၈၀။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။။
န စိရဿဝ၊ မကြာမြင့်မီသာလျှင်။
ဓမ္မေသု၊ ကုသိုလ် တရားတို့၌။
မဟန္တတ္တံ၊ များပြားသည်အဖြစ်သို့။
ဝေပုလ္လတ္တံ၊ ပြန့်ပွားသည်အဖြစ်သို့။
ပါပုဏာတိ၊ ရောက်၏။ပ။
အာလောကဗဟုလော စ၊ များသောဉာဏ်ရောင်အလင်းရှိသည်လည်းကောင်း။
ယောဂဗဟုလော စ၊ များသောအားထုတ် လုံ့လဝီရိယရှိသည်လည်းကောင်း။
ဝေဒဗဟုလော စ၊ များသော ပီတိပါမောဇ္ဇရှိသည်လည်းကောင်း။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
အသန္တုဋ္ဌိဗဟုလော စ၊ များသောမရောင့်ရဲ မတင်းတိမ်နိုင်ခြင်း ရှိသည်လည်းကောင်း။
အနိက္ခိတ္တဓုရောစ၊ မလျှော့ချအပ်သော ဝီရိယရှိသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဥတ္တရိ စ၊ နောက်ထပ်အပိုအလွန်လည်း။
ပတာရေတိ၁။ ဥတ္တရိ စ ပတာရေတိ။ ။ဋီကာ၌ “သမ္ပတ္တေတိ ကိလေသေ သမ္ပတ္တိ'၍ အဖွင့်ဝါကျရှိ၏၊ ထို့ကြောင့် ‘သတိ ဥတ္တရိ စ ဝီရိယံ ကရောတေဝ”ဟူသော အဋ္ဌကထာအဖွင့်ဝါကျဝယ် “သမ္ပတ္တိ”နေရာ၌ “သမ္ပတ္တေ”ဟု ရှိသင့်၏၊ ပါဠိတော်၌ လည်း
“သမ္ပတ္တေ၊ ကိလေသာပေါ်ပေါက် ရောက်ရှိလာလသော်၊ ဥတ္တရိ' စ=နဂိုမူလ ထက် ပိုလွန်၍လည်းပတာရေတိ=ဝီရိယကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် ပြုလုပ်သည်သာ တည်း၊ ဝါ=တည်း၊”ဟူ၍ သမ္ပတ္တေပုဒ် ထည့်စွက်၍ အနက်ဆိုပါ။ ၊ ဝီရိယကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် ပြုလုပ်သည်သာတည်း။ ဝါ၊ ဝီရိယကို ကြိုးပမ်း အားသစ်ဖြစ်စေသည်သာတည်း။ပ။
“သမ္ပတ္တေ၊ ကိလေသာပေါ်ပေါက် ရောက်ရှိလာလသော်၊ ဥတ္တရိ' စ=နဂိုမူလ ထက် ပိုလွန်၍လည်းပတာရေတိ=ဝီရိယကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် ပြုလုပ်သည်သာ တည်း၊ ဝါ=တည်း၊”ဟူ၍ သမ္ပတ္တေပုဒ် ထည့်စွက်၍ အနက်ဆိုပါ။ ၊ ဝီရိယကို ကြိုးပမ်းအားထုတ် ပြုလုပ်သည်သာတည်း။ ဝါ၊ ဝီရိယကို ကြိုးပမ်း အားသစ်ဖြစ်စေသည်သာတည်း။ပ။
ဆဋ္ဌံ။