Issues
Select Version
sāsanāre-သာသနာရေး
မြန်မာဘာသာ
Bhikkhu Bodhi
English
Chakkanipātapāḷi
Chakkanipātapāḷi

8. Purisindriyañāṇasuttaṃ

Author: sāsanāre-သာသနာရေး @ IAPT

၆၂။ [ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၃၀) နာဂိတသုတ်(စာမျက်နှာ-၅ဝ၊ ၅၁)လည်းကြည့်] ယေန(ပဒေသေန)၊ ၌။ ဒဏ္ဍကပ္ပကံ နာမ၊ ဒဏ္ဍကပ္ပကမည်သော။ ကောသလာနံ၊ တို့၏။ ဝါ၊ ၏။ နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။ (အတ္ထိ)။ပ။
အထ ခေါ၊ ၌။ ဘဂဝါ၊ သည်။ မဂ္ဂါ၊ လမ်းမှ။ သြက္ကမ္မ၊ ဖဲခွာ၍။ အညတရသ္မိံ၊ တခုသော။ ရုက္ခမူလေ၊ သစ်ပင်၏အနီး၌။ ဝါ၊ သစ်ပင်အောက်၌။ ပညတ္တေ၊ ခင်းထားအပ်သော။ အာသနေ၊ နေရာထိုင်ခင်းပေါ်၌။ နိသီဒိ၊ ထိုင်နေတော်မူပြီ။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုနောက်တော်ပါရဟန်းတို့သည်လည်း။ အာဝသထံ၊ တည်းခိုရာအဆောက်အဦကို။ ပရိယေသိတုံ၊ ရှာဖွေခြင်းငှာ။ ဒဏ္ဍကပ္ပကံ၊ ဒဏ္ဍကပ္ပကနိဂုံးသို့။ ပဝိသိံသု၊ ဝင်ကြကုန်ပြီ။
အထခေါ၊ ၌။ အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ သမ္ဗဟုလေဟိ၊ များစွာကုန်သော။ ဘိက္ခူဟိ၊ ရဟန်းတို့နှင့်။ သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အစိရဝတီ၊ အစိရဝတီမည်သော။ နဒီ၊ မြစ်သည်။ (အတ္တိ၊ ရှိ၏) တေန၊ ထိုအရပ်၌။ ဝါ၊ သို့။ ဂတ္တာနိ၊ တို့ကို။ ပရိသိဉ္စိတုံ၊ ငှာ။ ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားပြီ။ [ဤဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ်(၄၃)နာဂသုတ်(စာမျက်နှာ-၅ဝ၅)ကြည့်]
အစိရဝတိယာ၊ သော။ နဒိယာ၊ ၌။ပ။
အထ ခေါ၊ ၌။ အညတရော၊ တပါးသော။ ဘိက္ခု၊ (ဒေဝဒတ်ဘက်သားဖြစ်သော)ရဟန်းသည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အာယသ္မာ အာနန္နော၊ သည်။ (အတ္ထိ) တေန၊ ထိုအရပ်၌။ ဥပသင်္ကမိ၊ သွားပြီ။ ဝါ၊ ရောက်လာပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားပြီး၍။ ဝါ၊ ရောက်လာပြီး၍။ အာယသ္မန္တံ အာနန္ဒံ၊ အရှင်အာနန္ဒာကို။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အာဝေါစ၊ မေးမြန်းပြောဆိုပြီ။ (ကိန္တိ၊ သို့။ အဝေါစ၊ ဟူမူ။)
အာဝုသော အာနန္ဒ၊ ငါ့ရှင်အာနန္ဒာ။ ကိံ နု ခေါ၊ အဘယ်သို့ပါနည်း။ ဝါ၊ ဘယ့်နှယ်ပါလဲ။ သဗ္ဗံ၊ ဖြစ်လတ္တံ့သော အကြောင်းအရာအားလုံးကို။ စေတသော၊ စိတ်တော်ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ကောင်းစွာ အစဉ်မပြတ်ဆောင်ယူ၍။ ဝါ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။ [အာပါသိကော ဒေဝဒတ္တော-ဟူသော ဝါကျသို့သွားအံ့] ဒေဝဒတ္တော၊ ဒေဝဒတ်သည်။

အာပါယိကော၁။ အာပါယိကော အတေကိစ္ဆာ။ ။နိဗ္ဗတ္တိဝသေန နိရယံ အရဟတိဟူသော မဇ္ဈိမပဏ္ဏာသဋီကာ (၄၇)နှင့်အညီ ဤသုတ်ဋီကာ၌လည်း “နိဗ္ဗတ္တိဝသေန အပါယံ အရဟတိ”ဟူ၍ အရဟတိပုဒ် ပါရမည်ဤသုတ် အဋ္ဌကထာ၌ “အာပါယိကောတိ အပါယေ နိဗ္ဗတ္တနကောဟု ဖွင့်၍ စူဠဝါပါဠိတော် သံဃဘေဒကက္ခန္ဓက အဋ္ဌကထာ (၁၁၂)၌ “အပါယေ နိဗ္ဗတ္တိဿတီတိ အာပါယိကော”ဟု ဖွင့်သည်။
တိကိစ္ဆနံ တိကိစ္ဆာ၊ ကုစားနိုင်ခြင်း၊ နတ္ထိ တိကိစ္ဆာ ယဿ ဒေဝဒတ္တဿာတိ အာကိစ္စော-ဟု ဝစနတ္ထပြု။ ဣဒါနိ ဗုဒ္ဓသဟဿေနာပိ တိကိစ္ဆိတုံ န သက္ကာတိ အတေကိစ္ဆာ-ဟူ၍ စူဠဝါအဋ္ဌကထာဖွင့်သည်။
၊ အပါယ်ဘုံ၌ဖြစ်လတ္တံ့သည်။ ဝါ၊ အပါယ်ဘုံ၌ဖြစ်ထိုက်သည်။ နေရယိကော၊ အဝီစိငရဲသို့လားရောက် လတ္တံ့သည်။ ဝါ၊ အဝီစိငရဲ၌ ဖြစ်ထိုက်သည်။ ကပ္ပဋ္ဌော၊ (အဝီစိငရဲ၏သက်တမ်း အာယုကပ်ဖြစ်သော) အန္တရကပ်ပတ်လုံးတည်နေရလတ္တံ့သည်။ အတေကိစ္ဆော၊ ကုစားနိုင်ခြင်းမရှိသည်။ ဝါ၊ (အဝီစိသို့မရောက်အောင်) ကုစားတားဆီး၍ မရနိုင်တော့သည်။ (ဟောတိ၊ ဖြစ်၏) ဣတိ၊ ဤသို့။ ဒေဝဒတ္တော၊ ဒေဝဒတ်ကို။ ဝါ၊ ဒေဝဒတ်၏ နောင်ဖြစ်မည့်ဘဝကို။ ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ဗျာကတော ကိံ နု ခေါ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ခဲ့ပါသလော။

ဥဒါဟု၊ ထိုသို့မဟုတ်။ ကေနစိဒေဝ၊ တစုံတခုသာဖြစ်သော။ (အပါယ်ဘုံသို့ ဒေဝဒတ်လားရောက်ဖို့အတွက် မသေမချာ တစုံတခုသာဖြစ်သော) ပရိယာယေန၊ (အကုသိုလ်ကံဟူသော) အကြောင်းဖြင့်။ ဗျာကတော နု ခေါ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ခဲ့ပါသလော။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြောဆိုပြီ)

အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။ ဧတံ၊ ဤဒေဝဒတ်၏နောင်ဖြစ်လတ္တံ့သောဘဝကို။ ဧဝံ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။ (ဤသို့ "အာပါဃိကော ဒေဝဒတ္တော။ပ။ အာကိစ္ဆာ"ဟူ၍ပင်) ဘဂဝတာ၊ သည်။ ဗျာကတံ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ ပြန်လည်မိန့်ဆိုပြီ)။ပ။
