ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဣတော၊ ဤအချိန်အခါမှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ရှေး၌။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။
နာဟောသိ၊ မဖြစ်ခဲ့ဖူးပြီ။
အထ ပစ္ဆာ၊ ထိုအချိန်အခါမှ နောက်၌။
(အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။)
သမဘဝိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောဆိုဖွယ်ရာဖြစ်သော။
အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။
ပုရိမာ၊ ရှေးဦးအစ ပဌမဆုံးဖြစ်သော။
ကောဋိ၊ အပိုင်းအခြားသည်။
ဝါ၊ ကို။
နပညာယတိ၊ မထင်ပေါ်။
ဝါ၊ မသိမြင်အပ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ စ၊ ဤသို့ပင်။
ဧတံ၊ ဤအဝိဇ္ဇာ၏ ရှေးဦးအစဖြစ်သော အပိုင်းအခြား မထင်ပေါ်ခြင်း (မသိမြင် ရခြင်း) ကို။
ဝုစ္စတိ၊ ဆိုအပ်၏။
အထ စ ပန၊ သို့သော်လည်း။
(ယင်းသို့ အဝိဇ္ဇာ၏ ရှေးဦးအစ အပိုင်းအခြား မထင်ပေါ် မသိမြင်ရပါသော်လည်း။)
ဣဒပ္ပစ္စယာ၊ ဤမည်သော အကြောင်းကြောင့်။
အဝိဇ္ဇာ၊ အဝိဇ္ဇာသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဣတိ၊ ဤသို့ကား။
ဝါ၊ ဤအဝိဇ္ဇာဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းတရားသည်ကား။
ဝါ၊ ကိုကား။
ပညာယတိ၊ ထင်ပေါ်နေ၏။
ဝါ၊ သိအပ်ပေ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဝိဇ္ဇမ္ပိ၊ အဝိဇ္ဇာကိုလည်း။
သာဟာရံ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော တရားဟူ၍။
ဝါ၊ အကြောင်းရှိသော တရားဟူ၍။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝဒါမိ၊ မိန့်ဆို၏။
အနာဟာရံ၊ အကြောင်းမရှိသော တရားဟူ၍။
ဝါ၊ အကြောင်းမဲ့ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားဟူ၍။
နော ဝဒါမိ၊ မဆို။
အဝိဇ္ဇာယ၊ အဝိဇ္ဇာ၏။
အာဟာရော၊ အကြောင်းကား။
ကော စ၊ အဘယ်နည်းဟူမူ။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
နီဝရဏာ၊ နီဝရဏတို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝစနီယံ၊ ပြောဆိုရမည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
နီဝရဏေပိ၊ နီဝရဏတို့ကိုလည်း။
သာဟာရေ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော တရားတို့ဟူ၍။
ဝါ၊ အကြောင်းရှိသော တရာတို့ဟူ၍။
အဟံ၊ သည်။
ဝဒါမိ၊ ၏။
အနာဟာရေ၊ အကြောင်းမရှိသော တရားတို့ဟူ၍။
ဝါ၊ အကြောင်းမဲ့ ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားတို့ဟူ၍။
နော ဝဒါမိ၊ မမိန့်ဆို။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
နီဝရဏာနံ၊ နီဝရဏတို့၏။
အာဟာရော၊ အကြောင်းကား။
ကော စ၊ အဘယ်နည်းဟူမူ။
တီဏိ၊ သုံးမျိုးကုန်သော။
(ကာယဒုစ္စရိတ်, ဝစိဒုစ္စရိတ်, အနောဒုစ္စရိတ်အားဖြင့် သုံးမျိုးကုန်သော။)
ဒုစ္စရိတာနိ၊ ဒုစ္စရိတ်တို့တည်း။
ဝါ၊ မကောင်းသဖြင့် ပြုလုပ်အပ်သော အကျင့်တို့တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
ဝစနီယံ၊ ပြောဆိုရမည်။
အဿ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တီဏီ၊ ကုန်သော။
ဒုစ္စရိတာနိပိ၊ ဒုစ္စရိတ်တို့ကိုလည်း။
သာဟာရာနိ၊ အကြောင်းနှင့်တကွဖြစ်သော တရားတို့ဟူ၍။
ဝါ၊ ၍။
အဟံ၊ သည်။
ဝဒါမိ၊ ၏။
အနာ ဟာရာနိ၊ တို့ဟူ၍။
နော ဝဒါမိ၊ မမိန့်ဆို။
တိဏ္ဏံ၊ သုံးမျိုးကုန်သော။
ဒုစ္စရိတာနံ၊ တို့၏။
အာဟာရော၊ ကား။
ကော စ၊ ဟူမူ။
ဣန္ဒြိယ အသံဝရော၊ စက္ခုအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့ကို မပိတ်ဆီးခြင်းပင်တည်း။
(အဘိဇ္ဈာ ဒေါမနဿ အစရှိသော အကုသိုလ်များ မဝင်လာနိုင်အောင် စက္ခုအစရှိသော ဣန္ဒြေခြောက်ပါးဟူသော တံခါးပေါက်တို့ကို သတိတည်းဟူသော တံခါးရွက်ဖြင့် မပိတ်ဆီးမစောင့်ရှေက်ခြင်းပင်တည်း။)
ဣတိ၊ သို့။
ဝစနီယံ၊ သည်။
အဿ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣန္ဒြိယအသံဝရမ္ပိ၊ ခြင်းကိုလည်း။
သာဟာရံ၊ တရားဟူ၍။
အဟံ၊ သည်။
ဝဒါမိ၊ ၏။
အနာဟာရံ၊ တရားဟူ၍။
ဝါ၊ ၍။
နော ဝဒါမိ၊ မမိန့်ဆို။
ဣန္ဒြိယအသံဝရဿ၊ ခြင်း၏။
အာဟာရော၊ ကား။
ကော စ၊ မူ။
အသတာသမ္ပဇညံ (အသတိ+ အသမ္ပဇညံ)၊ သတိ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်, သမ္ပဇဉ်ဉာဏ်ပညာ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အကုသိုလ်တည်း။
။ပ။၊
အယောနိ သောမန သိကာရော၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏ အကြောင်းမဟုတ်သော အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းပေတည်း။
ဝါ၊ သင့်လျော်သော အကြောင်းမဟုတ်သော အားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းပေတည်း။
။ပ။၊
အဿဒ္ဓိယံ၊ သဒ္ဓါတရားမရှိသူ၏ အဖြစ်ပေတည်း။
(ရတနာမြတ်သုံးပါးနှင့် ကံ,ကံ၏ အကျိုးတို့၌ ယုံကြည် ကြည်ညိုသော သဒ္ဓါတရားမရှိသူ၏ ဖြစ်ကြောင်းဖြစ်သော လွဲမှားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တည်းဟူသော မိစ္ဆာဓိမောက္ခပေတည်း။)
။ပ။၊
အဿဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သူတော်ကောင်းတရား မနာကြားရခြင်းပေတည်း။
။ပ။၊
အသပ္ပုရိသသံသေဝါ၊ သူယုတ်မာတို့ကို မှီခိုဆည်းကပ်ခြင်းပေတည်း။
ဣတိ ဝစနီယံ အဿ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတိ၊ ဤသို့သော အကြောင်းအကျိုးဖြစ်စဉ်အားဖြင့်။
အသပ္ပုရိသသံသေဝေါ၊ သူယုတ်မာတို့ကို မှီခိုဆည်းကပ်မှုသည် ။
(မှီခို ဆည်းကပ်မှု အကုသိုလ်သည်။)
ပရိပူရော၊ ပြည့်စုံသည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်လသော်။)
အဿဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သူတော်ကောင်းတရား မကြားနာရခြင်းကို။
ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စုံစေ၏။
အဿဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ ခြင်းသည်။
ပရိပူရံ၊ ပြည့်စုံသည်။
(သမာနံ၊ သော်)။
အဿဒ္ဓိယံ၊ အဖြစ်ကို။
ပရိပူရေတိ၊ ၏။
။ပ။၊
တီဏိ၊ ကုန်သော။
ဒုစ္စရိတာနိ၊ တို့ကို။
ပရိပူရေတိ၊ ၏။
။ပ။ တီဏိ၊ ကုန်သော။
ဒုစ္စရိတာနိ၊ တို့ကို။
ပရိပူရေတိ၊ ၏။
တီဏိ၊ ကုန်သော။
ဒုစ္စရိတာနိ၊ တို့သည်။
ပရိပူရာနိ၊ ပြည့်စုံကုန်သည်။
(သမာနာနိ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။)
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
နီဝရဏေ၊ တို့ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ပြည့်စုံစေကုန်၏။
ပဉ္စ နီဝရဏာ၊ တို့သည်။
ပရိပူရာ၊ ပြည့်စုံကုန်သည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။)
အဝိဇ္ဇံ၊ အဝိဇ္ဇာကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ကုန်၏။
[တနည်း- ပရိပူရာ၊ ပြည့်စုံကုန်သော။
ပဉ္စနီဝရဏာ၊ တို့သည်။
အဝိဇ္ဇံ၊ ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ကုန်၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့ နီဝရဏငါးပါးတို့က အဝိဇ္ဇာကို ပြည့်စုံစေခြင်းဖြင့်။
ဧတိဿာ အဝိဇ္ဇာယ၊ ဤအဝိဇ္ဇာ၏။
အာဟာရော၊ အကြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝဉ္စ၊ ဤသို့ အကြောင်းဖြစ်ခြင်းဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ အကြောင်းဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်း။
ပါရိပူရိ၊ အဝိဇ္ဇာ၏ ပြည့်စုံခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရသော်ကား။
ဥပရိပဗ္ဗတေ၊ တောင်၏အထက်၌။
ဝါ၊ တောင်ပေါ်၌။
ထုလ္လဖုသိတကေ၊ ကြီးသော မိုးပေါက်ရှိသော။
ဒေဝေ၊ မိုးသည်။
ဝဿန္တေ၊ ရွာလသော်။
တံ ဥဒကံ၊ ထိုမိုးရေသည်။
ယထာနိန္နံ၊ နိမ့်ရာနိမ့်ရာအရပ်တိုင်းသို့။
ပဝတ္တမာနံ၊ စီးဆင်းလျက်။
ပဗ္ဗတ+ ကန္ဒရ+ ပဒရ+သာခါ၊ တောင်ပေါ်နှင့်+ရေအယဉ်တိုက်စားထွင်ဖောက်ထားအပ်သော တောင်ဝှမ်းမြစ်ကွေ့+ ကွဲအက်သော မြေကြီး +မြောင်းငယ်လက်တက်တို့ကို။
