အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ အနာထပိဏ်မည်သော ။
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်သည်။
ဒိဝဿ၊ နေ့၏။
ဒိဝါ၊ မွန်းမတ်မတ်တည့်ရာ နေ့လည်အခါ၌။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
သာတတ္ထိယာ၊ သာဝတ္ထိမြို့မှ။
နိက္ခမိ၊ ထွက်ခွါခဲ့ပြီ။
အထခေါ၊ ထိုအခါ.
အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်မည်သော။
ဂဟပတိဿ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်၏။
ဝါ၊ မှာ။
ဧတံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
အဟောတိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
တာဝ၊ ပဌမဦးဆုံး။
(ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက်သို့မသွားဘဲ ပဌမဦးဆုံး။)
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဒဿနာယ၊ ဖူးမြင်ခြင်းငှာ။
အကာလော၊ အခါမဟုတ်သေး။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
ပဋိသလ္လီနော၊ တပါးတည်းကိန်းအောင်းနေတော်မူ၏။
ဝါ၊ အာရုံများစွာ, စိတ်ကိုခွါ၍, ကောင်းစွာသန့်စင်, စိတ်ကြည်လင်ကြောင်း ကိန်းအောင်းနေတော်မူ၏။
မနောဘာဝနီယာနံ၊ စိတ်နှလုံးကို တိုးတက်ကြီးပွားစေတတ်ကုန်သော။
ဝါ၊ စိတ်ဖြင့်ချီးမွမ်းထိုက်ကုန်သော။
ဘိက္ခူနမ္ပိ၊ ရဟန်းတို့ကိုလည်း။
ဒဿနာယ၊ ငှာ။
အကာလော၊ သေး။
မနောဘာဝနီယာ၊ ကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ပဋိသလ္လီနာ၊ တပါးတည်း ကိန်းအောင်းနေတော်မူကြကုန်၏။
ဝါ၊ ၏။
အဟံ၊ ငါသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ ဗုဒ္ဓသာသနာပ အယူရှိကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ ပရိဗိုဇ်တို့၏။
အာရာမော၊ ကျောင်းတိုက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမေယျံ၊ သွားရောက်ရပါမူကား။
ယံနူန၊ ကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသိ၊ ပြီ။)
အထခေါ၊ ၌။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
။ပ။ ဥပသင်္ကမိ၊ သွားရောက်ပြီ။
တေန ခေါ ပန သမယေန၊ (ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက်သို့ အနာထပိဏ်သူဌေး သွားရောက်ရာ) ထိုအခါ၌။
အညတိတ္ထိယာ၊ သာသနာပအယူရှိကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့သည်။
သင်္ဂမ္မ၊ ပေါင်းဆုံရောက်ရှိကြကုန်၍။
သမာဂမ္မ၊ တစုတဝေးတည်း ရောက်ရှိကြကုန်၍။
ဥန္နာဒိနော၊ မြင့်တက်စွာ အသံပြုကြကုန်လျက်။
ဥစ္စာသဒ္ဒမဟာသဒ္ဒါ၊ မြင့်တက်သော အသံ, ကျယ်ပြန့်များပြားသော အသံရှိကြကုန်လျက်။
