(ဘန္တေ၊ အရှင်ဘုရား။
ဣဒံ၊ ဤကိမတ္ထိယသုတ်ကို။)
ဧဝံ၊ ဤသို့။
ဝါ၊ ဤယခုလျှောက်ထားမည့်အတိုင်း။
မေ၊ တပည့်တော် အာနန္ဒာသည်။
သုတံ၊ (မြတ်စွာဘုရားအထံတော်မှ) နာယူမှတ်သားထားအပ်ပါပြီ။
(ကထံ၊ အဘယ်သို့။
သုတံ၊ နာယူမှတ်သားထားအပ်သနည်းဟူမူ။)
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
သာတတ္ထိယံ၊ သာဝတ္ထိမြို့တော်အနီး၌။
ဇေတဝနေ၊ ဇေတဝန်မည်သော။
ဝါ၊ ဇေတမင်းသား၏ ဥယျာဉ်တောဖြစ်သော။
အနာထပိဏ္ဍိကဿ၊ အနာထပိဏ်သူဌေး၏။
(ခိုကိုးရာမဲ့သူ၊ လူဆင်းရဲတို့အား ထမင်းရိက္ခာပေးတတ်သည် အဖြစ်ကြောင့် အနာထပိဏ်ဟု ခေါ်ဝေါ်အပ်သော သုဒတ္တမည်သော သူဌေး၏။)
အာရာမေ၊ ကျောင်းတိုက်၌။
(လူရှင်ရဟန်းတို့ လာရောက်၍ ပျော်မွေ့နေထိုင်ရာ ကျောင်းတိုက်၌။)
ဝိဟရတိ၊ သီတင်းသုံးနေတော်မူ၏။
(လျောင်း,ထိုင်,ရပ်,သွား၊ လေးပါဣရိယာ၊ ညီညာမျှကြောင်း၊ ပြုပြင်ပြောင်း၍၊ ကိန်းအောင်းနေတော်မူ၏။)
ဝါ၊ ဣရိယာပုတ်တဖြာ၊ အနေကြာ၍၊ ညောင်းညာခံစား၊ ဒုက္ခများကို၊ တခြားဣရိယာ၊ ပုထ်တဖြာဖြင့်၊ ပယ်ခွာရှောင်လွှဲ၊ မယိုင်လဲအောင်၊ ခန္ဓာကိုယ်ကိုဆောင်တော်မူ တည်တံစေတော်မူ၏။
[ပုဒ်နက်ရှင်လင်းချက် ဧကကနိပါတ် ပဌမသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ။]
အထခေါ၊ ထိုအခါ၌။
(ဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုအခါ၌။)
ဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသီတင်းသုံးနေတော်မူရာ ထိုဇေတဝန်ကျောင်းတိုက်၌။
အာယသ္မာ အာနာန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
ဘဂဝါ၊ မြတ်စွာဘုရားသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိတော်မူ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ ထိုအရပ်သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွား၏။
ဝါ၊ ကြွရောက်လာ၏။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားပြီး၍။
ဝါ၊ ကြွရောက်လာပြီး၍။
ဘဂဝန္တံ၊ မြတ်စွာဘုရားကို။
အဘိဝါဒေတွာ၊ ရိုသေစွာ ရှိခိုးပြီး၍။
ဧကမန္တံ၊ သင့်လျော်သည့် တခုသောနေရာ၌။
နိသီဒိ၊ ထိုင်နေပြီ။
ဧကမန္တံ၊ ၌။
နိသိန္နော၊ ထိုင်နေပြီးသော။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ သည်။
ဘဂဝန္တံ၊ ကို။
ဧတံ၊ ဤဆိုလတ္တံ့သော အကြောင်းအရာကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားမေးမြန်းပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားမေးမြန်းသနည်းဟူမူ။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
ကုသလာနိ၊ အပြစ်မရှိကုန်သော။
သီလာနိ၊ သီလတို့သည်။
ကိမတ္ထိယာနိ၊ အဘယ်မည်သော အကျိုးရှိပါကုန်သနည်း။
ကိမာနိသံသာနိ၊ အဘယ်မည်သော ဖွံဖြိုးစည်ပင် အာနိသင်ရှိပါကုန်သနည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ လျှောက်ထားမေးမြန်းပြီ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။
သီလာနိ၊ တို့သည်။
အဝိပ္ပဋိသာရတ္ထာနိ၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းခြင်းဟူသော အကျိုးရှိပါကုန်၏။
(လွန်ပြီးပြစ်မှု၊ အစွဲပြုကာ၊ ဖောက်ပြန်စွာ တွေးတောပူပန်မှု ကုက္ကုစ္စအကုသိုလ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ကုသိုလ်ဟူသော အကျိုးရှိပါကုန်၏။)
အဝိပ္ပဋိသာရာနိသံသာနိ၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာ ရွှင်လန်းခြင်းဟူသော ဖွံ့ဖြိုးစည်ပင် အာနိသင်ရှိပါကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ ဖြေဆိုတော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။
အဝိပ္ပဋိသာရော ပန၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာ ရွှင်လန်းခြင်းသည်ကား။
(လွန်ပြီးပြစ်မှု အစွဲပြုကာ ဖောက်ပြန်စွာ တွေးတော ပူပန်မှုဟူသော ကုက္ကုစ္စ၏ ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ကုသိုလ်သည်ကား။)
ကိမတ္ထိယော၊ အဘယ်မည်သော အကျိုးရှိပါသနည်း။
ကိမာနိသံသော၊ အဘယ်မည်သော အာနိသင်ရှိပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာနန္ဒာ၊ န္ဒာ။
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်.
ပါမောဇ္ဇတ္ထော၊ အင်အားသေးသွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့စွာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း အကျိုးရှိပါ၏။
ဝါ၊ အင်အားသေးသွယ် နုနယ်သော ပီတိဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။
ပါမောဇ္ဇာနိသံသော၊ အင်အားသေးသွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့စွာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်း ဟူသော အာနိသင်ရှိပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ဖြေဆိုတော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ပါမောဇ္ဇံ ပန၊ အင်အားသေးသွယ္ နုနယ်သိမ်မွေ့စွာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်ခြင်းသဘောသည်ကား။
ဝါ၊ အင်အားသွေးသွယ် နုနယ်သော ပီတိသည်ကား။
ကိမတ္ထိယံ၊ ရှိပါသနည်း။
ကိမာနိသံသံ၊ ရှိပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပါမောဇ္ဇံ၊ သည်။
ပီတတ္ထံ၊ အားကောင်းသော နှစ်သက်ခြင်းဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။
ပီတာနိသံသံ၊ အားကောင်းသော နှစ်သက်ခြင်းဟူသော အာနိသင်ရှိပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ ပြီ။)
[ပါမောဇ္ဇန္တိ ဒုဗ္ဗလာ တရုဏပီတိ၊ ပိတီတိ ဗလဝါ ဗဟ လပီတိ။ ပရိဝါရအဋ္ဌကထာ၊ စူဠသင်္ဂါမအဖွင့်။ ၂၀၈။ သာရတ္ထဋီကာ၊ ပ-၁၉၃ (ဗာဟိရနိဒါန်း)။]
ဘန္တေ၊ ရား။
ပီတိ ပန၊ ပီတိသည်ကား။
ဝါ၊ အားကောင်းသော နှစ်သက်ခြင်းသဘောသည်ကား။
ကိမတ္ထိယာ၊ သနည်း။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ပီတိ၊ သည်.
