၂၈။ ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။
ထေရာ၊ ထေရ်ရှင်ဖြစ်ကြကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ဗာရာဏသိယံ၊ ဗာရာဏသီမြို့အနီး၌။
ဣသိပတနေ၊ ဣသိပတနမည်သော။
ဝါ၊ ဘုရားပစ္စေကဗုဒ္ဓါအရှင်မြတ်တို့ပေါင်းဆုံစည်ဝေးရာဖြစ်သော။
မိဂဒါယေ၊ (သားကောင်တို့အားဘေးမဲ့ပေးရာ) မိဂဒါဝုန်တော၌။
ဝိဟရန္တိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူကြကုန်၏။
အထ ခေါ၊ ၌။
ထေရာနံ၊ ထေရ်ရှင်ဖြစ်ကြကုန်သော။
တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းစားပြီးရာကာလမှနောက်၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ဆွမ်းခံရာဌာနမှဖဲခွာကြကုန်လျက်။
မဏ္ဍလံမာဠေ၊ တန်ဆောင်းဝန်းအသွင်ဖြင့်ဆောက်လုပ်အပ်သောဆွမ်းစားကျောင်း၌။
သန္နိသိန္နာနံ၊ ပေါင်းစုထိုင်နေကြကုန်စဉ်။
သန္နိပတိတာနံ၊ စုဝေးရောက်ရှိနေကြကုန်စဉ်။
အယံ အန္တရာကထာ၊ ဤကြိုးကြားစကားသည်။
(ဤကမ္မဋ္ဌာန်း နှလုံးသွင်းခြင်းကိစ္စ စသည်တို့၏ စပ်ကြားကာလ၌ ပြောဆိုအပ်သောစကားသည်)
ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာသနည်းဟူမူ)
[တနည်း အထ ခေါ၊ ၌။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာနံ၊ ကုန်လျက်။
မဏ္ဍလမာဠေ၊ ၌။
သန္နိသိန္နာနံ၊ ကုန်သော။
သန္နိပတိတာနံ၊ ကုန်သော။
ထေရာနံ၊ ကုန်သော။
တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
အယံ အန္တရာကထာ၊ သည်။
ဥဒပါဒိ၊ ပြီ။
ကီဒိသီ၊ အဘယ်သို့သောကြိုးကြားစကားသည်။
ဥဒပါဒိ၊ ဟူမူ]
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
မနောဘာဝနီ ယဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
သမယော၊ အခွင့်အခါသည်။
ကောနုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤသို့သောကြိုးကြားစကားသည်။
(ဥဒပါဒိ၊ ဖြစ်ပေါ်လာပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ပြောဆိုအပ်လသော်။
အညတရော၊ တပါးသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ထေရေ၊ ထေရ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ ဟူမူ)
အာဝုသော၊ တို့။
ယသ္မိံ သမယေ၊ အကြင်အခါ၌။
မနောဘာဝနီယော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပစ္ဆာ ဘတ္တံ၊ ၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တော၊ ဆွမ်းခံရာဌာနမှဖဲခွာပြီးသည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်)
ပါဒေ၊ ခြေတို့ကို။
ပက္ခာလေတွာ၊ ဆေးကြောပြီး၍။
ပလ္လင်္ကံ၊ ထက်ဝယ်ဖွဲ့ခွေခြင်းကို။
ဝါ၊ တင်ပျဉ်ခွေခြင်းကိုအာဘုဇိတာ။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
[ပဉ္စကနိပါတ် စာပိုဒ်(၇၅)သုတ် (စာမျက်နှာ-၁၇၂)ကြည့်]
သော သမယော၊ ထိုအခါသည်။
(ဆွမ်းခံရာဌာနမှ ဖဲခွာပြီးနောက်ခြေဆေး၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ရှေ့ရှု သတိကိုထား၍ တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေ ထိုင်နေရာထိုအခါသည်)
မနောဘာဝနိယဿ၊ သော။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
သမယော၊ အခါပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ပြီ)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ရဟန်းတပါးကလျှောက်အပ်လသော်။