အနေကဝိဟိတံ၊ များသော အပြားရှိသော။
တိရစ္ဆာနကထံ၊ နတ်ပြည်နိဗ္ဗာန်လမ်းခရီးတို့၏ ဆန့်ကျင်ဘက်စကားကို။
ကထေန္တော၊ ပြောဆိုကြကုန်လျက်။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေကြကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့သည်။
အနာထပိဏ္ဍိကံ၊ သော။
ဂဟပတိံ၊ ကို။
ဒူရတောဝ၊ အဝေး၌သာလျှင်။
အာဂစ္ဆန္တံ၊ လာနေသည်ကို။၏
အဒ္ဒသံသု ခေါ၊ မြင်ကြရကုန်ပြီးသည်သာ။
ဒိသွာန၊ မြင်ပြီး၍။
အညမညံ၊ အချင်းချင်း။
သဏ္ဌာပေသုံ၊ ဣရိယာပုတ်လေးဖြာ, နှုတ်အမူအရာကို ကောင်းစွားစောင့်စည်းတည်နေစေကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
သဏ္ဌာပေသုံ၊ ကုန်သနည်းဟူမူ။)
ဘောန္တော၊ အိုအရှင်တို့။
အပ္ပသဒ္ဒါ၊ နည်းသော အသံရှိကြကုန်သည်။
ဝါ၊ ကျယ်လောင်သော အသံမရှိကြကုန်သည်။
ဟောန္တု၊ ဖြစ်ကြကုန်လော။
ဘောန္တော၊ တို့။
သဒ္ဒံ၊ အသံကို။
မာ အကတ္ထ၊ မပြုကြကုန်လင့်။
သမဏဿ၊ ရှင်ရဟန်းဖြစ်သော။
ဂေါတမဿ၊ ဂေါတမ၏။
သာဝကော၊ တပည့်ဖြစ်သော။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
အယံ ဂဟပတိ၊ ဤအိမ်ရှင်သူကြွယ်သည်။
အရာမံ၊ ငါတို့ကျောင်းတိုက်သို့။
အာဂစ္ဆတိ၊ လာနေ၏။
သာမဏဿ၊ သော။
ဂေါတမဿ၊ ၏။
ယာဝတာ၊ အကြင်မျှအရေအတွက်ရှိကုန်သော။
ဂိဟီ၊ လူဖြစ်ကြကုန်သော။
ဩဒါတဝသနာ၊ ဖြူသောအဝတ်ကို ဝတ်ကြကုန်သော။
သာဝကာ၊ တပည့်တို့သည်။
သာဝတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့၌။
ပဋိသန္တိ၊ နေထိုင်ကြကုန်၏။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
အယံ ဂဟပတိ၊ သည်။
တေသံ၊ ထိုမျှအရေအတွက်ရှိသော တပည့်တို့တွင်။
အညတရော၊ တဦးအပါအဝင်ပေတည်း။
နေ အာယသ္မန္တော၊ ထိုရဟန်းဂေါတမ၏ တပည့်ရှင်လူတို့သည်။
အပ္ပသဒ္ဒကာမာ၊ ကျယ်လောင်သော အသံမရှိသည်အဖြစ်ကို လိုလားကြကုန်၏။
အပ္ပသဒ္ဒဝိနီတာ၊ ကျယ်လောင်သော အသံမရှိသည်ဖြစ်၍ နှိုင်းချိန်တိုင်းဆပြောဆိုသော ဆရာရှင် ဂေါတမသည် ဆုံးမအပ်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကြ၍။)
အပ္ပသဒ္ဒဿ၊ ကျယ်လောင်သော အသံမရှိသူ၏။
ဝဏ္ဏဝါဒိနော၊ ဂုဏ်ကို ပြောဆိုချီးမွမ်းကြကုန်၏။
(အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
အယံ ဂဟပတိ၊ သည်။)
အပ္ပသဒ္ဒံ၊ ကျယ်လောင်သော အသံမရှိသော။
ပရိသံ၊ ပရိသတ်ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
ဥပသင်္ဂမိတဗ္ဗံ၊ လာရောက်ထိုက်၏ဟူ၍။
အပ္ပေဝနာမ မညေယျ၊ မှတ်ထင်တန်ကောင်းရာပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(သဏ္ဌာပေသုံ၊ ကုန်ပြီ။)
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌.
အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
တုဏှိ၊ ဆိတ်ဆိတ်နေကုန်သည်။
အဟေသုံ၊ ဖြစ်ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
(သန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဥပသင်္ကမိ၊ သွားရောက်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားရောက်ပြီး၍။
အညတိတ္ထိယေသိ၊ ကုန်သော။
တေဟိ ပရိဗ္ဗာဇကေဟိ၊ တို့နှင့်။
။ပ။၊
[စာပိုဒ် (၇) သာရိပုတ္တသုတ်ကြည့်။]
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နံ၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အနာထပိဏ္ဍိကံ၊ သော။
ဂဟပတိံ၊ ကို။
။ပ။ ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစုံ၊ ပြောဆိုမေးမြန်းကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစုံ၊ နည်းဟူမူ။)
ဂဟပတိ၊ အိမ်ရှင်သူကြွယ်။
တွံ၊ သင်သည်။
ဝဒေဟိ၊ ပြောပါလော။
သမဏော၊ ရဟန်းဖြစ်သော။
ဂေါတမော၊ ဂေါတမသည်။
ကိံ ဒိဋ္ဌိကော၊ အဘယ်အယူရှိပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစုံ၊ မေးမြန်းကြကုန်ပြီ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်တို့။
အဟံ၊ အကျွန်ုပ်သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သဗ္ဗံ၊ အားလုံးစုံသော။
ဒိဋ္ဌိံ၊ အယူကို။
န ခေါ ဇာနာမိ၊ မသိပါ။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြန်ပြောပြီ။)
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ဣတိ၊ ဤသင်ပြောဆိုသည့်အတိုင်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သမဏဿ၊ သော။
ဂေါတမဿ၊ ၏။
သဗ္ဗံ၊ အားလုံးသော။
ဒိဋ္ဌိံ၊ အယူကို။
ကိရ န ဇာနာသိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
(ဧဝံ သတိ၊ ဤသို့ မသိသည်ဖြစ်လသော်။)
ဝဒေဟိ၊ ပြောစမ်းပါဦးလော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ကိံ ဒိဋ္ဌိတာ၊ အဘယ်အယူရှိပါကုန်သနည်း။
ဣတိ (အဝေါစုံ)၊
[ဣတိ ကိရာတိ ဧတ္ထ ဣတီတိ ဧဝမတ္ထေ၊ ကိရာတိ ယဒိအတ္ထေ။ ပဋိသမ္ဘိဒါမဂ် အဋ္ဌကထာ၊ ဒု-၁၁၄။]
ဘန္တေ၊ အရှင်တို့။
အဟံ၊ သည်။
ဘိက္ခူ နံပိ၊ ရဟန်းတို့၏လည်း။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။
န ဇာနာမိ၊ မသိပါ။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ဣတိ၊ ဤသင်ပြောဆိုသည့်အတိုင်း။
တွံ၊ သင်သည်။
သမဏဿ၊ သော။
ဂေါတမဿ၊ ၏။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိံ၊ ကို။
ကိရ န ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။
ဘိက္ခူနမ္ပိ၊ ရဟန်းတို့၏လည်း။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိ့၊ ကို။
ကိရ န ဇာနာတိ၊ အကယ်၍ မသိအံ့။
[ဘိက္ခူနံ၊ တို့၏။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဒိဋ္ဌိံပိ၊ အယူကိုလည်း။
ဤသို့လည်း ပိသဒ္ဒါကို ဒိဋ္ဌိ့ ပုဒ်နောင်ရွှေ့၍ အနက်ဆိုနိုင်၏။]
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
(ဧဝံ သတိ၊ သော်။)