ပဿဒ္ဓတ္ထာ၊ ကိုယ်စိတ်ပူလောင်မှု ငြိမ်းအေးခြင်း အကျိုးရှိပါ၏။
ပဿဒ္ဓါနိသံသာ၊ ကိုယ်စိတ်ပူလောင်မှု ငြိမ်းအေးခြင်းဟူသော အာနိသင် ရှိပါ၏။
ဣတိ(အဝေါစ)၊
ဘန္တေ၊ ရား။
ပဿဒ္ဓိ ပန၊ ကိုယ်စိတ်ပူလောင်မှု ငြိမ်းအေးခြင်းသည်ကား။
။ပ။၊
သုခတ္ထာ၊ ကာယိကစေတသိကသုခဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။
သုခါနိသံသာ၊ ကာယိကစေတသိကသုခဟူသော အာနိသင်ရှိပါ၏။
။ပ။၊
သုခံ ပန၊ ကာယိကစေတသိကသုခသည်ကား။
ကိမတ္ထိယံ၊ နည်း။
။ပ။၊
သမာဓတ္ထံ၊ စိတ်တည်ကြည်မှုဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။
။ပ။၊
ဘန္တော၊ ရား။
သမာဓိ ပန၊ ပမာဓိသည်ကား။
ဝါ၊ စိတ်တည်ကြည်ခြင်းသဘောသည်ကား။
ကိမတ္ထိယော၊ နည်း။
။ပ။၊
ဉထဘူတဉာဏဒဿနတ္ထော၊ အဖြစ်မှန်ကို သဘောအတိုင်း သိမြင်သော တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်ဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။
ယထာဘူတဉာဏဒဿနတ္ထော ။ ။ တရုဏဝိပဿနာကို ယထာဘူတဉာဏဒဿနဟုခေါ်၏၊ နောက်နောက်ဖြစ်ပေါ်လာမည့် အားကောင်းသော ဝိပဿနာ (ဗလဝိပဿနာ) ကို ထောက်ဆ၍ ရှေ့က ဖြစ်နှင့်သော အင်အားမကောင်းသေး၍ နုနယ်သော ဝိပဿနာကို တရုဏ ဝိပဿနာဟုခေါ်၏၊ ထိုတရုဏဝိပဿနာဟူသည် နာမရူပပရိဂ္ဂဟဉာဏ်, ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်, သမ္မသနဉာဏ်, မဂ္ဂါမဂ္ဂဝတ္ထနဉာဏ်ဟူသော ဉာဏ်လေးပါးကိုခေါ်သည်ဟု ဆက္ကနိပါတ်စာပိုဒ် (၅၀) ဣန္ဒြိယသံဝရသုတ်ဋီကာ (၁၁၆) ၌ဖွင့်၏၊ သံယုတ်အဋ္ဌကထာ၊ဒု- ၅၀ (နိဒါနဝဂ္ဂစာပိုဒ် -၂၃- ဥပနိသသုတ်အဖွင့်) ၌မူ သင်္ခါရပရိစ္ဆေဒသုတ်, ကင်္ခါဝိတရဏဉာဏ်, သမ္မသနဉာဏ်, မဂ္ဂါမဉာဏ်ဟူသော ဉာဏ်လေးပါးကို တရုဏဝိပဿနာ ခေါ်သည်ဟု ဖွင့်၏၊ နာမည်မျှသာကွဲ၏၊ သဘောအဓိပ္ပါယ် အတူတူသာတည်း။ ဝိနည်းပရိဝါရအဋ္ဌကထာ စူဠသင်္ဂါမအဖွင့် (၂၀၈) ၌မူ "ယထာဘူတဉာဏဒဿနန္တိ တရုဏဝိပဿနာ၊ ဥဒယဗ္ဗယဉာဏဿေတံ အဓိဝစနံ" ဟူ၍ ဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏ်ကို တရုဏဝိပဿနာခေါ်ကြောင်းဖွင့်၏။
။ပ။၊
ယထာ ဘူတာဉာဏဒဿနံ ပန၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း သိမြင်သော တရုဏဝိပဿနာဉာဏ်သည်ကား။
ကိမတ္ထိယံ၊ နည်း။
။ပ။၊
နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂတ္ထံ၊ ရုပ်နာမ်သင်္ခါရ၌ ငြီးငွေ့ကြောင်း ဗလဝဝိပဿနာနှင့်ရုပ်နာမ်သင်္ခါရမှ ကင်းကွာလွန်မြောက်ကြောင်း အရိယမဂ်ဟူသော အကျိုးရှိပါ၏။နိဗ္ဗိဒါဟူသည် ဗလတဝိပဿနာ ။ ။နိဗ္ဗိန္ဒတိဧတာယာတိ နိဗ္ဗိဒါ- သင်ခါရတို့၌ ငြီငွေ့ကြောင်း ဗလပဝိပဿနာ၊ ထိုဗလဝဝိပဿနာ (အားကောင်းသော ဝိပဿနာ) ဟူသည် ဘယတူပဋ္ဌာနဉာဏ်, အာဒီနဝါနုပဿနုဉာဏ်, မုစ္စိတုကမျတာဉာဏ်, သင်္ခါရုပေက္ခာဉာဏ်ဟူသော လေးပါးတည်း။
တရုဏနှင့် ဗလဝဝိပဿနာ သက်မှတ်ချက် ။ ။ သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု-၆၅-နှင့် ယခင်အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာတို့၌ " ယာဝမဂ္ဂါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ တာဝ တရုဏဝိပဿနာ" တိ ဟိ ဝစနတော ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏတော ပရံ ဗလ ဝဝိပဿနာ" ဟူ၍ လည်း နောက်ထပ်ဖွင့်သေး၏၊ ထို့ကြောင့် ဝိပဿနာဉာဏ်အားလုံးကို ရှေ့ပိုင်းနောက်ပိုင်းခွဲခြားကာ နာမရူပပရိဂ္ဂဟဉာဏ်မှစ၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိတိုင်အောင် ရှေ့ပိုင်း ဝိပဿနာဉာဏ်တို့ကို တရုဏဝိပဿနာဟု ခေါ်ပြီးလျှင် ဝိပဿနာ ညစ်ညူးကြောင်း (ဥပက္ကိလေသ) မှ လွတ်မြောက်သော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်မှ နောက်ဖြစ်သော ဝိပဿနာဥာဏ်တို့ကို ဗလဝဝိပဿနာခေါ်သည်ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်သင့်သေး၏။ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိနှင့် မဂ္ဂါမဂ္ဂဝဝတ္ထာနဉာဏ် (မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏ်) မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ဝိရာဂဟူသည် အရိယမဂ် ။ ။ ဝိရဇ္ဇဝိ အရိယော သင်္ခါရတော ဧတေနာတိ ဝိရာဂေါ- ရုပ်နာမ်သင်္ခါရမှ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏ ကင်းကွာလွန်မြောက်ကြောင်း အရိယမဂ်၊ ဤ၌ "သင်္ခါရတော" ဟု အပါဒါန်ပုဒ်ရှိနေသောကြောင့် "ဝိရဇ္ဇတိ- ကင်းကွာလွန်မြောက်၏" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏၊ သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု-၆၅-၌မူ "အရိယာ" နေရာ၌ "အသေသ" ဟု ရှိနေ၏၊ ။ပ။၊
တရုဏနှင့် ဗလဝဝိပဿနာ သက်မှတ်ချက် ။ ။ သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု-၆၅-နှင့် ယခင်အင်္ဂုတ္တိုရ်ဋီကာတို့၌ " ယာဝမဂ္ဂါဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိ၊ တာဝ တရုဏဝိပဿနာ" တိ ဟိ ဝစနတော ဥပက္ကိလေသဝိမုတ္တဥဒယဗ္ဗယ ဉာဏတော ပရံ ဗလ ဝဝိပဿနာ" ဟူ၍ လည်း နောက်ထပ်ဖွင့်သေး၏၊ ထို့ကြောင့် ဝိပဿနာဉာဏ်အားလုံးကို ရှေ့ပိုင်းနောက်ပိုင်းခွဲခြားကာ နာမရူပပရိဂ္ဂဟဉာဏ်မှစ၍ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိတိုင်အောင် ရှေ့ပိုင်း ဝိပဿနာဉာဏ်တို့ကို တရုဏဝိပဿနာဟု ခေါ်ပြီးလျှင် ဝိပဿနာ ညစ်ညူးကြောင်း (ဥပက္ကိလေသ) မှ လွတ်မြောက်သော ဥဒယဗ္ဗယဉာဏ်မှ နောက်ဖြစ်သော ဝိပဿနာဥာဏ်တို့ကို ဗလဝဝိပဿနာခေါ်သည်ဟု ခွဲခြားသတ်မှတ်သင့်သေး၏။ မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏဒဿနဝိသုဒ္ဓိနှင့် မဂ္ဂါမဂ္ဂဝဝတ္ထာနဉာဏ် (မဂ္ဂါမဂ္ဂဉာဏ်) မှာ အတူတူပင် ဖြစ်သည်။
ဝိရာဂဟူသည် အရိယမဂ် ။ ။ ဝိရဇ္ဇဝိ အရိယော သင်္ခါရတော ဧတေနာတိ ဝိရာဂေါ- ရုပ်နာမ်သင်္ခါရမှ အရိယာပုဂ္ဂိုလ်၏ ကင်းကွာလွန်မြောက်ကြောင်း အရိယမဂ်၊ ဤ၌ "သင်္ခါရတော" ဟု အပါဒါန်ပုဒ်ရှိနေသောကြောင့် "ဝိရဇ္ဇတိ- ကင်းကွာလွန်မြောက်၏" ဟု အနက်ပြန်ဆိုရ၏၊ သံယုတ်ဋီကာ၊ ဒု-၆၅-၌မူ "အရိယာ" နေရာ၌ "အသေသ" ဟု ရှိနေ၏၊ ။ပ။၊
ဘန္တေ၊ ရား။
နိဗ္ဗိဒါဝိရာဂေါ ပန၊ ရုပ်နာမ်သင်္ခါရ၌ ငြီးငွေ့ကြောင်း ဗလဝဝိပဿနာနှင့် ရုပ်နာမ်သင်္ခါရမှ ကင်းကွာ လွန်မြောက်ကြောင်းအရိယမဂ်သည်ကား။
။ပ။၊