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ သမ္ဗဟုလေဟိ၊ ကုန်သော။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။ အထ ခေါ၊ ၌။ အညတရော၊ သော။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ (အမှိ၊ ရှိ၏) တေန၊ ထိုတပည့်တော်ရှိရာအရပ်၌။ ဝါ၊ သို့။ ဥပသင်္ကမိ၊ ရောက်လာပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ၍။ မံ၊ တပည့်တော်ကို။ ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။ အဝေါစ၊ မေးမြန်းပါပြီ။ (ကိန္တိ အဝေါစ)။ပ။
ဘန္တေ၊ ရား။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ ထိုရဟန်းကပြောဆိုအပ်လသော်။ အဟံ၊ တပည့်တော်သည်။ တံ ဘိက္ခုံ၊ ထိုရဟန်းကို။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစံ၊ ပြန်ပြောပါပြီး (ကိန္တိ အဝေါစံ)။ပ။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ သော ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းသည်။ အစိရပဗ္ဗဇိတော၊ ရဟန်းပြု၍ မကြာမြင့်သေးသော။ နဝေါ ဝါ၊ သီတင်းငယ်သည်သော်လည်း။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဗာလော၊ မသိနားမလည်သော။ အဗျတ္တော၊ မလိမ္မာမနှံ့စပ်မပါးနပ်သော။ ထေရော ဝါ၊ ထေရ်ကြီးသည်သော်လည်း။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။ [ဤစကားသည် ဤလိုနေရာမျိုး၌ ထိုခေတ်ထိုအချိန်က အများသူငါ ပြောရိုးစဉ်လာရှိသည့်အတိုင်း မိန့်ကြားအပ်သော စကားဖြစ်ဟန်ရှိ၏။ ထို့ကြောင့်ပင် ခန္ဓဝဂ္ဂသံယုတ်နှာ-၉၅။ အနုရာဓသုတ်၌လည်း အရှင်အနုရာဓ၏အဖြေစကားကို မနှစ်သက်၍ ကဲ့ရဲ့လိုကြသော အညတိတ္ထိယ ပရိဗိုဇ်တို့သည် “သောစာယံ ဘိက္ခု၊ နဝေါ ဘဝိဿတိ အစိရပဗ္ဗဇိတော”စသည်ဖြင့် ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်ပါဠိဝါကျအတိုင်းပင် နဝဝါဒ,ဗာလဝါဒတို့ဖြင့် အရှင်အနုရာဓကို ကဲ့ရဲ့ကြကုန်၏]
မယာ၊ ငါဘုရားသည်။ ယံ၊ အကြင်စကားကို။ ဧကံသေန၊ သေချာတိကျ တခုတည်းသော အဖို့အားဖြင့်။ ဗျာကတံ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ပြီ။ တတ္ထ၊ ထိုစကား၌။ (သေချာတိကျစွာ မိန့်ကြားအပ်ပြီးသော ထိုစကား၌) ကထံ ဟိ၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။ ဒွေဇ္ဈံ၊ မတိမကျ နှစ်ခွနှစ်ဖြာ ကွဲသည်အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇိဿတိ နာမ၊ ရောက်လိမ့်လတ္တံ့နည်း။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣဒံ(အယံ) ဒေဝဒတ္တော၊ ဤဒေဝဒတ်ကို။ သဗ္ဗံ၊ နောင်ဖြစ်မည့်အကြောင်း အရာအားလုံးစုံကို။ မယာ၊ ငါသည်။ စေတသာ၊ ငါဘုရား၏စိတ်ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍။ ဗျာကတော ယထာ၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်သကဲ့သို့။ ဧဝံ၊ ဤအတူ။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ သဗ္ဗ၊ နောင်ဖြစ်မည့်အကြောင်းအရာအားလုံးစုံကို။ မယာ၊ သည်။ စေတသော၊ ဖြင့်။ သမန္နာဟရိတွာ၊ ၍။ ဗျာကတော၊ မိန့်ကြားတော်မူအပ်ပြီ။ အညံ၊ ဒေဝဒတ်မှတပါးတခြားသော။ တံ ဧကပုဂ္ဂလမ္ပိ၊ ထိုတဦးတယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်မျှကိုလည်း။ (နောင်ဖြစ်မည့် အကြောင်းအရာ အားလုံးကို ဆင်ခြင်စဉ်းစား၍ မိန့်ကြားအပ်ပြီးသော ထိုတဦးတယောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုမျှလည်း) အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ န သမနုပဿာမိ၊ မြင်တော်မမူ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယာဝကီဝဉ္စ၊ အကြင်မျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ အဟံ၊ အဖျားချွန်ဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်လောက်သော ပမာဏမျှပင်ရှိသော။ ဝါ၊ သားမြီးဖျားချွန်ကလေး၏ ကျရောက်ထောက်တည်နိုင်လောက်သော ပမာဏမျှပင်ရှိသော။ [ဝါလ၊ သားမြီး၏ +အဂ္ဂ၊ အဖျား +ကောဋိ၊ ထိပ်ချွန် +နိတ္တုဒန၊ ထိုးကော်ပြနိုင်သော။ ဝါ၊ ကျရောက်ထောက်တည်နိုင်လောက်သော။ + မတ္တာ၊ အတိုင်းအတာပမာဏ(ရှိသော)] သုက္ကဓမ္မံ၊ ဖြူစင်သော ကုသိုလ်တရားကို။ အဒ္ဒသံ၊ မြင်ရပြီ။
တာ၀၊ ထိုမျှလောက်သော ကာလပတ်လုံး။ (ထိုရွေ့ထိုမျှ ပမာဏရှိသော ဖြူစင်သောကုသိုလ်တရားကို မြင်ရသေးသမျှ ကာလပတ်လုံး) အဟံ၊ ငါသည်။ ဒေဝဒတ္တံ၊ ဒေဝဒတ်ကို။
"ဒေဝဒတ္တော၊ သည်။ အာပါယိကော၊ သည်။ပ။ အတေ ကိစ္ဆာ၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။" ဣတိ၊ ဤသို့။ နေဝ ဗျာကာသိံ၊ မိန့်ကြားတော်မမူပြီ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ယတော စ ခေါ၊ အကြင်အခါ၌ကား။ အဟံ၊ သည်။ပ။ န အဒ္ဒသံ၊ မတွေ့မြင်ရတော့ပြီ။
အထ၊ (မတွေ့မြင်ရရာ) ထိုအခါ၌။ အဟံ၊ သည်။ပ။
အတေကိစ္ဆော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဗျာကာသိံ၊ မိန့်ကြားပြီ။