ဝဒေဟိ၊ လော။
တုဝံ၊ သင်သည်။
ကိံဒိဋ္ဌိကော၊ အဘယ်အယူရှိသည်။
အသိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစုံ၊ ကုန်ပြီ။)
ဘန္တေ၊ တို့။
မယံ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
ယံ ဒိဋ္ဌိကာ၊ အကြင်အယူရှိကုန်၏။
ဧတံ၊ ဤအကျွန်ုပ်တို့အယူကို။
အမှေဟိ၊ အကျွန်ုပ်တို့သည်။
ဗျာကာတုံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။
န ဒုက္ကရံ၊ ခက်ခဲစွာပြုအပ်သည်မဟုတ်ပါ။
ဝါ၊ မခဲယဉ်းပါ။
ဣင်္ဃ၊ တိုက်တွန်းပါ၏။
တာဝ၊ ပဌမဦးဆုံး။
အာယသ္မန္တော၊ အရှင်တို့သည်။
ယထာသကာနိ၊ မိမိကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ပိုင်ဖြစ်ကုန်သော။
ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ အယူတို့ကို။
ဗျာကရောန္တု၊ ပြောဆိုကြပါကုန်လော။
မယံ၊ တို့သည်။
ယံ ဒိဋ္ဌိကာ၊ ကုန်၏။
ဧတံပိ၊ ဤအကျွန်ုပ်အယူကိုလည်း။
ပစ္ဆာ၊ နောက်၌။
အမှေဟိ၊ တို့သည်။
ဗျာကာတုံ၊ ပြောဆိုခြင်းငှာ။
ဒုက္ကရံ၊ ခက်ခဲစွာ ပြုအပ်သည်။
န ဘဝိဿတိ၊ မဖြစ်လတ္တံ့။
ဣတိ၊
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ အနာထပိဏ်သူဌေးက ပြောဆိုအပ်လသော်။
အညတရော၊ တဦးသော။
ပရိဗ္ဗာဇကော၊ ပရိဗိုဇ်သည်။
အနာထပိဏ္ဍိကံ၊ သော။
ဂဟပတိံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ ပြေဆိုပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ မူ။)
လောကော၊ သည်။
[စာပိုဒ် (၂၀) ဒုတိယအရိယာဝါသသုတ်ကြည့်။]
သဿတော၊ မြဲ၏။
ဣဒမေဝ၊ ဤငါ့အယူသည် သာလျှင်။
(ဤသဿတော လောကော- ဟူသော ငါ့အယူသည်သာလျှင်။)
သစ္စံ၊ မှန်၏။
အညံ၊ အခြားသော အယူသည်။
မောဃံ၊ အချည်းနှီးတည်း။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
အဟံ၊ သည်။
ဣတိဧဝံ ဒိဋ္ဌိကော၊ ဤသို့သော အယူရှိပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
အညတရော၊ သော။
ပရိဗ္ဗာဇကောပိ၊ သည်လည်း။
။ပ။ ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစ၊ )
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
အဟံ၊ သည်။
"အသဿတော လောကာ၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမညန္တိ၊ အသဿတောလောကော၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမညံ" ဟူ၍။
ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကော၊ ဤသို့သော အယူရှိပါ၏။
ဣတိ (အဝေါစ)၊
[လောကော၊ သည်။
အသဿတော၊ မမြဲ။
ဣဒမေဝ၊ ဤငါ့အယူသည်သာလျှင်။
(ဤ "အသဿတော လောကော" ဟူသော ငါ့အယူသည်သာလျှင်)။
သစ္စံ၊ မှန်၏။
အညံ၊ သည်။
မောဃံ၊ တည်း။
ဤသို့လည်း အနက်ဆိုနိုင်၏၊ ယခင်းဝါကျအတိုင်းလည်း အနက်ဆိုလိုက ဆိုပါ။ ထို့နောက်" အန္တဝါ လောကော၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမညန္တိ ဧဝံဒိဋ္ဌိကော အဟံ ဂဟပတီတိ။ အညတရောပိ ခေါ ပရိဗ္ဗာဇကော ။ပ။ အနန္တဝါ လောကော၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ မောဃမညန္တိ ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကော အဟံ ဂဟပတီတိ" စသည်ဖြင့် ဖော်ဆိုပါ။]