ပရိပူရေတိ၊ ပြည့်စေ၏။
[တိကနိပါတ်စာပိုဒ် (၉၆) ပရိသာသုတ်လည်းကြည့်။]
ပဗ္ဗတကန္ဒရပဒရသာခါ၊ တို့သည်။
ပရိပူရာ၊ ပြည့်ကုန်သည်။
(သမာနော၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။)
ကုသောဗ္ဘေ၊ တွင်းငယ် ချိုင့်ငယ်တို့ကို ။
ပရိပူရေန္တိ၊ ၏။
ကုသောဗ္ဘာ၊ တို့သည်။
ပရိပူရာ (သမာနော) မဟာသောဗ္ဘေ၊ တွင်းကြီး ချိုင့်ကြီးတို့ကို ။
ပရိပူရေန္တိ၊ ကုန်၏။
[ကုသောဗ္ဘာတိ ခုဒ္ဒကအာဝါဋာ၊ မဟာသောဗ္ဘာတိ မဟာအာဝါဋာ။ တိကနိပါတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ။ ၂၂၃။]
မဟာသောဗ္ဘာ၊ တွင်းကြီး ချိုင့်ကြီးတို့သည်။
ပရိပူရာ (သမာနာ) ကုန္နဒိယော၊ မြစ်ငယ်တို့ကို။
။ပ။ မဟာနဒိယော၊ မြစ်ကြီးတို့ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ၏။
မဟာနဒိယော၊ တို့သည်။
ပရိပူရာ (သမာနာ) သာဂရံ၊ သာဂရမည်သော။
(ကောင်းသော ရတနာတို့၏ တည်ရာဖြစ်သောကြောင့် သာဂရမည်သော။)
မဟာသမုဒ္ဒံ၊ မဟာသမုဒ္ဒရာကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ပြည့်စေကုန်၏။
ဧဝံ၊ ဤပြည့်စေခြင်းအားဖြင့်။
သာဂရဿ၊ သာဂရမည်သော။
ဧတဿမဟာသမုဒ္ဒဿ၊ ဤမဟာသမုဒ္ဒရာ၏။
အာဟာရော၊ အကြောင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ စ၊ ဤသို့အကြောင်းဖြစ်ခြင်းကြောင့်လည်း။
ပါရိပူရိ၊ သမုဒ္ဒရာရေပြည့်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[သုန္နရာနံ ရတနာနံ အာကရော သာဂရော၊ ကောင်းသောရတနာတို့၏ တည်ရာ (သမုဒ္ဒရာ)။
"သု+အာကရ" ဟုပုဒ်ဖြတ်၊ သု၌ ဥကိုချေ၊ ကကို ဂပြု၍ သာဂရဖြစ်၏။
(တနည်း) သာဂရေန ခတော သာဂရော၊ သာဂရမည်သော သူသည် တူးအပ်သော (သမုဒ္ဒရာ)။
သာဂရပုဒ်, ဏပစ္စည်း။
သုန္ဒရာနံ ရတနာနံ အာကရတ္တာ သာဂရေန ဝါ ခတတ္တာ သာဂရံ။
တိကနိပါတ် သမုဒ္ဒဇာတ်အဋ္ဌကထာ၊ ၃၉၉။ (ဇာ၊ဋ္ဌ၊ဒု)။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိမ္ပိ၊ ဖိုလ်ဉာဏ်ဟူသော ဝိဇ္ဇာ, ၎င်းမှ ကြွင်းသော ဝိဇ္ဇာသမ္ပယုတ်တရားဟူသော ဝိမုတ္တိကိုလည်း။
။ပ။၊
သတ္တ၊ ခုနစ်ပါးကုန်သော။
ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ ဗောဇ္ဈင်တို့တည်း။
။ပ။၊
စတ္တာရော၊ လေးပါးကုန်သော။
သတိပဋ္ဌာနာ၊ သတိပဋ္ဌာန်တို့တည်း။
။ပ။၊
တီဏိ၊ သုံးပါးကုန်သော။
သုစရိတာနိ၊ သုစရိတ်တို့တည်း။
။ပ။၊
ဣန္ဒြိယသံဝရော၊ စက္ခုအစရှိသော ဣန္ဒြေတို့ကို ပိတ်ဆီးစောင့်ရှောက်ခြင်းတည်း။
(အဘိဇ္ဈဒေါမနဿ အစရှိသော အကုသိုလ်များ မဝင်လာနိုင်အောင် စက္ခုစသော ဣန္ဒြေခြောက်ပါးတည်းဟူသော တံခါးပေါက်တို့ကို သတိတည်းဟူသော တံခါးရွက်ဖြင့် ပိတ်ဆည်းစောင့်ရှောက်ခြင်းတည်း။)
။ပ။၊
သတိသမ္ပဇညံ၊ သတိနှင့် သမ္ပဇဉ်ဉာဏ်ပညာတည်း။
။ပ။၊
ယောနိသော မနသိကာရော၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ခြင်း၏အကြောင်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းသည်။
ဝါ၊ သင့်လျော်ကောင်းမြတ်သော အကြောင်းအားဖြင့် နှလုံးသွင်းခြင်းတည်း။
။ပ။၊
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားတည်း။
(ရတနာသုံးတန်, ကံ, ကံ၏ အကျိုးတို့၌ ယုံကြည်ကြည်ညိုသော သဒ္ဓါတရားတည်း။)
။ပ။၊
သဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သူတော်ကောင်းတရား နာကြားရခြင်းတည်း။
။ပ။၊
သံပ္ပုရိဿသံသေဝါ၊ သူတော်ကောင်းတို့ကို မှီခိုဆည်းကပ်ခြင်းတည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတိ၊ ဤသို့သော အကြောင်းအကျိုးဖြစ်စဉ်အားဖြင့်။
သပ္ပုရိသသံသေဝါ၊ သည်။
ပရိပူရော၊ သည်။
(သမာနော၊ သော်။)
သဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ ကို။
ပရိပူရေတိ၊ ၏။
သဒ္ဓမ္မဿဝနံ၊ သည်။
သဒ္ဓါ၊ သဒ္ဓါတရားသည်။
ပရိပူရာ၊ သည်။
(သမာနာ) ။ပ။၊
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဗောဗ္ဈင်္ဂါ၊ တို့သည်။
ပရိပူရာ၊ ကုန်သည်။
(သမာနာ၊ ဖြစ်ကုန်လသော်။)
ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိံ၊ ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ၏။
[တနည်း- ပရိပူရာ၊ ပြည့်စုံကုန်သော။
သတ္တ ဗောဇ္ဈင်္ဂါ၊ တို့သည်။
ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိံ၊ ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ကုန်၏။]
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဗောဇ္ဈင်(၇)ပါးတို့က ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိကိုပြည့်စုံစေခြင်းဖြင့်။
ဧတိဿာ ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိယာ၊ ၏။
အာဟာရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝဉ္စ၊ ဤသို့ အကြောင်းဖြစ်ခြင်းဖြင့်လည်း။
ဝါ၊ ကြောင့်လည်း။
ပါရိပူရိ၊ ဝိဇ္ဇာဝိမုတ္တိ၏ ပြည်စုံခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ပဌမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတော၊ မှ။
ပုဗ္ဗေ၊ ၌။
ဘဝတဏှာ၊ ဘဝကို တောင့်တတတ်သော တဏှာသည်။
နာဟောသိ၊ ပြီ။
အထ ပစ္ဆာ၊ ၌။
(ဘဝတဏှာ၊ သည်။)
သမဘဝိ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့ပြောဆိုဖွယ်ရာဖြစ်သော။
ဘဝတဏှာယ၊ ဘဝတဏှာ၏။
ပုရိမာ၊ သော။
ကောဋိ၊ သည်.
နပညာယတိ၊
။ပ။၊
ဒုတိယံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေကေစိ၊ ကြွင်းမဲ့ဥဿုံ အားလုံးစုံသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
မယိ၊ ငါဘုရား၌။
နိဋ္ဌံ၊ သံသယကင်းရှင်းဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းသို့။
နိဋ္ဌံ ဂတာ ။ ။ "နိဋ္ဌံ ဂတာတိ နိဗ္ဗေမတိကာ" ဟူ၍သာ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အဋ္ဌကထာ (ဒု-၆၇) ၌မူ "နိဋ္ဌံ ဂတာတိ အဂ္ဂဉာဏဝသေန သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓေါ ဘဂဝါတိ နိစ္ဆယံ ဂတာ၊ နိဗ္ဗေမတိကာတိ အတ္ထော" ဟု အကျယ်ဖွင့်ပြ၏၊ ထိုအတိုင်းလည်း အနက်ပြန်ဆိုထားသည်။
(သမ္မာသမ္ဗုဒ္ဓ ဘုန်းတော်သခင် ဘုရင်အရှင်စစ်၊ အမှန်ဖြစ်၏ ဟု မဂ်ဉာဏ်ဖြင့် သံသယကင်းရှင်း ဆုံးဖြတ်နိုင်ခြင်းသို့။)
ဂတာ၊ ရောက်ကုန်၏။
သဗ္ဗေ၊ အားလုံးကုန်သော။
တေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နာ၊ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံကုန်၏။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နာ ။ ။ "ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နာတိ ဒိဋ္ဌိယာ သုန္ဒရဘာဝံ ဂတာ" ဟူ၍ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အဋ္ဌကထာဖွင့်၏၊ ထို့အဖွင့်အလို သမ္ပန္နာ၌ သံဥပသာရသည် သုန္ဒရအနက်ဟောတည်း၊ သုန္ဒရဘာဝံ ပန္နာ ဂတာ သမ္ပန္နာ၊ ဒိဋ္ဌိယာ သမ္ပန္နော ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နော (ဉာဏ်ပညာဖြင့် ကောင်းသည်အဖြစ်သို့ရောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်များ) ဟု ဝစနတ္ထပြု၊ ထိုအတိုင်းလည်း နိဿယခန်း၌ ဒုတိယအနက်ပြန်ဆိုထား၏၊ ပဌမအနက်အတွက်ကား အဖွင့်အထူးမရှိ၊ ဖြစ်သင့်၍ ပြန်ဆိုထားအပ်သော ပေးရိုးပေးစဉ် အနက်သာတည်း။
ဝါ၊ ဉာဏ်အမြင်အားဖြင့် ကောင်းသည်အဖြစ်သို့ ရောက်ကုန်၏။