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနာနိသံသော၊ အရဟတ္တဖိုလ်ဝိမုတ္တိနှင့် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်အမြင်ဟူသော အာနိသင်ရှိ၏။
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣတိ ခါ၊ ဤဟောတော်မူအပ်ခဲ့သည့်အတိုင်းပင်။
ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။
သီလာနိ၊ တို့သည်။
အဝိပ္ပဋိသာရတ္ထာနိ၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းခြင်းအကျိုးရှိကုန်၏။
အဝိပ္ပဋိသာရာနိသံသာနိ၊ သင်ရှိကုန်၏။
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းခြင်းသည်။
ပါမောဇ္ဇတ္ထော၊ ရှိ၏။
။ပ။၊
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣတိ ခေါ၊ တိုင်းပင်။
ကုသလာနိ၊ ကုန်သော။
သီလာနိ၊ တို့သည်။
အနုပုဗ္ဗေန၊ အစဉ်အားဖြင့်။
ဝါ၊ အစဉ်အတိုင်း။
အဂ္ဂါယ၊ မြတ်သော အရဟတ္တဖိုလ်အကျိုးငှာ။
ပရေန္တိ၊ ဖြစ်ကုန်၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ပဌမံ၊ ပဌမသုတ်တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ ရဟန်းတို့။
သီလဝတော၊ သီလရှိသော။
သီလသမ္ပန္နဿ၊ သီလနှင့်ပြည့်စုံသော။
(ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
မေ၊ ငါ့မှာ။
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတု၊ ဖြစ်ပေါ်လာပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ တောင့်တ၍။
စေတနာယ၊ စေ့ဆော်အားထုတ်ခြင်းဖြင့်။
န ကရဏီယံ၊ ပြုလုပ်ရသည်မဟုတ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သီလဝတော၊ သော။
သီလသမ္မန္နဿ၊ သော။
(ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။)
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။
ယံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ အကြင်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ဧသာ၊ ဤစိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ သဘောအလျောက် ပေါ်ပေါက်မြဲသာ အစဉ်အလာပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဝိပ္ပဋိသာရိဿ၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
အဝိပ္ပဋိသာရီ ။ ပဋိ- စွဲ၍+ ဝိ- ဖောက်ပြန်စွာ+ သာရ- တွေးတောပူပန်ခြင်း။ (ကထာကတံ) ပဋိစ္စ သာရော စိန္တနံ ပဋိသာရော- (ပြုအပ်ပြီး ဒုစ္စရိတ်နှင့် မပြုအပ်သေးသော သုစရိတ်တည်းဟူသော လွန်ခဲ့ပြီးသောပြစ်မှုကို) စွဲ၍ တွေးတောပူပန်ခြင်း၊ ဝိရူပံ ပဋိသာရော ဝိပ္ပဋိသာရော- လွန်ပြီးပြစ်မှုကိုစွဲ၍ ဖောက်ပြန်စွာ တွေးတောပူပန်းခြင်းသဘော၊ ၎င်း၏ တရား ကိုယ်မှာ ကုက္ကုစ္စစေတသိက်လည်း၊ နဝိပ္ပဋိသာရော အဝိပ္ပဋိသာရော- လွန်ပြီးပြစ်မှုကို စွဲ၍ ကုက္ကုစ္စ၏ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်သော စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ကုသိုလ်၊ အဝိပ္ပဋိသာရော ယဿ အတ္ထီတိ အဝိပ္ပဋိသာရီ- စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှင်လန်းမှု ကုသိုလ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်။
(လွန်ပြီးပြစ်မှု အစွဲပြုကာ ဖောက်ပြန်ရာ တွေးတောပူပန်မှု ကုက္ကုစ္စအကုသိုလ်၏ ဆန့်ကျင်ဘက် စိတ်နှလုံးကြည်သာ ရွှင်လန်းမှု ကုသိုလ်ရှိသော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။)
မေ၊ ငါ့မှာ။
ပါမောဇ္ဇံ၊ သည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတု၊ ဖြစ်လာပါစေသတည်း။
ဣတိ၊ ၍။
စေတနာယ၊ ဖြင့်။
နကရီဏီယံ၊ ဟုတ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
အဝိပ္ပဋိသာရိဿ၊ မှာ။
ပါမောဇ္ဇံ၊ သည်။
ယံ ဇာယတိ၊ အကြင်ဖြစ်ပေါ်လာ၏။
ဧသာ၊ (စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှလန်းမှုရှိသော သူမှာ) ဤ ပါမောဇ္ဇဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ သဘော အလျောက် ပေါ်ပေါက်မြဲသာ အစဉ်အလာပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပမုဒိတဿ၊ အင်အားသေးသွယ် နုနယ်သိမ်မွေ့စွာ နှစ်သက်ဝမ်းမြောက်သော ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
မေ၊ ငါ့မှာ။
ပီတိ၊ ပီတိသည်။
ဝါ၊ အားကောင်းသော နှစ်သက်ခြင်းသဘောသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတု၊ တည်း။
ဣတိ၊ ၍။
စေတနာယ၊ ဖြင့်။
န ကရဏီယံ၊ ဟုတ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပမုဒိတဿ၊ မှာ။
ပီတိ၊ သည်။
ယံ ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ၏။
ဧသာ၊ ဤပီတိဖြစ်ပေါ်လာခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပီတိမနဿ၊ ပီတိနှင့် ယှဉ်သော စိတ်ရှိသူသည်။
မေ၊ ငါ၏။
ကာယော၊ နာမကာယ ရူပကာယသည်။
ယဿမ္ဘတု၊ ငြိမ်အေးပါစေသတည်း။
ဤတိ၊ ဤသို့ တောင့်တ၍။
စေတနာယ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ယံ မဿမ္ဘတိ၊ အကြင်ငြိမ်းအေး၏။
ဧသာ၊ ဤငြိမ်းအေးခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ပဿဒ္ဓကာယဿ၊ ငြိမ်းအေးသော နာမကာယ, ရူကာယရှိသော သူသည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
သုခံ၊ ကာယိကသုခ, စေတသိကာသုခကို။
ဝေဒိယာမိ၊ ခံစားအံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ ကြံစည်စိတ်ကူး၍။
စေတနာယ၊ ဖြင့်။
။ပ။၊
ပဿဒ္ဓကာယော၊ သူသည်။
သုခံ၊ ကို။
ယံ ဝေဒိယတိ၊ အကြင်ခံစား၏။
ဧသာ၊ ဤခံစားခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုခိနော၊ ကာယိကစေတသိကသုခရှိသော သူသည်။
မေ၊ ငါ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
သမာဓိယတု၊ အာရုံ၌ ကောင်းစွာ တည်တံ့နေပါစေသတည်း။
[တနည်း- မေ၊ ငါသည်။
စိတ္တံ၊ စိတ်ကို။
သမာဓိယတု၊ အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်တံ့စွာ ထားအပ်ထားနိုင်ပါစေသတည်း။]
ဣတိ၊ ဤသို့တောင့်တ၍။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သုခိနော၊ သူ၏။
စိတ္တံ၊ စိတ်သည်။
ယံ သမာဓိယတိ၊ အကြင်အာရုံ၌ ကောင်းစွာတည်တံ့နေ၏။
[တနည်း- သုခိနော၊ ရှိသူသည်။
စိတ္တံ၊ မိမိစိတ်ကို။
ယံ သမာဓိယတိ၊ အကြင်အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားအပ်ထားနိုင်၏။]
ဧသာ၊ ဤအာရုံ၌ ကောင်းစွာစိတ်တည်တံ့နေခြင်းသည်။