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။ သာဓိကပေါရိသော **သာဓိကပေါရိသော**။ ။သဟ အဓိကေန ယံ ဝတ္တတီတိ သာဓိကံ၊ အပိုအလွန် ပမာဏနှင့် တကွဖြစ်သော (လက်ခုပ်တဖောင်)ပုရိသဿ ပမာဏံ ပေါရိသံ=မတ်တပ် ရပ်သော ယောက်ျား၏ (အထက်ဆန့်တန်း မြှောက်ထားအပ်သော လက်နှင့်တကွသော) ပမာဏဝါ=လက်ခုပ်တဖောင်။ သာဓိကံ ပေါရိသံ ယဿ ဂျူထကူပဿာတိ သာ့ခ်က ပေါရိသော၊ သမတိတ္တိကပုဒ်၏ ဝစနတ္ထကို ပဉ္စကနိပါတ်စာပိုဒ် (၂၈)ပဉ္စကသုတ်၊ ဤစာအုပ် စာမျက်နှာ(၄၈) ကြည့်။ ၊ အပိုအလွန်နှင့်တကွ လက်ခုပ်တဖောင်ရှိသော။ ဝါ၊ လက်ခုပ်တဖောင်ကျော်နက်သော။ ဂူထကူပေါ၊ မစင်ကျင်ကြီးတွင်းသည်။ ဂူထဿ၊ မစင်ကျင်ကြီးဖြင့်။ ပူရော၊ ပြည့်သည်။ သမတိတ္တိကော၊ တွင်း၏အနားရေးနှင့် အညီအမျှပြည့်သည်။ (အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏)
တတြ၊ ထိုမစင်တွင်း၌။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ သသီသကော၊ ဦးခေါင်းနှင့်တကွ လူတကိုယ်လုံးပင်။ [သဟ သီသေန ယော ပုရိသော ဝတ္တတိတိ သသီသကောဦးခေါင်းနှင့်တကွဖြစ်သော ယောက်ျားတကိုယ်လုံး] နိမုဂ္ဂေါ၊ နစ်မြုပ်သည်။ အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
တဿ၊ ထိုမစင်တွင်း၌ နစ်မြုပ်နေသော ယောက်ျား၏။ အတ္ထကာမော၊ အကျိုးကိုလိုလားသော။ ဝါ၊ ကြီးပွားမှုကိုလိုလားသော။ ဟိတကာမော၊ စီးပွားကိုလိုလားသော။ ယောဂက္ခေမကာမော၊ ယောဂလေးဖြာဘေးကင်းရာဌာနကို လိုလားသော။ ကောစိဒေဝ၊ တဦးဦးသာလျှင်ဖြစ်သော။ ပုရိသော၊ ယောက်ျားသည်။ တမှာ ဂူထကူပါ၊ ထိုမစင်တွင်းမှ။ ဥဒ္ဓရိတု ကာမော၊ ထုတ်ဆယ်ကယ်တင်ခြင်းငှာအလိုရှိသည်။ ဥပ္ပဇ္ဇေယျ၊ ဖြစ်ရာ၏။
သော၊ ထိုမစင်တွင်းမှထုတ်ဆယ်လိုသော ယောက်ျားသည်။ တံ ထကူပံ၊ ထိုမစင်တွင်းကို။ သမန္တာ၊ ဝန်းကျင်ပတ်ပတ်ထိုထိုအရပ်၌။ အနုပရိ ဂစ္ဆန္တော၊ အစဉ်မပြတ် လှည့်ပတ်သွားလသော်။ ယတ္ထ၊ အကြင်ကိုယ်ခန္ဓာအရပ်၌။ တံ၊ သိုမစင်တွင်း၌ကျသောယောက်ျားကို။ ဂဟေတွာ၊ ဆွဲကိုင်ယူငင်၍။ ဥဒ္ဓရေယျ၊ ထုတ်ဆယ်ကယ်တင်ရာ၏။ တဿ ပုရိသဿ၊ ထိုမစင်တွင်း၌ကျသော ယောက်ျား၏။ ဂထေန၊ မစင်ဖြင့်။ အမက္ခိတံ၊ မလူးကပ်အပ်သော။ (တံ ဌာနံ၊ ထိုခန္ဓာကိုယ်အရပ်ကို) ဝါလဂ္ဂကောဋိ နိတ္တူဒနမတ္တမ္ပိ၊ သားမြီးဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးညွှန်ပြနိုင်လောက်ရုံမျှ ပမာဏရှိသော နေရာကိုပင်လည်း။ ဝါ၊ သားမြီးဖျားချွန်ကလေး၏ ကျရောက်ထောက်တည်နိုင်လောက်ရုံမျှ ပမာဏရှိသော နေရာကိုပင်လည်း။ နေဝပဿယျ၊ မမြင်ရသည်သာ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။ ယတော၊ အကြင်အခါ၌။ပ။
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ တုမှေ၊ သင်တို့သည်။ သစေ သုဏေယျာထ၊ အကယ်၍ နားထောင်လိုကြကုန်ငြားအံ့။ (အဟံ၊ ငါသည်) တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ ပုရိသိန္ဒြိယဉာဏာနိ၊ ယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ ဣန္ဒြေတို့ ထက်သည် နုံ့သည် အဖြစ်ကို သိသောဉာဏ်တို့ကို။ ဝိဘဇိဿာမိ၊ ခွဲခြားဝေဘန်တော်မူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပုရိသိန္ဒြိယဉာဏာနိ၊ တို့ကို။ ယံ ဝိဘဇေယျ၊ အကြင်ခွဲခြား ဝေဘန်တော်မူရာ၏။ ဘဂဝါ၊ ဘုန်းတော်ကြီးမားတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ ဧတဿ၊ ထိုခွဲခြားဝေဘန်တော်မူခြင်း၏။ ကာလော၊ အချိန်အခါပါတည်း။ သုဂတ၊ အကျိုးရှိ ဟုတ်မှန်နှစ်တန်သောစကားကိုသာ မိန့်ဆိုတော်မူသော မြတ်စွာဘုရား။ ဧတဿ၊ ထိုခွဲခြားဝေဘန်တော်မူခြင်း၏။ ကာလော၊ တည်း။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။ ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။ (သမ္မုခါ၊ အထံတော်မှောက်၌) သုတွာ၊ ကြားနာကြကုန်၍။ ဓာရေဿန္တိ၊ နှုတ်တက်ဆောင်ထားမှတ်သားကြပါကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တေန၊ ထိုသို့အသင်လျှောက်ထား တောင်းပန်ခြင်းကြောင့်။ (တနည်း) တေနဟိ၊ ငါတိုက်တွန်း၏။ (တွံ၊ သင်သည်။ ဣမံ ဓမ္မံ၊ ဤတရားကို) သာဓုကံ၊ ကောင်းစွာ။ ဝါ၊ စွဲစွဲမြဲမြဲ မှတ်မှတ်သားသား။ ဝါ၊ ငါ၏စေခိုင်း တိုက်တွန်းချက်ဖြင့်။ သုဏာဟိ၊ နာယူလော။ မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။ ကရောဟိ၊ သွင်းပိုက်ထားသော။ (အဟံ၊ ငါသည်)
ဘာသိဿာမိ၊ ဟောတော်မူအံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့ (အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ)
ဧဝံ ဘန္တေ၊ ကောင်းပါပြီဘုရား။ ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣဓ၊ ဤသတ္တလောက၌။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဧကစ္စံ၊ အချို့သော။ ပုဂ္ဂလံ၊ ပုဂ္ဂိုလ်ကို။ ဧဝံ၊ ဤသို့။ စေတသာ၊ ငါဘုရား၏စိတ်ဖြင့်။ စေတော၊ လိုပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ကို။ ပရိစ္စ၊ ပိုင်းခြား၍။ ပဇာနာမိ၊ သိ၏။ (ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။ ပဇာနာမိ၊ သိသနည်းဟူမူ)
ကုမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ။ ကုသလာ၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မာပိ၊ တရားတို့သည်လည်း။ ဝိဇ္ဇမာနာ၊ ဤရွေ့ဤမျှရှိကုန်၏။ အကုသလာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာပိ၊ လည်း။ ဝိဇ္ဇမာနာ၊ ကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာမိ၊ ၏)
တမေနံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။ အပရေန၊ တပါးသော။ သမယေန၊ အခါ၌။ ဧဝံ၊ သို့။ပ။ ပဇာနာမိ၊ ၏။ (ကိန္တိ ပဇာနာမိ)
ဣမဿ ပုဂ္ဂလာ၊ မှာ။ ကုသလာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တရားတို့သည်။ အန္တရဟိတာ၊ ကွယ်ပကုန်ပြီ။ အကုသလာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သမ္မုခီဘူတာ၊ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်ပြီ။
စ၊ သို့သော်လည်း။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ (သန္တာနေ၊ စိတ်အစဉ်၌) အသမုစ္ဆိန္နံ၊ မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော။ ကုသလမူလံ၊ ကုသိုလ်မူလသည်။ ဝါ၊ ကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်းဓာတ်ခံသဘောသည်။ အတ္ထိ ခေါ၊ ရှိသေးသည်သာ။ တဿ၊ လိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ တမှာ ကုသလာ၊ ထိုကုသိုလ်မူလမှ။ ဝါ၊ ထိုကုသိုလ်၏ အကြောင်းရင်း ဓာတ်ခံသဘောမှ။ ကုသလံ၊ အခြားသောကုသိုလ်သည်။ ပါတု ဘဝိဿတိ၊ ထင်ရှားဖြစ်လတ္တံ့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ထင်ရှားဖြစ်လသော်။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ အပရိဟာနဓမ္မော၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ ဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ (ပဇာနာမိ၊ ငါဘုရားသိတော်မူ၏။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။ သေယျထာပိ၊ ကား။ အခဏ္ဍာနိ၊ (တစိတ်တပိုင်းမျှ) မကျိုးမပဲ့ကုန်သော။ အပူတီနိ၊ မပုပ်ဆွေးကုန်သော။ အဝါတာတပာတာနိ၊ လေနေပူတို့ မဖျက်ဆီးအပ်ကုန်သော။ သာရဒါနိ **၁။ သာရဒါနိ၏ ဝစနတ္ထနှင့် ရုပ်ပြီး**။ ။သာရံ အာဒိယန္တိ ဂဏှန္တိတိ သာရဒါနိ၊ အနှစ်အဆန်ကို ယူတတ်သော မျိုးစေ့များ။ ဤ၌ သာရသဒ္ဒူ ပပဒ အာပုဗ္ဗ ဒါဓာတ် အပစ္စည်းဖြင့် သာရာဒါနိ-ဟု ဆိုလိုလျက် အာကို ရဿပြု၍ သာရဒါနိ-ဟု စာရှိသည်၊ (တနည်း) သရဒပုဒ်ဏပစ္စည်းဖြင့် “သရဒေသရဒမာသေ နိဗ္ဗတ္တာနိ သာရဒါနိ= တန်ဆောင်မုန်းလ၌ ဖြစ်သော မျိုးစေ့များ”ဟု တဒ္ဓိတ် ဝစနတ္ထပြု။ ၊ အနှစ်အဆန်ကိုယူကုန်သော။ ဝါ၊ အနှစ်အဆန်ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ တန်ဆောင်မုန်းလ၌ ဖြစ်ကုန်သော။ သုခ သယိတာနိ၊ (မိုးလေးလပတ်လုံးဂိုဒေါင်၌) ကောင်းစွာ သိုလှောင်သိမ်းဆည်း ထားအပ်ကုန်သော။ ဗီဇာနိ၊ မျိုးစေ့တို့ကို။ သုခေတ္တေ၊ (မြေသြဇာအဆီအနှစ်ရှိ၍) ကောင်းသောလယ်မြေ၌။ သုပရိကမ္မကတာယ၊ ပြုလုပ်အပ်ပြီးသောကောင်းစွာ ထွန်ယက်မှုရှိသော။ ဘူမိယာ၊ မြေ၌။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ ကြဲချအပ်ကုန်ငြားအံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣမာနိ ဗီဇာနိ၊ ဤမျိုးစေ့တို့သည်။ ဝုဒ္ဓိံ၊ အညှောက်ပေါ်ထွက် တိုးတက်ကြီးပွားခြင်းသို့။ ဝိရူဠှိံ၊ အမြစ်သက်ဆင်းစည်ပင်ခြင်းသို့။ ဝေပုလ္လံ၊ အကိုင်းအခက်ဖြန့်ကား ပြန့်ပွားသည်အဖြစ်သို့။ အာပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ရောက်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သင်သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ သိနိုင်ပါ၏လော။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ မေးတော်မူပြီ)
ဧဝံ ဘန္တေ၊ သိနိုင်ပါ၏ဘုရား။ (ဣတိ၊ သို့။ အဝေါစ၊ ဖြေဆိုပြီ)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။ အဟံ၊ ငါသည်။ ဣဓ၊ ဤသတ္တလောက၌။ ဧကစ္စံ၊ သော။ပ။
အပရိဟာနဓမ္မော၊ ရှိသည်။၊ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာမိ၊ ၏)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်လည်း။ (ဤသို့ ကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ အကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မပယ်ဖြတ်အပ်သော ကုသိုလ်မူလရှိ၍ ထိုကုသိုလ်မူလမှ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လတ္တံ့သော အခြားသောကုသိုလ်ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် နောင်အခါ၌ မဆုတ်ယုတ်သော သဘောရှိသူဖြစ်လတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်း) တထာဂတဿ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်ကို။ [ဝိဒိတော၌စပ်ပါ] စေတသာ၊ ငါ၏စိတ်တော်ဖြင့်။ စေတော၊ ယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ကို။ ပရိစ္စ၊ ပိုင်းခြား၍။ ဝိဒိတော၊ သိအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ [ဤပုံအားဖြင့်လည်း၊ အကျယ်ဖွင့်အနက်ကို ယခင်ကအတိုင်းဆိုပါ] တထာဂတဿ၊ သည်။ ပုရိသိန္ဒြိယဉာဏံ၊ ပုရိသိန္ဒိယဉာဏ်ကို။ ဝါ၊ ယောကျာ်းပုဂ္ဂိုလ်တို့၏ဣန္ဒြေအထက်အနံ့ကိုသိသောဉာဏ်ကို။ စေတသာ၊ ငါ၏စိတ်ဖြင့်။ စေတော၊ ယောက်ျားပုဂ္ဂိုလ်၏စိတ်ကို။ ပရိစ္စ၊ ၍။ ဝိဒိတံ၊ သိအပ်သည်။ ဝါ၊ ရရှိအပ်သည်။ ဟောတိ၊ ၏။ [“ပုရိသိန္ဒိယဉာဏံ ဝိဒိတံ ဟောတိ”ဟု ပုဒ်ချင်းဆက်စပ်ပြီးလျှင် “ပုရိသိဋ္ဌိယဉာဏ်ကို သိအပ်၏။ ရရှိအပ်၏''ဟု အဓိပ္ပာယ်ယူပါ]
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ လည်း။ တထာဂတဿ၊ သည်။ အာယတိံ၊ နောင်အခါ၌။ ဓမ္မသမုပ္ပါဒေါ၊ ကုသိုလ် အကုသိုလ်တရားတို့၏ ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းကို။ပ။ ဝိဒိတော၊ သိအပ်သည်။ ဟောတိ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ ဣဓ၊ ဤသတ္တလောက၌။ အဟံ၊ ငါသည်
ပရိဟာနဓမ္မော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောရှိသည်။ပ။
သုခသယိတာနိ၊ ကုန်သော။ ဗီဇာနိ၊ တို့ကို။ ပုထုသိလာယ၊ ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ကျောက်ဖျာပေါ်၌။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ ချထားအပ်ကုန်ငြားအံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣမာနိ ဗီဇာနိ၊ တို့သည်။ ဝုဒ္ဓိံ၊ သို့။ပ။ န အာပဇ္ဇိဿန္တိ၊ မရောက်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ သိနိုင်ပါ၏လော။ ဣတိ(အဝေါစ၊ မေးတော်မူပြီ)။ပ။
ပရိဟာန ဓမ္မော၊ ရှိသည်။ ဘဝိဿတိ၊ တ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာမိ၊ ၏)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်လည်း။ (ဤသို့ အကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ ကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မပယ်ဖြတ်အပ်သော အကုသိုလ်မူလရှိ၍ ထိုအကုသိုလ်မူလမှ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လတ္တံ့သော အခြားသောအကုသိုလ်ရှိသည်အဖြစ်ကြောင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် နောင်အခါ၌ ဆုတ်ယုတ်သော သဘောရှိသူ ဖြစ်လတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်း) တထာဂတဿ၊ သည်။ ပုရိသ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ စေတသာ၊ ဖြင့်။ စေတော၊ ကို။ပ။
ဣမဿ ပုဂ္ဂလဿ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်၏။ ဝါ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်မှာ။ ဝါလဂ္ဂကောဋိ- နိတ္တုဒနမတ္တောပိ၊ သားမြီးဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်သော ပမာဏမျှလောက်ပင် ရှိသော။ ဝါ၊ သော။ သုက္ကော၊ ဖြူစင်သော။ ဓမ္မော၊ ကုသိုလ်တရားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧကန္တကာဠကေဟိ၊ စင်စစ်ဧကန် မည်းညစ်ကုန်သော။ အကုသလေဟိ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ (ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍) ကာယဿ၊ ၏။ ဘေဒါ။ပ။ ဥပပဇ္ဇိဿတိ၊ လားရောက်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာမိ၊ သိတော်မူ၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ၊ ကား။ ခဏ္ဍာနိ၊ ကျိုးပဲ့ကုန်သော။ ပူတီနိ၊ ပုပ်ဆွေးကုန်သော။ ဝါတာတပဟတာနိ၊ လေနေပူတို့ဖျက်ဆီးအပ်ကုန်သော။ ဗီဇာနိ၊ မျိုးစေ့တို့ကို။ သုခေတ္တေ၊ ၌။ သုပရိကမ္မကတာယ၊ သော။ ဘူမိယာ၊ ၌။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ စိုက်ပျိုးကြဲချအပ်ကုန်ငြားအံ့။ပ။
နိရယံ၊ သို့။ ဥပပဇ္ဇိဿတိ၊ တ္တံ့။ ဣတိ(ပဇာနာမိ)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်လည်း။ (ဤသို့သားမြီး ဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်လောက်ရုံမျှပင် သုက္ကဓမ္မမရှိတော့၍ စင်စစ် ဧကန်မည်းညစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံသည် အဖြစ်ကြောင့် ထိုပုဂ္ဂိုလ် သေဆုံးသောအခါ အပါယ်ငရဲသို့ လားရောက်လတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်း အားဖြင့်လည်း) တထာဂတဿ၊ သည်။ပ။
