[စာပိုဒ် (၁)ကိမတ္ထိယသုတ်နှင့် စာပိုဒ် (၁၈) ဒုတိယနာထသုတ်လည်းကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပရစိတ္တပရိယာယကုသလော၊ သူတပါး၏ စိတ်အဆက်ဆက်ဖြစ်နေပုံ၌ ကျွမ်းကျင်သိမြင်သည်။
နောစေ ဟောတိ၊ အကယ်၍ မဖြစ်အံ့။
အထ၊ ထိုသို့ မဖြစ်လသော်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
သစိတ္တပရိယာယကုသလော၊ မိမိ၏ စိတ်အဆက် ဆက်ဖြစ်နေပုံ၌ ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူသည်။
ဘဝိဿာမီတိ၊ ဖြစ်အံ့ဟူ၍။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံ၊ ဤသို နှလုံးသွင်း၍။
ဝါ၊ ဤသို မိမိ၏ စိတ်အဆက်ဆက်ဖြစ်နေပုံ၌ ကျွမ်းကျင်သိမြင်သူဖြစ်အောင်။
ဝေါ၊ သင်တို့သည်။
သိက္ခိတဗ္ဗံ၊ ကျင့်ကြံအားထုတ်သင့်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ကထဉ္စ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သစိတ္တပရိယာယကုသလော၊ မြင်သူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
ဒဟရော၊ ငယ်ရွယ်သော။
ယုဝါ၊ နုပျိုသော။
မဏ္ဍနကဇာတိကော၊ တန်ဆာဆင်တတ်သူ၏ သဘောရှိသော။
ဣတ္ထီဝါ၊ မိန်းမသည်လည်းကောင်း။
ပုရိသော ဝါ၊ ယောင်္ကျားသည်လည်းကောင်း။
[တနည်း "ဒဟရော၊ ငယ်ရွယ်သော။
ယုဝတီ၊ နုပျိုသော။
မဏ္ဍနကဇာတိကာ၊ သော။
ဣတ္ထီဝါ၊ လည်းကောင်း။
ဒဟရော၊ သော။
ယုဝါ၊ သော။
မဏ္ဍနကဇာတိကော၊ သော။
ပုရိသော ဝါ၊ ကောင်း။
ဤသို့ လိင်ပြင်၍ ဆိုနိုင်သေး၏။]
ပရိသုဒ္ဓေ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်သော။
ပရိယောဒါတေ၊ ဖြူစင်သော။
အာဒါသေ ဝါ၊ ကြေးမှုံမှန် အပြင်၌သော်လည်းကောင်း။
အစ္ဆေ၊ ကြည်လင်သော။
ဥဒကပတ္တေ ဝါ၊ ရေခွက်၌သော်လည်းကောင်း။
သကံ၊ မိမိဥစ္စာဖြစ်သော။
မုခနိမိတ္တံ၊ မျက်နှာရိပ်ကို။
ပစ္စဝေက္ခမာနော၊ ကြည့်ရှုဆင်ခြင်လသော်။
တတ္ထ၊ ထိုမျက်နှာရိပ်၌။
ရဇံ ဝါ၊ (အာဂန္တုကဖြစ်သော) မြူအညစ်အကြေးကိုလည်းကောင်း။
အင်္ဂဏံ ဝါ၊ (မျက်နှာ၌ပေါက်သော) အမည်းကွက် မှဲပြောက်စသော အညစ်အကြေးကိုလည်းကောင်း။
သစေ ပဿတိ၊ အကယ်၍မြင်ငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မြင်သည်ဖြစ်လသော်။)
တဿေဝ ရဇဿ ဝါ၊ ထိုမြူအညစ်အကြေးကိုပင်လည်းကောင်း။
တဿေဝ အင်္ဂဏဿ ဝါ၊ ထိုအမည်းကွက် မှဲ့ပြောက်စသော အညစ်အကြေးကိုပင်လည်းကောင်း။
မဟာနာယ၊ ပယ်ရှားသုတ်သင်ခြင်းငှာ။
ဝါယမတိ သေယျထာပိ၊ အားထုတ်သကဲ့သို့။
တတ္ထ၊ ထိုမျက်နှာရိပ်၌။
ရဇံ ဝါ၊ ကောင်း။
အင်္ဂဏံ ဝါ၊ ကောင်း။
နော စေ ပဿတိ၊ အကယ်၍ မမြင်ငြားအံ့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မမြင်သည် ဖြစ်လသော်။)
တေနေဝ၊ ထိုသို့ မမြင်ရခြင်းကြောင့်ပင်။
မေ၊ ငါ၏။
လာဘာ၊ ဖြူစင်သန့်ရှင်း အရတော်ခြင်းတို့သည်။
ဟောန္တိ ဝတ၊ ဖြစ်ပါပေကုန်စွာ့တကား။
မေ၊ ငါ၏။
(မုခံ၊ မျက်နှာသည်။)
ပရိသုဒ္ဓံ ဝတ၊ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်လေစွ တကား။
ဣတိ၊ ဤသို့။
အတ္တမနော၊ မိမိ၏ပင်ကို မနောနှစ်သက်သော စိတ်ရှိသည်။
ပရိပုဏ္ဏသင်္ကပ္ပေါ၊ ပြည့်စုံသော အကြံအစည်ရှိသည်။
ဟောတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်း၏။
ပစ္စဝေက္ခဏာ၊ အဖန်ဖန်ကြည့်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းသည်။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
ဗဟုကာရာ၊ များသောကျေးဇူးရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ပစ္စဝေက္ခဏာ၊ အဖန်ဖန်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
အဟံ၊ ငါသည်။
အဘိဇ္ဈာလု၊ များသော အဘိဇ္ဈာရှိသည်။
ဝါ၊ များသော ဝိသမလောဘရှိသည်။
ဝါ၊ ဝိသမလောဘအားကြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ဗဟုလံ၊ ကြိမ်ဖန်များစွာ ။
ဝိဟရာမိ နုခေါ၊ နေသလော။
အနဘိဇ္ဈာလု၊ များသော အဘိဇ္ဈာရှိသူမဟုတ်သည်။
(ဟုတွာ)ဗဟုလံ၊ စွာ။
ဝိဟရာမိ နုခေါ၊ လော။
ဗျာပန္နစိတ္တော၊ ဒေါသကြောင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ရောက်သော စိတ်ရှိသည်။
(ဟုတွာ) ဗဟုလံ စွာ။
ဝိဟရာမိ နုခေါ၊ လော။
အဗျာပန္နစိတ္တော၊ ဒေါသကြောင့် ဖောက်ပြန်ခြင်းသို့ ရောက်သော စိတ်ရှိသူမဟုတ်သည်။
(ဟုတွာ) ဝိဟရမိ နုခေါ၊ လော။
ထိနမိဒ္ဓပရိယုဋ္ဌိတော၊ ထိနမိဒ္ဓသည် ထကြွလွှမ်းမိုးအုပ်စိုးတည်နေအပ်သည်။
ဝါ၊ ထကြွသောင်းကျန်းသော ထိနမိဒ္ဓရှိသည်။
။ပ။ ဝိဂတထိနမိဒ္ဓေါ၊ ကင်းသော ထိနိမိဒ္ဓရှိသည်။
။ပ။၊
ဥဒ္ဓတော၊ ဥဒ္ဓစ္စ ဖြင့် ပျံ့လွင့်သည်။
။ပ။ အနုဒ္ဓတော၊ ဥဒ္ဓစ္စဖြင့်ပျံ့လွင့်သူမဟုတ်သည်။
။ပ။ ဝိစိကိစ္ဆော၊ ဝိစိကိစ္ဆာရှိသည်။
ဝါ၊ ရတနာသုံးဖြာ အကျင့်သိက္ခာစသည်တို့၌ သို့လောသို့လော တွေးတောခြင်းရှိသူသည်။
။ပ။ တိဏ္ဏဝိစိကိစ္ဆော၊ လွန်မြောက်အပ်ပြီးသော ဝိစိကိစ္ဆာရှိသူသည်။
။ပ။ ကောဓနော၊ စိတ်ဆိုးသည်။
။ပ။ အက္ကောဓနော၊ စိတ်မဆိုးသည်။
။ပ။ သံကိလိဋ္ဌစိတ္တော၊ ညစ်နွမ်းသော စိတ်ရှိသည်။
။ပ။ အသံကိလိဋ္ဌစိတ္တော၊ ညစ်နွမ်းသော စိတ်မရှိသည်။
။ပ။ သာရဒ္ဓကာယော၊ ပူပန်သော နာမကာယ, ရူပကာယရှိသည်။
။ပ။ အသာရဒ္ဓကာယော၊ ပူပန်သော နာမကာယ ရူပကာယ မရှိသည်။
။ပ။ ကုသီတော၊ ပျင်းရိသည်။
။ပ။ အာရဒ္ဓဝီရိယော၊ အားထုတ်အပ်သော ဝီရိယ ရှိသည်။
။ပ။ အသမာဟိတော၊ စိတ်ကို အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာမထားသည်။
ဝါ၊ စိတ်မတည်ကြည်သည်။
။ပ။ သမာဟိတော၊ စိတ်ကိုအာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားသည်။
ဝါ၊ စိတ်တည်ကြည်သည်။
(ဟုတွာ) ဗဟုလံ၊ စွာ။
ဝိဟရာမိ နုခေါ၊ လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ပစ္စဝေက္ခဏာ၊ အဖန်ဖန်ရှုဆင်ခြင်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ပစ္စဝေက္ခမာနော၊ အဖန်ဖန်ရှုဆင်ခြင်လသော်။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
သစေ ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ သိအံ့။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဇာနာတိ၊ သိသနည်းဟူမူ။)
အဟံ၊ ငါသည်။
အဘိဇ္ဈာလု၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဗဟလံ၊ စွာ။
ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။