ဒိဋ္ဌိသမ္ပန္နာနံ၊ မဂ်ဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ဤကာမာဝစရဘုံဘဝ၌ပင်။ဣဓ နိဋ္ဌာ, ဣဓ ဝိဟာယ နိဋ္ဌာ ။ ။ ဣဓ နိဋ္ဌာတိ ဣမသ္မိံ ယေဂလောကေ ပရိနိဗ္ဗာနံ (ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ)။ ဣဓ နိဋ္ဌာတိ ဣမိဿာကာမဓာတုယာ ပရိနိဗ္ဗာနံ (ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အဋ္ဌကထာ) ၊ ထို့နောက် ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အဋ္ဌထကာ၌ပင် "ဣဓ ဝိဟာယ နိဋ္ဌာတိ ဣမံ ကာမဘဝံ ဝိဇဟိတွာ သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မလောကေ ပရိနိဗ္ဗာနံ" ဟူ၍ စာမူဝါကျ အပြည့်အစုံတွေ့ရ၏၊ ဤသုတ်အဋ္ဌထကာ၌မူ "ဣဓ ဝိဟာယာတိ ဣမံ လောကံ ဝိဇဟိတွာ သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မလောကံ" ဟူ၍သာ တွေ့ရ၏၊ နိဋ္ဌာပုဒ်နှင့် ပရိနိဗ္ဗာနံပုဒ်တို့ကို မတွေ့ရ၊ သံဝဏ္ဏေတဗ္ဗ၌ နိဋ္ဌာပုဒ်မပါဘဲ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သံဝဏ္ဏနာ၌မူ နိဋ္ဌာပုဒ်၏ ကိုယ်စား ပရိနိဗ္ဗာနံပုဒ်ပါသင့်၏၊ "သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မလောကေ" ဟူ၍လည်း သတ္တမီဝိဘတ်ဖြင့်ရှိသင့်၏။
ပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာ ။ ။ ဣဓာတိ ကာမဝစရဘူမိယံ၊ ကာမာဝစရဘူမိယဉှိ သတ္တက္ခတ္တုပရမာဒီနံ ကာမဝစရဘူမိယေညေဝ နိဋ္ဌာဟောတိ၊ ကာမာဝစရတ္တဘာဝေနေဝ အရဟတ္တပ္ပတ္တိ စ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာ နိပ္ပတ္တိ စ ဟောတီတိ အတ္ထော၊ ဣဓ ဝိဟာယာတိ ဣဓ ကာမာဝစရေအတ္တဘာဝေ ဝိဟာယ သုဒ္ဓါဝါ သတ္တဘာဝေ ဌိတာနံ နိဋ္ဌာ ဟောတီတိအတ္ထော၊ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယိအာဒယော ဟိ ဣဓ အနာဂါမိဖလံ ပတွာ ဣတော စုတာ သုဒ္ဓါဝါသေသု ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ တေန အတ္တဘာဝေန အရဟတ္တဉ္စ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတုဉ္စ ပါပုဏန္တိ၊ တေန ဝုတ္တံ "ဣမေသံ ပဉ္စန္နံ ဣဓ ဝိဟာယ နိဋ္ဌာ" တိ။ ဤပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာအဖွင့် (၁၀၃) အတိုင်းလည်း ဒုတိယနည်း အနက်ပြန်ဆိုထားပါသည်။ နိဋ္ဌာ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံပြီးစီးခြင်းသည်။ ဝါ၊ ကာမာဝစရအတ္တဘောဖြင့်ပင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်ခြင်း,အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းတည်းဟူသော ဆုံးခန်းတိုင်းရောက်ပြီးမြောက်ခြင်းသည်။ (ကာမာဝစရအတ္တလောဖြင့်ပင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းအားဖြင့် ကိလေသာအားလုံးကုန်ဆုံးပြီးပြတ်ခြင်းနှင့် အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းအားဖြင့် ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံး ကုန်ဆုံးပြီးပြတ်ခြင်းသည်။) ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာ ။ ။ ဣဓာတိ ကာမဝစရဘူမိယံ၊ ကာမာဝစရဘူမိယဉှိ သတ္တက္ခတ္တုပရမာဒီနံ ကာမဝစရဘူမိယေညေဝ နိဋ္ဌာဟောတိ၊ ကာမာဝစရတ္တဘာဝေနေဝ အရဟတ္တပ္ပတ္တိ စ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာ နိပ္ပတ္တိ စ ဟောတီတိ အတ္ထော၊ ဣဓ ဝိဟာယာတိ ဣဓ ကာမာဝစရေအတ္တဘာဝေ ဝိဟာယ သုဒ္ဓါဝါ သတ္တဘာဝေ ဌိတာနံ နိဋ္ဌာ ဟောတီတိအတ္ထော၊ အန္တရာပရိနိဗ္ဗာယိအာဒယော ဟိ ဣဓ အနာဂါမိဖလံ ပတွာ ဣတော စုတာ သုဒ္ဓါဝါသေသု ဥပ္ပဇ္ဇိတွာ တေန အတ္တဘာဝေန အရဟတ္တဉ္စ အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာနဓာတုဉ္စ ပါပုဏန္တိ၊ တေန ဝုတ္တံ "ဣမေသံ ပဉ္စန္နံ ဣဓ ဝိဟာယ နိဋ္ဌာ" တိ။ ဤပုဂ္ဂလပညတ်အဋ္ဌကထာအဖွင့် (၁၀၃) အတိုင်းလည်း ဒုတိယနည်း အနက်ပြန်ဆိုထားပါသည်။ နိဋ္ဌာ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံပြီးစီးခြင်းသည်။ ဝါ၊ ကာမာဝစရအတ္တဘောဖြင့်ပင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ရောက်ခြင်း,အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းတည်းဟူသော ဆုံးခန်းတိုင်းရောက်ပြီးမြောက်ခြင်းသည်။ (ကာမာဝစရအတ္တလောဖြင့်ပင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်းအားဖြင့် ကိလေသာအားလုံးကုန်ဆုံးပြီးပြတ်ခြင်းနှင့် အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းအားဖြင့် ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံး ကုန်ဆုံးပြီးပြတ်ခြင်းသည်။) ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ဤကာမာဝစရဘဝခန္ဓာ အတ္တဘောကို။
ဝိဟာယ၊ ပယ်စွန့်၍။
[ဣဓ၌ ဓပစ္စည်းကို ဒုတိယအနက်၌သက်။ တနည်းအားဖြင့် ဓပစ္စည်းကို ထုံးစံအတိုင်း သတ္တမီအနက်ဟောပင်ကြံ၍။
"ဣဓ၊ ဤကာမာဝစရဘုံ၌။
ဝါ၊ ဤကာမာဝစရဘုံက။
ဝိဟာရ၊ ကာမာဝစရဘဝခန္ဓာအတ္တဘောကို ပယ်စွန့်၍" ဟု အနက်ဆိုနိုင်၏။]
နိဋ္ဌာ၊ (သုဒ္ဓါဝါသဗြဟ္မာပြည်၌) ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံပြီးစီးခြင်းသည်။
ဝါ၊ သုဒ္ဓါဝါသ ဗြဟ္မာဘုံ၌ဖြစ်၍ ထိုဗြဟ္မာအတ္တဘော၌ပင် အရဟတ္တဖိုလ်သို့ ရောက်ခြင်း, အနုပါဒိသေသနိဗ္ဗာန်သို့ ရောက်ခြင်းတည်းဟူသော ဆုံးခန်းတိုင်ရောက်ပြီးမြောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ။
ကတမေသံ၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ဤကာမာဝစရဘုံဘဝ၌ပင်။
နိဋ္ဌာ၊ ပရိနိဗ္ဗာန်ဝင်စံပြီးစီးခြင်းသည်။
ဝါ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
သတ္တက္ခတ္တုပရမဿ၊ သတ္တက္ခတ္တုပရမသောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ (၇) ကြိမ်သာ အလွန်ဆုံး ဘဝအသစ်ဖြစ်ရခြင်းရှိသော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ကောလံ ကောလဿ၊ ကောလံကောလသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော ဘဝတခုမှ မြင့်မြတ်သော ဘဝတခုသို့ ပြောင်းသွားတတ်သော သောတာပတ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြင့်မြတ်သော အမျိုးတခုမှ မြင့်မြတ်သော အမျိုးတခုသို့ ပြောင်းသွားတတ်သော သောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လည်းကောင်း။
ဧကဗီဇိဿ၊ ဧကဗိဇီသောတာပန်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ တဘဝအတွက်သာ ပဋိသန္ဓေ ဝိညာဏ်ဟူသော ခန္ဓာမျိုးစေ့ရှိသော သောတာပန် ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
သကဒါဂါမိဿ၊ သကဒါဂါမ်ပုဂ္ဂိလ်၏ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ တကြီမ်တခါသာ ဤလူ့ပြည်သို့ ပဋိသန္ဓေတည်နေ လာရောက်တတ်သာ ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက်ဘဝအတ္တဘော၌ပင်လျှင်။
အရဟာ၊ ရဟန္တာ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
တဿစ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
(ထိုယခုဘဝ၌ပင် ရဟန္တာဖြစ်သော ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။)
ဣဓ၊ ပင်။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣမေသံ ပဉ္စန္နံ၊ ဤငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ၌ကာမာဝစရဘုံဘဝ၌ပင်။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတမေသံ ပဉ္စန္နံ၊ အဘယ်ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ကို။
ဝိဟာယ၊ ၍။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဟူမူ။
အန္တရာ ပရိနိဗ္ဗာယိဿ၊ အန္တရာ ပရိနိဗ္ဗာယီမည်သော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၏ သက်တမ်းထက်ဝက်ကို မကျော်လွန်မီအကြားကာလ၌ ကိလေသာ ခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းသော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
[သတ္တကနိပါတ် စာပိုဒ် (၁၆) အနိစ္စာနုပဿီသုတ်လည်းကြည့်။]
ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာယိဿ၊ ဥပဟစ္စပရိနိဗ္ဗာအနာဂါမ် ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဝါ၊ သုဒ္ဓါဝါသဘုံ၏ သက်တမ်းထက်ဝက်ကို ကျော်လွန်ပြီးမှ ကိလေသာခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းသော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယိဿ၊ အသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယီအနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဝိပဿနာအကျင့်ကို ခက်ခဲစွာ အားထုတ်ရခြင်းမရှိဘဲ ကိလေသာခပ်သိမ်းချုပ်ငြိမ်းသော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏ လည်းကောင်း။