ဝါ၊ ဤစိတ်ကို အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာထားနိုင်ခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သမာဟိတဿ၊ အာရုံ၌ ကောင်းစွာတည်တံ့သော စိတ်ရှိသူသည်။
ဝါ၊ စိတ်ကို အာရုံ၌ ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားနိုင်သောသူသည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ယထာဘူတံ၊ အဖြစ်မှန်သဘောအတိုင်း။
ဝါ၊ ဟုတ်မှန်စွာ။
ဇာနာမိ၊ သိအံ့။
ပဿာမိ၊ မြင်အံ့။
ဣတိ၊ ဤသို့ကြံစည်စိတ်ကူး၍။
။ပ။၊
သမာဟိတော၊ သူသည်။
ယထာဘူတံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ စွာ။
ယံ ဇာနာတိ၊ အကြင်သိ၏။
ယံ ပဿတိ၊ အကြင်မြင်၏။
ဧသာ၊ ဤ အဖြစ်အမှန်အတိုင်း သိမြင်ခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တိို့။
ယထာဘူတံ၊ တိုင်း။
ဝါ၊ စွာ။
ဇာနတော၊ သိသောသူသည်။
ပဿတော၊ မြင်သောသူသည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
နိဗ္ဗိန္ဒာမိ၊ ရုပ်နာမ်သင်္ခါရတို့၌ ငြီးငွေ့အံ့။
ဝိရဇ္ဇာမိ၊ သင်္ခါရတို့၌ မတပ်မက်အံ့။
ဝါ၊ သင်္ခါရတို့မှ ကင်းကွာလွန်မြောက်အံ့။
ဣတိ၊ ၍။
စေတနာယ၊ ဖြင့်။
န ကရဏီယံ၊ ဟုတ်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယထာ ဘူတံ၊ တိုင်း။
ဇာနံ(ဇာနန္တော)၊ သိသောသူသည်။
ပဿံ (ပဿန္တော)၊ မြင်သော သူသည်။
ယံ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့၌ ငြီးငွေ့၏။
ယံ ဝိရဇ္ဇတိ၊ အကြင်သင်္ခါရတို့၌ မတပ်မက်။
ဧသာ၊ ဤသင်္ခါရတို့၌ ငြိးငွေ့ခြင်းမတက်မက်ခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ တည်း။
["ယံ နိဗ္ဗိန္ဒတိ၊ အကြင်ဗလဝဝိပဿနာဖြင့် သင်္ခါရတို့၌ ငြီးငွေ့၏။
ယံ ဝိရဇ္ဇတိ၊ အကြင်အရိယမဂ်ဖြင့် သင်္ခါရတို့၌ မတပ်မက်။
ဝါ၊ အကြင်အရိယမ်ဖြင့် သင်္ခါရတို့မှ ကင်းကွာလွန်မြောက်၏" ဟုလည်း အပြည့်အစုံဆိုနိုင်၏။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
နိဗ္ဗိန္ဒဿ၊ (ဗလဝဝိပဿနာဖြင့်) သင်္ခါရတို့၌ ငြီးငွေ့သောသူသည်။
ဝိရတ္တဿ၊ (အရိယမဂ်ဖြင့်) သင်္ခါရတို့၌ တပ်မက်မှုကင်းသော သူသည်။
(အဟံ၊ ငါသည်။)
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ အရဟတ္ထဖိုလ်ဝိမုတ္တိနှင့် ပစ္စဝေက္ခဏာဉာဏ်အမြင်ကို။
သစ္ဆိကရောမ်၊ မျက်မှောက်ပြုပေအံ့။
ဣတိ၊ ၍။
။ပ။၊
နိဗ္ဗိန္နော၊ သူသည်။
ဝိရတ္တော၊ သူသည်။
ဝိမုတ္တိဉာဏဒဿနံ၊ ကို။
ယံ သစ္ဆိကရောတိ၊ အကြင်မျက်မှောက်ပြု၏။
ဧသာ၊ ဤဝိမုတ္တိဉာဏ ဒဿနကို မျက်မှောက်ပြုခြင်းသည်။
ဓမ္မတာ၊ ပေတည်း။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဣတိ၊ ဤဟောတော်မူအပ်ပြီးသည့်အတိုင်း။
။ပ။၊
အပါရာ၊ တေဘူမကဝဋ်ဒုက္ခဟူသော ဤဘက်ကမ်းမှ။
ဝါ၊ ရုပ်နာမ်ခန္ဓာ သံသရာဟူသော ဤဘက်ကမ်းမှ။
ပါရံ၊ နိဗ္ဗာန်ဟူသော ထိုဘက်ကမ်းသို့။
ဂမနာယ၊ သွားခြင်းငှာ။
ဓမ္မာ၊ (သီလ, အဝိပ္ပဋိသာရ စသော) ရှေးရှေးတရားတို့သည်။
ဓမ္မေ၊ (အဝိပ္ပဋိသာရ, ပါမောဇ္ဇ ပီတိစသော) နောက်နောက်တရားတို့ကို။
အဘိသန္ဒေန္တိ၊ ဖြစ်ပွားစီးပွားစေကုန်၏။
ဓမ္မာ၊ တို့သည်။
ဓမ္မေ၊ တို့ကို။
ပရိပူရေန္တိ၊ ပြည့်စုံစေကုန်၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ)၊
ဒုတိယံ၊ တည်း။
ဘိက္ခတေ၊ ရဟန်းတို့။
ဒုဿီလဿ၊ သီလမရှိသော။
သီလဝိပန္နဿ၊ ပျက်စီးသော သီလရှိသော။
(ပုဂ္ဂလဿ၊ ပုဂ္ဂိုလ်၏။
ဝါ၊ ပုဂ္ဂိုလ်မှာ။)
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွှလန်းမှု ကုသိုလ်သည်။
ဟတူပနိသော၊ ( ထိုဒုဿီလကိုယ်တိုင်ပင်) ဖျက်ဆီးအပ်သော မှီရာအကြောင်းရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
အဝိပ္ပဋိသာရေ၊ သည်။
အသိ၊ မရှိလသော်။
အဝိပ္ပဋိသာရဝိပန္နဿ၊ ပျက်စီးသော စိတ်နှလုံးကြည်သာ ရွှင်လန်းမှုကုသိုလ်ရှိသောသူ၏။
ဝါ၊ သူမှာ။
ပါမောဇ္ဇံ၊ သည်။
ဟတူပနိသံ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ပါမောဇ္ဇေ၊ သည်။
အသတိ၊ သော်။
ပါမောဇ္ဇဝိပန္နဿ၊ ပျက်စီးသော အင်အား သေးသွယ် နုနယ်သော ဝမ်းမြောက်မှုရှိသော သူ၏။
ဝါ၊ မှာ။
ပီတိ၊ အား ကောင်းသော နှစ်သက်မှုသည်။
။ပ။၊
ပီတိယာ၊ သည်။
အသတိ၊ သော်။
ပီတိဝိပန္နဿ၊ ပျက်စီးသော ပီတိရှိသောသူ၏။
ဝါ၊ သူမှာ။
ပဿဒ္ဓိ၊ သည်။
။ပ။၊
ဝိမုတ္တိဉာဏ ဒဿနံ၊ သည်။
ဟတူဒနိသံ ဟောတိ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ဥပမာပြရလျှင်ကား။
ရုက္ခေါ၊ သစ်ပင်သည်။
သာခါမလာသဝိပန္နော၊ ပျက်စီးသော အကိုင်းအခက် အရွက်ရှိသည်။
(အဿ၊ ဖြစ်ငြားအံ့။)
တဿ၊ ထိုသစ်ပင်၏။
ပပဋိကာဝိ၊ အပွေးသည်လည်း။
ပါရိပူရိံ၊ ပြည့်စုံခြင်းသို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
တစောပိ၊ အခွံအခေါက်သည်လည်း။
ပါရိပူရိံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဖေဂ္ဂုတိ၊ အကာသည်လည်း။
။ပ။ သာရောပိ၊ အနှစ်သည်လည်း။
ပါရိပူရိံ၊ သို့။
န ဂစ္ဆတိ၊ မရောက်။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သီလဝတော၊ သီလရှိသော။
သီလသမ္ပန္နဿ၊ သီလနှင့် ပြည့်စုံသော။
(ပုဂ္ဂလဿ၊ ၏။
ဝါ၊ မှာ။)
အဝိပ္ပဋိသာရော၊ သည်။
ဥပနိသ သမ္ပန္နော၊ မှီရာအကြောင်းနှင့်ပြည့်စုံသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
အဝိပ္ပဋိသာရေ၊ သည်။
သတိ၊ ရှိလသော်။
ဝါ၊ ဖြစ်လသော်။
အဝိပ္ပဋိသာရသမ္ပန္နဿ၊ စိတ်နှလုံးကြည်သာရွင်လမ်းမှုနှင့် ပြည့်စုံသော သူ၏။
ဝါ၊ မှာ။
။ပ။၊
သုခသမ္ပန္နဿ၊ ကာယိကစေသတိကသုခနှင့် ပြည့်စုံသော သူ၏။
ဝါ၊ မှာ။
သမ္မာသမာဓိ၊ မှန်ကန်သော တည်ကြည်ခြင်းသဘောသည်။
ဝါ၊ မှတ်ကန်စွာ အာရုံ၌ စိတ်ကို ကောင်းမွန်တည်ငြိမ်စွာ ထားကြောင်းသဘောတရားသည်။
။ပ။၊
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
သေယျထာပိ၊ ကား။
ရုက္ခေါ၊ သည်။
သာခါပလာသ သမ္ပန္နော၊ အကိုင်းအခက်အရွက်နှင့် ပြည့်စုံသည်။
(အဿ၊ အံ့။)
တဿ၊ ထိုသစ်ပင်၏။
ပပဋိကာပိ၊ လည်း။
ပါရိပူရိံ၊ သို့။
ဂစ္ဆတိ၊ ရောက်၏။
။ပ။၊
ဣတိ (အဝေါစ)၊ ။
တတိယံ၊ တည်း။
[နောက်နှစ်သုတ် အနက်ရေးဖွယ်မလို၊ စတုတ္ထသုတ်ကို အရှင်သာရိပုတြာဟောကြား၍ ပဉ္စမသုတ်ကို အရှင်အနန္ဒာ ဟောခြင်းမျှသာထူး၏]။
စတုတ္ထံ၊
ပဉ္စမံ၊ ။