ဗျာပန္နစိတ္တော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဗဟုလံ၊ စွာ။
ဝိဟရာမိ၊ နေ၏။
။ပ။ အသမာဟိတော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဗဟုလံ ဝိဟရာမ၊ နေ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ သိသည်ဖြစ်လသော်။)
တေန ဘိက္ခုနာ၊ ထိုသိသော ရဟန်းသည်။
ပါပကာနံ၊ ယုတ်မာကုန်သော။
အကုသလာနံ၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
တေသံ ယေဝ ဓမ္မာနံ၊ ထိုတရားတို့ကိုပင်။
ပဟာနာယ၊ ပယ်ရှားခြင်းငှာ။
အဝိမတ္တော၊ လွန်ကဲသော အတိုင်းအတာရှိသော။
ဝါ၊ အားကောင်းသော။
ဆန္နောစ၊ ကုသိုလ်ဆန္ဒကိုလည်းကောင်း။
ဝါယာမောစ၊ (ဘာဝနာကမ္မဋ္ဌာန်း) ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကိုလည်းကောင်း။
ဥဿာဟော စ၊ ထို့ထက်ပိုလွန်သော အားထုတ်မှုကို လည်းကောင်း။
ဥဿေဠှီစ၊ (ရွံ့ဗွက်ထဲမှ လှည်းကို ဆွဲထုတ်ခြင်းနှင့် တူသော) ကြီးစွာသော လုံ့လဝီရိယကို လည်းကောင်း။
အပ္ပဋိဝါနီစ၊ (လုပ်ငန်းကိစ္စမပြီးဆုံးမီအတွင်း၌) နောက်သို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိသည်အဖြစ်ကိုလည်းကောင်း။
သတိ စ၊ မြဲစွာ စွဲကပ်အမှတ်ရသော သတိကိုလည်းကောင်း။
သမ္ပဇညဉ္စ၊ ကောင်းစွာဆင်ခြင်သိမြင်သော ဉာဏ်ပညာကိုလည်းကောင်း။
ကရဏီယံ၊ ပြုသင့်ဖြစ်စေသင့်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရသော်ကား။
အာဒိတ္တစေလောဝါ၊ မီးလောင်အပ်သော ကိုယ်ဝတ်ပုဆိုးရှိသောသူသည်လည်းကောင်း။
အာဒိတ္တသီသောဝါ၊ မီးလောင်အပ်သော ဦးခေါင်းရှိသောသူသည် လည်းကောင်း။
တဿေဝ စေလဿ ဝါ၊ ထိုကိုယ်ဝတ်ပုဆိုးကိုသာလျှင် လည်းကောင်း။
တဿေဝ သီသဿ ဝါ၊ ထိုဦးခေါင်းကိုသာလျှင်လည်းကောင်း။
နိဗ္ဗာပနာယ၊ မီးငြိမ်းစေခြင်းငှာ.
အဓိမတ္တံ၊ သော။
ဆန္ဒဉ္စ၊ ပြုလုပ်လိုသော ဆန္ဒကိုလည်းကောင်း။
ဝါယာမဉ္စ၊ ကြိုးပမ်းအားထုတ်မှုကိုလည်းကောင်း။
။ပ။ သမ္ပဇညဉ္စ၊ ကောင်း။
ကရေယျ သေယျထာပိ၊ ပြုရာ (ဖြစ်စေရာ) သကဲ့သို့။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
။ပ။ ကရဏီယံ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပန၊ ထိုသို့ မဟုတ်မူ၍။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပစ္စဝေက္ခမာနော၊ သော်။
ဧဝံ၊ သို့။
သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဇာနာတိ၊ ဟူမူ။)
အဟံ၊ သည်။
အနဘိဇ္ဈာလု၊ သည်။
(ဟုတွာ) ဗဟုလံ၊ စွာ။
ဝိဟရာမိ၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(သစေ ဇာနာတိ၊ အံ့။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
တေန ဘိက္ခုနာ၊ သည်။
ကုသလေသု၊ ကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
တေသု ယေဝ ဓမ္မေသု၊ ထိုတရားတို့၌ပင်လျှင်။
ပတိဋ္ဌာယ၊ ရပ်တည်၍။
ဥတ္တရိ၊ နောက်ထပ်တဖန်။
အာသဝါနံ၊ အာသဝတရားတို့၏။
ခယာယ၊ ကုန်ကြောင်းအရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှာ။
ယောဂေါ၊ အားထုတ်မှုကို။
ကရဏီယော၊ ပြုသင့်ပြုထိုက်၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ပဌမံ၊ ။