အာယတိံ၊ ၌။ ဓမ္မသမုပ္ပါဒေါ။ပ။ ဟောတိ၊ ၏။ ဣတိ၊ သို့။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။ ဝုတ္တေ၊ မြတ်စွာဘုရားမိန့်ကြားတော်မူအပ်လသော်။ အာယသ္မာ အာနန္ဒော၊ သည်။ ဘဂဝန္တံ၊ ကို။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။ အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။ (ကိန္တိ အဝေါစ)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ တိဏ္ဏံ၊ သုံးဦးကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။ သပ္ပဋိဘာဂါ၊ တူသောအဖို့ရှိကုန်သော။ ဝါ၊ အလားတူဖြစ်ကုန်သော။ အပရေပိ၊ အခြားလည်းဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးဦးကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တို့ကို။ ဝါ၊ တို့သည်။ ပညာပေတုံ၊ ခွဲခြားသိစေခြင်းငှာ။ ဝါ၊ ထုတ်ဖော်သတ်မှတ်ပညတ်ဟောကြားခြင်းငှာ။ သက္ကာ နု ခေါ၊ တတ်နိုင်ပါကုန်၏လော။ ဣတိ၊ သို့။ (အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ (တိဏ္ဏံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ တို့၏။ သပ္ပဋိ ဘာဂါ၊ ကုန်သော။ အပရေပိ၊ ကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ ပုဂ္ဂလာ၊ တို့ကို။ ဝါ၊ တို့သည်။ ပညာပေတုံ၊ ငှာ) သက္ကာ၊ တတ်နိုင်ပါကုန်၏။ ဣတိ၊ သို့။ ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အဟံ၊ သည်။ ဣဓ၊ ဤသတ္တလောက၌။ပ။
အကုသလာ၊ ကုန်သော။ ဓမ္မာ၊ တို့သည်။ သမ္မုခီဘူတာ၊ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာကုန်ပြီ။
စ၊ ထိုမျှမကသေး။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ (သန္တာနေ၊ ၌) အသမုစ္ဆိန္နံ၊ မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော။ ယံ ကုသလမူလံ၊ အကြင်ကုသိုလ်မူလသည်။ ဝါ၊ သည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တမ္ပိ၊ ထိုကုသိုလ်မူလသည်လည်း။ သဗ္ဗေန သဗ္ဗ၊ အချင်းခပ်သိမ်း။ [တနည်း-သဗ္ဗေန၊ အားလုံးသောအခြင်းအရာ။ သမုဂ္ဃါတံ၊ ပယ်သတ်အပ်သည်အဖြစ်သို့အားဖြင့်။ သစ္စံ၊ အားလုံးစုံအကုန်အစင်] ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။ ဧဝံ၊ ဤသို့ရောက်လသော်။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ၊ ကား။ အာဒိတ္တာနိ၊ မီးအဆင်းရောင်ဝင်းဝင်းပြောင်နေကုန်သော။ သမ္ပဇ္ဇလိတာနိ၊ ဝန်းကျင်ပတ်ရံ, မီးလျှံကြွတက်, ဝင်းဝင်း လက်နေကုန်သော။ သဇောတိဘူတာနိ၊ မီးလျှံအရောင်အလင်းနှင့်တကွဖြစ်၍ ဖြစ်ကုန်သော။ အင်္ဂါရာနိ၊ မီးကျီးခဲတို့ကို။ ပုထုသိလာယ၊ ကြီးမားသော ကျောက်ဖျာ၌။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ ချထားအပ်ကုန်ငြားအံ့။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဣမာနိ အင်္ဂါရာနိ၊ ဤမီးကျီးခဲတို့သည်။ ဝုဒ္ဓိံ၊ ကြီးပွားခြင်းသို့။ ဝိရူဠှိံ၊ စည်ပင်ခြင်းသို့။ ဝေပုလ္လံ၊ ပြန့်ပွားသည်အဖြစ်သို့။ န အာပဇ္ဇိဿန္တိ၊ မရောက်ကုန်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ ဤသို့။ တွံ၊ သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ သိနိုင်ပါ၏လော။ ဣတိ (အဝေါစ၊ မေး)
ဧဝံ ဘန္တေ၊ သိနိုင်ပါ၏ဘုရား။ (ဣတိ အဝေါစ၊ လျှောက်)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ ဝါ ပန၊ ဥပမာတမျိုးပြရလျှင်ကား။ သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။ သူရိယေ၊ နေသည်။ သြဂစ္ဆန္တေ၊ သက်လျောလသော်။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အာလောကော၊ အရောင်အလင်းသည်။ အန္တရဓာယိဿတိ၊ ကွယ်ပလတ္တံ့။ အန္ဓကာရော၊ အမိုက်မှောင်သည်။ ပါတုဘဝိဿတိ၊ ထင်ရှားဖြစ်လတ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ တွံ၊ သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ လော။
ဣတိ(အဝေါစ) ဧဝံ ဘန္တေ၊ ရား။ (ဣတိ အဝေါစ)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ ဝါ ပန၊ ကား။ အဘိဒေါအဒ္ဓရတ္တံ**၁။ “အဘိဒေါအဒ္ဓရတ္တံ”၌ သမာသ်နှင့် ဝါကျအဖွင့်နှစ်နည်း**။ ။ ပဌမအနက်ပေးနည်းအလို အဘိဒေါအဒ္ဓရတ္တံသည် ဝါကျမဟုတ်၊ သမာသ်ပုဒ်တပုဒ်သာတည်း၊ အဘိဒေါသဒ္ဒါသည် အဘိသဒ္ဒါနှင့် အနက်တူနိပါတ်ပုဒ်ဖြစ်၏၊ ရတ္တိယာ အတ္ထံ အဇ္ဇရတ္တံ၊ ညဉ့်၏ထက်ဝက်၊ ဝါ=ညဥ့်သန်းခေါင်အချိန်အဘိမုခီဘူတံ အဒ္ဓရတ္တံ အဘိဒေါ အဒ္ဓရတ္တံ=ရှေ့ရှုဖြစ်ပေါ်လာသော ညဥ့်သန်းခေါင်အချိန်။ အဘိဒေါအဒ္ဓရစ္တန္တိ အဘိအဒ္ဓရတ္တံ၊ အဒ္ဓ ရတ္တေ အဘိမုခီဘူတေ။ (အဋ္ဌကထာ)
အဘိဒေါတိ အဘိသဒ္ဒေန သမာနတ္ထနိပါတပဒန္တိ အာဟ “အဘိအနုရတ္တ”န္တိ။ဋီကာ။
နောက်ထပ် အနက်ပေးနည်းများအလို ဘိဒဓာတ် အပစ္စည်း ဣတ္ထိဇောတက အာပစ္စည်းဖြင့် ဘိဒါ(ပျက်စီးခြင်း ကုန်ဆုံးခြင်း)ဟု ရုပ်ပြီး၏နတ္ထိ ဧတဿ ဘိဒါတိ အဘိဒေါ၊ ပျက်စီးကုန်ဆုံးခြင်းမရှိသေးသော ညဥ့်သန်းခေါင်အချိန်။ ၎င်းပုဒ်သည် အဒ္ဒရတ္တ(အမုရတ္တ)ပုဒ်၏ ဝိသေသနဖြစ်သောကြောင့် “အဘိဒံ”ဟု နပုလ္လိင်ပဌမာဝိဘတ်ဖြင့် ရုပ်ရှိရမည် ဖြစ်ပါလျက် လိင်္ဂဝိပလ္လာသအားဖြင့် အဘိဒေါ-ဟု ရှိသည်။