သမာဓိသုတ် ။ ။ ဤသုတ်တသုတ်လုံး၏ ဆိုလိုရင်း အကျဉ်းချုပ်ကား- ရဟန်းတပါးသည် သမာဓိတမျိုးကိုရနေ၏၊ ဝင်စားနေ၏၊ ထိုသမာဓိကို ဝင်စားနေခြင်ကြောင့် ထိုရဟန်းမှာ ပထဝိကသိဏဈာန်သညာလည်းမရှိတော့ပေ၊ အာပေါတေဇောဝါယောကသိဏဈာန်သညာလည်း မရှိတော့ပေ၊ အာကာသာနဉ္စာယနေစသော အရူပဈာန်သညာလည်း မရှိတော့ပေ၊ ဣဓလောကပရလောကစတုတ္ထ ပဉ္စကဈာန် သညာလည်း မရှိတော့ပေ၊ ယင်းသို့သော သညာများမရှိသော်လည်း ထိုရဟန်းမှာ ထို သမာဓိကို ဝင်စားခိုက်၌ ဝိတက်နှင့် တကွဖြစ်သော သမာပတ္တိသညာကား ရှိနေပေ၏၊ ထိုသမာဓိမျိုးကို ရနိုင်ပါသလော၊ ထိုသမာဓိကား အဘယ်မည်သော သမာဓိဖြစ်ပါသနည်းဟုမေးသည်။
အဖြေကား- ထိုသမာဓိဟူသည် နိဗ္ဗာန်ကို သန္တ ပဏီတစသည်ဖြင့် အာရုံပြုဝင်စားအပ်သော ဖလသမာပတ်သမာဓိဖြစ်သည်၊ ထိုသမာဓိသည် ဝိတက်ရှိသော လောကီပဌမဈာန်ကို အခြေခံပြု၍ ဝင်စားအပ်သော သမာဓိ ဖြစ်သောကြောင့် သဝိတက္ကသမာပတ်သမာဓိမည်၏၊ ထိုသမာဓိကို ဝင်စားခိုက်၌ ပြခဲ့သော သညာများမရှိတော့ပေ။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ [ကတ္တားပုဒ်ထည့်သည်။] ယထာ၊ အကြင်သမာဓိကို ရခြင်းကြောင့်။ ပထဝိယံ၊ မြေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ ပထဝိသညီ၊ မြေကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ နေဝ အဿ၊ မဖြစ်ရာ။ အာပသ္မိံ၊ ရေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ အာပေါသညီ၊ ရေကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ မဖြစ်ရာ။ တေဧသ္မိံ၊ မီးကသိုဏ်းအာရုံ၌။ တေဇောသညီ၊ မီးကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဝါယသ္မိံ၊ လေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ ဝါ ယောသညီ၊ လေကသိုဏ်ဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ အာကာသာနဉ္စာယတနေ၊ (ဥပါဒ်, ဘင်ဟူသော) အဆုံးအပိုင်းအခြားမရှိသော ကောင်းကင်ပညတ်ဟုသော တည်ရာအာရုံ၌။ အာကာသာနဉ္စာယတနသညီ၊ (ဥပါဒ်, ဘင်ဟူသော) အဆုံး အပိုင်းအခြားမရှိသော ကောင်းကင်ပညတ်ဟူသော တည်ရာအာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဝိညာဏဉ္စာယတနေ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြား မရှိသော ပဌမရုပ္ပဝိညာဏ်ဟူသော တည်ရာအာရုံ၌။ ဝိညာဏဉ္စာယတနသညီ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားမရှိသော ပဌမရုပ္ပဝိညာဏ်ဟူသော တည်ရာ အာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ အာကိဉ္စညာယတနေ၊ (ပဌမာရုပ္ပတိညာဏ်၏) အနည်းငယ်စိုးစဉ်းဘြင်မျှ အကြွင်းအကျန်မရှိသည် အဖြစ်တည်းဟူသော နတ္ထိဘောပညတ်ဟူသော တည်ရာအာရုံ၌။ အာကိဉ္စညာယတနသညီ၊ ...အာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ နေဝသညာနာသညာယတနေ၊ နေဝသညာနာသညာယတနတရား၌။ ဝါ၊ ရုံးရင်းထင်ရှားသော သညာ မရှိသည်လည်း ဖြစ်၍ သိမ်မွေ့သော သညာမရှိသည်လည်းမဟုတ်သော ဈာန်စိတ္တုပ္ပါဒ်တည်းဟူသော မနာယတနဓမ္မာယတနတရား၌။ နေဝသညာနသညာယတန သညီ၊ ... တရားဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဣဓလောကေ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ ဖြစ်သော စတုတ္ထပဉ္စကဈာန်၌။ ဣဓလောကသညီ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စက ဈာန်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ပရလောကေ၊ နောင်တမလွန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌။ ပရလောကသညီ၊ နောက်တမလွန်လောက၌ ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ စ ပန၊ သို့သော်လည်း။ (ဘိက္ခု၊ သည်။)
အဖြေကား- ထိုသမာဓိဟူသည် နိဗ္ဗာန်ကို သန္တ ပဏီတစသည်ဖြင့် အာရုံပြုဝင်စားအပ်သော ဖလသမာပတ်သမာဓိဖြစ်သည်၊ ထိုသမာဓိသည် ဝိတက်ရှိသော လောကီပဌမဈာန်ကို အခြေခံပြု၍ ဝင်စားအပ်သော သမာဓိ ဖြစ်သောကြောင့် သဝိတက္ကသမာပတ်သမာဓိမည်၏၊ ထိုသမာဓိကို ဝင်စားခိုက်၌ ပြခဲ့သော သညာများမရှိတော့ပေ။ ဘန္တေ၊ မြတ်စွာဘုရား။ ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။ [ကတ္တားပုဒ်ထည့်သည်။] ယထာ၊ အကြင်သမာဓိကို ရခြင်းကြောင့်။ ပထဝိယံ၊ မြေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ ပထဝိသညီ၊ မြေကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ နေဝ အဿ၊ မဖြစ်ရာ။ အာပသ္မိံ၊ ရေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ အာပေါသညီ၊ ရေကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ မဖြစ်ရာ။ တေဧသ္မိံ၊ မီးကသိုဏ်းအာရုံ၌။ တေဇောသညီ၊ မီးကသိုဏ်းဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဝါယသ္မိံ၊ လေကသိုဏ်းအာရုံ၌။ ဝါ ယောသညီ၊ လေကသိုဏ်ဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ အာကာသာနဉ္စာယတနေ၊ (ဥပါဒ်, ဘင်ဟူသော) အဆုံးအပိုင်းအခြားမရှိသော ကောင်းကင်ပညတ်ဟုသော တည်ရာအာရုံ၌။ အာကာသာနဉ္စာယတနသညီ၊ (ဥပါဒ်, ဘင်ဟူသော) အဆုံး အပိုင်းအခြားမရှိသော ကောင်းကင်ပညတ်ဟူသော တည်ရာအာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဝိညာဏဉ္စာယတနေ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြား မရှိသော ပဌမရုပ္ပဝိညာဏ်ဟူသော တည်ရာအာရုံ၌။ ဝိညာဏဉ္စာယတနသညီ၊ အဆုံးအပိုင်းအခြားမရှိသော ပဌမရုပ္ပဝိညာဏ်ဟူသော တည်ရာ အာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ အာကိဉ္စညာယတနေ၊ (ပဌမာရုပ္ပတိညာဏ်၏) အနည်းငယ်စိုးစဉ်းဘြင်မျှ အကြွင်းအကျန်မရှိသည် အဖြစ်တည်းဟူသော နတ္ထိဘောပညတ်ဟူသော တည်ရာအာရုံ၌။ အာကိဉ္စညာယတနသညီ၊ ...အာရုံဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ နေဝသညာနာသညာယတနေ၊ နေဝသညာနာသညာယတနတရား၌။ ဝါ၊ ရုံးရင်းထင်ရှားသော သညာ မရှိသည်လည်း ဖြစ်၍ သိမ်မွေ့သော သညာမရှိသည်လည်းမဟုတ်သော ဈာန်စိတ္တုပ္ပါဒ်တည်းဟူသော မနာယတနဓမ္မာယတနတရား၌။ နေဝသညာနသညာယတန သညီ၊ ... တရားဟု အမှတ်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ဣဓလောကေ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ ဖြစ်သော စတုတ္ထပဉ္စကဈာန်၌။ ဣဓလောကသညီ၊ ဤပစ္စုပ္ပန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စက ဈာန်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ ပရလောကေ၊ နောင်တမလွန်လောက၌ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်၌။ ပရလောကသညီ၊ နောက်တမလွန်လောက၌ ဖြစ်သော စတုက္ကပဉ္စကဈာန်သညာရှိသည်။ န အဿ၊ ရာ။ စ ပန၊ သို့သော်လည်း။ (ဘိက္ခု၊ သည်။)
