၂၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
စ၊ မေးဖွယ်ရှိသည်ကား။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်ပွါးစေအပ်သော။
ကထံ၊ အဘယ်သို့။
ဗဟုလီကတာ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာအလေ့အလာပြုအပ်သော။
မရဏဿတိ၊ မရဏဿတိကမ္မဋ္ဌာန်းသည်။
မဟပ္ဖလာ၊ သည်။ပ။
အမတပရိယောသာနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဒိဝသေ၊ နေ့အချိန်သည်။
နိက္ခန္တေ၊ ကုန်လွန်လသော်။
ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်အချိန်သည်။
ပတိဂတာယ၊ ဆိုက်ရောက်လာလသော်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ပဋိသဉ္စိက္ခတိ၊ ဟူမူ။)
မေ၊ ငါ့မှာ။
မရဏဿ၊ သေခြင်း၏။
ပစ္စယာ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဗဟုကာ ခေါ၊ ဧကန်ပင်များလှကုန်၏။
အဟိ ဝါ၊ မြွေသည်သော်လည်း။
မံ၊ ငါ့ကို။
ဍံသေယျ၊ ကိုက်ရာ၏။
ဝိစ္ဆိကော ဝါ၊ ကင်းမြီးကောက်သည်သော်လည်း။ပ။
သတပဒီ ဝါ၊ ကင်းခြေများသည်သော်လည်း။ပ။
တေန၊ ထိုသို့ကိုက်ခြင်းကြောင့်။
မေ၊ ငါ၏။
ကာလကိရိယာ၊ သေဆုံးခြင်းသည်။
အဿ၊ ဖြစ်လေရာ၏။
သော၊ ထိုမြွေစသည်အကိုက်ခံရခြင်းသည်။
မမ၊ ငါ၏။
အန္တရာယော၊ အန္တရာယ်သည်။
(အသက်, ရဟန်းတရား, နတ်ပြည်, အရိယမဂ်တို့၏အန္တရာယ်သည်)
အဿ၊ ဖြစ်လေရာ၏။
ဥပက္ခလိတွာ ဝါ၊ ချွတ်ချော်၍သော်လည်း။
ပပတေယျံ၊ လဲကျသွားလေရာ၏။
ဝါ၊ ချောက်ထဲစသည်သို့လိမ့်ကျသွားလေရာ၏။
မေ၊ ငါ၏။
ဝါ၊ ငါသည်။
ဘုတ္တံ၊ စားထားအပ်ပြီးသော။
ဘတ္တံ ဝါ၊ ထမင်းအစာသည်သော်လည်း။
ဗျာပဇ္ဇေယျ၊ (အစာမကျေခြင်းစသည်ဖြင့်)ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ရောက်လေရာ၏။
မေ၊ ငါ၏။
ပိတ္တံ ဝါ၊ သည်းခြေသည်သော်လည်း။
ကုပ္ပေယျ၊ ဖောက်ပြန်လေရာ၏။
မေ၊ ငါ၏။
သေမှံ ဝါ၊ သလိပ်သည်သော်လည်း။ပ။
မေ၊ ငါ၏။
သတ္တကာ၊ အားလက်နက်ကဲ့သို့ကိုယ်အင်္ဂါအဆက်အစပ်တို့ကိုဖြတ်တောက်တတ်ကုန်သော။
ဝါတာ ဝါ၊ လေတို့သည်သော်လည်း။
ကုပ္ပေယျုံ၊ ဖောက်ပြန်ကုန်ရာ၏။
တေန၊ တို့ကြောင့်။ပ။
သော၊ ထိုချွတ်ချော်လဲကျခြင်းစသည်သည်။
မမ၊ ငါ၏။
အန္တရာယော၊ သည်။
အဿ၊ ဖြစ်လေရာ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ပဋိသန္ဓေက္ခတိ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုဆင်ခြင်စဉ်းစားသောရဟန်းသည်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိသဉ္စိက္ခိတဗ္ဗံ၊ (ထပ်မံ၍)ဆင်ခြင်စဉ်းစားသင့်၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ပဋိသန္နိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ဟူမူ)
မေ၊ ငါသည်။
ရတ္တိံ၊ ညဉ့်အချိန်၌။
ကာလံ၊ သေဆုံးခြင်းကို။
ကရောန္တဿ၊ (အကယ်၍)ပြုစဉ်။
ဝါ၊ အကယ်၍ပြုလသော်။
ယေ၊ အကြင်အကုသိုလ်တရားတို့သည်။
အန္တရာယာယ၊ (အရိယမဂ်၏)အန္တရာယ်အကျိုးငှာ။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်ရာ၏။
မေ၊ ငါ၏။
(သန္တာနေ၊ စိတ်အစဉ်၌)
အပ္ပဟီနာ၊ မပယ်အပ်သေးကုန်သော။
ပါပကာ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလာ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
တေ ဓမ္မာ၊ ထိုတရားတို့သည်။
အတ္ထိ နုခေါ၊ ရှိလေကုန်သလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ပဋိသန္နိက္ခိတဗ္ဗံ၊ သင့်၏)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပစ္စဝေက္ခမာနော၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစားလသော်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သစေ ဇာနာတိ၊ အကယ်၍သိငြားအံ့။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဇာနာတိ၊ သိသနည်းဟူမူ။)
မေ၊ ငါသည်။
ရတ္တိံ၊ ၌။
ကာလံ၊ ကို။ပ။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။
တေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