အညတရော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တံ ဘိက္ခု၊ ထိုရဟန်းကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြောပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ မူ)
[ယသ္မိံ အာဝုသော။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ဟူသော
အနိယမဝါကျမှစ၍ အနက်ဆိုရမည်]
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ယသ္မိံံ သမယေ၊ ၌။
မနောဘာဝနီယော၊ သော။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[ထို့နောက်မှ “နခေါ အာဝုသော။ပ။ ဥပသင်္ကမိတုံ” ဟူသော နိယမဝါကျသို့ ပြန်လာရမည်]
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
သော သမယော၊ သည်။
မနောဘာဝနိယဿ။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
န ခေါ သမယော၊ အချိန်အခါမဟုတ်သေးသည်သာတည်း။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
(ဆွမ်းခံရာဌာနမှ ဖဲခွာပြီးနောက်ခြေဆေး၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ရှေ့ရှု သတိထား၍ တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေထိုင်နေရာ ထိုအခါ၌)
အဿ၊ ထိုမနောသဘာဝနီယရဟန်း၏။
စာရိတ္တကိလမထောပိ၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်ခြင်းကြောင့်ဖြစ်သောပင်ပန်းခြင်းသည်သော်မှလည်း။
အပ္ပဋိပ္ပဿဒ္ဓေါ၊ မငြိမ်းပျောက်သေးသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[စရတီတိ စာရီစာရိနော ဘာဝေါ စာရိတ္တံ၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်သောရဟန်း၏အဖြစ်။
ဝါ၊ ဆွမ်းခံလှည့်လည်ခြင်း။
စာရိတ္တေန ဥပ္ပန္နော ကိလမထော စာရိတ္တကိလမထော]
တသ္မိံ သမယေ၊ (တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေထိုင်နေရာ)ထိုအခါ၌။
အဿ၊ ထိုမနောဘာဝနီယရဟန်း၏။
ဘတ္တကိလမထောပိ၊ ဆွမ်းကြောင့်ဖြစ်သောထိုင်းမှိုင်းလေးလံပူပန်ခြင်းသည်သော်မှလည်း။ပ။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သော၊ ထိုအခါသည်။
(ဆွမ်းစားပြီးနောက် တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေထိုင်နေရာ ထိုအချိန်အခါသည်)
မနောဘာဝနီယဿ၊ သော။
ဘိက္ခုနော၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
အသမယော၊ အချိန်အခါမဟုတ်သေး။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
မနောဘာဝနီယော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သာယနှသမယံ၊ ညနေချမ်းအခါ၌။
ပဋိသလ္လာနာ၊ ကမ္မဋ္ဌာန်းဖြင့်တပါးတည်းကိန်းအောင်းနေထိုင်ရာမှ။
ဝုဋ္ဌိတော၊ ထပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)
ဝိဟာရပစ္ဆာယာယံ၊ ကျောင်းအစွန်အဖျားအရိပ်၌။
ပလ္လင်္ကံ၊ ကို။
အာဘုဇိတွာ၊ ၍။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော သမယော၊ ထိုအချိန်အခါသည်(ညနေချမ်းဝယ် ကျောင်းစွန်ရိပ်၌ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ရှေ့ရှု သတိကိုထား၍ တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေထိုင်နေရာ ထိုအခါသည်)။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
သမယော၊ အခါပါတည်း။
ဣတိ(အဝေါစ)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ရဟန်းတပါးကပြောဆိုအပ်လသော်။ပ။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ယသ္မိံ သမယေ၊ ၌။
