ဟု။
မညတိ သေယျထာပိ၊ မှတ်ထင်နေသကဲ့သို့။
။ပ။၊
မညတိ၊ မှတ်ထင်နေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သဉ္စမ္ဘရိံ၊ ကို။
အကံသု၊ ပြုကြကုန်ပြီ)။
အထခေါ၊ ၌။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
။ပ။၊
သဉ္ဇမ္ဘရိံ၊ ကို။
အကံသု၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤတွင်အပြီးတည်း။
စတုတ္ထံ၊ တည်း။