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ ပရိဗိုဇ်တို့က ပြောဆိုအပ်လသော်။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကေ၊ တို့ကို။
ဧတံ၊ ကို။
အဝေါစ၊ ပြီ။
(ကိန္တိ အဝေါစ)၊
ဘန္တေ၊ အရှင်တို့။
ယွာယံ အာယသ္မာ၊ အကြင်အရှင်သည်။
"သဿတော လောကော။ အဟံ ဂဟပတီတိ၊ သဿတော လောကော။ပ။ အဟံ ဂဟပတိ" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ပြောဆို၏။
ဣမဿ အာယသ္မတော၊ ဤအရှင်၏။
အယံ ဒိဋ္ဌိ၊ ဤအယူသည်။
အတ္တနော၊ မိမိ၏။
အယောနိသောမနသိကာရဟေတု ဝါ၊ မသင့်လျော်သော အကြောင်းအားဖြင့် နလုံးသွင်းခြင်းကြောင့်သော်လည်း။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ပရတော ဃောသပစ္စယာ ဝါ၊ သူတပါး၏ ပြောစကားဟူသော အကြောင်းကြောင့်သော်လည်း။
ဥပ္ပန္နာ၊ ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
သာ ဧသာ ဒိဋ္ဌ၊ ထိုအယူသည်။
ဘူတာ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာသော တရားတည်း။
သင်္ခတာ၊ အကြောင်းတရားတို့က ပေါင်းဆုံ၍ ပြုလုပ်အပ်သော တရားတည်း။
စေတယိတာ၊ အကြောင်းတရားတို့က စေ့ဆော်အားထုတ်ပြုလုပ်အပ်သော တရားတည်း။
ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နာ၊ အကြောင်းကိုစွဲ၍ ဖြစ်ပေါ်လာသော တရားတည်း။
ယံ ကိဉ္စိ၊ အားလုံးစုံစသော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတရားအပေါင်းသည်။
ဘူတံ၊ ထင်ရှားဖြစ်ပေါ်လာ၏။
သင်္ခတံ၊ အကြောင်းတရားတို့ ပေါင်းဆုံ၍ ပြုလုပ်အပ်၏။
စေတယီတံ၊ အကြောင်းတရားတို့က စေ့ဆော်အားထုတ်ပြုလုပ်အပ်၏။
ပဋိစ္စသမုပ္ပန္နံ၊ အကြောင်းတရားကို စွဲ၍ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
တံ၊ ထိုအားလုံးသော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတရားအပေါင်းသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
(ဖြစ်ပြီး ပြိုကွဲ၍ မမြဲ)။
ယံ၊ အကြင်အားလုံးသော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ တရားအပေါင်းသည်။
အနိစ္စံ၊ မမြဲ။
တံ၊ ထိုမမြဲသော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတရားအပေါင်းသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခသာတည်း။
ယံ၊ အကြင်တရားအပေါင်းသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
တဒေဝ၊ ထိုဒုက္ခဖြစ်သော တရားသို့သာလျှင်။
ဧသော အာယသ္မာ၊ ဤအရှင်သည်။
အလ္လီနော၊ ငြိကပ် တွယ်တာနေ၏။
တဒေဝ၊ လျှင်။
ဧသော အာယသ္မာ၊ သည်။
အဇ္ဈုပဂတော၊ အလွန်အကဲကပ်ရောက်နေ၏။
ဘန္တေ၊ တို့။
ယောပိ အယံ အာယသ္မာ၊ အကြင်အရှင်သည်လည်း။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
အာဟ၊ ပြောဆို၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာဟ၊ ဟူမူ။)
"အသဿတော လောက ။ပ။ အဟံ ဂဟပတီတိ၊ အသဿတော လောကော။ အဟံ ဂဟပတိ" ဟူ၍ ။
(အာဟ၊ ပြောဆို၏။)
ဣမဿ အာယသ္မတော၊ ၏။
အယံ ဒိဋ္ဌိပိ၊ ဤမယူသည်လည်း။
အတ္တနော၊ ၏။