အတ္ထိ၊ ရှိနေကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
(သေစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့သိသည်ဖြစ်လသော်)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုရဟန်းသည်။
(မိမိမှာ မပယ်အပ်သေးသော အကုသိုလ်တရားများရှိနေသေး၏ဟုသိသောထိုရဟန်းသည်)
ပါပကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
တေသံယေဝ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့ကိုပင်လျှင်။
ပဟာနာယ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာ။
အဓိမတ္တော၊ လွန်ကဲသောအတိုင်းအတာရှိသော။
ဝါ၊ အားကောင်းသော။
ဆန္ဒော စ၊ ကုသိုလ်ဆန္ဒကိုလည်းကောင်း။
ဝါယာမော စ၊ (ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်း)ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှဝီရိယကိုလည်းကောင်း။
ဥဿာဟော စ၊ ထို့ထက်ပိုလွန်၍အားထုတ်မှုဝီရိယကိုလည်းကောင်း။
ဥဿောဠှီ စ၊ ပြီးစီးထမြောက်စေသောဝီရိယကိုလည်းကောင်း။
အပ္ပဋိဝါနီ စ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စမပြီးဆုံးမီအတွင်း၌) နောက်သို့ဆုတ်နုစ်ခြင်းမရှိသည်အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
သတိ စ၊ အမှတ်ရသောသတိကိုလည်းကောင်း။
သမ္ပဇညဉ္စ၊ ကောင်းစွာဆင်ခြင်သိမြင်သောဉာဏ်ပညာကိုလည်းကောင်း။
ကရဏီယံ၊ ပြုသင့်ဖြစ်စေသင့်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အာဒိတ္တစေလော ဝါ၊ မီးလောင်အပ်သောအဝတ်ပုဆိုးရှိသောသူသည်လည်းကောင်း။
အာဒိတ္တသီသော ဝါ၊ မီးလောင်အပ်သောဦးခေါင်းရှိသောသူသည်လည်းကောင်း။
တဿေဝ စေလဿ ဝါ၊ ထိုအဝတ်ပုဆိုးကိုသာလျှင်လည်းကောင်း။
တဿေဝ သီသဿ ဝါ၊ ထိုဦးခေါင်းကိုသာလျှင်လည်းကောင်း။
နိဗ္ဗာပနာယ၊ မီးငြိမ်းစေခြင်းငှာ။
အဓိမတ္တံ၊ သော။
ဆန္ဒဉ္စ၊ ကိုလည်းကောင်း။
ဝါယာမဉ္စ၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုဝီရိယကိုလည်းကောင်း။ပ။
ကရေယျ သေယျထာပိ၊ ပြုရာသကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။ပ။
ကရဏီယံ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုသို့မဟုတ်မူ၍။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ပ။
သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဇာနာတိ၊ ဟူမူ)
မေ၊ ငါသည်။
ရတ္တိံ၊ ၌။
ကာလံ၊ ကို။ပ။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။
တေ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
နတ္ထိ၊ မရှိတော့ကုန်။
ဣတိ၊ သို့။
(သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုရဟန်းသည်။
(မိမိမှာ အကုသိုလ်တရားများ ပယ်အပ်ပြီးဖြစ်၏ဟုသိသော ထိုရဟန်းသည်)
တေနေဝ ပီတိ ပါမောဇ္ဇေန၊ ထိုနှစ်သက်မှု,ဝမ်းမြောက်မှုဖြင့်ပင်လျှင်။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
အဟောရတ္တံ၊ နေ့ညဉ့်ပတ်လုံး။
အနုသိက္ခိနာ၊ အဖန်ဖန်အထပ်ထပ်ဖြည့်ကျင့်အားထုတ်လျက်။
ဝိဟာတဗ္ဗံ၊ နေသင့်၏။
ဝါ၊ နေရမည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုမှတပါး။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်သည်။
နိက္ခန္တာယ၊ ကုန်လွန်လသော်။
ဒိဝသေ၊ နေ့သည်။
ပတိဂတေ၊ ဆိုက်ရောက်လာလသော်။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ပဋိသန္နိက္ခတိ၊ ၏။ပ။
ဒိဝါ၊ နေ့၌။
ကာလံ၊ သေဆုံးခြင်းကို။
ကရောန္တဿ၊ အကယ်၍ပြုစဉ်။
ဝါ၊ သော်။ပ။
ဝိဟာတဗ္ဗံ၊ နေသင့်၏။
ဝါ၊ နေရမည်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဘာဝိတာ၊ ဖြစ်ပွားစေအပ်သော။
ဧဝံ၊ သို့။
ဗဟုလီကတာ၊ သော။
မရဏဿတိ၊ သည်။ပ။
အမတပရိယောသာနာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစ)ဒသမံ၊ တည်း။
ဒုတိယော၊ သော။
သာရဏီယဝဂ္ဂေါ၊ ဝဂ်တည်း။