မနောဘာဝနိယော၊ သော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သာယနှသမယံ၊ ၌။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
သော သမယော၊ ထိုအခါသည်။
(ညနေချမ်းဝယ် ကျောင်းအစွန်အရိပ်၌ ထိုင်နေရာထိုအချိန်အခါသည်)
မနောဘာဝနီယဿ၊ သော။
ဘိက္ခု နော၊ ကို။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
န ခေါ သမယော၊ သာတည်း။
အဿ၊ ထိုမနောဘာဝနီယရဟန်းသည်။
ဒိဝါ၊ နေ့အချိန်၌။
ဝါ၊ နေ့အချိန်တုန်းက။
ယဒေဝ(ယံ ဧဝ)သမာဓိနိမိတ္တံ၊ အကြင်သမာဓိဟူသောအကြောင်းနိမိတ်ကိုသာလျှင်။
မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။
ကတံ၊ သွင်းပိုက်ထားအပ်သည်။
ဝါ၊ ဖြစ်ပေါ်လာစေအပ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
(ညနေချမ်းဝယ် ကျောင်းအစွန်အရိပ်၌ ထိုင်နေရာထိုအခါ၌)
အဿ၊ ထိုမနောဘာဝနီယရဟန်း၏။
(မနော ဒွါရေ၊ မနောဒွါရ၌)
တဒေဝ(သမာဓိနိမိတ္တံ)၊ ထိုသမာဓိဟူသောအကြောင်းနိမိတ်သည်သာလျှင်။
သမုဒါစရတိ၊ အထပ်ထပ်ဖြစ်နေ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သော၊ ထိုအချိန်အခါသည်။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
အသမယော၊ အချိန်အခါမဟုတ်သေး။ပ။
ရတ္တိယာ၊ ညဉ့်၏။
ပစ္စူသသမယံ၊ နံနက်မိုးသောက်ယံအချိန်၌။
ပစ္စုဋ္ဌာယ၊ စောစောထ၍။ပ။
ဥပဋ္ဌပေတွာ၊ ၍။
နိသိန္နော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
သော သမယော၊ ထိုအခါသည်။
(နံနက်မိုးသောက်ယာမ်၌ စောစောထ၍ ကမ္မဋ္ဌာန်းသို့ရှေ့ရှုသတိကိုထား၍ တင်ပျဉ်ဖွဲ့ခွေထိုင်နေရာထိုအခါသည်)။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
သမယော၊ အခါတည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ)။ပ။
တသ္မိံ သမယေ၊ ထိုအခါ၌။
(နံနက်မိုးသောက်ယာမ်၌ စောစောထ၍ထိုင်နေရာ ထိုအခါ၌)
အဿ၊ ထိုမနောဘာဝနီယရဟန်း၏။
ကာယော၊ ခန္ဓာကိုယ်သည်။
[သြဇဋ္ဌာယီ+အဿ]
သြဇဋ္ဌာယီ၊ သြဇာဖြင့်တည်တံ့နေသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဿ၊ ထိုမနောဘာဝနိယရဟန်းမှာ။
ဗုဒ္ဓါနံ၊ မြတ်စွာဘုရားတို့၏။
သာသနံ၊ အဆုံးအမတရားတော်ကို။
မနသိ၊ စိတ်နှလုံး၌။
ကာတုံ၊ သွင်းပိုက်ထားခြင်းငှာ။
ဖာသု၊ ချမ်းသာသည်အဖြစ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
သော၊ ထိုအချိန်အခါသည် (နံနက်မိုးသောက်ယာမ်၌ ထ၍ ထိုင်နေရာထိုအခါသည်)။ပ။
ဥပသင်္ကမိတုံ၊ ငှာ။
အသမယော၊ သေး။
ဣတိ(အဝေါစ)။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ရဟန်းတပါးကလျှောက်ထားပြောဆိုအပ်လသော်။ပ။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရားတို့။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းကို။
(ဤမနောဘာဝနီယ ရဟန်းကို ချဉ်းကပ်သင့်ရာ အချိန်အခါဟူသော အကြောင်းကို)
မေ၊ တပည့်တော်သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သမ္မုခါ၊ မျက်မှောက်တော်၌။
သုတံ၊ နားဖြင့်နာယူအပ်ခဲ့ပါပြီ။
သမ္မုခါ၊ ၌။
ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ စိတ်ဖြင့်မှတ်ယူအပ်ခဲ့ပါပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
သုတံ၊ အပ်ခဲ့သနည်း။
ပဋိဂ္ဂဟိတံ၊ အပ်ခဲ့သနည်းဟူမူ)
[ထို့နောက် ယခင်သုတ်အတိုင်း အနက်ဆိုပါ]။ပ။
အဋ္ဌမံ။