[စာပိုဒ် (၁) သုတ်လည်းကြည့်။]
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
သမ္ဗဟုလာ၊ များစွာကုန်သော။
ဘိက္ခူ၊ ရဟန်းတို့သည်။
ပုဗ္ဗဏှသမယံ၊ နံနက်အခါ၌။
နိဝါသေတွာ၊ သင်းပိုင်ကို ကောင်းမွန်ညီညာစွာ ပြင်ဝတ်ကြကုန်၍။
ပတ္တစီဝရံ၊ သိတ်သင်္ကန်းကို။
အာဒါယ၊ ယူခဲ့ကြကုန်၍။
ဝါ၊ ကိုင်ဆောင်ခြုံရုံကြကုန်၍။
သာဝတ္ထိံ၊ သာဝတ္ထိမြို့သို့။
ပိဏ္ဍာယ၊ ဆွမ်းအကျိုးငှာ။
ပဝိသိံသု၊ ဝင်ကြကုန်ပြီ။
အထ ခေါ၊ ဆွမ်းခံဝင်ကြရာ ထိုအခါ၌.
တေသံ ဘိက္ခူနံ၊ ထိုရဟန်းတို့၏။
ဝါ၊ တို့မှာ။
ဧတံ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဟောတိ-)
တာဝ၊ (ပရိဗိုဇ်ကျောင်းတိုက်သို့ မသွားဘဲ) ရှေးဦးအစ ပဌမဆုံး။
သာဝတ္ထိယံ၊ အာဝတ္ထိမြို့၌။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
စရိတုံ၊ လှည့်လည်ခြင်းငှာ။
အတိပ္ပဂေါခေါ၊ အလွန်စောသေး၏။
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ သာသနာအပ်အယူဝါဒရှိကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ ပရိဗိုဇ်တို့၏။
အာရာမော၊ ကျောင်းတိုက်သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ယံ နူန ဥပသင်္ကမေယျာမ၊ သွားကြရပါကုန်မူကောင်းလေစွာ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ စဉ်းစားမိခြင်းသည်။
(အဟောသိ၊ ဖြစ်ပြီ။)
အထခေါ၊ စဉ်းစားမိကြပြီးရာ ထိုအခါ၌.
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့သည်။
ယေန၊ ၌။
။ပ။၊
တေန၊ ၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိံသု၊ သွားကြကုန်ပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ သွားကြပြီး၍။
အညတိတ္ထိယေဟိ၊ ကုန်သော။
တေဟိ ပရိဗ္ဗာဇ ကေဟိ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့နှင့် ။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
သမ္မောဒိံ သု၊ တညီတညွတ်တည်းနှီးနှောမိကြကုန်ပြီ။
(ကျန်းမာသာရေး, စသည်မေးကာ, ညီညာဆိုပြော နှီးနှောမိကြကုန်ပြီ။)
သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်သင့်ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော။
သာရဏီယံ၊ အဖန်ဖန်အထပ်ထပ် အမှတ်ရထိုက်သော။
ကထံ၊ စကားကို။
ဝီတိသာရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေကြပြီး၍။
ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသော နေရာ၌။
နိသီဒိံသု၊ ထိုနေကြကုန်ပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နေ၊ ထိုင်နေကြကုန်သော။
တေ ဘိက္ခူ၊ ထိုရဟန်းတို့ကို။
အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
တေ ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့သည်။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစုံ၊ မေးမြန်းပြောဆိုကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ သို့။
အဝေါစုံ၊ မေးမြန်းပြောဆိုကုန်သနည်းဟူမူ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
သမဏော ဂေါတမော၊ ရှင်ရဟန်းဂေါတမသည်။
သာဝကာနံ၊ တပည့်တို့အား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောကြား၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဒေသေတိ၊ ဟောကြားသနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခတေ၊ ရဟန်းတို့။
တုမှေ၊ သင်တို့သည်။
ဧထ၊ လာကြကုန်လော။
သဗ္ဗံ၊ အားလုံးစုံသော။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
အဘိဇာနာထ၊ မျက်ဝါးထင်ထင် သိမြင်ကြကုန်လော။
သဗ္ဗံ၊ သော။
ဓမ္မံ၊ ကို။
အဘိညာယ၊ မျက်ဝါးထင်ထင်သိမြင်ကြကုန်၍။
ဝိဟရထ၊ နေကြကုန်လော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဒေသေတိ၊ ဟောကြား၏။)
အာဝုသော၊ တို့။
မယံပိ၊ ငါတို့သည်လည်း။
သာဝကာနံ၊ တို့အား။
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေမ၊ ဟောကြားကြပါ၏။
(ကိန္တိ၊ သို့။
ဒေသေမ၊ ဟောကြားကြပါကုန်သနည်းဟူမူ။)
အာဝုသော၊ တို့။
ဧထ၊ လော။
။ပ။ ဝိဟရထ၊ သော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဒေသေမ၊ ဟောကြားကြပါကုန်၏။)
အာဝုသော၊ တို့။
ဣဓ၊ ဤသို့ဟောကြားကြရာ၌။
ဝါ၊ ဤသို့ ဟောကြားကြသည်ဖြစ်လသော်။
သမဏဿ ဂေါတမဿ ဝါ၊ ရှင်ရဟန်းဂေါတမ၏ လည်းကောင်း။
အမှာကံ ဝါ၊ ငါတို့၏ လည်းကောင်း။
ဓမ္မဒေသနာယ၊ တရားဒေသနာတခုနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
ဓမ္မဒေသနံ ဝါ၊ တရားဒေသနာ တခုကိုလည်းကောင်း။
အနုသာသနိယာ၊ အဆုံးအမဩဝါဒတခုနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ ကွ။
အနုသာသနိံ ဝါ၊ အဆုံအမဩဝါဒတခုကိုလည်းကောင်း။
အာရဗ္ဘ၊ အကြောင်းပြု၍။
ယဒိဒံ၊ အကြင်ထူးခြားချက်ကို.