။ပ။၊
အဇ္ဈုပဂတော၊ ၏။
ဘန္တေ၊ တို့။
ယောပိ အယံ အာယသ္မာ၊ သည်။
အန္တဝါလောကော၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတီတိ၊ အန္တဝါ လောကော၊ ဣဒေမေဝ သစ္စံ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတိ" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဟ၊ ၏။
ဣမဿ အာယသ္မတော၊ ၏။
အယံ ဒိဋ္ဌိပိ၊ လည်း။
အတ္တနော၊
။ပ။၊
အဇ္ဈုပဂတော၊ ၏။
ဘန္တေ၊ တို့။
ယောပိ အယံ အာယသ္မာ၊ လည်း။
"အနန္တဝါ လောကော၊ ဣဒမေဝ သစ္စံ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတီတိ၊ အနန္တဝါ လောကော၊ ဣဒ မေဝ သစ္စံ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတိ" ဟူ၍။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဟ၊ ၏။
ဣမဿ အာယသ္မတော၊ ၏။
အယံ ဒိဋ္ဌိပိ၊ လည်း။
အတ္တနော ။ပ။ အဇ္ဈုပဂတော၊ ၏။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ တို့။
ယောပိအယံ အာယသ္မာ၊ လည်း။
"နေဝ ဟောတိ န န ဟောတိ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတီတိ၊ နေဝ ဟောတိ န န ဟောတိ ။ပ။ အဟံ ဂဟပတိ" ဟူ၍ ။
ဧဝံ၊ သို့။
အာဟ၊ ၏။
ဣမဿ အာယသ္မတော၊ ၏။
အယံ ဒိဋ္ဌိပိ၊ လည်း။
အတ္တနော၊ ၏။
။ပ။၊
အဇ္ဈုပဂတော၊ ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ အနာထပိဏ်သူဋ္ဌေးက ပြောဆိုပြီ။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ အနာထပိဏ်သူဌေးက ပြောဆိုအပ်လသော်။
။ပ။၊
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
သဗ္ဗေဟေဝ၊ အားလုံးစုံသာလျှင် ဖြစ်ကုန်သော။
အမှေဟိ၊ ငါတို့သည်။
ယထာ သကာနိ၊ ကုန်သော။
ဒိဋ္ဌိဂတာနိ၊ အယူတို့ကို။
ဗျာကတာနိ၊ ပြောကြားအပ်ပြီးကုန်ပြီ။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ဝဒေဟိ၊ လော။
တုဝံ၊ သင်သည်။
ကိံ ဒိဋ္ဌိကော၊ သည်။
အသိ၊ ဖြစ်ပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစုံ၊ ပြောဆိုကြကုန်ပြီ။)
ဘူတံ၊ ၏။
။ပ။၊
အယံ၊ အကြင်ရုပ်နာမ်ခန္ဓာတရားအားလုံးသည်။
ဒုက္ခံ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခသည်။
(ဟောတိ၊ ၏။)
တံ၊ ထိုဒုက္ခဖြစ်သော တရားအားလုံးကို။
ဧတံ၊ ဤဒုက္ခတရားအားလုံးသည်။
မမ၊ ငါ၏။
(သန္တကံ၊ ဥစ္စာသည်။)
န၊ မဟုတ်။
ဧသော၊ ဤဒုက္ခတရားအာလုံးသည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဝါ၊ ငါငါဟု မာနဖြင့် အထင်ကြီးဖွယ်သည်။
န အသ္မိ၊ မဟုတ်။
ဧသော၊ သည်။
မေ၊ ငါ၏။
အတ္တာ၊ အသက်ရှင်အတ္တကောင်သည်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ၊ ဤသိ့။
(ပဿာမိ၊ ရှုပါ၏။)
ဘန္တေ၊ တို့။
အဟံ၊ သည်။
ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကော၊ ဤသို့သော အယူရှိပါ၏။
(ဤဒုက္ခဖြစ်သောတရာအားလုံးကို ငါ့ဥစ္စာ, ငါ, အသက်ရှင်အတ္တကောင်မဟုတ်ဟု ရှုမြင်ခြင်းဟူသော အယူအဆရှိပါ၏)။
ဣတိ (အဝေါစ၊ အနာထပိဏ်ကပြောဆိုပြီ။)
[တနည်း-
ယံ၊ သည်။
ဒုက္ခံ၊ သည်။
(ဟောတိ)၊
ဘန္တေ၊ တို့။
တံ၊ ထိုဒုက္ခတရားအားလုံးကို။