သသင်္ခါရပရိနိဗ္ဗာယိဿ၊ လည်းကောင်း။
ဝါ၊ ဝိပဿနာအကျင့်ကို ခက်ခဲ လွန်ကဲစွာ အားထုတ်ရခြင်းနှင့်တကွအားဖြင့် ကိလေသာခပ်သိမ်း ချုပ်ငြိမ်းသော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
ဥဒ္ဓံသောတဿ၊ အထက်သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့သွားရောက်၍ ရအပ်လတ္တံ့သော အရဟတ္တမဂ်အယဉ်ရှိသော။
ဝါ၊ အထက်သုဒ္ဓါဝါသဘုံသို့ ပို့ဆောင်တတ်သော တဏှာအယဉ်, ဝဋ်ဒုက္ခအယဉ်ရှိသော။
အကနိဋ္ဌဂါမိနော၊ အကနိဋ္ဌဘုံသို့ ပဋိသန္ဓေတည်နေသွားရောက်တတ်သော အနာဂါမ်ပုဂ္ဂိုလ်၏လည်းကောင်း။
(ဣဓ၊ ကို။
ဝိဟာယ၊ ၍။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။)
ဣမေသံ ပဉ္စန္နံ၊ တို၏။
ဣဓ၊ ကို။
ဝိဟာယ၊ ၍။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
တတိယံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယေကေစိ၊ တို့သည်။
မယိ၊ ၌။
အဝေစ္စပ္ပသန္နာ၊ အရိယမဂ်ဖြင့်သိ၍ မလှုပ်မယိုင်မြဲခိုင်စွာ ကြည်ညိုကြကုန်၏။
အဝေစ္စပ္ပသန္နာ ။ ။အဝေစ္စ- အဝ+ဣ+တွာ။ ဣဓာတ်သည် သိခြင်းတည်းဟူသော ဉာဏဂတိအနက်ဟောတည်း။ အဝေစ္စ- အရိယမဂ်ဖြင့်သိ၍၊ ပသန္နာ- မလှုပ်မယိုင် ခိုင်မြဲစွာ ကြည်ညိုကြသော ပုဂ္ဂိုလ်များ။ အဝေစ္စ ပ သန္နာတိ အရိယမဂ္ဂဝသေန ဇာနိတွာ ဗုဇ္ဈိတွာ အစလပ္ပသာဒေန ပသန္နာ။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ်အဋ္ဌကထာ ၊ ဒု(၆၇)။
သဗ္ဗေ၊ အားလုံးကုန်သော။
ဝေ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။
(ငါဘုရား၌ အရိယမဂ်ဖြင့် သိ၍ မလှုပ်မယိုင်ခိုင်မြဲစွာ ကြည်ညိုကြသော ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့သည်။)
သောတာပန္နာ၊ အရိယမဂ်အယဉ်သို့ ရောက်ပြီးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့ပေတည်း။
သောတာပန္နာ ။ ။ ဤသုတ်၌ သောတာပတ္တိဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်ကိုသာ သောတာပန္နဟု ဆိုလိုသည်မဟုတ်၊ သုတ်၌ တိုက်ရိုက်ဟောထားအပ်သော အရိယဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်လေးဦးလုံးကို သောတာပန္နဟုဆိုလို၏။ သောတံ- အရိယမဂ်အယဉ်သို့ +အာပန္နာ- ရောက်ပြီးသော ဖိုလ်ပုဂ္ဂိုလ်များ။ သောတာပန္နာတိ အရိယမဂ္ဂသောတံ အာပန္နာ၊ ဣမိနာ သဗ္ဗေပိ အရိယဖလဋ္ဌာ ပုဂ္ဂလာ ဂဟိကာ။ ၎င်း ၆၈။
သောတာပန္နာနံ၊ အရိယမဂ်အယဉ်သို့ ရောက်ပြီးကုန်သော။
တေသံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်တို့တွင်။
ပဉ္စန္နံ၊ ငါးဦးသော ပုဂ္ဂိုလ်တို့၏။
ဣဓ၊ ၌။
နိဋ္ဌာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
စတုတ္ထံ၊ ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
မဂဓေသု၊ မဂဓတိုင်း၌။
[ဧကဝုစ် အနက်ဆိုရသည်ကို သတိပြုပါ။]
နာလကဂါမကေ၊ နာလကရွာငယ်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
သာမဏ္ဍကာနိ၊ သာမဏ္ဍကာနိမည်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရဗိုဇ်သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
(အတ္ထိ၊ ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွား၏။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် (၇) သာရိပုတ္တသုတ်ကြည့်။]
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ (ကိန္တိ အဝေါစ)၊ ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ ငါ့ရှင်သာရိပုတြာ။
သုခံ၊ ချမ်းသာဟူသည်။
ဝါ၊ ချမ်းသာ၏ အကြောင်းဟူသည်။
ကိံ နုခေါ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲဟူသည်။
ဝါ၊ ဆင်းရဲခြင်း၏ အကြောင်းဟူသည်။
ကိံ နုခေါ၊ နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ ဘဝခန္ဓာ, ဖန်ခါခါဖြစ်ရခြင်းသည်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲပေတည်း။
ဝါ၊ ဆင်းရဲ၏ အကြောင်းပေတည်း။
အန ဘိနိဗ္ဗတ္တိ၊ ဘဝခန္ဓာ, ဖန်ခါခါ မဖြစ်ခြင်းသည်။
သုခါ၊ ချမ်းသာပေတည်း။
ဝါ၊ တည်း။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အဘိနိဗ္ဗတ္တိယာ၊ ဘဝခန္ဓာ ဖန်ခါခါဖြစ်ခြင်းသည်။
သတိ၊ ရှိလသော်။
သီတံ၊ အအေးဒဏ်ခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ဥဏှံ၊ အပူဒဏ်ခံရခြင်းဆင်းရဲခြင်းလည်းကောင်း။
ဇိဃစ္ဆာ၊ စားလိုခြင်း (ဆာလောင်ခြင်း) ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ပိပါသာ၊ သောက်လိုခြင်း (ရေငတ်ခြင်း) ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ဥစ္စာရော၊ ကျင်ကြီးနှိပ်စက်ခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ပဿာဝေါ၊ ကျင်ငယ်နှိပ်စက်ခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
အဂ္ဂိ သမ္ဖဿော၊ မီးထိပါးလောင်ကျွမ်းခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ဒဏ္ဍ သမ္ဖဿော၊ တုတ်ထိပါးရိုက်နှက်ခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
သတ္ထ သမ္ဖဿော၊ တုတ်မှ အခြားသော လက်နက်ထိပါးနှိပ်စက်ခံရခြင်း ဆင်းရဲလည်းကောင်း။
ဉာတီပိ၊ ဆွေမျိုးတို့သည်လည်းကောင်း။
မိတ္တာပိ၊ မိတ်ဆွေတို့သည်လည်းကောင်း။
သင်္ဂမ္မ၊ စုဝေးရောက်လာကြကုန်၍။
သမာဂမ္မ၊ ပေါင်းဆုံလာကြကုန်၍။
ယံ ရောသေန္တိ၊ အကြင် ချုပ်ချယ်ထိပါး စော်ကားပြောဆိုကြကုန်၏။
(တံ ရောသနံ၊ ထိုချုပ်ချယ်ထိပါး စော်ကားခံရခြင်းဆင်းရဲလည်းကောင်း။)
ဣဒံ၊ ဤမည်သော။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲသည်။
ပါဠိကင်္ခံ၊ အလိုရှိအပ်သည်။
ဝါ၊ ဧကန်တွေ့ကြုံခံစားရသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အဘိနိဗ္ဗတ္တိယာ၊ သည်။
သတိ၊ သော်။
ဣဒံ ဒုက္ခံ၊ ဤဆင်းရဲသည်။
ပါဋိကင်္ခံ၊ သည်။
ဝါ၊ သည်။
(ဟောတိ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အနဘိနိဗ္ဗတ္တိယာ၊ ဘဝခန္ဓာ ဖန်ခါခါ မဖြစ်ခြင်းသည်။
သတိ၊ ဖြစ်လသော်။
န သီတံ၊ အအေးဒဏ် မခံရခြင်းလည်းကောင်း။
န ဥဏှံ၊ အပူဒဏ်မခံရခြင်းလည်းကောင်း။
န ဇိဃစ္ဆာ၊ မစားလိုခြင်း (မဆာလောင်ခြင်း) လည်းကောင်း။
န ပိပါသာ၊ မသောက်လို (ရေမငတ်) ခြင်းလည်းကောင်း။
န ဥစ္စာရော၊ ကျင်ကြီးနှိပ်စက် မခံရခြင်းလည်းကောင်း။
န ပဿာဝေါ၊ ကောင်း။
န အဂ္ဂိသမ္ဖဿော၊ မီးထိပါးလောက်ကျွမ်းမခံရခြင်းလည်းကောင်း။
န ဒဏ္ဍသမ္ဖဿော၊ တုတ်ထိပါးရိုက်နှပ် မခံရခြင်းလည်းကောင်း။
န သတ္ထသမ္ဖဿော၊ ကောင်း။
ဉာတီပိ၊ ကောင်း။
။ပ။၊
ယံ န ရော သေန္တိ၊ အကြင်ချုပ်ချယ်ထိပါးစော်ကား မပြောဆိုကြကုန်။
တံ န ရောသနံ၊ ထိုချုပ်ချယ်ထိပါးစော်ကား မခံရခြင်းလည်းကောင်း။
ဣဒံ၊ ဤမည်သော။
သုခံ၊ ချမ်းသာသည်။
ပါဋိကင်္ခံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အနဘိနိဗ္ဗတ္တိယာ၊ ။
။ပ။၊
ပဉ္စမံ၊ ။
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ဣမသ္မိံ ဓမ္မဝိနယေ၊ (တုတ်ဓားမပါ) တရားဖြင့်ဆုံးမရာ ပိဋကသုံးဖြာ ဤသာသနာတော်၌။
သုခံ၊ ဟူသည်။
ဝါ၊ သည်။
ကိံ နုခေါ၊ နည်း။
။ပ။၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဣမသ္မိံ ဓမ္မဝိနယေ၊ ၌။
အနဘိရတိ၊ မပျော်မွေ့ခြင်းသည်။
ဒုက္ခာ၊ ဆင်းရဲပေတည်း။
ဝါ၊ ဆင်းရဲကြောင်းပေတည်း။
အဘိရတိ၊ ပျော်မွေ့ခြင်းသည်။
သုခါ၊ တည်း။
ဝါ၊ တည်း။
အာဝုသော၊ ရှင်။
အနဘိရတိယာ၊ သည်။
သတိ၊ ဖြစ်လသော်။
ဂစ္ဆန္တောပိ၊ သွားနေစဉ်မှာလည်း။
သုခံ၊ ချမ်းသာကို။
သာတံ၊ သာယာဖွယ်သုခကို။
နိဓိဂစ္ဆတိ၊ မရ။
ဌိတောပိ၊ ရပ်နေစဉ်မှာလည်း။
သုခံ၊ ကို။
သာတံ၊ ကို။
နာဓိဂစ္ဆတိ၊ မရ။