ဝုစ္စေထ၊ ဆိုအပ်ငြားအံ့။
[အဋ္ဌကထာအဖွင့်အတိုင်း ထည့်စွက်အနက်ပြန်ဆိုသည်။]
သော ဝိသေသော၊ ထိုထူးခြားချက်သည်။
ကော၊ အဘယ်ပါနည်း။
[ဣဓ နော၊ ၌ နောနိပါတ် အနက်မရှိ။]
သော အဓိပ္ပယာသော၊ ထိုလွန်ကဲစွာ အားထုတ်ကြောင်းဖြစ်သောအထူးသည်။
ကော၊ အဘယ်ပါနည်း။
တံ နာနာကရဏံ၊ ထိုတသီးတခြားစီ ကွဲပြားအောင် ပြုကြောင်းဖြစ်သော ထူးခြားချက်သည်။
ကိံ၊ အဘယ်ပါနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစုံ၊ ပြောဆိုမေးမြန်းကြကုန်ပြီ။)
[အဓိကံ ပယသတိ ပယုဇ္ဇတိ ဇတေနာတိ အဓိပ္ပယာသော၊ လွန်ကဲစွာ အားထုတ်ကြောင်း ထူးခြားချက် အပြုအမူ။
အဓိ+ပ+ယသု+ဏ]။
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
အညတိတ္ထိယာနံ၊ ကုန်သော။
နေသံ ပရိဗ္ဗာဇကာနံ၊ ထိုပရိဗိုဇ်တို့သည်။
ဝါ၊ တို့၏။
ဘာသိတံ၊ မေးမြန်းပြောဆိုအပ်သော စကားကို။
နေဝ အဘိနန္ဒိံသု၊ မနှစ်သက်လည်း မနှစ်သက်ခဲ့ကြကုန်။
ဝါ၊ ကျေနပ်နှစ်သက်လက်ခံခဲ့သည်လည်း မဟုတ်ကုန်။
နပ္ပဋိက္ကောသိံ သု၊ မပယ်မြစ်လည်း မပယ်မြစ်ခဲ့ကြကုန်။
အနဘိနန္ဒိတွာ၊ မနှစ်သက်ခဲ့ကြကုန်မူ၍။
အပ္ပဋိက္ကောသိတွာ၊ မပယ်မြစ်ခဲ့ကြကုန်မူ၍။
အာသနာ၊ ထိုင်နေရာမှ။
ဥဋ္ဌာယ၊ ထကြကုန်၍။
ပက္ကမိံ သု၊ ဖဲခွာခဲ့ကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ နှလုံးသွင်း၍။)
ပက္ကမိံသု၊ ဖဲခွါခဲ့ကြကုန်သနည်းဟူမူ။)
မယံ၊ ငါတို့သည်။
ဘဂဝတော၊ မြတ်စွာဘုရား၏။
သန္တိကေ၊ အထံတော်မှောက်၌။
ဘာသိတဿ၊ ပရိဗိုဇ်တို့မေးမြန်းပြောဆိုအပ်သော။
ဧတဿ၊ ဤစကား၏။
အတ္ထံ၊ အနက်အဓိပ္ပာယ်ကို။
အာဇာနိဿာမ၊ ကွဲကွဲပြားပြားသိကြရကုန်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ နှလုံးသွင်းကြကုန်၍။
(ပက္ကမိံ သု၊ ဖဲခွာခဲ့ကြကုန်ပြီ။)
အထခေါ၊ ၌။
တေဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
သာဝတ္ထိယံ၊ ၌။
ပိဏ္ဍာယ၊ ငှာ။
စရိတွာ၊ လှည့်လည်ကြပြီး၍။
ပစ္ဆာဘတ္တံ၊ ဆွမ်းဘုဉ်းပေးရာအခါမှ နောက်၌။
ပိဏ္ဍပါတပဋိက္ကန္တာ၊ ဆွမ်းခံရာအရပ်မှ ဖဲခွခဲ့ကြပြီးကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကြ၍။)
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
။ပ။၊
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နာ၊ ထိုင်နေကြကုန်သော။
တေ ဘိက္ခူ၊ တို့သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကြကုန်ပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစုံ၊ လျှောက်ကြကုန်သနည်းဟူမူ။)
ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဓ၊ ဤသာဝတ္ထိမြို့၌။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
။ပ။ ပဝိသိမှ၊ ဝင်ခဲ့ကြပါကုန်ပြီ။
ဘန္တေ၊ ရား။
တေသံ အမှာကံ၊ ထိုတပည့်တော်တို့၏။
ဝါ၊ တို့မှာ။
[နောကား အနက်မရှိ]။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
အထခေါ၊ ၌။
မယံ၊ တို့သည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
။ပ။ဥပသင်္ကမိမှာ၊ သွာားခဲ့ကြပါကုန်ပြီ။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နေ၊ ထိုင်နေကြကုန်သော။
အမှေ၊ တကည့်တော်တို့ကို။
အညတတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစုံ၊ ကုန်ပြီ။
။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
အထခေါ၊ ၌။
မယံ၊ တပည့်တော်တို့သည်။
။ပ။၊
နေဝ အဘိနန္ဒိမှာ၊ မနှစ်သက်လည်း မနှစ်သက်ခဲ့ကြပါကုန်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဧဝံဝါဒိနော၊ ဤသို့ပြောဆိုကြကုန်သော။
အညတတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့ကို။
ဝါ၊ တို့သည်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ။
ဝစနီယာ၊ ပြောဆိုထိုက်ကုန်သည်။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်၏။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
ဝစနိီယာ၊ ကုန်သည်။
အဿု၊ နည်းဟူမူ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်တို့။
ဧကော၊ တခုသော။
ဝါ၊ တခုသော တရားနှင့်စပ်သော။
ပဉှော၊ အမေးပုစ္ဆာပြဿနာကို ရှာဖွေမေးမြန်းခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဧကော၊ တခုသော။
ဥဒ္ဒေသော၊ အနက်ကိုအကျဉ်းချုပ်ပြဆိုခြင်းသည်လည်းကောင်း။
ဧကံ၊ တခုသော။
ဝေယျာကရဏံ၊ အနက်ကို ဖွင့်ပြဖြေဆိုခြင်းသည် လည်းကောင်း။
(ဟောတိ၊ ရှိ၏။)
ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။
ဝါ၊ နှစ်ခုသော တရားနှင့် စပ်ဆိုင်ကုန်သော။
ပဉှာ၊ အမေးပုစ္ဆာပြဿနာကို ရှာဖွေမေးမြန်းခြင်းတို့သည် လည်းကောင်း။
ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ အနက်ကို အကျဉ်းချုပ်ပြဆိုခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
ဒွေ၊ နှစ်ခုကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ အနက်ကို ဖွင့်ပြဖြေဆိုခြင်းတို့သည်လည်းကောင်း။
(ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
တယော၊ သုံးခုကုန်သော။
ဝါ၊ သုံးခုသော တရားနှင့် စပ်ဆိုင်ကုန်သော။
ပဉှာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
တယော၊ သုံးခုကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
တီဏိ၊ သုံးမျိုးကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ တို့သည်လည်းကောင်း။
(ဟောန္တိ၊ ရှိကုန်၏။)
စတ္တာရော၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
စတ္တာရော၊ လေမျိုးကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
စတ္တာရိ၊ လေးမျိုးကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ ကောင်း။
(ဟောန္တိ၊ )
ပဉ္စ၊ ငါးမျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ငါးမျိုးသောတရားနှင့်စပ်ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
ပဉ္စ၊ ကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ ကောင်း။
(ဟောန္တိ) ဆ၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
ဆ၊ ခြောက်မျိုးကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
ဆ၊ ကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ ကောင်း။
(ဟောန္တိ) သတ္တ၊ (၇)မျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
သတ္တ၊ ကုန်သော။
ဝေယျာကရဏာနိ၊ ကောင်း။
(ဟောန္တိ) အဋ္ဌ၊ ရှစ်မျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
အဋ္ဌ၊ ရှစ်မျိုးကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
။ပ။၊
နဝ၊ ကိုမျိုးကုန်သော။
ဝါ၊ ကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောင်း။
နဝ၊ ကိုးမျိုးကုန်သော။
ဥဒ္ဒေသာ၊ ကောင်း။
။ပ။၊
ဒသ၊ ဆယ်မျိုးကုန်သော။
ပဉှာ၊ ကောငသ်း။
။ပ။၊
ဝေယျာကရဏာနိ၊ ကောင်း။
