အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။ ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။ ဝါ၊ ဤသာသနာတော်က။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ ကမ္မာရာမော ၁။ကမ္မာရာမောဘဿာရာမာ။ ။ကမ္မ(နဝကမ္မ)၊ အသစ်တိုးချဲ့ပြုလုပ်ဖွယ်လုပ်ငန်းကိစ္စ။ အာရမဏိ အာရာမော=ပျော်မွေ့ခြင်း၊ ကမ္မ(နဝကမ္မေ) အာရာမော အဿာတိ ကမ္မာရာမော=အသစ်တိုးချဲ့လုပ်ငန်းကိစ္စ၌ ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ။ ဤသို့အဋ္ဌ ကထာ၌ ဝစနတ္ထပြု၏၊ ဋီကာလာ ကနည်းအဖွင့်အလိုအားဖြင့်မူ-အာရမိတဗ္ဗောတိ အာရာမော=ပျော်မွေ့ဖွယ်(လုပ်ငန်းကိစ္စ)ကမ္မံ အာရာမော ဧတဿာတိ ကမ္မာရာမော= အသစ်တိုးချဲ့လုပ်ငန်းကိစ္စဟူသော ပျော်မွေ့ဖွယ်(ပျော်စရာ)ရှိသောသူ။ ဘာသနီ ဘဿံ= စကားပြောခြင်းဘာသ+ဗျ) ဘဿ အာရာမော(ဘဿံ ဝါ အာရာမော) ယဿာတိ ဘာာရာမော။ နိဒ္ဒါယ အာရာမော(နိဒ္ဒါ ဝါ အာရာမော)ယဿာတိ နိဒ္ဒါရာမော။ ၊ (ဂန္တရ,ဝိပဿနာဓုရ၌မပျော်မွေ့ဘဲကျောင်းဆောက်ခြင်းစသော) အသစ်တိုးချဲ့ပြုလုပ်ဖွယ်လုပ်ငန်းကိစ္စ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။ [အဋ္ဌကထာဖွင့် ဝိဂြိုဟ်နက်တည်း] ဝါ၊ အသစ်တိုးချဲ့ပြုလုပ်ဖွယ်လုပ်ငန်းကိစ္စဟူသောပျော်မွေ့ဖွယ်ရှိသည်။ [ဋီကာအနက်] ကမ္မရ တော၊ အသစ်တိုးချဲ့ပြုလုပ်ဖွယ်လုပ်ငန်းကိစ္စ၌ပျော်မွေ့နေသည်။ ကမ္မာရာမတီ၊ အသစ်တိုးချဲ့ပြုလုပ်ဖွယ်လုပ်ငန်းကိစ္စ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်ကို။ အနုယုတ္တော၊ ထပ်တလဲလဲအားထုတ်နေသည်။ ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။ ဘဿာရာမော၊ (မိန်းမယောက်ျားတို့ရုပ်အဆင်းလှမလှစသည်ထွေပြား)စကားပြောဆိုခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။ ဝါ၊ စကားပြောဆိုနေရခြင်းတည်းဟူသောပျော်မွေ့ဖွယ်ရှိသည်။ ဘရတော၊ စကားပြောဆိုခြင်း၌ပျော်မွေ့သည်။ ဘဿာရာမတံ၊ စကားပြောဆိုခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်ကို။ အနုယုတ္တော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
နိဒ္ဒါရာမော၊ အိပ်ခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။
ဝါ၊ အိပ်ခြင်းဟူသောပျော်မွေ့ဖွယ်ရှိသည်။
နိဒ္ဒါရတော၊ အိပ်ခြင်း၌ပျော်မွေ့သည်။
နိဒ္ဒါရာမတံ၊ အိပ်ခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်အဖြစ်ကို။
အနုယုတ္တော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သင်္ဂဏိကာရာမော၂။သင်္ဂဏိကာရာမော ပပဉ္စာရာမော။ ။သင်္ဂဏန်သမောဓာနံ သင်္ဂဏိကာ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့် ပေါင်းစုနေထိုင်ခြင်း၊ သံ+ဂဏ+ကျ+ဣအာဂုံ] သင်္ဂဏိကာယ အာရာမော (သင်္ဂဏိကာ ဝါ အာရာမော) ယဿာတိ သင်္ဂဏိကာရာမော။ အဋ္ဌကနိပါတ် စာပိုဒ်(၃၀) အနုရုဒ္ဓမဟာဝိတက္ကသုတ် အဋ္ဌကထာ၌ တဏှာ, မာန, ဒိဋ္ဌိဟူသော တရားသုံးပါးတို့ကို ပပဉ္စဟု ခေါ်ဆိုကြောင်း ဖွင့်ထား၏ဤဘဒ္ဒကသုတ် အဋ္ဌကထာ ၌ကား
