၁၉။ ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
နာတိကေ၊ နာတိကရွာ၌။
(ဆွေမျိုးတို့နေရာဌာန၏အဖြစ်ကြောင့်နာတိကမည်သောရွာ၌)
ဂိဉ္ဇကာဝသထေ၊ အုတ်ပြာသာဒ်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တတြ ခေါ၊ ထိုအခါ၌(နာတိကရွာဝယ်အုတ်ပြာသာဒ်၌မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာထိုအခါ၌)။ပ။
[ပဉ္စကနိပါတ်ပဌမသုတ်(စာမျက်နှာ-၁)ကြည့်]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
မရဏဿတိ၊ မရဏဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းသည်။
ဝါ၊ သေခြင်းတရားကိုအာရုံပြု၍အထပ်ထပ်အောက်မေ့အမှတ်ရနေခြင်းသဘောတရားသည်။
ဝါ၊ ကို။
ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်သည်။
ဗဟုလီကတာ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာအလေ့အလာပြုအပ်သည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်လသော်)
မဟပ္ဖလာ၊ (လောကုတ္တရာသုခဟူသော)မြတ်သောအကျိုးရှိသည်။
မဟာနိသံသာ၊ (လောကုတ္တရာသုခဟူသော)မြတ်သောအာနိသင်ရှိသည်။
အမတောဂဓာ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ဟူသောထောက်တည်ရာရှိသည်။
[အမတ+သြဂဓ]
အမတပရိယောသာနာ၊ အမြိုက်နိဗ္ဗာန်ဟူသောအပြီးသတ်တရားရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
မရဏဿတိ၊ ကို။
ဘာဝေထ နော၊ ဖြစ်ပွားစေကြကုန်၏လော။ (ဖြစ်ပွားစေကြရဲ့လား)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ မြတ်စွာဘုရားမေးမြန်းတော်မူအပ်လသော်။
အညတရော၊ တပါးသော။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်သနည်းဟူမူ)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
မရဏဿတိ၊ ကို။
ဘာဝေမိ၊ ဖြစ်ပွားစေပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)
ဘိက္ခု၊ ရဟန်း။
တွံ၊ သင်သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့ အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
[ယထာအနက်မရှိ]
မရဏဿတိ၊ ကို။
ဘာဝေသိ၊ ဖြစ်ပွားစေပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းတော်မူပြီ)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။
မယှံ၊ တပည့်တော်မှာ။
ဧဝံ၊ ဤသို့မရဏဿတိဖြစ်ပွားစေခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
အဟံ၊ ငါသည်။
ရတ္တိန္ဒိဝံ၊ တညဉ့်တနေ့ပတ်လုံး။
ဇီဝေယျံ၊ အသက်ရှည်ပါမူကား။
အဟောဝတ၊ ကြော်ကောင်းလေစွာ့။
(တံ ရတ္တိန္ဒိဝံ၊ ထိုအသက်ရှင်သမျှတညဉ့်တနေ့ပတ်လုံး။
ဝါ၊ ထိုအသက်ရှင်သမျှတညဉ့်တနေ့အတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမကို။
(အရိယမဂ်ကို ထိုးထွင်းသိမြင်စေနိုင်သော အဆုံးအမကို)
မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။
ကရေယျံ၊ သွင်းပိုက်ထားရပါမူကား။
မေ၊ ငါသည်။
ဝတ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
(ကိစ္စ၊ မိမိ၏စီးပွားဖြစ်သောရဟန်းကိစ္စကို)
ဗဟု၊ များစွာ။
ကတံ၊ ပြုကျင့်အားထုတ်အပ်သည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့ မရဏဿတိ ဖြစ်ပွားစေခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်ပါ၏)