(ဟောန္တိ) ဣတိ၊ ဤသို့။
(ဝစနီယာ၊ ပြောဆိုသင့်ကုန်သည်။
အဿု၊ ဖြစ်ကုန်၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ။
ပဋ္ဌာ၊ မေးမြန်းခံကြရကုန်သော။
အညတိတ္ထိယာ၊ ကုန်သော။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
နစေဝ သမ္ပာယိဿန္တိ၊ ပြည့်စုံစွာလည်း မဖြေဆိုနိင်ကြကုန်လတ္တံ့။
နစေဝ သမ္ပာယိဿန္တိ ။ ။ "န သမ္ပာယိဿန္တီတိ သမ္ပာဒေတွာ ကထေတုံ န သက္ခိဿန္တိ " ဟူသော အဋ္ဌကထာအဖွင့်အတိုင်း မှတ်လွယ်အောင်အနက်ပြန်ဆိုထား၏၊ မူလပဏ္ဏာသဋီကာ၊ ဒု-၄၁ (မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်အဖွင့်) ၌ ကား "နစေဝ သမ္ပာယိဿန္တီတိ နစေဝ သမ္မဒေဝ ပကာရေဟိ ဂမေဿန္တိ ၊ တေနာဟ- သမ္ပာဒေတွာ ကထေတုံ န သက္ခိဿန္တီတိ" ဟုဖွင့်၏၊ သဒ္ဒတ္ထဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်၏၊ ထိုအဖွင့်နှင့် အညီ "သမ္ပာယိဿန္တိ" ၌ သံရှေး, ပရှေးရှိသော ဣဓာတ်၊ ထိုဣဓာတ်ကိုလည်း သိခြင်းတည်းဟူသော ဉာဏဂတိအနက်ဟောကြံ၍ " န စေဝ သမ္ပာယိဿန္တိ- ကောင်းစွာ အမျိုးမျိုးအစားစား အပြားတို့ဖြင့်လည်း မသိစေနိုင်ကုန်လတ္တံ့" ဟူ၍ သဒ္ဒတ္ထပြန်ဆိုရမည်၊ ဤသုတ်ဋီကာသည်လည်း ပဏ္ဏာသဋီကာအတိုင်းဖွင့်ထား၏၊ သို့သော "ဂမေဿန္တိ" နေရာ၌ ဂဟေဿန္တိ- ဟု ပါဌ်ပျက်နေ၏၊ သီလက္ခန်ဗြဟ္မဇာလသုတ် အမရာဝိက္ခေပဝါဒ အဖွင့်ဋီကာ သစ် (၄၃၃) ၌ကား ပဒဓာတ်ကြံ၍ ဒကိုယပြုဟု ရုပ်စီရင်ထား၏။ သို့သော ပဏ္ဏာသဋီကာအတိုင်းသာ ရုပ်စီရင်သင့်ပါသည်။
ဥတ္တရိစ၊ တို့ထက်အပိုအလွန်လည်း။
ဝါ၊ မဖြေဆိုနိုင်ရုံမှ မကသေးမူ၍လည်း။
ဝိဃာတံ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်လတ္တံ့။
ကိဿ ဟေတု၊ အဘယ်အကြောင်းကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယထာ (ယသ္မာ)၊ အကြင်ကြောင့်။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ ပရိဗိုဇ်တို့သည်။
အဝိသယသ္မိံ၊ မိမိတို့အရာမဟုတ်သည်၍။
(မိမိတို့ ဉာဏ်ကျက်စား ဖြေကြားနိုင်လောက်သည် မဟုတ်သော အကြောင်းအရာ၌။)
ပဉှံ၊ အမေးပုစ္ဆာပြဿနာကို။
ပုစ္ဆိတာ၊ အမေးခံရကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
တံ၊ ထိုသို့ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့ ရောက်ခြင်းသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
[ယထာတံ၊ ၌ တံကို အနက်မရှိနိပါတ်ပုဒ်ကြံရသည်။
တံ ကိဿဟေတု၊ ၌ တံကိုလည်း အနက်မရှိကြံ၍ အနက်ပေးလိုလျှင်။
ကိဿဟေတု၊ ကြောင့်။
ဝိဃာတံ၊ ပင်ပန်းဆင်းရဲခြင်းသို့။
အာပဇ္ဇိဿန္တိ၊ ရောက်ကြရကုန်လတ္တံ့နည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယထာ (ယသ္မာ)၊ ကြောင့်။
ပရိဗ္ဗာဇကာ၊ တို့သည်။
အဝိသယသ္မိံ၊ မိမိတို့အရာမဟုတ်သည်၌။
ပဉှံ၊ ကို။
ပုစ္ဆိတာ၊ ကုန်သည်။
ဟောန္တိ၊ ၏။
တသ္မာ၊ ထို့ကြောင့်။
ဝိဃာတံ၊ သို့။
အာပဇ္ဇဿန္တိ၊ ရောက်ကြကုန်လတ္တံ့။
ဤသို့ အနက်ဆိုနိင်၏။
ပါဌသေသတချိုကို အဋ္ဌကထာမှ ယူပေးသည်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
တထာဂတေန ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားကိုလည်းကောင်း။
တထာဂတသာဝကေန ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားတပည့်ကိုလည်းကောင်း။
အညတြ၊ ကြဉ်ဖယ်ထား၍။
ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
ဣမေသံ ပဉှာနံ၊ ဤအမေးပုစ္ဆာပြဿနာတို့ကို။
ဝေယျာကရဏေန၊ ဖြေဆိုခြင်းဖြင့်။
စိတ္တံ၊ ငါ၏ စိတ်ကို။
အာရာဓေယျ၊ ကျေနပ်နှစ်သက်စေနိုင်၏။
တံ၊ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
(ဤပြဿနာတို့ကို ဖြေဆိုခြင်းအားဖြင့် ငါ၏ စိတ်ကို ကျေနပ်နှစ်သက်စေနိုင်သော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။
ဝါ၊ ငါ၏ စိတ်ကျေနပ်နှစ်သက်လောက်အောင် ဤပြဿနာများကို ဖြေဆိုနိုင်သော ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို။)
သဒေဝကေ၊ အောက်ကာမာဝစရနတ်ပြည်ငါးထပ်ရှိ နတ်အပေါင်းနှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
သမာရကေ၊ မာရ်မင်းအမှူးထာ, ဝသဝတ္တီဘုံသားနတ်အပေါင်းနှင့်လည်း တကွဖြစ်သော။
သဗြဟ္မကေ၊ နှစ်ဆယ်သော ဗြဟ္မာအပေါင်းနှင့်တကွဖြစ်သော။
လောကေ၊ ဩကာသလောက၌ လည်းကောင်း။
သဿမဏဗြာဟ္မဏိယာ၊ သမဏဗြာဟ္မဏတို့နှင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
ဝါ၊ ဤသာသနာတော်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော ရဟန်းပုဏ္ဏား, မကောင်းမှုတို့ကို ငြိမ်းစေပြီးသော ရဟန္တာ, မကောင်းမှုတို့ကို ပယ်ရှားမျောသွားစေပြီးသော သူတော်ကောင်းတို့နင့်လည်းတကွဖြစ်သော။
သမဒဝမနုဿာယ၊ သမ္မုတိနတ်တည်းဟူသော လူမင်း, ထိုလူမင်းနှင့် သမဏဗြာဟ္မဏတို့မှ ကြွင်းကန်သော လူတို့နှင့် လည်းတကွဖြစ်သော။
ပဇာယ၊ သတ္တဝါ အပေါင်း၌လည်းကောင်း။
အဟံ၊ ငါဘုရားသည်။
န ပဿာမိ၊ မြင်တော်မမူ။
ဝါ ပန၊ ယင်းသို့ မဟုတ်လျှင်လည်း။ဣတော ဝါ ပန သုတွာ ။ ။ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ "ဣတော ဝါ ပန သုတွာတိ ဣတော ဝါ ပန မမ သာသနတော သုတွာ" ဟူ ၍ အဖွင့်ဝါကျရှိပြီးနောက် ဒုတိယတကြိမ်" ဣတောတိ တထာဂတတောပိ တထာဂတသာတကတောပိ" ဟူ၍ ရှိနေသည်မှာ ဣတောပုဒ်ကိုပင် ဒုတိယ တကြိမ်ထပ်ဖွင့်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေပြီး ထိုဒုတိယ အဖွင့်အလို "ဣတော- ဤငါဘုရားနှင့် ငါဘုရားတပည့်ထံမှ " ဟူ၍လည်း အနက်ပြန်ဆိုရမည်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေလေ၏၊ အမှန်အားဖြင့်ကား ယင်းသို့ အနက်ပြန်ဆိုရန်အတွက် ဒုတိယတကြိမ်ထပ်ဖွင့်ပြခြင်း မဖြစ်နိုင်ပါ၊ စာပျက်နေခြင်းသာ ဖြစ်နိုင်ပါ၏၊ စာပျက်နေကြောင်းသိရအောင အခြားအဋ္ဌကထာများဖြင့် တိုက်ဆိုင်ပြရလျှင်
မူလပဏ္ဏာအဋ္ဌကထာ၊ ပ - ၃၆၅ (မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်အဖွင့်)၌ "ဣ တော ဝါ ပန သုတွာတိ ဣတော ဝါ ပန မမ သာသနတော သုတွာ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယှ ပရိတော သေယျ" ဟု အဖွင့်ဝါကျတွေ့ရ၏၊ ထို့အဖွင့်ဝါကျ၌ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ကဲ့သို့ "တထာဂတသာဝကတောပိ" စသည်ဖြင့် ပဉ္စမီတောပစ္စည်းဖြင့် ပဋိသေဓမဲ့ပါဠ်ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ပဋိသေဓနှင့်တကွ "အတထာဂတောပိ" စသည်ဖြင့် ပဌမာဝိဘတျန္တကတ္တားဟောပါဌ်ရှိ၏၊ ထို့အပြင် သံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ တ- ၂၀၆ (မဟာဝဂ္ဂ ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ် စာပိုဒ်- ၂၃၃၊ ပရိယာယသုတ်အဖွင့်) ၌ "ဣတော သုတွာ ဟိ" ဟူ၍ ဝိတ္တာရတ္ထ, တပ္ပါကဋီကာရဏတ္ထ ဇောတက "ဟိ" နိပါတ်နှင့်တကွတွေ့ရ၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှစ်ရပ်ကို ဆက်စပ်လိုက်လျှင်...
ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ "ဣတော ဝါ ပန မမ သာသနတောသုတွာ၊ ဣတော သုတွာ ဟိ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယျ သုတွာ ဟိ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယျ ပရိတောသေယျ" ဟု၍ အဖွင့်ဝါကျရှိမှသာ မှန်ကန်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။ ထိုဝါကျ၌ "အတထာဂတောပိ- မြတ်စွာဘုရားမှ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း၊ အတထာဂတသဝကောပိ- မြတ်စွာဘုရားတပည့်မှ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း" ဟူ၍ ကတ္တာပုဒ် နှစ်မျိုးပြထားခြင်းသည် "အညတြ တထာဂတေန ဝါ တထာဂတသာဝကေန ဝါ" ဟူသော ပါဠိတော်ကို နည်းမှီး၍ ပြထားခြင်းဖြစ်၏၊ နိဿယခန်း၌ ထိုကတ္တားပုဒ်နှစ်ပုဒ်၏ ကိုယ်စား "အညော- မြတ်စွာ ဘုရားနှင့်ဘုရားတပည့်မှ တပါးတခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်" ဟု ထည့်စွက်၍ အနက်ဆိုခဲ့သည်၊ ထိုကတ္တားပုဒ်များနှင့် သုတွာပုဒ်၏ စပ်ရာကြိယာကို "အာရာဓေယျ" ဟု ထည့်စွက်ဖွင့်ပြ၏၊ ယင်းသို့ ဖွင့်ပြရာ၌ "ဝေယျာကရဏေန စိတ္တိ အာရာဓေယျ" ဟူသော ယခင်ပါဠိတော်ဝါကျမှ အာရာဓေယျ ကြိယာကိုပင် ဆောင်ယူဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်သောကြောင့် "အာရာဓေယျာတိ ပရိတောသေယျ" ဟူ၍ ဣတိသဒ္ဒါ မပါသင့်၊ ယခင်အဋ္ဌကထာများအတိုင်း" အာရာဓေယျ ပရိတောသေယျ" ဟု ရှိသင့်သည်။ (ယင်းသို့မဟုတ်ဘဲ အခြားပုဂ္ဂိုလ် တဦးဦးက ဤပြဿနာတို့ကို စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေဆိုနိုင် လျှင်လည်း။) အညော၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်တပည့်တော်မှ တပါးတခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣတော၊ ဤမြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်မှ။ သုတွာ၊ အဖြေစကားကြားနာရ၍သာလျှင်။ ဝါ၊ အဖြေစကားကြားနာရခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဣမေသံ ပဉှာနံ၊ တို့ကို။ ဝေယျာကရဏန၊ ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ ကို။ အာရာဓေယျ၊ ကျေနပ်နှစ်သက်စေနိုင်ရာ၏။ [ဆိုလိုသည်မှာ- ဤလောက၌ မြတ်စွာဘုရားနှင့် ဘုရာတပည့်ကလွဲ၍ ဤပြဿနာတို့ကို စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေဆိုနိုင်မည်ဖြစ်သော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တဦးတယောက်ကိုမျှ ငါမြင်တော်မမူ၊ အကယ်၍ ယင်းသို့ မဟုတ်ဘဲ အခြားပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦးက ဖြေဆိုနိုင်သည်ဆိုလျှင်လည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤငါဘုရားသာသနာတော်က ထိုပြဿနာအဖြေများကို ကြားနာခဲ့ရခြင်းကြောင့်သာလျှင် ဖြေဆိုနိုင်သည် ဖြစ်ရမည်ဟူလို။ ဤဝါကျ၌- "ပန၊ ထို့အပြင်။ ဣတော၊ မှ။ သုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဗျာကရဏသမတ္ထေန ဝါ၊ ဖြေဆိုနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ အညတြ၊ ကြဉ်ဖယ်ထား၍။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣမေဿံ ပဉှာနံ၊ တို့ကို။" စသည်ဖြင့် "ဣတော ဝါ မန သုတွာ" ဝါကျကို အညတြ၏ နယ်ပယ် အတွင်း၌သွင်း၍ အနက်ပြန်ဆိုရန် ရုတ်တရက်အကြံဖြစ်မိ၏၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာအဖွင့်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်ပါဠိတော်ဝါကျမှ "အာရာဓေယျ" ဟူသော ကိရိယာပုဒ်ကို သုတွာ၏ စပ်ရာအဖြစ်ဖြင့် ဆောင်ယူ ထည့်စွက်ဖွင့်ပြထားသောကြောင့် "ဣတော ဝါ ပန သုတွာ" ကို တဝါကျ သီးသန့်ပြုလုပ်၍ အနက်ပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယင်းသို့ သီးသန့်ပြန်ဆိုမှသာလျှင် ယခင်ကပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်အမှန်ရနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။]
မူလပဏ္ဏာအဋ္ဌကထာ၊ ပ - ၃၆၅ (မဟာဒုက္ခက္ခန္ဓသုတ်အဖွင့်)၌ "ဣ တော ဝါ ပန သုတွာတိ ဣတော ဝါ ပန မမ သာသနတော သုတွာ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယှ ပရိတော သေယျ" ဟု အဖွင့်ဝါကျတွေ့ရ၏၊ ထို့အဖွင့်ဝါကျ၌ ဤသုတ်အဋ္ဌကထာ၌ကဲ့သို့ "တထာဂတသာဝကတောပိ" စသည်ဖြင့် ပဉ္စမီတောပစ္စည်းဖြင့် ပဋိသေဓမဲ့ပါဠ်ရှိသည်မဟုတ်ဘဲ ပဋိသေဓနှင့်တကွ "အတထာဂတောပိ" စသည်ဖြင့် ပဌမာဝိဘတျန္တကတ္တားဟောပါဌ်ရှိ၏၊ ထို့အပြင် သံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ တ- ၂၀၆ (မဟာဝဂ္ဂ ဗောဇ္ဈင်္ဂသံယုတ် စာပိုဒ်- ၂၃၃၊ ပရိယာယသုတ်အဖွင့်) ၌ "ဣတော သုတွာ ဟိ" ဟူ၍ ဝိတ္တာရတ္ထ, တပ္ပါကဋီကာရဏတ္ထ ဇောတက "ဟိ" နိပါတ်နှင့်တကွတွေ့ရ၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုအဋ္ဌကထာအဖွင့်နှစ်ရပ်ကို ဆက်စပ်လိုက်လျှင်...