သညီ၊ သဝိတက္ကသမာပတ္တိသညာရှိသည်။
အဿ၊ ဖြစ်ရာ၏။
ဘိက္ခုနော၊ ရဟန်းမှာ။
တထာရူပေါ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
(ထိုသို့ ပထဝီသညာ စသည် မရှိသော်လည်း သဝိတက္ကသမာပတ္တိသညာရှိသည် အဖြစ်ဟူသော သဘောရှိသော။)
သမာဓိပဋိလာဘော၊ သမာဓိကိုရခြင်းသည်။
သိယာနခေါ၊ ဖြစ်နိုင်ပါသလော။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ အာနန္ဒာ။
ယထာ၊ အကြင်သမာဓိကို ရခြင်းကြောင့်။
ပထဝိယံ၊ ရုံ၌။
ပထဝိသညီ၊ သည်။
နေဝ အဿ၊ ရာ။
။ပ။၊
စ ပန၊ သော်လည်း။
(ဘိက္ခု၊ သည်။)
သညီ၊ သည်။
အဿ၊ ၏။
ဘိက္ခုနော၊ မှာ။
တထာ ရူပေါ၊ သော။
သမာဓိပဋိလာဘော၊ သည်။
သိယာ၊ ဖြစ်နိုင်ပါ၏။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ ဖြေကြားတော်မူပြီ။)
ဘန္တေ၊ ရား။
ယထာ၊ ကြောင့်။
ပထဝိယံ၊ ၌။
။ပ။၊
ဘိက္ခုနော၊ မှာ။
တထာရူပေါ၊ သော။
သမာဓိပဋိလာဘော၊ သည်။
ကထံ၊ အဘယ်သို့သော အခြင်းအရာအားဖြင့်။
ဝါ၊ အဘယ်နည်း အဘယ်ပုံအားဖြင့်။
[ယထာကထံ- ၌ ယထာပုဒ်ကို အနက်မဲ့ကြံပါ။]
သိယာ၊ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးလျှောက်ပြီ။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ဣဓ၊ ဤသာသနာတော်၌။
ဘိက္ခု၊ ရဟန်းသည်။
ဧဝံ သညီ၊ ဤသို့သော သညာရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
(ကိံ သညီ၊ အဘယ်သို့သော သညာရှိသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်သနည်းဟူမူ။)
ယဒိဒံ၊ အကြင်နိဗ္ဗာန်သည်။
သဗ္ဗသင်္ခါရသမထော၊ အားလုံးသော သင်္ခါရတို့၏ ချုပ်ငြိမ်းရာလည်းဖြစ်၏။
သဗ္ဗုပဓိပဋိနိဿဂ္ဂေါ၊ (ခန္ဓာငါးပါးစသော) အားလုံးသော ဥပဓိတို့ကို ပယ်စွန့်ရာလည်း ဖြစ်၏။
တဏှာက္ခယော၊ တဏှာကုန်ခန်း ရာလည်း ဖြစ်၏။
ဝိရာဂေါ၊ ကိလေသာအားလုံးပျက်စီးရာလည်းဖြစ်၏။
နိရောဓော၊ ဝဋ်ဒုက္ခအားလုံး ချုပ်ဆုံးရာလည်း ဖြစ်၏။
နိဗ္ဗာနံ၊ ဝါနဟူသော တဏှာမှ ထွက်ခွါသော တရားလည်းဖြစ်၏။
ဧဝံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။
သန္တံ၊ ငြိမ်းချမ်း၏။
ဧတံ၊ ဤနိဗ္ဗာန်သည်။
ပဏီတံ၊ မွန်မြတ်၏။
ဝါ၊ မွန်မြတ်ထူးကဲ မရောင့်ရဲစေနိုင်သော တရားပေတည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့သော ဖလသမာပတ္တိသညာရှိသည်။
(ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။)
အာနန္ဒ၊ န္ဒာ။
ယထာ၊ ကြောင့်။
ပထဝိယံ၊ ၌။
။ပ။ တထာရူပေါ၊ သော။
သမာဓိပဋိလာဘော၊ ဖလသမာပတ္တိသမာဓိကို ရခြင်းသည်။
ဧဝံ၊ ဤနည်း ဤပုံအားဖြင့်။
(ဤသို့ နိဗ္ဗာန်အာရုံ၌ သန္တ ပဏီတစသည်ဖြင့် ဆိုက်ရောက်အာရုံပြုနေခြင်းအားဖြင့်။)
သိယာ၊ ဖြစ်ပါ၏။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
ဆဋ္ဌံ၊ ။
အထ ခေါ၊ ထိုအခါ၌။
အာယသ္မာ အာနန္ဒေါ၊ အရှင်အာနန္ဒာသည်။
ယေန၊ အကြင်အရပ်၌။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ အရှင်သာရိပုတြာသည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိ၏။)
တေန၊ ထိုအရပ်၌။
ဝါ၊ သို့။
ဥပသင်္ကမိ၊ ကြွသွားပြီ။
ဥပသင်္ကမိတွာ၊ ကြွသွားပြီး၍။
အာယသ္မတာ သာရိပုတ္တေန၊ အရှင်သာရိပုတြာနှင့်။
သဒ္ဓိံ၊ အတူတကွ။
သမ္မောဒိ၊ တညီတညွတ်တည်းနှီးနှောမိပြီ။
(ကျန်းမာသာရေး, စသည်မေးကာ, ညီညာဆိုပြော, နှီးနှောမိပြီ။)
သမ္မောဒနီယံ၊ ဝမ်းမြောက်သင့် ဝမ်းမြောက်ထိုက်သော။
သာရဏီယံ၊ အဖန်ဖန် အထပ်ထပ် အမှတ်ရထိုက်သော။
ကထံ၊ စကားကို။
ဝီတိသာရေတွာ၊ ပြီးဆုံးစေပြီး၍။
။ပ။၊
အာယသ္မန္တံ သာရိပုတ္တံ၊ အရှင်သာရိပုတြာကို။
ဧတံ၊ ဤစကားကို။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားမေးမြန်းပြီ။
(ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့။
အဝေါစ၊ လျှောက်ထားမေးမြန်းသနည်းဟူမူ။)
အာဝုသော သာရိပုတ္တ၊ အရှင်သာရိပုတြာ။
[ဤသို့ စသည်ဖြင့် ယခင်သုတ်အတိုင်းဆိုလေ၊ "ဧကမိဒါဟံ အာဝုသော အာနန္ဒ" သို့ သွားတော့အံ့။]
အာဝုသော အာနန္ဒ၊ ငါ့ရှင်အာနန္ဒာ။
ဧကံ၊ တပါးသော။
သမယံ၊ အခါ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဣဓေဝ သာဝတ္ထိယံ၊ ဤသာဝတ္ထိမြို့၌ပင်။
အန္ဓဝနေ၊ သူကန်းတော၌။
ဝိဟရာမိ၊ နေပါ၏။
တတ္ထ၊ ထိုသူကန်းတော၌။
အဟံ၊ သည်။
ယထာ၊ အကြင်သမာဓိကြောင့်။
ပထဝိယံ၊ ၌။
ပထဝိသညီ၊ သည်။
နေဝ အဟောသိံ၊ မဖြစ်ခဲ့။
။ပ။၊
စ ပန၊ သို့သော်လည်း။
သညီ၊ သည်။
အဟောသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
တထာရူပံ၊ ထိုသို့သဘောရှိသော။
(ထိုသို့ ပထဝီ သညာစသည် မရှိသော်လည်း သဝိတက္ကသမာပတ္တိသညာရှိသည်အဖြစ် ဟူသော သဘောရှိသော။)
သမာဓိံ၊ သမာဓိကို။
သမာပဇ္ဇိံ၊ ဝင်စားခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊ ဤသို့။
(အဝေါစ၊ မိန့်ကြားတော်မူပြီ။)
ပန၊ ယင်းသို့ ဝင်စားလျှင်။
အာယသ္မာ သာရိပုတ္တော၊ သည်။
တသ္မိံသမယေ၊ ထိုသမာဓိကို ဝင်စားရာအခါ၌။
ကိံ သညိ၊ အဘယ်သညာရှိသည်။
အဟောသိ၊ ဖြစ်ခဲ့ပါသနည်း။
ဣတိ၊ သို့။
(အဝေါစ၊ မေးမြန်းပြီ။)
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဘဝနိရောဓော၊ ဘဝခန္ဓာ၏ ချပ်ခြင်းသည်ကား။
ဝါ၊ ဘဝခန္ဓာ၏ ချုပ်ရာသည်ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ နိဗ္ဗာန်တည်း။
ဘဝနိရောဓော၊ ကား။
နိဗ္ဗာနံ၊ တည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ အာရုံပြုနှလုံးသွင်း၍။
ဝါ၊ ဤသို့ အာရုံပြုကာ ဖလသမာပတ်သို့ ရောက်၍။
မေ၊ ငါ၏။
အညာဝ၊ တပါးတခြားသာလျှင်ဖြစ်သော။
သညာ၊ သညာသည်။
(ဖလသမာပတ္တိသညာသည်။)
ဥပ္ပဇ္ဇတိ၊ ဖြစ်နေ၏။
အညာဝ၊ သော။
သညာ၊ သည်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်နေ၏။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
သကလိကဂ္ဂိဿ၊ ထင်းသေးထင်းမွှားမီးသည်။
ဈာယမာနဿ၊ တောင်လောင်လသော်။
အညာဝ၊ အခြားသာလျှင် ဖြစ်သော။
အစ္စိ၊ မီးလျှံသည်။
ဥပ္ပဇ္ဇတိ သေယျထာပိ၊ ဖြစ်သကဲ့သို့။
အညာဝ၊ သော။
အစ္စိ၊ သည်။
နိရုဇ္ဈတိ သေယျထာပိ၊ ချုပ်ငြိမ်းသကဲ့သို့။
အာဝုသော၊ ငါ့ရှင်။
ဧဝမေဝံ၊ ပင်။
။ပ။ အညာဝ၊ သော။
သညာ၊ သည်။
နိရုဇ္ဈတိ၊ ချုပ်ငြိမ်း၏။