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဤပုံအားဖြင့်။
အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။
မရဏဿတိ၊ ကို။
ဘာဝေမိ၊ ဖြစ်ပွားစေပါ၏။
ဣတိ၊ သို့
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
အညတရော၊ တပါးသော။
ဘိက္ခုပိ၊ ရဟန်းသည်လည်း။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။
အဟမ္ပိ၊ တပည့်တော်လဲပဲ။
မရဏဿတိ၊ ကို။ပ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဒိဝသံ၊ တနေ့ပတ်လုံး။
ဇီဝေယျံ၊ အသက်ရှည်ပါမူကား။
အဟောဝတ၊ စွာ့။
(တံ ဒိဝသံ၊ ထိုအသက်ရှည်သမျှတနေ့ပတ်လုံး။
ဝါ၊ ထိုအသက်ရှည်သမျှတနေ့အတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ ၏။
သာသနံ၊ ကို။
မနသိ၊ ၌။
ကရေယျံ၊ မူကား။
မေ၊ ငါသည်။
ဝတ၊ အမှန်တကယ်ပင်။
(ကိန္န၊ မိမိ၏စီးပွားဖြစ်သောရဟန်းကိစ္စကို)
ဗဟု၊ များစွာ။
ကတံ၊ သည်။
အဿ၊ ၏။
ဣတိ၊ သည်။
(ဟောတိ)။ပ။
အဟံ၊ ငါသည်။
ယဒန္တရံ (ယံ+အန္တရံ)၊ အကြင်အခိုက်အတန့်ခဏမျှသောကာလပတ်လုံး။
ဧက ပိဏ္ဍပါတံ၊ တကြိမ်တထပ်သောဆွမ်းကို။
ဘုဉ္ဇာမိ၊ စား၏။
ယဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းတကြိမ်စားအခိုက်အတန့်ခဏမျှကာလကြာရုံပင်။
ဇီဝေယျံ၊ မူကား။
အဟောဝတ၊ စွာ့။
(တဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းတကြိမ်စားအခိုက်အတန့်ကာလအတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ ၏။
သာသနံ၊ ကို။ပ။
အဟံ၊ သည်။
ယဒန္တရံ၊ လုံး။
စတ္တာရော အာလော ပေ၊ လေးလုတ်သောဆွမ်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
ပဉ္စ အာလောပေ၊ ငါးလုတ်သောဆွမ်းတို့ကိုသော်လည်းကောင်း။
သင်္ခါဒိတွာ၊ ဝါး၍။
အဇ္ဈောဟရာမိ၊ မျိုးချ၏။
တဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းလေးငါးလုတ်ဝါးမျိုးရာအခိုက်အတန့်မျှကာလကြာရုံပင်။
ဇီဝေယျံ၊ မူကား။
အဟော ဝတ၊ စွာ့။
(တဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းလေးငါးလုတ်ဝါးမျိုရာအခိုက်အတန့်မျှကာလအတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ ၏။
သာသနံ။ပ။
အဟံ၊ သည်။
ယန္တရံ၊ အကြင်အခိုက်အတန်မျှ
အာလောပံ၊ တလုတ်သောဆွမ်းကို။
သင်္ခါဒိတွာ၊ ဝါး၍။
အဇ္ဈောဟရာမိ၊ ၏။
တဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းတလုတ်ဝါးမျိုရာအခိုက်အတန့်ခဏမျှသောကာလကြာရုံပင်။
ဇီဝေယျ၊ မူကား။
အဟော ဝတ၊ စွ့ာ။
(တဒန္တရံ၊ ထိုဆွမ်းတလုတ်ဝါးမျိုရာအခိုက်အတန့်မျှကာလအတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ ၏။
သာသနံ။ပ။
အဟံ၊ သည်။
ယဒန္တရံ၊ လုံး။
အဿသိတွာ ဝါ၊ ဝင်သက်လေကိုရှူသွင်းပြီး၍သော်လည်း။
ပဿသာ မိ၊ ထွက်သက်လေကိုထုတ်၏။
ပဿသိတွာ ဝါ၊ ထွက်သက်လေကိုထုတ်ပြီး၍သော်လည်း။
အဿသာမိ၊ ဝင်သက်လေကိုရှူသွင်း၏။
တဒန္တရံ၊ ထိုနှာခေါင်းလေတကြိမ်တခါအသွင်းအထုတ်ပြုလုပ်ရာအခိုက်အတန့်ခဏမျှသောကာလကြာရုံပင်။
ဇီဝေယျံ၊ မူကား။
အဟော ဝတ၊ စွာ့။
(တန္တရံ၊ ထိုနှာခေါင်းလေတကြိမ်တခါအသွင်းအထုတ်ပြုလုပ်ရာအခိုက်အတန့်မျှကာလအတွင်း၌)
ဘဂဝတော၊ ၏။