ဤသုတ်အင်္ဂုတ္တိုရ်အဋ္ဌကထာ၌ "ဣတော ဝါ ပန မမ သာသနတောသုတွာ၊ ဣတော သုတွာ ဟိ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယျ သုတွာ ဟိ အတထာဂတောပိ အတထာဂတသာဝကောပိ အာရာဓေယျ ပရိတောသေယျ" ဟု၍ အဖွင့်ဝါကျရှိမှသာ မှန်ကန်မည် ဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားပါသည်။ ထိုဝါကျ၌ "အတထာဂတောပိ- မြတ်စွာဘုရားမှ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း၊ အတထာဂတသဝကောပိ- မြတ်စွာဘုရားတပည့်မှ တပါးသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း" ဟူ၍ ကတ္တာပုဒ် နှစ်မျိုးပြထားခြင်းသည် "အညတြ တထာဂတေန ဝါ တထာဂတသာဝကေန ဝါ" ဟူသော ပါဠိတော်ကို နည်းမှီး၍ ပြထားခြင်းဖြစ်၏၊ နိဿယခန်း၌ ထိုကတ္တားပုဒ်နှစ်ပုဒ်၏ ကိုယ်စား "အညော- မြတ်စွာ ဘုရားနှင့်ဘုရားတပည့်မှ တပါးတခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်" ဟု ထည့်စွက်၍ အနက်ဆိုခဲ့သည်၊ ထိုကတ္တားပုဒ်များနှင့် သုတွာပုဒ်၏ စပ်ရာကြိယာကို "အာရာဓေယျ" ဟု ထည့်စွက်ဖွင့်ပြ၏၊ ယင်းသို့ ဖွင့်ပြရာ၌ "ဝေယျာကရဏေန စိတ္တိ အာရာဓေယျ" ဟူသော ယခင်ပါဠိတော်ဝါကျမှ အာရာဓေယျ ကြိယာကိုပင် ဆောင်ယူဖွင့်ပြခြင်းဖြစ်သောကြောင့် "အာရာဓေယျာတိ ပရိတောသေယျ" ဟူ၍ ဣတိသဒ္ဒါ မပါသင့်၊ ယခင်အဋ္ဌကထာများအတိုင်း" အာရာဓေယျ ပရိတောသေယျ" ဟု ရှိသင့်သည်။ (ယင်းသို့မဟုတ်ဘဲ အခြားပုဂ္ဂိုလ် တဦးဦးက ဤပြဿနာတို့ကို စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေဆိုနိုင် လျှင်လည်း။) အညော၊ မြတ်စွာဘုရားနှင့်တပည့်တော်မှ တပါးတခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣတော၊ ဤမြတ်စွာဘုရားသာသနာတော်မှ။ သုတွာ၊ အဖြေစကားကြားနာရ၍သာလျှင်။ ဝါ၊ အဖြေစကားကြားနာရခြင်းကြောင့်သာလျှင်။ ဣမေသံ ပဉှာနံ၊ တို့ကို။ ဝေယျာကရဏန၊ ဖြင့်။ စိတ္တံ၊ ကို။ အာရာဓေယျ၊ ကျေနပ်နှစ်သက်စေနိုင်ရာ၏။ [ဆိုလိုသည်မှာ- ဤလောက၌ မြတ်စွာဘုရားနှင့် ဘုရာတပည့်ကလွဲ၍ ဤပြဿနာတို့ကို စိတ်ကျေနပ်လောက်အောင် ဖြေဆိုနိုင်မည်ဖြစ်သော အခြားပုဂ္ဂိုလ်တဦးတယောက်ကိုမျှ ငါမြင်တော်မမူ၊ အကယ်၍ ယင်းသို့ မဟုတ်ဘဲ အခြားပုဂ္ဂိုလ်တဦးဦးက ဖြေဆိုနိုင်သည်ဆိုလျှင်လည်း ထိုပုဂ္ဂိုလ်သည် ဤငါဘုရားသာသနာတော်က ထိုပြဿနာအဖြေများကို ကြားနာခဲ့ရခြင်းကြောင့်သာလျှင် ဖြေဆိုနိုင်သည် ဖြစ်ရမည်ဟူလို။ ဤဝါကျ၌- "ပန၊ ထို့အပြင်။ ဣတော၊ မှ။ သုတွာ၊ ၍။ ဝါ၊ ကြောင့်။ ဗျာကရဏသမတ္ထေန ဝါ၊ ဖြေဆိုနိုင်သော ပုဂ္ဂိုလ်ကိုလည်းကောင်း။ အညတြ၊ ကြဉ်ဖယ်ထား၍။ ယော၊ အကြင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။ ဣမေဿံ ပဉှာနံ၊ တို့ကို။" စသည်ဖြင့် "ဣတော ဝါ မန သုတွာ" ဝါကျကို အညတြ၏ နယ်ပယ် အတွင်း၌သွင်း၍ အနက်ပြန်ဆိုရန် ရုတ်တရက်အကြံဖြစ်မိ၏၊ သို့သော် အဋ္ဌကထာအဖွင့်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ယခင်ပါဠိတော်ဝါကျမှ "အာရာဓေယျ" ဟူသော ကိရိယာပုဒ်ကို သုတွာ၏ စပ်ရာအဖြစ်ဖြင့် ဆောင်ယူ ထည့်စွက်ဖွင့်ပြထားသောကြောင့် "ဣတော ဝါ ပန သုတွာ" ကို တဝါကျ သီးသန့်ပြုလုပ်၍ အနက်ပြန်ဆိုရမည်ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ယင်းသို့ သီးသန့်ပြန်ဆိုမှသာလျှင် ယခင်ကပြခဲ့သည့်အတိုင်း ဆိုလိုရင်းအဓိပ္ပာယ်အမှန်ရနိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သိသာပေသည်။]
"ဧကော ပဉှော။ပ။ ဝေယျာကဏန္တိ၊ ဧကော ပဉှော ။ပ။ ဝေယျာကရဏံ" ဟူ၍ ။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
(မယာ၊ ငါဘုရားသည်။)
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်အနက်သဘောကို။
ပဋိစ္စ၊ ရည်ရွယ်၍။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ မိန့်ဆိုတော်မူအပ်သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဧကဓမ္မ၊ တခုသောတရား၌။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန် နည်းမှန်အားဖြင့်။
[အဋ္ဌနိပါတ်စာပိုဒ် (၂၈) ဒုတိယဗလသုတ်လည်းကြည့်။]
နိဗ္ဗီန္ဒမာနော၊ ငြီးငွေ့လသော်။
(နိဗ္ဗိဒါနုဿနာဖြင့် ငြီးငွေ့လသော်။)
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဝိရဇ္ဇ မာနော၊ မတပ်မက်လသော်။
(ဝိရာဂါနုပဿနာဖြင့် မတပ်မက်လသော်။)
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဝိမုစ္စမာနော၊ လွတ်မြောက်လသော်။
(ပဋိသင်္ခါနုပဿနာဖြင့် လွတ်မြောက်ခြင်း၏ အကြောင်းဥပါယ်ပြုလုပ်၍ လွတ်မြောက်လသော်။)
ဝါ၊ ဆုံးဖြတ်နိုင်လသော်။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ပရိယန္တဒဿာဝီ၊ အဖြစ်အပျက်တို့ဖြင့် ပိုင်းခြား၍ အရှေးအတိတ် ခန္ဓာအဖို့, နောက်အနာဂတ်ခန္ဓာအဖို့ကို သိမြင်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
[ပရိယန္တ၊ ပရိ+အန္တ။
ပရိ (ပရိစ္ဆိန္ဒိတွာ)၊ ပိုင်းခြား၍ +
အန္တ၊ အဖို့ (ရှေ့အတိတ်ခန္ဓာဟူသော အဖို့နှင့် နောက်အနာဂတ်ခန္ဓာအဖို့)]။
သမ္မာ၊ ကောင်းစွာ။
အတ္ထံ၊ သစ္စာလေးချက် အနက်သဘောသို့။
အဘိသမေစ္စ၊ ဉာဏ်ဖြင့်ဆိုက်ရောက်၍။
ဒိဋ္ဌေဝ ဓမ္မေ၊ ယခုမျက်မှောက်အတ္တဘော၌ပင်။
ဒုက္ခဿ၊ ဝဋ်ဒုက္ခ၏။
အန္တ ကရော၊ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက် ပြုနိုင်သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ကတမသ္မိံ၊ အဘယ်မည်သော။
ဧကဓမ္မေ၊ တခုသောတရား၌။
(သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဝိရဇဇမာနော၊ သော်။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
ဝိမုစ္စမာနော၊ သော်။
။ပ။
အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
သဗ္ဗေ၊ အားလုံးစုံကုန်သော။
သတ္တာ၊ သတ္တဝါတို့သည်။
အာဟာရဋ္ဌိတိကာ၊ အကြောင်းတရားကြောင့် တည်တံ့ခြင်းရှိကုန်၏။အာဟာရဋ္ဌိတိကာ ။ ။ အာဟာရတော ဋ္ဌိတိ ဧတေသန္တိ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ (အကြောင်းတရားကြောင့် တည်တံ့ခြင်းရှိသော သတ္တဝါများ) ဟု အဋ္ဌကထာ၌ ဝစနတ္ထပြု၏၊ ဤ၌ အာဟာရပုဒ်အရ အကြောင်းတရားကို ယူ၍ ဋ္ဌိတိပုဒ်အရ တည်တံ့ခြြင်း ကိရိယာကို ယူသောကြောင့် ဥရသိလောမော (ရင်၌ အမွေးရှိသောသူ) ဟူသော ပုဒ်ကဲ့သို့ ဗျဓိကရဏဖြစ်သော (အရမတူ၍ တုလျာဓိကရဏမဖြစ်သော) ပုဒ်နှစ်ပုဒ်ကို ဗာဟိရတ္ထ သမာသ်တွဲစပ်ထားသည် (ဋီကာ)
(တနည်း) တိဋ္ဌတိ ဧတေနာတိ ဌိတိ (တည်တံ့ ကြောင်းတရား) ဟု ကရဏသာဓနဝစနတ္ထပြုလျှင်ကား အာဟာရပုဒ်နှင့် ဌိတိပုဒ်သည်အရတူ (တုလျာဓိကရဏ) ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် အာဟာရော ဌိတိ ဧတေသန္တိ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ (အကြောင်းဟူသော တည်တံ့ကြောင်းတရားရှိသော သတ္တဝါများ) ဟူ၍လည်း ဋီကာဝစနတ္ထပြုသည်။
ဤ၌ အာဟာရသဒ္ဒါသည် အကြောင်းဟူသော (ပစ္စယ) အနက်ကိုဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "အာဟရတိ အတ္တနော ဖလန္တိ အာဟာရော" ဟူသော ဝစနတ္ထနှင့်အညီ အကျိုးတရားကိုဆောင်တတ် (ဖြစ်စေတတ်) သော အကြောင်း တရားမှန်သမျှကို အာဟာရဟု ခေါ်၏၊ ပစ္စယာဟာရဟုလည်းခေါ်၏၊ ဤနေရာ၌...
(၁) နိပ္ပရိယာယအာဟာရ (သို့မဟုတ်) မုချအာဟာရ ။ (၂) ပရိယာယ အာဟာရဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲထား၏၊ ထိုတွင် ကဗဠီကာရအာဟာရဟူသော ရုပ်အာဟာရနှင့် ဖဿစသော နာမ်အဟာရ သုံးပါး၊ ဤအဟာရလေးပါးကို နိပ္ပရိယာယအာဟာရ၊ ဝါ- မုချအာဟာရဟုခေါ်၏၊ ထိုအာဟာရလေးပါးသည် ဆိုင်ရာအကျိုးတရားတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော ဇနကအကြောင်း ရိုးရိုးဖြစ်ရုံမျှမက ထောက်ပံ့တတ်သော ဥပတ္ထမ္ဘကအကြောင်းတရားလည်းဖြစ်၏၊ ကဗဠီကာရအာဟာရသည် ဩဇာအဋ္ဌမကရုပ်ကို ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ရူပကာယကို ခိုင်ခံ့တည်တံ့အောင် ထောက်ပံ့၏၊ ဖဿာဟာရ စသည်တို့သည် ဝေဒနှာစသော အကျိုးကို ဆောင်သောအားဖြင့် နာမကာယကို ခိုင်ခံ့တည်တံ့အောင် ထောက်ပံ့၏၊ ယင်းသို့ ထောက်ပံ့တတ်သော စွမ်းရည်သတ္တိသည် ကဗဠီကာရစသော အာဟာရလေးမျိုးတို့၌သာရှိသော အကြောင်းထူးများဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုအာဟာရလေးမျိုးကို နိပ္ပရိယာယာဟဟာရဟု ခေါ်သည်။
ယခင်ကပြခဲ့သော ပစ္စယာဟာရကို ပရိယာယာဟာရခေါ်၏၊ ထိုတွင် အသညသတ်ဘုံသားဗြဟ္မာတို့၌ ကဗဠီကာရာဟာရစသော နိပ္ပိရိယာယာဟာရ လေးမျိုးမရှိရကား စတုတ္ထဈာန်ဟူသော အကြောင်း (ပစ္စယာဟာရ) သည်သာလျှင် ထိုဗြဟ္မာတို့၏ အာဟာရဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်ရကား ထိုစတုတ္ထ ဈာန်ဟူသော အကြောင်းအာဟာရကြောင့် တည်တံ့နေသော အသညသတ်ဗြဟ္မာ တို့သည်လည်း "သဗ္ဗေ သတ္တာ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ" ၌ ပါဝင်ကုန်၏။
ငရဲဘုံသား သတ္တဝါများမှာလည်း ကံဟူသော အကြောင်းအာဟာရ (ပစ္စယာဟာရ) ရှိ၏၊ ထိုကဲ့အကြောင်းကြောင့် ငရဲဘုံသားများ ခိုင်ခံ့တည်တံကြရ၏၊ တနည်းအားဖြင့်မူ ငရဲဘုံသားများမှာလည်း ကဗဠီကာရာဟာရရှိသည်ပင်ဖြစ်၏၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တံတွေးကို ပူပူလောင်လောင်ဖြင့် ဒုက္ခခံ၍ မျိုချလိုက်လျှင် ထိုတံတွေးသည် ငရဲဘုံသားများအတွက် အာဟာရကိစ္စကို ပြီးစီးစေ၏။
ဤသို့ အားဖြင့် ကာမဘုံသားတို့၌ နိပ္ပရိယာယာဟာရလေးမျိုးရနိုင်၍ အသညသတ်မှတပါးသော ရူပဗြဟ္မာများနှင့် အရူပဗြဟ္မာတို့၌ နာမ်အာဟာရသုံးပါးဟူသော နိပ္ပရိယာယာဟာရ ရနိုင်ပြီးလျှင် ပစ္စယာာရတမျိုးသည်ကား အသညသတ်ဗြဟ္မာများနှင့် တကွ သုံဆယ်တဘုံသား သတ္တဝါ အားလုံး၌ပင် ရနိုင်သောကြောင့် သဗ္ဗေ သတ္တာ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ (သတ္တဝါအားလုံ အာဟာရကြောင့် တည်တံ့ကြရသည်) ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူသည်။ ဝါ၊ အကြောင်းဟူသော တည်တံ့ကြောင်းတရာရှိကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဣမသ္မိံ၊ ဤအာဟာရမည်သော။ ဧကဓမ္မေ၊ ၌။ သမ္မာ၊ ဖြင့်။ နိဗ္ဗီန္ဒမာနော၊ သော်။ ။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
(တနည်း) တိဋ္ဌတိ ဧတေနာတိ ဌိတိ (တည်တံ့ ကြောင်းတရား) ဟု ကရဏသာဓနဝစနတ္ထပြုလျှင်ကား အာဟာရပုဒ်နှင့် ဌိတိပုဒ်သည်အရတူ (တုလျာဓိကရဏ) ဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် အာဟာရော ဌိတိ ဧတေသန္တိ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ (အကြောင်းဟူသော တည်တံ့ကြောင်းတရားရှိသော သတ္တဝါများ) ဟူ၍လည်း ဋီကာဝစနတ္ထပြုသည်။
ဤ၌ အာဟာရသဒ္ဒါသည် အကြောင်းဟူသော (ပစ္စယ) အနက်ကိုဟော၏၊ ထို့ကြောင့် "အာဟရတိ အတ္တနော ဖလန္တိ အာဟာရော" ဟူသော ဝစနတ္ထနှင့်အညီ အကျိုးတရားကိုဆောင်တတ် (ဖြစ်စေတတ်) သော အကြောင်း တရားမှန်သမျှကို အာဟာရဟု ခေါ်၏၊ ပစ္စယာဟာရဟုလည်းခေါ်၏၊ ဤနေရာ၌...