နိသန္နောပိ၊ ထိုင်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ သယာနောပိ၊ လျောင်းစက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ ဂါမဂတောပိ၊ ရွာ၌ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ အရညဂတောပိ၊ တော၌ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ ရုက္ခမူလဂတောပိ၊ သစ်ပင်အနီး၌ ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ သုညာဂါရဂတောပိ၊ ဆိတ်ငြိမ်သော ကျောင်း၌ ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ အဗ္ဘောကာသဂတောပိ၊ လွင်တီးကောင် ဟင်းလင်းပြင်၌ ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
။ပ။ဘိက္ခုမဇ္ဈ ဂတောပိ၊ ရဟန်းပရိသတ်အလယ်၌ ရောက်နေစဉ်မှာလည်း။
သုခံ၊ ကို။
သာတံ၊ ကို။
နာဓိဂစ္ဆတိ၊ မရ။
ဣဒံ၊ ဤမည်သော။
ဒုက္ခံ၊ သည်။
ပါဋိကင်္ခံ၊ သည်။
(ဟောတိ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
အနဘိရတိယာ၊ သည်။
သတိ၊ ဖြစ်လသော်။
ဣဒံ ဒုက္ခံ ပါဋိကင်္ခံ (ဟောတိ)၊
။ပ။၊
အဓိဂစ္ဆတိ၊ ရ၏။
ဆဋ္ဌံ၊ ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
မဟတာ၊ အရေအတွက်အားဖြင့် များသော။
ဝါ၊ (အပ္ပိစ္ဆတာအစရှိသော) ဂုဏ်အားဖြင့် မြင့်မြတ်သော။
ဘိက္ခုသံဃေန၊ ရဟန်းအပေါင်းနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ကောသလေသု၊ ကောသလမည်သော ဇနပုဒ်၌။
ဝါ၊ ကောသလတိုင်းနယ်ပယ်၌။
စာရိကံ၊ ခရီးရှည်လျား ကြွသွားတော်မူခြင်းကို။
ဝါ၊ ခြင်းဖြင့်။
စရမာနော၊ (ဖြည်းဖြည်းသက်သာ) ကြွသွားတော်မူလသော်။
[အဋ္ဌကနိပါတ်စာပိုဒ် (၈၆) ယသသုတ်လည်းကြည့်။]
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
နဠကပါနံနာမ၊ နဠကပါနမည်သော။
(ဘုရားအလောင်းမြောက်မင်း၏ ဩဝါဒအတိုင်း မျောက်အပေါင်းတို့ ကျူရိုးဖြင့် ရေသောက်ရာ ရေကန်အရပ်၌ တည်ထောင်အပ်သည်အဖြစ်ကြောင့် နဠကပါနမည်သော)။
ကောသလာနံ၊ ကောသလမင်းသားတို့၏။
ဝါ၊ ကောသလတိုင်းနယ်ပယ်၏။
နိဂမော၊ နိဂုံးသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တံ၊ ထိုအရပ်သို့။
အဝသရိ၊ ရောက်တော်မူပြီ။
ဘဂဝါ၊ သည်။
တတြ နဠကပါနေ၊ ထိုနဠကပါနမည်သော နိဂုံးအနီး၌။
ပလာသဝနေ၊ ပေါက်ပင်တော်၌။
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဥပေါသထေ၊ ဥပုသ်ဖြစ်သော။
တဒဟု၊ ထိုနေ့၌။
ဘိက္ခု သံဃပရိဝုတော၊ ရဟန်းအပေါင်း ခြံရံလျက်။
နိသိန္နော၊ ထိုနေတော်မူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ဗဟုဒေဝ၊ များစွာသာလျှင် ဖြစ်သော။
ရတ္တိံ၊ ညဉ့်ပတ်လုံး။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အား။
ဓမ္မိယာ၊ တရားရှိသော။
ကထာယ၊ စကားဖြင့်။
သန္ဒဿေတွာ၊ (ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန်၊ နှစ်တန်သော အကျိုးတရားတို့ကို) မျက်မှောက်ထင်ထင် မြင်စေတော်မူပြီး၍။
သမာဒပေတွာ၊ (ကုသိုလ်တရားတို့ကို) ကောင်းစွာလက်ခံနာယူစေတော်မူပြီး၍။
သမုတ္တေဇေတွာ၊ (နာယူအပ်ပြီးသော တရားတို့၌) ကောင်းစွာအားတက်ထက်မြက်စေတော်မူပြီး၍။
သမ္ပဟံသေတွာ၊ (ရပြီးဂုဏ်ထူး ချီးကျူးပြောလျက်) စိတ်ဓာတ်အစဉ်ကြည်လင်ရွှင်လန်းစေတော်မူပြီး၍။
တုဏှီဘူတံ တုဏှီဘူတံ၊ တိတ်ဆိတ်စွာနေသည်ဖြစ်သော, တိတ်ဆိတ်စွာနေသည်ဖြစ်သော။
ဘိက္ခုသံဃံ၊ ရဟန်းအပေါင်းကို။
အနုဝိလောကေတွာ၊ ထိုထိုဤဤ လှည့်လည်ကြည့်တော်မူပြီး၍။
အယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ အာမန္တေသိ)၊
သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတြာ။
ဘိက္ခုသံဃော၊ ရဟန်းအပေါင်းသည်။
ဝိဂတထိနမိဒ္ဓေါ၊ ကင်းသော ထိနမိဒ္ဓရှိနေ၏။
ဝါ၊ အိပ်ချင်ငိုက်မျဉ်းခြင်း ကင်းနေပါ၏၊
သာရိပုတ္တာ၊ တြာ။
ဘိက္ခူနံ၊ ရဟန်းတို့အတွက်။
ဓမ္မီ၊ တရားရှိသော။
ကထာ၊ စကားသည်။
တံ၊ သင်၏။
ပဋိဘာတု၊ အဖို့တွက်တာ ဖြစ်စေပါလော။
ဝါ၊ ဉာဏ်အားထင်လာပါစေလော။
မေ၊ ငါ၏။
ပိဋ္ဌိ၊ ကျောကုန်သည်။
အာဂိလာယတိ၊ ညောင်းညာ၏။
တံ၊ ထိုကျောကုန်းကို။
အဟံ၊ ငါသည်။
အာယမိဿာမိ၊ ဆန့်တန်းလိုက်ပေဦးအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဧဝံ ဘန္တေ၊ ကောင်းပါပြီဘုရား။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။
အယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
(ဝစနံ၊ စကားတော်ကို။)
ပစ္စဿောသိ၊ ရှေ့ရှုနာယူပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
စတုဂ္ဂုဏံ၊ လေးထပ်ရှိသော။
သင်္ဃာဋိံ၊ ဒုကုဋ်သင်္ကန်းကြီးကို။
ပညာပေတွာ၊ ခင်းစေပြီး၍။
ပါဒေ၊ လက်ျာဘက်ခြေပေါ်၌။
ပါဒံ၊ လက်ဝဲဘက်ခြေကို။
အစ္စာဓာယ (အတိ+ အာဓာယ)၊ အနည်းငယ် ပိုလွန်အောင် ထား၍။
သတော၊ သတိရှိသည်။
သမ္ပဇာနော၊ သမ္ပဇာဉ်ဉာဏ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ဥဋ္ဌာနသညံ၊ အိပ်ရာမှထခြင်း၌ဖြစ်သော အမှတ်သညာကို။
ဝါ၊ အိပ်ရာမှ ထချိန်ကို ပိုင်းဖြတ်ကန့်သတ်တတ်သော အမှတ်သညာကို။
မနသိ၊ စိတ်တော်အတွင်း၌။
ကရိတွာ၊ သွင်းပိုက်ထား၍။
ဝါ၊ ဖြစ်ပေါ်လာစေ၍။
ဒက္ခိဏေန၊ လက်ျာဘက်ဖြစ်သော။
ပဿေန၊ နံပါးဖြင့်။
သီဟသေယျံ၊ ခြင်္သေ့မင်း၏ အိပ်ခြင်းနှင့်တူသောလျောင်းစက်တော်မူခြင်းကို။
ကပ္ပေသိ၊ ပြုတော်မူပြီ။
တတြ၊ ထိုသို့ သီဟသေယျ ပြုတော်မူပြီးရာအခါ၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာဝုသော ဘိက္ခဝေ၊ ငါ့ရှင်ရဟန်းတို့။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ခေါ်တော်မူပြီ။
အာဝုသော၊ အရှင်ဘုရား။
ဣတိ ခေါ၊ ဤသို့ပင်။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
အာယသ္မတော သာရိပုတ္တဿ၊ ၏။
(အာမန္တနံ၊ အမိန့်စကားတောကို။)
ပစ္စဿောသုံ၊ ရှေးရှုနာယူကြကုန်ပြီ။
ဝါ၊ စကားတုံ့ပြန်နာခံကုန်ပြီ။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ အဝေါစ)၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ယဿ ကဿစိ၊ ပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦးမှာ။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
ဝါ၊ တရားတို့တွင်။
သဒ္ဓါ၊ (ဩကပ္ပနမည်သော) သဒ္ဓါတရားသည်ပင်။
(ရတနာမြတ်သုံးပါးဂုဏ်တော်တို့ကို မယိမ်းမယိုင်ခိုင်မြဲစွာ သက်ဝင်ယုံကြည်သော သဒ္ဓါတရားမျှသည်ပင်။)
နတ္ထိ၊ မရှိအံ့။
ကုသလေသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
ဟိရီ၊ ဒုစ္စရိတ် အကိုသိုလ်ကို ရှက်ခြင်းစက်ဆုပ်ခြင်းသဘောတရားမျှသည်ပင်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
။ပ။၊
ဩတ္တပ္ပံ၊ ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကြောင့် ကြောက်လန့်ခြင်းသဘောတရားမျှ သည်ပင်။
နတ္ထိ၊ မရှိ။
။ပ။ ဝီရိယံ၊ တကြွလုံ့လ ကာယိကဝီရိယမျှသည်ပင်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
။ပ။ ပညာ၊ ကမ္မဿကတာပညာမျှသည်ပင်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
[ယာ ရတ္တိ ဒိဝသော ဟာနိ ဝုဒ္ဓိပုဒ်တို့၌စပ်၊ စာပိုဒ် (၁၄) စေတောခိလသုတ်လည်းကြည့်။]
ဝါ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည်။
[ပါဋိကင်္ခါ၌စပ်။]
ယာ ရတ္တိ ဝါ၊ ကောင်း။
။ပ။ ဝုဒ္ဓိ၊ သည်။
ပါဋိကင်္ခါ၊ သည်။
နော ဟောတိ၊
။ပ။၊
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
အဿဒ္ဓေါ၊ သဒ္ဓါတရားမရှိသော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ယောင်္ကျားပုဂ္ဂိုလ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သော။
ဧတံ၊ ဤ အဿဒ္ဓပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းသည်။
ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်းပေတည်း။
အာဝုသော၊ တို့။
အဟိရိကော၊ ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကို မစက်ဆုပ်သော။
ပုရိသ ပုဂ္ဂလော၊ ပုဂ္ဂိုလ်။
ဣတိ၊ ဤသို့ ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သော။