သာသနံ။ပ။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ထိုရဟန်းတို့ကလျှောက်အပ်လသော်။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ မူ)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော စ အယံ ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မရဏဿတိံ၊ မရဏဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကို။
ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဘာဝေတိ၊ ဟူမူ)
အဟံ၊ သည်။
ရတ္တိန္ဒိဝံ၊ တညဉ့်တနေ့ပတ်လုံး။
ဇီဝေယျံ၊ မူကား။
အဟောဝတ၊ စွာ့။ပ။
ဗဟု၊ စွာ။
ကတံ၊ သည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(ဘာဝေတိ၊ ဖြစ်ပွားစေ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော စ အယံ ဘိက္ခု၊ လည်း။
ဧဝံ၊ သို့။
မရဏဿတိံ။ပ။
[ဣမေ ဝုစ္စန္တိ ဘိက္ခဝေ ဘိက္ခု ပမတ္တာ စသောဝါကျသို့ သွားတော့အံ့]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ ဘိက္ခူ၊ ဤလေးဦးသောရဟန်းတို့ကို။
(မိမိအသက်ကိုတည့်တနေ့ပိုင်းဖြတ်သောရဟန်း, တနေ့ပိုင်းဖြတ်သောရဟန်း, ဆွမ်းတကြိမ်စားကာလပိုင်းဖြတ်သောရဟန်း, လေးငါးလုတ်စားကာလပိုင်းဖြတ်သောရဟန်းတည်းဟူသောဤလေးဦးသောရဟန်းတို့ကို)
ပမတ္တာ၊ မေ့လျော့ကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏ဟူ၍။
အာသဝါနံ၊ အာသဝတရားတို့၏။
ခယာယ၊ ကုန်ခန်းကြောင်းအရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှါ။
ဒန္ဓံ၊ နှေးကွေးသော။
ဝါ၊ နှေးကွေးစွာ။
မရဏဿတိံ၊ ကို။
ဘာဝေန္တိ၊ ဖြစ်ပွားစေကုန်၏ဟူ၍။
ဝုစ္စန္တိ၊ ဆိုအပ်ကုန်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယော စ ခေါ အယံ ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
မရဏဿတိံ၊ ကို။
ဘာဝေတိ၊ ၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဘာဝေတိ၊ ဟူမူ)။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေ ဘိက္ခူ၊ ဤနောက်နှစ်ဦးသောရဟန်းတို့ကို။
(မိမိအသက်ရှည်ချိန်ကိုဆွမ်းတလုတ်စားကာလမျှပိုင်းဖြတ်သောရဟန်း, တကြိမ်တခါအသက်ရှူရှိုက်ကာလမျှပိုင်းဖြတ်သော ရဟန်းဟူသောဤရဟန်းနှစ်ပါးတို့ကို)
အပ္ပမတ္တာ၊ မမေ့လျော့ကြကုန်ဘဲ။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏ဟူ၍။ပ။
တိက္ခံ၊ ထက်သန်သော။
ဝါ၊ ထက်သန်စွာ။ပ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
(ထိုသို့ နောက်နှစ်ဦးသောရဟန်းတို့သာမမေ့မလျော့နေကြ၍ထက်သန်စွာမရဏဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းကိုဖြစ်ပွားစေကြကုန်သည်အဖြစ်ကြောင့်)
ဣဟ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဧဝံ၊ ၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်။
(ကိန္တိ၊ ၍။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဟူမူ။
မယံ၊ ငါတို့သည်)
အပ္ပမတ္တာ၊ မမေ့လျော့ ကြကုန်ဘဲ။
ဝိဟရိဿာမ၊ နေကြကုန်အံ့။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
ခယာယ၊ ငှာ။
တိက္ခံ၊ သော။
ဝါ၊ စွာ။
မရဏဿတိံ၊ ကို။
ဘာဝေဿာမ၊ ဖြစ်ပွားစေကြကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍။
(သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ ဟိ၊ ဤသို့နှလုံးသွင်း၍သာလျှင်။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ရမည်။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ) နဝမံ။