(၁) နိပ္ပရိယာယအာဟာရ (သို့မဟုတ်) မုချအာဟာရ ။ (၂) ပရိယာယ အာဟာရဟူ၍ နှစ်မျိုးခွဲထား၏၊ ထိုတွင် ကဗဠီကာရအာဟာရဟူသော ရုပ်အာဟာရနှင့် ဖဿစသော နာမ်အဟာရ သုံးပါး၊ ဤအဟာရလေးပါးကို နိပ္ပရိယာယအာဟာရ၊ ဝါ- မုချအာဟာရဟုခေါ်၏၊ ထိုအာဟာရလေးပါးသည် ဆိုင်ရာအကျိုးတရားတို့ကို ဖြစ်စေတတ်သော ဇနကအကြောင်း ရိုးရိုးဖြစ်ရုံမျှမက ထောက်ပံ့တတ်သော ဥပတ္ထမ္ဘကအကြောင်းတရားလည်းဖြစ်၏၊ ကဗဠီကာရအာဟာရသည် ဩဇာအဋ္ဌမကရုပ်ကို ဆောင်ခြင်းအားဖြင့် ရူပကာယကို ခိုင်ခံ့တည်တံ့အောင် ထောက်ပံ့၏၊ ဖဿာဟာရ စသည်တို့သည် ဝေဒနှာစသော အကျိုးကို ဆောင်သောအားဖြင့် နာမကာယကို ခိုင်ခံ့တည်တံ့အောင် ထောက်ပံ့၏၊ ယင်းသို့ ထောက်ပံ့တတ်သော စွမ်းရည်သတ္တိသည် ကဗဠီကာရစသော အာဟာရလေးမျိုးတို့၌သာရှိသော အကြောင်းထူးများဖြစ်၏၊ ထို့ကြောင့် ထိုအာဟာရလေးမျိုးကို နိပ္ပရိယာယာဟဟာရဟု ခေါ်သည်။
ယခင်ကပြခဲ့သော ပစ္စယာဟာရကို ပရိယာယာဟာရခေါ်၏၊ ထိုတွင် အသညသတ်ဘုံသားဗြဟ္မာတို့၌ ကဗဠီကာရာဟာရစသော နိပ္ပိရိယာယာဟာရ လေးမျိုးမရှိရကား စတုတ္ထဈာန်ဟူသော အကြောင်း (ပစ္စယာဟာရ) သည်သာလျှင် ထိုဗြဟ္မာတို့၏ အာဟာရဖြစ်၏၊ သို့ဖြစ်ရကား ထိုစတုတ္ထ ဈာန်ဟူသော အကြောင်းအာဟာရကြောင့် တည်တံ့နေသော အသညသတ်ဗြဟ္မာ တို့သည်လည်း "သဗ္ဗေ သတ္တာ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ" ၌ ပါဝင်ကုန်၏။
ငရဲဘုံသား သတ္တဝါများမှာလည်း ကံဟူသော အကြောင်းအာဟာရ (ပစ္စယာဟာရ) ရှိ၏၊ ထိုကဲ့အကြောင်းကြောင့် ငရဲဘုံသားများ ခိုင်ခံ့တည်တံကြရ၏၊ တနည်းအားဖြင့်မူ ငရဲဘုံသားများမှာလည်း ကဗဠီကာရာဟာရရှိသည်ပင်ဖြစ်၏၊ သူတို့သည် မိမိတို့၏ တံတွေးကို ပူပူလောင်လောင်ဖြင့် ဒုက္ခခံ၍ မျိုချလိုက်လျှင် ထိုတံတွေးသည် ငရဲဘုံသားများအတွက် အာဟာရကိစ္စကို ပြီးစီးစေ၏။
ဤသို့ အားဖြင့် ကာမဘုံသားတို့၌ နိပ္ပရိယာယာဟာရလေးမျိုးရနိုင်၍ အသညသတ်မှတပါးသော ရူပဗြဟ္မာများနှင့် အရူပဗြဟ္မာတို့၌ နာမ်အာဟာရသုံးပါးဟူသော နိပ္ပရိယာယာဟာရ ရနိုင်ပြီးလျှင် ပစ္စယာာရတမျိုးသည်ကား အသညသတ်ဗြဟ္မာများနှင့် တကွ သုံဆယ်တဘုံသား သတ္တဝါ အားလုံး၌ပင် ရနိုင်သောကြောင့် သဗ္ဗေ သတ္တာ အာဟာရဋ္ဌိတိကာ (သတ္တဝါအားလုံ အာဟာရကြောင့် တည်တံ့ကြရသည်) ဟူ၍ မြတ်စွာဘုရားဟောတော်မူသည်။ ဝါ၊ အကြောင်းဟူသော တည်တံ့ကြောင်းတရာရှိကုန်၏။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။ ဘိက္ခု၊ သည်။ ဣမသ္မိံ၊ ဤအာဟာရမည်သော။ ဧကဓမ္မေ၊ ၌။ သမ္မာ၊ ဖြင့်။ နိဗ္ဗီန္ဒမာနော၊ သော်။ ။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။ ဟောတိ၊ ၏။
"ဧကော ပဉှော ။ပ။ ဝေယျာပရဏန္တိ၊ ဧကော ပဉှော ။ပ ။ ဝေယျာကရဏံ" ဟူ၍ ။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ယံတံ၊ အကြင်စကားကို။
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(သတ္တဝါတို့ တည်တံ့ကြောင်းအာဟာရဟူသော ဤအနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤအာဟာရတရား၌ ငြီးငွေ့ခြင်းသည်ဖြစ်လသော် ဝဋ်ဒုက်ခ၏ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ခြင်းဟူသော အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ရည်ရွယ်၍။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
"ဒွေ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ ဒွေ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
(မယာ၊ ငါသည်။)
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ကိဉ္စ၊ အဘယ်အနက်သဘောကို။
ပဋိစ္စ၊ ၍။
ဝုတ္တံ၊ သနည်းဟူမူ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခူ၊ သည်။
ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ အကြောင်းမှန် နည်းနည်းအားဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတမေသု၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဒွီသု၊ နှစ်ပါးကုန်သော။
(ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
နာမေ စ၊ နာမ်၌လည်းကောင်း။
ရူပေ စ၊ ရုပ်၌ လည်းကောင်း။
(သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤနာမ်ရုပ်မည်ကုန်သော။
ဒွီသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(ဤနာမ်ရုပ်နှစ်ပါး ဟူသော အနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤနာမ်ရုပ်နှစ်ပါး ၌ ငြီးငွေ့ခြင်း စသည်ဖြစ်လသော် ဝဋ်ဒုက္ခ၏ အဆုံးအဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ခြင်းဟူသော အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ရည်ရွယ်၍။
(မယာ၊ ငါဘုရားသည်။)
ဝုတ္တံ၊ မိန့်တော်မူအပ်ပြီ။
"တယော ပဉှာ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ တယော ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ ဤသို့သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ကတမေသု၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌နည်း။
တီသု၊ သုံးပါးကုန်သော။
(သုခ, ဒုက္ခ, ဥပေက္ခာ အားဖြင့် သုံးပါးကုန်သော။)
ဝေဒနာသု၊ ဝေဒနာတို့၌တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤဝေဒနာမည်ကုန်သော။
တီသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(ဤဝေဒနာသုံးပါး ဟူသော အနက်သဘောကို။)
ဝါ၊ ဤဝေဒနာသုံးပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည် ဖြစ်လသော် ဝဋ်ဒုက္ခ၏ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ခြင်း ဟူသော အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ၍။
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
"စတ္တာရော ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ စတ္တာရော ပဉှာ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
စတူသု၊ လေးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ ကုန်သော။
စတူသု၊ လေးပါးသော တရားတို့၌နည်း။
စတူသု၊ ကုန်သော။
အာဟာရေသု၊ အာဟာရတရားတို့၌တည်း။
(ကဗဠီ ကာရအာဟာရ, ဖဿာဟာရ, မနေသဉ္စေ တနာဟာရ, ဝိညာဏာဟာရ တရားတို့၌တည်း။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤအာဟာရမည်ကုန်သော။
စတူသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(ဤအာဟာရလေးပါးဟူသော အနက်သလောကို။
ဝါ၊ ဤအာဟာရလေးပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည်ဖြစ်လသော် ဝဋ်ဒုက္ခ၏ အဆုံးဖြစ်သော နိဗ္ဗာန်ကို မျက်မှောက်ပြုနိုင်ခြင်းဟူသော အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ၍။
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ။
"ပဉ္စ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ ပဉ္စ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ" ဟူ၍.