ပါဠိတော်ဝါကျ၌လည်း အဒ္ဓရတ္တံပုဒ်၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ကို အစ္စန္တသံယောဂ အနက်ပြန်ဆိုလျှင် အဘိဒေါ၌ ပဌမာဝိဘတ်ကိုလည်း ဒုတိယာအနက်(ဒုတိယာဝိဘတ် ၏ အစ္စန္တသံယောဂအနက်)၌သက်။ နောက်ဆုံးနည်း၌ကား အဘိဒေါ၌ ပဌမာဝိဘတ်ကို လည်းကောင်း အဒ္ဓရတ္တံ၌ ဒုတိယာဝိဘတ်ကိုလည်းကောင်း ဘုမ္မတ္ထ(သတ္တမီအနက်)၌ သက်။
၊ ညဉ့်သန်းခေါင် ရှေ့ရှုဖြစ်ပေါ်လာလသော်။ ဝါ၊ ရှေ့ရှုဖြစ်ပေါ်လာသော ညဉ့်သန်းခေါင်အချိန်၌။ ဘတ္တကာလသမယေ၊ မင်းမျိုးတို့ထမင်းစားရာ အခါကာလ သမယ၌။ (တနည်း) အဘိဒေါ (အဘိဒံ)၊ ပျက်စီးကုန်ဆုံးခြင်းမရှိသေးသော။ အဒ္ဓရတ္တံ၊ ညဥ့်သန်းခေါင်အချိန်ပတ်လုံးညဉ့်သန်းခေါင်။ [ညဉ့်သန်းခေါင်အချိန်မကုန်သေးသမျှ ကာလပတ်လုံး ဟူလို] (တနည်း) အဘိဒေါ (အဘိဒေ)၊ ပျက်စီးကုန်ဆုံးခြင်း မရှိသေးသာ။ အဒ္ဓရတ္တံ (အဒ္ဓရတ္တေ)၊ ညဉ့်သန်းခေါင်အချိန်၌။ ဘတ္တကာလသမယေ၊ ၌။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ အာလောကော၊ သည်။ အန္တရဟိတော၊ ကွယ်ပျောက်ခဲ့ပြီ။ အန္ဓကာရော၊ သည်။ ပါတုဘူတော၊ ထင်ရှားဖြစ်ခဲ့ပြီ။ ဣတိ၊ သို့။ တွံ၊ သည်။ ဇာနေယျာသိ၊ လော။ပ။ အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်လည်း။ (ဤသို့ ကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ အကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးလျှင် မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော ကုသိုလ် မူလကိုလည်း အချင်းခပ်သိမ်း ပယ်နုတ်စွန့်ပစ်သည် အဖြစ်ကြောင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် နောင်အခါ၌ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း သဘောရှိသူဖြစ်လတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်းအားဖြင့်)။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ပန၊ ထိုမှတပါး။ အဟံ၊ သည်။ ဣဓ၊ ၌။ ဧကစ္စံ၊ သော။ပ။
စ၊ ထိုမျှမကသေး။ အဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။ (သန္တာနေ၊ စိတ်အစဉ်၌) အသမုစ္ဆိန္နေ၊ သော။ ယံ အကုသလမူလံ၊ အကြင်အကုသိုလ်မူလသည်။ အတ္ထိ၊ ရှိ၏။ တမ္ပိ၊ ထိုအကုသိုလ်မူလသည်လည်း။ပ။
သဇောတိဘူတာနိ၊ ကုန်သော။ အင်္ဂါရာနိ၊ တို့ကို။ သုက္ခေ၊ ခြောက်သွေ့သော။ တိဏပုဉ္ဇေ ဝါ၊ မြက်ပုံ၌လည်းကောင်း။ ကဋ္ဌပုဉ္ဇေ ဝါ၊ ထင်းပုံ၌လည်းကောင်း။ နိက္ခိတ္တာနိ၊ အံ့။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ ဝါ ပန၊ ကား။ ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။ ပစ္စူသသမယံ၊ နံနက်မိုးသောက်ယံအချိန်၌။ သူရိယေ၊ နေသည်။ ဥဂ္ဂစ္ဆန္တေ၊ တက်လာလသော်။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ ဝါ ပန၊ ကား။ အဘိဒေါမဇ္ဈနှိကေ၊ နေမွန်းတည့်ချိန် ရှေ့ရှုဖြစ်ပေါ်လာလသော်။ ဝါ၊ ရှေ့ရှုဖြစ်ပေါ်လာသော နေမွန်းတည့်ချိန်၌။ [တနည်း-အဘိဒေါ(အဘိဒေ)၊ ပျက်စီးကုန်ဆုံးခြင်းမရှိသေးသော။ မဇ္ဈန္တိကေ၊ နေမွန်းတည့်ချိန်၌]။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ လည်း။ (ဤသို့အကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ ကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးလျှင် မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော ထိုအကုသိုလ်မူလကိုလည်း အချင်းခပ်သိမ်း ပယ်နုတ်စွန့်ပစ်သည်အဖြစ်ကြောင့် ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် နောင်အခါ၌ မဆုတ်ယုတ်ခြင်း သဘောရှိသူဖြစ်လတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်း)။ပ။
အကုသလော၊ အကုသိုလ်ဖြစ်သော။ ဓမ္မော၊ တရားသည်။ နတ္ထိ၊ မရှိ။ အယံ ပုဂ္ဂလော၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဧကန္တသုက္ကေဟိ၊ စင်စစ်ဧကန် ဖြူစင်ကုန်သော။ အနဝဇ္ဇေဟိ၊ အပြစ်မရှိကုန်သော။ ဓမ္မေဟိ၊ တရားတို့နှင့်။ သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသည်။ (ဟုတွာ)ဒိဋ္ဌေဝဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝ အတ္တဘော၌ပင်လျှင်။ ပရိနိဗ္ဗာယိဿတိ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ္တံ့။ ဝါ၊ နောက်ထပ်ပဋိသန္ဓေနေခြင်း၏ အကြောင်းဖြစ်သောတဏှာစသည် ကင်းသောခန္ဓာဇာတ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းခြင်းဖြင့် ချုပ်ငြိမ်းလတ္တံ့။ ဣတိ၊ သို့။ (ပဇာနာမိ၊ သိတော်မူ၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ သေယျထာပိ၊ ကား။ သီတာနိ၊ အေးနေကုန်သော။ နိဗ္ဗုတာနိ၊ မီးငြိမ်းနေကုန်သော။ အင်္ဂါရာနိ၊ မီးသွေးခဲတို့ကို။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ ဤသို့ဤပုံအားဖြင့်လည်း။ (ဤသို့ သားမြီးဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်သော ပမာဏမျှလောက်ပင် အကုသိုလ်တရားမရှိတော့၍ ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် စင်စစ်ဧကန် ဖြူစင်သော အနဝဇ္ဇတရားတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံသည်အဖြစ်ကြောင့် ယခုဘဝ၌ပင် ပရိနိဗ္ဗာန်ပြုလတ္တံ့ဟု သိတော်မူခြင်းအားဖြင့်လည်း) တထာဂတဿ၊ သည်။ ပုရိသ ပုဂ္ဂလော၊ ကို။ပ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ ဧဝမ္ပိ၊ လည်း။ [အကျယ်ဖွင့်အနက်ကို ယခင်အတိုင်း ဆိုလေ]။ပ။ ဝိဒိတော ဟောတိ။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တတြ၊ ထို(၆)ဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ပုရိမာ၊ ရှေး၌ဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ သုံးဦးကုန်သော။ ယေ တေ ပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏) တိဏ္ဏံ၊ သုံးဦးကုန်သော။ တေသံ ပုဂ္ဂလာနံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ဧကော၊ တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (ကုသိုလ်တရားများကွယ်ပ၍ အကုသိုလ်တရားများပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော ကုသိုလ်မူလရှိ၍ ထိုကုသိုလ်မူလမှ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာလတ္တံ့သော အခြားသော ကုသိုလ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသော ဦးစွာပဌမဟောကြားအပ်သော တဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်) အပရိဟာနဓမ္မော၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဧကော၊ တဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (အကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ ကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း မပယ်ဖြတ်ရသေးသော အကုသိုလ် မူလရှိ၍ ထိုအကုသိုလ်မူလမှ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာလတ္တံ့သော အခြားသောအကုသိုလ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသော ဒုတိယဟောကြားအပ်သော တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်) ပရိဟာနဓမ္မော၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းသဘောရှိ၏။ ဧကော၊ တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (သားမြီးဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်လောက်ရုံမျှပင် သုက္က ဓမ္မ မရှိတော့၍ စင်စစ်ဧကန် မည်းညစ်သော အကုသိုလ်တရားတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသော တတိယဟောကြားအပ်သော တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်) အာပါယိကော၊ အပါယ်ဘုံ၌ ဖြစ်လတ္တံ့ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။ နေရယိကော၊ ငရဲ၌ ဖြစ်လတ္တံ့ပုဂ္ဂိုလ်တည်း။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။ တတြ၊ ထို(၆)ဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ပစ္ဆိမာ၊ နောက်၌ ဖြစ်ကုန်သော။ တယော၊ ကုန်သော။ ယေ ဣမေ ပုဂ္ဂလာ၊ အကြင်သို့သော ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။ (ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏) တိတ္တံ၊ ကုန်သော။ ဣမေသံ ပုဂ္ဂလာနိ၊ ဤပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။ ဧကော၊ သည်။ (ကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ အကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာ ဖြစ်ပေါ်လာပြီးလျှင် မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသော ကုသိုလ်မူလကိုလည်း အချင်းခပ်သိမ်း ပယ်နုတ်စွန့်ပစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ဦးစွာပဌမ ဟောကြားအပ်သော တဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်) ပရိဟာနဓမ္မော၊ ရှိ၏။ ဧကော၊ သည်။ (အကုသိုလ်တရားများ ကွယ်ပ၍ ကုသိုလ်တရားများ ပေါ်လွင်ထင်စွာဖြစ်ပေါ်လာပြီးလျှင် မပယ်ဖြတ်အပ်သေးသောအကုသိုလ်မူလကိုလည်း အချင်းခပ်သိမ်း ပယ်နုတ်စွန့်ပစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်ဟူသော ဒုတိယဟောကြားအပ်သော တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်) အပရိဟာနဓမ္မော၊ ရှိ၏။ ဧကော၊ တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်။ (သားမြီးဖျားချွန်ကလေးဖြင့် ထိုးကော်ပြနိုင်လောက်ရုံမျှပင် အကုသိုလ်တရားမရှိတော့၍ စင်စစ်ဧကန်ဖြူစင်သော အနဝဇ္ဇဓမ္မတို့နှင့်သာ ပြည့်စုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တည်းဟူသော တတိယဟောကြားအပ်သော တဦးသောပုဂ္ဂိုလ်သည်) ပရိနိဗ္ဗာနဓမ္မော၊ ပရိနိဗ္ဗာန်စံခြင်းသဘောရှိ၏။ ဝါ၊ ကိလေသာခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းခြင်းသဘောရှိ၏။ ဣတိ(အဝေါစ၊ မိန့်)
အဋ္ဌမံ။