Haraṇakakathāvaṇṇanā
111. Haraṇakakathāyaṃ haraṇakan ti hariyamānaṃ .
Abhimukhaṃ katvā kaḍḍhanaṃ ākaḍḍhanaṃ , sesadisākaḍḍhanaṃ vikaḍḍhanaṃ .
Pādaṃ agghati , pārājikamevāti ettha antaṃ na gaṇhāmīti asallakkhitattā antassa ca gaṇhissāmīti sallakkhitasseva paṭassa ekadesattā pārājikaṃ vuttaṃ .
Sahabhaṇḍahārakan ti bhaṇḍahārakena saddhiṃ .
Santajjetvāti dhanuādīhi santajjetvā .
Soti bhaṇḍahārako .
Anajjhāvutthakan ti apariggahitakaṃ , asāmikanti attho .
Āharāpente dātabban ti ettha ‘‘ chaḍḍetvā dhuraṃ nikkhipitvā gatānampi nirālayānaṃ puna āharāpanassa vuttattā bhikkhūnampi attano santake parikkhāre acchinditvā parehi gahite tattha
V2.132 dhuranikkhepaṃ katvāpi puna taṃ balakkārenapi āharāpetuṃ vaṭṭatī ’’ ti desavāsino ācariyā vadanti , sīhaḷadīpavāsino pana taṃ keci ācariyā na icchanti .Teneva
M2.149 mahāgaṇṭhipade majjhimagaṇṭhipade ca vuttaṃ ‘‘ amhākaṃ pana taṃ na ruccatī ’’ ti .Aññesūti mahāpaccariādīsu .
Vicāraṇā eva natthīti tatthāpi paṭikkhepābhāvato ayamevatthoti vuttaṃ hoti .
Haraṇakakathāvaṇṇanā niṭṭhitā .