ဣတိ၊ သော။
ဧတံ၊ ကို။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ပဉ္စသု၊ ငါးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ ကုန်သော။
ပဉ္စသု၊ ငါးပါးသော တရားတို့၌နည်း။
ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။
ဥပါဒါနက္ခန္ဓေသု၊ ဥပါဒါန်တို့၏ အာရုံဖြစ်သော လောကီခန္ဓာ ငါးပါးတို့၌တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣမေသု၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာမည်ကုန်သော။
ပဉ္စသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒာမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(ဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါးဟူသော ဤအနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤဥပါဒါနက္ခန္ဓာငါးပါး တို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည်ဖြစ်လသော်......ဘောကို။)
ပဋိစ္စ (မယာ) ဝုတ္တံ၊ ။
"ဆ ပဉှာ ။ ပ ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ ဆပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော။
ဧတံ၊ ကို။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ အဘယ်မည်ကုန်သော။
ဆသု၊ ခြောက်ပါးသောတရားတို့၌နည်း။
ဆသု၊ ကုန်သော။
အဇ္ဈတ္တိကေသု၊ အဇ္ဈတ္တရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ်၌ဖြစ်ကုန်သော။
ဝါ၊ မိမိခန္ဓာအတ္တဘောကို စွဲမှီရည်စူး၍ ဖြစ်သော ရုပ်နာမ်ခန္ဓာအစဉ်၌ ဖြစ်ကုန်သော။
အာယတနေသု၊ အာယတန တရားတို့၌တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤအဇ္ဈတ္တိကာယတနမည်ကုန်သော။
ဆသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
။ပ။၊
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ကို။
(အဇ္ဈတ္တိကာယတနခြောက်ပါးဟူသော ဤအနက်သဘောကို။
ဝါ၊ အ ဇ္ဈတ္တိကာယတနခြောက်ပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်း စသည်ဖြစ်လသော်...... ဘောကို။)
ပဋိစ္စ (မယာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
"သတ္တပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ သတ္တ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာ ကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သတ္တသု၊ (၇) ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ ကုန်သော။
သတ္တသု၊ (၇) ပါးသော တရားတို့၌နည်း။
သတ္တသု၊ ကုန်သော။
ဝိညာဏဋ္ဌီတီသု၊ ပဋိသန္ဓေဝိညာဏ်၏ တည်ရာ အကြောင်းတရားတို့၌တည်း။
[သတ္တကနိပါတ်စာပိုဒ် )၄၄) သတ္တဝိညာဏ ဋ္ဌိတိသုတ်လည်း ကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤဝိညာဏဋ္ဌိတိမည်ကုန်သော။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ကို။
(ဤဝိညာဏဋ္ဌိတိ ခုနစ်ပါးဟူသော အနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤဝိညာဏဋ္ဌိတိခုနှစ်ပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည်ဖြစ်လသော်...... အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ (မဟာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
"အဋ္ဌ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ အဋ္ဌ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာ ကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါး ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ ကုန်သော။
အဋ္ဌသု၊ ရှစ်ပါးသော တရားတို့၌နည်း။
အဋ္ဌသု၊ ကုန်သော။
လောကဓမ္မေသု၊ လောကဓမ်တရားတို့၌တည်း။
ဝါ၊ သတ္တလောက၏ မလွဲမသွေ တွေ့ကြုံရမည့်တရားတို့၌တည်း။
[အဋ္ဌကနိပါတ်စာပိုဒ် )၅) လောကဓမ္မသုတ်ကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤလောကဓမ်မည်ကုန်သော။
အဋ္ဌသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ကို။
(ဤလောကဓမ်ရှစ်ပါးဟူသော အနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤလောကဓမ်ရှစ်ပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည်ဖြစ်လသော် ..... အနက်သဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ၍။
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
"နဝ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ နဝ ပဉှာ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနိ " ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
နဝသု၊ ကိုးပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ကတမေသု နဝသု၊ အဘယ်ကိုးပါးတို့၌နည်း။
နဝသု၊ ကုန်သော။
သတ္တာဝါသေသု၊ သတ္တာဝါသ တို့၌တည်း။
ဝါ၊ သတ္တဝါတို့၏ တည်နေရာဋ္ဌာနတို့၌လည်း။
(အနည်းစု ဖြစ်သော သတ္တဝါတို့၏ တည်နေရာဌာနဖြစ်သော အများစုဖြစ်သော သတ္တဝါအပေါင်းတို့၌တည်း။)
[နဝကနိပါတ်စာပိုဒ် (၂၄) သတ္တာဝါသသုတ် လည်းကြည့်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤသတ္တာဝါသ မည်ကုန်သော။
နဝသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ဣဒံ၊ ကို။
(ဤသတ္တာဝါသကိုးပါးဟူသော အနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤသတ္တာဝါသ ကိုးပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်း...... ကို။)
ပဋိစ္စ၊
(မယာ) ဝုတ္တံ၊ ။
"ဒသ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာကရဏာနီတိ၊ ဒသ ပဉှာ ။ပ။ ဝေယျာ ကရဏာနိ" ဟူ၍။
ဣတိ၊ သော။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဒသသု၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တရားတို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗီန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ကတမေသု၊ ကုန်သော။
ဒသသု၊ ဆယ်ပါးသော တရားတို့၌။
(သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ နည်းဟူမူ။)
ဒသသု၊ ကုန်သော။
အကုသလေသု၊ အကုသိုလ်ဖြစ်ကုန်သော။
ကမ္မပထေသု၊ ကမ္မပထတရားတို့၌။
ဝါ၊ အပါယ်ဒုဂ္ဂတိ၏ လမ်းကြောင်းဖြစ်သော ကံတို့၌။
(သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။ အန္တကရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။)
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
ဣမေသု၊ ဤအကုသိုလ်ကမ္မပထမည်ကုန်သော။
ဒသသု၊ ကုန်သော။
ဓမ္မေသု၊ တို့၌။
သမ္မာ၊ ဖြင့်။
နိဗ္ဗိန္ဒမာနော၊ သော်။
။ပ။၊
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
ဣဒံ၊ ဤအနက်သဘောကို။
(ဤအကုသိုလ်ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးဟူသော အနက်သဘောကို။
ဝါ၊ ဤအကုသိုလ်ကမ္မပထတရားဆယ်ပါးတို့၌ ငြီးငွေ့ခြင်းစသည်ဖြစ်လသော််.....ဘောကို။)
ပဋိစ္စ၊ ၍။
(မယာ၊ သည်။)
ဝုတ္တံ၊ ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
သတ္တမံ၊