ဧတံ၊ ဤအဟိရိကပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းသည်။
ပရိဟာနံ၊ ဆုတ်ယုတ်ခြင်း ပေတည်း။
အာဝုသော၊ တို့။
အနောတ္တပ္ပီ၊ ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကြောင့် မကြောက်လန့်သော။
။ပ။၊
ကုသီတော၊ ပျင်းရိသော။
။ပ။၊
ဒုပ္ပညော၊ ပညာမရှိသော။
။ပ။၊
ကောဓနော၊ စိတ်ဆုံးလေ့ရှိသော။
ဝါ၊ ဒေါသကြီးသော။
။ပဦ၊
ဥပါနာဟီ၊ ရန်ငြိုးဖွဲ့တတ်သော။
။ပ။၊
ပါပိစ္ဆော၊ ယုတ်မာသော အလိုရမ္မက်ရှိသော။
။ပ။၊
ပါပမိတ္တော၊ ယုတ်မာသော မိတ်ဆွေရှိသော။
။ပ။၊
မိစ္ဆာဒိဋ္ဌိကော၊ မှားယွင်းသော အယူရှိသော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ဂ္ဂိုလ်။
။ပ။၊
ပရိဟာနံ၊ ။
။ပ။၊
အာဝုသော၊ တို့။
သဒ္ဓေါ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသော။
ပုရိသပုဂ္ဂလော၊ ယောင်္ကျားပုဂ္ဂိုလ်။
ဣတိ၊ သော။
ဧတံ၊ ဤသဒ္ဓါတရားရှိသူဖြစ်ခြင်းသည်။
အပရိဟာနံ၊ မဆုတ်ယုတ်ခြင်း (တိုးတက်ခြင်း) ပေတည်း။
အာဝုသော၊ တို့။
ဟိရိမာ၊ ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကို ရှက်ခြင်းစက်ဆုပ်ခြင်းရှိသော။
ပုရိသ ပုဂ္ဂလော၊ ဂ္ဂိုလ်။
ဣတိ၊ သော။
ဧတံ၊ ဤဟိရိမာပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်ခြင်းသည်။
အပရိဟာနံ၊ တည်း။
အာဝုသော၊ တို့။
ဩတ္တပ္ပီ၊ ဒုစ္စရိတ်အကုသိုလ်ကြောင့် ကြောက်လန့်တတ်သော။
။ပ။၊
အာရဒ္ဓဝီရိတော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယရှိသော။
။ပ။၊
ပညဝါ၊ ပညာရှိသော။
။ပ။၊
အက္ကောဓနော၊ စိတ်ဆိုးလေ့မရှိသော။
။ပ။၊
အနုပနာဟီ၊ ရန်ငြိုးမဖွဲ့သော။
။ပ။၊
အပ္ပိစ္ဆော၊ နည်းသောလောဘ အလို ရမ္မက်ရှိသော။
ဝါ၊ လောဘအလိုရမ္မက်မရှိသော။
။ပ။၊
ကလျာဏမိတ္တော၊ ကောင်းသော မိတ်ဆွေရှိသော။
။ပ။၊
သမ္မာဒိဋ္ဌိကော၊ မှန်ကန်သော အယူရှိသော။
။ပ။၊
အပရိဟာနံ၊ တည်း။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
အထခေါ၊ အရှင်သာရိပုတြာ ဟောကြားပြီးရာ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
ပစ္စုဋ္ဌာယ၊ ထတော်မူပြီး၍။
အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ အာမန္တေသိ)၊
သာရိပုတ္တ၊ သာရိပုတြာ။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းပါပေစွာ့, ကောင်းပါပေစွာ့။
သာရိပုတ္တ၊ တြာ။
ယဿ ကဿစိ၊ မှာ။
။ပ။၊
ဣတိ(အဝေါစ)၊
သတ္တမံ၊ ။
အာဝုသော၊ တို့။
ယဿ ကဿစိ၊ မှာ။
သဒ္ဓါ၊ သည်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
။ပ။၊
သောတာဝဓာနံ၊ (တရားတော်ကို ကြားနာခြင်းငှာ) နားကို စွင့်ထောင်ထားခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
။ပ။ ဓမ္မဓာရဏာ၊ (ကြားနာအပ်ပြီးသော) တရားတော်ကို နှုတ်တက်ဆောင်ထားမှတ်သားခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊
။ပ။ အတ္ထူပပရိက္ခာ၊ (တရားတော်၏) အနက်ဓိပ္ပာယ်ကို စူးစမ်းဆင်ခြင်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊
။ပ။ ဓမ္မနုဓမ္မပဋိပတ္တိ၊ လောကုတ္တရာ တရား ကိုးပါးအားလျော်သော သီလ သမထ ဝိပဿနာ အကျင့်ကို ကျင့်ခြင်းသည်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
။ပ။ အပ္ပမာဒေါ၊ မမေ့လျော့ကြောင်းသတိသည်။
ဝါ၊ မေးလျော့မှုအကုသိုလ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်သတိသည်။
နတ္ထိ၊ အံ့။
တဿ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝါ၊ သည်။
။ပ။၊
အဋ္ဌမံ၊
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ ထိုအခါ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းဘုန်းပေးပြီးရာ ကာလမှနောက်၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာ၊ ဆွမ်းခံရာအရပ်မှ ဖဲခွာခဲ့ကြကုန်ပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍)။
ဥပဋ္ဌာနသာလာယံ၊ ချဉ်းကပ်တည်နေရာ အစည်းအဝေး ခန်းမဆောင်၌။
သန္နိသန္နာ၊ ပေါင်းစုထိုနေကြကုန်လျက်။
သန္နိပတိတာ၊ စုဝေးရောက်ရှိနေကြကုန်လျက်။
အနေကဝိတိတံ၊ တပါးမက များသော အပြားရှိသော။
တိရစ္ဆာနာကထံ၊ နတ်ပြည်နိဗ္ဗာန်လမ်းခရီးတို့၏ ဖီလာဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော စကားကို။
[ဤ၌ တိရစ္ဆာနသဒ္ဒါသည် တိရစ္ဆာန် သတ္တဝါ အနက်ဟောမဟုတ်၊ ဖီလာကန့်လန့်ဆန့်ကျင်ဘက်ပြုခြင်း ဟူသော (တိရောကရဏ) အနက်ကို ဟောသည်။]
အနုယုတ္တာ၊ အားထုတ်ကြ (ပြောဆိုကြ) ကုန်လျက်။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်တိရစ္ဆာနကထာကို။
(အနုယုတ္တာ၊ လျက်။
ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်သနည်းဟူမူ။)
ရာဇကထံ၊ မင်းကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆို အပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
စောရကထံ၊ သူခိုးဓာပြကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
မဟာမတ္တကထံ၊ အမတ်ကြီးကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
သေနာကထံ၊ စစ်တပ်ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကို လည်းကောင်း။
ဘယကထံ၊ (မင်းဘေး, သူခိုးဘေးစသော) ဘေးကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
ယုဒ္ဓကထံ၊ စစ်ပွဲကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
အန္နကထံ၊ စားဖွယ်ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
ပါနကထံ၊ သောက်ဖွယ်ကို...ကောင်း။
ဝတ္ထကထံ၊ အဝတ်ကို...ကောင်း။
သယနကထံ၊ အိပ်ယာကို....ကောင်း။
မာလာကထံ၊ ပန်းကို .... ကောင်း။
ဂန္ဓကထံ၊ နံ့သာကို... ကောင်း။
ဉာတိကထံ၊ ဆွေမျိုးတို့ကို....ကောင်း။
ယာနကထံ၊ (ဖိနပ်, လှည်းစသော) ယာဉ်ကို... ကောင်း။
ဂါမကထံ၊ ရွာနှင့် ရွာနေလူကို...ကောင်း။
နိဂမကထံ၊ နိဂုံးနှင့် နိဂုံးနေလူကို... ကောင်း။
နဂရကတံ၊ မြို့နှင့် မြို့နေလူကို...ကောင်း။
ဖပနဒကထံ၊ ဇနပုဒ်နှင့် ဇနပုဒ်နေလူကို...ကောင်း။
ဣတ္ထိကထံ၊ မိန်းမကို... ကောင်း။
သူရကထံ၊ ရဲရင့်သူလူစွမ်းကောင်းကို....ကောင်း။
ဝိသိခါကထံ၊ မြို့ရွာတွင်းလမ်းကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ မြို့ရွာတွင်းလမ်းနှင့် ထိုလမ်းရပ်ကွက်နေ လူတို့ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကို လည်းကောင်း။
ကုမ္ဘဋ္ဌာနကထံ၊ အိုး၏တည်နေရာ ရေဆိပ်ကို အကြောင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
ဝါ၊ အိုး၏တည်ရာ ရေခပ်ကျွန်မကို အကြေင်းပြု၍ ပြောဆိုအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။
["အိုး၏တည်ရာ အိုးထိန်းသည်ကျွန်မ" ဟုလည်းအနက်ပြန်ဆိုကြ၏။]
ပုဗ္ဗပေတကထံ၊ ရှေး၌ကွယ်လွန်ပြီးသော ဆွေမျိုးတို့ကို..... ကောင်း။
နာနတ္တကထံ၊ အမျိုးမျိုးသော သဘောရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။
(ရှေ့ကပြဆိုခဲ့သော စကားနှင့် နောက်၌ ပြဆိုလတ္တံ့စကားတို့မှ ကြွင်းကျန်သောအမျိုးမျိုးသော သဘောရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။)
လောကက္ခာယိကံ၊ လောကအကြောင်းအရာကို ပြောဆိုကြောင်းစကားကို လည်းကောင်း။
လောကက္ခာယိကံ ။ ။ "လောကက္ခာယိကံ- လောဘ အကြောင်းအရာကို ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သော လောကာယတဝိတဏ္ဍကျမ်းစကားကိုလည်းကောင်း" ဟု ကျမ်းနာမည်ဖော်၍ အနက်ဆိုနိုင်၏။ အယာထာဝတော ဥပ္ပတ္တိဋ္ဌိသံဟာရာဒိဝသေန လောကော အက္ခာယတိ ဧတေနာ (ဧတာယာ) တိ လောကက္ခာယိကာ- သတ္တလောက, ဩကာသလောက၏ ဖြစ်ပေါ်လာပုံ,တည်တံ့ပုံ, စုစုဝေးဝေးဖြစ်နေပုံစသည်အားဖြင့် လောကအကြောင်းအရာကို မမှန်မကန်ပြောဆိုကြောင်းဖြစ်သော လောကာယတဝိတဏ္ဍကျမ်းစကား"ဟူ၍ သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု-၅၄၀ (မဟာဝဂ္ဂသံယုတ်၊ တိရစ္ဆာနကထာသုတ်) ၌ဖွင့်၏၊ ဤသုတ်ဋီကာနှင့် သီလက္ခန်ဋီကာဟောင်း၌ "ဧတေန" ပုဒ်ကျရစ်၏။ လောကကို ဘယ်သူဖန်ဆင်းသနည်း၊ ဗြဟ္မာ, ဗိဿဏိုး, အစိုးရသခင်တဦးဦးဖန်ဆင်းသည်၊ ကျီးကန်းသည်ဖြူ၏၊ ဘာကြောင့်နည်း၊ အရိုးဖြူလို့ပေါ့၊ ဤသို့စသော လောကာယတဝိတဏ္ဍ ကျမ်းစကားကို လောကက္ခာယိကာခေါ်၏။