“ပပန္နောတိ တဏှာဒိဋ္ဌိမာနဝသေန ပဝတ္တော မဒနာကာရသတ္တိတော ကိလေသပပန္နော၊ တဏှာဒိဋ္ဌိမာနတို့ အလိုကျ မာန်ယစ်မူးရူးခြင်းသဘောအားဖြင့်တည်ရှိသော ကိလေသာကို ပပဉ္စခေါ်သည်ဟု ဖွင့်သည်ဤအဖွင့်အလို တဏှာ, ဒိဋ္ဌိ, မာနတို့နှင့် တကွသော ကိလေသာတို့ကို “ပပဉ္စခေါ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ် သက်ရောက်၏တနည်းအားဖြင့်မူ ဝသေနပုဒ်ကို “အလိုကျအားဖြင့်”ဟု အနက်မဆိုဘဲ “အဖြစ်(အနေ)အားဖြင့်”ဟု အနက်ဆိုလျှင်ကား “တဏှာ ဒိဋ္ဌိမာနအဖြစ်(အနေ)အားဖြင့် ဖြစ်သော (မာန်ယစ်မူးရူးခြင်းသဘောအားဖြင့် တည်ရှိသော) ကိလေသာဟူသော ပပဉ္စတရား”ဟု ဆိုလိုသောကြောင့် တဏှာ, ဒိဋ္ဌိ, မာနဟူသော ကိလေသာသုံးမျိုး ကိုပင် “ပပဉ္စ’ခေါ်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်သက်ရောက်၏။ ပပဉ္စတိ ဝိတ္ထာရေတီတိ ပပဉှာ=ဝဋ်ဒုက္ခနယ်ပယ်ကို ချဲ့တတ်သောတရား၊ ပပဉ္စ အာရာမော (ပပန္နော ဝါ အာရာမော်) ယဿာတိ ပပဉ္စာရာမော။ ၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့်ပေါင်းစုနေထိုင်ခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။
သင်္ဂဏိကရတော၊ အပေါင်းအဖော်တို့နှင့်ပေါင်းစုနေထိုင်ခြင်း၌ပျော်မွေ့သည်။
သင်္ဂဏိကာရာမတံ၊ ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်အဖြစ်ကို။
အနုယုတ္တော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သံသဂ္ဂါရာမော၊ (အမျိုးသမီးဘိက္ခုနီစသည်တို့နှင့်)ရောနှောဆက်ဆံခြင်း၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။
သံသဂ္ဂရတော၊ ဘိက္ခုနီစသည်တို့နှင့်ရောနှောဆက်ဆံခြင်း၌ပျော်မွေ့သည်။
သံသဂ္ဂါရာမတံ၊ ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်အဖြစ်ကို။
အနုယုတ္တော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပပဉ္စာရာမော၊ ဝဋ်ဒုက္ခနယ်ပယ်ကိုချဲ့ထွင်တတ်သောကိလေသာ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်။
(တဏှာ မာန ဒိဋ္ဌိတို့၏ အလိုကျ မာန်ယစ်မူးရူးခြင်း သဘောဖြင့် ရပ်တည်သော ကိလေသာတည်းဟူသော ဝဋ်ဒုက္ခနယ်ချဲ့တရား၌ ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသည်)
ပပဉ္စရတော၊ ဝဋ်ဒုက္ခနယ်ပယ်ကိုချဲ့ထွင်တတ်သောကိလေသာ၌ပျော်မွေ့သည်။
ပပဉ္စာရာမတံ၊ ၌ပျော်မွေ့ခြင်းရှိသူ၏အဖြစ်ကို။
အနုယုတ္တော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယထာ ယထာ၊ ဖြင့်။
ဝိဟာရံ၊ ကို။
ကပ္ပယတော၊ သော။
အဿ၊ ထိုရဟန်းမှာ။ပ။
ကာလကိရိယာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။