"နေတံ မမ ။ပ။ န မေသော အတ္တာဟိ၊ နေတံ မမ ။ပ။ နမေသော အတ္တာ" ဟူ၍။
အဟံ၊ သည်။
ဧဝံ ဒိဋ္ဌိကော၊ ပါ၏။
ဣတိ (အဝေါစ)၊ ]
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။
ဘူတံ၊ ၏။
။ပ။၊
ယံ၊ သည်။
ဒုက္ခံ၊ သည်။
(ဟောတိ) ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
တွံ၊ သည်။
တဒေဝ၊ ထိုဒုက္ခတရားသို့ သာလျှင်။
အလ္လီနော၊ ၏။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
တွံ၊ သည်။
တဒေဝ၊ လျှင်။
အဇ္ဈုပဂတော၊ ၏။
ဣတိ(အဝေါစုံ)၊
ဘန္တေ၊ တို့။
ယံ ကိဉ္စိ၊ သည်။
ဘူတံ၊ ၏။
။ပ။၊
မေ၊ ငါ၏။
အတ္တာ၊ သည်။
န၊ မဟုတ်။
ဣတိ ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဧတံ၊ ဤဒုက္ခတရားအားလုံးကို။
ယထာဘူတံ၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း။
ဝါ၊ ဟုတ်မှတ်စွာ။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန်, နည်းမှန်အားဖြင့်။
ပညာယ၊ ဝိပဿနာပညာ, မဂ်ပညာဖြင့်။
သုဒိဋ္ဌံ၊ ကောင်းစွာမြင်အပ်ပြီ။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဥတ္တရိ၊ နောက်ထပ်တဖန်။
တဿ၊ ထိုဒုက္ခတရားအားလုံး၏။
နိဿရဏံ၊ ထွက်ခွာရာနိဗ္ဗာန်ကို။
ယထာဘူတံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ စွာ။
(အဟံ၊ သည်။)
ပဇာနာမိ၊ သိပါ၏။)
ဣတိ (အဝေါစ)၊
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝုတ္တေ၊ အနာထပိဏ်သူဌေးက ပြောဆိုအပ်လသော်။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
တုဏှီဘူတာ၊ တိတ်ဆိတ်နေသည်ဖြစ်ကုန်သည်။
မင်္ကုဘူတာ၊ စိတ်မချမ်းသာ၍ အရှိန်အဝါ မရှိသူဖြစ်ကုန်သည်။
ကတ္တက္ခန္ဓာ၊ ငိုက်ဆိုက်ကျသောလည်ဂုတ်ရှိကုန်သည်။
အဓောမုခါ၊ အောင်သို့ ငုံ့သောမျက်နှာရှိကုန်သည်။
ပဇ္ဈာယန္တာ၊ ကြံတွေးငေးမှိုင်နေကုန်သည်။
အပ္ပဋိဘာနာ၊ ပြောဆိုဘို့ရန် ရှေ့ရှုထင်ပေါ်လာသော စကား မရှိကုန်သည်။
ဝါ၊ ဘာကို ပြောဆိုရမည် မသိတော့ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်င။)
နိသီဒိံသု၊ ထိုင်နေကြကုန်ပြီ။
အထ ခေါ၊ ၌။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကေ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့ကို။
တုဏှီဘူတော၊ တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြစ်နေသည်တို့ကို။
မင်္ကုဘူတေ၊ စိတ်မချမ်းသာ အရှိန်အဝါ မရှိသူဖြစ် နေသည်တို့ကို။
ပတ္တက္ခန္ဓေ၊ ရှိကုန်သည်တို့ကို။
အဓောမုခေ၊ ရှိကုန်သည်တို့ကို။
ပဇ္ဈာယန္တေ၊ နေကုန်သည်တို့ကို။
အပ္ပဋိဘာနေ၊ ကုန်သည်တို့ကို။
ဝိဒိတွာ၊ သိ၍။
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌ ။
။ပ။၊
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
အညတိတ္ထိယေဟိ၊ ကုန်သော။
တေဟိ ပရိဗ္ဗာဇကေဟိ၊ တို့နှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ကထာသလ္လာပေါ၊ စကားပြောဆိုခဲ့ခြင်းသည်။
ဝါ၊ အပြန်ပြန် ပြောဆိုအပ်ခဲ့သော စကားသည်။
ယာဝတကော၊ အကြင်မျှလောက်အတိုင်းအတာပမာဏရှိသည်.
အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
တံ သဗ္ဗံ၊ ထိုအားလုံးသော ကထာသလ္လာပကို။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားအား။
အာရောစေသိ၊ လျှောက်ထားပြီ။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
သာဓု သာဓု၊ ကောင်းပါပေ၏,ကောင်းပါပေ၏။
ဂဟပတိ၊ ကြွယ်။
ဧဝံ၊ ဤအသင်ပြောဆိုအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။
တေ မောဃပုရိသာ၊ (ဈာန်နှင့် မဂ်ဖိုလ်၊ မသိုမမှီး) ထိုအချည်းနှီးယောင်္ကျားတို့ကို။
ကာလေန ကာလံ၊ သင့်လျော်သည့်အခါတိုင်း အခါတိုင်း၌။
သဟဓမ္မေန၊ အကြောင်းယုတ္တိနှင့်တကွဖြစ်သော စကားဖြင့်။
သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာနှိပ်ကွပ်ခံရသူဖြစ်လောက်အောင်။
နိဂ္ဂဟေတဗ္ဗာ၊ နှိပ်ကွပ်ထိုက်ကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
အထခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အထပိဏ္ဍိကံ၊ သော။
ဂဟပတိံ၊ ကို။
ဓမ္မိယာ၊ တရားရှိသော။
ကထာယ၊ စကားဖြင့်။
သန္ဒဿေသိ၊ ပစ္စုပ္ပန်, တမလွန်၊ နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားတို့ကို မျက်မှေက်ထင်ထင် ကောင်းစွာ မြင်စေတော်မူပြီ။
သမာဒပေသိ၊ ကုသိုလ်တရားတို့ကို ကောင်းစွာ လက်ခံနာယူစေတော်မူပြီ။
သမုတ္တေဇေသိ၊ (နာယူအပ်ပြီးသော တရားတို့၌) ကောင်းစွာ အားတက်ထက်မြက်စေတော်မူပြီ။
သမ္ပဟံသေသိ၊ (ရပြီး ဂုဏ်ထူး ချီးကျူးပြောလျက်) စိတ်ဓာတ်အစဉ် ကြည်လင်ရွှင်လန်းစေတော်မူပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
အနာထပိဏ္ဍိကော၊ သော။
ဂဟပတိ၊ သည်။
ဘဂဝတာ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။ဩ
ဓမ္မယာ၊ သော။
ကထာယ၊ ဖြင့်။
သန္ဒဿိတော၊ ပစ္စုပ္ပန်တမလွန်၊ နှစ်တန်သော အကျိုးစီးပွားတို့ကို မျက်မှောက်ထင်ထင် ကောင်းစွာမြင်တော်မူအပ်ပြီးသည်။
သမာဒပိတော၊ တော်မူအပ်ပြီးသည်။
သမုတ္တေဇိတော၊ မြတ်စေတော်မူအပ်ပြီးသည်။
သမ္ပဟံသိတော၊ လန်းစေတော်မူအပ်ပြီးသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထ၍။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ၍။
ပဒက္ခိဏံ၊ အရိုအသေကို။
ကတွာ၊ ပြု၍။
ပက္ကာမိ၊ ဖဲခွါသွားပြီ။
အထခေါ၊ ၌။
ဘဂဝါ၊ သည်။
အနာထပိဏ္ဍိကေ၊ သော။
ဂဟပတိမှိ၊ သည်။
အစိရပက္ကန္တေ၊ ဖဲခွါသွားပြီး၍ မကြာမြင့်မီ။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့ကို။
အာမန္တေသိ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အာမန္တေသိ၊ နည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမသ္မိံ ဓမ္မဝိနယေ၊ ဤတရားဖြင့် ဆုံးမရာ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌။
ဣမသ္မိ၌ ဓမ္မဝိနယေ၊ ဤတရားဖြင့် ဆုံးမရာ မြတ်စွာဘုရား သာသနာတော်၌။
ယောပိ သော ဘိက္ခု၊ အကြင်ရဟန်းသည်.
ဝဿသ တုပသမ္ပန္နော၊ မြင့်မြတ်သော ရဟန်းအဖြစ်သို့ ရောက်ပြီး၍ အကျင့်သိက္ခာ အားဖြင့် ဝါတရာရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သောပိ၊ ထိုရဟန်း အကျင့်သိက္ခာအားဖြင့် ဝါတရာရရှိပြီးသော ရဟန်းသည်လည်း။
အနာထပိဏ္ဍိကေန၊ သော။
ဂဟပတိ နာ၊ သည်။
နိဂ္ဂဟိတာ ယထာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့ကို နှိပ်ကွပ်အပ်ခဲ့ကုန်သကဲ့သို့။
ဧဝမေဝံ၊ ဤအတူပင်။
အညတိတ္ထိယေ၊ ကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကေ၊ တို့ကို။
သဟဓမေ္၎င်းန၊ အကြောင်းယုတ္တိနှင့်တကွ ဖြစ်သော စကားဖြင့်။
သုနိဂ္ဂဟိတံ၊ ကောင်းစွာနှပ်ကွပ်ခံရသူ ဖြစ်လောက်အောင်။
နိဂ္ဂဏှေယျ၊ နှပ်ကွပ်သင့်၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
တတိယံ၊ ။