ဣတိဘဝါဘဝကထံ၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ကြီးပွား၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ဆုတ်ယုတ်၏ဟု ထင်ရာမြင်ရာ အကျိုးမရှိသော အကြောင်းတခုခုကို ပြဆို၍ ဖြစ်စေအပ်သောစကားကိုလည်းကောင်း။ဣတိဘဝါဘဝကထာ ။ ။ ဘဝ (ဝုဒ္ဓိ)- ကြီးပါးခြင်း၊ ဝါ- ကြီးပွားသော အရာ။ အဘဝ (ဟာနိ)- ဆုတ်ယုတ်ခြင်း၊ ဝါ- ဆုတ်ယုတ် သောအရာ။ (တနည်း) ဘဝ (သဿတ)- မပြတ်မစဲမြဲသော အရာ။ အဘဝ (ဥစ္ဆေဒ)- ပြတ်စဲသော အရာ။ (တနည်း) ဘဝ- တိုးတက်သော ကာမချမ်းသာ၊ အဘဝ- ဆုတ်ယုတ်သော ကိုယ်ခန္ဓာပင်ပန်းမှု (အတ္တကိလမထ)။ ဘဝေါ စ အဘဝေါ စ ဘဝါ ဘဝါ၊ ဣတိ ဣမိနာ ကာရဏေန ဘဝါဘဝေါ ဣတိ ဘဝါ ဘဝေါ၊ ဣတိ ဘဝါ ဘဝေါတိ ဝတွာ ပဝတ္တိတာ ကထာ ဣတိ ဘဝါဘဝကထာ- ဤအကြောင်းကြောင့် ဘဝဖြစ်သည်၊ ဤအကြောင်းကြောင့် အဘဝဖြစ်သူဟူ၍ ထင်ရာမြင်ရာအကြောင်းကို ပြဆို၍ ဖြစ်စေအပ်သော စကား။
ဋီကာ၌မူ "ဘဝတိ ဝဒ္ဓတိ ဧတေနာတိ ဘဝေါ" စသည်ဖြင့် စာမူရှိ၏၊ စာမူသန့်ရှင်းသည်ဟု မယူဆပါ၊ အဋ္ဌကထာစာမူကား သန့်ရှင်းပါ၏၊ တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရန် အခြားကျမ်းအဖွင့်ဝါကျများကား-
ဣတိ ဘဝေါ ဣတိ အဘဝေါတိ ယံ ဝါ တံ ဝါ နိရတ္ထကကာရဏံ ဝတွာ ပဝတ္တိတကသာ ဣတိဘဝါဘဝကထာ၊ ဧတ္ထ စ ဘဝေါတိ သဿတံ၊ အဘဝေါတိ ဝုဒ္ဓိ၊ အဘဝေါတိ ဟာနိ၊ ဘဝေါတိ ကာမသုံ၊ အဘဝေါတိ အတ္တကိလမထော။ မဇ္ဈိမဏ္ဏာသ သန္ဒက သုတ်အဋ္ဌကထာ (၁၅၆)၊ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ (တ- ၃၂၆)။
ဗာတ္တိံ သတိရစ္ဆာနကထာ ။ ။ ဤအဖွင့်များနှင့်အညီ ဘဝသုံးမျိုး, အဘဝသုံးမျိုးအားဖြင့် ဣတိဘဝါဘဝကထာ (၆) မျိုးရ၏၊ ပြခဲ့သော ရာဇကထာ, စောရကထာစသော (၂၆) မျိုးနှင့်ပေါင်းလိုက်လျှင် တိရစ္ဆာနကထာ (၃၂)ဖြစ်၏၊ တနည်းအားဖြင့် ဣတိ ဘဝါဘဝကထာ၌ ဘဝနှင့် အဘဝနှစ်မျိုးကိုသာယူပြီးလျှင် ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်ပြမထားသော အရညကထာ, ပဗ္ဗတကထာ, နဒီကထာ, ဒီပကထာတို့ကို "ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါဖြင့် ယူလိုက်ပါက တိရစ္ဆာနကထာ (၃၂) ဖြစ်၏ ဟု အဋ္ဌကထာတို့၌ ဖွင့်ပြထားသည်။ ဝါ၊ ဤအကြောင်းကြောင် မပြတ်မစဲမြဲ၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ပြတ်စဲ၏ဟူ၍ ထင်ရာမြင်ရာ အကျိုးမရှိသော အကြောင်းတခုခုကို ပြဆို၍ ဖြစ်စေအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ကြီးပွားသော ကာမသုခဖြစ်၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ဆုတ်ယုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင်ပန်းမှု ဖြစ်၏ ဟူ၍ ထင်ရာမြင်ရာ....ကောင်း။ ဣတိဝါ၊ ဤနည်းတူ အခြားသော အကျိုးမရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။"ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါနှင့် ဝါသဒ္ဒါတို့အနက်။ ။ "ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါသည် အတူဟူသော (ပကာရ) အနက်ဟော (တနည်း ) အစ အပိုင်းအခြားဟူသော (အာဒိ) အနက်ဟောဟုလည်းကောင်း, ဝါသဒ္ဒါသည် ဝိကပ်အနက်ဟောဟုလည်းကောင်းဖွင့်၏ ၊ ထိုတွင် ဝိကပ်ဟူသည တိုက်ရိုက်မပြအပ်သော အနက်ကို စီရင်ခြင်းဟူသော အဝုတ္တဝိကပ်ဖြစ်၏၊ ထိုအတိုင်းပင် ပါဠိတော် အနက်ပေးထားသည်။
ဣတိ ဝါတိ ဟိ ဧတ္တ ဣတိ သဒ္ဒေါ ပကာရတ္ထေ၊ ဝါ သဒ္ဒေါ ဝိကပ္ပတ္ထေ၊ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ- ဧဝံ ပကာရံ ဣတော အညံ ဝါ တာဒိသံ နိရတ္ထကကထံ ကထေန္တီတိ။ အာဒိအတ္ထေ ဝါ ဣတိသဒ္ဓေါ "ဣတိ ဝါ ဣတိ ဧဝရူပါ နိစ္စဂီတဝါဒိတဝိသူကဒဿနာ ပဋိဝိရတော" တိ အာဒီသု ဝိယ၊ ဧဝမာဒိံ အညမ္ပိ တာဒိသံ ကထံ ကထေန္တီတိ အတ္ထော။ ပါစိတ် သာရတ္ထဋီကာ၊ ဝိကာလဂါမပ္ပဝေသနသိက္ခာပုဒ်အဖွင့် (၁၀၀)။ ဝါ၊ ဤသို့ အစရှိသော အခြားသော အလားတူ အကျိုးမရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။ (အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။) ["ဣတိဝါတိ" ဟူ၍ နောက်ဆုံး "တိ" ကား အပိုသက်သက်သာတည်း။]
ဋီကာ၌မူ "ဘဝတိ ဝဒ္ဓတိ ဧတေနာတိ ဘဝေါ" စသည်ဖြင့် စာမူရှိ၏၊ စာမူသန့်ရှင်းသည်ဟု မယူဆပါ၊ အဋ္ဌကထာစာမူကား သန့်ရှင်းပါ၏၊ တိုက်ဆိုင်ကြည့်ရန် အခြားကျမ်းအဖွင့်ဝါကျများကား-
ဣတိ ဘဝေါ ဣတိ အဘဝေါတိ ယံ ဝါ တံ ဝါ နိရတ္ထကကာရဏံ ဝတွာ ပဝတ္တိတကသာ ဣတိဘဝါဘဝကထာ၊ ဧတ္ထ စ ဘဝေါတိ သဿတံ၊ အဘဝေါတိ ဝုဒ္ဓိ၊ အဘဝေါတိ ဟာနိ၊ ဘဝေါတိ ကာမသုံ၊ အဘဝေါတိ အတ္တကိလမထော။ မဇ္ဈိမဏ္ဏာသ သန္ဒက သုတ်အဋ္ဌကထာ (၁၅၆)၊ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ (တ- ၃၂၆)။
ဗာတ္တိံ သတိရစ္ဆာနကထာ ။ ။ ဤအဖွင့်များနှင့်အညီ ဘဝသုံးမျိုး, အဘဝသုံးမျိုးအားဖြင့် ဣတိဘဝါဘဝကထာ (၆) မျိုးရ၏၊ ပြခဲ့သော ရာဇကထာ, စောရကထာစသော (၂၆) မျိုးနှင့်ပေါင်းလိုက်လျှင် တိရစ္ဆာနကထာ (၃၂)ဖြစ်၏၊ တနည်းအားဖြင့် ဣတိ ဘဝါဘဝကထာ၌ ဘဝနှင့် အဘဝနှစ်မျိုးကိုသာယူပြီးလျှင် ပါဠိတော်၌ တိုက်ရိုက်ပြမထားသော အရညကထာ, ပဗ္ဗတကထာ, နဒီကထာ, ဒီပကထာတို့ကို "ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါဖြင့် ယူလိုက်ပါက တိရစ္ဆာနကထာ (၃၂) ဖြစ်၏ ဟု အဋ္ဌကထာတို့၌ ဖွင့်ပြထားသည်။ ဝါ၊ ဤအကြောင်းကြောင် မပြတ်မစဲမြဲ၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ပြတ်စဲ၏ဟူ၍ ထင်ရာမြင်ရာ အကျိုးမရှိသော အကြောင်းတခုခုကို ပြဆို၍ ဖြစ်စေအပ်သော စကားကိုလည်းကောင်း။ ဝါ၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ကြီးပွားသော ကာမသုခဖြစ်၏၊ ဤအကြောင်းကြောင့် ဆုတ်ယုတ်သော ခန္ဓာကိုယ်ပင်ပန်းမှု ဖြစ်၏ ဟူ၍ ထင်ရာမြင်ရာ....ကောင်း။ ဣတိဝါ၊ ဤနည်းတူ အခြားသော အကျိုးမရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။"ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါနှင့် ဝါသဒ္ဒါတို့အနက်။ ။ "ဣတိဝါ" ၌ ဣတိသဒ္ဒါသည် အတူဟူသော (ပကာရ) အနက်ဟော (တနည်း ) အစ အပိုင်းအခြားဟူသော (အာဒိ) အနက်ဟောဟုလည်းကောင်း, ဝါသဒ္ဒါသည် ဝိကပ်အနက်ဟောဟုလည်းကောင်းဖွင့်၏ ၊ ထိုတွင် ဝိကပ်ဟူသည တိုက်ရိုက်မပြအပ်သော အနက်ကို စီရင်ခြင်းဟူသော အဝုတ္တဝိကပ်ဖြစ်၏၊ ထိုအတိုင်းပင် ပါဠိတော် အနက်ပေးထားသည်။
ဣတိ ဝါတိ ဟိ ဧတ္တ ဣတိ သဒ္ဒေါ ပကာရတ္ထေ၊ ဝါ သဒ္ဒေါ ဝိကပ္ပတ္ထေ၊ ဣဒံ ဝုတ္တံ ဟောတိ- ဧဝံ ပကာရံ ဣတော အညံ ဝါ တာဒိသံ နိရတ္ထကကထံ ကထေန္တီတိ။ အာဒိအတ္ထေ ဝါ ဣတိသဒ္ဓေါ "ဣတိ ဝါ ဣတိ ဧဝရူပါ နိစ္စဂီတဝါဒိတဝိသူကဒဿနာ ပဋိဝိရတော" တိ အာဒီသု ဝိယ၊ ဧဝမာဒိံ အညမ္ပိ တာဒိသံ ကထံ ကထေန္တီတိ အတ္ထော။ ပါစိတ် သာရတ္ထဋီကာ၊ ဝိကာလဂါမပ္ပဝေသနသိက္ခာပုဒ်အဖွင့် (၁၀၀)။ ဝါ၊ ဤသို့ အစရှိသော အခြားသော အလားတူ အကျိုးမရှိသော စကားကိုလည်းကောင်း။ (အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။ ဝိဟရန္တိ၊ နေကြကုန်၏။) ["ဣတိဝါတိ" ဟူ၍ နောက်ဆုံး "တိ" ကား အပိုသက်သက်သာတည်း။]
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် (၅၀) ဘဏ္ဍနသုတ်၌ရေးခဲ့ပြီ။]
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဓ၊ ဤအရပ်၌။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
။ပ။ ဝိဟရာမ၊ နေကြပါကုန်၏။
သေယျထိဒံ၊ ကို။
(အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။
ဝိဟရာမ၊ ဟူမူ။)
ရာဖကထံ၊ ကောင်း။
။ပ။ ဣတိ ဝါ၊ ကောင်း။
(အနုယုတ္တာ ဝိဟရာမ)၊
ဘိက္ခဝေ၊ တိို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
အနေကဝိဟိတံ၊ သော။
တိရစ္ဆာနကထံ၊ ကို။
အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။
ယံ ဝိဟရေယျာထ၊ အကြင်နေကြကုန်ရာ၏။
သေယျထိဒံ၊ ကို။
(အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။
ဝိဟရေယျာထ၊ နေကြကုန်ရာသနည်းဟူမူ။)
ရာဇကထံ၊ ကောင်း။
။ပ။၊
ဣတိ ဝါ၊ ကောင်း။
(အနုယုတ္တာ၊ ကုန်လျက်။
ယံ ဝိဟရေယျာထ၊ ရာ၏။)
ဧတံ၊ ဤသို့နေခြင်းသည်။
သဒ္ဓါယ၊ ဖြင့်။
ဝါ၊ ၍။
ဝါ၊ ကြောင့်။
[ယခင်စာပိုဒ် (၅၀)ဘဏ္ဍနသုတ်ကြည့်။]
။ပ။၊
ပဗ္ဗဇိတာနံ၊ ကုန်သော။
ကုလပုတ္တာနံ၊ ကုန်သော။
တုမှာကံ၊ သင်တို့အား။
န ပတိရူပံ၊ မသင့်လျော်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထာဝတ္ထူနိ၊ (အလိုရမ္မက်မရှိခြင်း, ရောင့်ရဲလွယ်ခြင်း စသည်တို့၏) အကြောင်းဝတ္ထုဖြစ်သော စကားတို့သည်။
[ဝတ္ထု၊ အကြောင်းဖြစ်သော+
ကထာ၊ စကား။]
ဣမာနိ ဒဿ၊ ဤဆယ်ပါးတို့တည်း။
ဒသ၊ ဆယ်ပါးတို့ဟူသည်။
ကတမာနိ၊ အဘယ်တို့နည်းဟူမူ။
အပ္ပိစ္ဆကထာ၊ လည်းကောင်း။
[နဝကနိပါတ်စာပိုဒ် (၁) သမ္ဗောဓိသုတ်ကြည့်။]
။ပ။ ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနကထာ၊ ကောင်းတည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဒသန္နံ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဣမေသံ ကထာဝတ္ထူနံ၊ ဤအလိုရမ္မက်မရှိခြင်းစသည်တို့၏ အကြောင်းဝတ္ထုဖြစ်သော စကားတို့ကို။
ဥပါဒါယ ဥပါဒါယ၊ ဉာဏ်ဖြင့် ကပ်ယူ၍ ကပ်ယူ၍။
ကထံ၊ စကားကို။
စေ ကထေယျာထ၊ အကယ်၍ ပြောကြကုန်ငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ ပြောသည် ဖြစ်လသော်။)
ဧဝံမဟိဒ္ဓိကာနံ၊ ဤမျှလောက် ကြီးသော တန်းခိုးရှိကုန်သော။
(ဤသို့ သုံးကျွန်းလုံးကို တပြိုင်နက် ထွန်းလင်းစေနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော တန်ခိုးရှိကုန်သာ။)
ဧဝံ မဟာနုဘာဝါနံ၊ ဤမျှလောက်ကြီးသော အစွမ်းအာနုဘော်ရှိကုန်သော။
ဣမေသမ္ပိ စန္ဒိမသူရိယာနံ၊ ဤလနေတို့၏သော်မှလည်း။
တေဇံ၊ တန်ခိုးကို။
တေဇသာ၊ သင်တို့၏ တန်ခိုးဖြင့်။
ပရိယာဒိယေယျာထ၊ ကုန်ခမ်းစေနိုင်ကုန်ရာ၏။
ဝါ၊ ကုန်ခန်းအောင် လွှမ်းမိုးထားနိုင်ကုန်ရာ၏။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ သာသနာပအယူရှိကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ ပရိဗိုဇ်တို့၏။
တေဇံ၊ ကို။
တေဇသာ၊ ဖြင့်။
ပရိယာဒိယနေ၊ ကုန်ခန်းစေခြင်း၌။
ဝါ၊ ၌။
ဝါဒေါ၊ စကားအထူးပြောဆိုဖွယ်သည်။
ကော ပန(အတ္ထိ)၊ အဘယ်မှာ ရှိတော့အံ့နည်း။
(နတ္ထိ ဧဝ၊ မရှိတော့သည်သာလျှင်။)
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
နဝမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပါသံသာနိ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်ကိုဆောင်ကုန်သော။
ဌာနာနိ၊ အကြောင်းတို့သည်။
ဣမာနိ ဒသ၊ တည်း။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အတ္တနာ စ၊ ကိုယ်တိုင်သည်လည်း။
အပ္ပိစ္ဆော၊ နည်းသော လောဘအလိုရမ္မက်ရှိသည်။
ဝါ၊ လောဘအလိုရမ္မက်မရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ ရဟန်းတို့ကိုလည်း။
အပ္ပိစ္ဆကထံ၊ အလိုရမ္မက်မရှိသည် အဖြစ်နှင့်စပ်သော စကားကို။
ကတ္တာ၊ ပြုတတ်သည်။
ဝါ၊ ပြောဟောတတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အပ္ပိစ္ဆော၊ ကိုယ်တိုင်ကလည်း နည်းသော လောဘအလိုရမ္မက်ရှိ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
အပ္ပိစ္ဆကထံ၊ ကို။
ကတ္တာ၊ ပြုတတ်၏။
ဝါ၊ ပြောဆိုတတ်၏။
ဣတိ၊ ဤမည်သော။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ကိုယ်တိုင်ကလည်း အပ္ပိစ္ဆဖြစ်၍ ရဟန်းတို့ကိုလည်း အပ္ပိစ္ဆကထာကို ဟောပြောခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းသည်။)
ပါသံသံ၊ ချီးမွမ်းဖွယ်ဂုဏ်ကိုဆောင်သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းပေတည်း။
အတ္တနာ စ၊ လည်း။
သန္တုဋ္ဌော၊ ပစ္စည်းလေးပါးတို့၌ ရောင့်ရဲကျေနပ်လွယ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
သန္တုဋ္ဌိကထံ၊ ကို။
[ယခင်သုတ်ကြည့်ဆို။]
ကတ္တာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သန္တုဋ္ဌော၊ ကိုယ်တိုင်ကလည်း ရောင့်ရဲလွယ်၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
သန္တုဋ္ဌိကထံ၊ ကို။
ကတ္တာ၊ သည်။
ဣတိ၊ သော။
ဧတံ၊ သည်။
(ကိုယ်တိုင်သန္တုဋ္ဌဖြစ်၍ ရဟန်းတို့ကိုလည်း သန္တုဋ္ဌိကထာကို ပြောဟောခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းသည်။)
ပါသံသံ၊ သော။
ဋ္ဌာနံ၊ အကြောင်းပေတည်း။
အတ္တာနာ စ၊ လည်း။
ပဝိဝိတ္တော၊ (ကာယ, စိတ္တ, ဥပဓိဝိဝေကဟူသော) ဝိဝေကသုံးပါးတို့ဖြင့် ကင်းရှင်းဆိမ်ငြိမ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဝိဝိတ္တော၊ ငြိမ်၏။
။ပ။၊
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤကြောင်းသည်။
(ကိုယ်တိုင် ပဝိဝိတ္တဖြစ်၍ ရဟန်းတို့ကိုလည်း ပဝိဝေကကထာကို ပြောဟောခြင်းဟူသော ဤအကြောင်းသည်။)
ပါသံသံ၊ သော။
ဋ္ဌာနံ၊ တည်း။
အတ္တနာ စ၊ လည်း။
အသံသဋ္ဌော၊ (အမျိုးသမီးတို့နှင့် ငါးမျိုးသော သံသဂ္ဂရာဂဖြင့်) မရောနှော မဆက်ဆံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
အသံသဂ္ဂကထံ၊ ကို။
[ယခုပါဠိတော်စာအုပ်၌ "အသံသဋ္ဌကထဉ္စ" ဟုရှိနေ၏။ ယခင်သုတ်တုန်းကအတိုင်း "အသံသဂ္ဂကထဉ္စ" ဟုရှိသင့်ပါသည်။]
။ပ။၊
ဘိက္ခု၊ သည်။
အသံသဋ္ဌော၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ငါးမျိုးသော သံသဂ္ဂရာဂဖြင့် မရောနှော။
။ပ။၊
အတ္တနာ စ၊ လည်း။
အာရဒ္ဓဝီရိတော၊ အားထုတ်အပ်ပြီးသော ဝီရိယရှိသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
။ပ။၊
အတ္တနာ စ၊ လည်း။
သီလသမ္ပန္နော၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
သီလသမ္ပဒါကထံ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားကို။
။ပ။၊
သမာဓိသမ္ပန္နော၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
သမာဓိသမ္ပဒါကထံ၊ သမာဓိနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားကို။
။ပ။၊
ပညာသမ္ပန္နော၊ ပညာနှင့်ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
ပညာသမ္ပဒါကထံ၊ ပညာနှင့်ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားကို။
။ပ။၊
ဝိမုတ္တိသမ္ပန္နော၊ (အရိယဖိုလ်နိဗ္ဗာန်ဟူသော) ဝိမုတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသည်။
။ပ။၊
ဝိမုတ္တိသမ္ပဒါကထံ၊ ဝိမုတ္တိနှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားကို။
။ပ။၊
အတ္တနာ စ၊ လည်း။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနသမ္ပန္နော၊ (၁၉_ ပါးသော ပစ္စဝေက္ခာဉာဏ်ဟူသော) ဝိမုတ္တိဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနသမ္ပဒါထကံ၊ ဝိမုတ္တိဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေတတ်သော စကားကို။
ကတ္တာ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒသနသမ္ပန္နော၊ ကိုယ်တိုင်လည်း ဝိမုတ္တိဉာဏ်အမြင်နှင့်ပြည့်စုံ၏။
ဘိက္ခူနဉ္စ၊ လည်း။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿန သမ္ပဒါကထံ၊ ဝိမုတ္တိဉာဏ်အမြင်နှင့် ပြည့်စုံခြင်းကို ဖြစ်စေသော စကားကို။
ကတ္တာ၊ ပြုလုပ်ဟောပြောတတ်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤအကြောင်းသည်။
(ကိုယ်တိုင် ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနသမ္ပန္နဖြစ်၍ ရဟန်းတို့ကိုလည်း ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနသမ္ပဒါကထာကို ပြောဟောခြင်းဟူသော ဤကြောင်းသည်။)
ပါသံသံ၊ ချီးမွမ်းဖယ်ဂုဏ်ကို ဆောင်သော။
ဌာနံ၊ အကြောင်းပေတည်း။
။ပ။၊
ဒသမံ၊ ။
ဒုတိယော၊ သော။
ယသမဝဂ္ဂေါ၊ ယမဂဝဂ်တည်း။