အာဝုသော၊ ရှင်။
စ ပန၊ မည်သည့်သညာဖြစ်သည်ကို ပြောရလျှင်ကား။
တသ္မိံ သမယေ၊ သမာဓိကို ဝင်စားနေရာ ထိုအခါ၌။
အဟံ၊ ငါသည်။
ဘဝနိရောဓော၊ ကား။
နိဗ္ဗာန၊ တည်း။
ဣတိ သညီ၊ ဤသို့ ဘဝနိရောဓနိဗ္ဗာန်ဟူ၍ အာရုံပြုနေသော ဖလသမာပတ္တိသညာရှိသည်။
အဟောသိံ၊ ဖြစ်ခဲ့ပြီ။
ဣတိ၊
(အဝေါစ၊ မိန့်ပြီ။)
သတ္တမံ၊ ။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ (ရတနာသုံးပါးတို့၌ ကြည်ညိုယုံကြည်သော) သဒ္ဓါတရားရှိသူသည်သာလျှင်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
သီလဝါစ၊ သီလရှိသူသည်ကား။
ဝါ၊ သီလတို့၌ အပြည့်အတ ဖြည့်ကျင့်မှု ပြုလေ့ရှိသူသည်ကား။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မဖြစ်လသော်။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေန အင်္ဂေန၊ ထိုသီလဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
အပရိပူရော၊ ပြည့်ဝစုံလင်သူ မဟုတ်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
[တေန ပုဒ်ကို နှစ်ကြိမ်အနက်ပြန်ဆိုသည်။]
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိန္တိ၊ အဘယ်သို့ ကျင့်ကြံအားထုတ်ခြင်းဖြင့်။
သဒ္ဓေါ စ၊ သဒ္ဓါတရားရှိသူသည် လည်းကောင်း။
သီလဝါစ၊ သီလရှိသူသည် လည်းကောင်း။
အဿံ၊ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြည့်ကျင့်လိုမှုကုသိုလ်ဆန္ဒဖြင့်။
တံ အင်္ဂံ၊ ထိုသီလဟူသော ဂုဏ်အင်္ဂါကို။
ပရိပူရေတဗ္ဗံ၊ ပြည့်ဝစုံလင်စေသင့်၏။
ဘိက္ခတေ၊ တို့။
ယတော စ၊ အကြင်အခါ၌ကား။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါ စ၊ ကောင်း။
သီလဝါစ၊ သီလရှိသူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။
(ဤသို့ သဒ္ဓါ, သီလ ၊ နှစ်ဝဂုဏ်အင် စုံလင်သည် ဖြစ်လသော်။)
တတော၊ ထိုအခါ၌။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေနင်္ဂေန၊ ထိုသီလဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
ပရိပူရော၊ ပြည့်ဝစုံလင်သူသည်။
ဟောတိ၊ ဖြစ်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါ စ၊ ကောင်း။
သီလဝါ စ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ဗဟုဿုတော၊ များစွာသော ပရိယတ္တိဓမ္မ သုတရှိသူသည်။
နောဟောတိ၊ မဖြစ်။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မဖြစ်လသော်။
သော၊ ထိုရဟန်းသ်ည။
တေနင်္ဂေန၊ ထိုဗဟုဿုတဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
အပရိပူရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထိုကြောင့်။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
အဟံ၊ ငါသည်.
ကိန္တိ၊ ဖြင့်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
သီလဝါစ၊ ကောင်း။
ဗဟုဿုတော စ၊ ရှိသူသည်လည်းကောင်း။
အဿံ၊ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြင့်ကျင့်လိုမှု ကုသိုလ်ဆန္ဒဖြင့်။
တံ အင်္ဂံ၊ ထိုဗဟုဿုတဂုဏ်အင်္ဂါကို။
ပရိပူရေတဗ္ဗံ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော စ၊ ကား။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါစ၊ ကောင်း။
သီလဝါစ၊ ကောင်း။
ဗဟုဿုတောစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ ဖြစ်လသော်။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေနင်္ဂေန၊ ထိုဗဟုဿုတဂုဏ်အင်္ဂ်ဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
ပရိပူရော၊ ပြည့်ဝစုံလင်သူသည်။
ဟောတိ၊ ၏။
[ပေယျာလ ဖော်ဆိုသည်။]
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်.
သဒ္ဓွေါစ၊ ကောင်း။
သီလဝါစ၊ ကောင်း။
ဗဟုဿုတောစ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ဓမ္မကတိကော၊ တရားဟောပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နော ဟောတိ၊ မဖြစ်သေး။
။ပ။ ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါ စ၊ ကောင်း။
။ပ။၊
ဗဟုဿုတောစ၊ ကောင်း။
ဓမ္မကတိကောစ၊ တရားဟောပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ လည်း။
ပရိသာဝစရော၊ ပရိသတ်အတွင်း ရဲတင်းကျက်စား ပြောကြားနိုင်သည်.
နော ဟောတိ၊ သေး။
။ပ။၊
ဘိက္ခတေ၊ သည်။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သဒ္ဓေါ စ၊ ကောင်း။
။ပ။ ပရိသာဝစရော စ၊ နိုင်သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ လည်း။
ဝိသာရဒေါ၊ ကြောက်ရွံ့ခြင်းကင်း ရဲတင်းသည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်၍။)
ပရိသာယ၊ ပရိသတ်အား။
ဓမ္မံ၊ တရားကို။
နေ ဒေသေတိ၊ မဟောကြားနိုင်။
။ပ။၊
ပရိသာဝစရော စ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိသာရဒေါ စ၊ တင်းသည်လည်း။
(ဟုတွာ) ပရိသာယ၊ အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတိ၊ ဟောကြားနိုင်ပေ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ဝိနယဓရော၊ ဝိနည်းဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်သည်။
နော ဟောတိ၊ သေး။
။ပ။၊
ပရိသာဝစရော စ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိသာရဒေါ စ၊ လည်း။
(ဟုတွာ) ပရိသာယ၊ အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတိ၊ နိင်၏။
ဝိနယဓရော စ၊ ပုဂ္ဂိုလ်သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ လည်း။
အာရညိကော၊ တောနေရဟန်းသည်။
(ဟုတွာ၊ ၍။)
ပန္တသေနာသနော၊ အလွန်ဝေးကွာခြား အစွန်အဖျားဖြစ်သော အိပ်ရာနေရာကျောင်းတိုက်၌ မှီခိုနေထိုင်သူသည်။
နော ဟောတိ၊ သေး။
။ပ။၊
ဝိနယဓရော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
အာရညိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ပန္တသေနာသနောစ၊ သူသည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ လည်း။
အာဘိစေတသိကာနံ၊ ထူးချွန်လွန်ကဲသော ဥပစာရဈာန်စိတ်၌ ဖြစ်ကုန်, မှီတည်နေကုန်သော။
ဒိဋ္ဌဓမ္မသုခဝိဟာရာနံ၊ ယခုမျက်မှောက် အတ္တဘော၌ ချမ်းသာစွာ နေထိုင်ရကြောင်းဖြစ်ကုန်သော။
စတုန္နံ၊ လေးပါးကုန်သော။
ဈာနာနံ၊ ရူပါဝစရဈာန်တို့ကို။
နိကာမလာဘီ၊ မိမိအလိုဆန္ဒအတိုင်း ရနိုင်ခြင်းသည်။
အကိစ္ဆလာဘီ၊ မပင်မပန်း ချမ်းသာစွာရနိုင်ခြင်းသည်။
အကသိရလာဘီ၊ ပြန့်ပြောပေါများစွာ ရနိုင်ခြင်းရှိသည်။
နေ ဟောတိ၊ မဖြစ်သေး။
။ပ။၊
အာရညိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ပန္တသေနာသနောစ၊ လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ထို့အပြင်။
အာဘိစေတသိကာနံ၊ ကုန်သော။
။ပ။ အကသိရလာဘီ၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
ခယာ၊ ကြောင့်။
။ပ။၊
[နဝကနိုပါတ်စာပိုဒ် (၂၂) အဿခဠုင်္ကသုတ်ကြည့်။]
ဥပသမ္ပဇ္ဇ၊ ၍။
ဝါ၊ ၍။
နော ဝိဟရတိ၊ မနေနိုင်သေး။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မနေနိုင်သေးလသော်။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေနင်္ဂေန၊ (စေတာဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိသို့ ရောက်၍နေခြင်းဟူသော) ထိုဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
အပရိပူရော၊ သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
တေန၊ ထို့ကြောင့်။
တေန၊ ထိုရဟန်းသည်။
အဟံ၊ ငါသည်။
ကိန္တိ၊ ဖြင့်။
သဒ္ဓေါ စ၊ ကောင်း။
။ပ။ ပရိသာဝစရော စ၊ ကောင်း။
အဿံ၊ ဖြစ်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဝိသာရဒေါ စ၊ သည်လည်း။
(ဟုတွာ) ပရိသာယ၊ အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေယျံ၊ ဟောကြားနိုင်ပါမည်နည်း။
ဝိနယဓရော စ၊ ဝိနည်းဆောင်ပုဂ္ဂိုလ်သည် လည်းကောင်း။
အာရညိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ပန္တသေနာသနော စ၊ သူသည်လည်းကောင်း။
အဿံ၊ နည်း။
စ၊ ထို့အပြင်။
အာဘိစေတသိကာနံ၊ ကုန်သော။
။ပ။ အကသီရလာဘီ၊ သည်။
အဿံ၊ နည်း။
စ၊ ထို့အပြင်။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
ခယာ၊ ကြောင့်။
။ပ။ ဝိဟရေယျံ၊ နေထိုင်နိုင်ပါမည်နည်း။
ဣတိ၊ ဤသို့ ဖြည့်ကျင့်လိုမှု ကုသိုလ်ဆန္ဒဖြင့်။
တံ အင်္ဂံ၊ ထိုစေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိဂုဏ်အင်္ဂါကို။
ပရိပူရေတဗ္ဗံ၊ ပြည့်ဝစုံလင်စေထိုက်၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ယတော စ၊ ၌ကား။
ဘိက္ခု၊ သည်။
။ပ။ ပရိသာဝစရော စ၊ ကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဝိသာရဒေါ စ၊ သည်လည်း။
(ဟုတွာ) ပရိသာယ၊ အား။
ဓမ္မံ၊ ကို။
ဒေသေတိ၊ ၏။
ဝိနယဓရော စ၊ ကောင်း။
အာရညိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ပန္တသေနာသနော စ၊ သည်လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ထို့အပြင်။
အာဘိစေတသိကာနံ၊ ကုန်သော။
။ပ။ ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ ထို့အပြင်။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
။ပ။ ဝိဟရတိ၊ ၏။
ဧဝံ၊ ဤသို့ နေလသော်။
(တတော၊ ထိုအခါ၌။)
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေနင်္ဂေန၊ ထိုစေတောဝိမုတ္တိ, ပညာဝိမုတ္တိဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
ပရိ ပူရော၊ ပြည့်ဝစုံလင်သည်။
ဟောတိ၊ ၏။
ဘိက္ခဝေ၊ တို့။
ဒသဟိ၊ ဆယ်ပါးကုန်သော။
ဣမေဟိ ဓမ္မေဟိ၊ ဤတရားတို့နှင့်။
သမန္နာဂတော၊ ပြည့်စုံသော။
ဘိက္ခု၊ သည်။
သမန္တပါသာဒိကော စ၊ (ကြည်ညိုဖွယ်မှန်, ကာယကံစသည်, ပြည့်စုံညီသဖြင့်) ပတ်လည်ဝန်းကျင်, ကုန်စင်ခပင်း, ကြည်ညိုခြင်းကိုဖြစ်စေတတ်သည် လည်းကောင်း။
သဗ္ဗာကာရပရိပူရော စ၊ ရဟန်းတရား များပြားလုံးစုံ အကြောင်းဂုဏ်အခြင်းအရာ စုံညီညာသည် လည်းကောင်း။
ဟောတိ၊ ၏။
ဣတိ၊ ။
(အဝေါစ၊ မိန့်တော်မူပြီ။)
အဋ္ဌမံ၊ ။
အာရညိကော၊ သည်။
(ဟုတွာ) ပန္တသေနာသနော စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ဖြစ်ပေ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
သန္တာ၊ (အာရုံ, အင်္ဂါ၊ ဤနှစ်ဖြာဖြင့်) ငြိမ်သက်ကုန်သည်။
ဝိမောက္ခာ၊ ဆန့်ကျင့်ဘက်တရားတို့မှ လွတ်မြောက်ကုန်သည်။
ဝါ၊ အာရုံ၌ ထူးကဲစွာ သက်ဝင်ကုန်သည်။
(ဟုတွာ၊ ဖြစ်ကုန်၍။)
ရူပေ၊ ရူပဈာန်တို့ကို။
အတိက္ကမ္မ၊ လွန်မြောက်ကုန်၍။
(ပဝတ္တာ၊ ဖြစ်ကုန်သော။)
ယေတေ အာရုပ္ပါ၊ အကြင်အရူပဈာန်တို့သည်။
(အတ္ထိ၊ ရှိကုန်၏။)
တေ၊ ထိုအရူပဈာန်တို့ကို။
ကာယေန၊ သဟဇာတ နာမကာယဖြင့်။
ဝါ၊ ယင်းဈာန်နှင့် အတူတကွ ဖြစ်ဖက် စိတ်စေတသိက်တရားဟူသော နာမ်တရားအပေါင်းဖြင့်။
ဖုသိတွာ၊ တွေ့ထိ၍။
နော ဝိဟရတိ၊ မနေနိုင်သေး။
။ပ။၊
တေ စ၊ ထိုအရူပဈာန်တို့ကိုလည်း။
ကာယေန၊ ဖြင့်။
ဖုသိတွာ၊ ၍။
ဝိဟရတိ၊ နေနိုင်၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
။ပ။၊
နဝမံ၊ ။
ဝိနယဓရော စ၊ သည်လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
အနေကဝိဟိတံ၊ များသောအပြားရှိသော။
[အကျယ်ဖွင့်အနက်နှင့် ရှင်းလင်းချက်တို့ကို ပဋ္ဌကနိပါတ် စာပိုဒ် (၁၁) ဝေရဉ္စသုတ်၌ ရေးခဲ့ပြီ၊ အနက်ပေးသက်သက်ကိုကား ဒသကနိပါတ်စာပိုဒ် (၂၁) သီဟနာဒသုတ်ကြည့်။]
ပုဗ္ဗေနိဝါသံ၊ ကို။
နော အနုဿရတိ၊ ဉာဏ်ဖြင့် အစဉ်အလျှောက်၍လျှောက်၍ မအောင်မေ့နိုင်။
သေယျထိဒံ၊ အဘယ်ပုဗ္ဗေနိဝါသကို နည်းဟူမူ။
ဧကမ္ပိ ဇာတိံ၊ ကိုလည်းကောင်း။
။ပ။ သဥဒ္ဒေသံ၊ သော။
အနေကဝိဟိတံ၊ သော။
ပုဗ္ဗေနိဝါသံ၊ ကို။
နော အနုဿရတိ၊ နိုင်။
ဝိနယဓရော စ၊ လည်း။
ဟောတိ၊ ၏။
အနေကဝိဟိတံ၊ သော။
ပုဗ္ဗေနိဝါသာဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အနုဿရတိ၊ နိုင်၏။
သေယျထိဒံ၊ ဟူမူ။
။ပ။ သဥဒ္ဒေသံ၊ သော။
အနေကဝိဟိတံ ပုဗ္ဗေနိဝါသံ အနုဿရတိ၊ ။
စ၊ သို့သော်လည်း။
ဒိဗ္ဗေန၊ သော။
ဝိသုဒ္ဓေန၊ သော။
။ပ။ ဒုဂ္ဂတေ၊ ကုန်သော။
သတ္တေ၊ ကောင်း။
နော ပဿတိ၊ မမြင်နိုင်သေး။
ယထာမ္မူပဂေ၊ ကုန်သော။
သတ္တေ၊ သတ္တဝါတို့ကို။
နော ပဇာနာတိ၊ မသိနိုင်သေး။
။ပ။၊
ပုဗ္ဗေနိဝိသဉ္စ၊ ကိုလည်း။
အနုဿရတိ၊ နိုင်၏။
စ၊ ထို့အပြင်။
ဒိဗ္ဗေန၊ သော။
။ပ။၊
ဒုဂ္ဂတေ၊ ကုန်သော။
သတ္တေ၊ ကောင်း။
ပဿတိ၊ မြင်နိုင်၏။
။ပ။ ပဇာနာတိ၊ သိ၏။
စ၊ သို့သော်လည်း။
အာသဝါနံ၊ တို့၏။
ခယာ၊ ကြောင့်။
။ပ။ နော ဝိဟရတိ၊ မနေနိုင်သေး။
ဧဝံ၊ ဤသို့ မနေနိုင်သေးလသော်။
သော၊ ထိုရဟန်းသည်။
တေနင်္ဂေန၊ (စေတောဝိမုတ္တိ ပညာဝိမုတ္တိသို့ ရောက်၍ နေခြင်းဟူသော) ထိုဂုဏ်အင်္ဂါဖြင့်။
ဝါ၊ နှင့်။
အပရိပူရာ ဟောတိ၊ ။
။ပ။၊
ဒသမံ၊ ။
အာနိသံသဝဂ္ဂေါ ပဌမော၊ ။